Bobby! Bobby!
Het is goed.
Onze baby.
We hebben onze baby verloren.
Oh. Auw!
- Ik heb je! - Hé, Bobby.
De stroom is uitgevallen.
Oh, ja?
Dat klopt, we gaan het repareren.
Klaar, burgemeester?
Hoi. Hoi.
Hoe gaat het met je, liefje?
Gewoon goed.
Ik dacht dat je daarmee zou stoppen.
Kom op, niet vandaag, doc.
Weet je, Bobby, als Grace complicaties had,
Onthoud gewoon dat ze heel gewoon zijn.
Niet dat dat het makkelijker maakt.
Ze heeft de baby verloren, Beau.
Jongens zeggen dat de de vangst weer licht is.
Vastelanders die daar dag en nacht aan het zoeken.
En nu zijn al hun boten vernield.
Het is maar een kleine storm.
Niets waar we niet van terug kunnen komen.
Beau: Ja. Maakt ... Je vraagt het je wel af.
Wat we hier nog steeds doen.
Ik wist niet dat we iets moesten doen.
Hoor je dat?
Wat is dat?
Jongens, ik ga proberen naar binnen te gaan.
- Oké, eens kijken. - Oh, ik heb een "T" gevonden.
- Eens kijken of we een... - J.
Dit zijn allebei J's, voor Junior.
De aardeekhoorn rent rond de boomstam
proberen een een glimp van zijn staart op te vangen.
Het zwijn keek toe vanuit de boomtoppen en dacht na,
"Kon die eekhoorn maar dat hij in een cirkel rent."
En de walvis stak zijn neus genoeg om de golven te breken,
en vroeg zich af, "Wat doet iedereen hier?"
In de lucht, de wolken keken naar het varken en de walvis
en vroeg zich af waarom ze niet samen speelden.
Charlotte, het is jouw tijd.
Hartelijk dank, Isla.
Hartelijk dank.
Zo'n mooi kind.
En zo slim.
Ik denk dat je daarna pauze kunt nemen, oké?
- Dank je, Faye. - Graag gedaan.
Mr. Holland.
God, had een beetje te gisteravond gedronken, huh?
Oh, daar zou ik nooit van dromen.
Isla?
Grace, waar is Isla?
Ik dacht dat ze bij jou was.
Waar zou ze kunnen zijn?
Ze moet hier ergens zijn.
Isla, ik weet dat je hier bent.
Boe!
Geweldig, ga naar binnen.
Van steen tot speer die als één staat.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Jongen: De vis beneden overvloediger.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Om het getij te begroeten en de zon te laten opkomen.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
De drijvende boten, het beëindigt hun zwerftocht.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Het uitverkoren volk om te beschermen en vast te houden.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Dus kus de kust want we zijn thuis.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Goed gedaan, Philip.
Dank u, mevrouw Faye.
Oké, nu,
gaan we verder met de les van gisteren.
Wie kan dit geluid herkennen?
- Isla. - Kleine sneeuwhoen.
Correct! Nu, laat horen hoe je het probeert.
Wat?
Oh, kom op!
Wie wil het proberen?
Onthoud dat moed heeft geen leeftijdsgrens.
Junior.
Dat is goed.
Je hebt moed.
Veel dank aan Isla.
Hartelijk dank, Isla.
- Tot ziens, Nan. - Dank je wel, Isla.
Walvissen?
Ik kan er geen vinden.
Kijk.
Denk je dat we het iemand moeten vertellen?
Nee, het is behoorlijk ver weg.
Heb je eigenlijk ooit een buitenlander gezien?
Nee, ik heb ze wel gehoord toen we de havenradio hadden.
Hoe klonken ze?
Hetzelfde als wij, denk ik.
Alleen een beetje wazig door de luidspreker.
Wat is er met de radio gebeurd?
Papa zei dat we ze kwijt waren toen we onszelf afsloten.
Maak dat je wegkomt weg hier, jij buitenlander!
Ja, maak dat je wegkomt.
Isla! Isla! Isla, help!
Isla!
Gaat het?
Ja, jij?
Vertel niemand hierover, oké?
Junior, beloofd?
Oké, dat zal ik niet doen.
Kom op, Dylan.
Kom op, kom op en speel!
Daar gaan we!
Laten we gaan, jongens.
Ja!
Hé, hé, hé!
Dat is genoeg, dat is genoeg, dat is genoeg.
Goed, ik heb Dylan om zes uur.
Beau, wat heb je Marlon?
Beau!
Hey!
Beau!
- Kom op, Bobby. - Beau!
Wat is Dylans score?
Ik kreeg hem om zes uur.
Ik denk dat Dylan het neemt.
Verdomme, Beau, je... je keek niet eens.
Ik dacht dat je hem knock-out zou slaan.
Hé, burgemeester,
Ik heb een weddenschap voor je als je geïnteresseerd bent.
Mm. Geïnteresseerd?
Daar gaan we. Kom op, Dylan.
Altijd al graag een gokje gewaagd.
Wat heb je?
We hebben nog steeds een tekort aan kabeljauw.
Inzetten is heel eenvoudig.
Als ik win, nemen we Isla nog één keer met ons mee.
Kom op, Dylan, je kunt een vader niet vragen
om te gokken met zijn eigen dochter.
Schema's zijn op hun plaats voor een reden, jongens. Goed?
Je maakt het een paar moeilijke weken voor mij en de jongens,
of het is een gezellige middag op het water met Isla.
- Bobby, kom op. - Neem een beslissing.
Oké, één ronde!
Ik ga rechtdoor.
Mm-hm.
Hé.
Je drinkt whisky sneller dan je het maakt.
- Waar is Isla? - Ze is boven.
Op je voeten.
- Bedankt, Grace. Dag, burgemeester. - Welterusten, maatje.
- Wat is er gebeurd? - Kom op, beweeg je voeten.
Isla is boven ze slaapt in haar kamer.
Hij weet het, hij woont hier.
Kijk naar je gezicht.
Hmm.
Ik ga met Isla mee uit vissen.
Wat? Wat? Wanneer?
Donderdag. Jongens zijn een beetje laag.
Het is goed.
Oké, jouw beurt.
Oké, we gaan.
Oké, je probeert het. Leuk.
De aardeekhoorn rende rond de boomstam
proberen een een glimp van zijn staart op te vangen.
Het zwijn keek toe vanuit de boomtoppen en dacht na,
"Kon die eekhoorn maar dat hij in een cirkel rent."
Voor het eerst gepubliceerd in Parijs, Frankrijk.
Hey, Beau?
Wat is Frankrijk?
Het vasteland?
Oh, ja. Het is...
Weet je, het heeft veel verschillende mensen.
Het is gewoon een verzonnen plek voor het verhaal, schat.
Kom op, Beau.
- Dat is jouw tijd. - Ik heb het, ik heb het.
Merci beaucoup, Isla.
Goedemorgen.
Goedemorgen, burgemeester.
- Hallo, Isla. - Goedemorgen.
- Hoe gaat het met je vandaag? - Best goed.
Goed, goed.
Oké, maatje. Een, twee, drie.
- Oké. - Ja?
- Ja. - Klaar.
Ben je er klaar voor?
Oké.
Oké, zusje.
Zodra je ze hebt gegeten, heb je 15 minuten
voordat het gif begint te werken.
Weet je zeker dat dit werkt?
Ja, dat hebben we vorige week gedaan.
Wees geen watje, Isla's huis is daar.
Ik zeg het je, Suz, het werkt.
We brengen je rechtstreeks naar Isla.
Je hoeft het niet te doen.
Goed, ik doe het. Geef ze.
Kom op, schiet op!
Voel je het?
Werkt het?
- Philip! - Philip!
Nee.
- Shit! - Wat?
Ze is er niet.
Hoe bedoel je? Ze is altijd hier.
Dat is ze nu niet.
Genade: Hey, kinderen, alles oké?
Hoi, mevrouw Bentham, mag Isla komen spelen?
Sorry, ze is weg met haar vader.
Pap, kom snel,
Het is Philippe.
- Waar is Isla? - Ik weet het niet.
- Ze zou thuis moeten zijn. - Ah, shit.
Ze is weg met de kabeljauw.
Het is niet de eerste van de maand.
Stomme spelletjes die jullie kinderen spelen. Ga!
Mam! Mam! Help! Mam!
Mijn God. Wat is er gebeurd?
Charlotte? We hebben Isla nodig.
Ze is beneden bij Teller's Cove. Ga!
Jullie blijven hier.
Leg hem op de tafel op zijn zij.
Oké. Maak zijn mond leeg.
Naar buiten, Nancy. Nu!
- Het is duidelijk. - Leg hem op zijn rug.
Hals omhoog.
- Oké. - Laten we het in zijn mond stoppen.
Oké. Oké.
Oké. Daar gaan we.
Zacht duwtje.
Goed.
Ga, ga, ga, ga.
Oké, Phil.
- Oké. - Beau, hij ademt niet.
Beau, hij ademt niet!
- Oké. - Beau!
Trekken, trekken, trekken!
Trek eraan!
Laten we gaan!
Kom op, kleine man!
Ja!
Ah!
Bobby! Bobby!
Breng Isla naar de kliniek, Philip is echt ziek!
- Wat? - Schiet op, schiet op!
Wat is er gebeurd, schat?
Wat is er gebeurd?
Nee, nee, nee.
- Nee, breng hem terug. - Alsjeblieft.
- Alsjeblieft, Isla, alsjeblieft! - Alsjeblieft!
Hoe gaat het met je?
Goed.
Weet je zeker dat je niet met mij of mam wilt praten?
Over wat er gebeurd is?
Dus Philip is voor altijd weg?
Ja.
Het is volkomen normaal om je zo te voelen.
Ik weet dat het een tijdje geleden is sinds we er zo een hebben gehad,
maar ik had een paar mededelingen die ik wilde doen.
Als eerste zal Beau de kliniek heropenen.
Hij zal zichzelf beschikbaar stellen aan de gemeenschap.
Ik houd mijn oude vaste uren.
- Kom langs als dat nodig is. - Waarom? Waarom?
We hebben Beau niet nodig gehad in... negen... negen, tien jaar?
Je hebt leren tellen. Dat is indrukwekkend.
- Dat is grappig. - Waar gaat dit over, burgemeester?
Oh mijn God, wat is er gebeurd?
Wat is er mis met haar?
Misschien niets.
Zoals wij allemaal,
Isla heeft een zeer traumatiserende gebeurtenis meegemaakt.
Getuige van iets dat ze nog nooit eerder heeft gezien.
- Wat zeg je? - Ja, wat zeg je?
Wil je zeggen dat haar gave weg is?
Feit is dat ze uitgeput is.
Dus voor haar bestwil,
schorten we alle bezoek op.
- Wat? - Nee!
Het is maar tijdelijk.
Moeten we ons niet richten op het houden van dingen
zo normaal mogelijk voor dat meisje?
Ja, gedoe maakt haar alleen maar bang maken, burgemeester.
Bezoek is een een deel van Isla's hele leven
en ze haalt er net zoveel eruit als wij.
- Dat klopt. Dat klopt. - Ja!
Haar helende krachten zijn weg.
Doen alsof helpt niemand.
Ze heeft haar rust nodig.
Isla laten zien hoeveel we van haar haar houden en waarderen
doet niet alsof, Bobby.
Isla heeft ons veel gegeven.
Iedereen in deze kamer.
Onze gezondheid, goede opbrengsten jaar na jaar,
en onze onafhankelijkheid van het vasteland.
Dat kind een pauze geven is niet veel gevraagd.
Het is niet veel gevraagd voor jou, burgemeester, of Grace.
Charlotte, wij zijn haar ouders.
Charlotte: En iedereen met een half brein
kan zien dat jullie allebei nauwelijks een dag ouder zijn geworden.
Ja! Niemand profiteert meer dan jij.
We hebben allemaal veel veel gehad aan Isla's gave.
Nogmaals, ik hoop dat dit tijdelijk is.
Bedankt voor jullie komst.
Niet dat iemand mijn mening heeft gevraagd,
maar er is een lange geschiedenis
van onze stad stemmen over belangrijke zaken.
- Dat klopt! - Nu, Bobby,
jij en mijn dochter hebben Isla goed opgevoed,
maar het voelt gewoon niet goed
voor ons allemaal om hier iets over te zeggen hebben.
Ze is mijn dochter, Faye.
Dit is niet aan de gemeenschap gestemd.
De enige reden dat jullie haar ouders zijn
is omdat we er allemaal erover mochten stemmen.
Ja!
Dus, laten we handen opsteken.
Steek je hand op.
Hoeveel mensen willen dat Isla een pauze neemt?
Kom op!
En hoeveel mensen denken dat we door moeten gaan met visitaties?
Hier, hier.
Het is een meerderheid.
Daar heb je het.
Hoi, Isla.
Ik heb wat vrienden voor je gevonden.
Minnows en guppy's.
Je hoeft ze alleen maar te voeren.
Voer ze deze elke dag.
- Bedankt, kapitein. - Graag gedaan.
Ik dacht dat je hier al genoeg poppen hier al had.
Hoe gaat het met de beste visser op het eiland?
Goed.
Maar...
Ik kan je niet beter laten voelen vandaag.
Dat is niet erg.
- Het spijt me echt. - Ja, dat geeft niet.
Ik maak me daar geen zorgen over.
Ik wil er alleen zeker van zijn dat je nog weet hoe je moet lachen.
Kom binnen.
Hallo, burgemeester.
Beau.
We vroegen ons af of je een momentje had.
Ja, ja.
Oké.
- Tot ziens, Frank. - Jij ook, Beau.
Ga zitten.
Ik ben oké.
Wat kan ik voor jullie doen?
Nou, het is Susan.
Bobby, het gaat niet zo goed met haar.
Weet je, ze neemt dit hele gebeuren heel zwaar op,
en we zijn...
- We hebben bijna geen ideeën meer. - We zijn bang, Bobby.
We willen Susan naar het vasteland brengen.
Zoek hulp voor haar.
Zie iemand, iets.
We zullen geen enkel woord woord over Isla zeggen tegen niemand.
Daar kun je ons op vertrouwen.
Ik kan het me niet voorstellen
hoe moeilijk deze tijd voor jullie beiden is geweest.
Maar we moeten bij elkaar blijven als...
Susan zegt dat ze dit dit eerder hebben gedaan.
- Ik weet het. - Voor de lol.
Deze jongeren kennen geen tijd
waar ze ziek kunnen worden of gewond kunnen raken.
Niets.
Je hebt gelijk, Frank. Je hebt gelijk.
En samen moeten we werken aan
om ervoor te zorgen dat deze kinderen onderwijs krijgen.
Ik ben bang dat we moeten doen wat het beste is
voor onze familie hier, burgemeester.
We waren het hier allemaal mee eens, Frank.
We hebben ons voor hetzelfde ingeschreven.
Je kunt ons hier niet houden.
- Het spijt me. - Krijg de klere, Bobby.
Je bent een lafaard. Kom op.
Dylan nog steeds de de deuren 's nachts op slot?
Ja.
Goed.
Weet je, Bobby, het is misschien geen slecht idee...
om Isla naar een paar dokters te brengen die we vertrouwen op het vasteland...
Beau.
We weten allebei wat er gebeurt met haar als ze daarheen gaat.
Ze kan het eiland niet verlaten.
Wie wil beginnen?
Charlotte.
Hartelijk dank.
Um... Nou, ik ben hier omdat ik bezorgd ben.
En...
voor mij, ik heb...
Ik heb veel nagedacht aan mijn moeder.
En...
...um, herinnerend aan alles wat ze heeft meegemaakt,
en...
...alles wat er gebeurd is toen, en, weet je, ik...
Uh, ik controleerde twee keer per maand op Jumps twee keer per maand.
En...
en nu kan ik me niet eens herinneren de laatste keer dat ik iets heb gecontroleerd.
Mam en Nan werden allebei op hun 41e gediagnosticeerd.
Ik word volgende week 60 dus het is gewoon...
Het is iets verbazingwekkends.
Niet om met angst te leven.
Dank je, Charlotte.
Weet je, ik denk nu meer dan ooit
is het belangrijk voor dat we een plek hebben
waar we eerlijk kunnen praten.
En ik spreek niet voor iedereen,
maar ik ben gewoon moe om te doen alsof.
Isla is niet zomaar een begaafd kind.
Ze is geen topatleet of een topstudent.
Ze is veel groter dan dat.
Ze is van de sterren en de zee.
Ze werd afgeleverd bij ons op dit eiland
aan de vooravond van de King Tide.
En die vastelanders
ze kunnen ons hier niet raken.
Ze...
Goedemorgen, Nan.
Goedemorgen, Love.
Mm.
Gaat het?
Eh...
Wat doe ik hier?
Je um...
Je praatte in je slaap.
Het klonk als nare dromen.
Oh.
Ik hoop dat ik je niet heb laten schrikken.
- Hé, Nan. - Hmm?
Het spijt me dat ik je niet kan genezen.
Heb geen spijt, kind.
Ik was mezelf niet voordat jij in deze familie kwam.
Je bracht me terug.
Hmm.
Hoe voelde dat?
Wat?
Genezen.
Zoals dit.
Wat ben je van plan?
Ik ga kijken wat Junior doet.
Oké.
Faye, wil je praten over de andere nacht?
Het zou fijn zijn geweest steun op het stadhuis.
Steun je kleindochter.
Jullie hebben allebei veel om trots op te zijn.
Als ouders,
maar als je geïnteresseerd bent om ook burgemeester te worden,
zou je dankbaar zijn dat ik de stemming heb geforceerd.
Veel dank aan Isla.
Ik zou kunnen gaan.
- Ja. - Ja.
- Oké. - Isla:
Nu kan ik voor je toren.
Nu...
Hé.
Wie wil er een beetje magie zien?
Man op TV: Probeer het gewoon.
Veel dingen zijn anders hier.
Nou, ik vis er eerst op, Bale.
Nu moeten jullie beloven om dit geheim te houden.
Oké?
Vrouw op TV: Ah! Oké, deugniet!
Ik gooi je recht in de frituurpan.
Wat is het?
Het is een wonder.
Allemaal opzichtig en opzichtig aan de buitenkant,
en niets aan de aan de binnenkant waar het telt.
Bobby.
Hey, hey! Waar ga je heen?
Ik ga naar mam voordat ze weer een aanval heeft.
Kijk, laten we gewoon wachten tot morgen.
Het is omdat ze slaapt, Bobby.
- Ik moet nu gaan. - Hoe weet je dat?
We waren de hele dag bij haar en er gebeurde niets.
Kijk naar je hand.
Ik vind het nog steeds een slecht idee.
Ze kwam hier met met een reden, Bobby.
- Wat bedoel je? - Die ochtend,
Ik bad en ik bid nooit,
en toen ging je naar beneden naar het water en vond je Isla.
Denk je dat dat gewoon toeval is?
Alleen omdat er iets gebeurt dat we niet begrijpen,
betekent niet dat het met een reden gebeurde.
Ik weet alleen dat als je je moeder hier achter komt,
die hele steungroep naar Isla zal klimmen.
Je verwacht gewoon dat we toekijken wanneer...
- Hey! - Mensen gaan dood, Grace.
Weet je nog?
We moeten dit geheim houden.
Als we onze dochter onze dochter beschermen.
- Oké, oké. - Ja.
Oké.
Marlon: Ik heb deze dromen.
Isla verdrinkt in de oceaan.
Net zoals we haar hebben gevonden.
Ik ben daar om haar te redden.
Maar elke keer...
Sorry, stoor ik?
Marlon deelt iets met ons.
Mag ik erbij komen zitten?
- Dank u wel. - Gaat u zitten.
Sorry.
Ga verder.
Hoe dan ook, het voelt niet goed.
Misschien is het iets wat we hebben gedaan.
Al dat potentieel.
Moeilijk te geloven dat het zomaar weg zou gaan.
Wilde je iets... Iets met ons delen, Beau ?.
Weet je, ik... I... I zou het eigenlijk niet erg vinden.
Hartelijk dank.
We vragen je alleen om eerlijk te zijn.
Eerlijk. Oké.
Ik herinner me Marlon hier
in de kliniek ongeveer 15 jaar geleden,
hij trok in een handtas touw helemaal alleen,
en scheurde zijn schouders, en al die shit.
Ik zweer je, terwijl ik hier zit...
...de man, hij kon zijn armen... zijn armen niet boven zijn middel uitsteken.
Hij zag eruit als een pinguïn.
Weet je dat nog?
Hij was nog steeds bedekt in prairiestof.
"Leer mij de weg van de golven!"
Ja, er waren een paar jives, maar...
de jongens,
dat hield ze niet tegen om whisky voor je te kopen
de hele maand, heb ik gelijk?
Ik had nog nooit een man zo trots gezien op het harde werk dat hij had gedaan.
Dat is nog eens gemeenschap.
Dat is echt potentieel.
Maar nu is de sterkste man in de stad
huilt omdat een 10-jarige niet kan genezen
zijn verdomde kater.
Je bent dronken, Beau.
- Ik stel voor dat je gaat lopen... - Maak je geen zorgen, ik blijf niet.
Maar ik vraag jullie allemaal te onthouden
wat het leven betekende voordat dit alles begon.
Onthoud wat je trots bent om een eilandbewoner te zijn.
Ik hield van jullie allemaal. van jullie allemaal.
En nu ben je je verdomde verstand.
Beau, dit hoort... ...een veilige plek te zijn.
Hé, kom op!
Veilige ruimte? Wat een onzin!
Ik ga, jij grote aap.
Wie is de volgende?
Frank.
Melissa?
Frank?
Doe het rustig aan! Doe Rustig, Frank!
- Frank! Het is Beau! - Frank...
Frank, ik wil gewoon praten.
Ik hoopte dat ik je kon helpen een boot te stelen.
Waarom zou je dat willen doen?
Omdat Junior en ik samen met jou willen vertrekken.
Dit is een deel van jouw huis, Frank.
Was dit jouw vloer?
Frank: We kunnen passen er waarschijnlijk nog twee in.
Wanneer vertrekken we?
Mam. Mam, gaat het?
Thee.
Op zondag.
Waar is Bobby?
Hij ligt boven te slapen.
Je kunt hem maar beter wakker maken.
Je vader komt voor het avondeten.
Wat is er aan de hand?
Niets.
Mam.
Mag ik je iets laten zien?
Oh.
We waren het erover eens dit geheim zouden houden.
Ze is mijn moeder.
Bobby. Genade.
Bedankt voor uw komst.
Zoals je weet zijn we onze hele beurs
de dag van Philips ongeluk.
Dus we hebben sindsdien sindsdien,
maar het lijkt erop dat
We gaan gewoon niet genoeg kabeljauw hebben
om de winter door te komen.
Wat doe je dan hier? Waarom ben je niet op het water?
Dat zijn we geweest.
We zijn hard gegaan.
Ik heb alle potten aan de gang en alles.
Daar gaat het niet om. Er is geen vis in de oceaan.
Je hebt die trawlers gezien dag en nacht.
Ik weet zeker dat je het hebt gemerkt.
Vastelanders.
Niet gelukkig zijn totdat er niets meer over is.
Is er nog iets anders?
U bent onze burgemeester. Ik dacht dacht dat ik je zou laten weten
dat we allemaal zullen verhongeren.
De waarheid is...
we dachten allemaal dat Isla nu wel weer zichzelf zou zijn.
Hallo?
Hoi.
Stoor ik?
Nee.
Ik heb nagedacht over wat er aan de hand is.
En ik heb een idee.
Wil je het horen?
Je moet er open voor staan.
Isla genas me toen ze sliep.
Ze heeft jou ook genezen.
En jij, Grace.
Beau gaf me deze een paar jaar geleden
toen ik mijn problemen had.
Wat suggereer je precies suggereren, Faye?
Nu wil ik het je horen zeggen het. Wat stel je voor?
wat we met je kleindochter doen?
Ga niet tegen me tekeer
vanwege het station die u koos, meneer de burgemeester.
Je wilt toch niet dat je mensen verhongeren deze winter.
Je vader moest ook ook veel moeilijke beslissingen nemen.
Het dorp vertrouwt je, Bobby.
Mam, stop gewoon.
Geef ons een minuutje.
Ik heb het je gezegd.
Beslissingen worden niet meer niet meer in het gemeentehuis genomen.
Ze worden gemaakt in die steungroep.
- Dat weten we niet. - Dat weten we wel!
Waar heb je het over Waar heb je het over, Grace?
Ons kind drogeren? Is dat de optie?
Bobby, veel mensen nemen slaappillen
- de hele tijd. - Geen kinderen, Grace!
Toen we besloten om haar ouders te worden,
het was zodat ze niet zou worden veranderd in
een wetenschappelijk experiment.
Dat is precies wat we aan het doen zijn.
Het zal net als visitaties zijn toen ze nog een baby was.
Ze zal het zich niet herinneren.
Ik denk dat we sterk
overwegen om van dit eiland af te gaan.
Nee.
Nee, nee!
Dingen worden weer zoals ze waren.
We moeten gewoon geduld hebben.
Het zal net zijn alsof ze sliep.
Dus kus de kust want de nacht is gekomen.
Dus het eiland blijft.
Genade: Welterusten.
- Hou van je. - Hou van jou.
- Welterusten, pap. - Welterusten.
Ik wil jullie bedanken voor jullie komst vanavond.
Voor het tonen van je liefde voor Isla.
En onze geweldige burgemeester.
En ik wil je vooral bedanken
voor het hebben van een open geest.
Voor begrip
is er iets groter dan onszelf
gebeurt hier op dit eiland.
Het is aan ons
om samen verder te gaan zoals we altijd hebben gedaan.
Als een dorp.
In solidariteit.
Van de hemel tot de zee,
het eiland blijft.
Zoals altijd.
Standvastig en sterk.
Veel dank aan Isla.
Ik ben zo trots op je.
Ik ben zo terug.
- Hey. - Beau.
Het is een tijdje geleden dat Ik verse kabeljauw heb gegeten.
Wat is er in godsnaam Wat is er aan de hand, Bobby?
- Hoe, hoe? - Ze hebben haar gedrogeerd.
Wat?
Enkele van Faye's oude recepten.
Laat je dat gebeuren?
Denk je dat ik wil dat dit gebeurt?
Zeg jij het maar.
Ik heb haar teleurgesteld, Beau.
Ik moet haar hier weghalen.
Ik moet haar van deze rots af krijgen.
Frank en Melissa vertrekken vanavond.
Ga naar hun huis net na zonsondergang.
Maar ze hebben maar plaats voor twee.
Hé, Cap. Ik ben thuis.
Cap?
Junior is bij de Bentham's.
Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik thee voor mezelf maak.
Helemaal niet.
Toen ik hier eerder kwam,
Junior was boven naar de tv aan het kijken.
Nou...
Je kunt het me niet kwalijk nemen dat ik een paar souvenirs te bewaren, toch?
Goed je te zien.
Nou, ik moet toegeven,
Ik mis het kijken naar mijn verhalen.
Kan ik je iets sterkers maken?
Vanavond niet. Morgen naar school.
Beau, wat doe je ?
Ik zag je praten met Bobby.
Ik denk dat we een belangrijke taak hebben gekregen.
Om dat lieve meisje een kans op een normaal leven te geven,
en we verknoeien het.
Als ik niet beter wist,
Ik zou denken dat je ergens naartoe gaat.
Isla heeft me nu nodig meer dan ooit.
Ik zou haar hier nooit achterlaten.
Dat is wat me bang maakt.
Faye, hoe lang heb
onze families leefden hier op het eiland?
- Lange tijd. - Ja.
Generaties.
Anderen zijn gekomen en gegaan, maar...
Maar dit eiland zit in ons bloed en onze botten.
We hebben onze meningsverschillen gehad, maar het werd altijd opgelost.
Onze gezinnen bleven.
Samengewerkt.
- Door alles heen. - En ik ben bereid om te werken
naar een compromis als dat zo is.
Faye, ze is een klein meisje.
En we kunnen haar niet blijven vergiftigen met onze angst.
Nu, ik beloof het,
Ik zal er alles aan doen dat ik kan om je comp...
Ik ga niet terug.
Ik zal er voor je zijn.
Hey, wil je dat ik avondeten maken?
Nee.
Ik heb geen honger.
Pap, wat doe je?
Het is goed. Het is goed.
Mam! Papa!
De kliniek.
Pak je spullen nu.
Oké, oké. Ga.
Bobby! Bobby!
Papa?
Nee!
Frank?
Frank!
Melissa!
Papa?
Pap!?
Nee.
Papa?
Pap, kom hier.
- Bobby! - Junior!
Kom op!
Mam!
Isla!
- Moeder. - Isla.
Bobby!
Ik haal Faye.
Het is goed, het is goed. Ga gewoon naar huis.
Ja, wacht op het signaal.
Hoi, Hilda.
Het is goed, het is oké. Het is goed.
Terug naar binnen. Als je nerveus bent, ga dan gewoon naar binnen.
Het is goed. We hebben over gesproken, toch?
Ga gewoon naar binnen. Blijf rustig.
Yo, laat mij dit afhandelen, oké?
- Hallo, daar! - Hoi!
Pearl City, hebben jullie verloren?
Ik ben Lucy, dit is Emily.
- Ik ben Dylan. - Hoi.
Ik wist niet dat dit dorp er nog was.
Ik dacht dat het eiland jaren geleden heringericht was.
Nee, en daar zijn we zijn daar erg trots op.
Ik weet het zeker.
Ik kan me niet herinneren op een scheepslijst.
Dat komt omdat we volledig zelfvoorzienend zijn.
Niet al te moeilijk, zolang je alleen meeneemt wat je nodig hebt.
- Is dat zo? - Ja.
En hoe kom je naar het vasteland?
Dat doen we niet.
Hoe kunnen we je helpen?
Een familie werd opgepikt in een boot vanmorgen,
en we hebben reden om te geloven dat er sprake is van kinderwelzijn
kwestie op het eiland.
Dus, als je ons mee kunt nemen naar het huis van Isla Bentham.
Nou, dat is mijn dochter.
Misschien kan ik wat vragen voor je beantwoorden.
Nee, eerste opdracht
is gewoon een gesprek met het kind.
Hartelijk dank.
Natuurlijk.
- Hallo. - Verzending.
- Is daar iemand? - Ik heb hulp nodig.
Man op de radio: Wat is je huidige locatie?
Junior: Stuur meer mensen.
Beschrijf de aard van uw probleem.
Hallo?
Dit is verzending, beschrijf
de aard van je probleem.
Meneer Bentham, is er iemand anders in het huis?
Ja, mijn vrouw Grace.
Meneer, ga alstublieft naar huis.
Je hoeft hier niet te zijn.
Doe gewoon normaal, oké?
Dit is Emily van Maatschappelijke Dienstverlening.
Ze wil met Isla praten.
We ontvingen een melding van mogelijk in gevaar brengen van een kind,
en ik moet een welzijns huishouden controleren.
Is het goed als ik binnenkom?
- Veeg je voeten. - Mm-hm.
Ze is boven.
Kan ik je een thee of iets anders?
Ik ben oké, dank je.
Isla, lieverd, er is een vreemdeling hier
die je vragen gaat stellen.
Isla?
Mijn naam is Emily.
Ik ben een maatschappelijk werker uit Pearl City.
Vind je het erg als ik binnenkom?
Mag ik gaan zitten?
Isla, het is mijn taak om ervoor te zorgen dat kinderen veilig zijn,
vooral thuis.
Dus omdat ik dat je veilig bent,
Ik wil je graag een paar vragen stellen.
Zou dat goed zijn?
Meneer, ik heb u herhaaldelijk gevraagd
om terug te gaan naar je huis.
Meneer, alstublieft!
Iedereen, alsjeblieft. Het gaat goed met ons.
Ga gewoon terug naar huis.
We zijn gewoon een beetje bezorgd, Bobby.
Wat gebeurt er daarbinnen?
Isla, ik hoopte je te vragen over je vader en moeder.
Hebben ze wel eens ruzie?
Soms.
Dat is normaal.
Wie maakt er geen ruzie?
Zelfs met hun beste vrienden, toch?
Maar als ze vechten,
Ik ben benieuwd of ze hun stem verheffen naar elkaar.
Hé, meneer! Alsjeblieft, ga terug!
Ik ga nergens heen.
Isla, ik ben hier omdat iemand zich zorgen om je maakte.
Waarom zou iemand denken dat je in gevaar bent?
Bobby: Rustig aan, alsjeblieft.
Iedereen, het is goed.
Isla, heb je ooit het gevoel gehad alsof je in gevaar bent?
Je klinkt echt klinkt net als wij.
Weet je zeker dat je in orde bent, Isla?
Het is heel belangrijk.
Ik weet het zeker.
Je moet me bedanken.
Pardon?
Wanneer je de kamer verlaat,
moet je zeggen, "Hartelijk dank aan Isla."
Isla!
Het is goed. Het is goed.
Ik wil graag de familie meenemen
voor meer ondervraging weg van het dorp.
Blijf dicht bij me.
Mensen, er is geen reden om ongerust te zijn,
maar we willen graag jou en Isla meenemen
terug naar ons bureau voor voor verdere ondervraging.
- Je brengt ons nergens heen. - Het spijt me, mevrouw.
We zouden je morgen terug hebben.
Bobby is onze burgemeester.
Hij is geliefd bij deze gemeenschap.
En ik kan je verzekeren
dat dit kind geliefd en verzorgd is.
- Dank je, Faye. - Volg me alsjeblieft.
Mam. Mam!
Je ontvoert deze familie!
- Deze kant op, alstublieft. - Een uur geleden,
wist je niet eens dat dat deze gemeenschap bestond,
en nu denk je dat je ons kunt vertellen wat we moeten doen?
We nemen alle klachten over klachten serieus.
Dit is nu een probleem voor de kinderbescherming
wat jou niet aangaat.
Je verlaat dit eiland met dat meisje.
Gebeurt niet, niet vandaag!
Meneer, achteruit. Ik ga het opnieuw vragen.
Meneer! Alstublieft!
- Dylan. - Burgemeester, vertel uw mensen
- om achteruit te gaan staan. - Dylan.
- Burgemeester! - Hey! Hey, hey!
Ga naar boven.
Doe niet iets dat je niet kunt terugnemen.
Leg het pistool neer.
We weten dat je je werk doet.
- Marlon, Marlon. - Luister!
Kom op, jongens.
Maar je neemt deze familie.
Iedereen alsjeblieft ontspannen, we komen terug, iedereen...
- Hey! - Nee, nee!
Ga van me af!
Laat me gaan!
Gewoon ademhalen.
Het komt wel goed met je.
Alsjeblieft, laat me gaan! Niet doen!
J-J zal het aan niemand vertellen!
- Wat ben je aan het doen? - Het is oké, het is oké.
- Ga van me af! - Het is goed, het is in orde.
- Laat me los! - Het is al goed.
Isla!
Wat was dat voor geluid?
Mam, waar is pap?
Mam?
Nee, nee. Nee. Nee.
Charlotte, help me alsjeblieft.
Bobby, Bobby.
Bobby, luister naar me.
Wat je daar deed was bewonderenswaardig.
Alsjeblieft, haal Isla.
- Luister naar me. - Alstublieft, God.
Je dochter heeft een vader nodig.
Je vrouw heeft een man nodig.
Beloof dat je bij ons bent.
Zeg het.
Oké.
Zeg het. Zeg het.
Voor altijd, Bobby.
Oké.
Ik beloof het. Gewoon alsjeblieft, haal Isla.
- Ja. - Alstublieft.
Gewoon ademhalen.
- Mam, waar is papa? - Nee, hij is in orde.
We zien hem zo seconde zien. Ik moet papa zien!
Isla, Isla! Blijf alsjeblieft.
Je moet hier blijven.
Alsjeblieft. Je moet hier blijven.
Isla. Isla. Blijf gewoon.
Bobby is neergeschoten.
Hij heeft niet veel tijd.
Grace, we moeten snel handelen.
Isla, Isla, lieve erwt.
- Je moet dit opdrinken. - Waarom, wat is er aan de hand?
Ik heb geen tijd om het uit te leggen. Vertrouw me gewoon.
Wat is er aan de hand?
Isla, je moet dit drinken.
Hoe komt het dat je me niets vertelt?
Isla, papa is gewond.
Je moet dit drinken dit, het zal hem helpen.
- Nee, ik wil hem zien! - Isla!
- Isla! Mam... - Waar is hij?
Isla!
- Wat ben je aan het doen? - Mam.
Wat ben je aan het doen? Mam, nee!
Je moet je mond open doen.
- Kom op, schat. - Isla!
- Open je mond. - Open!
Isla! Stop, Isla!
Isla! Stop ermee, Isla!
- Maak open. - Isla!
- Stop, Isla! Alsjeblieft! - Open je mond.
- Isla. - Mam!
- Luister naar je moeder. - Isla, alsjeblieft, kom op.
Ga van haar af!
Laat los!
Genade: Junior, leg leg het pistool neer.
Wat deed je net met haar?
- Niets. - Ze huilt.
Junior, Isla is in orde. Leg alsjeblieft het pistool neer.
Denk goed na, J-Junior.
Wat heb je met mijn vader gedaan?
Je vader was mijn beste vriend.
We waren familie.
- Je hebt hem vermoord, nietwaar? - Nee, nee.
Junior...
Junior, alsjeblieft luister naar me.
Ze heeft gelijk.
We zijn familie,
en we zullen hier samen doorheen.
Leg nu het pistool neer.
Stop met liegen.
Junior!
Isla: Het spijt me. Nee.
Het spijt me.