Het ziet er niet goed uit, Richard. Eerlijk gezegd ziet het 'r beroerd uit.
Ik draai er liever niet omheen en dus zeg ik het ronduit.
Je hebt vergevorderde longkanker.
De pijn, boven in je rug, komt door kwaadaardige tumoren...
die je helaas al een tijdje hebt.
Omdat we er zo laat bij zijn...
is de kanker inmiddels uitgezaaid.
Met name naar je ruggengraat en bijnieren.
Je zult de universiteit moeten inlichten...
alsmede Veronica en je dochter...
omdat we onmiddellijk met de behandeling beginnen.
Hoe lang nog?
Met behandeling een jaar...
misschien anderhalf jaar als je geluk hebt.
En zonder behandeling?
6 maanden waarschijnlijk.
Het spijt me vreselijk, Richard.
Verdomme...
Laten we er 'n prachtig semester van maken...
en op zoek gaan naar die broodnodige financiering.
Zijn er nog vragen?
Verdomme...
Oké!
Verdomme...
Godverdomme!
Krijg de klere, verdomme!
Jezus Christus!
Godverdomme!
Verdomme!
Verdomme.
HOOFDSTUK 1 IK HEB IETS TE MELDEN
Zullen de atheïsten even bidden? -Houd je kop, Richard.
Uiteraard, mijn liefste.
Ik heb eigenlijk iets te vertellen.
Ga je gang, wat is er?
Jullie moeten weten dat ik gay ben.
Jezus Christus, Olivia, ik dacht dat 't iets ergs was.
Nee, dat ben je niet, Olive.
Hoezo, 'dat ben je niet'?
Je bent niet gay, je bent geen lesbienne.
Welwaar.
Ik ken mijn eigen seksuele voorkeur echt wel.
Het is gewoon een fase. -Ik vind het fantastisch.
Praat je dochter niet naar de mond. -Dat doe ik niet.
Hoe durf je zo aan me te twijfelen?
Dat doe ik niet, schat, hooguit aan je roep om aandacht of wat dit ook is.
Ik ken je toch, Olive, beter dan dat jij jezelf kent.
Nee, ma, je weet helemaal niets over me.
Olivia, kom alsjeblieft terug.
Laat 'r maar.
Je verfijnde ouderschap...
heeft me altijd verbaasd.
Ik heb trouwens ook iets te zeggen.
Ik kan niet wachten.
Ik heb een verhouding.
Ik heb een verhouding en ik vond dat je dat moest weten.
En waarom denk je dat ik dat moest weten?
Omdat 't om Henry gaat.
Henry wie?
Henry Wright.
Henry Wright?
Mijn baas?
Veronica, dat is walgelijk. Ben je gek geworden?
Wees in godsnaam wat smaakvoller in je ontrouw.
Jouw keuze, maar ik zou de zwembad- schoonmaker of de loodgieter neuken.
Maar niet zo'n zak zonder ballen.
Ik kan je verzekeren dat ie wel ballen heeft.
Wat?
Henry is gezegend met een reserve testikel.
'Henry is gezegend met een reserve testikel?'
Zeker weten dat 't geen cyste of kankergezwel is?
Kan 't je eigenlijk iets schelen?
Wat, z'n derde bal?
Nee, 't laat me koud.
Wat mij betreft heeft alles hier z'n waarde al lang geleden verloren.
Je bent ook zó'n klootzak.
Helemaal mee eens.
Dus laat ons drinken op het heilige huwelijk.
Drink maar alleen. -Veel beter idee.
Wat wilde jij ons trouwens vertellen?
Ik was bang dat de steaks te lang in de pan hadden gelegen. Meer niet.
Klootzak dat je bent.
Nee, dat zegt ze helemaal niet.
Ze legt juist de fundering voor de hele feministische beweging.
Ga verder.
100 jaar vóór dato...
Wat was dat?
Gaat u er niets aan doen?
Wat dan?
Weet ik veel, iemand bellen?
Was je met 'm bevriend? Kende je 'm toevallig van naam?
't Is een vogel. Wie zou ik moeten bellen?
Kan ik verder gaan? -Nee, dat mag je niet.
Wiens telefoon is dat? Is ie van jou?
Shit...
Daar hebben we 'm al. -Sorry, ik ben 't.
Ik dacht dat ie op trillen stond.
Alsjeblieft, neem maar even op. Ga je gang.
Wees niet verlegen... sta op en neem op.
Hallo?
Ik bel je terug, want ik zit in 'n college.
Ik heb les... op dit moment...
Ik sta rechtop in de klas. Ik wéét dat 't vreemd is. Doei!
Fascinerend. -Het spijt me.
Hoeft niet.
Goed, van nu af aan gaan we alles heel anders doen.
Zij die geen enkele interesse hebben om hier te zijn, ga maar.
Loop door die deur en je krijgt automatisch toch 'n 6.
Ik heb geen tijd meer te verspillen én ik wil die van jullie niet verspillen.
Diegenen die toch al minder dan een 6 scoorden...
wees proactief, pak je spullen en smeer 'm.
Goed, daar gaan we.
En als iemand business management wil gaan studeren? Opdonderen.
Ik zeg dit geen tweede keer.
Als je even naar beneden kijkt en je ziet dat je 'n trainingsbroek draagt...
ga dan weg, alsjeblieft.
Maar het allerbelangrijkst: als je nooit 'n boek hebt gelezen voor je eigen genot...
dan hoor je hier niet thuis. Wegwezen.
Als je onder één van deze categorieën valt...
verzeker ik je dat je niet beter wordt dan 'n mager zesje.
Daar gaan we.
Inclusief toekomstige regeringsbeambten en politici.
Mijn opmerking over de joggingbroek was geen grapje.
Ik ben ziek. Ik heb kou gevat.
Voor hen die graag iets willen leren van grote geesten...
je hoeft dit semester slechts één boek te lezen.
Nadien kom je hier staan en kun je je eigen klas aan.
Prima. Daar gaan de toekomstige vorsten van de watercooler.
De bedrijfshoeren van morgen.
Tot kijk.
Misschien ook niet.
Dan sta je hier en overtuig je je mede- leerlingen van het educatieve belang.
Daarvoor krijg je een acht.
En als je ons iets nieuws leert, krijg je een tien.
Vragen?
Eén ding nog.
Geen feministische of gender propaganda.
De positie van slonzige vrouwen is het laatste waar ik nu aan wil denken.
Dat kunt u niet maken.
En toch deed ik het zojuist.
En nu begin ik een emotionele achtbaanrit van 72 uur.
Ik zal waarschijnlijk alléén drinken, maar dat vind ik best.
Vandaar dat de les hierbij gecanceld is.
Dat was 't.
De les is afgelopen.
En als één van jullie wiet verkoopt, of iemand kent die dat doet...
kom dan even bij me langs. Bedankt. Doei!
Wat was dat, verdomme?
Ik moet vrijaf nemen, volgend semester.
Dat kan niet, dat moet je veel langer vooruit plannen.
Het zal deze keer sneller moeten.
Het gaat niet... waarom wil je 'n sabbatical?
Ik wil een groots Amerikaans boek schrijven.
Of een novelle, afhankelijk van de lengte.
Waar gaat het over?
Het gaat over een weeskind dat konijnen fokt.
En hoe gaat 't heten?
De voorlopige titel is 'Bunny Fun Fun'.
Want zij heet Bunny en vreemd genoeg beleeft ze veel 'fun, fun'...
Je lult en neemt me in de maling.
Ik heb kanker, Peter. -Wat?
Ik heb kanker en het ziet er niet goed uit.
Jezus Christus, Richard...
Ik wil hier niet doodgaan, ik wil naar het westen.
Ik wil alleen sterven en in vrede.
O, Richard... -Handen op tafel.
Wat voor kanker is het?
Longkanker. -Maar je rookt niet.
Ik kan nu wel beginnen.
Dit overkomt ons allemaal uiteindelijk.
Het kan jou ook overkomen. -Waarom zeg je dat tegen mij?
Ik stel 't gewoon vast, ik bedoelde er niks mee. Sorry.
't Is goed.
Ik haat deze verwijfde glazen.
Wat gaan we nou doen?
Ik slik gewoon een stel pillen...
en ga gewoon door tot 't einde.
Laat je je niet behandelen?
Wil je me helpen, Peter?
Ja, natuurlijk!
Dank je.
Je kunt nu mijn handen wel loslaten, dan kunnen we wat drinken.
Op de komende maanden.
Op je gezondheid. -Je hoeft niet zo lollig te doen.
Dat was niet de bedoeling.
En bazuin dit niet overal rond.
Dit is geheel en al mijn zaak. -Natuurlijk.
Ik vind dat je kunst briljant is, verpletterend...
en 'n prima investering.
Sterker nog...
kun je de hele campus doen?
Met jouw talent... -Kan de universiteit dat betalen?
Dat is mijn verantwoordelijkheid. Maak je daar niet druk om.
Op je meest recente ontrouw.
En je bewonderenswaardige opstelling.
Wat is dat?
'n Witte, ovaalvormige pil.
Hoe kom je daaraan?
We zijn welgestelde burgers van 'n zekere leeftijd; we kunnen krijgen wat we willen.
Als je je gedraagt, krijg je straks een blauwe driehoekige.
Die schijnen leuk te zijn.
Nu even iets ernstigs.
Vooruit maar.
Diep van binnen weet je dat jij en Henry me koud laten. Doe wat je wilt.
Maar besef wel dat ik vanaf nu net zo vrijuit zal leven.
Ik speelde een tamelijke stille rol in onze huwelijkstragedie...
maar eerlijk gezegd ben ik daar wel klaar mee.
Hoog tijd dat we meer primair gaan leven, volgens de waarheid.
Dus laten we gewoon neuken met wie we willen.
Laten we tot ons nemen wat we willen...
en gewoon doen waar we verdomme zin in hebben.
Daar drink ik op.
Eén verzoek:
Laten we het discreet doen.
Zodat we de ouderlijke schade voor ons lesbische kind kunnen beperken.
Daar ben ik 't hartgrondig mee eens.
Mooi zo... dan is deze kwestie geregeld.
Richard? -Ja, schat?
Werkt je gereedschap nog steeds?
Ik weet het niet.
Het leidt al jaren 'n slapend bestaan.
Maar zo niet, heb ik gewoon 'n bepaald receptje nodig.
Op onze nieuwe levens.
En op nieuwe vrijheden.
Geef me nou maar zo'n blauw pilletje. Ik heb me keurig gedragen.
Hij was 'n dichter in de 17e eeuw...
en werd verliefd op z'n nichtje...
Op z'n nichtje?
Shit... -Wat?
Mijn ouders zijn thuis. -Geeft niks.
Beloof je me dat je me niet veroordeelt?
Geen paniek.
Hij is stuk.
Hij is compleet stuk...
hoe symbolisch...
Kijk, schat, daar heb je Olivia met gezelschap.
Wat gebeurt hier? -Je moeder heeft 'n lamp gebroken.
Is alles goed? -Tuurlijk. Waarom niet?
Jullie lijken dronken of high. -Ja, een beetje van allebei.
Maar laat dat je beslissingen niet beïnvloeden.
Luister niet naar hem, het zijn gewoon medicijnen.
Ik ben Veronica, Olivia's moeder. -Hoi, ik ben Taylor.
Aangenaam... neem me niet kwalijk.
Kijk uit, schat, span je niet zo in.
Is dit 'r...
Taylor is Taylor, mam. -Uiteraard ben je dat.
Ik ben Richard, trouwens.
Wil je wat drinken?
Ja, alsjeblieft, drink wat met ons.
Nee, jullie doen heel eng. We gaan.
Eng? -We hebben gewoon lol.
Kom mee.
't Was heel leuk u te ontmoeten. -Insgelijks.
Dat was grappig...
hoe vond jij dat 't ging?
Op een schaal van 10, geef ik 't een 4.
Mee eens.
Ik ben slechts lichtjes teleurgesteld in mezelf. Ik voel schaamte.
Wat is er met ons gebeurd, Richard?
Wat er met ons is gebeurd?
Leven.
Als ik terug in de tijd kon gaan, weet ik niet eens wat ik zou moeten repareren.
Ik weet wel een paar dingetjes. -Ik vroeg je niks.
Klopt.
Je breekt al onze huwelijkscadeaus. -Weet je dat ze allemaal hol zijn?
Wat betekent dat? -Doet er niet toe.
Richard?
Ja, schat?
Bedankt dat je me helpt.
Natuurlijk.
Dat was altijd al één van m'n grootste genoegens.
Ik meen het.
Ik ook, min of meer.
Denk je dat Olivia me haat?
Ja, maar dat moet ook.
Ik ben geen slecht mens.
Dat weet ik, Veronica.
Dat beweert ook niemand.
HOOFDSTUK 2 FUCK IT... EN GOED OOK
Jullie zijn best een aantrekkelijk groepje jongelui.
Ik zie hier en daar wat zwakke kinnen...
maar dat zal de New England inborst wel zijn.
Beeldschone moeder. Rijke vader. Koude winters... dat soort dingen.
Rook jij? -Nee.
't Lijkt er wel op. -Ik wel, professor Brown.
Bezwaar als ik er eentje neem?
Helemaal niet.
Laten we doorgaan en onszelf even voorstellen.
Vrijwilligers?
Ik ga wel eerst. Mijn naam is Richard, ik ben jullie professor.
Heb je een vuurtje?
Dat was wel erg sneu, verdomme.
Jezus...
Wie volgt?
Jij misschien? -Ik?
Jij, ja. Meisje met de telefoon.
Wie ben jij? Waarom moeten we jou kennen? Wat wil je met je leven?
Goed.
Ik ben Claire.
Ik kom uit de staat New York.
Waarom zouden jullie me kennen?
Geen idee. Echt niet.
Wellicht omdat mijn oom de baas is op deze school.
Is Henry Wright je oom?
Ik kan die klootzak niet uitstaan.
Ik mag 'm ook niet.
Dat doet me deugd om te horen.
Hij is zó glad en slijmerig...
Ik heb een idee: als we nou 's even stoppen met deze onzin hier...
en de rest verder bespreken in de kroeg?
Mijn biologische vader ontmoette mijn moeders op 'n meeting in Boston.
Hij is sociaal antropoloog bij, eh...
Rose, wil jij nog even wat te drinken halen voor ons?
Waarom zet u 't niet gewoon op de rekening?
Daar gaat 't niet om.
Ik wil dat jij 't haalt en wel nu.
Mag ik ook wat hummus bestellen?
Best... ga je gang.
Dank je.
Laat me jullie dit advies meegeven.
Blijf verre van mensen die streven...
naar zulke bewuste conceptie.
Daar ben ik ook een gevolg van.
Dan hoef ik je naam niet te kennen.
Hopelijk hebben je ouders je verteld dat je uiteindelijk ook dood gaat?
Jij gaat dood, en jij en jij ook.
En op een dag zal zelfs onze gezegende Rose sterven.
Dus ik vraag me af waarom we maar wat aanklooien in ons leven...
zonder te léven? Lééf!
Bestá niet alleen, dat is saai. Lééf!
Schud de boel op en doe het goed.
Ik wil me richten op het verrijken van ons leven...
en op 't verkrijgen van enige wijsheid om mee te nemen.
Iets méér dan wat papa en mama je meegeven.
Dank je, schat.
Ik zou graag naar je knipogen, maar dat heb ik nooit goed gekund.
Dat je 't maar weet. Wil iemand nog wat anders?
Mag ik een whisky? -Leef je uit, man.
Ze knipoogde naar me.
Ik heb de hummus ook. -We zijn gered.
Daar gaan we!
Dat we maar altijd mogen beseffen dat we op elk moment...
ons eigen leven vormgeven.
Laten we het enige betekenis geven of tenminste interessant maken.
Proost.
Proost!
En als jullie me even willen excuseren...
ik ben van plan om even ontrouw te zijn.
Wat nou weer?
Veel plezier, kinderen!
Sorry... -Neuk me!
Of we zouden helemaal geen keuzes hoeven maken.
'n Renovatie voor de Wetenschap Hal...
of een nieuwe stoel voor de Engelse faculteit...
Dus ik zeg, 'Uiteraard, vanzelfsprekend!'
Ervan uitgaand dat we er straks beter voorstaan...
Houd je kop!
Jezus, Veronica! Wat doe je nou!
Flikker op!
Laat ze maar kijken.
Rose, doe je mond dicht. Iemand zo aangapen is onaantrekkelijk.
Danny, doe me een lol en sluit de rekening als je zover bent.
Sorry, maar hoe heette je ook alweer?
Sarah.
Zorg dat Sarah 'n flinke fooi krijgt, want ze blijkt heel erg aardig te zijn.
Ik zie jullie volgende week weer.
Rose, we pakken jou als eerste aan, dus wees voorbereid.
Ik weet niet wat ik moet doen. -Moby Dick...
goed idee.
Veel plezier.
Hij versierde die serveerster binnen 'n minuut en neukte haar op 't toilet.
Ze zijn beiden volwassen en mogen doen wat ze willen.
Daar drink ik op.
Jibbles?
Kijk, daar gaat 't vrouwtje vreemd.
Wat staat er?
'Het werkt.'
Probeer wat minder te drinken. -Ik vermaak me gewoon.
Richard, je ziet er kwiek uit.
Ik had net onveilige seks. -Met wie?
Met een lief meisje van de Lion's Pub. Hallo, Donna!
Walgelijk... waarom vertelt ie ons dat?
Hoe was je dag, schat? -Goed.
Goed is prima. Hoe gaat het met Taylor?
Ook goed. -Nog beter.
Laat ons toosten op een prima dag.
Veronica, ga zitten.
Dank je. -Heel graag gedaan.
Laten we het nog eens opnieuw proberen, ja?
Olivia, je moeder wil haar excuses aanbieden.
Ik wil me inderdaad excuseren...
voor mijn gedrag laatst.
Ik weet niet waarom ik zo reageerde...
ik weet 't niet.
Zo conservatief?
Het spijt me echt.
Schitterend.
Olivia, accepteer je je moeders excuus?
Best.
Goed.
De zaak is afgehandeld. Bon appétit.
Ishmael zegt dat 'n reis rond de wereld je weer bij je uitgangspunt brengt.
Zegt de man die zijn hele bewuste bestaan zag verdwijnen de voorbije jaren.
Word ik al een beetje bruiner?
Lastig te zeggen vanuit deze hoek.
Het voelt echt alsof ik een kleurtje krijg.
Heeft iemand nog vragen?
Samengevat in één woord?
Wraak.
Dus je vond het leuk.
Ja, inderdaad.
En zonder breedgeschouderde vrouwen die lagen te jammeren, hè?
Dat betekent dat we die meegaande houding van je gaan doorbreken.
Ik voorzie wel 'n scherp randje bij je voor 't einde van het semester.
Pardon? -Je krijgt een 10 min.
Dat is niet slecht.
Eén momentje, even 'n blik werpen op dat doodgeboren kindje.
Jezus, kijk nou. Dat is gewoon een stijve pik.
Dat is een gigantische stijve.
Hoi, schat. -Dat is toch 't werk van uw vrouw?
Klopt, maar dat betekent niet dat ik er zo m'n mening over heb.
Wie is daar? -Danny Albright.
Kom binnen.
Goeie muziek.
Ik dacht dat u naar iets anders zou luisteren...
Wat dan precies?
Geen idee...
Buddy Holly?
Jezus! Hoe oud denk je dat ik ben?
Rond de 60?
Dat is behoorlijk deprimerend.
Het spijt me. -Nee, je was gewoon oprecht.
Kom verder.
Ik heb wiet voor u.
Ik heb enkele brownies voor u gemaakt.
Heel aardig van je. Wat krijg je van me?
Rondje van de zaak. Als u meer wilt, bespreken we wel 'n prijs.
Jezus... heel erg bedankt. -Graag gedaan.
Dank je.
Mag ik u iets persoonlijks vragen?
Ga je gang.
Hebt u het ooit met 'n man gedaan?
Nee...
niet echt, nee.
Zou u mij willen neuken?
In je kont?
Is ie schoon?
Zou ie wel moeten zijn.
Ik kan u uiteraard ook pijpen.
Oké...
Schenk nog 's een flinke borrel in...
want ik weet niet zeker hoeveel ik me hiervan wil herinneren.
Dank je.
En er komt geen zoenen bij kijken? Nee, toch?
Nee... -Omdat we allebei jongens zijn?
We zijn hier om het werk te eren...
van één der beste kunstenaars van onze tijd...
en die ik tot mijn goede vrienden mag rekenen: Mrs. Veronica Sinclair-Brown.
Het is schaamteloos fallisch.
Het is schitterend.
Mag ik vragen wat het voorstelt?
Het is een gigantische jongeheer.
Daar gaat ie...
Goed gedaan!
We waarderen het enorm. -Ze mogen blij met u zijn.
Excuseert u me even? -Wat vindt u ervan?
Mam zegt dat ik niet naar een openbare school mag.
Dat mag je moeder helemaal niet zeggen.
Maar het zou beter zijn als je dat niet deed.
Schitterend werk, echt waar.
Dank je wel, Peter. Wat denk jij ervan, Olive?
Het ging wel goed, denk ik.
Zullen we iets gaan drinken om 't te vieren?
Leuk, maar ik ga met Henry uit eten met de sponsors...
oud geld uit Connecticut.
Zie ik jullie twee thuis? Dag, lieverd.
Bedankt, Peter.
Wil je echt geen drupje wodka, of een brownie?
Waarom zijn mam en jij nog steeds samen?
Dat is best een rare vraag.
Niet echt.
Je hebt eigenlijk wel gelijk.
Maar als je ouder wordt...
heb je iemand nodig die je verantwoordelijk kunt houden...
voor je leven dat niet precies verliep zoals je het je voorstelde.
Jezus, pa... -Ik weet het.
Luister, niet elke relatie hoeft zo te eindigen.
Maar dat gezegd hebbende, de meeste gaan wel zo.
Met die vrolijke constatering: hoe gaat het met Taylor?
Het gaat echt goed.
Goed.
Heel goed.
Ben je verliefd?
Ja, inderdaad.
Ik ben blij voor je, schat.
Echt heel blij voor je.
Dank je.
Zorg dat ze inziet hoe waardevol je bent.
Dat doet ze.
En dat is 'r geraden ook.
Je dochter is verliefd.
Heb je haar gezegd voorzichtig te zijn?
Ik zei haar dat ze er van moest genieten.
HOOFDSTUK 3 IK GA ECHT DOOD
Je lotsbestemming beseffen is je enige verplichting.
Dus luistert hij naar de woestijn en ontdekt hij de ziel van de wereld...
die dan onvermijdelijk... -Stop! Je krijgt een 8.
Maar ik ben nog niet klaar. -Ga zitten.
Mag ik jullie iets vragen? Steken jullie hier iets van op?
Goed zo. Ik moet zeggen, ik ook.
Jullie zijn 'n fijne groep adolescenten en ik geniet van jullie gezelschap.
We zijn allemaal best volwassen.
Volwassenheid is gewoon 'n ander woord voor de misère die je weg slikt.
Absoluut.
Ik bedoel de smeerlapperij van anderen, niet die van jezelf.
Mag ik een joint roken?
Bedankt.
Ik wil best bijspringen met lesgeven als dat helpt.
Dat meen je niet... rookt ie nou een marihuana sigaret?
Misschien probeert ie gewoon...
Ongelooflijk, verdomme!
Richard...
Waarom draag je een zonnebril?
Ik heb kanker en wordt geacht zonnen- brillen te dragen op ongewone plekken.
Pardon, mogen we er nog twee hebben?
Nee, de rekening graag.
Waarom?
Luister, je gaat met mij mee. -Dat wil ik helemaal niet.
Peter, waar gaan we heen? -Ik breng je naar een steungroep.
'n Steungroep waarvoor? -Kanker.
Als ik je moet steunen bij je sabbatical, doe je 't voor mij.
En dit valt me overigens heel zwaar.
Dat begrijp ik, maar het is mijn dood.
Wat is dit? -Deze is van Barbara.
Ik stap niet... -Kop dicht en stap in!
Hij rijdt trouwens best lekker.
Deur!
Zo dan. -Goed gedaan.
Na 20 jaar huwelijk dacht ik dat ze wel bij me zou blijven, tot ik dood was.
Dat hoopte ik althans.
Maar ik denk dat het geen nut had...
en dat het logischer voor haar was om nu maar te vertrekken.
Maar ondanks dat alles voel ik me best goed.
Het gaat goed met me.
Bedankt.
Bedankt dat je je strijd met ons wilde delen, Ed.
Goed, wanneer je zover bent.
Mijn naam is Peter, ik ben gezond, ik heb geen kanker.
Dat denk ik althans.
Mijn vriend Richard wél en ik vond dat hij er hier over moest praten.
Ik ben bang en bezorgd.
Ik wil mijn beste vriend niet verliezen!
Dat is heel aardig van je, Peter.
Dank je dat je dit met ons wilde delen.
Richard, als je zover bent?
Nee, ik ga dit niet doen!
Kom op nou. -Ik heb niets te zeggen.
Waarom begin je niet met je diagnose?
Liever niet. Ik ga liever weg. De verlichting is slecht hier...
en het ruikt hier naar urine taarten en suikerkoekjes.
Je zult merken dat als je begint met je diagnose...
Jij zult merken dat ik 't oneens ben met alles wat je gaat zeggen.
Peter, laten we gaan. We hebben 't geprobeerd.
Zijn er nog meer liefhebbers voor 'n drankje die hier liever niet zijn?
Jij? Jij kunt wel wat gebruiken.
Richard, ik heb kanker. -Ik ook.
Het beste met jullie aanstaande dood.
Jij ook! -Dank je.
Richard, je moet blijven. Ik wil je helpen.
Peter, ik ga dood en mijn lichaam wordt 'n broedplaats voor insecten.
En op deze manier strijk ik mijn salaris op tot het bittere einde.
Misschien zelfs daarna nog wel, afhankelijk van hoe lang 't duurt...
tot ze mijn lichaam vinden.
Ik moet gaan voor Olivia's bestwil...
Nee, luister nou...
Ik ga... -Het spijt me zo.
Weet ik...
Mijn vriend...
O, Richard...
Luister, ik denk dat het tijd is om een taxi te bellen.
Peter, je weet dat ze nog over ons gaan roddelen?
Hallo, professor Brown. -Hé, Claire!
Wat doet u hier? Leuk u te zien. -Insgelijks. Dit is Claire...
Dit is Peter. -Leuk u te zien.
Ze is de nicht van Henry Wright. -Henry, geweldig! Aangenaam!
Dat is niet nodig, want ze veracht hem net zo als wij.
Zeg dat niet. Hij is best oké, Henry Wright.
Nog drie, alstublieft.
Ik wil niet weg. Ik heb lol! -Je gedraagt je idioot. Ga nou maar.
Zei iemand je ooit dat je mooi bent? -Dank je, Peter.
Grote jongen. Stap nou maar in.
Kan ik je nog 'n slaapmutsje aanbieden?
Slaapmutsje? Barbara vermoordt me.
Ben je teleurgesteld als ik nee zeg? -Ja.
Welterusten, Peter. -Welterusten!
Richard?
Ik hou van je.
Ik bewonder je moed. -Moed voor wat?
Om te zijn wie je bent...
zo onwankelbaar.
Dat is geen moed, dat is apathie.
Nee, nietwaar.
Ik ga wat muziek opzetten.
Is alles in orde?
Nee...
niet echt.
Ik heb kanker.
Ach, iedereen van mijn leeftijd heeft kanker.
Om de één of andere reden drong 't niet tot me door...
tot nu dan, wat het écht betekent...
weet je, dat ik dood ga.
Ik bedoel, ik ga écht dood.
Het spijt me, Richard.
Doe me een lol, wil je dit tussen ons houden?
Jij bent de enige naast Peter die ik het heb verteld.
Zelfs mijn vrouw en dochter weten het niet.
Kom met me dansen.
Dansen?
Ik dans niet.
Dans vanavond.
En wat doe ik nu?
Is dit het?
Is dit nou zo erg?
Dit is eigenlijk best wel leuk.
Richard?
Help!
Leo!
Jezus Christus, Richard! Wat is er gebeurd?
Rustig. Alles is in orde. Ik ben nog niet dood. Het gaat goed.
Wie is dat?
Dat is Santiago.
Wie is Santiago? -Mijn tuinman.
Wat doet je tuinman hier? -Hij is m'n contact voor noodgevallen.
Christus, Richard...
Kan dit even onder vier ogen? -Hij spreekt geen woord Engels.
Santiago, wat voor dag is het? -Sí, senor.
Zie je wel?
Pannenkoeken.
Sí! Senor.
Ja, Lauren Bacall.
Wat wilde je zeggen? Het is goed.
Richard, je moet je gedrag aanpassen.
Ik maakte er een bende van.
Ik zal rustiger en gezonder aan gaan doen.
Rook je wiet? -Marihuana, ja.
Hoe kom je daaraan? -Van 'n student. Hij heet Danny.
Goeie jongen, en heel slim.
Wat ik niet wil...
is dat je sterft aan zoiets stupide als 'n overdosis, oké?
Goed, vriend van me...
Je loopt nog iets op, we zijn in een ziekenhuis.
Goed dan, ik zie je op de campus.
Ik zie je op de campus.
Dat zei je al. Ga nou maar en bedankt voor je komst.
Je ziet er goed uit.
Hasta luego.
Vind jij me er ziek uitzien?
Je ligt in een ziekenhuisbed, Richard.
Ga je me nog zeggen waar je vannacht was?
Niet echt.
We hadden een afspraak, voor Olivia.
Ik weet het, het spijt me.
Is alles goed?
Het is gewoon mijn rug maar.
Richard?
Sorry, ik hoorde je niet. Met Carol, Henry's secretaresse.
Henry wil je graag even spreken.
Wanneer? -Nu.
Zeg 'm dat ik het druk heb.
Hij zei dat het nogal dringend was. -Zeg 'm dat ik het dringend druk heb.
Richard?
Hij heeft nu tijd voor je.
Zeg 's, Richard, hou jij van vissen?
Nee. Soms wel om te eten, maar verder niet.
Ik geloof dat de mens veel kan leren van vissen.
Dat is 't domste wat ik ooit hoorde. Kom nou maar ter zake.
Goed.
We moeten enkele beschuldigingen bespreken die mij ter ore kwamen.
Sommige zijn best ernstig. -Begin er maar niet eens aan.
Pardon?
Je hoorde wat ik zei, je wilt dat ik mezelf herhaal en dat doe ik niet.
Ik ben Rector Magnificus van deze universiteit...
't Kan me geen reet schelen wat jij bent. Ik heb 'n vaste aanstelling.
En jij hebt geen machtspositie als het om jou en mij aankomt.
Je bedriegt je vrouw. Je hebt een verhouding, en niet zomaar één...
maar met de vrouw van een toegewijd lid van de faculteit.
Specifieker... met de mijne.
En dat niet alleen...
je wees fondsen toe uit een geslonken budget...
voor granieten erecties over de gehele campus.
En vreemd genoeg komen die weer van de vrouw die je stiekem naait.
Help me even herinneren hoeveel Veronica's werk kost?
Rector Magnificus, ik zit bovenop je...
en laat je alle hoeken van de kamer zien.
En dat wéét je.
Ik neem aan dat mijn verzoek om een jaar verlof ingewilligd wordt.
HOOFDSTUK 4 HET HAKT ER NU ECHT IN
Kijk niet zo enthousiast. -Waarom zou ik?
Op de eerste plaats komt het van de catering.
Barbara praat altijd over haar reizen. -Waar moet ze anders over praten?
Dank je, schat.
De lucht in Ibiza. Daar kan niets tegen op.
Ik krijg er bijna tranen van in m'n ogen.
Peter, zet onze reisagent maar weer aan 't werk, oké?
Natuurlijk, met alle plezier.
Richard, wat is er aan de hand?
Schat, laat hem maar even.
Zoals ik dus zei...
Ben je wel in orde?
Méér dan dat, perfect.
Tenzij je gek bent! Heb ik gelijk of niet, Peter?
Je hebt gelijk, schat.
Heeft iemand anders ook graten in de vis?
We hebben iets te vieren. -Wat dan? Jij hebt ook kanker!
Nee, waarom zeg je dat steeds?
Ik heb gewoon een zere keel. -Iets in je keel?
Ik laat 't maar even nakijken. -Misschien.
Richard? Nee, dat moedigt haar alleen maar aan.
We ontdekten dat 't ons elke keer weer iets nieuws bracht...
Jij, mijn vriend, kreeg een sabbatical toegewezen.
Bedankt. -Henry Wright tekende alle papieren.
Wat doen jullie twee? -We praten over 't werk, dat is alles.
Het is mijn verjaardag. Bewaar dat voor 'n andere keer en kom bij ons.
Goed. -En doe deze deuren niet dicht.
Nee, schat.
Enfin, Peter was verstijfd van schrik... -Waarom zijn we überhaupt getrouwd?
Is alles goed?
Prima, schat.
Zeker weten?
Niks aan de hand.
De persoon die je als eerste lief hebt, is niet per se de laatste...
liefde is niet het einde.
Het is een proces waarbij iemand 'n ander probeert te leren kennen.
Dat was het.
En in één woord?
In twéé woorden: bedrieglijk simpel.
Prachtig vertolkt.
En 'n mooie manier om deze les op het hoogtepunt te beëindigen.
Je krijgt een tien. -Bedankt.
Graag gedaan.
En nu wachten jullie vast tot ik enkele wijze, diepzinnige woorden uitspreek?
Ja, min of meer.
Ik dacht dat je het nooit zou vragen!
Kom, help me even.
Luister...
De wereld heeft mensen als jullie nodig.
De wereld smacht letterlijk naar jullie.
Omarm die verantwoordelijkheid en ga ermee op pad.
Verspreid je, verdien en geef terug.
Het zal niet makkelijk zijn, nooit.
Voor 'n groot deel zullen jullie er alleen voor staan, maar blijf sterk.
Ik smeek jullie, geef niet toe aan middelmatigheid zoals de andere 98%.
Want dan doe jullie jezelf en de wereld, groot onrecht aan.
Jullie zijn allemaal te slim om het te verspillen.
En jullie krijgen maar één kans.
Laat die niet wegglippen.
Grijp 'm en doe er wat mee.
Vier elk moment.
Vier elke ademtocht.
Ik zeg jullie: het leven is vluchtig.
Was dat het?
Ik denk 't wel...
dat was het.
Richard?
Richard!
Gaat het?
Engelen! -Wat?
Ik hoorde engelen zingen. -Dat is de a capella groep, Richard.
Waarom hebben we 'n a capella groep? -Die hadden we altijd al.
De klere voor ze. Breng me naar de klokken.
Ik wil de klokken zien. -De klokken?
Goed, maar eerst halen we wat water voor je.
Er zijn hier nog heel veel andere plekken om te gaan zitten.
Natuurlijk.
Voel je iets?
Nee...
maar ik geniet van het licht. Jij?
Nee. Maar dat geeft niet.
Het hakt er nu echt in.
Doet het pijn?
Een beetje.
Dat spijt me zo.
Ik red 't wel.
Het is goed, Peter, we wisten dat dit zou komen.
Terugkijkend, lijkt 't allemaal zo logisch.
Alsof het niet op 'n andere manier had gekund.
Het is allemaal zo verrot en absurd.
Toch is het perfect.
Het is allemaal zo perfect, goedbeschouwd.
Begrijp je me?
Het zal zwaar zijn om deze plek te verlaten.
En om afscheid te nemen.
Richard, ik zal je missen.
Ik jou ook, Peter, als 't me nog lukt.
Verdomme, ik ga huilen.
Doe dat alsjeblieft niet.
Niet nu...
Luister, ik heb liever niet dat je huilt.
Luister, we hebben 't geprobeerd.
Laten we maar gaan. Kom.
Kom. -Oké, sorry.
Kom. Het is goed.
Je bent een goeie kerel, Richard.
Jij ook, mijn vriend. Dank je dat je zo goed voor me bent.
Ik doe mijn best, Richard.
Is het niet vreemd hoe natuurlijk dit voelt?
Twee mannen die elkaar intiem vasthouden in een kerk?
Elkaar vrijelijk betasten?
Kom op, viezerik.
Ga je uit vanavond?
Veel plezier.
Jij ook.
Ik weet niet zeker of dat mogelijk is. Maar ik beloof je dat ik 't probeer.
Doe je best, schat.
Dag, papa.
HOOFDSTUK 5 IK HEB NOG STEEDS IETS TE ZEGGEN
Bedankt voor jullie komst. Heel fijn.
En jij wordt met het jaar mooier.
Veronica! Richard! Onze eregasten. Zo leuk dat jullie zijn gekomen.
Hoe gaat het? Ik ben Richard.
Dat is nog 's een begroeting.
Ik ga naar de bar.
Peter en ik besloten dit jaar thuis te blijven en kerst in Miami te vieren.
Wat modern.
Donna, je was niet op mijn verjaardag, waarom niet?
Ik had je nog willen zeggen dat ik me vergist had in de datum.
Mag ik even jullie aandacht? Het diner wordt zo opgediend...
dus als jullie richting eetkamer willen gaan, wordt dat zeer gewaardeerd.
Veronica, jij zit hier naast mij. -Richard?
Nee, hier is geen plek, hij zit ergens achterin.
Hallo allemaal.
Sorry, waarom zit Richard niet aan deze tafel?
Ik verzeker je dat er goed over de tafelschikking is nagedacht.
Wat? -Dood, weg.
Vreselijk. Wat was het? -Een melanoom, vrees ik.
Welkom, jongeman.
En de familie? -Echt, dat wil je niet weten.
Terwijl iedereen nu bediend wordt, wil ik enkele woorden zeggen.
Welkom namens mijzelf en mijn prachtige vrouw.
Het is me 'n eer dat jullie hier zijn. En ik sta niet alleen als ik zeg...
dat het afgelopen semester ons allerbeste was.
En ik heb waarlijk in alle nederigheid gediend...
als jullie Rector Magnificus.
Dus dank u.
Ik kan alleen maar hopen te voldoen aan jullie hoge eisen.
Laten we nu gaan eten, want de avond is nog jong.
Dat was een prachtige speech. -Prachtig.
Gelooft u dat gelul nou echt? -Pardon?
Werkt u op de afdeling Communicatie?
Ik wil jullie iets zeggen.
Wil je ophouden met spelen vóór ik dit mes naar je gooi? Dank je.
Jongedame met de wijn, kom hier staan en ga niet weg...
want ik heb veel te zeggen en veel om op te toosten.
Mijn God...
Voor de onwetenden onder u, mijn naam is Richard Brown. Professor in Engels.
Dus proost op mij. -Proost!
Op Richard!
Henry Wright, namens ons allemaal...
wil ik onze dankbaarheid verwoorden voor deze prachtige geforceerde avond.
De betrokkenheid die je toonde bij de studenten, de faculteit...
en zelfs hun vrouwen, is heel indrukwekkend.
Je hebt jezelf overtroffen.
Overduidelijk.
Wat mij betreft, drie ballen verdienen drie keer proost.
Goed, Richard, zo is 't wel genoeg.
Onderbreek me niet als ik praat. Zeker niet voor zoveel mensen. Begrijp je?
Nee, dat begrijp ik niet. -Prima.
Niemand heeft toch drie testikels... -Op Peter Matthews.
Hij zet je in 't zonnetje!
Jij hebt werkelijk 'n hart van goud en dit college mag heel blij met je zijn.
Natuurlijk bedankt voor je harde werk, maar nog belangrijker...
bedankt dat je 'n echte vriend bent. -Op Peter!
Ook wil ik nog enkele gepaste afscheidswoorden zeggen...
omdat dit de laatste keer is dat ik jullie zal zien.
Want ik heb niet alleen een sabbatical gekregen...
maar ik ben ook stervende.
Ik ga sterven, en veel sneller ook dan ik me had voorgesteld.
Mijn hemel...
Ik weet het, lieverd.
Waar heeft hij het over?
Dus ter voorbereiding op wat komen gaat, besefte ik...
dat ik er 'n groot deel van mijn leven naast zat...
dat ik faalde omdat ik mijn sterfelijkheid niet inzag...
en dat ik die zelfs niet eens waardeerde.
Met als gevolg...
dat ik mijn leven niet ten volle heb benut.
Veronica, je bent 'n geweldig mens en een waardige tegenstander...
ik ben trots dat ik je mijn vrouw mocht noemen...
omdat 'n leven zonder jou veel armer was geweest en daarvoor bedank ik je.
Voor wat het waard is...
ik hou van je. Heel veel.
We keerden allemaal onze meest belangrijke taak de rug toe...
om een leven, rijk aan ervaringen, te leiden.
Maar die keuze is geheel aan onszelf.
Pak je leven met beide handen aan, mensen!
Waarom kiezen we de dood niet als beste kameraad...
zodat we eindelijk die korte tijd die ons rest leren te waarderen?
En het allerbelangrijkste: leid een goed leven.
Zodat we ook goed zullen sterven...
omdat we nooit dichter bij het einde waren dan dit ene moment.
Proost!
Verdomme, Richard, dat zijn kristallen glazen!
HOOFDSTUK 6 HET MOMENT IS AANGEBROKEN
Het spijt me dat je het op deze manier moest horen...
ik wist echt niet hoe ik 't je moest vertellen. Ik was bang.
Wat ga je nou doen?
Ik ga weg, schat.
Dat is wat ik ga doen.
Probeer alsjeblieft ergens geluk te vinden.
Daar ben ik mee bezig.
Dat weet ik.
Vaarwel, Richard.
Vaarwel, Veronica.
Olivia?
Wat doe jij thuis, schat?
Taylor heeft het uitgemaakt.
Wat?
Ze bedroog me met Nathan Runnings.
Professor Runnings zoon?
Luister.
Kom hier.
Maak je geen zorgen, alles komt goed.
De wereld is vol vrouwen die liefde zoeken.
Iemand die jou waard is.
Wat wil je drinken?
Maakt me niet uit.
Als een man een vrouw verliest, drinkt ie doorgaans whisky.
Ik neem dus maar aan...
dat een lesbienne hetzelfde doet.
Op je toekomst.
Op je veelbelovende toekomst.
En dat Taylor in de hel moge wegrotten.
Dat Taylor in de hel moge wegrotten.
Proost.
Ik ben zó trots op je.
Waarom?
Omdat je alles in je hebt wat een vader kan wensen voor z'n dochter...
en nog zó veel meer.
Pa?
Ja, schat?
Is alles wel goed met je?
Ik ben ziek.
Word je nog beter?
Nee...
Het is goed.
Met jou komt alles goed.
Hoor je me? Jij zult 't fantastisch doen.
Ik moet een tijdje weggaan.
Waar ga je heen dan?
Ik weet het niet precies.
Ik moet wat dingen voor mezelf uitstippelen.
Ik hou zoveel van je.
Ik ook van jou.
Houd je koers aan. Hoor je me?
Blijf op dat pad doorgaan, want je doet het goed, meid.
Ik zal je vreselijk missen.
Ik hou van je.
Jibbles? We gaan op pad.
In de auto, Jibbles.
Zorg dat je moeder goed voor je zorgt, hè?
Ik kan wel voor mezelf zorgen.
Daar twijfel ik niet aan.
Sorry, Jibbles.