Tommy, jest strasznie wcześnie.
Chodzi o Valerie.
Nie chcę wiedzieć, dobra?
Musimy porozmawiać.
-O czym? -Nie przez telefon.
Znaleziono ją w toalecie na dworcu wczoraj w nocy.
Przykro mi.
Co się stało?
Zgaduję, że przedawkowała.
Zrobili toksykologię?
Jeszcze nie.
Dziękuję.
Coś tu nie gra.
Czasem takie rzeczy się zdarzają ludziom takim, jak ona.
Nie.
Proszę, niech zrobią jej toksykolgię.
To może potrwać. Raczej nie jest priorytetem.
Mówiła, że ktoś ją śledził.
Ktoś ją zabił. Czuję to.
Masz zrobić z tego priorytet.
Dobrze.
To była długa droga powrotna.
Odzyskanie trzeźwości.
Odnowienie mojej licencji lekarskiej.
To była długa i żmudna droga, jeśli mam być szczery.
Ale pomoc w ambulatorium w tym tygodniu
była jak powrót do domu.
Jestem gotów, by znów być chirurgiem.
Poczyniłeś wielkie postępy przez ostatnie pół roku.
Wszyscy to dostrzegamy.
Niestety nie możemy zaoferować ci teraz posady.
Pomogłeś mi odzyskać licencję. Myślałem, że mnie wspierasz.
Jack, nie mówię „nie”, tylko „nie teraz”.
Dobrze. Dziękuję za poświęcony czas.
Macie jakiś trop?
W ciągu ostatnich trzech miesięcy 48 ludzi z okolic Bostonu zakupiło
takie same klucze nasadowe, jak te, które znaleźlismy na miejscu zbrodni.
Czyli długa droga przed nami, zanim namierzymy jakiegoś podejrzanego?
Julianne znalazła drogę na skróty.
Nasz samotny wilk jest skrupulatny, pilnie zaciera ślady.
Większość z tych ludzi płaciło kartą. On wybrałby gotówkę.
To nam daje siedmiu podejrzanych.
Wystąpiliśmy po nagrania z kamer, by ich zidentyfikować.
Pozostawienie narzędzia zbrodni raczej nie jest skrupulatne.
Każdy może popełnić błąd w porywie chwili.
Dobra.
Miles Deleon to był mój błąd.
Już takiego nie popełnię.
ZAPROSZENIE — UCZCZENIE PAMIĘCI FED. AGENCJI ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO
ZNAJOMI I PRZYJACIELE NIEDZIELA 28 PAŹDZIERNIKA 2018
Przez ostatnie pięć dni spałam tylko trzy godziny,
w kolejce mam jeszcze tyle ciał,
a wy mnie prosicie o sprawdzenie jakiejś ćpunki?
Dziękuję ci, Sophio.
-Dlaczego tak ci zależy, Tommy? -Po prostu.
-Proszę bardzo. -Dziękuję.
Przyczyną śmierci było zatrucie fentanylem.
Fentanyl. Jaka dawka?
Tak wysoka, że niezależnie od ilości, nolakson nie miałby żadnego efektu.
Dlaczego wzięłaby aż tak dużo?
To nie moja praca, by pytać „dlaczego”.
Fentanyl zabił Marco Riverę, to ta sprawa, o której mówiłem.
Pigułki czy plaster?
Na karku miała ranę kłutą.
Gdybym miała zgadywać, pewnie tą drogą został wstrzyknięty.
Tak jak Rivera.
Masz coś jeszcze?
Tylko na tyle miałam czas. Sekcja będzie musiała poczekać.
Raczej niczego nie znajdziemy. Fentanyl w tej dawce to przesada.
Jak potraktowanie miejsca zbrodni wybielaczem.
Pewnie. Dzięki, Sophio.
Sam sobie nie wstrzykujesz w kark.
Tylko najostrzejsze ćpuny, a i w takich przypadkach,
mają znacznie więcej śladów.
O czym rozmawiałyście w mieszkaniu?
Cały czas mówiła o „nich”.
Że „oni” ją ścigają i w końcu znajdą.
Myślisz, że jest jakiś związek?
Nie wiem. Powinien być.
Mówiła, że kupowała insulinę na ulicy.
Musimy pomówić z Lesterem.
Szybko.
Przyszłaś mnie wypuścić?
Valerie mówiła, że kupowała insulinę na ulicy.
Potrzebuję imienia jej dilera.
Nie chce z tobą rozmawiać?
Nie ufa ci. Nie dziwie się jej.
Myślisz, że możesz mnie zastąpić, bo jesteś jej córką?
Nie. To ja ją bronię. Ona mnie potrzebuje.
Więc może mnie wypuścisz, żebym mógł robić to, czego ty nie potrafisz?
Ona nie żyje.
Co takiego?
Nie żyje.
Ktoś ją otruł.
Nie, to nie ma
żadnego sensu.
Wiem, że bywa irytująca, ale to przecież dobry człowiek.
Kto...
-Kto to zrobił... -Tego próbuję się dowiedzieć.
Lester, potrzebuję imienia dilera.
Nie doszłoby do tego, gdybyś nie wmieszała się w jej życie.
Zabiłaś ją! To twoja wina!
Jeśli chcesz wiedzieć, kto ją zabił, podaj mi imię tego dilera.
Dalej, Lester.
Rozwiążę to. Podaj mi jego imię.
Powiedz, jak się nazywa.
Kim ty niby jesteś?
Przysłał mnie Lester.
Przyszłam po rzeczy dla Valerie.
-Valerie? -Tak.
Kiedy wychodzi?
Za parę dni.
Ty to przechowasz do tego czasu?
Nie, zaniosę Lesterowi.
Usiądź, proszę.
Masz jakąś białą damę?
Ile potrzebujesz?
Nie wiem, jakieś 4 gramy.
Chcesz wpierw spróbować?
Pewnie.
Sześć dyszek.
-Mogę? -Proszę bardzo.
Masz może trochę fenka?
Kokainisty nie interesuje spowalnianie imprezy.
Ale każda impreza musi się kiedyś skończyć, co nie?
Mam Helenę z fenkiem, ale nie czystego.
Znasz kogoś, kto ma?
Jest wszędzie. Możesz go kupić online.
Nigdzie na ulicy nie znajdziesz czystego fentanylu.
Jesteś tego pewien?
Jestem.
Przywitajcie się, proszę, z naszą nową koleżanką, Sophie.
Wiem, że ciepło ją przyjmiecie.
Sophie, chciałabyś się czymś z nami podzielić?
Czymkolwiek?
Dziś rano zdechł mój chomik.
-Twój chomik? -Tak.
Przykro mi to słyszeć.
Miał jakieś imię?
Nazywał się Harry.
Harry chomik.
Babcia pozwoliła go zakopać.
-Doktorze, muszę iść do toalety. -Jasne.
Chciałam położyć go obok rodziców, ale babcia się nie zgodziła.
Chcesz powiedzieć nam coś o rodzicach?
To może opowiedz więcej o Harrym.
Flynn.
Wszystko dobrze?
-Georgi, mógłbyś mu pomóc? -Nie otwierają się!
Nie mogę otworzyć!
Wszystko okej?
Flynn! Przestań!
Wystarczy już! Chodźmy.
Przepraszam za najście, ale nie odbierałaś telefonu.
Zapomniałam go wczoraj naładować.
-Chcesz wejść? -Nie.
Flynn miał dzisiaj incydent w czasie spotkania z grupą i uderzył kolegę.
Wszystko z nim dobrze?
Myślę, że tak,
ale doktor Odewale chciałby jutro odbyć z nami specjalną rodzinną sesję.
To dla dobra naszego syna, Emily.
Dobrze.
Przyjdę.
Kiedy jesteś sama, rób, co chcesz,
ale jutro i zawsze, gdy jesteś z Flynnem,
masz być trzeźwa.
To ja, Tommy.
Em, tu Tommy.
Hej, co tutaj robisz?
Jest trzecie ciało.
Nathan Farley.
To samo, co u Marco i twojej mamy.
Czekaj, czy Farley nie jest adwokatem?
Był, ale sięgnął dna.
Federalni zainteresowali się sprawą.
-Zabrali ci ją? -Tak.
Cholera!
-To co teraz robimy? -Nic.
Nie mogę się już mieszać w tę sprawę.
Departament oddał ją federalnym.
Co z tego? Zajmiemy się nią po swojemu,
-tak jak zawsze. -Nie. Nawet się nie zbliżaj.
-Dlaczego? -Bo odkryją,
-że to twoja mama. -Nie.
-To Valerie McNair, a nie Chandris. -Posłuchaj mnie.
Nazywa się McNair, odkąd zostałam adoptowana.
-Nigdy do tego nie dojdą. -Dobrze, może.
Ale mówię ci już teraz, że nie będę prowadził śledztwa na własną rękę.
-Nie mogę. -Proszę.
Pomogłeś mi z aktami Barreta House'a.
-To było... -Pomogłeś też z aktami Shena, prawda?
Tak, ale to była już zamknięta sprawa.
Ta się wciąż toczy.
Posłuchaj mnie, teraz jest w rękach federalnych.
-Nie mogę nic zrobić. -Dobrze.
Rozumiem.
Trochę się zdziwiłem zachowaniem Flynna.
-Robił ogromne postępy. -Też tak myśleliśmy.
ZMIANA
Czasem gwałtowny wybuch, jak ten Flynna, jest poprzedzony
innymi sygnałami w domu.
Poirytowaniem. Koszmarami sennymi.
Zachowaniem nieadekwatnym do wieku.
Wydawał się nie mieć problemów.
-Panie Durand? -Nie było mnie ostatnio w domu.
Przez te ataki terrorystyczne był bardzo zaabsorbowany pracą.
Oczywiście.
Żaden rodzic nie może być cały czas w pobliżu.
Na szczęście dla Flynna, ma ich troje. Emily?
Coś przychodzi ci na myśl?
Zmoczył łóżko w dniu ataku.
Dlaczego chciałaś to przed nami ukryć?
Nie chciałam go zawstydzać.
Nic byśmy mu o tym nie powiedzieli.
-Powinnaś była nas od razu powiadomić. -Spokojnie. Po to tutaj jesteśmy.
By upewnić się, że cała grupa wsparcia Flynna gra do jednej bramki.
Coś jeszcze?
Nie.
-Jesteśmy w kontakcie. -Dziękuję.
Dzięki.
Musi być ci ciężko
radzić sobie z tym wszystkim, do tego te ataki.
Tak. To moja najtrudniejsza sprawa od czasu...
Cóż, twojej.
Teraz jeszcze ta sprawa seryjnego zabójcy.
Końca nie widać, co?
Tak. Daliśmy ją nowemu, nazywa się Cal.
Skąd o tym wiesz?
Tommy nad nią pracował, zanim przejęło ją FBI.
Tommy Gibbs?
Spotykacie się?
Tak. Od kilku miesięcy.
Nigdy mi nic o tym nie mówiłaś.
Więc mówię teraz.
To dosyć dziwna sprawa, wiesz.
Nic się nie trzyma kupy.
Wiesz, że nie wolno mi rozmawiać o szczegółach postępowań FBI.
Dziękujemy.
Będziemy go obserwować przez dwa tygodnie i jeżeli dalej
będzie się moczyć, wtedy...
Słuchasz mnie w ogóle?
Jest przełom w sprawie. Muszę lecieć.
Pewnie, że musisz. Dzięki za pomoc.
Daję z siebie wszystko. Zdajesz sobie z tego sprawę, prawda?
Tylko udawałaś wyrozumiałą żonę przed doktorem?
Cholera. Przepraszam.
Muszę wracać.
Porozmawiamy wieczorem.
Dobrze.
Przepraszam.
Nie, nie, nie.
Czy to był gol? Weszła?
-Weszła. -O nie.
Teraz weszła.
-Co u was? -Było fajnie.
Nie rób takiej miny. Fajnie było. Pozwoliłem Flynnowi pobawić się
syreną, ale nie wywarło to na nim specjalnego wrażenia.
-Nie mam pięciu lat. -Dobrze.
Do zobaczenia.
-Zaraz do ciebie przyjdę -W porządku.
-Dzięki za opiekę. -Cała przyjemność po mojej stronie.
To dobry dzieciak.
Hej, coś jest nie tak?
Wiesz, jak to jest starać się z całych sił, ale mimo to zawodzić?
Trochę. Tak.
No właśnie.
-No tak. Przepraszam. -Nie ma sprawy.
-Dziękuję. Do zobaczenia. -Pewnie.
Do zobaczenia.
-Co się dzieje? -Mamy go.
Żartujesz. Pokażcie mi wszystko.
To nasz gość?
Płaci gotówką i ma czapkę na głowie. Chce pozostać anonimowy.
Jednej rzeczy nie zasłonił.
Zobaczmy.
-Poznajesz? -Flaga Gadsdena.
To wersja używana przez Patriotycznych Strażników.
PATRIOTYCZNI STRAŻNICY Bojówka ćwiczy z Bractwem!
Patriotyczni Strażnicy zaciągają nowych członków z szeregów
byłych policjantów i żołnierzy.
Są wyszkoleni, zdyscyplinowani i zdolni do dokonania ataku gazowego.
Ostatnio wzięli na celownik obozy Fed. Agencji Zarządzania Kryzysowego.
Członkowie są anonimowi, ale Canto zidentyfikował przywódcę.
To Colin Spencer.
Czy Spencer może być odpowiedzialny za atak?
Nie ma tatuażu z Flagą Gadsdena, ale będzie wiedział, kto go ma.
Dobra, to przyciśniemy Spencera,
poda nam imiona, znajdujemy naszych terrorystów.
Skontaktuję się ze SWAT, będziemy go mieli na miejscu w ciągu godziny.
Ruszajmy.
Hej, Derek. Jak się masz?
Emily Byrne, niewiarygodne.
Pewnie macie ręce pełne roboty.
Chciałabym jakoś pomóc, jeśli tylko mogę.
Wiesz, że ściągnąłbym cię tu w mgnieniu oka.
Zadzwoń jutro, pogadamy.
Nowicki, jesteś wolny.
Obudź się, stary, wychodzisz.
Chodź, idziemy.
Nie rozumiem. Ktoś za mnie zapłacił?
Nie buntuj się. To twój szczęśliwy dzień.
Dobra.
Ponury Żniwiarz we własnej osobie.
Musisz wyjechać z miasta.
Masz tu trochę gotówki i w razie czego telefon na kartę.
Jeśli FBI lub policja cię znajdą, nie znasz mnie.
Ani Valerie.
Jak znajdziesz tego drania, który to zrobił...
Zapłacą za to.
Obiecuję.
Trzymaj się, Lester.
Nie potrzebujemy tego.
Cieszę się, że cię widzę,
gdyż bardzo przydałaby mi się twoja inteligencja.
Na pewno jesteś gotowa?
Tak, nie mogę siedzieć bezczynnie,
gdy dookoła dzieje się tak wiele.
Nie będę owijał w bawełnę.
Będzie ci pewnie ciężko wrócić.
Niektórzy cię śledzili.
Wiem, że mam szansę tylko dzięki
tobie i naszej przyjaźni.
Doceniam potwierdzenie, że drzwi pozostaną dla mnie otwarte.
To było wcześniej.
Teraz mój kapitał polityczny jest na wyczerpaniu.
Rozumiem.
Nie pożałujesz tej decyzji. Obiecuję.
Jestem szczęśliwa, mogąc gdziekolwiek służyć jeszcze pomocą.
Świetnie.
Przez ten atak gazowy potrzebujemy wszelkiej możliwej pomocy.
-Mam się zająć tą sprawą? -Nie. To nie twoja działka.
A co jest moją działką?
-Mamy porwanie. -Wolałabym nie.
Tak, rozumiem.
Czy mogę sama coś wybrać?
Sprawa z fentanylem.
Dobrze. Dlaczego?
Śledziłam ją w wiadomościach,
myślę, że idealnie bym się do niej nadała.
Cal, mam dla ciebie parę rąk do pomocy przy sprawie z fentanylem.
Emily Byrne. Już do ciebie idzie.
Twoim partnerem będzie Cal Isaac.
Wiesz, dokąd się udać.
Tak.
Dobrze mieć cię z powrotem, Em.
Dobrze znów tutaj być.
-Byrne. -Cześć.
-Cal Isaac. Jak się masz? -Dobrze.
Witaj. Zatem...
Colin Spencer. Przywódca Patriotycznych Strażników.
Agent Specjalny Durand, FBI.
-Mam do pana kilka pytań. -Prawnik.
Prawnik.
Trzymamy go tak już kilka godzin.
Każda minuta jego milczenia
to minuta przybliżająca terrorystów do kolejnego ataku.
Każdy kiedyś pęka. Musimy tylko znaleźć odpowiednią kartę przetargową.
Dożywocie za pomoc w masowym mordzie brzmi przekonywująco.
Aprobata Patriotycznych Strażników, to wszystko, na czym mu zależy.
-Gdzie mój prawnik? -Nie ma potrzeby.
-Jest pan wolny. -To tyle?
Nic na pana nie mam, a pan milczy.
Wygrał pan.
Wyjdziemy teraz razem
naprzeciw oczekujących pana mediów.
Poklepię pana po plecach, podziękuję za współpracę,
-i odeślę do domu. -Przecież nic wam nie powiedziałem.
Pana koledzy będą myśleć, że jest inaczej,
gdy powiem mediom, że wyjawił pan ich tożsamość.
Myślisz, że uwierzą bandzie skorumpowanych federalnych?
Wie pan lepiej ode mnie,
że drobne nieporozumienia i duża dawka strachu tworzą mieszankę wybuchową.
Wystarczy, że będą pana podejrzewać o wydanie ich
i nie pozostanie pan liderem na długo.
Możemy też pozostawić to między nami.
-Mike. -Tommy.
Brakowało mi ciebie.
Dlaczego chciałaś, żebym wycofał zarzuty wobec Lestera?
Uznałam, że już wycierpiał swoje.
-On? -Tak.
Nie, Tom. Czekaj.
Musiałam...
Musiałam załatwić niedokończone sprawy.
Niedokończone? Na przykład?
Wróciłam do Biura.
-Więc to musi być twój ostatni drink. -Nie, czekaj. Dlaczego tak mówisz?
Teraz masz FBI. Już mnie nie potrzebujesz.
-To nie o to chodzi. -A o co?
Powiedz mi. Cały ten czas spędzony razem. Co jest grane?
Dobra.
Rozumiem.
Nie ma sprawy.
Jeśli mnie słyszysz, pokaż mi kciuki w górę, Enrique.
Kciuki w górę, jeśli mnie słyszysz.
Dobrze. Trzymaj się.
Ma problem z oddychaniem.
Intubujemy?
Nie mogę, ma złamaną szczękę.
Potrzebuje tracheotomii. Daleko jeszcze?
-Jeszcze osiem minut. -Nie ma tyle czasu.
Zatrzymaj się.
-Mówisz poważnie? -Dalej, zatrzymaj się.
Znieczulenie.
-Dobra, podaj mi zestaw. -Jesteś pewien?
-Wiesz, że nie możemy... -Podaj mi go!
Dobrze, jest stabilny. Jedziemy.
Dobra robota, kowboju.
Jak leci?
Dr Mendel? Wzywał mnie pan?
Po tym, co się stało z Enrique, nie miałem wyboru.
Czy wszystko z nim w porządku?
Dochodzi do siebie.
Musimy pomówić o tym, co mu zrobiłeś.
Zrobiłem to, co zrobiłby każdy lekarz w mojej sytuacji.
Sęk w tym, że już nie jesteś chirurgiem.
Zaś sanitariusz nie ma uprawnień do wykonywania tracheotomii.
To znaczne naruszenie.
Ale tym razem skończy się tylko na ostrzeżeniu.
Ostrzeżeniu?
Gdybym nie interweniował, zmarłby.
-Gdybyś źle wykonał procedurę... -Była sukcesem...
Gdybyś się pomylił, szpital poniósłby odpowiedzialność.
Jeszcze jeden taki numer i zapomnij o chirurgii.
O byciu sanitariuszem również.
To wszystko.
Weź się w garść.
„Dom skłócony wewnętrznie nie ostoi się” — Abraham Lincoln
Ciała znalezione w lesie w New Hampshire.
Tożsamość ofiar zostanie ujawniona po otrzymaniu wyników testu DNA.
-Czy Emily Byrne ma z nimi związek? -Bez komentarza.
Pani Byrne jest poszukiwana w sprawie morderstwa Agenta Adama Radforda.
Detektywie Gibbs, co ze strzelaniną poprzedniej nocy?
To prawda, że Byrne była zamieszana i została śmiertelnie raniona?
Cześć.
Wróciłaś, tak po prostu?
Bez jakiejś zapowiedzi?
-Tak. Przepraszam, powinnam była... -To dziwne.
Znowu cię tutaj widzieć.
Potrzebowałam rutyny.
Witaj.
Dzięki.
Powinnam...
-Powinnam wracać do pracy. -Dobrze.
Dzień dobry.
To ile wiesz?
-To, co jest w gazetach. -No tak.
Mamy trzy ciała, żadnych dowodów i brak świadków.
Trzy zabójcze dawki fentanylu.
Sposób działania jest konsekwentny, ale dobór ofiar już nie.
Nie trzyma się jednej płci, grupy wiekowej czy rasy.
To ciało Valerie McNair z kostnicy.
Jest na końcu ulicy, od niej powinniśmy zacząć.
To jej akta.
Może powinniśmy zacząć od końca, czyli prawnika.
Sekcja zwłok Valerie jest za godzinę. Sprawdźmy to przynajmniej.
Brak zadrapań lub stłuczeń na skórze.
Mały tatuaż na lewej kostce.
Możemy dostrzec nieznaczne uczulenie lub wysypkę na lewym ramieniu
oraz jej prawym obojczyku.
Czy to od cukrzycy?
Raczej kontaktowe zapalenie skóry.
Dobrze.
Wszystko w porządku?
Tak, wszystko gra.
Tyler Brandon Mills UVA CHEMIA
To Tyler Brandon Mills,
jeden z Patriotycznych Strażników, których znaleźliśmy dzięki Spencerowi.
To prawdopodobnie on stał za atakiem gazowym.
Biały, kawaler, 28 lat. Ukończył chemię na UVA.
Chciał się zaciągnąć do wojska, ale został odrzucony.
Pracował jako telemarketer, ale nikt go nie widział
od dnia ataku.
Teraz najlepsze. Trzy tygodnie temu
został zawieszony przez Patriotycznych Strażników
za wdanie się w kłótnię z innymi członkami.
Mógł dokonać zamachu, by powrócić do łask,
zgubna próba udowodnienia swojej wartości.
Jakiś pomysł gdzie może się znajdować?
Ostatni znany adres nic nam nie dał.
Ale znaleźliśmy jego rodziców.
Dobra. Jedźcie.
Chyba nie myślicie,
że Tyler brał udział w ataku terrorystycznym.
Wiem, że to trudne, ale musimy zadać państwu kilka pytań.
Czy jako dziecko miał skłonności do przemocy?
Nigdy nikogo nawet nie tknął.
Miał parę utarczek jako nastolatek.
Jak poważnych?
Wysłał dręczącego go łobuza do szpitala. Tyler tylko się bronił.
Nigdy mi o tym nie powiedziałaś.
Jak myślisz, po co wysłałam go na terapię? Potrzebował pomocy.
Wtedy cały czas gdzieś jeździłeś.
Myślimy, że był zamieszany w ten zamach.
Czy państwa syn ma taki tatuaż?
Czy może pani spojrzeć na zdjęcie?
Pomieszkiwał u nas w piwnicy od czasu do czasu
w ciągu ostatnich paru miesięcy.
Ostatni raz widzieliśmy go trzy dni temu.
Musimy państwa natychmiast stąd zabrać. Proszę za mną.
-Gdzie jest piwnica? -Tam.
-Czy mogą państwo pójść do sąsiadów? -Oczywiście.
Powinniśmy poczekać na wsparcie.
Tłumaczenie napisów: Adam Solecki