(ความเดิมตอนที่แล้ว)
ถึงเวลาสงคราม
ช่วยด้วย
เราควรซ่อนตัวไว้และรอให้เขาฟื้นตัว
พ่อบอกว่าไม่รักแม่อีกคนเลย แม่แท้ๆ ของผม
พ่อบอกว่าเป็นความผิดพลาด
งั้นผมก็เป็นความผิดพลาดด้วยเหรอ
ฉันหาทางกลับมาหาเธอได้เสมอแหละ
ผมคงคิดถึงที่นี่
ลูกสลบไปเกือบสองเดือน
เธดัสเชื่อว่าเขาชนะสงครามนี้
ว่าเขากับพันธมิตรปลอดภัยในดาวที่เขาได้มา
แธร็กกลับไปที่ดาววิลทรัม เขาจะไปรวมกลุ่มกันที่นั่น
ถ้าเราบุกโจมตีแธร็กตอนนี้
ก่อนที่จะได้รวมตัวกับกองกำลังที่เหลือ
เราอาจมีโอกาสจบสงครามนี้ตลอดไป
นี่เป็นครั้งที่สามที่เราโดน ชาวเรโลเนียขัดขวางในสัปดาห์นี้
พวกมันยังคงต่อต้านเกินเผ่าพันธุ์ทั่วไป
ถึงแม้เราจะแสดงความเหนือกว่า ของชาววิลทรัมอย่างชัดเจน
ผมขอแนะนำให้กำจัดประชากรทั่วดาว
ก่อนที่พวกมันจะขัดขวาง การทำเหมืองของเราไปมากกว่านี้
พวกมันต่อต้านเรา เพราะเราเข้ายึดครอง
เพราะเราโหดร้าย
แต่ถ้าเรายั้งมื้อเอาไว้
แรงงานของพวกมันจะช่วยทำตามเป้าของเรา
แรงงานของพวกมันไม่มีประโยชน์ ถ้าไม่มีความกลัวและความเคารพ
การทำลายล้างจะเป็นตัวอย่าง ไม่ใช่แค่กับพวกมัน
แต่สำหรับเผ่าพันธุ์อื่นที่หลงผิดด้วย
"หลงผิด" เหรอ
ชาววิลทรัมไม่เคารพความแข็งแกร่ง
และความกล้าหาญในการต่อต้านผู้กดขี่เหรอ
พวกมันไม่มีค่าอะไรกับเรา
และการที่เชื่อแบบนี้ทำให้คิดว่า…
ผู้สำเร็จราชการแธร็ก
จักรพรรดิอาร์กอล
มีคำแนะนำอะไร
เธดัส คุณบอกว่าชาววิลทรัมเคารพความแข็งแกร่ง
นั่นพูดถูก เราเคารพจริงๆ
แต่สิ่งมีชีวิตพวกนี้ ความแข็งแกร่งของมันไม่ใช่ของจริง
เราต้องสั่งสอนพวกมัน ไม่ใช่เพราะพวกมันต่อต้าน
แต่เพราะความอ่อนแอของพวกมัน ละเมิดลำดับตามธรรมชาติจักรวาล
ท่านยังเด็ก ผู้สำเร็จราชการ
ท่านอาจไม่ได้มองให้ไกลว่า…
ผู้สำเร็จราชการแธร็กพูดถูกแล้ว
ลดประชากรบนดาว 25 เปอร์เซ็นต์
ถ้าพวกมันยังต่อต้านอยู่
ก็กำจัดทิ้งให้หมด
จักรพรรดิอาร์กอล ผมขอให้ท่านพิจารณาใหม่
อย่างนั้นเหรอ
เธดัสกับผมสู้เคียงข้างกันที่คาปิดา ไมเนอร์
เขาเป็นคนที่แกร่งที่สุดในพวกเรา และโหดเหี้ยมที่สุดด้วย
แต่ตั้งแต่เขากลับมา หลังจากไปอยู่ควอดแรนท์เลย์มาหลายปี
เขาก็พูดถึงความเมตตาและสงสัยวิถีของเรา
มันน่ากังวลมากๆ
ถ้ารู้สึกว่าความอ่อนแอของเขาส่งผมกับจักรวรรดิ
ก็ลงมือเลย
บางที ผมอาจจะคิดผิดไปเอง
จักรพรรดิอาร์กอลแสดงความแข็งแกร่งให้เราเห็น
สอนให้เรารู้ถึงความยิ่งใหญ่
มอบโชคชะตาให้แก่เรา
เป็นเพราะท่าน ทุกสิ่งเป็นของเรา
ทุกสิ่งเป็นของเรา
คนทรยศหนีไปแล้ว
แต่เราจะหาเขาให้เจอ และให้ชดใช้กับการทรยศของเขา
มั่นใจได้เลย
แม้ตายจากไป จักรพรรดิอาร์กอลก็แสดงให้เราเห็น
โรคร้ายในสังคมของเรา
ที่วางยาพิษเราจากภายใน
เราจะตัดเนื้อร้ายนั่นทิ้งซะ
นาย สักวันหนึ่งนายจะทรยศเราด้วยหรือเปล่า
ไม่มีทางครับ ผู้สำเร็จราชการแธร็ก
ฉันไม่เชื่อ
ตามที่ขนบเราว่าไว้
ฉันจะขึ้นครองบัลลังก์ ในฐานะผู้สำเร็จราชการใหญ่แห่งวิลทรัม
จนกว่าจะพบทายาทของจักรพรรดิอาร์กอล
นี่คือคำสั่งแรกของฉัน
มองหาความอ่อนแอที่ทำให้เกิดการทรยศครั้งนี้
และกำจัดพวกมันซะ
แจ๋ว
ไม่
พอแค่นี้
ฉันจะไม่พูดซ้ำ
ครับ ผู้สำเร็จราชการใหญ่
เลือดที่หลั่งไหลบนท้องถนนของเรา
ช่วยชำระล้างพวกเรา
สำหรับพวกที่แข็งแกร่ง
ชีวิตที่มีอยู่คือรางวัล
แต่งานของเรายังไม่จบแค่นี้
แม้ตายจากไป
จักรพรรดิอาร์กอลยังคงนำทางเรา
เราจะตามเส้นทางของพระองค์ และขึ้นเป็นผู้ปกครองที่ถูกต้องของกาแล็กซี
จักรวาลจะต้องคุกเข่าให้เรา
อย่างที่ควรจะเป็น
ทุกสิ่งเป็นของเรา
ผมทำให้ท่านผิดหวัง องค์จักรพรรดิ
แต่ผมจะไม่ทำให้คนของเราผิดหวัง
ไม่ทำอีกแล้ว
ข้อมูลที่ได้มาทั้งหมดชี้ตรงกัน
แธร็กถอยทัพกลับดาววิลทรัมกับพวกของเขาไม่กี่คน
ส่วนที่เหลือกำลังไปที่นั่น แต่อีกสองสามวันกว่าจะถึง
นี่เป็นโอกาสของเรา
ช่วงเวลาสั้นๆ ที่ผู้สำเร็จราชการอ่อนแอ
ท่านเธดัส อย่าเข้าใจผมผิดนะ
ผมก็มีเหตุผลหลายล้านที่อยากฆ่าแธร็ก
แต่ทำแบบนั้นจะไม่ทำให้เหลือชาววิลทรัม
อีก 40 คนที่โมโหสุดๆ และอยากแก้แค้นเหรอ
ตั้งแต่การลอบสังหารจักรพรรดิอาร์กอล
พวกเขาก็ไม่มีผู้นำคนอื่น นอกจากแธร็ก
เสียเขาไปจะทำให้พวกเขาอ่อนแอและไร้ทิศทาง
สู้กันเองเหมือนที่เคยทำมา
มันไม่ง่านแน่
แต่พอแธร็กตาย
คนอื่นก็จะค่อยๆ ตายตามไป
อยู่ลำพัง แธร็กฆ่าเราทุกคนได้
แต่ถ้าอยู่ด้วยกัน เรามีโอกาส จะจบสงครามนี้ไปตลอดกาล
อนาคตของกาแล็กซีขึ้นอยู่กับเรา
และเราอาจไม่ได้กลับมากันทุกคน
แต่ทุกอย่างที่ทำมันคุ้มที่จะแสดงให้จักรวรรดิวิลทรัม
เห็นสักทีว่า
ถึงแม้จะมีความแข็งแกร่งก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาเป็น…
ยอดมนุษย์อินวินซิเบิล
เรากำลังจะไปสู้กับไอ้แธร็กอะไรนี่
แค่เขากับอีกสองสามคน
กับพวกเราแปดคน เพราะงั้นก็ง่ายๆ ใช่ไหมล่ะ
แต่ดูเหมือน เขาจะฝึกเป็นพิเศษมาตั้งแต่เกิด
ให้เป็นชาววิลทรัมที่แกร่งที่สุด
แม้แต่พ่อฉันก็กลัวที่จะเผชิญหน้าเขา
อีฟ ไม่รู้ มันรู้สึก…
มันรู้สึกต่างออกไปเลย
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของฉัน ที่จะอัดข้อความไว้ให้เธอ
เผื่อว่าจะเกิดอะไรขึ้น และ…
รู้อะไรไหม
เธอจะไม่ได้ดูมันหรอก เพราะฉันรักเธอ
และฉันจะกลับไป
ไม่อยากจะเชื่อเลย เธอก็ด้วยเหรอ
ฉันไม่ได้บอกว่าน่าขยะแขยงนะ แค่บอกว่าฉันไม่อยากกิน
ใช่ ฉันรู้ ไม่มีใครอยากกินเลย
นี่ ปกติฉันกินทุกอย่างนะ
พ่อเรียกฉันว่ามนุษย์กำจัดขยะ
แต่ฉันเป็นพวกประหม่าแล้วกินไม่ลงอยู่แล้ว
แถมไอ้นั่นมันมีหน้าด้วย
วัวมอๆ ของเธอก็มีหน้า
โอเค ขอบอกก่อนนะว่า "วัวมอๆ" นี่มีแต่เด็กต่ำกว่าสามขวบเรียก
อีกอย่างคือตอนกิน มันไม่มีหน้าแล้ว
ทำไมทุกคนที่กังวลกับการสู้กับแธร็กอะไรนั่นนักล่ะ
ไม่มีทางที่จะเก่งสมคำคุยหรอก
นายยังไม่ได้อ่านรายงานสินะ
รายงานว่าไงครับ
บอกว่าเขาเก่งสมคำคุยไง
เดี๋ยวก็รู้กัน
พวกนายบ้ากันไปหมดแล้ว นายต้องกินอะไรกันก่อนนะ
ชาวยูโนปาพูดถูก
เราต้องบำรุงร่างกายก่อนออกรบ
หลังจากนั้น เราจะกินเครื่องในของศัตรู
ไม่ก็ศัตรูกินของเรา
งั้นนี่อาจเป็นมื้อสุดท้ายของเราเหรอ
ยอดไปเลย
ถ้าตอนนี้เธอเลือกกินอะไรก็ได้ เธอจะกินอะไร
เบอร์เกอร์มาร์ตไดรฟ์ทรู
แจ๋ว ทริปเปิลทริปเปิล ใช่เลย
แล้วก็เฟรนช์ฟรายส์เครื่องเยอะๆ จากเมนูลับด้วย
ฉันกับพ่อชอบสั่งมากินกัน
ที่จริง ถ้าจะให้ฉันเลือก
ฉันเอาสปาเกตตีของพอล
เขาเป็นแฟนแม่ฉัน เขาทำมีตบอลและทุกอย่างเองเลยนะ
เบรนโบวล์ที่กาแล็กติกกริลล์
ฉันกำลังกินอยู่เลย
มื้อสุดท้ายของฉันคือเลือดตัวเองที่กระอักในคอ
ตอนลมหายใจสุดท้าย
หลังจากการต่อสู้ในตำนานกับคู่ต่อสู้ที่เหนือกว่า
นั่นจะเป็นอาหารที่น่าพอใจสุดๆ
อร่อยเนอะ
คุณดูกังวลนะ โนแลน
ใช่ครับ
คุณก็ควรกังวลนะ
นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุด ในรอบหลายศตวรรษที่จะยุติเรื่องนี้
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่กวนใจคุณ
ใช่
แธร็กต้องตาย
แต่ชาววิลทรัมคนอื่นๆ คุณก็บอกเองนี่
พวกเขาจะอ่อนแอและแยกกันไป ถ้าไม่มีเขา
แต่ก็ยังสามารถสังหารและทำลายล้างได้มหาศาล
ฉันไม่ยอมเสี่ยงอะไร ให้จักรวรรดิกลับมาได้หรอกนะ
มาร์คกับโอลิเวอร์ก็เป็นลูกครึ่งวิลทรัม
ทุกคน เราถึงระยะเซ็นเซอร์ของดาววิลทรัมแล้ว
ถึงเวลาเตรียมตัวแล้ว
เรามีแค่สิบนัดเหรอคะ
เธอไม่รู้หรอกว่ามันยากแค่ไหน
ที่จะสกัดและปรับพิษซินแล็ค
ในที่สุด
เธดัสจะไปด้วยเหรอ
เขาเหมือนอายุเป็นล้านปีเลยนะ
ช่างเถอะ
ฟังพ่อนะ
ไม่ว่าจะคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งแค่ไหน
แธร็กแกร่งกว่า
อย่าให้เขาลากพวกลูกออกจากกลุ่ม
แปลว่านายห้ามพยายาม จัดการเขาคนเดียวด้วย โอลิเวอร์
ไม่ทำหรอกน่า
เราต้องเกาะกลุ่มกันไว้
เราถึงจะชนะได้
ถ้าเกิดอะไรขึ้น
จำไว้นะ พ่อ…
เรารู้ครับ
ถ้าไม่รอด ฉันคงเสียใจแย่
ทุกคนพร้อมไหม
ทำตามแผนไว้นะ
แอบผ่านเซ็นเซอร์พวกเขา
แล้วสำรวจดาวให้เร็วที่สุด
ทุกคนมีตำแหน่งที่ผู้สำเร็จราชการน่าจะอยู่แล้ว
พอเจอเขา ก็เรียกคนอื่นๆ
จำไว้นะ
สิ่งสำคัญอย่างเดียวคือการตายของแธร็ก
งั้นรออะไรอยู่ล่ะ
ไปช่วยกาแล็กซีได้แล้ว
นั่นมัน…
ใช่
หลังการลอบสังหารจักรพรรดิอาร์กอล และการกวาดล้าง
จักรวรรดิเราก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว
เพราะเราเข้ายึดครองดาวเคราะห์ เพื่อระลึกถึงผู้นำที่เราเสียไป
แต่ไม่นานก็เกิดไวรัสสเกิร์จระบาด
และมันทำเราเกือบสูญพันธุ์
นี่เป็นสุสานที่เหมาะสมที่สุดที่เราคิดออก
ทุกครั้งที่เราออกจากดาว
เราจะถูกย้ำเตือนถึง ความอ่อนแอและความล้มเหลวของเรา
มันจะช่วยปกปิดร่องรอยของเรา
ทุกคน
อย่างน้อยเราก็ไม่ต้อง เสียเวลาหาเขาแล้วใช่ไหมล่ะ
นี่ไม่เปลี่ยนอะไรเลย
พวกมันรู้ว่าเราจะมา
ไม่สำคัญหรอก
ฆ่าแธร็ก
ใช่เลย
คนทรยศ
แกกล้ากลับมาที่นี่
ขอให้น้ำแมลงนี่ได้ผลเถอะ
โดนซะเถอะ
โอเค ได้ผล
ได้ผลแน่นอนเลย
เยี่ยม ไปยิงคนอื่นต่อ
ฉันน่าจะฆ่าพวกแกสองคนที่แธร็กซ่า
คนทรยศ
แกอ่อนแอมาตลอด ครี้ก
โอลิเวอร์
น่าผิดหวังจริงๆ
อยู่บนโลกทำให้แกใจอ่อนนะ
อย่าหวังไปเลย
เอาอีก
เอามาอีก
อัลเลน ไปจัดการเธดัส
อะไรนะ เวรแล้ว
กำลังไป
ฆ่าเขาก่อนที่เขาจะยิงอีก
สิ่งที่แกต้องกังวลไม่ใช่ปืนฉันหรอก
เอาเลย
อัลเลน
เก็บลูกดอกไว้ก่อน
ไอ้พวกนี้มันจัดการเองได้
ไปเลย
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ โนแลน
แกต้องการอะไร แธร็ก
แค่อยากคุยกับเพื่อนเก่า
เราเคยคุยกันตั้งแต่เมื่อไหร่
เราคุยกันตลอดนั่นแหละ
บางคนแค่เลือกจะไม่ฟัง
งั้นก็พูดมา
กลับบ้านเรา โนแลน
กลับบ้านแล้วทุกอย่างจะได้รับการอภัย
เราไม่มีบ้านแล้ว
ที่นี่คือสุสาน
วิลทรัมไม่ใช่สุสาน
มันคือตัวตนของเรา
เราจะฟื้นคืนให้มันเป็นดังเดิม
เหมือนที่เราจะฟื้นคืนให้ เผ่าพันธุ์เราได้อยู่ในที่ของเราในกาแล็กซีนี้
เราเหลือแทบไม่ถึง 40 คนแล้ว แธร็ก
ชาววิลทรัม 40 คน
ที่รู้จักนายดีกว่านายรู้จักตัวเอง
คนที่สู้เคียงข้างนาย
คนที่ทุกข์ทรมานแบบเดียวกับนาย
นายไม่ใช่ครอบครัวฉันอีกต่อไปแล้ว
แต่คนที่ทำให้เราเกือบสูญพันธุ์เป็นครอบครัวเหรอ
ฉันรู้ว่าเธดัสสร้างไวรัสสเกิร์จขึ้นมา
แต่นายเลือกสู้ข้างเขา
เขาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ตัวเอง
เพื่อหยุดไม่ให้เราฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อื่น
นายรู้ว่าเราแค่ทำสิ่งที่จำเป็น เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย
เหมือนที่มาตามล่าลูกชายฉันเหรอ
เราทดสอบลูกชายนาย เหมือนที่เราทุกคนถูกทดสอบมาก่อน
คิดว่าเธดัสจะใจดีกับพวกนั้น
หลังชนะสงครามนี้เหรอ
นายไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่ฉันกลัวสินะ
สิ่งมีชีวิตน่าขัน
ทำได้แค่เบี่ยงเบนความสนใจ
นั่นคือสิ่งที่แกคิด กับทุกเผ่าพันธุ์นอกจากพวกตัวเอง ลูแคน
อีกเดี๋ยวแกก็จะได้เรียนรู้
ทนไว้นะ
กำลังซ่อมวัตถุภายนอก
ขอบคุณ ขอบคุณนะ
ไม่เป็นไรค่ะ อัดพวกมันต่อไปนะ
ห้องนี้เคยมีเสียงหลายพันก้องกังวาน
มารวมตัวกันด้วยความรู้ที่ว่า จักรวาลเป็นของชาววิลทรัม
จักรพรรดิอาร์กอลแสดงให้เราเห็น
สอนพลังที่แท้จริงให้กับเรา
เธดัส
เธดัสเป็นคนขี้ขลาด
นายก็รู้ดีใช่ไหมล่ะ
มันไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย
สู้เพื่อเขาก็เหมือนสู้เพื่อทำลายตัวเอง
ทำลายครอบครัวของนาย
ฉันไม่ให้เขาทำร้ายครอบครัวฉันหรอก
นายทำไปแล้ว
มันจบแล้ว แธร็ก
ทั้งกาแล็กซีร่วมกันต่อต้านเรา
แต่มันไม่ต้องจบที่การสูญพันธุ์
ยอมรับเงื่อนไขซะ และฉันจะหยุดเรื่องนี้
ไม่ว่าเธดัสจะต้องการอะไร
จักรพรรดิของเราจะยอมตกลงไหมล่ะ
มองไปรอบๆ สิ แธร็ก
เราแพ้แล้ว
ไม่เข้าใจเหรอว่าทำไมทุกอย่างถูกทำลาย
นี่คือบ้านของเรา
เราจะสร้างมันขึ้นใหม่
ไม่
นายจะไม่ได้สร้าง
การตายของชาววิลทรัมทุกคนทำให้ฉันเจ็บปวดมาก
ไง ไอ้เวร ถังขยะเรียกหา
มันอยากได้ขยะคืน
แกไม่ใช่พวกเดียวกับเรา
โอลิเวอร์
ไม่นะ
เด็กนี่เป็นความล้มเหลว
มันไม่ใช่น้องชายแก
ฉันฆ่าคอนเควสต์
ฉันจะฆ่าแกด้วย
เอาสิ
บอกเลยว่าไม่ปลื้ม
โซอี้
เร็วเข้า
กระสุนหมดแล้ว
บ้าเอ๊ย กระสุนหมด
ถ้าฆ่าฉันได้ก็ฆ่า ฆ่าไม่ได้ก็ตาย
ฉันจะได้หาศัตรูที่เก่งกว่านี้
ในที่สุด
ไม่
ทุกคนไปกับฉัน เดี๋ยวนี้
ช่างเขา พ่อต้องการลูก
เราจะทำอะไรกัน
สเปซ เรซเซอร์ ไปข้างหน้า
ไม่ อยู่กับพ่อไว้
ไม่
ไม่มีทาง เราทำไม่ได้หรอก
มาร์ค เชื่อพ่อ
สเปซ เรซเซอร์ เอาเลย
ไม่นะ
ไม่
อยู่ใกล้กันไว้
เกาะกลุ่มกัน
โซอี้
มันเป็นทางเดียวที่จะให้พวกเขาเห็นความจริง
ผมรู้
โอลิเวอร์ โอลิเวอร์อยู่ไหน
ชาววิลทรัม
โลกของพวกแกถูกทำลายแล้ว
ยอมแพ้เป็นทางเลือกเดียว
ไม่
ฉันเลือกตาย
จักรพรรดิอาร์กอล
ผมแก้แค้นให้ท่านแล้ว
แกเป็นรายต่อไป
เธดัส
พระเจ้า
อัลเลน หาโอลิเวอร์
อัลเลน
ได้ โอเค
ฉันเสนอจะให้อภัยแก
ฉันเสนอจะให้แกตายอย่างมีเกียรติ
แต่แกเลือกทำลายทุกอย่าง
ฉันฆ่าเธดัสเร็วเกินไป
ฉันจะไม่พลาดกับแกซ้ำสอง
โอเค ฉันเข้าใจนะ
ทุกคนตกใจแล้วก็หัวเสีย กับเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นนิดหน่อย
สเปซ เรซเซอร์ สเปซ เรซเซอร์
อัลเลน
โซอี้
ไม่เป็นไร ฉันจัดการได้
เราต้องไปแล้ว
เราทิ้งมาร์คกับโนแลนไม่ได้นะ
แล้วโอลิเวอร์อยู่ไหน
เราช่วยพวกเขาไม่ได้
แกเลือกเป็นชาววิลทรัมได้
แต่แกเลือกเป็น…
จะทำยังไง
เราจะเอาชนะมันได้ยังไง
มาร์ค
พ่อ
เสียเปล่าจริงๆ
ผู้สำเร็จราชการ ฆ่าเขาซะ
พวกมันทำลายบ้านเรา
เงียบ
แค่นี้…
เราก็มีน้อยเกินไปแล้ว
ผู้สำเร็จราชการแธร็ก ท่านจะสั่งการอะไรต่อไป
นี่
ไง พวก มาร์ค
ตื่นหรือยัง
ตื่นแล้วนี่
ดูนั่นสิ ยินดีต้อนรับกลับมา
อัลเลน
ผมหลับไปนานแค่ไหน
สองสามสัปดาห์
เสี่ยงตายอยู่หลายรอบ
ขอบอกเลยนะว่า พวกนายเก่ง เรื่องทำให้ชาวยูโนปาเครียดจริงๆ
โอลิเวอร์อยู่ไหน แล้วพ่อผมล่ะ
พ่อ
พ่อยังไม่ตาย
เพิ่งตื่นเมื่อวาน
โอลิเวอร์…
เขาจะไม่เป็นไร
เขาแค่ต้องการเวลารักษาตัว
แล้วแธร็กกับคนอื่นๆ ล่ะ
สิ่งสุดท้ายที่ลูกจำได้คืออะไร
แธร็กเกือบฆ่าผม
พ่อ… ผมนึกว่าพ่อตายแล้ว
ทำไมเขาถึงไว้ชีวิตเราล่ะ
ถามได้ดี
แต่มีคำถามสำคัญกว่านั้น
อะไรครับ
พวกมันอยู่ไหน
นั่นแหละปัญหา
อย่างที่ทุกคนรู้…
อย่างที่ทุกคนรู้ เธดัสตายแล้ว
สมาพันธ์เลยขอให้คนมานำ
จนกว่าจะแต่งตั้งคนมาแทนเขาได้
และเชื่อไหมล่ะว่า
เขาแต่งตั้งหมอนี่
พวกเขาอยากให้ฉันจัดการปัญหาเล็กๆ ปัญหาเดียว
ชาววิลทรัมที่เหลืออยู่
ใช่
นายพลเทเลีย
เราให้ยานตรวจทีละส่วนเลย แต่ตอนนี้พวกเขาก็หายไปเฉยๆ
ทุกคนกลัวกันมาก
ไปซ่อนก็เป็นสัญญาณที่ดีใช่ไหมล่ะ
ปกติแล้ว ชาววิลทรัมไม่ค่อยจะ…
มาร์ค มีอะไรเหรอ
พวกเขาไปที่โลก
คำบรรยายโดย กชนันท์ อยู่ใจ
ผู้ตรวจสอบงานแปล เจียระไน ไชยสาร