อย่าเล่นน่า! ไม่มีเวลาแล้วนะ
เอ่อ...
ผมรู้ว่าดีกว่าถามไง ว่าให้ช่วยไหม
แล้วตอนนี้คุยเรื่องอื่นได้รึยัง?
ฉันฟังอยู่ ว่ามาเลย
เป็นอะไรของคุณเนี่ย?
ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ฟัง งั้นรอมีเวลาแล้วค่อยคุยก็ได้
ฉันต้องทำนี่ให้เสร็จก่อนพ่อจะตื่นมา
ไปอบผ้าปูโต๊ะของคืนนี้ไป
ฉันต้องทาสีปิดรอยน้ำรั่วบนเพดานด้วย
ทำแล้วน่า
ผมเพิ่งคุยกับไบร่อนเรื่องคืนนี้ด้วย ทีมประสานเสียงชายมีอะไรเซอร์ไพรส์พ่อนะ
ก๋วยเตี๋ยว ช่วยฉันทำก๋วยเตี๋ยวเลย
หา? อ๋อ
งั้นเรื่องนัดเราค่อยคุยทีหลังใช่ไหม?
ตอนบ่ายได้ใช่ไหม?
- 5 นาที! - อะไรนะ?
อีก 5 นาทีไปดูหม้อด้วย พ่อฉันไม่ชอบก๋วยเตี๋ยวเส้นเละๆ
แล้วคุณใช้สีอันไหนทา?
สีขาวน่ะ
เรามีสีขาวสองเฉด
เฉดนึงของร้านซักรีด อีกเฉดของอพาร์ทเมนท์
มันต้องเหมือนกันนะ ถ้าไม่...
โอเค โอเค
เอเวอลิน ใจเย็นก่อน
ผมรู้ว่าคุณอยากให้ทุกอย่างเพอร์เฟ็ค สำหรับงานเลี้ยงพ่อคุณ
แต่พ่อคุณจะได้เห็นคุณเลี้ยงครอบครัวที่มีความสุข ทำธุรกิจก็ประสบความสำเร็จ ท่านภูมิใจแน่
คุณบ้าแล้ว พ่อฉันไม่เห็นอะไรแบบนั้นอยู่แล้ว
แต่คุณกับผมเห็นมันนี่ ถูกไหม?
เอเวอลิน ลูกพ่อ!
พ่อตื่นแล้ว
จอยมาแล้วเหรอ?​ ไปจัดโต๊ะไป เขาคงจะหิวมากแล้ว
เดี๋ยวฉันไปรับเอง
เดี๋ยวเราค่อยคุยกันใช่ไหม?
ใบยื่นคำร้องขอหย่า
เวย์มอนด์ หวาง ยื่นคำร้องขอทำการหย่า
เฮ้ เฮ้!
ขอบใจเธอมากนะ
ตอนนี้เธอสวยจังเลย
อ๋อ เธอชอบ...
...ลุคแบบมอร์มอนแบบนี้เหรอ?
ฉันแค่บอกเธอไว้ก่อน เผื่อแม่ฉัน...
พูดอะไรโง่ๆ เช่นว่าเธออ้วน
ไหนเธอบอกถ้าแม่เธอพูดแบบนั้น แสดงว่าเธอแคร์ไง
ไฮ เอเวอลิน
- คุณนายหวาง! - เฮ้ แม่
ฉันทำอาหารไว้พอกิน 3 คน ต้องทำเพิ่มแล้วสิ
จอยมาแล้ว พาเบ็คกี้มาด้วย
จำได้ไหม? เราบอกคุณเดียเดรว่า จอยจะมาเพื่อไม่ให้สื่อสารเข้าใจผิดกันอีก
เบ็คกี้จะมาช่วยดูแลกงกงไง
- หวัดดีค่ะ! - หวัดดี ลูก!
หวัดดีค่ะ คุณหวาง!
ไฮ เบ็คกี้! ขอบใจที่มานะ
เรียกฉันเวย์มอนด์เถอะ นั่งสิ
เขาไม่ต้องอยู่ก็ได้นะ
เขาไหนคะ?
- เบ็คกี้ไง - เบ็คกี้เป็นผู้หญิงนะแม่
ลูกก็รู้
แม่ชอบเรียกสลับเรื่อย
ใช้คำว่า "ทา" คำเดียวแบบภาษาจีนสิ ง่ายดี
แล้วดูพวกลูกแต่งตัวซิ
ไม่ใช่แม่คนเดียวแน่ที่เรียกเบ็คกี้ว่า "เขา" น่ะ
หมายถึง "เธอ" "เขา" โอ้ย!
ยังไงภาษาอังกฤษแม่ก็โอเค กูเกิ้ลเราก็มี
ลูกไม่ต้องมาเป็นล่ามให้หรอก
อยู่นี่เลย
ให้เธอไปได้
แม่ หนูว่ามันแปลกก็จริง
แต่เบ็คกี้อยากช่วยนะ ใช่ไหม เบ็คกี้?
อยู่ใกล้คนแก่แล้วฉันได้เรียนรู้อะไรตลอดค่ะ
คนแก่นี่ฉลาดๆทั้งนั้น
อืม ไม่เป็นไร
เราจะพากงกงไปทำธุระเอง
ลูกกับเบ็คกี้อยู่แต่งที่นี่ไปเนอะ?
นี่พ่อคุณรู้รึเปล่า ว่าเราโดนสรรพากร ตรวจบัญชีเนี่ย?
เขาอยู่ไหนคะ? เมื่อไหร่ฉันจะได้เจอ?
นั่น! ลูกต้ามาแล้ว
รีบกินเลย
- แม่ - อะไร?
แม่ เดี๋ยวก่อน
รอเหรอ? วันนี้ไม่มีเวลารอหรอก
ขอเถอะแม่...
จอย ถ้าเป็นวันอื่นแม่จะขอให้ลูกมากินข้าว
หรือโทรมาหรืออะไรก็ได้ แต่วันนี้แม่ยุ่งมาก...
แม่ ที่นี่ก็เป็นงี้ตลอดแหละ
สีขาวผิดเฉดจริงด้วย!
หนูรู้ว่าแม่ไม่เคยชอบเบ็คกี้ แต่...
แม่ชอบเบ็คกี้ เธอออกจะน่ารัก
ลูกโชคดีมาก...
แม่ของลูกเปิดใจให้ลูกเดทผู้หญิงได้
แถมเป็นผู้หญิงขาวด้วย
เธอเป็นลูกครึ่งเม็กซิกัน
ห้ามใส่รองเท้าในเครื่อง
ถ้าเครื่องพังต้องจ่ายนะ
แต่กงกงน่ะ แกรับไม่ได้
ยิ่งนั่งเครื่องมานานแบบนี้ด้วย
ลูกอยากให้ตาถ่อมาถึงที่นี่ เพื่อตายแบบนี้เหรอ?
ตาไม่ตายหรอกน่า
ว้าว จมูกโตชะมัด
- มีอะไรให้ช่วยคะ? - เดี๋ยวนะ ฉันไม่ได้ยินเลย
- แปปนึงนะ - โอเค
- มีอะไรให้ช่วยคะ? - อ๋อ ฉันมาเอาเสื้อน่ะ
- ฉันโทรมาสามครั้งแล้ว - โอเค ขอตั๋วด้วยค่ะ
- โอเค - เดี๋ยวฉันหาให้
- ไม่ ฉันมีตั๋ว - ที่รัก...
เธอขอดูตั๋ว เพราะมันต้องใช้
พวกนี้อ่านใจคนได้ที่ไหน
งั้นก็วางไปสิ! ขอบใจนะ
เราคบกันมาตั้งสามปีแล้ว
แม่ว่ากงกงจะไม่อยากรู้เหรอ?
ให้ตาได้สนุกกับปาร์ตี้คืนนี้เถอะ
แม่คิดเหรอว่าเบ็คกี้จะอยู่ที่งานเลี้ยง ทั้งคืนโดยไม่แนะนำตัว...
- เอเวอลิน! - แม่เคยเจอเบ็คกี้ไหมเนี่ย?
เครื่องซักกลืนแบงค์ 20 ใครอีกแล้วรู้ไหม?
เวย์มอนด์! มาช่วยลูกค้าหน่อย!
โอเค มาแล้ว!
เอเวอลิน รู้ไหมสมัยยังอยู่ เมียฉันเคยใส่น้ำหอมกลิ่นนี้เลย
คืนนี้นายจะมาปาร์ตี้รึเปล่า?
มาสิ ตั๋วอยู่นี่ไง
คุณเอาชุดลูกค้าไปรึเปล่า ชุดเบอร์ 042 หายไป!
โทษที ข้างล่างมันแน่นเกินไป ผมเลยเอาบางส่วนไปข้างบน
ผมว่าชุดอยู่ข้างบนมีความสุขกว่านะ
เห็นไหม? มีความสุขกว่าข้างล่าง
บอกแล้วใช่ไหม ให้เอากูเกิ้ลอายส์ออก
อย่าเอามาใส่อีก!
แม่ เราคุยเรื่องเบ็คกี้ได้รึยัง?
พ่อแกนี่นะ อยู่กันมาขนาดนี้แล้ว
แม่ยังไม่รู้เลยว่าพ่อแกคิดอะไรอยู่
ตกลงคืนนี้เบ็คกี้มาได้ไหม?
- อย่าเปลี่ยนเรื่องน่า - หนูเปล่านะ
เหมือนคนตรวจสอบบัญชีเราเลย
ยัยนั่นนิสัยแย่มาก
เอาแต่จ้องเล่นงานคนจีนในชุมชน
ประชุมกันมาตั้งสองปี
เธอเอาร้านซักรีดเราค้ำประกัน
แล้วรู้ไหมว่าพ่อของลูกทำไง?
เขาเอาคุ๊กกี้ให้เธอกินอีก
แม่ต้องสู้ ดิ้นรนเพื่อเราทุกวัน
เหมือนต้องไปรบทุกวัน
พ่อของลูก ไม่เคยสนใจอะไรเลย...
แม่พยายามทำให้ชีวิตเราง่ายขึ้น สบายขึ้น
แต่พ่อแกนี่สิ...
บางทีแม่ก็สงสัย ถ้าไม่มีแม่พ่อแกจะอยู่ยังไง
น่าจะบอกฉันเร็วกว่านี้หน่อย สุดยอดมากเลย
เอเวอลิน มาดูริคเต้นสิ
ได้ทุกท่าเลยนะ
เบ็คกี้ ฉันอยากฆ่าตัวตายมาก
แถมอยากเป็นดาราเหมือนคุณด้วย
เฮ้ บางทีคุณน่าจะลองไปคัดตัวนะ
โอ้ย! ชอบมากเลย!
- เฮ้! - ริค นายนี่เยี่ยมจริงๆ
เอานี่ให้ลูกค้าที่จมูกโตๆหน่อย
ฉันรู้ คือฉัน...
ไม่รู้จะพูดยังไงให้แม่งชัดกว่านี้แล้ว
มันเหมือนแม่เลือกได้...
ว่าจะให้เธอมางานปาร์ตี้กับฉัน
แล้วให้กงกงอับอายไปตลอดชาติ
จนกว่าแกจะลืมแล้วตายไป
หรือถ้าเธอไม่มา ยังไงกงกงก็ตายอยู่ดี
อะไรเล่า?
- ลูกพูดอะไรนะ? - ล้อเล่นน่ะ
ไม่ตลกเลยนะ ลูก
- เฮ้ ทุกคน... - นี่มันสิบเหรียญเอง
ฉันนึกว่าคนเอเชียเก่งเลขซะอีก
- คราวหน้าฉันจะให้ดอกเบี้ยละกัน - เอเวอลิน?
แม่ แม่...
- แม่! แม่! - อะไร?!
พ่อ!
พ่อลงมาได้ไง?
มื้อเช้าฉันล่ะ? เร็ว ของกินน่ะ!
เวย์มอนด์! เวย์มอนด์!
ไม่รู้รึไงว่าฉันหิวแล้ว
พ่อจำจอยได้นะ
หา?
อ๋อ!
กงกง หวัดดีค่ะ
เอ่อ...
เครื่องบินกงกงเป็นไงบ้างคะ?
เอ่อ...
ยิ่งคุยกันภาษาจีนเธอยิ่งแย่ลง
ค่ะ ค่ะ
เอ่อ...
กงกง นี่เบ็คกี้ค่ะ
เบ็คกี้เป็น...
โธ่ จะพูดยังไงดีวะ? เอ่อ...
เธอเป็น...
เพื่อนสนิท...เบ็คกี้เป็นเพื่อนสนิทเธอน่ะ
แม่...
ฉันไม่ทำแบบนั้นแน่...
ยัยจมูกโต!
แล้วมื้อเช้าอยู่ไหนเนี่ย?
ถึงจุดนี้แล้ว ฉันไม่...
ยินดีที่ได้พบนะคะ!
หวัดดี! เอาแบบสะอาดๆเลยนะ
อีกอย่าง...
คืนนี้มีงานเลี้ยงปีใหม่จีน
เราเปิดให้ลูกค้าทุกคนในชุมชนนี้
ขอบใจนะ
- มาสนุกกัน... - นี่ก็โอเคแล้ว
- ...อาหารอร่อยๆ... - โอเค
- ...และก็ฟังเพลงเพราะๆ โอเคไหม? - โอเค
เดี๋ยวฉันเอาบัตรเชิญให้ แปปนึงนะ...
- นี่คุณได้ยินไหมเนี่ย? - จอย เดี๋ยวสิ! รอก่อน!
แม่มีอะไรจะบอก!
อะไรคะ?
ลูก...
...ลูกต้องกินให้มันดีกว่านี้หน่อย
ลูกเริ่มอ้วนแล้ว
เอเวอลิน?
ทำอะไรอยู่เหรอ?
เอเวอลิน?
คุณคิดอะไรอยู่?
บทที่ 1: ทุกสิ่งทุกอย่าง
เร็วเข้า! จะสายแล้ว!
ไป ไป ไป ไป!
โอเค!
นี่เราอยู่ไหนเนี่ย?
ที่นี่...เอ่อ...
ที่ร้านเราคนเยอะมาก เราเลยต้องมา ขอใบอนุญาตใหม่เพื่อขยายกิจการน่ะ
ร้านซักรีดอีกแล้ว
ยังไงคนเราก็มีเสื้อผ้าต้องซักนะ พ่อ เป็นที่ต้องการของชุมชนออกจะดี
ผมว่า...หลังเสร็จธุระหมดแล้ว เราน่าจะไปเที่ยวกัน...
ถ้าวันนี้มีเรื่องให้คิดอีก
หัวฉันระเบิดแน่
คุณทำอะไรน่ะ?
คุณอาจกำลังตกอยู่ในอันตรายนะ
ผมไม่มีเวลาอธิบาย ถือนี่่ไว้
คุณทำแบบนี้ทำไมเนี่ย?
ตั้งใจฟังผม
ตอนออกจากลิฟท์ คุณจะเลือกเลี้ยวซ้าย
ไปพบผู้ตรวจสอบบัญชีตามที่นัดไว้
หรือจะเลี้ยวขวาเข้าห้องภารโรงไปก็ได้
อย่าเพ้อเจ้อน่า
แล้วฉันจะเข้าห้องภารโรงไปทำไ...
อย่าเพิ่งพูด
จะโหลดแอพใส่มือถือฉันทำไม?
หายใจเข้า
คุณจะรู้สึกมีความดันในหัวเบาๆ
คุณบ้าไปแล้ว
ขอโทษด้วยครับ เป็นผู้หญิงครับ
อย่าวิ่งเร็วนักสิ
มากับฉันนะ
เฮ้ วาดสวยดีนะ
คุณไม่เห็นเหรอ ว่ามันจะเยี่ยมแค่ไหน?
เราเลือกทางเดินตัวเองได้นะ
โอเคไหม?
ถ้าแกทิ้งครอบครัวไปกับไอ้เด็กบ้านั่น เราก็จะทิ้งแกเหมือนกัน
แกไม่ใช่ลูกสาวฉันอีกต่อไปแล้ว
ใหญ่จัง!
ดูคุณไม่แฮปปี้เลยนะ
ฉันแฮปปี้สิ
เครื่องพวกนี้เป็นของเราหมดเลยนะ
พ่อคะ นี่หนูอีกทีนะ หนูแค่อยากรู้ว่าเมื่อไหร่พ่อจะโทรกลับ
จริงเหรอ?
เฮ้ น้องจอย!
- กลับมานี่เลยนะ - เงียบน่า!
อย่าพูดจากับแม่แบบนี้นะ!
หนูจะพูดจาแบบนี้แหละ!
คุณนายหวางครับ? เราโทรมาเรื่องพ่อของคุณ...
เปิดใช้งาน...
พอคุณเข้าไปประชุมแล้ว
ให้ทำตามที่เขียนในกระดาษนี่
แต่จำไว้ ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด
อย่าคุยกับผมเรื่องนี้ด้วย
เพราะผมจะจำอะไรไม่ได้
แต่ฉัน...
สแกนสภาพจิตใจสำเร็จ
แล้วคุยกันนะ
ว้าว ลิฟท์ไวจัง!
หวัดดีครับ!
คุณนายหวาง?
คุณนายหวาง ยังฟังเราอยู่ไหมคะ?
ฟังค่ะ
แน่นอน ฉันฟังอยู่
- แค่คิดอะไรนิดหน่อย - โอเค
คือฉันหวังว่าคุณจะ...
...อธิบายเรื่องนี้ได้
มันคือใบเสร็จ
ใบเสร็จของฉัน
เราคุยเรื่องอะไรกันเนี่ย?
โธ่ ฝันกลางวันตลอดเลย...
ฟังนะ ฉัน...
...ฉันหวังว่าคุณจะอธิบายฉันได้
ว่าทำไมเจ้าของร้านซักรีด
ถึงเอาเครื่องร้องคาราโอเกะ
มาเป็นค่าใช้จ่ายในการทำธุรกิจ?
ก็ฉันเป็นนักร้อง
- แหงล่ะ - จริงนะ
เสียงเธอเพราะมากด้วย
เอเวอลิน ร้องเพลงให้เธอฟังสิ
ไม่ๆ ขอล่ะ
ไม่จำเป็นต้องร้องหรอก
แต่ฉันต้องการรายงานกำไรขาดทุนแยกกัน
สำหรับธุรกิจพวกนี้
เพราะถ้าดูจากที่คุณพยายามหักค่าใช้จ่าย
คุณเป็นทั้งนักเขียนนิยาย เป็นแม่ครัว
คราวก่อน คุณบอกฉัน...
ขอล่ะ
...ไหนจะเป็นครู
เป็นครูสอนร้องเพลง
เป็นครูสอนนวดวัตสุ
โทษนะ 'วัตสุ' คืออะไรเหรอ?
นวดบำบัดด้วยน้ำไง
นวดบำบัดด้วยน้ำคืออะไร?
1. สลับรองเท้าไปใส่ผิดข้าง
ก็...ถ้าปวดหลัง
คุณต้องไปนวดบำบัดด้วยน้ำ
- เหรอ? - ใช่
2. หลับตาแล้วนึกภาพว่าตัวเองอยู่ในห้องภารโรง
3. นึกภาพเอาไว้ แล้วกดปุ่มสีเขียว
ปล. อย่าลืมหายใจด้วย
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
...เหมือนฉันคุยกับอดีตสามีเลย
เหมือนที่ฉันเคยบอก การเอารายจ่ายมาปนกัน...
คุณมาทำฉันงงไปหมดแล้ว
- อย่ามาชู่วใส่ฉัน! - คุณต้องปล่อยตัวสบายๆ
อย่า...
ใจเย็นหน่อยเถอะ!
ใจเย็นๆ
ทำตัวสบายๆในอีกจักรวาลนึง ขอเถอะ
..การหักรายจ่ายพวกนี้...
เข้าโหมดออโต้เลย
คุณหักแบบนี้ไม่ได้ ถ้ามันไม่...
ดี ดี
พวกนั้นยังไม่รู้จักเราในจักรวาลนี้
ผมหวังว่าจะมีเวลาอธิบาย
ผมไม่ใช่สามีคุณ อย่างน้อยก็ไม่ใช่สามีที่คุณรู้จัก
ผมเป็นอีกเวอร์ชั่นของเขา
จากอีกเส้นทางชีวิต ของจักรวาลอื่น
ผมมาที่นี่เพราะต้องการให้คุณช่วย
วันนี้ฉันยุ่งมาก ไม่มีเวลาช่วยคุณหรอก
มีปีศาจร้ายหยั่งรากในโลกของผม
แล้วเริ่มแผ่ขยายความโกลาหล
ไปในหลายๆภพแล้ว
ผมใช้เวลาหลายปีเพื่อค้นหา
คนที่จะมาต่อกร
ใช้ความดีสู้ปีศาจร้ายนั่น
แล้วเอาความสมดุลกลับมา
จนการค้นหาพาผมมาที่นี่...
- คุณนายหวาง? - ..ที่จักรวาลนี้
- ฮัลโหล?! - มาเจอคุณ
ผมรู้ว่าตอนนี้มันเข้าใจยากมาก...
คุณนายหวาง?!
ฮัลโหล?
ตอนนี้คุณคงมีเรื่องต้องคิดเยอะ
แต่ฉันคิดไม่ออกเลย ว่าจะมีอะไรสำคัญกว่า
เรื่องที่เรากำลังคุยกัน
นั่นคือภาระภาษีของคุณ
ฉันขอเตือนด้วยว่าตอนนี้
ตึกของคุณก็ถูกเอาเป็นตัวค้ำประกันแล้ว
เรามีสิทธิ์จะยึดมันได้
ฉันรู้ ฉันตั้งใจฟังอยู่
คุณเห็นนี่ไหม?
ไม่มีใครจะได้รางวัลนี้
โดยไม่ได้เห็นคนตอแหล
ขอโทษที่ฉันพูดหยาบนะ
คุณอาจจะ...
...เห็นแค่แบบฟอร์มกับตัวเลขแสนน่าเบื่อ
แต่ฉันเห็นเรื่องราว
แค่กองใบเสร็จพวกนี้
ฉันก็แกะรอยเรื่องราวในชีวิตคุณได้หมด
และมันดูไม่ดีเลย
ดูไม่ดีเลยจริงๆ
- แต่... - เอ่อ...
ขอโทษครับ เมียผมแค่สับสน งานอดิเรกเป็นธุรกิจ
ไม่ได้ตั้งใจจะโกง
อ๋อ! โอเค
งั้นไอ้พวกเรื่อง...
..."ไม่ได้ตั้งใจ" พวกนี้
คือถ้าเราไม่จับคุณข้อหาฉ้อโกง
ยังไงเราก็ต้องปรับคุณ
ข้อหาประมาทเลินเล่อร้ายแรง
คุณพยายามทำให้เรางง
ด้วยคำยากๆพวกนี้ตลอด
ฉันนึกว่าคุณจะพา...
ลูกสาวคุณมาเป็นล่ามซะอีก
- ฉันจะพาเธอมา... - เฮ้!
- โทษนะ - เอเวอลิน?
เธอจะมา...
เอเวอลิน! ตั้งใจฟังอยู่รึเปล่า?
ตอนนี้ฉันยังคุยไม่ได้
เธอยุ่งเกินกว่าจะมาช่วยพ่อแม่เหรอ?
นอกจากคุณจะช่วยเรื่องภาษีฉันได้
"เลินเล่อร้ายแรง" คืออะไร?
ผมรู้ว่าคุณมีเรื่องต้องคิดเยอะ
ไม่มีอะไรจะสำคัญไปกว่า
เรื่องที่เรากำลังคุยกัน
เรื่องชะตาของโลกทุกใบในจักรวาล อันไม่มีที่สิ้นสุดของเรา
เด็กสมัยนี้ไม่เคารพคนแก่เลย
เอเวอลินที่รัก
ผมรู้จักคุณดี
ทุกวินาทีที่ผ่านไป
คุณกลัวว่าคุณอาจพลาดโอกาส
เพื่อเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเอง
ผมมาที่นี่เพื่อบอกคุณ
ว่าการถูกปฏิเสธทุกครั้ง
ความผิดหวังทุกครั้ง มันนำคุณมาที่นี่
เวลานี้
อย่าให้อะไรทำคุณเขวจากมัน
คุณว่านี่มันตลกเหรอ?
ตอบเธอไปสิ
ตกลงคุณจะเอายังไง?
ฉันคิดอยู่
เวลาของเราหมดแล้ว
- พวกมันจะฆ่าเราทิ้ง - อะไรนะ?
ขอเวลาเรากลับไปทำบัญชีใหม่ได้ไหม?
ไม่ต้องห่วง นี่แค่จักรวาลใช้แล้วทิ้ง
เราใช้มันเพื่อสื่อสารกันเท่านั้น
เมื่อถึงเวลาต้องสู้ คุณจะรู้เอง
คุณอยากทำใหม่หมด? แล้วส่งใหม่เหรอ?
แล้วเดี๋ยวผมจะติดต่อมา
ฉันว่าสามีฉันอีกคนกำลังทำวุ่นวายแล้ว
เราอาจจะลองดูใบเสร็จทั้งหมดอีกที...
เอเวอลิน! อย่าไว้ใจใครนะ
โอ้ย ไม่นะ ไม่ๆๆๆๆ...!
พระเจ้า
ทุกอย่างโอเคใช่ไหม?
โอเค ทุกอย่างโอเค
สงสัยฉันลืมอะไรไว้ที่บ้านน่ะ
เอ่อ นั่งสิ
งานนี้ฉันเสียใจทีหลังแน่
คุณไปได้แล้ว
อะไรนะ?
คุณพูดอะไรกับเธอเนี่ย?
ขอฉันคุยเอง แปลให้หน่อยสิ
คุณ...คุณจะมีเวลา...
ถึงก่อนที่ฉันจะออกจากออฟฟิศคืนนี้
เพื่อเอาทุกอย่างมาส่ง หกโมงเย็น
โอกาสสุดท้ายแล้วนะ
- แต่พรุ่งนี้ดีกว่านะ... - ขอบคุณครับ! ขอบคุณมาก!
ขอบคุณมาก หกโมงเย็นนะ
- ขอบคุณมากครับ - ขอบคุณที่เอาคุ๊กกี้มาฝากฉัน
ดูน่าอร่อยมากเลย
โอกาสสุดท้ายนะ!
โชคดีครับ
โอกาสสุดท้าย
ไม่นะ
เอเวอลิน! เอเวอลิน!
เอเวอลิน เดี๋ยว มันไม่ใช่แบบนั้นนะ
ผมรู้แล้วว่าทำไมคุณทำตัวแปลกๆ
คุณพูดอะไรของคุณ?
ตกลงคุณรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ?
รู้สิ ก็ผมเป็นคนเอามันมาเอง
มันคือคุณ ที่อยู่ในลิฟท์นั่น
ใช่
ผมอยู่ในลิฟท์นั่น
อาทิตย์หน้าค่อยกลับมานะ
พวกแกจะกัดอะไรกันนักหนา?
ฉันยังไม่พร้อมจะสู้
เราอาจจะไม่มีทางเลือก
อะไรนะ?
สาวน้อย เอาแต่หนี ทำอะไรไม่เคยจบซักอย่าง
พ่อ พ่อมองหนูผิดไปแล้ว
เปลี่ยนรองเท้าอะไรนะ?
- โอ้ย! โอ้ย! - เอเวอลิน?!
ใครเรียกรปภ.ที!
คุณทำอะไรเนี่ย?
ก็คุณบอกให้ฉันทำ!
จะบ้าเหรอ?
คุณบอกว่าถึงเวลาสู้แล้วฉันจะรู้เอง!
เธอจ้องเล่นเราขนาดนี้
โอ้ย เธอยังไม่รู้นะ แม่คุณ โอ้ย!
ทำร้ายเจ้าหน้าที่สรรพากรเหรอ?
รับรองโดนแน่!
ผมหมายถึงเรื่องเรา
"ใบหย่า" เหรอ?
อะไรเนี่ย?
ค่ะ ฉันอยู่ที่ชั้น 10
ไม่...
ใครเอาเอกสารนี่มาให้คุณ?
ไม่มีใครเอามาให้ผมหรอก
พี่ชายคุณ...
พี่ชายคุณเคยหย่า
ตอนนี้คุณเลยคิดว่าการหย่ามันโอเคใช่ไหม?
ผมไม่ได้คิดว่ามันโอเคหรอก!
เราให้คำสาบานกันแล้วนะ
เอเวอลิน ผมรู้ ผมแค่หวังว่าคุณกับผม...
ผมบอกให้คุณไปหลบ อย่าให้ใครเห็นไง
อ๋อ ได้สติแล้วสินะ?
เลิกเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ทำฉันงงได้แล้ว
- หยุดนะ หยุด หยุด... - ใจเย็นๆ
เดี๋ยวผมจะช่วยคุณเอง
เลิกมาได้แล้ว
โอเคครับ ใจเย็นนะ ทุกคน
ขอบคุณ...ขอบคุณพระเจ้า!
คนนั้นแหละค่ะ ยัยผู้หญิงจีนนั่นแหละ!
ไม่นะ! นี่มันความผิดเขา!
คนนั้นแหละ เธอทำร้ายฉัน!
โอเค คุณสองคนนอนลงบนพื้น แล้วเอามือไว้หลังหัวครับ
โอเค โอเค โอเค
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
เธอเป็นเด็กดีนะ
คุณครับ ทำตามที่สั่งด้วยครับ
โอเค คุณคิดจะทำอะไรก็แล้วแต่ อย่าทำนะครับ
คุณครับ?
ไม่เป็นไร
โอเคครับคุณ พอแล้วครับ
ชิบหายแล้ว
เฮ้
ไม่นะ เคร็ก! แย่แล้ว
ลุกขึ้น
ใคร...นี่มันอะไรเนี่ย?
ตกลงเราจะหย่ากันใช่ไหม?
ผมไม่ใช่เวย์มอนด์คนที่อยากหย่ากับคุณ
ผมคือเวย์มอนด์ที่มาช่วยชีวิตคุณ
คุณจะเลือกมากับผม
แล้วใช้ชีวิตอย่างที่คุณควรจะได้ใช้
หรือจะนอนรอรับผลลัพธ์ที่นี่
ฉันอยากนอนตรงนี้แหละ
เฮ้ เฮ้ เฮ้
อย่านะ! วางฉันลงเลย! อย่า!
พลเมืองแห่งเทตาเวิร์สที่ 4,655
พวกคุณกำลังจะได้รับเกียรติ
จากการปรากฏตัวของผู้นำสูงสุดของเรา
โจบู ทูปากิ
ฉันรับรองได้อย่างนึง
ไม่ต่างกับชีวิตไร้ค่าของพวกคุณ
นี่มันก็แค่...
สถิติที่เราเลี่ยงไม่ได้
เป็ด
เป็ด...
โจบู ทูปากิเห็นและรู้ทุกอย่าง
เธอรู้ว่าพวกคุณชอบอะไร
จุดเปราะบางพวกคุณอยู่ตรงไหน
คนนี้
ทนหน่อย
อย่าเพิ่งตาย โอเคไหม เพื่อน?
ไม่ใช่เธอ
...ตำรวจกำลังหาข้อมูล
นี่คือเรื่องที่เรากำลังติดตามครับ
- ข้อมูลที่เราทราบตอนนี้... - พวกนั้นอาจจะอยู่ใกล้ๆ
เรามีรูปผู้ต้องสงสัยอย่างไม่เป็นทางการ
ชายไม่ทราบชื่อ
ก่อเหตุอาละวาดทำร้ายเจ้าหน้าที่
ในสำนักงานสรรพากรที่ซิมิวัลเล่ย์ เช้าวันนี้
ตำรวจยังไม่เปิดเผยข้อมูลใดๆ...
- พ่อแม่เธอไปที่นั่นไม่ใช่เหรอ? - เรากำลังติดตามสถานการณ์ครับ
- แต่เรามีภาพผู้ต้องสงสัยที่ยังไม่ได้รับการยืนยัน... - เธอโอเครึเปล่าเนี่ย?
- หากคุณจำเขาได้ - เฮ้!
- เธอโอเครึเปล่า? - ช่วยระบุตัวคนร้าย
จอย?
หากท่านจำบุคคลสองคนนี้ได้
ตำรวจกำลังต้องการความช่วยเหลือ เพื่อระบุตัวคนร้าย
ขนาดแมงมุม ผัวฉันยังไม่กล้าฆ่าเลย
คุณจะเป็นคนเดียวกันได้ไง?
คุณประมาทแล้ว การตัดสินใจเรื่องเล็กๆ
มันสะสมกันจนสร้างความแตกต่างในระยะยาวได้นะ
ทุกครั้งที่คุณตัดสินใจเรื่องเล็กๆ
จะเกิดการแตกกิ่งก้านจักรวาลออกมา...
ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้ฟังผมเหรอ?
ฟังสิ คุณแค่อธิบายไม่เก่ง...
อย่าผลักฉันสิ!
พระเจ้า! เราต้องกลับไป
เราลืมพ่อฉันแล้ว!
ไม่ต้องห่วง เราดูแลท่านอยู่ พ่อคุณไม่เป็นไร
- คุณแน่ใจเหรอ? - แน่สิ
ดูนะ นี่คือจักรวาลของคุณ
เหมือนฟองที่ลอยอยู่ในโฟมจักรวาลมหาศาล
ฟองที่อยู่รอบๆใกล้ๆมีอะไรต่างกันนิดหน่อย
แต่ถ้าเป็นฟองที่อยู่ไกลออกไปในจักรวาล
มันจะยิ่งต่างกันมาก
ผมมาจากที่นี่ "อัลฟ่าเวิร์ส"
จักรวาลแรกที่ติดต่อกับจักรวาลอื่น
คุณเรียกผมว่าอัลฟ่าเวย์มอนด์ก็ได้
ในโลกของผม
คุณเป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก
ระหว่างการค้นหาเพื่อพิสูจน์ว่าจักรวาลอื่นมีจริง
คุณได้ค้นพบวิธีเชื่อมต่อ
จิตของคุณกับอีกเวอร์ชั่นของคุณเองชั่วคราว
คุณเข้าถึงความทรงจำของอีกร่างได้ทั้งหมด
รวมถึงทักษะและก็อารมณ์ด้วย
เหมือนที่คุณใช้กระเป๋าคาดเอวบู๊เหรอ?
ใช่เลย มันเรียกว่าการกระโดดข้ามภพ
"กระโดดข้ามภพ"
ผมอยากให้คุณเรียนรู้วิธีเดี๋ยวนี้เลย
เดี๋ยวนี้เลย?!
มันอาจเป็นโอกาสเดียวที่เราจะรอดไปจากที่นี่
การ์ดสองคนกำลังมาทางนี้
ดูสัญญาณผม ทำตัวกลมกลืนไว้นะ
ทำไมไม่ใช้เอเวอลินในจักรวาลคุณทำล่ะ?
เอเวอลินของผมตายแล้ว
ไปเลย! โอ้ พระเจ้า!
พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
ช่วยเราด้วย! ช่วยด้วย!
แล้วฉันตายยังไง?
ผมเห็นคุณตายมาเป็นพันครั้ง
ในหลายพันโลก
คุณถูกฆ่าตายทุกครั้ง
อะไรนะ? ใครจะอยากฆ่าฉันเนี่ย?
เธอมีพลังแถมยังโดดข้ามภพไปมาได้
เป็นผู้ก่อความโกลาหล
ที่ไร้สิ่งจูงใจหรือความปรารถนาใดๆ
- โจบู ทูปากิ - พูดอะไรของคุณ
เราต้องหาทางออกอื่น
งั้นให้เธอทำลายฟองพวกนั้นไปสิ
ไหนคุณบอกว่ามีตั้งเยอะแยะ
ทำลายไปบ้างคงไม่เป็นไร
แต่อย่าเอาฉันไปยุ่งด้วยเลย
มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น
เธอสร้างอะไรมานานแล้ว
เราคิดว่ามันน่าจะเป็นเหมือนหลุมดำ
แต่ดูเหมือนมันจะดูดกลืน
มากกว่าแค่แสงและสสาร
เรายังไม่รู้ว่ามันคืออะไร
และสร้างมาเพื่ออะไร
แต่พวกเรา...
รู้สึกถึงมัน
คุณก็รู้สึกถึงมันใช่ไหม?
บางอย่างมันผิดปกติ
พรุ่งนี้เสื้อผ้าคุณใส่ไม่สบายเหมือนวันนี้
ผมคุณก็ไม่เหมือนเดิม
กระทั่งกาแฟ รสชาติยัง...
...ผิดเพี้ยน
สถาบันของเรากำลังพังทลาย
ไม่มีใครเชื่อใจเพื่อนบ้านอีกต่อไป
คุณนอนไม่หลับ เอาแต่คิดว่า...
เราจะย้อนกลับไปอดีตยังไง?
นี่คือภารกิจของอัลฟ่าเวิร์ส
เอาพวกเรากลับไปสู่จุดที่ควรจะเป็น
แต่เราต้องเริ่มด้วยการหาตัว
คนที่ต่อกรกับพลังดื้อรั้นของโจบูให้ได้ก่อน
แล้วคุณคิดว่าเป็นฉันเหรอ?
เราจะเอาทุกอย่างมาเสี่ยง เอาคุณออกจากที่นี่ทำไมล่ะ?
อ้าว อยู่นี่เอง
โอ้ คุณเดียเดร!
ฉันขอโทษที่ต่อยคุณ แต่ว่า...
ฟังนะ
ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไม...
เธอทำอะไรน่ะ?
กระโดดข้ามภพ วิ่งเร็ว!
มาเร็ว
ไป! ไป! ไป!
เธอโดดไปซักที่ แรงอย่างเยอะเลย
นักซูโม่รึเปล่า?
- หรือนักเพาะกาย? - ไม่สำคัญหรอก
เลือกอะไรคล่องๆมาสู้หน่อย
รอบๆตัวคุณเรามีนักเบรคแดนซ์ นักเล่นละครใบ้...
- นักกายกรรม - ขอนักกายกรรมมา!
- เอาเลย! - คำนวณเส้นทาง
โอเค แผลกระดาษบาด สี่แผล
ตรงหว่างนิ้วแต่ละนิ้ว
ตั้งใจให้บาดได้ที่ไหนล่ะ
ไม่ได้หรอก
ความเป็นไปได้ 1 ใน 8,000
เป็นจุดโดดที่แข็งที่สุดที่เรามีเลย
- ทำอะไรน่ะ? - บาดสิวะ บาดสิ
ได้แล้ว หนึ่ง
สองแล้ว
- โอย! - สามแล้ว
โอเค เร็วเข้าๆ
เร็วสิวะ
สี่! เรียบร้อย
โอเค โดดเลย!
นี่มันมวยปล้ำอาชีพเหรอเนี่ย?
ยัยนั่นจะหักหลังเขา!
- เธอต้องหนีนะ - ไม่
เธอโดดข้ามภพได้ หาที่ที่สู้ได้
เธอยังไม่พร้อมนะ
คนทั่วไปโดดแบบนั้นไหม้หมดแน่
แต่เธอไม่ใช่คนทั่วไป
โธ่ ร่างกายอ่อนแอจริงๆ
- ฮัลโหล? - เอเวอลิน!
ได้ยินผมไหม?
คุณจะต้องโดดข้ามภพ
โดดข้ามภพเหรอ?
ฮัลโหล?
เน้นเลือกจักรวาล
ที่คุณเรียนศิลปะป้องกันตัวมา
โอเค ผมล็อคเป้าแล้ว
การคำนวณเสร็จสมบูรณ์
"แสดงความรักซะ"
คุณต้องสารภาพรักกับเดียเดร
- ไม่มีทาง - มันเป็นแท่นโดดของคุณนะ
เหมือนตอนผมกินลิปมันหรือตอนคุณสลับรองเท้าไง
เราพัฒนาอัลกอริธึมคำนวณ
การกระทำที่ไม่น่าเป็นไปได้ทางสถิติ
จะพาคุณไปยังขอบจักรวาล
ซึ่งมันจะดีดคุณไปยังจักรวาลที่คุณต้องการไป
ฟังดูไม่เข้าท่าเลย!
ใช่ไง
ยิ่งฟังดูไม่เข้าท่าเท่าไหร่ยิ่งดี
อัลกอริธึมเส้นทางสุ่ม ต้องใช้เชื้อเพลิงจากการกระทำสุ่ม
บอกเธอไปว่าคุณรักเธอ เอาแบบจริงใจด้วย
ไม่มีแท่นโดดอื่นรึไง?
ทางอื่นที่ดีที่สุดคือหักแขนตัวเอง หรือไม่ก็งีบ
คุณไม่ง่วงใช่ไหมล่ะ?
ฉันรักคุณ
แท่นกระโดดล้มเหลว
เอเวอลิน เดี๋ยว! อย่านะ!
ไม่นะ
เธออยู่ในอีกจักรวาลแถวนี้
ไม่ ไม่ ไม่
เธอกลับบ้าน...
...ไปทำเรื่องภาษีให้เสร็จ
ผมไม่ได้จะทำร้ายคุณ
ไบร่อนจากที่โบสถ์บอกว่าเขากับเมียไม่มีความสุขเลย
จนมานั่งคุยกันเรื่องหย่า เปิดใจกัน มันช่วยได้
ไม่เข้าท่าเลย
คิดดูดีๆสิ
ถ้าไม่นับเรื่องด่วน พอผมจะคุยกับคุณทีไร...
...มีเรื่องอื่นมาแทรกเรื่อยเลย
เวย์มอนด์!
ผมขอโทษนะ เอเวอลิน
- หา? - ผมต้องไปแล้ว
อะไรนะ?
ผมต้องไปหาเอเวอลินที่ถูกคน
คนนี้...
ยังไม่ใช่
ไม่นะ! เดี๋ยว ขอฉันลองอีกที!
อัลฟ่าเวย์มอนด์?
เอเวอลิน?!
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
ช่วยฉันดันนี่ที
โอ้ย มือผมเป็นอะไรเนี่ย?
ตู้นี่หนักเป็นบ้า!
ไปๆๆๆ!
เอเวอลิน หน้าคุณ...
คุณเพิ่งทิ้งฉัน
คุณเพิ่งทิ้งฉันนี่!
คุณหมายถึงเรื่องหย่าเหรอ?
ผมอยากเริ่มต้นปีใหม่แบบคนใหม่
แต่ว่า...
บางทีคุณอาจจะพูดถูก
บางทีชีวิตคนเราอาจดีกว่านี้
ถ้าเราไม่แต่งงานแต่แรก
ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นนะ
คุณไม่จำเป็นต้องพูดหรอก
ดูจากที่คุณมองผม ผมก็รู้แล้ว
เวย์มอนด์...
คุณเดียเดร?
- ฉันรักคุณ! - อะไรนะ?
หลีกไป!
ฉันรักคุณ!
ไม่ ไม่!
ฉันรักคุณ!
ฉันรัก...
มากับผมเถอะนะ
คุณไม่เห็นเหรอ? มันต้องเยี่ยมมากแน่
เราเลือกทางเดินของเราเองได้
โอเคไหม?
เอเวอลิน!
กังฟูน่ะ มันไม่ใช่แค่การต่อสู้
กระทั่งคุ๊กกี้ชิ้นนี้ ก็เป็นกังฟูได้
คัทๆๆๆ!
แม้เราจะมากันจากจุดเริ่มต้นเล็กๆ
แต่ฉันก็ภูมิใจมาก
ฉันยินดีที่ได้มาที่นี่วันนี้ค่ะ
- เอเวอลิน! - เอเวอลิน!
เอเวอลิน!
ทำไมคุณ...ทำได้ไง?
นี่คุณร้องไห้เหรอ?
ฉันเห็นชีวิตฉัน...ที่ไม่มีคุณ คุณน่าจะได้เห็น
มันสวยงามมาก
ฉันน่าจะฟังพ่อฉัน แล้วไม่หนีไปกับคุณ เมื่อหลายปีก่อน
เวย์มอนด์
เรารีบไปกันดีกว่า
โจบูสนใจคุณแน่แล้ว ไปกันเถอะ
นิ่งไว้นะ
ตอนนี้สมองคุณกำลังเครียดมาก
ไม่ ขอฉันคุยกับสามีให้จบก่อน
เขาต้องรู้ว่าชีวิตฉันมันดีได้ขนาดไหน
- เอเวอลิน! เอเวอลิน! - เอเวอลิน!
- โอ้ย! - คุณยังอยู่กัยผมไหม?
นึกว่าหลุดออกมาแล้ว
ทำไมฉันยังอยู่ที่นั่นอีก?
สมองคุณ มันเหมือนหม้อดินที่มีน้ำ
การกระโดดทุกครั้งทำให้เกิดรอยร้าว
ทำให้มีของรั่วไหลออกมา
ถ้าได้ฝึกฝน คุณจะอุดรอยร้าวพวกนั้นได้
กินซะ คุณต้องการพลัง
ครีมชีส
ในจักรวาลผม วัวควายถูกฆ่าตายหมด
เป็นหนึ่งในสิ่งที่เราเสียไป
ในสงครามกับโจบู
พระเจ้า
แล้วถ้า...
...ถ้าฉันอยากย้อนกลับไปล่ะ?
ถ้าฉันอยากย้อนกลับไปอีกจักรวาลล่ะ?
ปิดเลย! ปิด ได้ยินไหม!
- กลับมา! - โอเค! โอเค! โอเค!
ฉัน... ฉันกลับมาแล้ว!
ฟังนะ คุณใช้จักรวาลอื่น เพื่อเอาทักษะมาใส่ตัวเท่านั้น
เข้าใจไหม?
ถ้าคุณหลงใหลในสิ่งล่อตาล่อใจ
เท่ากับคุณเชื้อเชิญความย้อนแย้ง ความวุ่นวายใส่ตัว
หม้อดินอาจจะแตก คุณอาจจะตาย หรือแย่ไปกว่านั้น
อะไรจะแย่กว่าตายล่ะ?
เราควรไปต่อ จนกว่ากำลังเสริมจะมา
ไม่ๆๆ!
พอกันที ทั้งหม้อดิน ครีมชีส ไม่มีวัวควายอะไรนั่น
อธิบายให้ฉันฟังให้หมดเลย
คุณพูดถูก
ในอัลฟ่าเวิร์ส
เราเริ่มฝึกเด็กๆให้โดดข้ามจักรวาลกัน
แต่มีอยู่คนนึงที่ยิ่งกว่ามีพรสวรรค์
นักสำรวจตัวน้อยของเรา
เมื่อเห็นศักยภาพเธอแล้ว...
...เราก็ผลักดันเธอ
จนเกินขอบเขต
ระวัง ระบบผันผวน
ปกติสมองที่โอเวอร์โหลดจะทำให้เจ้าของตาย
แต่สมองเธอกลับแตกร้าว
ระวัง ระบบผันผวน
สมองกำลังแตก
ตอนนี้ สมองของเธอได้มีประสบการณ์กับทุกจักรวาล
ทุกความเป็นไปได้
และในเวลาเดียวกัน
เธอมีความรู้อเนกอนันต์
และมีพลังแห่งพหุภพ
เธอเห็นมามากเกินไป
จนไม่เหลือความมีคุณธรรม
หรือความเชื่อในเป้าหมายจากความจริง
แล้วเธอต้องการอะไร?
ไม่มีใครรู้หรอก
เรารู้แค่..
เธอกำลังตามหาคุณอยู่
เฮ้ ไหนคุณบอกว่าฉันไม่ใช่คนนั้นไง
สิ่งที่คุณทำ...มันทำผมเปลี่ยนใจ
คุณยอดเยี่ยมมาก
เวย์มอนด์
- นี่คุณ... - อะไร...
ขอโทษค่ะ คุณพูดก่อนเถอะ
ผมนี่บื้อจริงๆ
ผมเห็นหน้าคุณบนป้ายโฆษณา แล้ว...
สงสัยว่าคุณจะจำผมได้ไหม...
แน่นอนสิ
แต่คุณควรจะอยู่ที่อเมริกาสิ
แล้วต้องจนมากด้วย มานี่ได้ไง...?
สงสัยผมคงโชคดีน่ะ
ไม่มีเวลามาเถลไถลนะ
เอเวอลิน! กลับมา!
เอเวอลิน! โดดไปอีกจักรวาลนึงเร็ว!
- หา? - พยายามฉี่รดตัวเอง!
- ฉี่เหรอ? - มันเป็นแท่นกระโดดที่ดีมาก!
ตื่นเร็วสิวะ! ตื่นสิ!
นี่คุณทำอะไรฉันเนี่ย?
เอาอะไรมาแม็กติดหน้าผากฉันเหรอ?
ไม่! ฉันเปล่านะ คุณทำเอง!
- เราเรียกกำลังเสริมมารึเปล่า? - ฉันไม่ได้ทำตัวเองเลย!
- นายโทรรึเปล่า? - เลือดติดเต็มเลย!
เราจับตัวคนก่อเรื่องได้แล้ว ไม่ได้เรียกขอกำลังเสริม
พวกนายขึ้นมาเสียเที่ยวแล้ว ได่้ยินไหม?
โอ้ย ไม่นะ! เธอเจอเราจนได้
ฉันถามว่าได้ยินไหม?
เอาหลบไปก่อน
จอย?
ทำไมลูกดูโง่จัง?
คุณครับ
คุณกับ...หมูของคุณ ขึ้นมาไม่ได้นะครับ
คือฉันขึ้นมาไม่ได้...
...หรือไม่อนุญาตให้ฉัน...
ขึ้นมาบนนี้?
เฮ้!
ให้เกียรติตำรวจหน่อยนะ!
โอเค...
ยกมือขึ้นให้ผมเห็น
เห็นไหม ว่าฉันขึ้นมาได้
แต่ที่นายจะพูด
คือนายไม่อนุญาตให้ฉันขึ้นมา
เอามือไพล่หลังเลย เร็วเข้า
เวย์มอนด์!
ขอร้องล่ะ อย่าเลย!
จะให้ฉันเดินทะลุนายใช่ไหม?
น่ารักดี แต่ไม่ได้หรอก
เจอคำว่า 'ไม่ได้' อีกแล้ว!
ฉันว่านายไม่เข้าใจ
ความหมายของคำนั้นหรอก
- นี่ไง ฉันเดินทะลุนายได้ - มีตำรวจบาดเจ็บ!
- ไม่ อย่า! อย่ายิงนะ - ยกมือขึ้นบนหัวเดี๋ยวนี้
แบบนี้เหรอ?
- เวย์มอนด์ ตื่น! ตื่นสิ! - พ่อ!
ไม่นะ!
แย่แล้ว
- ไม่นะ! - โอ้ย ไม่!
ไม่ต้องห่วงนะ เอเวอลิน
- ไม่นะ! พระเจ้า! - มัน...
อืม! ออร์แกนิค
พระเจ้า
เธอ...
เธอคือจูจู ทูบูตี้
"สุดยอดปีศาจ" ที่เวย์มอนด์เคยพูดถึง...
...สิงอยู่ในร่างจอยเหรอ?
อย่าไปคุย
ใช้เหตุผลกับเธอไม่ได้หรอก
เธอนี่เอง
เธอคือเหตุผลที่ลูกสาวฉัน
ไม่โทรมาอีก
เหตุผลที่เธอดร็อปจากมหาลัย
แล้วไปสักตามตัว
เธอ...
...ทำให้ลูกฉันคิดว่าตัวเองเป็นเกย์
ขอโทษนะ
เธอยังเอาแต่คิดว่า
ฉันชอบผู้หญิงในโลกนี้งั้นเหรอ?
จักรวาลน่ะ...
...มันใหญ่กว่าที่เธอรู้มากนะ
หา?
โอเค!
ไม่นะ ไม่ๆๆๆๆๆ!
หยุด!
อย่าให้ฉันต้องสู้กับเธอเลย
ฉันเก่งมากนะ
ฉันไม่เชื่อหรอก
โอเค โอเค
ดีนี่
เธอฉี่ราดแล้ว
ไม่ เอเวอลิน เธอยังไม่ถูกล็อคนะ!
เธอโดดไปไหนเนี่ย?
หลุดออกนอกแผนที่ไปแล้ว
เหมือนเธอจะอยู่ในจักรวาลที่
ทุกคนมี...
...นิ้วเป็นฮ็อทด็อก
ดูกี่รอบก็ซึ้งทุกรอบจริงๆ
หยุดนะ!
จักรวาลวิวัฒนาการ
ร่างกายมนุษย์เหรอเนี่ย?
ถ้าเป็นคนทั่วไป กระโดดข้ามภพแบบนั้น ไหม้เกรียมแน่
ก็บอกแล้วไง..
...ว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป
อย่าสิ...ทำไมทำกับฉันแบบนี้ล่ะ?
เดี๋ยวก็อบอุ่น
เดี๋ยวก็เย็นชา ทำตัวแย่ๆใส่
นี่มันบ้าสิ้นดี!
เธอเริ่มเข้าใจแล้วไง
เธอจะไปไหน?
ในบรรดาเอเวอลินที่ฉันเจอมาทั้งหมด...
...เธอนี่น่าสนใจมากเลย
เธอต้องการอะไรจากฉัน?
นี่
ให้ฉันช่วยเปิดใจให้นะ
หืม?
นี่
เปิดมันออก
ไม่เป็นไร
ลองดูสิ
แย่แล้ว
อะไรน่ะ?
มีอยู่วันนึง ฉันเกิดเบื่อ
เลยเอาทุกอย่างใส่ไว้ในเบเกิ้ล
ทุกอย่างเลย
ความหวังทั้งหมดและความฝันของฉัน ใบเกรดเก่าๆ
หมาทุกสายพันธุ์
โฆษณาบนเคร็กลิสต์ทุกชิ้น
งา
เมล็ดป็อปปี้
เกลือ
จนมันพังลงมาเอง
เพราะพอเราเอาทุกอย่าง
ใส่ลงไปในเบเกิ้ล
มันจะกลายเป็นสิ่งนี้
เร็วเข้า วิ่งสิ เอเวอลิน
ความจริง
ความจริงคืออะไรล่ะ?
ไม่มีอะไร...
...ที่สำคัญทั้งนั้น
ไม่หรอก จอย
ลูกคงไม่เชื่อแบบนั้น
รู้สึกดีใช่ไหมล่ะ?
ถ้าไม่มีอะไรสำคัญ...
...ความเจ็บปวดและความรู้สึกผิดทั้งหมด
ที่เธอล้มเหลวมาในชีวิต...
...มันจะหายไป
ถูกดูด
เข้าสู่
เบเกิ้ล
ไม่นะ!
พ่อ?
ฉันไม่ใช่พ่อเธอ
อย่างน้อยก็ไม่ใช่พ่อที่เธอรู้จัก
ฉันคืออัลฟ่ากงกง
พ่อด้วยเหรอเนี่ย!
ท่าน...มาทำอะไรที่นี่ครับ?
เราต้องไปแล้ว ตามฉันมา
ท่านครับ ผมจัดการได้
แกจงใจฝ่าฝืนคำสั่งฉันอีกแล้ว
และทำให้จิตใจคนเสียไปอีกหนึ่ง
ตอนนี้แกรู้นะ...ว่าเราต้องทำไง
ไม่ครับ! ได้โปรดเถอะ
เราไม่เคยเห็นอะไรแบบเธอเลย
เธออาจจะหยุดโจบู ทูปากิได้ก็ได้
หมายถึงปีศาจที่สิงในร่างลูกสาวฉันเหรอ?
ทำไมคุณไม่บอกฉันเร็วกว่านี้ล่ะ?
พวกคนอัลฟ่าปิดบังอะไรฉันอีกมั่งเนี่ย?
คุณเห็นเธอจับหมอนั่นเต้นจนตายไหม?
ไม่มีทางเลย ที่ฉันจะเป็น เอเวอลินที่คุณกำลังตามหา
ไม่หรอก ผมเห็นชัดเจนมาก
เห็นอะไร?
ฉันไม่เก่งอะไรเลยซักอย่าง
นั่นแหละ
ผมเห็นเอเวอลินมาหลายพันคนแล้ว
แต่ไม่เคยเห็นเอเวอลินแบบคุณ
คุณมีเป้าหมายเยอะแยะที่ไม่เคยสำเร็จ
ความฝันมากมายที่คุณไม่เคยตาม
คุณใช้ชีวิตในแบบที่แย่ที่สุดแล้ว
ไม่หรอก แล้วฉันที่มีนิ้วเป็นฮ็อทด็อกนั่นล่ะ?
ไม่ คุณมองไม่เห็นเหรอ?
ทุกความล้มเหลวมันแตกยอดออกไปเป็นความสำเร็จ
ของเอเวอลินอีกคนในอีกจักรวาล
คนส่วนมากมีเส้นทางอื่นในชีวิตไม่กี่ทาง
แต่คุณ...ที่นี่...
คุณสามารถจะทำอะไรก็ได้
เพราะคุณไม่เก่งซักอย่างเลย
มีพลังแบบนั้นจะมีประโยชน์อะไร ถ้าจิตใจเธอ...
ยอมแพ้ให้ความโกลาหลไปแล้วล่ะ หา?
หวัดดี?
หวัดดี? แม่ พ่อ? เกิดอะไรขึ้นคะ?
ไม่ อย่าเปิดให้นะ
นั่นเป็นเล่ห์ของเธอ
ท่านครับ การประมวลผลของเรา บอกว่าเธอไม่ใช่โจบู ทูปากินะครับ
แต่ถ้าเธอไม่อยู่ที่นี่...
แย่แล้ว!
อย่าไปสู้! หนี! หนี!
ดูแลสองคนนี้ด้วย ระหว่างที่ผมไปสู้กับโจบู
ฉันไม่เอาความปลอดภัยของจักรวาลอัลฟ่า มาเสี่ยงกับเรื่องนี้หรอก
พาเราไปให้ห่างจากจอยที่สุด
- ทำไมล่ะ? - เดี๋ยวผมกลับมา ผมสัญญา
ไม่ๆๆ เดี๋ยว ทำไมคุณไม่...
หา?
- หวัดดี? - จอย?
- ไม่ ไม่... นั่นไม่ใช่... - จอยมาแฮะ!
- ไม่ๆๆ นั่นไม่ใช่จอย - หวัดดีค่ะ?
- จอย? จอย พ่อมาแล้ว - ขอเข้าไปหน่อย
โอเค รอแปปนึง! นี่มันหนักมากเลย
- จอย มาทำอะไรที่นี่? - หนูก็ไม่รู้ว่ะ!
- เฮ้ พูดจาดีๆสิ! - มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
พ่อว่าเรื่องนี้มีคำอธิบายแน่นอน...
อะไรวะเนี่ย แม่?!
คุณทำอะไรน่ะ?
เพื่อความปลอดภัยของเราเองนะ
ทำบ้าอะไรของแม่เนี่ย?
ลูกเราโดนโจบู โทบาคกี้แย่งจิตไป ลูกโดนสิง!
ตัวคุณกับกงกงเวอร์ชั่นอัลฟ่า อยากให้ฉันสู้กับเธอ
แต่...เธอแกร่งเกินไป
คุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย?
นี่เราเส้นเลือดสมองแตกกันหมดแล้วใช่ไหม?
พวกเธอจำอะไรไม่ได้ เพราะร่างพวกเธอ ถูกอีกจักรวาลนึงควบคุมอยู่
พวกเธอเหมือนหุ่นเชิด รู้ใช่ไหม? หุ่นเชิดน่ะ?
เธอจะทำสิ่งที่ปกติทำไม่เป็นได้
เหมือนในหนังนั่น
เอ่อ... หนังเรื่องนั้นน่ะ...
โอเค แม่พูดอะไรเนี่ย?
- หนังเหรอ? - 'ราคาคูนนี่'!
- อะไรนะ? - หา?
'ราคาคูนี่' ไง?
ที่มันเป็นเชฟ...
แล้วทำอาหารไม่อร่อย แหวะ
แต่พอมีแรคคูนมานั่งบนหัว
คอยควบคุมมัน มันเลยทำอาหารเก่งเลย
แม่หมายถึงเรื่อง 'ราตาตุย' เหรอ?
'ราตาตุย' พ่อชอบเรื่องนั้นนะ
ไม่ๆๆๆ 'ราคาคูนี่' ต่างหาก!
ที่มีแรคคูนน่ะ
- โอเค... - แรคคูน?
ทุกคนหยุดทำเสียงได้แล้ว!
คือมีแรคคูนจอย กับแรคคูนผม?
พวกมันควบคุมเรางี้เหรอ?
ใช่ จากจักรวาลอื่น
- อ๋อ โอเค - ตลกน่า เอเวอลิน
โอเค มันฟังดูตลก แต่เรื่องจริงนะ
ฉันสาบานเลย คุณ...
คุณเป็นสุดยอดบุรุษมาก
- ผมชอบเลย! - ใช่
เฮ้ ลูก ไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวพ่อช่วยเอง
พ่อคะ?
เร็วเข้า เธอกำลังเผลอ
- ไม่ - มันก็แค่ขั้นตอน
เธอจะได้มีจักรวาลน้อยลงไปที่นึง
พระเจ้า...
- พ่อช่วย... - เบ็คกี้นี่
ไฮ เบ็คกี้ แปปนึงนะ
เธอจะเอาชนะมันทุกจักรวาลได้ไง
ถ้าไม่กล้าฆ่ามันในจักรวาลเดียว?
เฮ้ ที่รัก
เธอเป็นหลานพ่อนะ
เธอว่าฉันจะรู้สึกยังไงล่ะ?
แต่มันคือการเสียสละ
ที่จำเป็นในการเอาชนะสงคราม
โอเค เอาล่ะ
เธอต้องทำ
ไป
ใช่ แม่ฉันจับฉันมัดกับเก้าอี้
เอ่อ เพราะแรคคูน
- โอเค ทนก่อนนะ - ใช่ เรื่องมันยาวน่ะ
- พ่อกำลังพยายาม... - วันนี้เหนื่อยมากเลย
แม่?
แบบนี้ฉันไม่ชอบเลย
นี่แม่...
...แม่ทำอะไรน่ะ?
เฮ้! ผมเกือบแกะเสร็จแล้ว
ไม่เอาน่า!
เธอตกอยู่ใต้มนต์ของมันแล้ว
ตายล่ะ ตาย! ตามีปืนด้วย!
ทุกคน ใจเย็นก่อน!
ผมว่าถึงเวลาครอบครัวนั่งคุยกันแล้ว!
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ฉันจะไม่ยอมให้คุณฆ่าเธอ
ไม่เห็นเหรอว่าใจเธอเป็นไงแล้ว?
ในจักรวาลของฉัน
เธอกดดันลูกสาวตัวเองมากเกินไปจนเธอเสียคน
เธอ...
...เธอสร้างโจบู ทูปากิขึ้นมา
ตาพูดอังกฤษเก่งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?
อย่ายิงนะ พ่อ
ตอนนี้ฉันต้องหยุดเธอแล้ว
ไม่งั้น ไม่ช้าก็เร็ว
เธอก็จะกลายเป็นเหมือนลูกสาว
เหมือนลูกสาว?
- หา? - เธอทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย?
เอเวอลิน ผมว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาเต้นนะ!
พ่อ
หนูรู้ว่าพ่อไม่เห็นด้วยกับหนู
แต่หนูต้องทำเรื่องนี้
- อะไรวะ... - ฟังดูแปลกจัง
ไม่ๆๆ...
- โอเค - เดี๋ยว!
เธอไม่รู้หรอกนะว่าจะโดดไปไหน
พอแล้ว!
ระวัง ระบบผันผวน
ถ้าฉันเป็นเหมือนเธอได้ บางทีฉันอาจจะแกร่งพอ จะช่วยจอยลูกสาวฉัน
ขอเถอะ
ฉันเสียคนรักอีกคนให้ความมืดมิดไม่ได้จริงๆ
- ระวัง ระบบผันผวน - ไม่ต้องห่วง คุณไม่เสียไปหรอก
เฮ้ ช่วยเข้าไปทำความสะอาดด้วย โอเคไหม?
เอ้า
เธอเโดดไปไหน?!
โทษนะคะ พ่อ
- มาเร็ว มา มา! - พระเจ้า แม่!
- ทางนั้น! - โอย ไม่นะ!
- พระเจ้า! - มาสิ มาเร็ว!
ไม่นะ!
ระวัง สมองกำลังแตกร้าว
ส่งนักกระโดดข้ามภพในจักรวาลแถวนั้นเข้าไป
เดี๋ยวนี้เลย!
เป็นอีกครั้งที่จักรวาลอัลฟ่า
ต้องเป็นปราการด่านสุดท้าย สู้กับความโกลาหล
จงกล้าเข้าไว้ เอเวอลินคนนี้ดื้อไม่แพ้คนก่อน
เธอทำให้เราหมดทางเลือก
เราต้องฆ่าเธอทิ้ง ก่อนเธอจะ กลายเป็นโจบู ทูปากิอีกตัว
- จอย - อะไรแม่?
จอย... จอย...
แม่รู้ว่าลูกมีความรู้สึก
ความรู้สึกที่ทำให้ลูกเศร้า
ความรู้สึกที่ทำให้ลูก...อยากยอมแพ้
มันไม่ใช่ความผิดลูกนะ
ไม่ใช่เลย
แม่รู้
มัน... เป็นความผิดเธอต่างหาก
จูจู ชูบัคก้า
มันเอาวิญญาณลูกไป...
...ไว้ในมือมัน
แม่พูดเรื่องอะไรเนี่ย?
ทางเดียวที่แม่จะเอาชนะมันแล้วช่วยลูกได้...
...คือแม่ต้องกลายเป็นเหมือนมัน
เอเวอลิน!
ลูกสาวเธอมันเกินเยียวยาแล้ว
อีกไม่นาน เธอเองก็ด้วย
เวลาเธอหมดแล้ว
ไปหาแท่นโดดซะ
ที่รัก ผมไม่รู้ว่าคุณทำอะไรนะ แต่...
แม่? แม่?
ผมว่าคุณดันทุรังเกินแล้วนะ
หรือไม่ก็ยังไม่มากพอ
พระเจ้า! พระเจ้า!
เอเวอลิน?
- อี๋! - โอ้ย พระเจ้า
แม่ทำอะไรน่ะ?!
ระวังหน่อย อย่าวิ่งเร็วนัก
แม่!
ชิบ...หายแล้ว
ตายไหมน่ะ?
ไม่ตาย ไปได้แล้ว!
- นั่นมันไม่ใช่... - เร็วสิ รีบไป!
โอเค มาเร็วเข้า
พ่อ ไปเถอะ!
โอ้ พระเจ้า
ลูกฉันอยากไปเดินเล่นไหม?
ไม่นะ!
โอย จอห์นนี่!
น้ำส้มเหรอ?
- หา? - แม่ทำอะไรน่ะ?
พ่อว่าเวลาแม่ทำอะไรแปลกๆ
มันช่วยให้เธอสู้ มันทำให้เธอมีพลัง
ขอโทษนะ ลูกรัก
ให้เธอทำให้อีกที่สิ
ไม่นะ! จอห์นนี่!
ไข่ดาวเหรอ?
แก...นังตัวแสบ
ไป!
หา?
เอเวอลิน ถ้าเธอยังทำได้ไม่ดี
ฉันจะยกกะให้แชดนะ
เยี่ยม!
- พระเจ้า! - เก่งมากเลย!
ฉันถ่ายรูปไว้แล้ว!
ไป
หยุด...
- หา? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? - เธอสิหยุด!
สงสัยจะเสีย...
- หยุดนะ! - ..พลังไปหมดแล้วมั๊ง?
ท่านครับ?
ผมต้องขอแท่นโดดอีกแท่นครับ
รับทราบ เปลี่ยน
พ่อว่าแม่ต้องทำอะไรแปลกๆอีกแหง
หมอนั่นทำอะไรน่ะ?
พระเจ้า มันจะเอารางวัลนั่นเสียบตูด
ไม่นะ!
- ไม่ๆๆ! - โอ้ย...อย่า!
เอเวอลิน กระโดดตบสิ!
แบบนั้นมันไม่แปลกเลย
เอ่อ... ตบมันเลย!
ไม่ๆๆๆ!
แม่ เป่าลมใส่จมูกมันเลย!
อะไรนะ?
มันจะทำให้หมอนั่น
ร้องแล้วก็ทำเสียงแปลกๆไง
เชื่อลูกเถอะ เอเวอลิน! มันแปลกจริงๆนะ
ว้าว แม่เก่งจัง
โทษค่ะ
สภาพจิตถึงขีดจำกัด
แย่แล้ว!
- โอ้ย! - ฉันขอโทษนะ เอเวอลิน
- สมองกำลังแตก - เราจะตายด้วยกันนี่แหละ
กังฟูน่ะ มันไม่ใช่แค่การต่อสู้
กระทั่งนิ้วก้อยนี่ ก็เป็นกังฟูได้
นิ้วก้อย... โอ้ย!
- เอาตัวมา ฉันเห็นแล้ว - ไปกันเลย!
เอเวอลิน!
เอเวอลิน เอเวอลิน!
เรื่องนี้คงอธิบายให้คุณเข้าใจยากน่าดู
ไม่ต้องอธิบายหรอก
ผมดูคุณมาซักพักแล้ว
คุณกลับมาแล้ว!
เห็นไหมว่าฉันเก่งแค่ไหน?
ฉันทำได้แน่
ฉันจะเอาชนะโจบู ทูปากิ
เฮ้ คุณพูดชื่อเธอถูกจนได้
เอเวอลิน ที่คุณทำอยู่มันทั้งบ้า ทั้งบิ่น
แผนโง่ๆของคุณ ที่จะช่วยลูกสาว
ทำให้ทุกคนในพหุภพโมโหหมดแล้ว
แต่มันอาจจะได้ผลก็ได้
อะไร? อะไร?
ผมได้แต่หวังว่าจะได้อยู่ที่นั่น
เห็นคุณทำงานจนจบ
หมายความว่าไง จะไม่ได้เห็นฉันทำจนจบ?
ผมซึ้งใจมาก
ที่โชคชะตายังปรานี
ให้เราได้ใช้เวลาช่วงสุดท้ายด้วยกัน
อัลฟ่าเวย์มอนด์?
เกิดอะไรขึ้น?
ผมเป็นแรคคูนเวย์มอนด์อีกแล้วเหรอ?
แรคคูนเวย์มอนด์ตายแล้ว
ว้าว น่าทึ่งจริงๆ!
นั่นแรคคูนจอยเหรอ?
ผมเข้าใจถูกไหม?
น่ารักจริงๆ
ฉันหยุดเธอได้ โจบู...
...ฉันกำลังใกล้จะเต็มความสามารถแล้ว
เธอยังมองไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นอีก
ไม่หรอก ฉันเห็นชัดเจนมาก
ชัดยิ่งกว่าตอนไหนๆ
พระเจ้า! เอเวอลิน
พระเจ้า!
โธ่เอ๊ย เกือบแล้วแท้ๆ
เอเวอลิน? เอเวอลิน?
ช่วยเธอที
แล้วเจอกันใหม่นะ
อย่าไปสิ! ช่วยเธอเถอะ!
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
จบ
ตอนจบน่าสนใจดี แต่เศร้าจัง
เธออยู่ไหนเนี่ย?
ลูกสาวเราอยู่ไหน?
ลูกสาวอะไร?
ลูกสาวเหรอ?
เอเวอลิน เป็นอะไรไหม?
โอ้ แรคคาคูนนี่
ไม่มีแกฉันจะอยู่ยังไงนะ
แรคคาคูนนี่?
ใช่ เราเข้าขากันมาก
โอ้ย ไม่นะ!
คุณ...บอกใครไม่ได้นะ
เธอเห็นเยอะเกินไปแล้ว นายรู้นะว่าต้องทำไง
- จัดการเธอ! จัดการเธอ! - ไม่ๆ ขอล่ะ
- ไม่ ไม่! - จัดการเธอ! เร็วเข้า!
- ไม่ ฉัน...อย่านะ อย่า! - ขอร้อง
- จัดการเธอซะ! - ไปสิ! ไป!
คุณต้องการอะไร?
ฉันต้องการเธอไง
ไม่!
หยุดนะ!
- โอ้! - ถอยไปนะ!
นี่มันผิดแล้ว!
- นี่มันไม่ถูกแล้ว! - อะไร? ไม่ผิดหรอก!
ฉัน...ฉันสายแล้ว
ระวัง! นั่งนี่ก่อน
หม้อดินฉันรั่วแล้ว...
เรื่องไร้สาระอะไรที่ฉันคิด ที่ไหนก็เถอะ...
มันมีอยู่จริง มันเป็นของจริงด้วย
คุณโอเครึเปล่า?
เห็นคุณใจลอยไปไหนอีกแล้ว
ฉันทำได้แล้ว
หา?
จริงเหรอ?
เยี่ยมเลย!
งั้นเอาเอกสารไปส่งก่อนเริ่มงานเลี้ยงก็ดีนะ
อย่าลืมคุ๊กกี้นี่ด้วยนะ
คุณเดียเดรชอบกินมาก
ผมลงข้างล่างก่อนนะ
บทที่ 2: ทุกหนแห่ง
อย่าทำเสียเซอร์ไพรส์สิ
มาช่วยผมหน่อย
มาเร็ว
หวัดดีค่ะ คุณนายหวาง
เฮ้ แม่ เรื่องตอนเช้าน่ะ...
- เลิกเล่นลิ้นได้แล้ว - อะไรนะ?
ฉันรู้นะว่าแกอยู่ในนั้น
- ออกมาจากลูกสาวฉันนะ - โอเค!
นี่แม่เมาแล้วเหรอเนี่ย?
เฮ้ เบ็คกี้
เธอไปช่วยพ่อฉันเตรียมงานได้ไหม?
ตอนนี้เหรอ?
- ใช่ - ไปเถอะ เบ็คกี้
ไป ไป
ขอบใจนะ ที่รัก
เธอเห็นไปหมดแล้วใช่ไหม?
เธอเห็นแล้ว
ว่าทุกอย่าง...
...เป็นแค่การจัดเรียงสุ่ม
ของอานุภาคที่สั่นซ้อนกัน
ฉันไม่รู้เลยว่าเธอพูดอะไร
แต่ฉันทำแบบนี้ได้
หา?
แต่เธอเห็น...
...สิ่งที่เราทำทุกอย่าง...
หา?
...ล้วนถูกพัดลงทะเล
แห่งความเป็นไปได้อย่างอื่นด้วย
เธออยู่ทั่วทุกที่
เธอเหมือนกับฉัน
ถูกต้อง
ฉันคือคนที่เธอกำลังตามหา
ฉันคือคนที่จะปราบเธอเอง
โอเค
ต่อยฉันสิ
ต่อยหน้าฉันเลย
- หยุดเถอะน่า! - ว้าว
หวัดดีค่ะ พ่อ
เอเวอลิน คุณยังทำอะไรอยู่ที่นี่อีก?
เรา..แค่กำลังซ้อมคาราโอเกะสำหรับคืนนี้น่ะ
ผมนึกว่าคุณจะเอาเอกสารไปส่งซะอีก
- ไม่ต้องห่วงน่า - มันโอกาสสุดท้ายของเรานะ
เดี๋ยวฉันจัดการเอง!
