Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mądra i wrażliwa duszo.
Czy pamiętasz...
gdy mieliśmy wszystko?
Czy wspominasz czas...
gdy musieliśmy odejść?
Gdy nas wyprowadziłaś...
i jak to się wszystko zaczęło.
OPOWIADA: CHIWETEL EJIOFOR
KRÓLOWA SŁONI
Nasza historia rozpoczyna się przy wodopoju, który napełnił deszcz.
Wśród wspaniałych stad są tutaj ostatnie na świecie olbrzymie „tuskery”.
Potomkowie szlachetnego rodu słoni, który niegdyś zamieszkiwał całą Afrykę.
Ich królową jest Athena.
To 50-letnia matrona, głowa swojej rodziny.
Jak większość z nas ma sąsiadów.
I to jest także ich opowieść.
Na jej rodzinę składają się inne samice i ich słoniątka.
Są ze sobą tak blisko, że młode mogłyby być braćmi i siostrami.
Rodzina Atheny polega na jej doświadczeniu i wiedzy.
To ona podejmuje decyzje, od których zależy ich przetrwanie.
Jej najmłodsza córka, Princess, ma rok.
I jest spokojna jak matka.
Jest też Wewe,
niegrzeczny chłopiec w stadzie.
Cały czas stara się zaprzyjaźnić z Princess.
Ale stara się za bardzo, przez co często wpada w tarapaty.
Ponieważ jest chłopcem, zostanie z rodziną, aż stanie się nastolatkiem,
a potem opuści dom i dołączy do męskiego stada.
Mimi jest najmłodszym członkiem rodziny.
Urodziła się podczas burzy.
To jej pierwszy dzień życia pełnego nauki.
Przez kolejne dwa lata będzie całkowicie polegała na mleku matki.
Jej matka, Mala, rodzi tylko raz na pięć lat,
przez co każde słoniątko to skarb.
Choć to Mala ją karmi,
Mimi będzie uwielbiana przez wszystkich,
bo całe stado wychowuje słoniątko.
To jest królestwo Atheny.
Póki co jest tu wszystko, czego potrzebują.
Athena codziennie przyprowadza swoją rodzinę do wodopoju,
co może być kłopotliwe dla jej sąsiadów.
Ale oni potrzebują słoni,
bo to one zrobiły dziurę na wodę i ją udostępniają.
Ale żabie bykowi może się wydawać, że budowa nigdy się nie kończy.
Większość sąsiadów rodziny żyje na wysokości paznokcia u stopy słonia.
W taki czy inny sposób polegają oni na swoich olbrzymich przyjaciołach.
Wodopój jest domem dla nich wszystkich.
Ale od momentu, gdy wschodzi słońce,
zaczyna się on kurczyć.
Rozpoczyna się wyścig o zakładanie rodziny.
Żaba zabiera się za to od razu
i zaraz będzie tu pełno kijanek.
Pod nimi proporczykowce nie mają pojęcia,
jak albo kiedy pomoże im rodzina Atheny.
W tej chwili widzą tylko siebie nawzajem.
Za każdym razem, gdy samiec przytula samicę, ona składa jajo...
a potem je zakopuje.
Gdy zapada zmrok, Athena wie, że musi być bardzo czujna.
Jej rodzina śpi na stojąco, by lepiej chronić Wewego i Mimi.
Ale dla niektórych sąsiadów
impreza dopiero się rozpoczyna.
Jeśli jesteś samicą nogolotki siwej, to jeden partner ci nie wystarczy.
Zapraszasz na imprezę tłum gości.
To pierwsze wydarzenie sezonu przy wodopoju Atheny.
Samica złoży jaja w pianie ubitej przez samce,
gdzie będą się bezpiecznie rozwijały.
U góry gęsiówka egipska jest o krok do przodu.
Złożyła jaja kilka tygodni temu.
Miną dwa miesiące, nim jej pisklęta polecą.
Do tej pory wodopój będzie ich domem.
Ponieważ Mimi jest młoda, Athena nie może oddalić się od wody.
Jest zawsze ostrożna, aż słoniątko zacznie tyć i stawać się silniejsze.
To pierwszy raz, gdy Wewe poznał kogoś młodszego
i robi wszystko, by się zaprzyjaźnić.
Gdy niektóre ptaki zaczynają budowę gniazd,
inne ją kończą.
To była długa noc dla nogolotek
i zaczynają się męczyć.
Ale jeden imprezowicz załapał się na taksówkę do domu.
Czasem nogolotka jest zabierana na przejażdżkę,
czy tego chce, czy nie.
Nogolotka cieszy się, gdy może posiedzieć w słońcu.
Ale słońce może poparzyć skórę dziecka,
więc Wewe pokazuje Mimi, gdzie najlepiej znaleźć cień.
Gdy życie jest proste,
Athena może się zrelaksować i pozwolić dzieciom odpocząć.
Ale Wewe nigdy nie śpi długo.
Cieszy się pojawieniem się Mimi
i woli obudzić przyjaciółkę, żeby się pobawić.
Mimi musi odpoczywać, gdy może.
Musi nabrać sił, by mogła nadążyć za rodziną.
Mama Gąska chce zaprowadzić pisklęta do bezpiecznego wodopoju.
To też jest ich pierwszy dzień.
I nie śpieszy im się po męczącej nocy.
Poza tym jej propozycja wiąże się z podjęciem ryzyka.
Odczuwają konflikt instynktu
pomiędzy chęcią zostania razem i dołączenia do rodziców.
Wystarczy przelot drapieżnika, by je przekonać,
że najlepszą szansą na przetrwanie jest trzymanie się mamy i taty.
W każdej rodzinie jest ktoś, kto jest zawsze ostatni.
Nazwiemy go Stephen.
Rodzice zakładają, że młode nadążają,
więc nie wiedzą, że Stephen został z tyłu.
Ale czasem ten ostatni ma szczęście.
Wiedza Atheny o królestwie
była przekazywana z matki na córkę przez wieki.
Jej ciosy są największe wśród matron.
Szczerba powstała w wyniku zaczepiania o trawy i pnącza.
Pnącza, które lubi najbardziej, kwitną tylko kilka dni w roku.
A ona wie, gdzie je znaleźć.
Perspektywa uczty odwraca uwagę rodziny
od tego, co się dzieje na dole,
więc jej sąsiedzi muszą zejść jej z drogi.
Kameleon polega na kamuflażu, by się chronić.
Ale zdarza się, że decyzja, by wtopić się w otoczenie,
jest najgorszą z możliwych.
Pewnie jest tak bliski paniki,
jak to możliwe w życiu kameleona.
Dla rodziny Atheny
życie w domu w porze zielonej nabiera spokojnego rytmu.
Athena pozwala im jeść, aż się ociepli,
a potem prowadzi ich do wodopoju.
Minęły zaledwie cztery dni od burzy,
ale gniazda nogolotki upiekły się w słońcu.
I są gotowe.
Przez kolejnych kilka tygodni wodopój będzie domem dla kijanek.
Gdy się wylęgną, pozostaną niezauważone przez rodzinę Atheny,
ale na pewno zauważą je
proporczykowce i żółwie diamentowe, żyjące pod nimi.
Tylko największy żółw je dosięgnie.
Jego nagrodą jest beza z miękkim nadzieniem z kijanki.
Mimi pierwszy raz jest w wodzie.
Wchodzi do płytkiej wody
i nie potrzebuje zachęty.
Dla rodziny Atheny to jest raj.
Ale jeśli nie zacznie padać, woda zniknie w ciągu kilku tygodni.
Jeśli tak się stanie, Athena wie, że będą musieli opuścić królestwo.
Dlatego muszą jak najlepiej wykorzystać ten czas.
Princess uczy się, co jeść, naśladując mamę.
Ale dzieci wciąż piją mleko,
co daje Wewe czas, by popracować nad koordynacją nóg i trąby.
Ale miną miesiące, zanim opanuje ten poziom kontroli.
Athena wie, że zbliża się pora sucha.
Jedynym sposobem na przygotowanie się do niej jest tycie.
A to oznacza wyżerkę.
Ale co wejdzie... musi też wyjść.
Dla żuka gnojowego to dar od bogów.
Wiadomość rozeszła się po okolicy.
I gdy inni nadchodzą,
nie ma czasu na spokojny lunch.
Musi utoczyć kulkę i poturlać ją daleko tak szybko, jak się da,
bo w okolicy czyhają bandyci.
Zwycięzca musi teraz znaleźć ziemię dość miękką, by zakopać kulę,
żeby mógł jeść w spokoju.
Poza karmieniem żuków
rodzina Atheny zapewnia królestwu darmowe usługi ogrodnicze.
Większość nasion, które jedzą, nie są przez nie trawione,
i są sadzone w kulkach kompostu gdziekolwiek pójdą.
Żółw na kogoś czeka.
A po to, co chodzi mu po głowie, musi jeść, póki może.
Nie pada, każdy dzień jest gorętszy i zaczynają puszczać nerwy.
Przez przychodzące tu słonie i ich młode
gęsiówka musi zachować bezpieczny dystans.
Ale przez spadający poziom wody i zgrzane stado
staje się to trudne.
Wiedzą, żeby nie reagować na tyranów.
Dlatego decyduje się zachować twarz i wyżywa się na gołębiu.
Stephen znowu się spóźnił.
Został z tyłu.
I tym razem się zgubił.
Dla żółwia życie nabiera barw.
Samica zeszła się napić.
Może ją łatwo zatrzymać.
Ale by jej zaimponować, musi pokazać, że jest tak wytrzymały jak ona.
A to oznacza spacer.
Długi spacer.
Stephen nigdy nie widział takich stworów.
Ale musi sobie radzić w świecie,
jeśli ma mieć jakiekolwiek szanse na powrót do rodziny.
Z bycia spóźnionym i zagubionym,
Stephen stał się zagubiony i szczęśliwy.
Niektórzy sąsiedzi Atheny przychodzą tylko kiedy trawa wysycha
i pojawia się jedzenie.
Żołny dołączają do rodziny Atheny tylko na kilka dni,
gdy koniki polne są najbardziej soczyste.
A rodzina słoni je dla nich wypłasza.
Przyjaźń żołn trwa tak długo, jak długo w trawie są koniki polne.
Gdy się skończą, ptaki lecą dalej.
Stephen cieszy się na widok koników jak wszyscy.
Może brak mu umiejętności, ale nie ambicji.
Na wysokości paznokci u stóp słoni żuk wciąż wykonuje swoją misję.
Może wygląda, jakby pchał kulkę do przodu,
ale stoi do góry nogami i toczy ją do tyłu.
Nie widzi, dokąd idzie, ale to mu nie przeszkadza.
Jego determinacja zdecydowanie przewyższa jego wielkość.
Skoro ma już swoją kulkę, to jej nie wypuści...
nieważne, jak duży jest przeciwnik.
Drużyna Atheny nie strzeliła gola,
ale wykopała piłkę z boiska,
dzięki czemu żuk znów jest w jej posiadaniu.
Rodzina Atheny rzadko ma okazję poznać sąsiadów.
Gdy tylko żółwie słyszą, że nadchodzą, natychmiast się ulatniają.
Ale burza była kilka tygodni temu
i woda jest tak płytka, że nie ma się gdzie ukryć.
Nawet proporczykowiec został na lodzie.
Wodopój był jego całym światem.
Ale gdy nie ma wody, jego czas się kończy.
Impreza w basenie się rozkręca,
więc żółwie mogą zostać zgniecione.
Te, które mogą wyjść, biorą nogi za pas.
A to tylko przyciąga uwagę.
Słonie lubią wszystkiego dotykać.
Używają wrażliwych trąb i nóg, by badać nowe rzeczy.
Nie mają złych zamiarów, są tylko ciekawe.
Agresja jest rzadkością wśród słoni.
Nawet między samcami,
gdy dołączają do rodziny Atheny przy lizawce.
Zamiast agresji jest powitanie,
ciche uznanie statusu...
a potem dzielenie się.
Wydobywanie bogatej w minerały gleby wymaga praktyki.
Chodzi o koordynację nóg i trąby oraz kontrolę oddechu.
To wyzwanie dla Wewego.
Jeśli weźmie zbyt głęboki oddech, drażniący pył wpadnie mu do nosa.
Ale stara się nie kichnąć.
To takie dekoncentrujące, że na chwilę traci z oczu przyjaciółkę.
Mimi jest zawsze głodna,
ale nigdy nie ssie długo.
To jedyny moment, gdy jej siostra, Milly,
stara się odgonić Wewego.
Mala nie daje zbyt wiele mleka
i Mimi musi pić, co się da.
Pod koniec każdego dnia wszyscy są zmęczeni.
Mama Gąska nie wie, że wciąż brakuje Stephena.
W królestwie większość wodopojów już wyschła
i Athena jest niespokojna.
Wie, że będą musieli odejść,
ale martwi się, że Mimi nie jest dość silna, by przeżyć podróż.
Potrafi polec w sytuacjach,
z którymi większość słoniątek sobie radzi.
Jej przyjaciele nie wiedzą, czy ma kłopoty,
czy jest bardzo zmęczona.
Ale gdy Athena zagrzmi: „Rusz się”,
wszyscy muszą się podporządkować.
Dla słoniątka nie ma nic gorszego,
niż wizja bycia zostawionym.
Nie tylko Athena czuje, że nadchodzą zmiany.
Prawie z dnia na dzień rodzinie żaby byka wyrosły nogi
i teraz mają opuścić wodę, by zacząć życie na lądzie.
Na szczęście dla nich ich kości są wciąż bardzo miękkie.
Ale wolą nie igrać z losem w przypadku ważącego trzy tony słonia.
Athena nie wyruszyła jeszcze w podróż do azylu,
bo Mimi ma kłopoty.
Potrzebuje zachęty mamy.
Zaczyna się pora sucha i nie będzie odwrotu.
Ale czasem natura się uśmiecha
i oddaje to, co zabrała.
Oby samotna noc Stephena
uświadomiła mu, jak bardzo potrzebuje rodziny.
Ostatnie żabki są gotowe wyjść na brzeg.
Ale te, które wyszły pierwsze, są większe.
I czekają.
Dla żaby byka do dobrego startu w życiu
potrzebne są duże usta i mali krewni.
W królestwie tygodnie bez deszczu dały się we znaki.
Ale jeśli Athena wątpiła w to, co nadchodzi,
to przylot wielkich stad to potwierdził.
Gdy ziemia się wysusza, quelea muszą migrować.
Ich nagły przylot potrafi być przytłaczający.
I w ciągu dnia wypijają tyle, ile rodzina Atheny przez tydzień.
Nim odlecą, osuszają cały wodopój.
Rodzina Atheny wykorzysta błoto jako ochronę przed słońcem.
A to istotne dla proporczykowców,
bo zostawiły swoje jaja ukryte w błocie.
Rozwinęły się małe rybki, ale nigdy nie wykluły.
Mogą przetrwać bez wody wiele tygodni.
Więc gdy rodzina Atheny odchodzi,
zabierze ze sobą maleńkich pasażerów.
W ten sposób dzieci proporczykowców przemieszczają się między wodopojami,
jeżdżąc na słoniach.
Athena wie, że powinni już odejść,
ale najbliższy zbiornik wodny jest 160 kilometrów stąd.
Opóźniła podróż w nadziei, że Mimi się wzmocni.
Mala jest tak opiekuńcza, że nie dopuszcza nawet Wewego.
Starsza siostra Mimi, Milly, pociesza ją,
ale nie da jej mleka, którego mała potrzebuje.
Jedynie czas pokaże, czy decyzja Atheny była słuszna.
Teraz nie ma wyboru.
W królestwie nie ma wody
i zbiorniki przed nimi wysychają.
Muszą udać się do azylu.
Mala i Milly współpracują.
Nieważne, jak bardzo by chciała,
Athena nie może przedłożyć potrzeb Mimi nad potrzeby całej rodziny.
Gdy Mala i Mimi idą się napić,
Athena zabiera resztę na posiłek,
bo musi spróbować zaspokoić potrzeby wszystkich.
Desperacja Mimi, by się napić, pokazuje, że Mala nie ma już mleka.
Ale Mala tego nie wie.
Wie, że słabe słoniątko może ugrzęznąć w błocie
i instynkt mówi jej, że musi trzymać Mimi z dala od błota.
Mimi nie jest odsadzona od piersi.
Więc jeśli nie piła mleka,
to nic nie jadła.
Są momenty, kiedy matka potrzebuje wsparcia córki.
Od tego jest rodzina.
Następny dzień jest gorętszy,
a położenie Atheny jeszcze gorsze.
Nie chce zostawić Mimi,
ale nie może narażać całej rodziny.
Athena wie, że dotarli do ostatniego zbiornika.
I że dziś on wyschnie.
Żółw też to wie i zakopie się głęboko w błocie, póki może.
Woli zaryzykować rozdeptanie niż zaskoczenie przez porę suchą.
Mala nigdy się nie podda.
Ale ostatecznie maleńkie serce Mimi nie daje już rady.
Nie ma nic gorszego dla matki.
Czasem, choć to smutne, śmierć daje ukojenie.
Ale dla Wewego utrata przyjaciółki jest szczególnie trudna.
Athena wie, że nie mogą dłużej zwlekać.
Jeszcze trzy dni zajmie im dotarcie do azylu.
A ponieważ wyruszyli późno,
nie mają już gdzie pić po drodze.
Nie ma czasu, by się zatrzymać i pocieszać Wewego.
Za nimi, w miejscu, gdzie był wodopój,
jest teraz miękka ziemia, której szukał żuk.
Proporczykowce są tylko wspomnieniem.
Żaba byk zakopie się i spędzi nadchodzące miesiące pod ziemią.
Od wyklucia się Stephena minęły dwa miesiące.
I młode gęsiówki są już dorosłe.
One też udają się do azylu.
I podążają śladami słoni.
Codziennie Athena zatrzymuje się na chwilę, by mogli się pożywić.
Są teraz milsi dla Wewego.
Nawet Princess jest tolerancyjna.
Milly nie ma mleka,
ale ssanie Wewego ukoi ich oboje.
Droga Atheny z królestwa to mapa ścieżek słoni,
której nauczyła się od matki i nigdy nie zapomniała.
Muszą przejść przez pustkowia.
Ale nie idą sami.
Wszyscy udają się do azylu.
Azyl to wodopój zasilany wodą spod ziemi.
Nawet w szczycie pory suchej jest tam woda dla wszystkich.
Razem ze słoniami rodzina Stephena będzie uchodźcami,
czekającymi, aż nadejdą deszcze i będą mogli wrócić do domu.
Athena przychodzi tu tylko w najsuchszych latach.
To jedyna okazja, kiedy ktoś dorównuje jej statusem.
To Satao, król wszystkich słoni.
Olbrzymi „tusker”.
To łagodny gigant,
któremu wszyscy ustępują.
Cały rok przebywał w dziczy,
więc wykorzysta okazję, by sprawdzić, czy jakaś samica ma ruję.
Nusu jest młodą samicą z rodziny Atheny.
Ale jest w wysokiej ciąży.
Pierwszy raz od śmierci Mimi Wewe dobrze się bawi.
To dla niego okazja, by poznać słoniątka z innych rodzin.
A gdy jest już zmęczony zabawą, zawsze pomoże mu jego rodzina.
Pora sucha już w pełni i w azylu zaczyna brakować jedzenia.
Co wieczór rodzina Atheny musi iść dalej, by coś zjeść.
A po każdej podróży muszą wszyscy wrócić do wody.
To ich deska ratunku.
Ale przywiązuje ich do azylu
i węzeł się powoli zacieśnia.
Mają mało energii, bo prawie wszystko zostało zjedzone.
Coś, co na początku było azylem, powoli staje się więzieniem.
Gdy nie nadchodzą deszcze,
pora sucha zmienia się w suszę.
I zaczynają się pojawiać tego konsekwencje i ofiary.
Athena nie odważy się odejść,
bo nie ma w pobliżu żadnego zbiornika wodnego.
Podczas suszy zabija nie pragnienie, ale głód.
Dla nich wszystkich to tylko kwestia czasu.
W ciągu swoich 50 lat życia Athena nie doświadczyła takiej suszy.
Decyzja, którą musi teraz podjąć, nigdy nie była tak kluczowa.
Tym razem zagrożone jest życie jej rodziny.
Jeśli zostanie, będą głodować.
Ale jeśli odejdzie, ale w złym czasie,
umrą z pragnienia.
Jakikolwiek będzie rezultat, ona jest za to odpowiedzialna.
Słonie tak w nią wierzą,
że gdy decyduje się wrócić do królestwa, idą za nią bez wahania.
Bo on jest ich matką.
Pójdą za nią wszędzie.
W królestwie wcale nie jest lepiej.
Tam, gdzie był wodopój, ci, którzy się zakopali żyją, ale są pogrzebani.
Uwięzieni w stanie pozornej śmierci.
By ich sytuacja się zmieniła,
musi zacząć padać.
Na pustkowiu
rodzina robi wszystko, by chronić Wewego przed słońcem.
Ale musi on stawiać dwa kroki na ich jeden.
A to ma swoje konsekwencje.
Gdy Athena w końcu się zatrzymuje,
to nie po to, by szukać jedzenia, ale by wspomnieć jedno z nich.
Na kilka chwil zapominają o suszy,
gdy wspominają to, co się stało.
I co to znaczy być jednym z nich.
Tam, gdzie idą, wciąż panuje susza.
Od królestwa dzieli ich dzień drogi
i tylko jedna rzecz mogła sprawić, by Athena się zatrzymała.
Po noszeniu dziecka prawie dwa lata,
Nusu nareszcie urodziła.
To dziewczynka.
Nie wie nic o tym, gdzie się urodziła.
Jej priorytetem jest pierwszy posiłek.
Jak zwykle Wewe chcę się zaprzyjaźnić.
Wygląda to na najgorszy moment na narodziny.
Ale Athena wie lepiej.
Od tysięcy lat o jej gatunku mówi się, że potrafi przywołać deszcz.
Prawda jest taka, że potrafi wyczuć nadchodzący deszcz
nawet z odległości 160 kilometrów.
Jest tylko jeden sposób na utrzymanie równowagi w królestwie.
Minął rok, odkąd widzieli płynącą wodę,
i jest ona dla nich szokiem.
W Afryce narodziny w przededniu ulewy są symbolem pomyślności.
Bo deszcz to zawsze powód do radości.
Woda ponownie popłynie ścieżkami słoni i napełni wodopoje.
Pod ziemią deszcz jest pobudką.
Tak jak uśmiech zostawia ślad na twarzy,
tak każda podróż zostawia ślad na tym kontynencie.
Młode gęsiówki są wciąż blisko związane.
Ale już niedługo zaczną szukać swoich partnerów.
I jak zwykle Stephen jest ostatni.
Zaloty żółwia były długie i nieprzerwane,
ale został wreszcie zaakceptowany.
Wodopój ponownie będzie dla wszystkich deską ratunku.
Wewe nigdzie nie czuje się tak dobrze jak w domu.
I nie ma nic lepszego od możliwości dzielenia się tym z przyjacielem.
Wielkie susze zwiastują wielkie deszcze.
Nagły wzrost roślinności w królestwie przyciąga inne rodziny
w sposób, w jaki nie działo się to od lat.
Na kilka dni tworzą superstado składające się z 1000 słoni.
Największe zgromadzenie tego gatunku na Ziemi.
Podróż zbliżyła do siebie Wewego i Princess
i była pierwszym krokiem w zdobywaniu wiedzy,
która pomoże im w życiu.
Będą się mierzyć z kolejnymi suszami,
ale rodzina Atheny nigdy nie zapomni niesamowitej matki,
która ich wyprowadziła... i sprowadziła do domu.
Na świecie zostało niewiele olbrzymich „tuskerów”.
Dziś ten niewielki skrawek kontynentu wciąż należy do nich.
Przypomina nam on, jak było kiedyś...
gdy należała do nich cała Afryka.
PAMIĘCI SATAO I ATHENY
ZABITY PRZEZ KŁUSOWNIKÓW PODCZAS KRĘCENIA TEGO FILMU
BYŁ NAJWIĘKSZYM „TUSKEREM” NA ŚWIECIE
OSTATNIO WIDZIANA, GDY WYPROWADZAŁA RODZINĘ Z KRÓLESTWA
DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ O SŁONIACH I O TYM, JAK MOŻESZ IM POMÓC
PAMIĘCI NASZEGO PRZYJACIELA I MENTORA ALANA ROOTA
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska