Downloaded from YTS.MX
Rahatlayın.
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
Rahatlayın.
Bayanlar baylar,
oğlanlar kızlar,
o güçlü, kendinden emin, siyahi bir kadın.
İşte Katherine Ryan!
Merhaba.
Teşekkürler.
Evet, teşekkürler.
Bu olağanüstü, Eventim Apollo. Aman Tanrım.
Çok uzun zamandır Birleşik Krallık'ta yaşıyorum
ve eskiden karışık bir programda nahoş bir sürpriz olurdum,
şimdiyse içinizden en az üçte birinin
buraya beni izlemeye geldiğini görüyorum.
Buraya geldiğimde daha küçük bir kızdım,
bir de bana şimdi bakın.
Tam bir Caitlyn Jenner'ım ve bu güzel bir his.
Çok güzel. Bir Kardashian gibi görünmek için çok bekledim,
babaları gibi görünmem sikimde bile değil.
Kabul ederim.
O muhteşem bir kahraman.
Bakıyorum bazılarınız resim çekiyor.
Mekân bunu yapmamanızı söylemiştir ama yapabilirsiniz.
Sikik bir kaza eseri giyinmedim, tamam mı?
Bir sürü resim çekin. Facetune'layın.
Flaş kullanmamaya çalışın beyefendi.
İşte oldu. Sizin için durayım.
Teşekkürler.
Siz kaç yaşındasınız küçük kızlar?
Yirmi dört. Ya şu?
Yirmi üç! 23 ve 24 yaşlarındasınız.
Aman Tanrım. Ben de minik ergenlersiniz sandım.
Aferin. Ergenler gibi kıkırdıyorsunuz.
Neden öyle davranıyorsunuz?
Beni futbolcu mu sanıyorsunuz? Değilim.
Muhteşem.
Birçok genç kadın tarzıma güzel tepki veriyor.
Burada hiç ergen kız var mı?
Beyefendi, İnternet'te değilsiniz. Sizi görebiliyoruz.
- Yanınızda bir ergen mi var? - Evet.
Sanki...
Sanki fidye için burada.
Sen misin o?
Ben babasıyım.
Tamam, şükürler olsun.
Babasıymış.
Bu akşam kızınızı dışarı çıkarmışsınız. Peki ergen kızınız kaç yaşında?
- 17 yaşındayım. - 17! Aferin.
Dinleyin, kendi sesi var. "Kendim konuşabilirim!
17 yaşındayım!" diyor.
Aferin. Demek bir baba-kız gecesi.
Aferin. Ne demek istiyorsun... Hayır mı?
Annem bazen sizin yaptıklarınızı tam anlamıyor.
Bana çok nazikçe annesinin yaptığım her şeyden nefret ettiğini söyledi.
Elbette bu sorun değil.
Teşekkürler.
Tatlım, eğer hepimiz aynı şeyi sevseydik
hepimiz babanla evli olurduk.
Bu çok iyi. Bence 17 yaşındaki kızınızı getirmeniz harika.
- Adın ne? - Lara.
Lara. Harika, gür sesine bayıldım. Lara babasıyla gelmiş.
Dediğim gibi, bir süredir turnedeydim
ve bir çift bana gelip dedi ki,
"Seni çok seven ergen bir kızım var
ve onu yanımızda getirmediğimize çok memnun olduk."
Ben de...
..."Niye getirmediniz onu?" dedim.
Şöyle dediler: "O daha 14 yaşında ve yaptıklarınızı gördükten sonra,
evde kaldığı için çok mutluyuz."
Ben de, "Evde sik emiyor. Ama devam edin." dedim.
Emmiyor mu? Lara "Evet." der gibi.
Ve anneyi evde bıraktınız.
Benim kızım da burada.
Ve her şeyi dinlemiyor ama bazı ayıp sözcükler söylüyorum
ve görünüşte bu, kulağa çok kötü gelebilir.
Ama o tür sözcükler kötü değil bence.
Pek çok güçlü mesajım var. Değil mi Lara?
O bu yüzden geldi. Evet. Lara'yı önemsiyorum.
Lara kahramanım. Lara geleceğimiz.
Ben senin yaşındayken Lara, biri bir komedi şovunda benimle konuşsa...
Birincisi, bir komedi şovunda olmazdım.
İkincisi, "Miyav." derdim.
Hiçbir fikrim yoktu.
Burada 30 yaşından büyük kadın var mı?
Bu ne cüret?
Bu ne cüret? "Biliyorum. Beş yıl önce kendimizi öldürmeliydik."
Haklısınız.
32 yaşındayım ve yaşlanmaya bayılıyorum.
Bence her geçen gün değerimiz artıyor, tersi değil.
Yaşlanmak sadece ölmediğin anlamına geliyor.
Ama çok istiyorsanız, 18 yaşından sonra büyümekte ısrarcıysanız
bebek gibi görünüp davranarak paçayı kurtarabilirsiniz, tamam mı?
Yani sadece bebek gibi konuşun.
45 yaşında olsanız bile şu sesle konuşun.
Bir de kendinizi küçültün. Diyet yapmak budur.
Daha az yer kaplayasınız diye daha küçük olmanızı istiyoruz.
Orası sizin yeriniz değil. Ya bir adam orada golf oynamak isterse?
Bu gece Apollo'da daha genç erkeklerle gelmiş kadınlar var mı?
Hepimiz. Şuna bakın...
Aferin.
Daha genç erkeklerle beraber gelen kadınlar göreceksiniz
ama sizi temin ederim, bu kazayla olmuştur
ve arada büyük bir yaş farkı yoktur.
Bunu bir onur payesi gibi istediğimizi düşünmek yanlıştır.
Kulüplerde şöyle dolaşmıyoruz:
"Uğruna her şeyi yapabileceğim ve her şeyi öğretebileceğim kimi bulabilirim?
Yeterince meşgul değilim."
Hayır.
Her sabah fazladan öğle yemeği paketleyecek zamanımız yok.
Yakın zamanda 25 yaşında biriyle eve gittim.
Biliyorum. Hayır, tuhaftı.
En son 25 yaşında biriyle olduğumda, şey... 14 yaşındaydım.
Ama...
Kaza eseri ona âşık oldum ama çok çabuk bitti.
Çılgınca bir şey söyledi. Şunu dedi: "Katherine,
Titanik'in yaşanmış olaylardan uyarlandığını biliyor muydun?"
"Çık dışarı." dedim ve bitti.
Bitti.
Ama yaşlanırken kendim hakkında öğrendiğim başka bir şey,
bir ilişkide olmamam gerektiği. Bu hepimize uygun değil.
Burada bekâr kimse var mı?
Aferin. Gördünüz mü? Üzgün değiller.
Şimdi randevulara gidiyorum ve bu iyi,
ama kimseyle uzun ilişki yaşamamayı öğrendim
çünkü korkunç derecede seks korsanı erkeklerle uzun ilişki kurmaya meyilliyim.
Yani... Kör köpeklerin havladığı türden tipler, anladınız mı?
Anladınız mı?
Bu arada bunu yapmayın
çünkü yaparsanız anne babanızı incitirsiniz.
Acı çeken onlar olur.
Babam oldukça iyi bir adamdır. Hiçbir hata yapmadı.
Ama tercihlerime bakıyor ve diyor ki, "Bu ne lan?
Onu taciz ettim de unuttum mu?
Bu kaltak kime kızgın?
Bunu öğrenirseniz bana da söyleyin."
Ve dünyada harika erkekler olduğuna inanıyorum.
Harika bir erkekseniz bağırın.
İyi. Aferin beyler.
Yılın başında Yahudi bir adamla çıktım.
Kaza eseri ona âşık oldum.
Sonra benden ayrıldı, biliyorum, benden ayrıldı,
sırf Yahudi değilim diye.
Ne? Hakikaten dinlerin hâlâ öyle davrandığını bilmiyordum.
Ne? Ben 2016'da sarışın, mavi gözlü, beyaz, orta sınıftan bir kadınım.
Her şeye hakkım var.
Onun halkının bana, benim halkımın
diğer herkese davranmayı sevdiği gibi davranmaya hakkı yok.
"Anne babam seni onaylamıyor Katherine." dedi.
"Geleceğimiz yok. Ya bir çocuk yaparsak?" dedi.
"O bebeğin sünnet edilmesini kabul etmezdin diye düşünüyorum."
Ben de, "Neden yapmadığımız çocukların siklerini düşünüyorsun?" dedim.
Ama biliyor musunuz? Haklı. Muhtemelen kabul etmezdim.
Bu da bir Kuzey Amerikalıya yakışmıyor.
Aranızda yaşarken geçirdiğim birçok değişiklikten birini vurguladı.
Kuzey Amerika'da Yahudi olsunlar olmasınlar,
bütün erkekler hep sünnet edilir. Kendim kontrol ettim.
Buradaysa yapılan bir şey değil, öyle değil mi?
"Katherine, bununla bir şansın olabilir,
tabii inançların ve kültüründen, birlikte büyüdüğün
her şeyden vazgeçersen.
Din değiştirsen ve sen de Yahudi olsan
belki birlikte olabiliriz." dedi.
Düşündüm ve dedim ki: "Bu, Noel'den vazgeçmek demek mi olacak?"
O da, "Evet Katherine, elbette öyle." dedi.
Ben de, "Yani Noel'den daha iyi bir sikin olduğunu mu düşünüyorsun?!
Hayır.
Ahbap, zamanında çok sik gördüm.
Belki Paskalya seviyesinde birkaç sik görmüşümdür.
Belki.
Cadılar Bayramı siki çok gördüm. Onların yakınından geçmek istemezsin.
Noel siki hiç görmedim. Bir tane bile."
Şimdi de hiç kabahatim olmadığı hâlde Yahudilerle sorunum varmış gibi...
...etrafta dolaşmak zorundayım.
Bunu istemiyorum. Ben çok ilerici biriyimdir.
Tabii ki tüm Yahudilerden nefret etmiyorum.
Ama bir Yahudi'den ediyorum ve böyle başlar, değil mi?
Bu çok moral bozucu.
Hazin çünkü çok iyi bir kız olduğumu düşünüyorum
ama komedim biraz edepsiz diye tarif edildi.
Joan Rivers gibi ama daha yaşlı olduğumu söylüyorlar. Bu da acı veriyor.
Onun bir kısmı daha genç.
O hanım son ameliyatından tam da istediği şeyi elde etti:
Yaşlanmasının durması. O hâlde niye üzülüyoruz?
Neden üzülüyoruz?
Sonunda başardı.
Bunu bilmek güzel.
Amerikalı komedyen Bill Cosby hakkında okuduklarınızı biliyorum.
Ve bu komedi topluluğunda konuştuğumuz bir şey,
bir kadın olarak kesinlikle konuştuğum bir şey.
Ve neden kafasının karıştığını anlıyorum.
Onu cinsel saldırıyla suçlandıktan sonra mahkemeye girerken görüyorsunuz.
Kafası çok karışmış. "Anlamıyorum.
Bütün arkadaşlarım insanlara tecavüz ediyordu." diyor. Bilmiyor.
Çünkü hepinizin çok genç, çok muhteşem olduğunu biliyorum
ama Bill Cosby insanlara tecavüz ederken bu sadece onaylanmayan bir şeydi.
Eski güzel günleri hatırlayan var mı?
"Kimseye tecavüz etmemeye çalışın.
Kesinlikle çalılardan fırlayıp birine tecavüz etmeyin." denirdi.
Birine tecavüz etmeniz gerekiyorsa
sadece ünlü olun ve kadının hatasıymış gibi gösterin.
Hugh Hefner altına sıçıyor olmalı.
Sadece 95 yaşında olduğu için de değil.
Bill Cosby'ye tecavüzcü olup olmadığını soramazsınız.
Bundan nefret ediyor. Bunun temeline inmeye çalışıyorum.
Ama bir röportajda Cosby'ye, o kadınlara tecavüz edip etmediğini sorarsanız
öfkeyle röportajı bırakıp gider.
Ama bu, turnedeyken öğrendiğim bir şey. İzleyin.
Öne geçtiğiniz için sağ olun beyler.
Muhteşem görünüyorsunuz. Hiç birine tecavüz ettiniz mi?
Hayır. Gülümsüyor. O bir melek. Tabii ki hayır.
Hiç birine tecavüz ettiniz mi?
Hayır. Hiç birine tecavüz ettiniz mi? Peki ya siz?
Madam, hiç... Hayır. Hiç birine tecavüz ettiniz mi?
İkiniz beraber misiniz?
Bu hoş. Hiç çift olarak birine tecavüz ettiniz mi?
Çünkü bu olur. Hayır mı?
Hiç birine tecavüz ettiniz mi? Harika, sağ olun. Ben de etmedim.
Kim tecavüzcü müsün diye sorulmasından nefret eder?
Tecavüzcüler. Bunu sevmezler.
Size sorduğum şey için özür dilerim
ama bu gördüğünüz bir adli sicil kontrolüydü.
Onlar öfkelenip gitmediler.
Bu bir ipucudur. Polis değilim. Hiç...
Tamam, bir sefer polismiş gibi yapmıştım.
Ama Manitowoc County'nin bir anahtar bırakıp tüymeme ihtiyacı vardı.
Öyle yaptım.
Bunu onlar için yaptım.
Şaka bir yana, Bay Cosby'nin tecavüz ettiği iddia edilen çoğu kadın
benim gibi güçlü, kuvvetli, güzel siyahi kadınlardı.
Ve...
"Niye bir şey söylemediniz?" diye sorulduğunda,
kurbanların ortaya çıkmamasının birçok sebebinin yanı sıra,
bu kadınlar, "Bir dakika. O zamanı bir düşünün." dediler.
Çünkü bu bugün olmadı. Ama bugün hâlâ oluyor.
Kesha'yı serbest bırakın.
"Bu oldu..." dediler.
Çok uzun bir zaman önce olmuş,
bunlar Amerika'daki zorluk çeken, genç, siyahi aktrislerken
ve Bay Cosby de 80'lerde siyahi bir adam olarak
televizyona hâkimken.
"O adamı alaşağı etmenin benim çıkarıma
olacağını düşünmüyordum." dediler.
Şunu söylemeliyim, bir düzeyde, kadın bir komedyen olarak
bunu anlıyorum.
Şimdi bana Tina Fey tecavüz etse kimseye söylemezdim.
Amy Schumer beni saat gibi taksa
ben sadece...
Siktir.
Teşekkürler...
...sektörümüzdeki kadınlar için yaptığınız her şey için.
Millet, bir yıldır Birleşik Krallık'ta turnedeyim
ve bu son durak. Olağanüstü oldu
çünkü en sevdiğim komedyenlerden bazılarını seçebiliyor
ve nazikçe turnede beni desteklemelerini isteyebiliyorum.
Bu da beni bir kahraman yapıyor. Sahiden.
Taylor Swift turnedeyken bunu yapıyor.
Ben de Taylor Swift gibiyim ama ruhum var.
Biliyorum. Burada hiç Taylor Swift hayranı var mı?
Evet! Elbette öyleyiz!
Elbette onu seviyoruz. Aşın bunları.
Taylor Swift... Taylor, hayranlarını çok seviyor, değil mi?
Kız kardeşlerini çok seviyor.
Ama benim gibi Taylor Swift'i Instagram'da takip ediyorsanız
kız kardeşlerinin sadece Victoria's Secret modelleri olduğunu görüyorsunuz.
Bir de bir sebeple Lena Dunham.
O muhteşem bir kadın ama göze batıyor.
Victoria's Secret modeli,
Taylor Swift, Victoria's Secret modeli,
Lena Dunham, olamaz.
O niye orada ki?
Çünkü Taylor Swift bizi önemsemiyor.
Aslında arkadaşımız olmak istemiyor.
Bu onun Kızlar Takımı için bir sigorta poliçesi.
Taylor Swift ile aynı odada olsam
ve "Taylor! Arkadaş olabilir miyiz?" deme şansı yakalasam
"Iyy, hayır. Zaten bir insan kadınla arkadaşım." derdi.
"Yakala onu Lena. İğrenç.
İğrenç!"
Taylor Swift patrondur.
Amerika'nın en mükemmel amının bekçisi.
Ama mükemmel değil. Kimse mükemmel değildir.
Taylor Swift'i izlersem sıçıp batıracağını biliyordum,
bu yüzden onu izledim...
...bir sapık gibi.
Sonra, birkaç ay önce, Nicki Minaj, çok yuvarlak hatlı siyahi bir rapçi...
Anaconda. Seviyor musunuz? Biliyordum.
Evet. Bir tweet'inde, "Bence videolarımdaki kadınlar zayıf olsaydı
bu yıl daha fazla ödüle aday gösterilirdim." diye yazdı.
Ve aslında, beyaz.
Tüm kadınların dostu Taylor Swift de şöyle tweet'ledi:
"Nicki, ben seni hep destekledim.
Kazandığımda benimle sahneye çıkabilirsin."
"Beyaz ayrıcalığın görünüyor." dedim.
Nicki Minaj kendi çabasıyla ne başardı?
Kendi ödüllerini gayet hak ediyor. Ne desin? "Teşekkürler." mi?
"Teşekkürler Taylor Swift!
Çok naziksiniz hanımefendi.
Hayır, bilmiyorum. Bu sahnede işim var mı, bilmiyorum.
Bütün bu beyaz insanların önünde.
Hayır, acele edeyim.
Babanız eve dönmeden çamaşırları yıkamam gerekiyor."
Ama belki de sadece hata yapmıştır. O 1989 doğumlu küçük bir bebek.
Belki Louisianalı olsam ben de öyle şeyler derdim.
Bu arada, salonda Amerikalı var mı?
Sesleri öyle geliyor. Duydunuz mu?
"Teksas! Hoş geldiniz."
Amerika korkutucu bir yer.
Özellikle bu iş bittiğinde.
Ya kadın başkanımız olacak ya da dünya savaşının ortasında olacağız.
Bu noktada Amerika, Donald Trump'a oy vermeli diye düşünüyorum.
Bence o, Amerika'nın hak ettiği başkan.
Yalan söylemeyeceğim.
Ve ben Kanadalıyım. Birçok Amerikalı...
Salonda hiç Kanadalı var mı? Yoksa yeni mi duydunuz?
Bakın çocuklar.
Amerikalılar gizlice ülkemize gireceklermiş, biliyor musunuz?
"Gizlice girmek" demiyorlar. Öylece gelebileceklerini sanıyorlar,
hiçbir göç politikamız yokmuş gibi.
Onları seve seve alacakmışız gibi.
Sınır kontrolünde ülkeye bir Amerikalı sokmak çok zor olurdu.
Kamyonun altından çok gururlu ama boğuk bir "Florida Eyaleti!" duyardınız.
Donald Trump kendi halkını mülteci yaptı.
Mültecilerden nefret ederek.
Bazı Kanadalılar Donald Trump'ı kopyalamalı
ve kendi duvarımızı yapmalıyız diyorlar.
Onu bilemiyorum
ama Amerikalılar, Meksikalılar kadar fit bile değiller.
Yüksek bir duvar olmasına gerek yok.
İşte bu kadar.
Bir hız tümseği iş görecektir.
"Of, boş ver." diyeceklerdir.
Ama Amerikalılar, hoş geldiniz.
Onlar dışarı çıkanlar.
Gösteriye hoş geldiniz.
Sizi burada görmek çok güzel. Hoş geldiniz.
İsmim TV'nin Katherine Ryan'ı
ve burada olmak olağanüstü.
Çok uzun zamandır memleketten uzaktayım
ama geri dönmem gerekiyor çünkü kız kardeşim evleniyor.
Zamanı gelmişti.
Tik tak. 25 yaşında.
Benim kasabamda yaşlı bir kız kurusu,
belki de en yaşlı bekâr kadın.
Kanadalıyım. Kulağa çok güzel geliyor
ama Kanada'nın korkunç bir kısmındanım.
Şunu sorayım: Kanada'ya giden var mı?
Aferin. Beraber gitmişsiniz. Siz nereye gittiniz?
- Toronto. - Toronto. Peki orada ne yaptınız?
- Dışarı çıktım. - Dışarı çıktınız? Pekâlâ.
Düşmanlığa gerek yok. İş için mi, zevk için mi gittiniz?
Tatile gittiniz. Kışın mı gittiniz?
- Yazın. - Yazın.
Harika. Şehirde bir sürü şey yapmışsınızdır.
Kule'nin tepesine çıkıp bir dev gibi aşağıya bakmışsınızdır.
Zaten bayağı irisiniz. Egzersiz yapıyor musunuz?
- Hayır. - Hayır. İyi. Çok uzun musunuz?
- Bir doksan beş. - Bir doksan beş. Biliyordum.
Burada bazı iri erkekler var.
Zombi felaketi için filan idman yapıyor olmalısınız.
Öyle görünüyor.
Doğal olarak mı büyüksünüz?
Anneniz bir steroid sikmiş. O yeterli olmuş.
Bu iyi.
Keşke ben de öyle uzun olsaydım.
Egzersiz yapmadan Gatorade mi boşalıyorsunuz?
Hayır.
Sadece merak ediyorum.
Bu arada bu yüzden yalnızım. Bu yüzden.
Kasıtlı yapmıyorum.
- Adınız nedir? - Adrian.
Adrian. Biliyor musunuz, iki hafta önce Edinburgh'da bir adamla eve gittim.
Yaklaşık bir hafta önce
Edinburgh'ya giden var mı?
Evet. Çok hoş, uzun adamlar var orada.
Onunla eve gittim, sonra üç gün beni aramadı.
Sizden onu bulup öldürmenizi istemiyorum.
Ama üçüncü gün onu aradım, öyle değil mi?
"Ne oluyor be?" demek için. Gerçekten sakindim.
Sanırım olan şuydu,
ona çok saldırganca saksafon çekmiştim Adrian.
Benim hatam değil çünkü bir önceki adam
gerçekten o seks korsanlarından biri gibiydi ve onun...
...ölü bir siki vardı. Kapıya vursanız
bir şey hissetmezdi.
Ve onlara karşı daha saldırgan olmayı öğreniyoruz.
Bu yüzden, "Niye beni aramadın?" filan oldum.
"Çok özür dilerim. Arkadaşlarımla Loch Ness'teydim,
Loch Ness Canavarı'nı arıyorduk..." dedi
ve o bahaneyi kabul ettim.
Normal bir iletişimim olabilirdi.
Onurumu koruyup telefonu kapatabilirdim
ama onun yerine kendimi yukarıdan şunu söylerken duydum:
"Loch Ness Canavarı.
Yani bir miti kovalayacaksın ama bir efsaneyi değil, öyle mi?"
Bunu söyledim.
Kim söyler bunu?
Hayatta olmaz.
Her neyse, şimdi çalışıyorum, bu yüzden oraya gitmem gerek.
Ama bu sırrı paylaşabildiğimize sevindim.
Kanada'ya başka giden var mı?
- Nereye? - Vancouver.
Vancouver. Orası çok güzel bir yer. Oraya başka giden var mı?
Orası posterlere koyduğumuz yer.
Balinaları gördünüz mü?
- Balinaları görmediniz mi? - Grouse Dağı'na çıktık.
- Ama Grass Dağı'na çıktınız? - Grouse Dağı.
Grouse Dağı? Orada çok uyuşturucu içerler.
Bir ot dağları olduğunu
ve "Gelip ot dağımıza tırmanın." dediklerini düşünüyordum.
Dağlar. Ben öyle bir yerden değilim.
Ben Kanada'nın neredeyse Amerika olan bir kısmındanım.
En aşağıda. Sarnia'ya giden var mı?
Sarnia'ya gittiniz mi? Yoksa sadece
Narnia'ya benziyor ama daha fazla sandviçi var diye mi?
Değil mi?
Sarnia korkunç, rezalet bir yerdir.
Birçok kişi kasabasıyla gurur duyar.
Sarnia korkunç, rezalet, iğrenç bir yerdir.
Bunu vurgulamak ve altını çizmek istiyorum.
Kuzey Amerika'nın en büyük petrokimya tesisi bizdedir.
Biliyorum. Havaya ve denize zehir döker
ama resmî olarak çok güvenlidir.
Öyle. Tesisin sahibi Bay Burns sürekli bunu söyler.
Orada sağlık ve güvenlik mükemmeldir.
Ergenlikte kanser, intihar ve hamilelikte Kanada'nın başkentiyiz.
Teşekkürler. Biliyorum.
Ergen intiharını az daha St. Catherines'e kaptırıyorduk.
Ama çok hoş bir yaz geçirdiler ve biz kazandık.
Ve ben bir pisliğim çünkü kız kardeşimi orada bıraktım.
Yani, anne babamın başka çocukları da oldu.
"Başka çocuklar"dan kastım Joanne ama kimse Joanne'i sevmez.
Herkesin ailesinde bir Joanne vardır.
Joanne de ayrıldı ama o batı sahiline gitti.
Vancouver'a değil ama Kelowna'nın dağlarına çıktı.
Oraya giden var mı? Çok güzel, değil mi?
Joanne oraya uygun,
çünkü tanıdığım en Kanadalı kişi.
Evet. Joanne daima böyle yürür.
Atı yoktur. Böyle yürür.
Joanne, Kanadalı rock müzisyeni kocasıyla dağlarda yaşar.
Kanadalı bir rock müzisyeni boktan olmak için sebebi olmayan
bir Hristiyan rock müzisyeni gibidir.
Joanne gezegeni çok sever. Bütün gezegeni çok sever.
Bütün giysilerini bir dokuma tezgahında yapar.
Evet.
Joanne'in televizyonu yoktur. Telefonu da. Yani Joanne ile irtibatım yok.
Ama onu görürseniz ona benden şunu iletin:
O, kahrolası bir ayı değil.
Joanne'in nereden geldiğini bilmiyorum.
Elimdeki en mantıklı açıklama
annemin babamı granola barıyla aldattığı.
Bilmiyoruz.
Hepimizin denediği bir şey.
Ama küçük kız kardeşim Kerrie...
Kerrie ile aramızdan su sızmazdı.
Para sızdırırdık. Ve o su katılmamış bir aptaldır
ama bunu en güzel biçimde söylüyorum.
Sarnia'dayken herkes hep Kerrie'yi severdi.
Herkes benden nefret ederdi.
Kerrie çok daha güzel, çok daha normaldi
ama farklı olduğumuz hâlde iyi geçinirdik.
Farklı yönlerimizden biri şu.
Sarnia'daki ikinci yılımızda,
o yıl için akademik hedeflerinizi yazmanız gerekiyordu, benimki şuydu:
"Oscar Ödülü kazanan ilk kadın Başbakan olmak."
Niye her gün dayak yerdim hiç bilmiyorum.
Kerrie'nin hedefi şuydu: "Başıma futbol topu yememek."
Yani...
İkimiz de o yılki akademik hedeflerimize ulaşamadık
ama hedefimizi yüksek tuttuk.
Sanırım arkadaş kalmamızı sağlayan şey, bir sürü oyun oynamamızdı
iPad gibi şeylerden önce.
Birleşik Krallık'ta Rahatla oyunu var mı?
Rahatla oynuyor musunuz?
Oyun şu, Kerrie'yi evde herhangi bir noktada görürdüm
ve oynamak istersem "Hey Kerrie, rahatla." derdim.
O da, "Zaten rahatım." derdi.
Ben de, "Hey, hey. Rahatla." derdim.
O da, "Kat, ne yapıyorsun sen?" derdi.
Ben de, "Rahatla. Rahatlaman gerek." derdim.
O da, "Daha rahat olamazdım." derdi.
Ben de...
..."Rahatla." derdim.
"Katherine! Zaten rahatım!" derdi.
Bu noktada iri, haşin ve İrlandalı olan,
evde bağırmayı yasaklayan babam
ayaklarını vurarak merdiveni çıkıp "Kim evde bağırıyor?" derdi.
Ve Kerrie derdi ki,
"Şey... Katherine... bana... rahatla... dedi."
Babam da, "Kendine bir bak. Rahatlamalısın." derdi.
Ve Kerrie cezalandırılırdı. Harika bir oyun.
Biliyorsunuz. Evet.
Rahatla oynayarak saatlerce, günlerce, yıllarca eğlendik.
Şimdi de, hiçbir sebep yokken,
Kerrie düşmanlarımla birlik oldu.
Bekârlığa veda partisi için eve döndüm. Baş nedimeyim. Tabii ki.
Ama diğer nedimeler okuldayken
hayatımı mahvetmeye çalışmış kızlar.
89 yaşında bir adamın güvenine sahip bir çocuğun
hayatını mahvetmek çok zordur.
Ama bu, denemelerini engellemiyor.
Bu siber zorbalıktan önceki günlerdeydi.
Bu çocuklar bir gazete yapıyor, kopyalıyor ve dağıtıyorlardı,
içinde dostlarımı eleştiriyorlardı.
Ama kapakta bir deve resminin yanında benim resmim vardı
ve "Makyaj için Tanrı'ya şükürler olsun." yazıyordu.
Evet, deveye benzediğimi ima ediyorlardı
ama ben hep ata benzediğimi düşündüm.
İşin içine Ortadoğu'yu katmasalar olmazdı.
Yeterince şey yaşadılar.
Ama saçımı topuz yaptığımda tek boynuzlu at oluyorum kızlar.
Beni rahatsız etmedi.
Tersine, başlığı daha güçlü yapabilirlerdi.
Deve esprisi yapacaksanız "Tepeden toynağa deve." yazın.
Yani... Çocuklar buna bayılırdı.
Dostlarım bu gazetede yer aldıkları için incinmişti.
Ağlayarak eve koştular. Ben 89 yaşındaki günüme devam ettim.
Ve okul müdürü beni odasına sürükledi.
Bütün intihar önleme ekibi oradaydı.
Müdür, "Katherine, senin için çok endişeleniyoruz." dedi.
"Çünkü üzgün görünmeyen tek kişi sensin."
Bir okul saldırısı planladığımı düşünmüşler.
Sorun değil.
Ona şöyle dedim: "Hayır efendim.
Sadece 1985 baharında hiçbir şeyi siklememeye başladım.
Yani, aldırmıyorum artık."
Evet. Sikleme bütçem düşüktür.
Ve hepinize bunu dilerim.
Elbette aldırmanız gereken şeyler vardır:
Ahlak kurallarınız, kendiniz ve aileniz.
Ama diğerleri bir şey değildir ve bu şekilde baktığım için mutluyum
çünkü İngiliz yarışmalarına katılabiliyorum.
Tanrı İngiliz yarışmalarını korusun. Karnım onlar sayesinde doyuyor.
Ama...
Onlar için özür dilerim. Ama bir yıl önce bir tanesine katıldım
ve oyun şuydu: Bir kozmetik şirketinden pek duyamayacağınız şeyleri sayın.
Neden bilmiyorum ama şöyle dedim: "Ürünlerimizi hayvanlarda denemeyiz.
Onun yerine Filipinli çocukları kullanırız."
Elbette buradaki hedefim Filipinli çocuklar değildi,
hiçbir çocuk değildi.
Sadece çocuk işçiliğine dikkati çekmek istiyordum.
Çünkü bende bir Canada Goose ceket var.
Başka kimsede çok sıcak tutan bir kış ceketi var mı?
İhtiyacınız var. Almalısınız.
Ama Londra'da insanlar sokakta yanıma gelip
onu giydiğim için pisliğin teki olduğumu söylüyor.
"Kapüşonun ölü kır kurtlarından yapıldığını biliyor muydun?" diyorlar.
Ben de, "Canlı bir kır kurduyla ne yapayım ki?" diyorum.
Çünkü...
"Annenin sıcak kalması gerekiyor."
Yaşadığımız dünyayı biliyorum
ve kürk giydiğim için pislik olduğumu da
ama şu anda yasadışı değil. Sadece onaylanmıyor.
Yağmur yağarken küpünüzü doldurun.
Evet, bir gün kafam karışmış hâlde bir mahkeme salonuna gireceğim,
"Ama bütün arkadaşlarımın Canada Goose ceketleri vardı." diyeceğim.
Ne?
Çalılardan fırlayıp o kazlara kendim saldırmış değilim.
Dükkânda durmuş, satın alınmak istiyorlardı.
Televizyona çıkan birinin onları giymesini istemezler miydi sizce?
Kürk bir ceket giydiğim için bana saldırmayın,
hele sizinki 6 sterlinse ve dolabınızda 30 tane varsa
çünkü sizi temin ederim, onları bir çocuk yaptı.
Hepimiz pisliğiz.
Ama deneyimden şunu öğrendim:
Filipinli kültürü müziği, sanatı
ve Mock the Week'ten küçük klipleri bağlam olmadan paylaşan bir kültür.
Ve biri Filipinler'de bir şey görmüşse
her nasılsa Filipinler'deki herkes onu görmüştür.
Filipinler'de iki haftalığına
aslan Cecil'i öldüren diş hekimi oldum.
CNN'e çıktım ve ölüm tehditleri aldım. Bir iki tane değil.
Her gün yüzlerce ölüm tehdidi
bana, aileme, çocuğuma yöneltildi.
Bu tehditler kafaları karıştığı için incinen insanlardan geldi.
Kafalarının karıştığını biliyorum çünkü
"Derhâl kozmetik şirketini kapat!" diyorlardı.
Ben de, "Asla! O bir aile şirketi!" diyordum.
Belki kendimi dizginleyebilirdim.
Ama o sırada, Apollo, buna inanmayacaksınız.
Joan Rivers aşağıdan, cennetten benimle konuştu.
Biliyorum.
"Katherine, senin suçun değil." dedi.
"Filipinliler mizahı anlamakta da
tsunamilerden kaçmakta olduğu kadar kötüler."
Ben de "Ha siktir!
Aman Tanrım!" dedim.
Ne korkunç bir kaltaktı, değil mi?
Bu hiç yapmayacağım türden korkunç şakaların bir örneğidir.
Kimseyi incitmek istemiyorum.
Çocuklarımıza, "Bu kabadayılar bunu aşarlar." deriz.
Hayır, bir kısmı çok daha güçlenir.
Parti için eve gittim,
okuldan tanıdığım o kızlar oradaydılar
ve, "Katherine, uzun zamandır seni görmedik.
Kocan nerede?" dediler.
Ben de, "Kocam yok." dedim.
"Neden? Öldü mü?" dediler.
Ben de...
..."Hayır, hiç evlenmedim." dedim.
Onlar da...
..."Nerede yaşıyorsun?!" dediler.
"Birleşik Krallık'ta." dedim.
"Güzel. Orası neresi?" dediler. "Dert etmeyin." dedim.
"Çok güzel bir kızım var
ve stand-up komedi yaparak geziyorum."
"Ne?! Bu çok tuhaf!
Onu yapma. O iş bir erkeğe göre
ve onu yaparsan kimse seni sevmez
çünkü senin çok tuhaf olduğunu gösterir.
Bir gün birinin seni sevmesini istiyorsan
eve geri taşınmalı ve bizim gibi normal olmalısın." dediler.
Ben de, "Evet ama siz kaltaklar normal değilsiniz.
Siz sıradansınız. Bu farklı." dedim.
Teşekkürler.
Teşekkürler beyler.
Ama sadece ölüm tehditleri değil, mektuplar da alıyorum. Böbürlenmiyorum.
Sadece bekâr olduğum için endişelenen kadınlardan mektup alıyorum.
Bir süre önce bir hanımdan aldım. 200 yaşında filan olmalı.
Mektup kâğıdına çok güzel harflerle yazmıştı.
Bu ölü bir sanattır çocuklar. İlgilenin.
Şöyle yazmıştı: "Sevgili Katherine, gösterini izledik
ve bekâr olduğunu duyunca çok endişelendik."
Ben, "Ne? Gösterimi mi izlediniz?" oldum. "Yani tamamını...
Cosby ve Yahudiler kısmını ve bütün o Filipinli bölümünü.
Onları hiç dert etmediniz.
Ama bir erkek arkadaşımın olmaması sizi mektup yazmaya itti?"
Devamında şöyle yazmıştı: "Kardeşim Ray de bekâr."
İşte bu yüzden bazılarımız ilişkide değil.
Bunu seçtiğimiz için değil. Ray ile tanışmadığımız için.
Sonra Ray ile buluşmamı teklif etti.
"Londra otobüsünde Ray'e eşlik etmeye hazırız."
Yani Ray'e birinin eşlik etmesi lazımmış.
Her şeyi bilmiyor olabilirim ama şundan eminim:
Biri televizyonda gördüğü biriyle buluşmak için otobüse biniyorsa
kesin onu öldürecektir.
Bu yüzden katılmadım. Ama beni sinir eden, erkeklerin böyle mektuplar almamaları.
Birçok erkekle çalışıyorum. Leonardo DiCaprio'ya bakın.
Yıllardır bekâr olmasıyla ünlü.
Birkaç ay öncesine kadar ikimizin Oscar sayısı eşitti
ama kimse ona mektup yazmıyor.
Kimse şöyle yazmıyor: "Sevgili Leonardo,
geçenlerde bütün o süper modellerin şeftalisini dillediğini gördük...
...Taylor Swift'in yatında.
Ve çok endişelendik.
Kardeşim Ray de bekâr."
Hayır.
Kimse Ray ile sikişmek istemiyor.
Bu yıl İngiliz bir aktörle çıktım.
Kaza eseri, ona âşık oldum.
İngiliz beyler, çok centilmensiniz.
Buranın sevdiğim yanlarından biri.
Çok centilmensiniz. Beni öğle yemeğine götürdü
ve yemeğin ortasında, durup dururken,
"Katherine, çok güzel bir göt deliğin var." dedi.
Delik.
"Vücudun" bile değil.
Deliğe bakıyorlar.
Onu gördüğünün bile farkında değildim.
Elbette o civarda olduğunu biliyordum.
Hiçbir noktada o kadar iyi aydınlanmış...
...ve ayrıntılı bir bakış attığını fark etmedim.
Göt deliğime bakmış. Deliğe.
Sonra kızlar, bizim gibi başını çevirmek yerine,
odaklanmış.
Uzun süre takdir etmiş
ve daha sonra bana iltifat etmeyi aklının bir kenarına yazmış.
Beyler, ben bir hanımefendiyim.
Bu yüzden, "Teşekkürler." dedim
ve şiirini bitirdiğini umdum.
Ama dahası vardı.
Şöyle devam etti: "Hayır, gerçekten.
Katherine, gördüklerim arasında en iyi dört..."
Garip sayı.
"...göt deliğinden biri sende."
Zihinlerin nasıl işlediğini anlamaya çalışıyordum.
Bir şeyleri sıralayacaksanız durmayın beyler,
ama şu şekilde açıklamayın: "Gördüklerim arasında en iyi dört..."
Bu hiç gizemli değil. Bir numara olmadığımı biliyorum, değil mi?
İki numara bile olmadığımı biliyordum,
yoksa, "En iyi iki göt deliğinden..." derdi.
Hayır, en iyi dördün anlamı, göt deliğim, delik...
Sıralamada gerileyebilirim.
En iyi dörde giren göt deliği bu pislikten mansiyon ödülü aldı.
Ve podyuma nasıl çıkarım bilmiyorum. Bu yapıcı eleştiri değil.
Onu göremiyorum bile.
Bu insanı çıldırtıyor. Hangi üç kaltağı
öldürmem gerektiğini bilmeden hayatımı sürdürmek zorundayım.
Bu aktör sürekli evden çıkmak istiyordu.
"Hadi seksi giyinelim ve evden çıkalım."
"Evde kalmayı ve bazı fikirleri seviyorsan seksi olabilirim." dedim.
Sevmiyordu.
"Bence bir etkinlikte birlikte fotoğraf çekilmenin vakti geldi." diyordu.
"Niye? O dergilerden birine çıkayım diye mi?" dedim.
"Facebook'tan öldüğümü öğrendim.
Köpeğimin mezarında benim için yer var.
Sonra benim ve TOWIE çocuklarının bir resmi."
Gitmek istemiyordum. "Bu gece evdeyim." dedim.
"Yeni bir kablosuz süpürge aldım. Bunu biliyorsun.
Bir etkinlikte resim çektirmek istiyorsan
neden her zaman çıktığın o modellerden birini götürmüyorsun?"
Şöyle dedi: "Katherine, olay o.
Bence... geleneksel anlamda güzel olmayan bir kadınla
resim çektirmek imajım için çok iyi olacaktır."
Onun Lena Dunham'ıymışım.
Farkına varamadığı şey, Lena Dunham'a bayılıyor olmamdı,
Lara'nın yaşında olsam giderdim.
- Sen onunla gider miydin Lara? - Evet.
Evet mi?! "Seni götürmek istiyorum
çünkü çok güzel değilsin." diyen biriyle dışarı çıkar mıydın?
Giderdin ve gecenin içine sıçardın.
Ben kesin giderdim. Bu arada buna "negging" deniyor,
birinin öz güveninizi sarsması. Böylece tek bir iyi şey dediğinde,
"Tamam o zaman." oluyorsunuz.
Buna kanma.
Lara, senin iki katın yaştayım ve birinin annesiyim
ve birinin annesine bulaşmamalısın çünkü sen kimin hatasısın biliyoruz.
Evet, annesini aradım. Gerçekten.
"Merhaba Linda. Evet, seninle yeniden konuşmak da güzel." dedim.
"Oğlunla ilişkimizin bittiğini bilmeni istedim ama seninki bitmedi
çünkü gördüğüm en iyi bir göt deliğinden birini yetiştirmeyi başarmışsın."
Klik.
Bitti. Yapmalıydım.
Birbirimizden korkmuyoruz.
O benim için sadece okul servisindeki bir kaltak.
Ve bir anne baba olmanıza gerek yok, kesinlikle yok.
Kimseye aksini söyletmeyin.
Bu dünyada nüfus azlığı sorunu yaşamıyoruz.
Ama çocuk yapmayı seçerseniz
onu insanların aynı ortamda olmaktan rahatsız olmadığı biri olarak yetiştirin.
Tek yapmanız gereken o. Kızım altı yaşında.
Şu anda sadece saçını yüzünden çekmem,
ellerini külotundan çıkarmam yetiyor. O kadar.
Kendimi paralamıyorum.
Ve Violet'ı bir sürü yere götürüyorum. Geçenlerde bir hayır etkinliğine gittik
çünkü beni yardım ederken görmesini...
Onu götürdüm çünkü Prens Harry gelecekti ve yanımda altı yaşında bir çocukla
onunla tanışma ihtimalim daha yüksek olur dedim.
Gerçek bu.
Size yalan söylemem. Gerçek bu ve işe yaradı.
Bu...
Bu harika bir hayır kurumuydu, genç evsizler için bir hayır kurumu.
İngiltere'de harika işler yapıyorlar.
Ama bir sponsor etkinliğiydi. Bu ne demek biliyor musunuz?
Çok sosyetik insanlarla doluydu. Polo maçı gibiydi.
Konuk listesi Panama Belgeleri gibiydi.
Bu çok...
Bu ülkede şunu fark ettim: Sosyetik insanlar, sadece
diğer sosyetiklerin kendileriyle aynı seviyede olup onları önemsediğini sanıyor.
Kanada'da sınıflarımız bile yok. Gerçekten yok, değil mi?
Cips ve sosu yerden yiyoruz. Biz...
Ama bir sınıf sistemimiz yok. Buradaki gibi yok.
Duyunca kafayı yiyorsunuz.
"Arkadaşlarını nasıl seçiyorsun?" oluyorsunuz.
Hallediyoruz.
Ama bir konuşmacıları vardı, kendisi de evsiz olmuş genç bir adam.
Sosyetik insanlar da hepimiz gibi her an evsiz kalabilirler.
Bu normal. Özellikle bu hükümetle.
Ama konuşmada mantıklı bir sebep göstermedi.
Sadece üç parça takımıyla muhteşem görünerek mikrofona yürüdü.
Şöyle dedi: "Merhaba. Yaklaşık bir yıl önce,
anne babam hayatımı yakından kontrol ediyordu.
Bu yüzden evden ayrıldım, yazlıklarda ve arkadaşların kanepelerinde kaldım."
"Ahbap, o kanepe Tesco Metro'nun önünde değilse ve çiş kokmuyorsa
bu evsizlik değildir.
Bu ziyarettir." oldum.
O da dedi ki, "Evsizken sıvı detoks yapmanın
ne kadar zor olduğunu biliyor musunuz?
Vakıf fonuma el koydular."
Salonda etrafa baktım
ve ondan nefret eden diğer insanlarla göz göze gelmeye çalıştım.
Hiç yoktu. Hepsi, "Ne kadar kötü." der gibiydi.
Sonunda o içki almaya giderken salon bir saniye sessizliğe gömüldü
ve altı yaşındaki kızım o yaştakiler gibi yüksek sesle "Of! Beyaz insanlar!" dedi.
"Evet!
Evet." dedim.
Biliyorum.
Çünkü evde öğrettiğim budur.
Ve adam beyaz değildi bile.
Çok gururluyum çünkü çocuğum birinin cilt renginin ötesine bakarak
içindeki beyazı görüp...
...ondan nefret ediyor.
Ama çok fazla hayvanımız var.
Bekâr bir anneyseniz öyle oluyor.
Evde iki köpek, iki kedi, sekiz tavşan var.
Londra'da bu çok fazla hayvan demek.
Köpekleri aldım çünkü... Hepsini öldürürler dedim
ama hepsi dostlar. Bir kâbus.
Bir Disney filmi gibi ama sıçmalı. İşte hayatım bu.
Hayatım bu. Turneden eve döndüm. Tek istediğim yatağımdı
ve köpeklerden biri yastığıma sıçmıştı...
...bu da asla bir kaza değildir.
Bu beni neredeyse yıkıyordu. Hıçkırarak ağlıyordum.
Ve Violet odaya girdi. Ne olduğunu gördü ve şöyle dedi:
"Üzülme anne.
Senden nefret ettiklerini böyle gösteriyorlar o kadar."
Evet, anladım, teşekkürler.
O İngiliz. Bu sizin suçunuz.
Öyle konuşur oldu. Sizinle alay ediyor sandım
ve güldüm.
Ama bu kalıcı.
Biriyle çıkarken çocuğunuz olduğu haberini
vermeniz gereken zaman çok belirsizdir.
Çok erken değil, kesinlikle çok geç de değil.
Yaklaşık olarak protez bacağınız olduğunu
söyleyeceğiniz zamanda söylemelisiniz.
Anlatabildim mi?
Bence iki tür insan var: "Hayır!" diyen insanlar.
Ve "Sana yardım edecek kahraman ben olacağım." diyen insanlar.
"Bacağı yeni edinmedim.
Altı yıldır bende.
Senin yardımın olmadan da ona bakabilirim.
Sadece bir yerlere gitmem daha uzun sürüyor." dedim.
Tavşanlardan biri öldü ve buna çok çok sevindim.
Anneye yeni eldiven lazım.
Bu yanlış, biliyorum. Ve evin erkeği olmam gerekti.
O terimi kullanmaktan nefret ediyorum ama bu bağlamda uygun gibi geliyor.
Annem sık sık evin erkeği olurdu.
Babam yanımızdaydı ama erkek annemdi...
Bunu söylemeye bayılıyorum.
Ve hâlâ ona annelik yapıyorum. Annem 60 yaşında.
Ve o senin yaşındayken Lara, 17 yaşında olmak çok zormuş.
Gittiği her yerde herkes, "Bebek!" diyormuş
Popoya şaplak. Sorun yokmuş. Cosby etrafta koşturuyormuş.
Peki o dönemden bir kadına ne olur?
60 yaşına geldiğinde görünmez olur.
Kesinlikle öyle değilsinizdir ama öyle geldiğini biliyorum.
Yanlış anlamayın. İple çekiyorum. Banka soyacağım. Bir sürü planım var.
Ama annemin öyle hissettiğini biliyorum.
"Belli bir yaşa gelmiş" bir kadın olunca insanlar hâlâ size iltifat ediyor
ama garip bir şekilde.
"Yetişkin çocukların var.
Büyükannesin. Muhteşem görünüyorsun...
...yaşına göre." diyorlar.
Annem de, "Yaşıma... yaşıma... Ama yaşlanmamam gerekiyordu.
Onları 13 yaşındayken doğurdum."
"Öyle söyleme seni aptal." diyorum.
Çünkü erkekler haklı ve şimdi babamı savunmam gerekiyor.
"Babam pedofil değil." diyorum. Kardeşim "Artık değil." diyor.
Komik olduğunu düşünüyor ama değil.
Hiç değil.
Tavşanlardan biri öldü.
Yan odada bir arbede duydum. Sanki küçük...
Sanırım sadece çok sert oynuyorlardı.
İçeri girdim. Köpekle tavşan gerçekten oynamıştı.
Tavşan yerde yatıyordu. Kan yoktu,
bu yüzden, "Öldü mü? Uyuyor mu? Lanet olsun sana Cosby!" oldum.
Yerden kaldırdım.
Cosby köpeğin ismi. Çok gülünç bir çikolata labrador.
Onu suçlamalar ortaya çıkmadan önce aldık.
Nereden bilecektik...
Hayvanlarınıza 60 yaş üstü bir televizyon kişiliğinin adını vermeyin.
Güvenli değil.
Tavşanı Violet'a verdim çünkü o benim efendim.
"Bununla ne yapacağız bilmiyorum." dedim.
Violet, "Anthony! Anthony!" oldu.
Çocuğuma renk ismi verdim o ise tavşanlarına insan isimleri veriyor.
"Ne yapacağımızı biliyorum anne.
Anthony'yi veterinere götürmeliyiz." dedi.
Bu çocuğa hiç hayır demediğim için iki dakika sonra bir otobüsteydik
ve yanımızdaki tavşanın ölü olduğuna giderek daha emin oluyordum.
Onun kollarındaydı.
Hiç hareket etmedi. Gözleri açıktı.
Violet çok şirindi, tavşan çok şirindi. Elbette insanlar tanışmak isteyecekti.
"Adı ne?" diyorlar.
"Adı neydi?" İşi bitmiş ki.
Şöyle düşündüm: "Pekâlâ Katherine, kendini topla.
Violet'ın dikkati dağınık. Evin erkeği olmalısın.
Travmayı en aza indir. Veterineri ara, yolda olduğumuzu söyle.
Ne bekleyeceklerini bilsinler."
"Selam. Birazdan altı yaşında bir çocukla
ve bir köpeğin saldırdığı tavşanıyla oraya geleceğiz." dedim.
Kadının boşlukları dolduracağını umdum ama yönetime kendini kaptırmıştı.
"Tavşanın soyadını bilmem gerekiyor." dedi.
"Hayır, gerekmiyor." dedim.
"Tavşanın doğum gününü bilmem gerekiyor."
"Size öldüğü günü söyleyebilirim.
Mezar taşının kalan kısmını doğaçlama yazın,
biz gelince alırız."
Veterinere geldik. Tavşan artık kaskatıydı.
Ama Violet umutlu ve inançlıydı,
otobüsten atladı, kapıdan içeri daldı
ve tavşanı veterinere verdi.
"Anthony! Bu benim Anthony'm.
İyi olacak mı?"
Veteriner de... Elbette gözlerinden anladım.
Bana baktı. Şöyle der gibiydi: "Seni boktan anne müsveddesi.
Ben burada bütün gün köpek AIDS'iyle, kedi kanseriyle
ve taşak kesmekle uğraşıyorum.
Kendi evladına bunun ölü bir hayvan olduğunu söyleyemedin."
Ben de gözlerimle, kadın kadına,
dedim ki: "Kesinlikle öyle.
Sen söyle."
Teşekkürler.
85 sterline yapıyorlar.
Londra'da korkak olmanın cezası o.
Kesinlikle değiyor. O gün evin erkeği oldum.
Millet, gitme vakti yaklaştı. Olağanüstüydünüz.
Evet. Ama gitmeden önce,
bu turnenin sonunda Kanada'ya gidip
kız kardeşimin düğününde konuşmam gerekiyor
çünkü Kanada'da, düğünlerde kadınların konuşmasına izin verilir.
Bu çılgınlık. Burada onu yapmıyorlar.
Ailemin benden konuşmamı isterken unuttuğu bir şey var:
Düşündüğüm ve söylediğim her şeyden nefret ediyorlar.
Doğrusu, ben de onların söylediklerinin hastası değilim.
Kız kardeşimi çok seviyorum, çok özlüyorum
ve müthiş bir konuşma yapmak istiyorum.
Bu yüzden Apollo, acaba sizinle pratik yapabilir miyiz?
Çünkü siz benim arkadaşımsınız. Sorun olur mu?
Tamam, harika.
Siz düğündeki konuklarsınız. Bu mükemmel.
Biraz içki içtiniz, bu yüzden salona bakın,
daha sonra kiminle yakınlaşacağınıza karar vermeye çalışın,
umarım kuzeniniz değildir.
Ama burası Sarnia, bu yüzden kuzeniniz olacaktır. Sadece...
...prezervatif takın. İyice sokun. Sorun olmaz.
Tamam. Salonun bu tarafındaki siz güzel insanlar
ve siz yukarıdakiler gelinin arkadaşları ve ailesisiniz.
Süper değil mi? Akrabayız.
Salonun bu tarafındakiler de damadın arkadaşları ve ailesi olacak.
Gizemli. Tamam, ben baş nedimeyim
ve konuşmamın zamanı geldi.
Bir kere daha, geldiğiniz için çok teşekkürler.
Tamam.
İyi akşamlar yabancılarla dolu salon.
Bugün Kerrie'nin baş nedimesi seçilmek benim için büyük bir onur,
en çok da fahişe arkadaşlarını sinir ettiğini bildiğim için...
Onlar onuru yüzlerine tokat atsa tanımazlar.
Bunun en büyük sebebi sürekli
yüzlerine sekiz on tane sikin vurması.
Hanımlar, kesinlikle normal görünüyorsunuz.
Hepinize teşekkürler. İlk bebeğime baktığınız için teşekkürler.
Kız kardeşim Kerrie'yi göreli çok uzun zaman oldu, kabul,
ama doğduğu günü çok iyi hatırlıyorum.
Ben altı yaşındaydım, annem on üç yaşındaydı.
Babam kanundan kaçıyordu.
Küçücük kuvöze baktım ve içindeki bebeğin
daha ana rahmindeyken hem tırnakları hem kirpikleri çıkmıştı.
Bebeklerin bunu yapabildiğini bilmiyordum. "Evet! Bu kız kardeşim." dedim.
O sırada meşe palamudu taklidi yapan Joanne'e göz attım.
"İyi. Bir daha asla onunla konuşmama gerek olmayacak." diye düşündüm.
O günden sonra Kerrie benim bebeğim oldu.
Annemiz vardı ama beni daha çok seviyordu, bu yüzden bana hep Kathanne diyordu
ama "Ketamme" diye çıkıyordu, bu yüzden evde adım öyle kaldı.
Anne babam hayır dediğinde, ben evet diyordum.
Boşanacaklarını açıkladıklarında Kerrie benim kolumu kavradı
ve, "Ama eğer babam taşınırsa havuzumuzu kim temizleyecek?" diye haykırdı.
Of! Beyaz insanlar. Biliyor musunuz?
Kerrie yatağımda uyurdu. Bütün oyuncaklarımı ona verdim.
Ona giysilerimi verdim. Onu okula bıraktım.
Ona para verdim. Sahte kimlikler verdim.
Sonra, o daha 14 yaşındayken evden ayrıldım. Öylece ayrıldım.
Ve içinizden sadece onu özlüyorum.
Sizin kasaba dediğiniz bu bok çukuruna da
kız kardeşimle uygunsuz bir şekilde gülmek için geldim.
Ve kollarınızın nasıl şişmanladığını görmek için.
İşte Kerrie ile ikimizin
güldüğümüz için atıldığımız yerlerin listesi:
İki taksi, bir okul toplantısı, acil servis, babamla ninemin cenazeleri,
dedemin müdahalesi, dedemin cenazesi...
...Joanne'in koro resitali, Joanne'in piyano resitali,
Joanne'in dans resitali, Joanne'in bale resitali,
Joanne'in jimnastik resitali, Joanne'in düğünü...
Bu arada düğün ormandaydı.
Ve birini ormandan atamazsınız.
Orası herkese aittir.
Gülmekte haksız da değildik.
Kerrie ile ikimiz iki yanındaydık ve kendi gelinliğini kendi örmüştü.
Küçük tığ işi delikleri vardı.
Deliklerden birine bir eşek arısı girdiğini gördük.
Ve Joanne bütün yaratıkları sever,
bu yüzden bir şey olmamış gibi onu koruyordu
ama onu soktuğunu,
sürekli soktuğunu biliyorduk ve çok acı çekiyordu.
Çok komikti.
Ama Kerrie bana sadece bir kere darıldı.
Sadece bir kere.
Bir yıl önce, Kerrie nişanlısıyla onun ailesiyle
ilk defa tanışmak için
Filipinler'e gitti, nişanlısı oralı.
Kerrie Filipinler'de çok zor iki hafta geçirdi.
İyi bir ilk izlenim bırakmadı...
...çünkü yüzü CNN'deydi.
O günler Kerrie'nin David ile ilişkisini gerçekten test etti,
benimle ilişkisini de,
bu yüzden bu akşam hepimiz burada toplandığımız
ve David'in bütün ailesi Filipinler'den buraya geldiği için özellikle mutluyum.
Çünkü kesinlikle size şunu söylememin zamanı geldi:
Bu "Özür dilerim, halkınıza ve kültürünüze saygı duyuyorum." demek.
Yani elbette, Filipince öğrenecek zamanım yok.
Ama sadece o sesleri çıkarırsam...
...kendimi kötü hissettiğimi anlarlar diye düşünüyorum.
Bakın, ben bir pisliğim. Sürpriz! Korkunç pisliğin tekiyim.
Ama bu feci deneyimden öğrendiğim,
Filipin kültürünün çok güzel olduğu
ve aileye büyük önem verdiği.
David'e bayılıyorum. O favori erkeğim. Kız kardeşime tapıyor.
Beni aileden sayıyor. O kadar sinirlenmelerinin sebebi bu.
Ama aynı zamanda gelecek ay Kerrie David ile evlendiğinde,
Filipinli sayılacağım anlamına geliyor.
O adilerin beni kabul etmeleri gerekecek. Bu kusursuz bir suç!
Bir kız kardeşin diğerini zorluktan kurtarmaya
gitmesi için de büyük bir mesafe,
bu yüzden de çok geçmeden David'i bir Yahudi için terk etmesini isteyeceğim.
Çok yazık.
Kerrie, güzel küçük kız kardeşim, sana,
düğün gününde,
şunu söylemek istiyorum...
...rahatla.
Dinlediğiniz için çok teşekkürler!
Yakında görüşürüz.
Rahatlayın.
Alt yazı çevirmeni: Ulaş Apak