- เดี๋ยวแม่จัดการเองแหละ พ่อ - ไปเถอะ
- ลูกโอเคนะ? - ไม่เป็นไร
- ไปสิ! - ค่ะ หนูแค่นอนบนโซฟาเฉยๆ
ไป!
โอเค
- โอ้ย... - เขาน่ารักจริงๆ
โอเค
เฮ้ เฮ้ เพื่อน!
ถ้าเธอไม่อยากสู้กับฉัน แล้ว...
- ทำไม? - ทำไมอะไร?
ทำเรื่องพวกนี้เพื่ออะไร?
ทำไมฉันถึงตามหาเธอเหรอ?
ใช่
นั่งสิ
นั่งสิ กินขนมก่อน
ทำตัวตามสบายได้ไหม?
- เฮ้ เธอไม่เป็นไรแน่นะ? - โอเค
เอาแบบรวบรัดก็ได้
นั่งตรงร่อง
นั่งตรงร่องโซฟา โอเคไหม?​
ทำตัวสบายๆ
เบเกิ้ล
ขอร้องล่ะ ฉันไม่สนใจเรื่องเบเกิ้ล
ฉันไม่สนใจจักรวาลอัลฟ่า
ฉันสนใจแค่ลูกสาวฉัน
เอาลูกสาวฉันคืนมา
แล้วฉันจะไม่ยุ่งกับเธออีกเลยตลอดไป
เสียใจ! ไม่ได้หรอก
ทำไมล่ะ?
ฉันคือลูกสาวเธอ ลูกสาวเธอก็คือฉัน
ทุกเวอร์ชั่นของจอยคือโจบู ทูปากิ
- เธอแยกเราไม่ได้หรอก - ไม่
ฉันรู้สึกทุกอย่างที่ลูกสาวเธอรู้สึก
ฉันรู้จักความสุข...
...และความเจ็บปวดที่มีเธอเป็นแม่ดี
งั้นแสดงว่าเธอรู้ว่าฉันจะทำ...
ทำแต่เรื่องถูกต้องเพื่อลูก เพื่อเธอ
ความถูกต้องก็เหมือนกล่องเล็กๆ ที่คนขี้กลัวสร้างมันขึ้นมา
ฉันรู้ว่าถูกขังอยู่ในกล่องใบนั้นรู้สึกยังไง
เพื่อนสนิท...เบ็คกี้เป็นเพื่อนสนิทเธอน่ะ
แม่...
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น
ก็กงกง...
เขามาจากอีกยุคสมัย
เธอไม่ต้องหลบหลังพ่อตัวเองอีกแล้ว
เธอน่าจะรู้สึกโล่งใจ
เบเกิ้ลจะแสดงธรรมชาติของทุกสิ่งให้เธอเห็น
เธอจะได้อิสระในกล่องใบนั้น เหมือนกับฉัน
ไม่ๆ ฉันไม่เหมือนเธอหรอก
เธอยังเด็ก ใจเธอเปลี่ยนตลอดแหละ
ฉันยังรู้จักตัวเองอยู่
เธอไม่รู้หรอกว่าทำอะไรลงไป
เธอจะติดอยู่แบบนี้ตลอดไป
ไม่ ฉันจะกลับไปกับจอยของฉัน
ไปหาครอบครัว ไปใช้ชีวิตของฉัน
ชีวิตที่มีความสุข
โอเค
โชคดีนะ
ขอบคุณมากที่มางาน
ขอบคุณ ขอบคุณพ่อคุณด้วยนะ
ที่ผ่านมา...
ฉันไม่ได้ตามหาตัวเธอเพื่อฆ่าเธอ
ฉันแค่มองหาใครบางคนที่เห็นในสิ่งที่ฉันเห็น
รู้สึกในสิ่งที่ฉันรู้สึก
เมื่อกี๊ คุณถามเรื่อง "ลูกสาวเรา"
มันบ้ามาก
แต่...
มันก็ทำให้ผมคิด...
ถ้าเกิดว่า...
เมื่อหลายปีก่อนคุณหนีไปกับผม...
และคนคนนั้น...
...ก็คือเธอ
เอเวอลิน!
- คุณยังไม่ตาย! - เป็นไปไม่ได้
- ฮัลโหล? - คุณนายหวาง?
นี่คุณอยู่ไหน?
คุณไม่มาตามที่นัดเนี่ยนะ?!
หุบปากไปน่า
คุณว่าไงนะ?
ฉันบอกให้หุบปากไปไง
คุณไม่สำคัญหรอก
ฉันจะทำอะไรไป ฉันขอโทษละกัน
ไม่มีอะไรสำคัญเลย
คุณนายหวาง!
คุณเดือดร้อนหนักแน่นอน!
คุณเข้าใจไหม?
คุณไม่ให้เกียรติกันแบบนี้...
คุณอยากรู้เหรอว่าจะเกิดอะไรขึ้น? "ถ้าเกิดว่า"?
เราก็จะตื่นขึ้นมาทุกวัน...
ในอพาร์ทเมนท์เล็กๆ...
เหนือร้านซักรีดที่กำลังจะเจ๊ง
คิดให้ดีนะ
ถ้าคุณไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริงๆ...
อย่ามาให้ความหวังลมๆแล้งๆผม
สวัสดีปีใหม่!
อีกปีแล้วเนอะ?
ที่แกล้งทำเป็นรู้ ว่าเราทำอะไรอยู่
แต่ความจริง เราแค่วนเป็นวงกลม
ซักผ้ารีดผ้า แล้วก็ทำภาษี
แล้วก็ซักผ้ารีดผ้า แล้วก็ทำภาษี
- ไม่มีการหนีอีกแล้ว - โทษนะ
เจ้าของร้านอยู่ไหน? โอ้
นั่นไง คุณและคุณนายหวาง
คุณทำให้ฉันไม่มีทางเลือก แต่ต้องสั่งให้ยึด
ทรัพย์สินทั้งส่วนตัวและของธุรกิจ
- คุณต้องย้ายจากที่นี่... - เดี๋ยวสิ เอเวอลิน!
บอกเธอสิ ว่าคุณส่งเอกสารไปแล้ว
คุณเอาไปส่งแล้วใช่ไหม?
อร่อยมากเลย รู้ไหม?
ทำอะไรน่ะ? ไม่นะ! ไม่!
พระเจ้า แชด ฉันบอกแล้วไง ว่ายัยนั่นเชื่อใจไม่ได้!
เอเวอลิน ขอร้องล่ะ! ใจเย็นก่อน
...ภายใน 48 ชั่วโมงหลัง...
คุณทำอะไรน่ะ?
ทุกสิ่ง...
คุณทำอะไรน่ะ?
จะไม่มีเวลาไหนผ่านไป
โดยที่จักรวาลอื่นๆ
ไม่ร้องเรียกความสนใจของคุณ
เราไม่เคยอยู่ที่ไหนเต็มๆ
มันเป็นเพียงชั่วชีวิตของ...
ไม่นะ ไม่!
...ช่วงเวลาที่แตกร้าว
แรคคาคูนนี่!
...ความย้อนแย้งและความสับสน...
- ปล่อยฉัน! - แชด อย่าลืมฉันนะ
เอกสารอยู่นี่
- โอ๊ะ! คุณตำรวจ? - โอเค โอเค
...มีเวลาเพียงไม่กี่จุด
ที่เรื่องราวจะเข้าท่า
ฉันเกลียดที่นี่มาตลอด
แรคคาคูนนี่!
แชด!
ปล่อยฉัน! ปล่อยฉันสิ!
เอเวอลิน ทำไม?!
ดีเลย ลูกก็อยู่ที่นี่ด้วย
จอย? เราอยู่ที่ไหนเนี่ย?
หนึ่งในจักรวาลที่สภาพแวดล้อมไม่เหมาะกับสิ่งมีชีวิต
เกือบทั้งจักรวาลเป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละ
ดีเหมือนกันนะ
ใช่ เรานั่งตรงนี้ แล้วจะรู้สึกว่าทุกอย่าง มันอยู่ไกลเรามาก
จอย
แม่ขอโทษที่ทำทุกอย่างพังหมด
ชู่ว...
อยู่ที่นี่ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก
เป็นหินไปก็พอ
แม่รู้สึกโง่มากเลย...
ขอเถอะน่า เราก็โง่ทั้งนั้นแหละ!
เป็นแค่มนุษย์โง่ๆ ตัวเล็กๆ กันทั้งนั้น
เกือบตลอดช่วงประวัติศาสตร์ เรารู้กันว่าโลก คือศูนย์กลางจักรวาล เราทั้งฆ่าทั้งทรมาน คนที่คิดต่างจากเรา
จนถึงวันที่เราค้นพบว่าโลกมันหมุนรอบดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นหนึ่งในดาวหลายล้านล้านดวง
แล้วดูเราตอนนี้สิ เราพยายามหลอกตัวเอง ว่าดาวพวกนั้นอยู่ในจักรวาลเดียวกัน ทั้งที่มีอีกกี่จักรวาลใครจะรู้
ทุกการค้นพบครั้งใหม่เป็นแค่เครื่องเตือนใจ...
ว่าเรากะจ้อยร่อยและโง่มาก
และใครจะรู้ ว่าจะเจอการค้นพบอะไรใหม่ๆ...
ที่จะทำให้เรารู้สึกกะจ้อยร่อย ไร้ค่ากว่าเดิมอีก
ภาษาไง
จริงเหรอ?
ล้อเล่นน่ะ เล่นมุกเฉยๆ
ฮ่าๆๆ
โคตรตลกตายล่ะ!
ฮ่าๆๆๆๆ
แม่ง
เป็นอะไร?
หนูติดอยู่แบบนี้มานานมากแล้ว...
ต้องลองทุกอย่าง...
หนูเคยหวังว่าแม่จะเห็นบางอย่างที่หนูไม่เห็น...
ว่าแม่จะกล่อมหนู ว่ายังมีทางอื่น
พูดเรื่องอะไรเนี่ย?
รู้ไหม ว่าทำไมฉันสร้างเบเกิ้ลขึ้นมา?
ไม่ใช่เพื่อจะทำลายทุกอย่าง
แต่เพื่อทำลายตัวเอง
ฉันอยากเห็นว่าถ้าเข้าไปแล้ว สุดท้ายฉันจะหนีออกมาได้ไหม?
ก็คือตายนั่นแหละ
อย่างน้อยทางนี้...
...ฉันก็ไม่ต้องทำเองคนเดียว
คุณไม่ฟังฉันเลย
มันเกินอำนาจฉันไปแล้ว...
ผู้พิพากษาเบร็นเนอร์เซ็นมา...
โทษนะ! โทษนะคะ คุณหวาง
ทุกคนที่ฉันรู้จักก็ลำบากกันทั้งนั้น
- ตอนนี้มันกำลังยากลำบาก... - เอเวอลิน!
กลับมาเถอะ
สามีแสนบื้อของฉัน
น่าจะทำให้ทุกอย่างแย่ลงอีก
อย่าไปสนเลย
โอเค ปล่อยเธอเถอะ
คุณ​ ปล่อยเธอเถอะ ไม่เป็นไร
ขอบใจมาก
ทุกอย่างจะเรียบร้อยดีนะ
เธอจะให้เวลาเราอีกอาทิตย์นึง เพื่อไปประชุมครั้งสุดท้าย
ได้ไง? เป็นไปไม่ได้หรอก
ก็แค่สถิติที่เลี่ยงไม่ได้
ไม่มีอะไรพิเศษหรอก
ผมก็ไม่รู้
ผมเพิ่งคุยกับเธอเสร็จ
คุณคิดว่าผมไม่เอาถ่านใช่ไหม?
หลายปีก่อน ตอนเราตกหลุมรักกัน...
พ่อคุณบอกว่าผมมันนิสัยดีเกินไป
แกอาจพูดถูกก็ได้
ขอร้อง!
เรา...หยุดทะเลาะกันได้ไหม?
คุณบอกผมว่าโลกนี้มันโหดร้าย...
และพวกเราเอาแต่วิ่งวนเป็นวงกลม
ผมรู้แล้ว
ผมอยู่บนโลกนี้มาไม่น้อยวันไปกว่าคุณ
ผมรู้ว่าพวกคุณสู้กัน
เพราะพวกคุณกลัวและสับสน
ผมก็สับสนเหมือนกัน
ทั้งวันนี้...
...ผมไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แต่ไม่รู้ทำไม...
...มันรู้สึกเหมือนเป็นความผิดผมเอง
เวลาผมเลือกจะมองอะไรด้านดีๆ
มันไม่ใช่ว่าผมโง่นะ
มันเป็นกลยุทธ์และมันจำเป็น
มันสอนให้ผมรอดจากทุกอย่างมาได้
ผมไม่รู้จริงๆ
อย่างเดียวที่ผมรู้...
...คือเราควรเมตตากัน
ขอร้องล่ะ
ดีต่อกันเถอะ...
โดยเฉพาะตอนที่เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแบบนี้
ผมรู้ว่าคุณมองตัวเองเป็นนักสู้
ผมเองก็มองเห็นตัวเองแบบนั้นเหมือนกัน
นี่คือวิธีสู้ของผม
เฮ้ เอเวอลิน!
เบเกิ้ล
เอเวอลิน...
เธอยังหันกลับมาแล้วเลี่ยงทุกเรื่องได้นะ
ขอล่ะ...
...ดีต่อกันเถอะนะ
มันสายไปแล้ว เวย์มอนด์
อย่าพูดแบบนั้นสิ
คุณเห็นไหม?
- นี่ไง! เจอแล้ว! - ดูนี่สิ!
เพลงอะไรเนี่ย?
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่มานะคะ
ตลกมากเลย
- ใช่ แค่นั้นเหรอ? - ใช่!
ถึงคุณจะหักอกผมอีกรอบ
ผมก็ยังอยากบอกว่า...
ในภพหน้า
ผมคงมีความสุขมาก...
ถ้าจะได้ซักผ้ารีดผ้า...
และนั่งทำภาษีกับคุณ
ผมก็ขอโทษนะ
น่ารักกันจริงๆ!
มาเถอะ เอเวอลิน
มาเถอะ
อ๋อ
ฉันเข้าใจแล้ว
เธอรู้สึกดี
เธอรู้สึกมีความหวัง
ฉันมาเพื่อช่วยไม่ให้เธอเสียเวลานะ
สุดท้ายแล้ว...
...ความหวังมันจะหายไปหมดแหละ
..มันจะหายหมด
มาเถอะ
จะมากับฉันไหม ฉันไม่สนหรอก
ขอให้สนุกกับชีวิตนะ
เอเวอลิน! เอเวอลิน ขอร้องล่ะ!
พอแล้ว!
ฉันไม่อยากทำร้ายคุณนะ
จอย กลับมากับแม่นะ
จอย! จอย!
สามีซื่อบื้อฉันพูดอะไรกับคุณล่ะ?
เขาเล่าสถานการณ์คุณให้ฉันฟัง
ฉันยังจำตอนสามีฉันยื่นเอกสารฟ้องฉันได้
ฉันขับรถเกีย ฟอร์เต้ของเขา ทะลุเข้าครัวเพื่อนบ้าน
แต่ฉันพูดว่าไงรู้ไหม?
มันเรียกว่า "อีพวกไม่น่ารักแบบเรานี่แหละ...
"..ที่ทำให้โลกหมุนต่อได้"
อย่าหยุดเล่นสิ
เล่นให้ฉันฟังหน่อย
ไม่จริงเลย
- คุณไม่ใช่คนไม่น่ารัก - คุณไม่ใช่คนไม่น่ารัก!
เธอพูดอะไรของเธอ?
มันมีอะไรให้รักเสมอ
ถึงจะเป็นในจักรวาลที่โง่เง่า
ที่เรามีนิ้วเป็นฮ็อทด็อก
เราใช้เท้ากันเก่งมาก
- เห็นไหม? - โอเค
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
ฉัน... ฉันรู้สึก...
ฉันรู้สึก...
อย่าให้่เธอหยุดโจบูนะ!
ยิงเลย!
โง่จริงๆ!
หยุดนะ!
แม่ไม่ควรขยับนะ แม่เป็นแค่ก้อนหิน
ไม่มีกฏเกณท์อะไรทั้งนั้นแหละ!
แม่จะจับเธอเอง!
อย่ามาใกล้หนูนะ
เอเวอลิน?
คุณทำอะไรน่ะ?
ฉันกำลังเรียนรู้ที่จะสู้แบบคุณไง
เอเวอลิน เมียฉัน
เคยใส่น้ำหอมกลิ่นนี้เลย
สมัยเธอยังอยู่
นี่คือข้อบ่งชี้โดยตรง
ว่าระบบประสามส่วนกลางได้รับการกระทบกระเทือน
ถ้าได้รับการช่วยเหลือเล็กน้อย
เราน่าจะได้เห็นทุกอย่างชัดเจน
คุณอาจจะเจ็บนิดหน่อย
แต่ทุกอย่างดูดีมากเลย
ขอบคุณนะ
ทำความสะอาดให้หน่อยได้ไหม?
คุณเอาทุกอย่างไปจากผม
ฉันขอโทษ
แรคคาคูนนี่สอนอะไรผมตั้งเยอะ!
ผม...ไม่รู้ด้วยซ้ำ
ว่าต้มไข่ยังไง
มันสอนให้ผมหมุนไข่บนตะหลิว
ตัวคนเดียวผมมันไร้ค่า
ตัวคนเดียวใครก็ไร้ค่าทั้งนั้นแหละ
ยังดีที่คุณไม่ได้โดดเดี่ยว
ไปช่วยแรคคูนซื่อบื้อของคุณกัน
เราทำได้แน่!
ถอยไปให้พ้น!
พ่อ ทำอะไรน่ะครับ?
อย่ามาเรียกฉันว่าพ่อ!
เธอไม่ใช่ลูกสาวฉัน
เวย์มอนด์!
เลิกซะเถอะ
คนที่รักมากที่สุด จะเสียใจมากที่สุด
อย่าอยู่ในโลกจินตนาการเลย
เห็นไหม?
ไม่ช้าก็เร็ว
ทุกอย่างจะสมดุลกันไปเอง
- เร็วเข้า เร็วๆ! - ไม่ไหวแล้ว
ฉันขอโทษนะ แรคคาคูนนี่! ฉันขอโทษ!
เอเวอลิน ปล่อยเธอไปเถอะ
ไม่ได้หรอก พ่อ
หนูไม่อยากทำกับลูกสาว แบบที่ีพ่อเคยทำกับหนูอีกแล้ว
พ่อปล่อยหนูไปได้ยังไง?
พ่อทำง่ายๆแบบนั้นได้ยังไง?
ถ้าพ่อไม่ภูมิใจในตัวหนูก็ไม่เป็นไร
เพราะในที่สุดหนูก็ภูมิใจแล้ว
พ่ออาจจะเห็นทุกสิ่งที่พ่อกลัว อยู่ในตัวหลาน
หนูภาวนามาตั้งแต่ลูกยังเล็ก ว่าลูกจะไม่เหมือนหนู
แต่ลูกหนูกลับโตขึ้นมาดื้อ
ไร้ทิศทาง เละเทะ
เหมือนแม่ไม่มีผิด
ตอนนี้หนูเห็นแล้ว
เละเทะก็ไม่เห็นเป็นไร
เพราะเหมือนกับแม่...
จักรวาลยังมอบคนที่ใจดี อดทน...
และรู้จักให้อภัยมาชดเชยสิ่งที่เธอขาดไป...
พ่อ
นี่เบ็คกี้ค่ะ
แฟนของจอย
แฟน
เธออาจจะชนะฉันในจักรวาลนี้
แต่ถ้าเป็นคราวอื่น...
...ฉันอัดเธอแน่!
หรือไม่ก็เสมอกัน!
หรือไม่เราก็...
...ห้อยกันแบบนี้
โอเค จอย ฟังนะ
เพราะมันคือเรื่องไร้สาระ ไร้จุดหมาย
เบเกิ้ลนั่นคือสถานที่ที่เรา จะได้พบความสงบนะ เอเวอลิน
เลิกเรียกฉันว่าเอเวอลินได้แล้ว!
ฉัน
คือ
แม่
ของเธอ!
พ่อ?
เอาจริงเหรอเนี่ย?
แม่ช่วย...
...หยุดได้ไหม?!
แม่
แม่... หยุดเถอะนะ
ดีแล้ว ที่แม่คิดได้
ดีมาก หนูดีใจกับแม่ด้วย
แต่หนู...
...หนูเหนื่อยแล้ว
หนูไม่อยากเจ็บปวดอีกต่อไป
และไม่รู้ทำไม ตอนอยู่กับแม่ มัน...
...มันเจ็บปวดสำหรับเราทั้งคู่
เราทางใครทางมันดีกว่า โอเคไหม?
ปล่อยหนูไปเถอะ
โอเค
เดี๋ยว
แกเริ่มอ้วนแล้วนะ
แถมยังไม่เคยโทรหาแม่
แม้เราจะมีแผนเจอกัน
- อะไรนะ? - ลูกไม่ต้องเสียอะไรเลย
ลูกโผล่มาแค่ตอนต้องการบางอย่าง
ไปสักมาด้วย แม่ไม่สนหรอก
ถ้ามันเป็นสัญลักษณ์ของครอบครัวเรา
ลูกรู้ดีว่าแม่เกลียดรอยสัก
แม่จะไปที่ไหนก็ได้
ทำไมแม่ถึงอยากอยู่ที่นี่กับแกล่ะ?
ใช่ แกพูดถูก
มันไม่เข้าท่าเลย
เอเวอลิน!
หยุดเถอะ พอแล้ว
ให้แม่พูดให้จบเถอะ
ลูกอาจจะพูดถูก
ข้างนอกนั่นอาจจะมีอะไร
มีอะไรใหม่ๆให้ค้นพบ
ที่จะทำให้เรายิ่งรู้สึกกะจ้อยร่อยลงไปอีก
บางอย่างที่จะอธิบายเหตุผล
ที่ลูกยังมองหาแม่
แม้จะวุ่นวายขนาดนี้
และเหตุผลว่า
ไม่ว่าจะยังไง
แม่ก็ยังอยากอยู่ที่นี่กับลูก
แม่จะยัง...
...ยัง...
...อยากอยู่ที่นี่กับลูกเสมอ
แล้วไง? แม่...
แม่จะไม่สนใจอย่างอื่นเลยรึไง?
แม่จะเป็นใคร ไปไหนก็ได้
ทำไมไม่เลือกไปซักที่...
...ที่ลูกสาวของแม่ เป็นมากกว่า...
...นี้ล่ะ?
ที่นี่ เรามีแค่...
ช่วงเวลาไม่กี่ครั้ง
ที่ทุกอย่างดูจะเข้าท่า
งั้นแม่ก็จะทะนุถนอม
ช่วงเวลาเหล่านั้น
กดปุ่มนะ
ใช่ นั่นแหละ
รู้สึกเหมือน 14 อีกครั้งเลย
ใช่
เธอนี่มันบ้าจริงๆ!
ศีลเสมอกันย่ะ
ฉันขอโทษนะ แรคคาคูนนี่! ฉันขอโทษ!
- คุณทำอะไรน่ะ? - จับผมฉันไว้
แฟน
เขาว่าไงเหรอคะ?
ให้โอกาสเราเถอะนะ
กระอักกระอ่วนจัง
กระอักกระอ่วนใช่ไหมแม่?
แม่ยังอยากจัดงานปาร์ตี้ไหม?
เราอยากทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
ไม่มีอะไรสำคัญหรอก
โอเค ตอนนี้เราสายแล้วนะ
ต้องเอาไปหมดนี่เลยเหรอ?
นั่นต้องใส่ในกระเป๋าด้วย
ภาษีน่าเบื่อจริงๆ
บทที่ 3: รวมกันหมด
ขอบใจที่มาส่งนะ เบ็คกี้!
เฮ้ ต้องออกมาดีแน่
เธอทำได้ โอเคไหม?
- เบ็คกี้? - เดี๋ยวฉันโทรหานะ
เธอต้องไว้ผมยาวนะ
ว้าว
แล้วโทรหานะ!
เร็วสิ เร็ว!
หนูปวดฉี่ รอแปปนะ
โอเค รีบเลยนะ
พ่อก็ปวดด้วย
เอากระเป๋ามาให้ฉัน
โอเค ใช่
ฉันยินดีจะพูด ฉันคิดว่า...
ทุกอย่างมันดีขึ้นแล้ว
นี่มัน...คือการปรับปรุงมาอย่างดี
ฉันดีใจมากที่พวกคุณฟังฉัน
แต่เรายังมีปัญหา
เพราะคุณฟังก็จริง แต่ยังฟังไม่ละเอียด
นั่นคือเรื่องรายรับ รายจ่าย
คือที่คุณทำมา...
เอเวอลิน! คุณได้ยินฉันไหม?
โทษทีค่ะ คุณว่าไงนะคะ?
EVERYTHING EVERYWHERE ALL AT ONCE (2022) ซือเจ๊ ทะลุมัลติเวิร์ส บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง