Jebany cyrk.
Muchas gracias, Miguel.
Po co tu przyłazisz, skoro nie możesz pić?
Nastawiasz się na cel podróży.
Wciąż spieszysz się tam, gdzie cię nie ma.
Ja skupiam się na samym doświadczeniu, klimacie i atmosferze.
Czasem trzeba zwolnić i powąchać róże,
inaczej jaki to wszystko ma sens?
Węchu też nie masz.
Tu mnie masz!
Gdyby skały mogły płonąć, dziś byś stał w ogniu.
Ale i tak mam rację.
Czego chcesz, Maszynogłowy?
Pokoju na świecie. Kucyka. Rozgłosu. Lista jest długa.
Rozchmurz się, Tytan.
Powinieneś co rano wstawać z łóżka tanecznym krokiem.
A to dlaczego?
Bo razem dokonaliśmy niemożliwego.
Dosłownie pogromiliśmy smoka i ukradliśmy jego skarb.
Albo królestwo, magiczny pierścień czy co tam smoki mają.
Nie czytam fantastyki.
Przepraszam, że zaczynam od końca,
ale pan Liu nie raczył wyświadczyć nam
tej podstawowej, do chuja, grzeczności, i nie pozostał martwym.
Pieprzysz.
Chciałbym, mój płomienny przyjacielu.
Okazuje się, że nawet pocisk kalibru .45
nie wystarcza, by zabić starego gada.
Wiem! Spójrz na moją minę.
Jestem tak samo zaskoczony jak ty.
Chodzi o to,
że chce cię dopaść.
U mnie już był,
ale Zakon daje mi i moim kolegom pewną ochronę,
której nawet Liu nie przegryzie
swoimi smoczymi zębiskami.
Wciąż czeka w nim na ciebie miejsce.
Więc o to chodzi.
Ujmę to tak.
Mam piękną mozaikę na podłodze w piątej łazience.
Starożytny Rzym czy coś w tym stylu, ale ma jeden pęknięty kafelek
i zawsze, gdy siadam do dwójki, dostaję przez niego kurwicy.
Tak mam z tobą, Tytan. Jesteś moim pękniętym kafelkiem.
Takim fragmentem, który odstaje od innych.
Mamy szansę razem to naprawić
i w efekcie uratować ci życie.
To ma sens.
Nie walczyłem o swój teren, żeby go oddać.
Dobra. Szykuj się na swój pogrzeb.
Bo Liu się zjawi, a gdybyś zapomniał,
prawie zabił ciebie i twojego superkumpla w pajacyku.
Może to byłem ja? Serio nie pamiętam.
Zaryzykuję.
Nastrój, co?
Nie tęsknię za alkoholem,
tylko za happy hour.
Z całym szacunkiem, zrobiłby pan to samo.
Ale nie jestem w połowie Viltrumitą, Donaldzie.
Jeśli się wkurzę, nie dam rady zniszczyć
całej planety gołymi rękami.
Mark ostatnio wydaje się bardziej skłonny do…
ostatecznych rozwiązań.
Najpierw Angstrom, potem Podbój.
Daj spokój.
Według Robota Mark prawie zabił gościa, który zmieniał się w dinozaura.
Z Podbojem i Angstromem go poniosło.
I w sumie obaj nadal żyją.
To były znaki ostrzegawcze, Donaldzie, ale to…
To już cały cholerny bilbord.
Rus był niewinny. To co innego.
To wiele zmienia.
Mark nadal robi to, co uważa za słuszne.
Po wszystkim, co przeszedł…
Właśnie.
Wiesz, że taka trauma łamie ludzi.
Jeszcze brakowało, żeby nam się posypał…
NIEZWYCIĘŻONY
Znowu pracujesz po nocy?
Wiesz, że lepiej mi idzie po ciemku.
Wiem, że musisz spać.
Jest za dużo do zrobienia.
Kiedy przyznasz, że to nie przez pracę nie sypiasz?
Wszyscy tam byliście.
Gdyby poczekał jeszcze kilka sekund…
Niezwyciężony postąpił słusznie.
Przecież sam w to nie wierzysz.
Co, jeśli nie zabiłby Rusa? Kopuła pęka. Kałamarzyce opanowują Ziemię.
A potem? Próbowalibyśmy latami ją odzyskać?
Jeśli nawet by nam się to udało, to kosztem ilu ofiar?
Kopuła by wytrzymała.
Nawet ty tego nie wiesz.
Stało się. Wszyscy musimy z tym żyć.
Więc chodźmy pod prysznic i cieszmy się,
że już nigdy nie zobaczymy kolejnej kałamarzycy.
Wyrażę się jasno, geniuszu,
skoro ewidentnie nie rozumiesz.
Słuchasz moich rozkazów albo nigdy więcej nie wracasz w teren.
Zrozumiano?
Gdybym nie zszedł do kanałów…
Prosiłem o wymówkę?
Bo myślałem, że pytam, czy rozumiesz.
- Ale ja… - Zrozumiano?
Tak, zrozumiano.
Świetnie.
Co za fiut.
Bez problemu przyznałem,
że byłem winny poprzednim katastrofom związanym z kałamarzycami,
ale chyba wszyscy się zgadzamy,
że tym razem nie miałem z tym nic wspólnego.
Prawda, moi mili i wyrozumiali przyjaciele?
Zapomnij, stary.
Na pomoc…
Pomocy…
Jasny gwint! Nic ci nie jest?
Skąd się wzięła?
Była…
Była we mnie.
W ogóle nie czułem.
Jezu.
Rus pewnie też nie czuł.
Gdyby cię tu nie było…
Ale byłam. Już dobrze, wygraliśmy.
Nie.
Mieliśmy szczęście,
a szczęścia nie da się kontrolować.
Kałamarzyce, Angstrom, Doktor Wstrząs.
Powstrzymujemy ich, ale wciąż wracają jeszcze silniejsi.
Nasze rozwiązania tych problemów nie są ostateczne
i to tylko kwestia czasu,
aż szczęście nas opuści i zostaniemy pokonani.
Może Mark miał rację.
Będę w domu. Czekam. Gdzie jesteś?
Co tu się odpierdala?
Cześć, tu Eve.
Zostaw wiadomość, oddzwonię.
Cześć, Eve.
Bardzo potrzebuję teraz z kimś porozmawiać.
Oddzwoń. Kocham cię.
Cześć, Mark.
Cecil chce z tobą pomówić.
Proszę.
AGENCJA NIERUCHOMOŚCI
Debbie?
Chwileczkę.
Wybacz. Co tam?
Spójrz na to.
Ten dom sprzeda się błyskawicznie.
Kiedy go wystawiamy?
Jutro. Podoba ci się?
Przy takim metrażu i lokalizacji to prawdziwa okazja.
Trzy sypialnie, niedawno odnowiony,
blaty kwarcowe.
Kuchnia ma dwie wyspy?
Dopiero co ci mówiłam, jak o nich marzę.
Sprzedam swój dom.
Ty sprzedaj swój. Obędziemy się bez kredytu.
Chłopcom przyda się przestrzeń.
Mówiłaś, że chcesz razem zamieszkać.
Tak, tylko…
Wychowałam Marka i Olivera w naszym domu.
Mieszkam tam prawie 20 lat.
Może czas na zmianę.
Prześpij się z tym.
Tylko o to proszę. Dobrze?
Czysto. Są tylko jakieś gnojki.
Tatusiu, czemu nie kupiłeś sobie lodów?
Jest trochę za zimno na lody, kochanie.
Na lody nigdy nie jest za zimno.
Czysto.
Musiałeś nafutrować ją cukrem?
Szlag.
Mamy…
Dziesięć lat ma się tylko raz.
To samo mówiłeś, kiedy miała dziewięć.
Wiesz, jak trudno będzie położyć ją do łóżka?
Nie martw się, mamo.
Wyśpię się po śmierci.
Fiona, gdzie to usłyszałaś?
Tata mnie nauczył.
Wcale jej…
Weź Fionę i uciekaj. Już!
Pan Liu przesyła pozdrowienia.
Magnatak.
Nie!
Co tu się odpierdala?
Nigdy…
przenigdy…
nie zadzieraj z moją rodziną!
4 LATA - 5 LAT 10 LAT 4 MIESIĄCE - 11 LAT - 12 LAT
Cześć, mamo. Co?
Niedługo dościgniesz wzrostem Marka.
Nie, będę wyższy.
Co się stało?
Przeszliśmy tak wiele tak szybko, że nawet tego nie zauważyłam.
Jakbyś wyrósł w mgnieniu oka.
Mamo.
Nie.
Nie wywiniesz się. Jeszcze nie.
Widziałaś dzisiaj Marka?
Chyba nie ma go w domu. Czemu?
Sam nie wiem.
Często wydaje się smutny albo zły, albo jedno i drugie.
Twój brat wciąż procesuje wszystko,
co stało się w ostatnich miesiącach.
Wiem, po prostu… tęsknię za tym, jaki był.
Nie możemy walczyć ze zmianą, Oliverze.
Ale możemy wspierać bliskich, gdy się z nią zmagają.
USA - PENTAGON
Wiem, co chcesz powiedzieć.
- Nie jestem w… - Dobrze wybrałeś, Mark.
Zrobiłbym to samo.
Rus Livingston był astronautą.
Był świadom ryzyka.
Kałamarzyce należało powstrzymać.
To czemu tu jestem?
Bo to do ciebie niepodobne.
Nie jesteś taki.
Może taki powinienem być.
Gdybym zabił Angstroma za pierwszym razem,
tak wiele osób, tak wiele rodzin by żyło.
Zrobię wszystko, by to się nie powtórzyło.
Wiem o tym.
To czyni cię dobrą osobą i chcę, żebyś taki pozostał.
Zdziwisz się, ale nie jestem tak stary, na jakiego wyglądam.
Takie decyzje cię zmieniają.
I to nie na lepsze.
Dlatego to ja tu decyduję, a nie Strażnicy.
Żeby mogli spać spokojnie.
Ja?
- Od lat nie wiem, co to sen. - Cecil…
Nie musisz dla mnie pracować, ale decyzji o życiu i śmierci
nie podejmuj sam.
Pozwól mi to zrobić, a przynajmniej pozwól mi się wtrącić.
Nie jestem już dzieckiem.
Nie musisz mnie niańczyć.
Jesteś chodzącą bombą atomową.
Najpotężniejszą bronią na tej planecie, a nie możesz kupić sam alkoholu.
Gdybym nie próbował cię niańczyć,
zaniedbywałbym obowiązki.
Zakryjcie wszystko i idźcie na lunch.
Nie jemy lunchu.
Niezwyciężony tu jest.
Zakryjcie to i zniknijcie na kilka godzin.
To rozkaz.
Wiem, co myślisz. I powinieneś zaprzestać.
„Zaprzestać” brzmi pompatycznie.
Twoja ignorancja jest zdumiewająca.
Moje czyny to moja odpowiedzialność, nie twoja,
a po czymś takim powinienem czuć się zagubiony.
Ale jeśli boisz się, że mi odwali…
Nie sądzę, by tak miało być.
Ale takie decyzje mają emocjonalne konsekwencje,
które pożerają bohaterów żywcem.
Nie musisz rozmawiać ze mną.
Mamy od tego wykwalifikowanych ludzi.
Nie teraz.
Powiedziałem…
Sinclair, na miłość boską, możesz stąd wypierdalać?
Ty…
Wybacz, szefie.
Chciałem przeprosić za moje eksperymenty.
Za to, co zrobiłem twoim przyjaciołom i innym studentom.
Powiedziałbym im to osobiście,
ale wyrządziłoby to więcej szkody niż pożytku.
Wiem, że nigdy nie odpokutuję za to, co zrobiłem,
i wiem, że nie ma usprawiedliwienia…
Daruj sobie.
Nie chcę twoich przeprosin.
W ogóle nie chcę cię więcej słyszeć.
Rozumiesz?
Przepraszam.
- Przestań. Nie zachowuj się tak, jakbym… - Miał go zabić?
Nie udawajmy, że nie przeszło ci to przez myśl.
Nienawidzisz Sinclaira.
Szlag. Nie jestem jego największym fanem,
ale jego ReAnimeni to jeden z największych wynalazków wojskowych w historii.
Już ratują więcej istnień niż większość bohaterów w całej karierze.
I co z tego?
To nie usprawiedliwia torturowania i zabijania ludzi.
Przyszedł przeprosić nawet po tym, co zrobiłeś Rusowi.
Próbuje to naprawić.
Niby przypadkiem tu wszedł, gdy rozmawialiśmy.
Nie planowałem tego.
Kazałem mu spieprzać na lunch.
Skończyliśmy?
Możesz iść, kiedy tylko…
Przepraszam, mówiłem Sinclairowi…
W porządku. Mark nie wyleciał przez sufit,
więc w sumie to sukces.
Powie mu pan o Podboju?
Po tym, jak dopiero co kogoś zabił?
Jeśli chcesz mój stołek, to po prostu powiedz.
Mark.
Cześć. Właśnie…
Co się stało?
Moje moce…
Jest z nimi jeszcze gorzej.
O czym mówisz?
Przesuwam atomy.
Zbieram je i przemieszczam cząsteczki, aż staną się tym, czego potrzebuję,
a teraz…
prześlizgują mi się przez palce.
Nie mogę ich połączyć.
Nie kontroluję ich.
Nic nie mogę zrobić.
Nie wiem, co się dzieje.
Boję się latać.
Coś wymyślimy.
Rex naprawił moce Monster Girl. Może ci pomóc.
Boże, to z firmy.
Nie mogę, Eve. Nie teraz. Niech ktoś inny się tym zajmie.
Chodzi o twoją wiadomość?
Zadzwońmy do Rexa. Spytamy, czy może…
Co się stało?
Cecil to zatuszował, ale…
by powstrzymać kałamarzyce, musiałem…
Musiałem powstrzymać Rusa.
Eve…
Nie wiedziałem, co robić.
Nie, to głupie.
To ja powinienem cię teraz wspierać.
Możemy wspierać się nawzajem.
Zadzwonię do Peleryn. Może oni…
Pozwólcie mi pomóc.
Oliver…
Już tu byłem. To wy weszliście do środka.
Ale cokolwiek to jest, dam radę.
Ile można zarobić?
Trochę powęszyłem i znalazłem Liu.
Ukrywa się po wschodniej stronie w plugawym hotelu.
Nie doszedł do siebie.
Dlatego nasłał magnes na lodówkę, zamiast zaatakować samemu.
Jak już pojawi się mięśniak, wyślemy własną wiadomość.
Co do tego mięśniaka, szefie…
Nie wiem, czy dzieciak znów się na to nabierze.
Nie, tym razem jest inaczej.
Liu też prawie go zabił.
Będzie chciał rewanżu, a jeśli potem spróbuje mnie dorwać, w porządku.
Mamy prawników.
Najważniejsze, by chronić Vanessę i Fionę.
Albo… Tak sobie myślę,
że możemy pójść na łatwiznę i wrócić do Zakonu.
Serio to, kurwa, powiedziałeś?
Wzywaliście Niezwyciężonych?
Czy to spółka Rocky Shores?
Za mało wam liczymy.
Bez Niezwyciężonego nie ma umowy.
Robię wszystko, co on.
A pewnie nawet lepiej.
Zabieraj nogi z mojego biurka.
Tato?
Fiona, co mówiłem o przychodzeniu…
Boję się.
Już dobrze, skarbie.
Upewniam się, że nikt cię nie skrzywdzi.
Mam pomóc czy nie?
Za każdym razem, gdy ich używam, wszystko zamienia się w maź.
Maź?
Taką atomową.
Później się rozpuszcza.
A teraz nawet tego nie potrafię.
Funkcje życiowe są w normie,
a wstępne skany nie wykazują nieprawidłowości w chemii mózgu i ciała.
Rex, zaczynam wariować.
Jeśli nie znajdziemy przyczyny…
Dojdziemy do sedna, obiecuję.
Problem Amandy zajął mi prawie rok.
Rok?
- Nie mówię, że tyle to zajmie… - Nie, wybacz.
Dziękuję za pomoc.
Wydarzyło się jeszcze coś innego?
Nic nie przychodzi mi do głowy.
Chwileczkę.
Skąd to dobiega?
O nie.
To jest to, o czym myślę?
Hej!
To był przypał z Niezwyciężonym,
a teraz to już jest do potęgi.
Nikogo nie zabijemy, prawda?
Mama byłaby wściekła, gdybym znów to zrobił.
Nie, nauczymy kogoś, że zadzieranie z moją rodziną ma swoje konsekwencje.
Musisz tylko mnie słuchać.
Flaxanie przeprowadzili już trzy ataki,
wszystkie w odstępie kilku dni.
Ale ponieważ w ich wymiarze czas płynie szybciej,
mieli miesiące, by uczyć się na błędach.
Wcześniej wygraliśmy,
bo Omni-Man przeniósł walkę na ich teren.
Powiedział, że wybił im z głowy inwazję.
Chyba się przeliczył.
Od ostatniego ataku minęło tyle czasu,
że mogli świetnie się przygotować.
Ale w naszym wymiarze zestarzeją się i umrą,
chyba że użyją jakiegoś gadżetu, by to powstrzymać.
To nie żarty, Rzeźbiarzu Ciała.
Kompocik. Chcesz trochę?
Poprzednio nosili emitery temporalnych pól ochronnych.
Wstępne dane wskazują, że tym razem mają jeden potężny emiter,
byśmy nie mogli łatwo go zakłócić.
I biorą jeńców. To coś nowego i źle wróży.
Wciąż się nawadniam po wczorajszej walce.
Tym razem nie pomaga nam Omni-Man,
więc wezwałem kogoś jeszcze lepszego.
Dzięki, że wpadłeś, Mark.
Co? Może odeślecie go do domu?
To proste zadanie.
Mamy uratować istnienia.
Znaleźć i zniszczyć ich emiter.
Patrzeć, jak się starzeją i umierają.
Strażnicy…
jak najszybciej uwolnijcie jeńców.
Robi się.
Z pewnością skonstruowali je na twojego ojca.
Uważaj, Niezwyciężony.
Mają liczne odwody.
Kuloodporny, leć do jeńców!
My poszukamy emitera!
Jak on w ogóle wygląda?
Ma dużą i silną antenę.
Trudno ją ukryć.
Więc gdzie jest?
Wszyscy na ziemię.
Zagęśćcie ruchy. Przez tych drani giną cywile.
Nie wiem, czy zauważyłeś, Cecil,
ale jest ich całkiem sporo.
To przestańcie się wygłupiać i znajdźcie cholerny emiter.
Z iloma Flaxanami mamy do czynienia?
Tysiącami.
Co minutę z transportowca przybywają ich setki.
W tym tempie za kilka godzin przekroczą populację miasta.
Musimy więc ich szybko zlikwidować.
Skąd twój przyjaciel wie, że to tutaj?
Ma swoje źródła.
Na pewno mu ufasz?
Nie, ale nie mamy wyboru.
Pora się rozliczyć, Liu.
Mówiłeś, że nikt cię nie śledził.
Nie ma mowy. Nie będę z nim walczył.
Gość ma ze sto lat.
Nie daj się zwieść.
Mam dość siły…
żeby załatwić takiego śmiecia jak ty.
To on jest tym smokiem?
Uważaj.
To coś nieomal zabiło Niezwyciężonego.
Wiem!
Ale teraz jest słaby. Załatw go.
Faktycznie słabiuteńki.
DZWONI OLIVER
Oliver? Jak ci idzie?
Walczę ze smokiem!
Co takiego?
To ten starzec, o którym gadałaś z Markiem.
Żyje i jest tutaj!
I nieźle się wkurzył.
Wezwij Marka, potrzebuję pomocy.
ATAK Z INNEGO WYMIARU W CENTRUM
Mark jest zajęty. Zabieraj się stamtąd.
Tym razem jesteście przygotowani.
Wybrałem najgorszy dzień na detoks sokowy.
Nie przebijemy się.
Musimy. Wciąż biorą jeńców.
Niech ktoś pomoże Monster Girl.
Robi się.
Tego rozkazu nie zakwestionowałeś, co?
Przeskanowałem całe pole bitwy, ale nie mogę znaleźć emitera.
Musi gdzieś tu być.
Gdyby to była moja jedyna słabość, dobrze bym ją ukrył.
Faktycznie.
Ufasz mi?
Znasz odpowiedź.
Osłaniajcie nas.
Słyszeliście go!
Dalej będziecie zdani na siebie.
Dajcie im popalić.
Robot nie jest tak głupi, prawda?
Robocie, nawet nie próbuj tam wejść.
Przykro mi, Cecilu. To jedyny sposób.
Czekaj!
Miałem rację.
Uwolnij jak najwięcej więźniów, a ja zniszczę emiter.
Już się robi.
Przez portal!
Wreszcie.
Biegiem! Wrócicie przez portal.
Pora ruszać, Rex.
Rex?
Co?
No co?
Widzisz? Łatwizna.
Dobra robota.
Widzi ktoś Monster Girl albo Robota?
Strażnicy,
to nie koniec.
Musimy pokonać Flaxan raz na zawsze w ich własnym wymiarze.
Inaczej powrócą tu i następnym razem wygrają.
To ma sens. Ruszajmy!
Nie, stać! To rozkaz.
Wybacz, Cecil.
Niektórych rozkazów się nie wykonuje.
Nie!
Co tak stoimy?
Nie możemy otworzyć własnego portalu?
Myślisz, że nie próbowaliśmy tego
od pierwszej wizyty tych dupków?
Kurwa mać!
Eve?
Myślałem, że chcesz walczyć.
Ale ty tylko się chowasz.
Aua.
Skup się, chłopcze.
Może nauczysz się czegoś przed śmiercią.
Powinieneś nie żyć.
Oliver!
Czemu nie uciekłeś?
Nie chciałem zawieść ciebie i Eve.
Dasz radę?
Tak. Skopmy mu tyłek.
Zabierz moje ciało!
To nie koniec!
Ty!
Cześć, bohaterze.
Nie zadzieraj z moją rodziną!
Próbowałem ratować swoją…
Przestań.
Przestań, proszę.
Spadamy.
Mamo, nic mi nie jest.
Daj mi skończyć.
Pewnie ten drugi wygląda gorzej, co?
Ten drugi był smokiem.
Oczywiście.
Rex nie miał odpowiedzi,
ale obiecał, że się dowie.
Nie wierzę, że on i Amanda po prostu…
przepadli.
Znajdą drogę do domu.
Dowiemy się, co jest z twoimi mocami.
Zawsze mogą pomóc ludzie Cecila.
W porządku?
Znów niewiele brakowało.
No wiem.
Nasze spotkania zwykle skłaniają do drzemki.
Ale dziś mamy prawdziwą niespodziankę.
Przestępcy, dziwolągi, insekty i jak was tam jeszcze pojebało,
powitajcie brawami mojego i waszego przyjaciela… Tytana!
W końcu oprzytomniał
i dołączy do klubu wraz ze swoim idyllicznym folwarkiem.
Naturalnie w przeszłości wiele się między nami wydarzyło,
ale wiemy, że członkowie Zakonu
trzymają się razem i ze sobą nie zadzierają.
Więc to już przeszłość, pokój, miłość i cała ta hipisowska gadka-szmatka.
Wyjaśnijmy coś sobie. Jestem tu tylko dlatego…
Wstrzymaj konie!
Głupiec ze mnie. Jak mogłem zapomnieć?
Mamy dziś dwóch nowych członków.
Okazuje się, że ktoś jeszcze
nie lubi mieć podrzynanego gardła.
Wybacz, szefie, ale tak będzie najlepiej. Dla wszystkich.
Wykiwał nas obu.
Nie inaczej.
Wspaniale, że rodzina znów jest w komplecie.
To takie krzepiące uczucie.
Święta były do bani, odkąd dzieciaki zaczęły się kłócić.
A teraz wracamy do zarabiania takiej fury kasiory,
że można pierdolnąć!
Eve?
Wszystko w porządku?
Wszystko…
Zaraz wrócę do łóżka.
Dobrze.
Napisy: Marcin Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska