Barbaro, chodźmy już!
Costco sprzedaje hot dogi tylko do 20.00!
Już idę, Marty. Jezu!
- Ruchy! - Wrócimy niebawem, kotku.
Ludzie, to wasza rocznica. Może wybierzcie coś klimatycznego?
Twoja matka kocha Costco.
Lubi jeść na stojąco, a potem zaszaleć przy stoisku z dresami.
Mamo, mrugnij dwa razy, jeśli wolisz restaurację.
Nie każ matce mrugać, mały zboku.
Jest dobrze. Widzimy się za pół godziny.
- Do auta! - Dobra!
No i… poszli. W końcu!
Na jaką komendę postawić dzisiaj żołnierzyka?
- Wal, do czego chcesz. - No weź.
- Na pewno masz obrzydliwe pomysły. - Nie.
Wszystko gra? Dziwnie gadasz.
Wszystko gra, a poza tym nie chcę o tym gadać.
Nie chcesz, żebym dziś wieczorem napełnił skarpetę?
Bo bije od ciebie brak nastroju.
Strzelaj, nie strzelaj. To twój fiut.
- Rety. Dobra. - Tak.
- Teraz to mi dopiero opadł. - I tak zostanie?
- Nic nie poradzę. - No to chuj, nic tu po mnie.
Wiadomo, leć.
- Nara. - Narka.
Jezu Chryste. Naprawdę sobie polazł.
Chwila, czy to znaczy, że nie zwalę sobie w finałowym odcinku?
Jak to, do chuja?
Missy, potrzebujesz pomocy z praniem?
Nie, dziękuję.
- Nate, żyjesz? - Jest fantastiko!
Ale zestresowało mnie to całe zakradanie się,
by niecnie zbrukać twoje podwójne łóżko.
Myślę, że to ekscytujące. Czuję się jak dorosła przestępczyni.
Zerwij z niego ciuchy. Dowiemy się, czy jest zarośnięty.
Może powinniśmy, no nie wiem, zdjąć ci na przykład koszulę?
No wiesz.
Mam obnażyć gołą klatę? O tak.
Jest gładziutki!
Bierz się za jego suteczki.
Może też powinnam ściągnąć bluzkę?
Tak, uwolnij te papoo mashoony.
- Missy? - Boże!
- O nie! - Tata!
Moja córka robi bara-bara!
Co ty tu robisz?
- Niebiosa! - Wynocha!
Missy, oni nie mogą tak wparowywać!
- Zrób coś! - Dobra.
Mamo, tato, mam już 15 lat.
Podejmuję własne decyzje.
I tak, one dotyczą też bara-bara.
No cóż, w takim razie…
- W takim razie… - Cyrus?
W takim razie chyba się z tobą zgadzam.
- Naprawdę? - Co, kurwa?
Jesteś już duża i powinniśmy cię tak traktować.
- Nie do wiary. - Co jest grane?
Mimo że to bardzo trudne,
to chyba już czas, żebyśmy dali ci więcej przestrzeni.
Bo zanim się obejrzymy, opuścisz gniazdko.
O Boże.
My umrzemy na parkinsona czy innego raka,
a ty będziesz musiała poradzić sobie bez nas.
Bez was?
Co tu się odpierdzieliło? Jeszcze dwie sekundy temu się macałaś.
Chyba powinniśmy zostawić was samych.
I pamiętaj, samo patrzenie sobie w oczy to jedno z najbardziej erotycznych doznań.
Nagle pragnę tylko biec do mamy i zasypać ją miłością.
- Do widzenia, Missy. - Pa.
Jestem jak odkryty basen zimą. Sucha i zamknięta.
Mijam sobie wyprzedaż garażową i nagle dostrzegam to.
Oprawiony obraz Courteney Cox z Miasta kocic.
Co? Nie mów, że to zrobiłeś.
- O Boże. - Po prostu musiałem go mieć.
- Tęsknię. - Chciałbym być teraz z tobą.
Ach tak? To co byś mi zrobił, gdybyś tu był?
O chuj!
Śmiało, tatuśku, mów.
Wjechała sprośna gadka. Szybko, powiedz coś plugawego.
Maury, nie mogę.
Matthew, jesteś tam?
O tak…
No dalej!
Nie chcesz pluć na jego kutasa,
aż uda ci się przejrzeć w jego nabrzmiałej główce?
Wiadomo, że chcę.
To czemu mu tego nie powiesz? Domaga się informacji.
To mnie zawstydza.
Wybacz, Dewayne.
Świntuszenie nie jest moją mocną stroną.
A, dobra. Przepraszam…
Nie, to nie twoja wina.
- Chyba powinienem już kończyć. - No spoko.
Na razie.
- Co z tobą nie tak? - Nie wiem.
Daj się ponieść. Wymyśl zboko-cuda na kiju.
- Nie mam żadnego kija. - Ależ masz. Każdy taki ma.
Sam zobacz.
- Chcesz ssać mu fiuta! - Nie!
Chcesz zrobić sobie maseczkę z jego tyłka! Pragniesz zalać mu zderzak!
Jezu!
- Zabierz go. Jest odstręczający. - Ja tam uważam, że jest czarujący.
Nicky, jedziemy do Costco uratować Marty’ego.
Ale że w Costco?
Podnieśli cenę hot dogów i Marty w szale chciał zabić sprzedawcę.
Dobrej zabawy?
Nie dałbym się zamknąć za hot doga,
ale w celi śmierci na ostatni posiłek wybrałbym…
- Moją waginę. - Tak.
Przestańcie.
Wagina twojej mamy dała mi trójkę pięknych dzieci.
Minetką mogę okazać wdzięczność.
Wiem, Rick, że nie wypada być teraz napalonym,
ale chyba pora na szybką przejażdżkę z… Natalie?
Musimy pogadać, stary.
O Boże. Masz raka?
No tak, mam raka tłustki. Najsmaczniejszego ze wszystkich.
Ale ja nie o tym. Chciałem powiedzieć coś innego.
Idę na emeryturę.
Co? Ale dlaczego?
Bo ciągle daję dupy w tej robocie.
- Cóż, nie da się zaprzeczyć. - Ale nic się nie martw.
Załatwiłem ci wyjątkowego Hormonalnego Potwora.
- Co? - Zgadza się, miękka fajo.
Żarty się, kurwa, skończyły.
O kurwa!
Uwierz, ja też nie skaczę po sufit.
Chyba żartujesz, Rick. Tylko nie on.
Będzie panicz zadowolony.
A teraz, panowie, wybaczcie.
- Capi rakiem na kilometr. - Będę bardzo za tobą tęsknił, Rick.
Tak, ja za tobą też, Rick.
W końcu to koniec.
Pośpieszyłem się.
Dzięki tobie ten stary Hormonalny Potwór poczuł się potrzebny.
- No i odszedł. - Tak.
- No więc jak to będzie teraz działać? - Nie wiem. A staje ci w ogóle?
- Tak, staje bez problemu. - Ale tak ledwo-ledwo?
Nie, w całej okazałości.
- Łżesz! Nie staje ci. - Pierdol się! Właśnie stanął.
Gratki. Szkoda, że ni chuja nie wiesz, co z tym zrobić.
To co powiesz na to?
Litości, co to za chwyt? Zadzwoń, jak opanujesz walenie oburącz.
Lubisz na dwie ręce, co?
- Cóż, to było wykurwiste. - Tak, było całkiem intensywnie.
Słuchaj, może lepiej nie mówmy o nas Andrew.
- Czemu? - Bo tak mówię!
- Nie komplikuj! - Dobra!
- Jezu. - A teraz powtórzmy to.
- Serio? - Tak!
Przejmujesz moje standardy. Twój fiut należy do mnie, skarbie.
NA SPRZEDAŻ
LIGA PROABORCYJNA – STAŻ
To jest do bani. Czy letnie staże nie są dla studentów?
Nigdy nie jest za wcześnie na planowanie przyszłości.
„Gdzie widzisz siebie za 20 lat?”
Skąd mam to wiedzieć teraz, do cholery?
Proste. Będziesz mrozić jajeczka, by piąć się po szczeblach korpo.
Jebać to! Tego chce Shannon. Suka wychowała się na starych sitcomach.
Ale musisz myśleć o przyszłości!
Nie chcesz skończyć jak twój tata frajer.
No nie wiem, Shan. Miś-pyś ma racje. Olać ten staż.
Dziękuję, tato.
Poobijasz się w domu. Ja w wakacje raz znalazłem gniazdo.
Podoba mi się pomysł tatusia-smętusia.
Po co coś chcieć? Przyszłość ssie.
- Greg, co ty w ogóle tutaj robisz? - Właśnie, co ja tutaj robię?
- A tak. Ładuję telefon. - Czemu u mnie?
Bo nie mam kostki, tylko sam kabel.
- To idź i kup sobie tę kostkę! - Już ci tłumaczyłem, Shannon.
Tydzień temu zgubiłem portfel w muzycznym.
Cóż, później się tym zajmę.
Tak, jebać przyszłość!
Rodzice zareagowali bardzo dziwnie.
Znienacka uszanowali moją autonomię.
W końcu stajemy się dorosłymi?
- Tak. - Kiedy to się stało?
- Trener Steve? - Jezu. O co chodzi?
Trenerze, powiesz jeszcze raz, dlaczego płaczesz?
Chcą cisnąć wielki kamienny klops w mój stary domek odwrotnie do wczoraj!
To nie na moje nerwy. W kółko gada to samo.
- Przywalę mu. - Nie!
Wystarczy myśleć jak Steve.
Kamienny klops to pewnie kula wyburzeniowa.
- Okej. - A jego stary domek to… gimnazjum?
A „odwrotnie do wczoraj” to…
O cholera! Jutro wyburzają gimnazjum Bridgeton?
Naprawdę?
Boże, tak. Piszą o tym.
„Gimnazjum zostanie przekształcone w wielką dziurę”.
- Wpadnijmy tam na wspominki. - O tak, kotku!
Trzeba tam zaimprezować, zanim wszystko wyburzą!
Imprezowy wilk!
- Idę. - Wyjebane. Ja też.
Chciałbym pożegnać się z gimnazjum.
W końcu odzyskam poduszkę na hemoroidy z sali muzycznej.
Wszyscy odzyskają.
Jessi, też czasem myślisz, że przyszłość to wielka i upiorna nicość?
I że się zbliża coraz szybciej, żeby nas wchłonąć?
- Tak. - Tak, czasami.
ZAKAZ WEJŚCIA
- Proszę. - Jeszcze wyżej.
Nie do wiary, że chcą je wyburzyć.
- Żyjesz? - Tak. Trochę boli mnie ramię.
- A co, przesadziłeś z waleniem konia? - W sumie tak.
Jeny, pamiętam, jak sam nie mogłem od niego oderwać rąk.
Ale wczoraj oglądaliśmy tylko telewizję.
Jesteśmy.
Dla mnie zawsze byłeś napalony.
Nie wiem, co mi jest. Weź powiedz „cycki”.
- Cycki. - Dalej nic.
- Naprawdę? - Ani drgnął.
No dobrze, przed wami DJ Pendejo!
Smutniejszy niż kiedykolwiek, bo chcą zabić mój stary domek.
Kto chce starą dobrą brandy z watą cukrową?
Wlej mi ją prosto do przełyku, złotko.
Ożeż tak!
A ty chwyć mój tyłek.
- Dziwnie być znowu w gimnazjum. - Wszystko jest takie małe.
Wszystko jest takie samo. To wy podrośliście.
- Andrew, daj spokój. Możesz mi ufać. - Maury tutaj?
Jeśli chodzi o wczoraj…
Nie mogę walić konia w szkole, Maury.
Rany, czy to jest wspomnienie?
No weź.
Idź do łazienki i pomyśl o Julie Bowen, która dusi cię swoimi udami.
- Skoro tak to ujmujesz… - Kto pierwszy!
Pamiętam to.
Wystrzeliłem ładunek jak z procy. Ale gdzie prawdziwy Maury?
Hej, zjebie, gotowy na kolejny strzał z fioletowego fiuta?
- Ale tutaj? - Wybacz.
Wynająć ci pokój w hotelu, księżniczko?
O Boże. Takie będą nasze interakcje?
Być może. Przestraszyłeś się, mały chujku?
Nie. I tak walę, gdzie mi się podoba.
Czyżby? To się, kurwa, przekonajmy.
Chcesz się przekonać? No to patrz i podziwiaj, kurwa.
Hola, hola, głupku. Nie tutaj. Chodźmy do kibla.
Jezusie!
O kurczaki! Ile tu wspomnień.
Rany!
I jest DeVon.
Bardzo za nim tęsknię.
Matthew, spójrz!
To nasz pierwszy pocałunek.
No proszę.
Jestem taki biseksualny!
Rany, to było całkiem gorące.
Jakoś tego nie widzę. Między wami nie ma chemii.
Wybacz. Nie chciałem wzbudzić twojej zazdrości.
Nie wzbudziłeś!
Po prostu mam cię za ścierwo, bo miło wspominasz pocałunek z kimś innym.
- Zaczyna się. - A więc czas na wzajemne żale? Świetnie!
- Mam coś. - Tak?
Nigdy nie pisnęłaś, że też mnie kochasz.
Słuszna uwaga! Całkowite touché.
- Chwila. Serio? - Co powiesz na rekompensatę?
Dam ci coś, czego głupi Matthew ci nigdy nie da.
- Co ja mam do tego? - O tak? Co takiego?
Pierwszego lodzika, wiadomo.
Właściwie… ktoś mi już go dał.
- Elo. - Co? On cię lodziewiczył?
I mówisz mi to w dzień zagłady gimnazjum? Nienawidzę cię, Jay!
Wybacz, skarbie, ale wręcz mnie o to błagał.
Nie błagałem. Zadzwoniłem do drzwi i ładnie zapytałem.
Spójrz, Mona. To mój pierwszy dzień w gimnazjum.
Boże, te obrzydliwe ogrodniczki i ta opaska na głowę.
Byłaś naprawdę urocza.
Oddałabym wszystko, żeby tam wrócić.
Przepraszam, którędy do biblioteki?
- Do jasnego Shreka! Widzisz mnie? - Oczywiście.
Jestem Missy Foreman-Greenwald. Miło mi cię poznać.
Nie rozpoznajesz mnie, ukwiałku? Jestem tobą, ale z przyszłości.
- O do chuja! Nie pierdol! - Missy, jak się wyrażasz?
Rety! Connie, co to jest?
Chodzi o tę przerażającą białą łunę, która pochłania wszystko po drodze?
Idzie prosto na nas. Chodźmy zobaczyć.
Oszalałaś?
Jessi, zaczekaj, suko! Nie!
- No dalej! - Kurwa, co to jest?
Nic wielkiego, To tylko wielka, przerażająca nicość przyszłości!
- Czyli tam jest moja przyszłość? - Tak! I może być kompletnie zjebana!
Jasna cholera.
- A jeśli Camden cię rzuci? - O nie!
A jeśli elitarne uczelnie cię odrzucą?
- I zostanie ci przeciętne Tufts? - O Boże! Tylko nie Tufts!
Co to jest Tufts, do cholery?
Chwila. Zwolnijcie.
Nie wiemy, czy cokolwiek z tego faktycznie się ziści.
- Dziękuję, Kiciu. - Ale to wiemy na pewno.
Twoi rodzice umrą.
- Ty też umrzesz. - O kurwa!
Widzisz, Jessi?
Wie, kiedy umrzesz! Żarty się, kurwa, skończyły.
Co, do diabła?
No i w końcu cała ludzkość także wyginie!
Jasna cholera. Zaraz się…
- O Boże. Zbliża się. - O chuj! Uciekaj, Jessi!
Uciekaj, zanim przyszłość dopadnie cię i wysra na słabym uniwerku!
Spójrzcie tylko na nas. Byliśmy młodzi i zboczeni.
To nasza ulubiona kabina.
Dobrze. Przekręć końcówkę.
O, to chyba był moment, kiedy zapaskudziłem nowe asicsy.
- Co, do chuja?! - Andrew!
- To nie to, co myślisz! - Pomagasz mu zwalić!
W sumie dobrze myślisz.
Zdradzasz mnie z moim besti!
To nie randka. Jestem jego nowym Hormonalnym Potworem.
Wybacz, Andrew. Kazał mi milczeć.
- Morda! - Morda!
- Jeb się! - Chwila.
To przez tę zdzirę odsunąłeś się ode mnie?
- Nie, on nic dla mnie nie znaczy. - Ej!
Więc o co chodzi, Maury? Jesteś mi winien wyjaśnienia.
Dobrze. Odchodzę od ciebie. Wystarczy?
- Co? - O Boże.
- Chyba zemdleję. - Nie dramatyzuj.
Ale dlaczego mnie opuszczasz?
- Zrobiłem coś nie tak? - Nie!
- Twoje dojrzewanie się dopełniło! - Co?
To koniec! Odtąd twoje ciało każdego dnia będzie już tylko marnieć, aż umrzesz.
I to tyle? Już cię nie zobaczę?
- Zobaczysz u mnie. - Nie wtrącaj się!
Właśnie, jebany kutasiarzu! Zajebałeś mi Hormonalnego Potwora!
Nie jestem twoją własnością! To była tylko paroletnia współpraca.
Nie! Nie waż się tak mówić.
Przyjaźnimy się. Jak możesz być taki oschły.
Bo to tylko biznes, okej? Pracuję jako Hormonalny Potwór.
Spójrz mi w oczy i powiedz, że to, co nas łączyło, nie było wyjątkowe.
To nie było wyjątkowe.
Naprawdę jesteś potworem.
O rany. Może pobiegnijmy za nim?
- Stul ryj, pomiocie! - Co?
Dokończ trzepanie i zafajdaj ścianę!
Dobra.
Maluj jebaną ścianę, suko!
Matthew, musimy pogadać.
Wiem, jak odkręcić tego waszego loda.
Muszę ci obciągnąć.
- Co? - Zrobiłeś Jayowi pierwszego lodzika.
- O Boże. - A teraz ja zrobię pierwszego tobie.
Lola, posłuchaj. Wcale nie chcesz zrobić mi loda.
Raczej chcesz wyznać Jayowi, że go kochasz.
Po pierwsze – non, a po drugie – sens.
Mówię tylko, że kochasz Jaya. Ciągle do niego wracasz.
Nie umiesz się mu oprzeć.
Jesteście toksyczni i stworzeni dla siebie.
Ale z doświadczenia wiem, że jeśli komuś wyznam miłość,
ten ktoś mnie zostawia i rusza w tournée za Hoobastank.
O Boże.
Przykro mi, że twoja mama cię opuściła, skarbie.
Ale nie jest powiedziane, że Jay zrobi tak samo.
Jay jest najlepszą częścią mojego życia i ojcem mojego psa.
Nie mogę ryzykować, że go stracę.
Lola, musisz się odsłonić.
Nawet za cenę zranienia i zażenowania. To jest tego warte.
Przetwarzanie rady geja.
No właśnie, Matt. A co z twoim odsłanianiem się?
Puść hamulce i gej do dechy!
Tak! Chcesz być obrzydliwą, zboczoną, pieprzoną dziwką!
O Boże.
Jej, spójrzcie na mnie z przyszłości.
Te włosy, ciuchy i postawa damy.
- Dzięki. - To zdradź mi – jakie jest nasze życie?
- No więc jestem w liceum. - Rany!
- I należę do Roboklubu. - To dobry znak.
Mam chłopaka i co tu dużo mówić, to czysty Nathan Fillon!
Jasny chuj!
- Wszystko gra? - Królewsko świetnie.
Nasze życie jest superaśne.
Niesamowite.
- Właśnie marzyłam, żeby być znowu tobą. - Co?
Wtedy było prościej, bezpieczniej, a rodzice byli najlepszymi przyjaciółmi.
A teraz już nie są?
Wszystko się zmienia i to w tak szybkim tempie.
A przyszłość przyprawia mnie o dreszcze.
Ale skoro jesteś moją przyszłością, a jest ona w bulwę super,
to może twoja przyszłość jest jeszcze lepsza od mojej?
To właściwie ma dużo sensu.
- Dzięki, młodsza wersjo. - Nie ma za co, starsza wersjo.
Och, jak uroczo.
Cała wilgoć z cipki napłynęła mi do oczu.
Tutaj jesteś.
- Wszędzie cię szukałem. - Oto i jestem.
- U progu łysej, samotnej przyszłości. - Przykro mi, że Maury skończył u mnie.
W porządku.
Nie boli mnie to, że ci pomaga, tylko to, że odchodzi tak bez żalu.
Tak, zachowuje się jak psychopata. Mówi, że będę walił aż do bólu.
- Aż będę potrzebował przeszczepu skóry. - Tak. Cały Maury.
- Tak. - Ale wiesz co?
Pod płaszczykiem buńczucznego zboka Maury jest pluszowym misiem.
- Serio? - Tak.
To chory, napalony miś, który zaraża dzieciaki masturbacją.
Będę za nim bardzo tęsknił.
- Andrew. - Za tym brzuszkiem i kudłatym fiutem.
Nie zostawiłby cię, gdyby w ciebie nie wierzył.
- Tak myślisz? - Tak. Bardzo dojrzałeś.
Nie pamiętam już, kiedy ostatnio się publicznie obnażałeś.
- Tydzień temu na lodowisku. - Tak.
- Przy tych automatach. - Tak.
Boję się przyszłości bez niego. Nie chcę być sam.
Nie jesteś sam.
Zawsze masz mnie, najlepszego przyjaciela z krwi i kości.
- Obiecujesz? - No jasne. Chodź tutaj.
Ty też możesz na mnie liczyć.
Co to, Andrew?
To męska wrażliwość.
Nie, to.
O szlag!
Dobra, chłopaki, wykminiłam, jak pozbyć się wszelkich obaw
i rozpalić ogień w cipce.
Słucham.
Jay, zrobisz loda Matthew, a ja będę patrzeć.
- Co? - To idealny plan.
Jak to niby rozwiązuje twój problem?
Tak, to głupie.
Ale gdyby to miało zadziałać, jak by to wyglądało?
- O Boże, to proste. - Zdradź sprośne detale.
Poskromię swoje obawy, obserwując, jak mój ukochany obciąga byłemu.
Co, kurwa?
Chwila, kochasz mnie?
Tak, Jayu Bilzerian.
- Od zawsze. - Boże.
Tylko peniałam, by ci powiedzieć.
Ja też ciebie kocham, Lolu Skumpy.
Poza tym kanonicznie uwielbiam oglądać gejowski seks.
Potwierdzam.
I tak na mocy prawa chcicy, muszę zobaczyć, jak uprawiacie pompino.
Dla mnie spoko.
No dalej! Chcesz wbić fiuta w dzikie podniebienie Jaya.
To mogłoby być nawet podniecające, ale nie przy Loli.
Uwielbiasz publiczność, kurwiarzu i atencjuszu!
Posłuchaj, nie chcę, by strach trzymał cię z dala od życia pełną fujarą.
Sam w to nie wierzę,
ale posłucham ciebie i tego oblecha na kiju.
- Tak! - Rób, co mówię, kotku!
No dobra, chyba w to wchodzę.
Wilczy trójkącik!
Usta i chuje w ruch!
O mój Boże, to się naprawdę dzieje. Matthew jest już bez spodni.
No i proszę, Jay też ściągnął swoje z jakiegoś powodu.
Żałujcie, widzowie, że tego nie widzicie, bo mój Boże,
takiego brawurowego ruchanka jeszcze nie widziałam.
Nie mogę tam wrócić!
Mówiłam, że przyszłość ssie!
Ukryjmy się tutaj.
Tak, lepiej utknij w gimnazjum ze swoją chwalebną przeszłością.
Ten czerwony stanik.
To upokarzające, prawda?
- Moja cała rodzina wie o koszulce. - Koszulka Judda.
Przypomniała mi się moja bat micwa.
Twój ojciec i ja walczyliśmy o ten związek przez długie lata.
A potem zostałaś złodziejaszkiem.
To nawet było trochę śmieszne.
Wyglądałyśmy debilnie.
- Tak. - Co, do chuja?
- O mój Boże. - Pamiętasz tę wielką podpaskę?
Była ogromna.
Chwila, czy wy się śmiejecie?
Dasz w ogóle wiarę w ilość i rozmach przypałów, które przeżyłam?
Wysiadka! Już, młoda damo!
Spójrz na Shannon, jak się pulta z tą swoją krótką szyją.
- Tak, jest krótka. - Przeszłość to porażka.
Spójrz tylko!
Fakt, to naprawdę okropne, ale też kurewsko śmieszne.
I zostaje w przeszłości.
Właśnie.
Przetrwałam to wszystko i o dziwo żyję.
Jesteś niczym pieprzony karaluch, Jessi Glaser.
- Niezniszczalna! - To prawda.
Ale skoro tyle się dotąd wydarzyło…
Pomyśl, ile jeszcze się wydarzy.
W przyszłości!
- Wiecie co? Chyba dam radę. - Szczerze wątpię, że podołasz.
- Tak, ale mam gdzieś twoje zdanie. - Powiedz im, skarbie.
- Wiecie, co? - Zuch.
Możecie wziąć wolne i zrobić sobie przerwę.
- Jak to? - Czy nam w ogóle tak wolno?
Przynajmniej na jakiś czas. Dam sobie radę.
Da sobie radę!
Dziękuję bardzo. Padam na odwłok.
Ale jak mam wziąć wolne od smutku?
Spokojnie, Kiciu.
Przygotuję ci przyjemną, gorącą kąpiel z bąbelkami.
O mój Boże! Jay wciąż walczy z tym kutasem!
Mam migotanie łechtaczki.
Dajesz, Elso. Masz tę moc!
No już! Gadaj jebane sprośności!
- Tak! - Zawstydź mnie!
Tak, Jay.
Ssij tego pieprzonego kutasa, tatuśku!
Skończ z nim!
Kimberly, nasz syn właśnie D-O-S-Z-E-D-Ł.
Posłuchajcie słów króla jazzu.
Ten dzieciak to król szczytowania.
Ten serial uczcił moje dziedzictwo!
To było takie piękne.
Mój drogi Matthew doszedł na oczach widzów Netflixa z całego świata.
Gratulacje, Maury.
Jesteś wybitnym Hormonalnym Potworem.
Wcale nie, Connie.
Jestem okropnym potworem.
- Co jest, skarbie? - Byłem bucem dla słodkiego Andy’ego.
Skarbie.
Odpychałem go, żeby nie poczuć, jak bardzo cierpię, zostawiając go.
Powiedz to jemu, a nie mnie.
Tak! Powiedz to temu jebanemu zbokowi!
Szybko. Uciekajmy. Ta biała kula pochłania wszystko.
Cześć, koleżko. Co tam masz?
- Do rąk własnych. - Dziękuję.
„Spotkajmy się w naszej miejscówce.
Wiesz gdzie – M”.
Leć do niego, Andrew.
- Maury? - Wybacz mi, Andrew.
Po prostu byłem zrozpaczony…
- Nie musisz nic mówić… - Ależ muszę.
Pobyt z tobą to najlepsze doświadczenie mojego długiego i plugawego życia.
- Och, Maury. - Mówiłem poważnie.
- Ten związek nie był wyjątkowy. - Co?
- Był wyjątkowo wyjątkowy. - O rany.
Naprawdę cię kocham.
Ja ciebie też i będę bardzo za tobą bardzo tęsknił.
Ja też będę tęsknił.
Ale pozostanę częścią ciebie. Tą najbardziej plugawą.
Wiesz, Maury, byłoby szkoda, żeby ta piękna sceneria się zmarnowała.
Może ostatnie walonko na pożegnanie?
Kogo bierzemy na ruszt? Diane Lane?
Strój kąpielowy Leah?
Współpracownicę taty, Susan?
Czy ja wiem? Ten moment chyba woła o coś… nieco bardziej soczystego.
I to się nazywa tyłek.
Owszem.
Przed nami… wielkie białe coś.
O kurwa. Już tu jest.
Idzie prosto na nas.
Co to, kurwa, jest?
To chyba jest przyszłość.
Jezu. Co w niej jest?
Nie dowiemy się, dopóki się w niej nie zanurzymy.
Chcesz, żebyśmy weszli w to coś?
Jebać to! Lepiej uciekajmy.
Co to za ucieczki? Trochę się zdyszałem przez…
- Tak, wiemy. - Od masturbacji. Ta była wyjątkowa.
Ludziska, jeśli to coś jest przyszłością, to raczej nie uda nam się przed nią uciec.
Może to zabrzmi absurdalnie,
ale naprawdę myślę, że powinniśmy w to wejść i się z tym zmierzyć.
Ale przyszłość nas przeora.
Mama mówi, że jak skończę 18 lat, nie będzie już podcierać mi tyłka.
Myślę, że to udźwigniesz, Lump.
A jeśli liceum to jest mój szczyt?
A może będziesz cały czas pięła się w górę jak ja?
Nowe doświadczenia mnie niepokoją.
Wiem, Caleb.
Ale nowe doświadczenia mogą też być ekstremalnie przyjemne.
- Mówisz o lodziku, którego ci zrobił. - Nie podoba mi się, że o tym wiesz.
A co, jeśli tam nie będzie z kim się kumplować?
- Będziemy mieli siebie. - Właśnie.
Dobra!
Jasna cholera.
- Naprawdę chcemy to zrobić? - Jest taka świetlana.
Tak.
No to…
Rany.
Raz kozie śmierć.
Cieszę się na świntuszenie z Dewayne’em.
Powiedz mu: „Na kolana i smacznego”
Jezu, Caleb!
Ale tak mu powiem.
- O mój najsłodszy. - Tak, najdroższa?
- Powinniśmy zerwać. - Co?
W tej nicości chcę być singielką.
Kurwa!
Jestem podekscytowana tym, co tam na mnie czeka.
Tak, ja też.
- O rety. - Co?
Chyba właśnie dostałam okres.
To dopiero wyczucie czasu.
Tak.
Connie, spisaliśmy się na medal z naszymi małymi zbokami.
Tak. Faktycznie, Maury.
Tylko jedna rzecz mogłaby uwznioślić ten moment.
Całuski w cycuszki?
Czytasz mi w myślach.
Kocham was bardzo mocno.
- Przyjaciele po grób? - Amen.
Czekaj, nie umyłem rąk po waleniu.
Ja też nie, bracie.
Napisy: Krzysiek Igielski