-Kape? -Sige. Salamat, pre
-Naghanda ka na ba? -Para saan?
Sa superhuman evasion training. Kailangan nating pumasa.
Naiintindihan kong kailangan. Pero nakakainis.
Sa hukbo, kailangan ng pisikal na ensayo.
'Pag may sasaksak sa'yo, dapat handa ka.
Pero ito, ibang-iba ito.
Kailangan kong maghanda para
sa taong kayang bumaril ng laser gamit ang mata niya,
o kayang kumontrol ng isip o sumipa ng bus papunta sa buwan?
'Yon ang trabaho.
Ang kalmado mo naman.
'Di ba nabali ang likod mo noong unang...
Teka nga, hindi ka kasali, ano?
Kawawa ka naman.
Pupunta akong London.
Mamamasyal, kakain ng pang-Indian. Magliliwaliw.
Wala ka rito buong linggo?
Dalawa. Buong bakasyon ni Matt.
Tagahanga siya ng Beatles.
Kaya gustong pumunta sa Abbey Road at Apple Records.
Baka magkaoras din ako para sa gusto kong puntahan.
At kayong dalawa lang?
Sigurado ka riyan, Steve?
Akala ko nagbabaga ang galit niyo sa isa't isa.
'Di naman gaano.
Si Matt kasi, maraming dinanas na hindi maganda.
Pero nakaya niyang magbago.
'Yong sinabi mong ginagawa ng batang 'yon, ang pagnanakaw, droga,
paano mo napabago?
Magandang umaga. Hindi naging madali.
Noong una kaming nagsama ni Molly,
nakatira pa ang bata sa ama niya, at wala siyang disiplina.
Malaking sakit sa ulo.
Nakita mo naman 'yong pasang ibinigay sa akin. Pero ayos na.
Nilabanan niya ang mga demonyo niya, at... Grabe, natalo niya ang mga 'yon.
Wala pa akong nagagawang gaya noon.
Kaya tuwang-tuwa kami para sa kaniya, sa kung ano siya ngayon.
Gusto niyang pumunta sa London
kaya nag-ipon kami ni Molly para matupad 'yon.
Gusto naming maipakita na masaya kami sa nagawa niya.
'Di ko siya tunay na anak. Wala ako noong isinilang siya.
Hindi ko siya tinuruang magbisikleta o maglaro.
Pero 'pag umakyat na siya sa entablado para tanggapin ang kaniyang diploma,
anak ko 'yon.
'Wag kang mag-alala.
Gusto mo ba ng mainit na tsokolate para 'di ka na malungkot?
Para bang 'di ka sa akin umiiyak 'pag pumalpak ang relasyon mo.
Anong... 'Yon ay...
Nasa loob dapat tayo!
'Di ko dapat sinunod ang kalkulasyon ng isang clone.
Clone? Hindi ako...
Ito talaga ang plano.
Puntirya tayo ng Pangulo, kaya bubulabugin natin siya.
Hindi sapat na patayin lang siya. Dapat magarbo.
Alam mo dapat 'yon kung ikaw ang orihinal.
Diyos ko! Diyos ko! Diyos ko!
Ayos. Nakakakiliti.
Gusto ko, mas mataas na kalibre.
Binabalaan ko kayo...
Ano'ng gagawin mo?
Patayin mo na 'yan!
-Mapapalitan ang mata mo dahil reserba ka! -Ako ang orihinal!
Steve, ilag!
Patawad, nahuli ako.
Red Rush, ilayo mo rito ang lalaki.
Ilayo n'yo ang iba!
Kami nang bahala sa dalawang 'to pag wala nang tao.
Kami nang bahala rito.
Tulungan n'yong lumikas ang mga sibilyan.
Sige po.
Naku, takbo!
War Woman.
Pakiusap. 'Wag na kayo makisawsaw rito.
Hayaan n'yo na kami. Magpahinga na lang kayo.
Ayaw namin. Patawad.
Hindi ito palabas! Alis!
Naku!
Magdikit-dikit kayo! Dikit-dikit!
-Huwag kayong gagalaw. Ligtas na kayo. -Akin na.
Malayo na sila.
-Bantayan mo ang Pangulo. -Sige!
Pasensya na kung masyadong mabilis, pero marami kasi kayo...
Naku. 'Pag nagsimula na sa isa...
Patawad... 'Di ko...
Bilis! Habang 'di nakatingin.
Mukhang wala nang laman ito. Ako sa taas, ikaw sa baba.
Akong bahala sa'yo. Makakaligtas tayo. Kalma lang.
Hindi. Hindi.
Paano ka?
Sa likod mo.
Walang anuman.
Ilayo n'yo ang mga sundalo!
Kaya na namin ito. Delikado para sa inyo.
'Pag wala na ang Guardians of the Globe at ang Pangulo,
wala nang makakapigil sa amin.
Humawak ka!
Ayos na.
Ubos.
Wala nang laman ang gusali. Tayo lang.
Tapos na ang paglikas.
Pwede na nating itodo ang pagdurog sa mga ito.
Ano, Ma? Saglit lang.
-Nagmamadali ako. -Ma!
Wala akong sabon sa kwarto. Bakit?
Ako ang nagpapaligo sa'yo dati. Nakita ko na lahat ng 'yan.
Labas!
Engkwentro sa White House ng Guardians of the Globe.
Mukhang sinalba ni Papa ang White House.
-Mag-isa? -Nandoon ang Guardians.
Sino ang nilabanan? Ah, Mauler Twins.
Mukhang 'di siya makakasabay kumain. Sayang.
White House 'yon, Ma. Mahalaga.
Taun-taon naman nilang inaayos 'yon.
Kung hindi si Doc Seismic, 'yong Lizard League, o iba pa.
Wala na nga yata roon ang Pangulo.
Hindi pa ako huli. Ligo na ako.
Teka lang. Tara muna rito.
Babatuhin ko kayo ng bote, e.
Tanggalin na natin ang costume mo.
Respeto naman.
'Pag nasa kubeta ako,
at 'pag mag-uusap kayo tungkol sa pagtatalik, 'wag dito.
Dapat ngang masaya ka
dahil mahal na mahal ng magulang mo ang isa't isa.
Tumahimik ka na at gumayak.
Hintayin n'yo munang makaalis ako ng bahay.
Para sa kolehiyo.
Ano sa tingin mo? Paris?
Gusto kong puntahan 'yong kainan sa Berlin.
Natatakam ako sa pagkain nila.
Kakain kayo sa Best Wurst? Gusto ko rin.
'Pag lumabas na ang kapangyarihan mo, makakaalis ka na mag-isa.
Ipamukha mo pa, Pa.
Malapit naman na sigurong lumabas 'yon, anak.
Kahit ang mga bata sa Viltrum ay nagkakaroon
ng kapangyarihan bago ang ika-18 kaarawan nila.
-Hintay lang. -Huwag mong paasahin.
Paalam! Pakasaya kayo!
Maglalakad na lang ako sa lupa. Gamit ang paa ko.
Magandang umaga!
Ano, sinusubukan ko lang ang bago kong sapatos.
Inatake ng Mauler Twins ang White House. Grabe, ano?
-Nakita ko nga. -Ang mga Guardians na 'yon
ay hinayaang muntikan nang mapatay ang Pangulo.
Hindi nga napasok ang gusali. At nandoon si Omni-Man!
Gustong-gusto mo si Omni-Man.
Dahil lang sikat.
Tagahanga ka rin ng Yankee?
Gwapo siya, oo. At swabe ang bigote.
Pasensya na. Hindi ka ganoon. Clash Crash tayo ngayong gabi?
Sana makuha ko ang level 43 chest armor.
'Wag mong sabihing magtatrabaho ka na naman.
Kailan ka huling bumili ng komiks?
Mahal ang mga 'yon.
At madalas maglabas ng Seance Dog.
Ang hilig mo sa kalokohan.
Tantanan mo ako, Todd!
Sige na! Huwag ka nang magkunwari.
Alam kong may gusto ka sa akin. Sinabi ni Marcy.
Malaki at maskulado ka nga, ano?
Tumpak.
At sa tingin mo, ayos lang na pagsamantalahan ako?
Huwag mo akong talikuran.
Ano, tomboy ka ba?
Diyos ko, sana nga. Tatantanan mo ba ako kung ganoon?
Bitawan mo ako, para makahalik ako ng babae.
Huwag. Doble ng laki mo 'yan.
Siguro kaya mong manood lang, ako hindi.
Kaya ko dahil hindi ako si Omni-Man, at ikaw rin hindi.
Tingnan natin.
Malinaw na ang ipinapahiwatig ni Amber, Todd.
-Ano? Seryoso ka, Grayson? -Ganito...
Pabayaan mo siya!
Ano'ng tinitingnan mo?
Salamat.
Wala 'yon.
Muntik na.
Sa wakas.
At maligayang pagdating sa paborito kong anak. May manok dito.
Pero may ininit din akong German bratwurst
na inilipad dito para lang sa iyo.
Nakakatuwa ang araw ko.
Patawad nahuli ako.
Seryoso, inatake ng dragon ang Hong Kong.
-Pinigilan ko. -Dragon. Astig.
Sinasabi pa lang ni Mark na maganda raw ang araw niya.
Hulaan n'yo, sino ang may kapangyarihan na?
Sigurado ka?
Sigurado. Nakapaghagis ako ng basura papuntang kalawakan.
Ayos, anak, ayos.
Kung gusto mo, mag-ensayo tayo bukas.
Nakakatuwa ito.
Bukas nang umaga, Mark. Maaga kang matulog.
Sige.
Pakinggan mo ako, anak.
Medyo mahirap 'tong pag-usapan.
Napansin mo siguro na hindi ako gaya ng mga normal na ama.
Oras na siguro para malaman mo ang totoo.
Sa tingin namin ng mama mo kaya mo nang maintindihan kung saan ako nanggaling.
Ilang milyong milya mula rito, sa kalaliman ng kalawakan,
may planetang Viltrum.
Isang asul na paraiso, mag-isa sa system niya gaya ng atin.
Doon ako ipinanganak.
Parehong-pareho sa tao ang mga Viltrumite,
pero kaya naming lumipad, gumalaw nang napakabilis, at malakas kami.
Pagpatak ng tamang edad,
umaalis kami ng Viltrum upang lakbayin ang kalawakan,
at gamit ang aming kakayanan ay tumulong sa ibang mundo.
Nagboluntaryo akong pumunta sa Earth upang bantayan ito.
Noon ko nakilala ang mama mo.
At kalaunan ay dumating ka.
Alam kong mahirap 'tong paniwalaan lahat,
pero may dugong Viltrumite ka, anak.
At tumatanda ka na.
Maraming magbabago sa'yo pagtungtong mo ng pagbibinata.
Titigyawatin ka,
magbabago ang boses mo,
tutubuan ng buhok ang mga lugar na 'di mo inaasahan,
at magkakaroon ka ng sarili mong kapangyarihan.
Gaya ko.
Kalakasan at bilis, paglipad, lahat ng iyon.
Naiintindihan mo ba?
Makakalipad ako?
Oo, anak. Makakalipad ka.
Makakalipad ako.
Huwag kang tumingin sa baba. Tigil!
Hindi ako malalaglag.
Lilipad ako pataas dahil kaya kong lumipad.
Pero paano kung hindi?
Hindi, hindi. Ito na.
Sabi ni Papa kusa ito. 'Di ako malalaglag kung ayaw ko.
At kahit pa, hindi ako masasaktan, siguro...
Bahala na!
Nako po.
Diyos ko.
Ayos.
6:00 LIPAD KASAMA NI PAPA
Gumayak ka na at lilipad na tayo, anak ko.
Maghahanda ako ng kape.
Parang naglalakad ka pero hindi mo na kailangang isipin ang pagbalanse.
Gaya noong sanggol ka pa.
Nagsisimula ka pa lang.
Kailangan mong manatiling nakaangat.
Panatilihin mo ang paggalaw sa gusto mong puntahan.
-Malinaw? -Oo. Naiintindihan ko na.
Parang hindi pa, e. Sundan mo ako.
Hindi, hindi.
Maaari kang mapagod lumipad.
Masakit sa katawan ang pagmamadali.
Mas mabuti kung irelaks mo lang ang katawan mo.
Gamitin mo ang pwersa para kusa kang makasulong.
'Wag ka lang masyadong magrelaks, baka ka malaglag.
Parang pag-ihi sa salawal.
Ano?
Pag-ihi sa salawal.
Buong buhay mo, pinipigilan mo 'yon,
kaya rito, parang bigla kang iihi sa salawal mo,
napakahirap.
Paano mo nalaman? Nasubukan mo na?
Hindi ko inaasahan na ganito ka na kagaling.
Nag-ensayo ka kagabi? Kaya ka puyat?
Di 'yon mahalaga.
Lumapag tayo roon.
Dahan-dahan.
Lalapag na tayo.
-Bakit 'di ka humihinto? -'Di ko kaya!
Tigil! Tigil!
Matatawag pa rin namang paglapag 'yon. Tumayo ka.
Bilis, may susubukan tayo.
Medyo nasasanay na ako.
Hindi sapat. Subukan mo akong suntukin.
-Talaga? -Oo.
Buong katawan.
Pwede kang manuntok gamit ang braso,
pero kung susuntok ka gamit ang balikat, bewang at binti rin,
mas malakas ang pwersa.
Medyo matagal bago ka masasanay.
Sige.
Tayo, malaya tayong nakakagalaw sa pisikal na espasyo.
Kaya tayo nakakalipad.
Hindi natin kailangang ipwersa ang paa natin sa lupa.
Kaya nating tumungtong sa kahit ano.
Tayo ang gumagawa ng pwersa.
Ayos.
Pero subukan mo ang ganito.
Paano?
Papa.
Ang sakit. Sinaktan mo ako.
Alam ko, anak. Hindi ko...
Napalakas lang. Pasensya na.
Bakit mo ginawa 'yon?
Mark, kung gusto mong maging gaya ko,
kailangan mong maghanda sa lahat ng bagay.
Gagamitin nila ang pwersa nila sa'yo.
Gaano kalala ang ensayo n'yo?
Napasobra ako sa pagtuturo sa kanya.
Pero kailangan niya 'yon.
Baka naman nasagad?
Kinukwestiyon mo ako?
Ano bang problema mo?
'Di ko alam.
Pasensya na. Ngayon lang kasi lumabas ang kapangyarihan ni Mark, 'di ako handa.
Maraming magbabago.
Iniisip ko, mas mabuti siguro kung
hindi na lang siya nagkaroon.
Grabe. Masakit pa rin ba ang suntok ni Todd? Ayos ka lang?
Hindi, ayos lang ako.
Sige. Mukha namang ganoon.
Oy, Mark Grayson.
At wala si Amber dito para protektahan kang bwisit ka.
Todd, pakiusap. Huwag muna...
Huwag?
Huwag ano? Huwag kitang bugbugin?
O ano? Binabantaan mo ba ako?
Gusto mong ipaalala ko ang nangyari noong nakaraan?
Suntukin mo ako.
Dali. Suntukin mo ako nang malakas.
Isa pa.
Isa pa. Mas malakas.
Halimaw!
Ano'ng nangyayari sa iyo?
Gusto ko ng masusuntok.
Umalis na siya, Mark. Nasayang ang pagkakataon mo.
Putok ng baril. Saan nanggagaling 'yon?
Bwisit!
Tara. Bilis.
Hindi ka dapat sumama sa pagtakbo!
Dapat doon ka lang, para makatakas kami.
Dinala mo ako bilang proteksyon.
Hindi ko magagawa 'yon kung nagpabaril ako.
Tumahimik ka at itakas mo kami.
Sadya 'yon.
Sino kang lintik ka?
Ako si...
Wala pa akong maisip. May imumungkahi ka ba?
"Ginoong Butas-butas ang Katawan"?
Hindi madaling bigkasin.
Mayroon bang iba?
Ano kaya kung "Boy Malupit"?
Hindi, tunog pambata, e. Ano sa tingin mo?
Katawa-tawa ang hitsura mo.
Umalis na tayo rito.
Marami kang nilampasan sa proseso, Mark.
Wala namang masamang nangyari.
Hindi man halata,
pero ang laki ng pinsalang idinulot mo.
Hindi ka pa handa.
Suntukin mo ako.
-Ano? -Suntukin mo ako ngayon. Dali!
Hindi ako handa noon, ngayon handa na. Kaya ko na.
Dali.
-Hindi kita susuntukin. -Hindi mo pa ako sinusuntok.
Natakot ako, hindi naman ganoon kalala. Kaya ko. Malakas ako.
-Alam ko-- -Hindi!
Hindi ka naniniwala sa akin.
Suntukin mo ako para mapatunayan ko.
Pakiusap, Papa. Suntukin mo ako.
Nako, anak.
Malakas ako, kaya ko 'to.
Ginusto ko 'to noon pa.
Gusto kong gawin ang ginagwa mo.
Gusto kong maging kagaya mo.
Magiging ganoon ka, anak.
Sa tamang panahon.
Babawi ako.
Sundan mo ako.
Mamimili tayo?
Oo.
Nakita ka ba?
Sinong kausap mo?
Pasensya na. Nagtatanong lang.
Pang-prom na damit sa umaga, pandigmang-kasuotan sa gabi.
Ako si Art Rosenbaum, bata.
Masaya akong makilala ka sa wakas. Naikukwento ka na sa'kin.
Ikaw rin.
-Hindi ako binabanggit ng Papa mo, ano? -Ano...
Binata pa lang siya. Marami siyang nakakalimutan.
Teka, mga super suit?
Magkakaroon na ba ako ng costume? Gaya ni Papa?
Naintindihan niya.
Hindi ka pwedeng nakapantulog.
Ayos! Astig!
Mayroon ka nang ginawa para sa akin?
Mag-uusap muna dapat tayo,
at saka ako gagawa.
Pero mayroon ako ritong handa na.
Ano sa tingin mo?
'Di ako sigurado sa kulay, masyadong matingkad. Pa?
Medyo masagwa nga, Art.
Sinubukan ko lang namang ibenta ang 'di naibenta.
Gusto ko ang salamin, 'di ako mapupuwing habang lumilipad.
Pero gusto ko sana, medyo,
ewan, natatangi?
Syempre naman. 'Yon ang gusto ng lahat.
Ang natatangi. May simbolo.
'Yong iguguhit ng mga bata sa kwaderno
habang nangangarap na maging gaya mo.
Mahirap din gawin.
Pero, dahil sa Papa mo,
handa akong paghirapan ang gagawin ko,
pero kailangan ko ng tulong mo.
-May naisip ka na bang pangalan? -Hindi ko pa napag-isipan 'yon.
Nakakatulong ang pangalan.
Si Darkwing, may itim na pakpak,
si Red Rush, may pulang liwanag 'pag tumatakbo.
Bigyan mo ako ng ideya, gagawin kong kakila-kilala.
Pag-isipan mo, sabihan mo ako.
Mark?
Mark!
Mark?
Ano 'yon?
-Nag-eensayo sa paglapag. -Halata nga.
Pasensya na sa kinalabasan ng bakuran.
Ano'ng ginagawa mo?
Kailangan kong mag-ensayo.
Hindi ako makalapag nang ayos o makalipad nang mabilis.
Mark, kailangan mong matulog.
-Kailangan kong mag-ensayo. -Hatinggabi na.
May trabaho bukas, eskwela.
Pumasok ka, ngayon na.
Pasunurin mo ako.
Pakiramdam mo ba malakas ka?
Dahil alam mong 'di kita kaya sa pisikal?
'Yon ang kailangan mo?
Mahalaga 'to.
Naalala mo noong bata ka,
nag-uusap tayo tuwing gabi bago ka matulog?
Kinukwento mo sa akin kung may nangutya sa'yo o kung ano man,
sinasabi ko sa'yo ang mga karanasan ko para bumuti ang pakiramdam mo?
Hindi kita makukwentuhan habang lumilipad sa langit, pero...
pero nandito pa rin ako.
Dati tayong dalawa lang,
at ang Papa mong makapangyarihan at tagapagligtas ng mundo.
Ngayon, kayong dalawa na, at ang nakakabagot at ordinaryo mong Mama.
-Ma... -Ayos lang, anak. Naiintindihan ko.
Kailangang lampasan mo ang normal na buhay kasama ako
para maging higit pa roon, gaya ng Papa mo.
Oo, pero 'yon ang inaalala ko.
Hindi ako gaya ni Papa.
Gaya mo ako. Hindi ako espesyal.
Ang sakit naman no'n.
Hindi... Alam mo ang ibig kong sabihin.
Matapos ang lahat ng nagawa niya, paano ako makakahabol sa ganoon?
Sino'ng nagsabi na kailangan mo?
Hindi mo naman kailangang maging magaling na Omni-Man.
Kailangan mo lang maging magaling na ikaw.
Paano kung hindi ako sapat?
Mark, paanong hindi ka magiging sapat?
Salamat.
Mahal ko ang nakakabagot, mahina, at ordinaryong mama ko.
At mahal ko ang siraulo kong anak.
Pagod ka yata.
Ayos lang ako.
Marami lang iniisip.
Talaga? Ano 'yon?
Pipilitin mo rin namang malaman, kaya ito na...
Natatakot ako, Papa.
Paano kung 'di ko kaya 'to?
-Narinig mo 'yon? -Oo.
Maghanda ka.
-Kinabahan ka ba? -Medyo.
-Pero nasalo mo? -Oo.
Ganoon din ang pagiging bayani.
Simula ito ng mahabang paglalakbay nating dalawa.
Sa landas na ito, kailangan mong gumawa ng
mga bagay na ayaw mo o sa tingin mo hindi mo kaya.
Ayos lang matakot. Natural lang na mangamba,
pero kung kaya mong lagpasan 'yon, at gawin ang kailangang gawin,
magiging ayos ka rin.
Kaya mo ba 'yon, Mark?
Oo.
Tingin ng mga batang gaya mo ay napakalakas nila,
at nakakasama 'yon sa kanila.
Pero ikaw, naiiba ka.
Totoong malakas ka.
Alam ko na.
Sige, bata. Gawin na natin.
Naku.
Sa tingin n'yo ba sobra ito para sa inyo?
Nabutas ang gusaling iyon. Tingnan niyo!
Naku!
Ayos na?
Mabuting sumuko ka na lang. Ako si...
Ang sinasabi ko, mahilig siya sa isda.
Dapat maging mabait ka sa kaniya.
Nahihirapan siyang makipagkaibigan.
Sandamakdamk ang mga kaibigan niya, pero tama ka. Dapat...
Takbo!
Gusto kong makita ang takot sa mata n'yo! Parehong takot...
Ano ito?
Sinusubukan ko namang makipagkaibigan sa kaniya.
Josef! Nangako ka!
Ay, nako.
Paano tayo sasaya
kung hindi ko makuha ang interes mo kahit sandali?
Makuha ang interes ko? Olga naman.
Magkaiba tayo ng pananaw.
Mabilis din ang takbo ng utak ko.
Kahit pa maiksing usapan ay parang oras na sa akin.
Nakakapagod.
Pero ang makasama ka ay parang biyaya.
Ang boses mo ay musika sa akin.
Mabuti ka at magandang babae.
Nasa iyo ang buong interes ko.
Totoo ba 'yan?
Oo.
Mukhang...
Tawag ng Guardians. Pasensya na.
Naiintindihan ko. Sige na.
Lagot na ang Denver, hangal!
Papasabugin ko ang sarili ko kasama ng buong siyudad.
Nilagyan ko ng plutonium ang damit ko...
'Pag nangangamba, ibato sila sa kalawakan.
Sa wakas, may aksyon!
Holly! Teka lang!
Connie, huwag mo na sayangin ang oras ko.
Mabuting balita ito.
Dahil sa ikatlong paglabas ng Haven Storm 4.0,
tataas ang presyo natin sa merkado nang hindi bababa sa 10%.
Maganda ang nakaabang na taon sa atin.
Libre dapat ang bagong paglabas ng Haven Storm.
Hindi mga shareholder ang inaalala ko.
Gusto kong maganda ang taon ng mundo.
Hindi ba sapat na ang tulong mo sa mundo?
Walang sapat.
Bilis!
Bilis! Kaunti na lang! Kaya mo 'to!
Nagawa mo! Nagawa mo!
Naku! Patawad!
Ayos na.
Ayos ka lang?
Ayos lang. Nagawa natin.
Hindi ko pa napalawak ang sarili ko nang ganoon.
Grabe 'yon.
Ano ba 'yan? Isama mo na ako.
Makakatulong ako.
Hindi, Nikki. Masyadong delikado ang trabaho ng Guardians para sa mga bata.
Naku naman!
Mahusay 'yan. Ganyan.
Ganyan, ganyan. Ituloy mo lang.
Ayos, ayos, ayos, ganyan lang. Ganyan lang.
Ano 'yong tumutunog?
Ayos na! Mahusay kayong lahat.
Nakapasok na tayo.
-Sam. -Ano?
Si Darkwing.
Huwag mo siyang alalahanin. Wala siya rito.
Malas n'yo, nandito ako.
Kung saan ako kailangan.
Alam ko ang nasa loob at kung sino ang kukuha.
Sabihin mo kung sino.
Mukha ba kaming sumbungero?
Babalikan ko kayo bukas.
Wing Jet!
Darkwing, bakit mo kami ipinatawag dito?
Ako?
Walang nagpadala ng tawag.
Diyos ko. Anong nangyayari? Masama ba?
-Ano? -Omni-Man!
Hindi!
-Hindi! -Hindi!
Bakit mo 'yon ginawa?
Nako.
-Ayos ka lang ba? -Mabubuhay naman.
May kumokontrol siguro sa kaniya. Hindi niya ito gagawin.
Gayunpaman, sino sa atin ang mamamatay?
Tayo ang pipiliin ko.
Bakit?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce