‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากเรื่อง ‎ "เดอะคิงดอมออฟก็อดส์" โดย YLAB)
‎ใต้เท้า! ข้าติด!
‎ใต้เท้า
‎เร็วเข้า!
‎บ้าเอ๊ย! เร็วสิ!
‎เจ้าทำอะไรอยู่
‎เปิดได้แล้ว
‎เร็วเข้า
‎เปิดเร็วเข้า บ้าเอ๊ย
‎เร็วเข้า เร็วสิ!
‎กุญแจ กุญแจอยู่ไหน
‎มันไม่มีทางเข้า!
‎กุญแจ เอากุญแจมาให้ข้า
‎เปิดสิ เปิด เปิดเดี๋ยวนี้!
‎เปิดเร็ว!
‎ลั่นกุญแจเดี๋ยวนี้
‎เร็วเข้า ลั่นกุญแจสิ
‎ไม่นะ อย่าไปทางนั้น
‎ได้โปรด ช่วยด้วยๆ
‎ไม่นะ! หยุดสิ!
‎ไม่นะ! อย่าเข้ามา!
‎มานี่เร็ว มานี่
‎นี่
‎ช่วยด้วยเจ้าค่ะ
‎- เปิดประตู ‎- ช่วยด้วย
‎- มีคนอยู่ข้างนอก ‎- ช่วยข้าด้วย
‎- มาทางนี้ ‎- เร็วเข้า
‎ทางนี้
‎ปล่อยนางสิ
‎ไม่นะ
‎- นางโดนกัดแล้ว ‎- ปล่อยซะ ปล่อยมือนาง
‎เจ้าทำอะไรอยู่ นางโดนกัดแล้วนะ
‎คว้าตัวเด็กมา เร็วเข้า
‎ปล่อยนางซะ
‎ปล่อยนาง นางโดนกัดแล้ว
‎ปล่อยนางสิ
‎ได้โปรดช่วยข้าด้วย
‎คนชั้นต่ำพวกนี้ ‎กำลังทำร้ายเหล่าขุนนาง
‎ปิดประตู ปิดเดี๋ยวนี้เลย!
‎บ้าเอ๊ย!
‎ช่างดูดีเสียจริง
‎- หนักจังเลย ‎- เร็วเข้า
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎หนีไป!
‎เฮ้ย! พัค!
‎เราจับปลาได้แล้ว! มานี่สิ!
‎ใช่เขาหรือ
‎เห็นก็รู้แล้วว่าใช่
‎ตายจริง
‎วันนี้ดื่มมาเยอะล่ะสิ
‎นี่ เจ้าเมาหรือไง
‎- คนพวกนั้นใครน่ะ ‎- คุณพระช่วย
‎นี่ๆ
‎เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎- นี่ ‎- พวกเขาเป็นอะไรกันน่ะ
‎เฮ้ย พวกนั้นมันเป็นอะไร
‎หยุดวิ่งได้แล้ว เดี๋ยวจะหิวเอานะ
‎หยุดทะเลาะกัน อย่ากัดเขาสิ
‎เดี๋ยวก็เป็นแผลเป็นหรอก
‎- ปล่อยนะ! ‎- ไอ้เด็กนี่
‎- บอกแล้วไงว่าจะเป็นแผลเป็น ‎- ปล่อยนะ!
‎ออกไปนะ
‎พ่อๆ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ด็อกอี อยู่นี่นะ แม่จะไปตามหาน้อง
‎อย่าออกมานะ
‎แม่!
‎แม่เป็นอะไรไป
‎ข้ากลัวนะ
‎หยุดนะ แม่!
‎หยุดนะ!
‎องค์รัชทายาท!
‎องค์รัชทายาท มาเร็ว!
‎เกาะไว้ให้แน่นนะ
‎เจ้าต้องเล็งที่หัวพวกมัน
‎องค์รัชทายาท ค่ายทหารพ่ะย่ะค่ะ
‎พระองค์ต้องไปที่ค่ายทหาร
‎องค์รัชทายาท เราต้องรีบแล้ว
‎องค์รัชทายาท
‎มีใครอยู่ข้างในไหม
‎ได้โปรดให้เราเข้าไปเถอะ
‎มีใครอยู่ข้างในไหม
‎ไม่มีใครอยู่เลยหรือ
‎- อสุรกายกำลังไล่เรามา ‎- กระหม่อมว่าไม่มีใครอยู่
‎องค์รัชทายาท
‎ปีนขึ้นไปเถอะพ่ะย่ะค่ะ
‎ขอโทษที ขอโทษนะ แต่ขอทางหน่อย
‎หลบไป
‎- เราน่าจะปีนข้ามกำแพงไป ‎- ปีนขึ้นไปกันเถอะ
‎ถอยออกไปจากกำแพงเดี๋ยวนี้
‎มีคนอยู่ข้างในนี่
‎กำจัดพวกเขาซะ
‎ไล่พวกเขาไปเดี๋ยวนี้เลย
‎- อย่ายิงนะ ‎- จัดการพวกเขาซะ
‎องค์รัชทายาท
‎เป็นอะไรหรือเปล่าพ่ะย่ะค่ะ
‎กล้าดียังไง
‎พระองค์เป็นองค์ชายรัชทายาท ‎ของประเทศนี้นะ
‎เปิดประตูเดี๋ยวนี้
‎ได้โปรดให้เราเข้าไปเถอะ
‎อย่ามาหลอกข้าให้ยาก
‎หยุดพูดไร้สาระแล้วไปซะ ไปให้หมดเลย!
‎ใครก็ตามที่ปีนกำแพงนี้ ‎จะถูกลงโทษตามกฎหมาย
‎- ปีนเข้าไปกันเถอะ ‎- ข้าก็ขอปีนด้วย
‎กล้าดียังไง คิดว่าทำอะไรกันอยู่
‎ไอ้พวก...
‎ลงไปสิ ลงไปซะ!
‎- อย่างน้อยก็ให้เด็กเข้าไปเถอะ ‎- ไม่ได้ยินหรือ ดันพวกมันลงไป
‎- ลงไป ‎- ไปซะ
‎- ไปให้พ้น ‎- ลงไปซะ
‎- ลงไป ‎- ข้าบอกให้ไปซะ
‎ลงไป
‎อย่าขึ้นมา
‎ยิงเลย เอาธนูยิงเลย
‎กล้าดียังไง
‎ถ้าเข้ามาใกล้อีกแม้แต่นิดเดียว
‎ธนูพวกนี้จะเสียบร่างพวกเจ้า
‎ช่วยเราด้วยเถอะเจ้าค่ะ ‎อย่าให้เราตายอยู่ข้างนอกนี่เลย
‎อะไรกัน...
‎องค์รัชทายาท พระองค์ต้องไปแล้ว
‎วิ่ง! ทุกคนวิ่งหนีไป!
‎วิ่งเร็ว!
‎องค์รัชทายาท
‎หมอหญิงคนนั้นพูดความจริงพ่ะย่ะค่ะ
‎เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกัน
‎พระโอรสที่อยู่ในพระครรภ์ ‎จะเป็นราชาองค์ต่อไปของประเทศนี้
‎ดูแลเขาให้ดีๆ นะพ่ะย่ะค่ะ
‎พระองค์ต้องสอนเขาว่า ‎จะเกิดอะไรขึ้นกับราชาที่ไร้อำนาจ
‎จนกว่าองค์ชายรัชทายาทคนใหม่จะประสูติ
‎พระองค์ต้องดูแลฝ่าบาท ‎ให้ได้กินได้ดื่มอย่างเต็มที่
‎แม่
‎หยุด หยุดได้แล้ว
‎บ้าเอ๊ย ข้าเหนื่อยแล้วนะ
‎เสื้อผ้าข้าสกปรกแล้ว
‎หม่อมฉันจะเตรียม ‎ฉลองพระองค์ใหม่ให้เพคะ
‎ไปเดินเล่นเสียนะ
‎ลงมาสิ
‎- ใต้เท้า! ‎- หือ
‎ตายจริง!
‎ทำไมเจ้าถึง...
‎ใต้เท้าขอรับ!
‎ใต้เท้า
‎ขอบคุณสวรรค์ที่ท่านปลอดภัย
‎เจ้าไปอยู่ไหนมา
‎ข้า...
‎ข้าอยากจะช่วยชีวิตท่าน
‎จึงไปพาทหารทั้งหมดนี่มาขอรับ
‎ช่วยข้างั้นหรือ ตอนนี้เนี่ยนะ
‎รู้ไหมว่าข้าเจออะไรมาบ้าง
‎ถ้าไม่ใช่เพราะนาง ‎เมื่อคืนข้าก็คงตายไปแล้ว
‎คือว่า...
‎เจ้าบ้านั่น
‎เป็นความผิดของเจ้าบ้านั่นทั้งหมดเลยขอรับ!
‎- อะไรนะ ‎- มัวทำอะไรกันอยู่
‎จับมันเดี๋ยวนี้
‎ขอรับ
‎เป็นความผิดของมันทั้งหมดเลยขอรับ
‎มันรู้เรื่องสยดสยองพวกนั้นทั้งหมด
‎แต่กลับอุบไว้ไม่ยอมบอก
‎ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือไง
‎ว่าพวกเขายังไม่ตาย
‎กล้าดียังไงมาถลึงตาใส่ข้าแบบนั้น เดี๋ยวก็...
‎เขาพูดถูก บอกเรามาเดี๋ยวนี้!
‎อสุรกายพวกนั้นมันอะไร ‎แล้วมันมาจากไหน
‎ข้า...
‎ข้าจะเล่าให้ฟังเองเจ้าค่ะ
‎พวกเขาเป็นผู้ป่วยที่จียุลฮยอน ‎รวมถึงครอบครัวที่ติดตามมาด้วย
‎พวกเขาทนความหิวต่อไปไม่ไหว
‎และกินซากศพมนุษย์ จากนั้น...
‎- อะไรนะ ‎- พวกเขาก็กลายเป็นอสุรกาย
‎ที่กระหายเลือดเนื้อมนุษย์ในยามกลางคืน
‎ช่วงกลางวันพวกเขาจะซ่อนตัว ‎ในที่ที่แสงแดดส่องไม่ถึง
‎แล้วก็นอนราวกับว่าตายไปแล้วเจ้าค่ะ
‎ซากศพมนุษย์ นี่มันอะไรกัน
‎พวกเขาทำแบบนั้นได้ยังไงกัน
‎ถ้าเป็นเรื่องจริง
‎ทำไมเจ้าถึงทิ้งร่างพวกนั้นไว้แบบนั้นล่ะ
‎เจ้าน่าจะฝังพวกมัน
‎ตอนพวกมันหลับหรือว่ากำจัดไปเสียสิ
‎ใต้เท้า ท่านต้องลงโทษพวกเขา ‎ที่ทำผิดนะขอรับ
‎ข้ายินดีรับโทษในสิ่งที่ข้าทำ
‎แต่ตอนนี้การกำจัดร่าง ‎เป็นเรื่องด่วนกว่าไม่ใช่หรือ
‎พอพระอาทิตย์ตก ‎จะมีอสุรกายมาเพิ่มอีก
‎ถ้าอย่างนั้นรีบฝังพวกเขาโดยด่วน
‎ต่อให้ฝังไป
‎- อะไร... ‎- พวกเขาก็จะตะกายขึ้นมา
‎ต้องตัดหัวหรือไม่ก็เผาเท่านั้นขอรับ
‎- เผาร่างหรือ ‎- อะไรนะ
‎ใครบอกว่าเจ้าเผาร่างได้
‎- ใครน่ะ ‎- คือว่า
‎นางเป็นมารดาของอดีตแม่ทัพขอรับ
‎ไม่ว่าใครก็ห้ามทำลายร่างกาย ‎ที่ได้มาจากพ่อแม่
‎ลูกชายที่รักของข้าเป็นลูกชายคนเดียว ‎ของตระกูลเรามาตลอดสามรุ่น
‎ถ้าเจ้าคิดแตะต้องร่างของเขา
‎เจ้าต้องผ่านข้าไปก่อน
‎ถ้าเจ้าแตะต้องร่างของครอบครัวข้า
‎เจ้าต้องผ่านข้าไปก่อนเช่นกัน
‎- พวกเขาก็พูดถูกนะขอรับ ‎- หือ
‎พวกชนชั้นสูงน่ะ ต่อให้ ‎กระทำความผิดร้ายแรงอย่างฆ่าคน
‎ถ้าราชสำนักไม่อนุญาต ‎ก็ลงโทษพวกเขาไม่ได้
‎ทราบใช่ไหมขอรับ
‎- แต่ว่า... ‎- ยิ่งไปกว่านั้น
‎ถ้าเราเผาร่างทั้งหมดนั่น
‎เราก็จะต้องเจอกับ ‎ความโกรธเกรี้ยวของชนชั้นสูง
‎แล้วจะให้ข้าทำยังไงล่ะ
‎ให้ตาย
‎- เราควรเผาพวกชั้นต่ำเสีย ‎- ได้
‎แล้วก็จัดงานศพที่เหมาะสม
‎ให้แก่ร่างของพวกชนชั้นสูง
‎แล้วค่อยฝังพวกเขา
‎ไว้ลึกๆ ใต้พื้นดิน ดีไหมขอรับ
‎มีร่างตั้งมากมาย เราจะแยกชนชั้นสูง ‎ออกจากชนชั้นต่ำได้ยังไงกัน
‎โธ่เอ๋ย เราแยกร่าง
‎ที่สวมใส่ผ้าไหมกับผ้าขี้ริ้ว ‎ออกจากกันก็ได้นี่ขอรับ
‎- หลักแหลมนัก ‎- ขอบพระคุณขอรับ
‎แบ่งพวกเขาออกเป็นสองกลุ่มสิ
‎- เอาเลย ‎- เร็วเข้า
‎ทำไมผู้ที่ดูแลความปลอดภัยของผู้คน
‎ถึงได้ไร้ความสามารถเช่นนี้
‎เจ้าทำอะไรน่ะ
‎ทันทีที่เจ้าชักดาบออกมา ‎หัวเจ้าหลุดจากบ่าแน่
‎เจ้าเป็นใครถึงกล้าดีมาทำแบบนี้
‎เจ้าไม่ได้แค่ไร้ความสามารถ
‎แต่ยังเลวทรามไม่มีที่สิ้นสุด
‎เป็นเพราะเจ้าปิดประตูค่ายทหารเมื่อคืนนี้
‎ผู้บริสุทธิ์นับไม่ถ้วนถึงต้องตาย
‎ถ้าเกิดข้าเปิดประตู ‎พวกทหารก็จะเป็นอันตราย
‎เจ้ายิงธนูใส่ข้า
‎ต้องถูกลงโทษถึงตาย ‎และต้องโทษประหารทั้งครอบครัว
‎ถือว่าเจ้าก่อกบฏ
‎ว่าแต่ ท่านคือใคร
‎มังกรสี่กรงเล็บ ท่านคือ...
‎เป็นเกียรติที่ได้พบ ‎องค์ชายรัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ
‎เมื่อกี้เขาว่าอะไรนะ
‎พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่น่ะ
‎นี่องค์ชายรัชทายาทนะ
‎ข้าควรจะฆ่าเจ้าเสียเดี๋ยวนี้
‎แต่เราต้องพึ่งทุกคน ดังนั้น...
‎ไว้ชีวิตกระหม่อมด้วยเถอะ
‎ข้าจะลงโทษเจ้าหลังจัดการเรื่องนี้เสร็จแล้ว
‎มีทหารเหลือรอดกี่นาย
‎มีแค่ 50 นายพ่ะย่ะค่ะ
‎- พ่ะย่ะค่ะ ‎- ให้ทหารทุกนายออกค้นหาร่าง
‎พวกเขาต้องเผาร่างทั้งหมดทิ้งทันที
‎ทำแบบนั้นไม่ได้นะเพคะ
‎ข้าเข้าใจว่าการสูญเสียคน ‎ในครอบครัวไปมันเป็นยังไง
‎แต่เราต้องเผาพวกเขา ‎เพื่อยับยั้งอันตรายในอนาคต
‎จุดไฟส่งสัญญาณและส่งคนนำสารไป
‎กระจายข่าวเพื่อขอความช่วยเหลือ ‎และกักกันทงเรเสีย
‎แล้วก็ลำเลียงผู้รอดชีวิต
‎ไปทางเรือจากทั้งสองท่า
‎พาผู้คนไปที่ปลอดภัยก่อนอาทิตย์ตก
‎กระหม่อมโจบอมพัล เจ้าเมืองทงเร
‎น้อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ
‎- น้อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ ‎- น้อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ
‎มีคนจุดไฟแล้ว!
‎(ฮันยาง)
‎ท่านหัวหน้าบัณฑิตอยู่ที่ไหน
‎รออยู่ข้างในขอรับ
‎ข้าออกมาเพราะเคารพเขา
‎แต่ตอนนี้มีเรื่องกบฏอยู่หนาหู
‎แอบมาเจอกันลับๆ แบบนี้คงดูไม่ดี
‎เรามีเรื่องด่วนต้องแจ้งท่านขอรับ
‎เชิญทางนี้ขอรับ
‎ท่านหมายความว่าอย่างไร
‎พบศพในตำหนักองค์ราชาหรือขอรับ
‎ต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้นที่นั่นแน่
‎อัครมหาเสนาบดีโจฮักจู ‎กำลังปิดบังไม่ให้เรารู้
‎ข้ารู้ว่าท่านเป็นคนของเขา
‎แต่ที่ข้าบอกท่าน เพราะข้าเชื่อว่าท่านรู้ดี
‎ว่าอะไรถูก อะไรผิด
‎ข้าไม่อยากจะเชื่อเลย
‎เป็นไปไม่ได้หรอกขอรับ
‎มีเพียงทางเดียวที่จะรู้ความจริง
‎คือยอมให้เราเข้าตำหนักองค์ราชา
‎ถ้าเราได้เห็นฝ่าบาทด้วยตาตัวเอง ‎และยืนยันว่าพระองค์ปลอดภัย
‎ทุกอย่างก็จะกระจ่างเอง
‎พระมเหสีสั่งห้ามไม่ให้ใครเข้าไป
‎ในตำหนักองค์ราชานะขอรับ
‎เรารับใช้องค์ราชา ไม่ใช่พระมเหสี
‎ท่านอันฮยอนจะมาร่วมกับเราด้วย
‎ท่านอันฮยอนผู้นั้นน่ะหรือ
‎เขาอยู่ที่บ้านเกิดอย่างสงบ
‎ไว้ทุกข์ให้กับมารดาที่เสียไปมาสามปีแล้ว
‎แต่ถ้าเขาเคลื่อนไหว
‎บัณฑิตและผู้ใต้บังคับบัญชาทุกคน ‎ย่อมติดตามเขาด้วยแน่
‎ข้าจับตาดูหัวหน้าบัณฑิต
‎และค้นตัวคนรับใช้ของเขา ‎ที่รีบเดินทางออกไป แล้วเจอนี่ขอรับ
‎เป็นจดหมายที่ตั้งใจส่งให้ท่านอันฮยอนที่ซังจู
‎วันๆ เขาทำแค่อ่านหนังสือ
‎ถ้าเขาอยากท้าทายข้า
‎ก็ต้องให้ท่านอันฮยอนช่วย
‎เราควรทำยังไงดีขอรับ
‎ปล่อยไปเถอะ
‎ท่านแน่ใจหรือขอรับ
‎ท่านอันฮยอนช่วยประเทศนี้ไว้ ‎ระหว่างสงครามเมื่อสามปีก่อน
‎ถ้าเขาสนับสนุนองค์ชายรัชทายาท ‎ผู้คนก็อาจยอมตามด้วยเช่นกัน
‎ท่านอันฮยอนน่ะ
‎ไม่มีทางต่อต้านข้าได้หรอก
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
‎(ทงเร)
‎ใต้เท้า ข้านำตัวคนร้ายมาแล้วขอรับ
‎รู้แล้ว
‎ให้นางเข้ามา
‎ท่านอยากพบข้าหรือเจ้าคะ
‎ใช่ ข้าเรียกเจ้ามาวันนี้เพราะ...
‎ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าเองเจ้าค่ะ
‎ข้าควรจะรายงานในทันที
‎แต่พวกเขาเป็นเหมือนครอบครัวของข้า ‎ข้าจึงคิดว่าจะรักษาพวกเขาได้
‎โปรดประหารข้าเถอะเจ้าค่ะ
‎ไม่ใช่นะ
‎ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก
‎หมออย่างเจ้าก็มีหน้าที่ ‎ต้องรักษาผู้คนอยู่แล้ว
‎ไม่ใช่แค่นั้น เมื่อคืน ‎เจ้ายังช่วยชีวิตข้าไว้ด้วย
‎ใต้เท้าช่างมีเมตตา
‎- ข้าก็แค่... ‎- ไม่เลย
‎คือว่า...
‎ข้าสาบานว่า
‎จะตอบแทนเจ้าสำหรับสิ่งที่เจ้าทำ
‎จนเส้นผมทั้งหมดบนหัวข้า
‎กลายเป็นสีขาว
‎ข้าจะให้เจ้าอยู่ข้างกายข้า
‎ท่านต้องการหมอหรือเจ้าคะ
‎ท่านป่วยตรงไหนหรือเจ้าคะ
‎- เปล่า... ‎- ท่านหน้าแดงนะ
‎เป็นแบบนี้ตลอดหรือเปล่าเจ้าคะ
‎หรือว่าปกติหน้าไม่แดง ‎แต่มาแดงตอนที่ประหม่าเจ้าคะ
‎นี่อาจเป็นเพราะหัวใจ ‎หรือตับท่านไม่แข็งแรง
‎ถ้าท่านไม่ว่าอะไร ‎ข้าขอตรวจชีพจรท่านได้ไหม
‎ชีพจรข้าหรือ
‎ชายหญิงห้ามแตะเนื้อต้องตัวกัน
‎แต่ระหว่างเราคงไม่มีปัญหาอะไร
‎ได้สิ
‎ตรวจชีพจรข้าได้เต็มที่เลย
‎ท่านปัสสาวะลำบากหรือเปล่าเจ้าคะ
‎- เมื่อกี้เจ้าพูดว่า... ‎- ท้องน้อยของท่านอาจจะตึงๆ
‎ท่านอาจจะเจ็บอวัยวะเพศด้วย
‎อวัยวะเพศหรือ
‎ข้าคิดว่า...
‎เป็นโรคหนองในเจ้าค่ะ
‎โรคหนองในหรือ
‎อะไรกัน ข้า...
‎สิ่งนั้นของข้าไม่ปกติหรือ
‎ไม่ต้องกังวลไปนะเจ้าคะ
‎ยังไม่ถึงขั้นร้ายแรง
‎เมื่อท่านทานยาแล้วก็จะหายเอง
‎ใต้เท้าขอรับ
‎องครักษ์ประจำตัวองค์รัชทายาทมาขอรับ
‎เข้าใจแล้ว
‎ให้เขาเข้ามาเลย
‎องค์ชายรัชทายาทสั่งให้ข้า ‎มาพาหมอคนนั้นไปด้วยขอรับ
‎อ๋อ อย่างนั้นหรือ
‎ถ้าเช่นนั้น
‎เจ้าก็ควรไป เอาสิ ไปได้เลย
‎ใต้เท้า นี่หัวหน้า ‎กองอาลักษณ์นะขอรับ
‎รู้แล้ว มีอะไร
‎เรือรบทั้งหมดเสียหาย ‎ระหว่างความโกลาหลเมื่อคืน
‎ไม่มีเรือพอจะอพยพผู้คนขอรับ
‎มีเรือขนส่งสินค้าแค่ลำเดียว
‎ที่ออกแล่นได้ในอีกประมาณสองชั่วโมง
‎แล้วเราจะอพยพทุกคน ‎ด้วยเรือขนส่งลำเดียวได้ยังไงกัน
‎ข้าทราบดีขอรับ นั่นมัน...
‎การค้นหาร่างเป็นยังไงบ้าง
‎นี่
‎เราให้ทหารทุกนายที่มีออกค้นหาร่าง
‎แต่ก็ไม่เป็นผลขอรับ
‎งั้นก็ไปหาให้ได้มากที่สุดสิ ไปเร็ว
‎ไม่มีอะไรได้ดั่งใจเลย
‎ไม่เอา
‎- ขออภัยขอรับ ‎- องค์ชายรัชทายาททรงรับสั่งมาแล้ว
‎คิดแผนให้ได้ก่อนพระอาทิตย์ตกละ
‎ยองจู
‎อาจารย์
‎เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ
‎มันไม่ใช่แบบนี้
‎ในฮันยาง...
‎ในฮันยางไม่ได้เป็นเช่นนี้
‎ตอนทันอี...
‎โดนกัด
‎เขาป่วยอยู่หลายวัน ‎แล้วก็เสียชีวิตอย่างมนุษย์
‎แต่ว่า...
‎ตอนคนพวกนี้
‎โดนกัดเข้า
‎พวกเขากลับกลายเป็นอสุรกายเหมือนกัน
‎โรคนี้เปลี่ยนไปแล้ว
‎มันเริ่มแพร่กระจาย
‎หมายความว่ายังไงเจ้าคะ ท่านอาจารย์
‎ข้ารักษาได้
‎ข้าสามารถ...
‎รักษาโรคนี้ได้
‎ข้าบันทึกทุกอย่างเกี่ยวกับโรคนี้ไว้ ‎ทุกอย่างเลย...
‎(สองชั่วโมงหลังจากแทงเข็ม ‎ที่เคลือบด้วยสมุนไพรคืนชีพบดละเอียด)
‎(เข้าไปในหน้าผากของฝ่าบาท ‎พระองค์ก็ฟื้นคืนพระชนม์ชีพอีกครั้ง)
‎โรคนี้รักษาได้งั้นหรือ
‎เป็นเรื่องจริงหรือ
‎อาจารย์พูดไว้แบบนั้นเพคะ
‎"หุบเขาอันหนาวเหน็บ ‎ที่มีหมอกลงทุกฤดูตลอดปี
‎สมุนไพรมีดอกสีม่วง ‎ที่บานตอนช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง
‎จะสามารถชุบชีวิตคนตายได้"
‎เจ้าไปหุบเขาเพื่อหาสมุนไพรนั่นหรือ
‎หม่อมฉันนึกว่าถ้าเจอสมุนไพรนั่นแล้ว
‎จะหาทางรักษาโรคได้ จึงออกตามหา
‎แต่ก็หาสมุนไพรแบบนั้นไม่เจอเพคะ
‎ตอนนี้ยังไม่มีทางรักษาโรคนี้ได้สินะ
‎องค์รัชทายาท
‎กระหม่อมมีเรื่องต้องทูลพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมหาศีรษะของแม่ทัพโจไม่เจอพ่ะย่ะค่ะ
‎หากมีคนเอาไป
‎ให้โจฮักจูล่ะก็...
‎นี่มันน่าโมโหจริงๆ เลย
‎พระองค์น่าจะคุยกับเขาดีๆ ‎ทรงทำแบบนั้นทำไมกัน
‎เขาเป็นลูกชายสุดที่รักเพียงคนเดียว ‎ของโจฮักจูนะพ่ะย่ะค่ะ
‎ถ้าเขาได้รับศีรษะลูกชายคนเดียว ‎ของตัวเองไปละก็
‎เขาไม่มีทางให้อภัยเราแน่
‎ข้าก็จะไม่ให้อภัยเขาเช่นกัน
‎อะไรนะพ่ะย่ะค่ะ
‎พระองค์ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ ‎แล้วก็หนีมาถึงทงเร
‎พระองค์คิดจะสู้กับเขายังไงหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้ามีมูลเหตุแล้ว
‎ข้าต้องหาคนช่วยเหลือ
‎มูลเหตุหรือ
‎มูลเหตุอะไรพ่ะย่ะค่ะ
‎จงมีชีวิตอยู่นะ
‎เจ้าต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
‎เสด็จพ่อ...
‎เสด็จสวรรคตแล้ว
‎อะไรนะพ่ะย่ะค่ะ
‎ฝ่าบาทเสด็จสวรรคตแล้วงั้นหรือ
‎โจฮักจูกับพระมเหสี
‎ใช้สมุนไพรคืนชีพกับเสด็จพ่อ
‎หลังจากพระองค์สวรรคตไปแล้ว
‎เพื่อรักษาอำนาจของพวกเขา
‎บันทึกและหมอหญิงนั่น
‎จะเป็นพยานให้ข้อเท็จจริงนั้น
‎ซังจู...
‎ข้าจะไปหาท่านอันฮยอน
‎เร็วเข้า เร็วเลย
‎เดี๋ยวก่อนสิ
‎เร็วเข้า เดินเร็วๆ
‎รีบจัดการให้เสร็จก่อนคนจะมากันเยอะ
‎ไปกันเถอะ
‎เอาหมูมาด้วยทำไมกัน
‎เรือกำลังจะออกแล้ว! เร็วเข้า!
‎ทุกคนหนีไปหมดแล้ว! เร็วเลย!
‎นี่ ขอโทษที
‎นี่ เกิดอะไรขึ้น
‎ดูแลตัวเองนะ
‎ไปซังจูทางเรือเร็วกว่า
‎พวกเขาซ่อมเรือเกือบเสร็จแล้ว ‎เราไปที่ท่าเรือกันเถอะ
‎ไม่นะ
‎อย่าทิ้งเรานะ ใต้เท้า ได้โปรด
‎พาเราไปด้วยเถอะ
‎อย่าทิ้งเราไป
‎ได้โปรดพาเราไปด้วย
‎ใต้เท้า
‎- โปรดพาลูกเราไปด้วย แค่ลูกเราก็ได้ ‎- ได้โปรดกลับมาเถอะ
‎เจ้าพวกนั้นนี่นะ
‎พวกนั้นควรไปทำอย่างอื่น ‎แทนที่จะมาคร่ำครวญ
‎ทำไมถึงโง่เง่ากันแบบนี้
‎ทำแบบนี้จะไม่เป็นไรแน่หรือ
‎เราไม่มีทางกำจัดร่างทั้งหมด ‎ได้ก่อนอาทิตย์ตกหรอกขอรับ
‎คืนนี้ก็จะเกิดเรื่องโกลาหลอีก
‎การที่เราอยู่ที่นั่น
‎ก็เหมือนถือฟืนวิ่งเข้าหากองไฟนะขอรับ
‎ท่านกับเหล่าคนชั้นสูง ‎เป็นเสาหลักที่ค้ำจุนทงเร
‎- ใช่แล้ว ‎- ข้าเห็นด้วย
‎ท่านต้องมีชีวิตรอด ‎เพื่อสร้างทงเรขึ้นใหม่อีกครั้ง
‎เจ้าแน่ใจใช่ไหมว่าองค์ชายรัชทายาท ‎ออกจากทงเรไปอย่างปลอดภัย
‎แน่สิขอรับ
‎ข้าเห็นพวกเขาสองคนออกไป ‎ด้วยตาตัวเองเลย
‎ท่านไม่ต้องกังวลหรอกขอรับ
‎องค์ชายรัชทายาท ‎พาหมอหญิงคนนั้นไปด้วยหรือเปล่า
‎ใครหรือขอรับ
‎ช่างเถอะ
‎- ขออภัยขอรับ ‎- ไม่ต้องกังวล แล้วก็...
‎- นี่ ‎- ใต้เท้า
‎จะไม่เป็นไรจริงๆ หรือขอรับ
‎องค์ชายรัชทายาทยังอยู่ที่นั่นนะขอรับ
‎ถ้าพระองค์รู้ว่าเราออกมาแบบนี้
‎พระองค์สั่งตัดหัวเราแน่
‎เรายิงธนูใส่องค์รัชทายาทเมื่อคืน
‎พระองค์ตรัสว่าจะประหารครอบครัวเรา
‎จะทางไหนเราก็ตายอยู่แล้ว
‎แต่ว่า...
‎เอาละ ดีเลย
‎ไม่เอาน่า
‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎ในโลกนี้กลุ่มโจ ‎มีอำนาจเหนือราชวงศ์อี
‎ถ้าเรา...
‎ทำดีกับท่านเจ้าเมืองเข้าไว้ ‎เราก็จะหาทางรอดได้เองนั่นแหละ
‎(ด้วยความอาลัยถึงโกกึนฮี)
‎คำบรรยายโดย กชนันท์ อยู่ใจ