NA PODSTAWIE MANGI:
Kurwa…
Czekajcie!
Hej!
Czekajcie!
Nie, nie! Stójcie!
Przepraszam, możecie ściągnąć kosz?
Proszę, zostawiłam w środku coś bardzo ważnego. Dziękuję.
Okej.
No dawaj.
Tak! Dziękuję!
Brawo! Przepraszam. Miłego dnia.
Tak!
KROPLE BOGA
- Dziękuję. - Dziękuję.
No już.
Hirokazu, proszę nie jechać.
Nie jest już na oddziale intensywnej terapii. Chyba z tego wyjdzie.
Ale pana potrzebuje.
Spóźnimy się na samolot.
Opiekuj się nim.
Odwiedziny są od 13.30.
Pokój 409. Dziękuję.
Marianne, uważaj na kury!
W butelce nic nie zostało, wiesz?
Tak, ale zauważyłam, że wosk się klei. Wiesz dlaczego?
Tak, jest tłusty. To nie żywica, to wosk pszczeli.
- Wosku pszczelego nie używano od… - Średniowiecza.
Próbujesz pomóc bratu, prawda?
Chciałabym, ale…
Mam pomysł.
Znasz go od dawna?
Od dziecka.
Jako dwudziestolatkowie wspólnie się upijaliśmy.
A potem się ożeniłem.
Więc…
Raphael!
Pewnie jest przy ulach.
Ostrożnie, dziewczynki.
Wszystko u was w porządku?
- Na to wygląda. - Raphael?
Tak?
Myślałem, że nie żyjesz.
No nie.
To twoja synowa?
Tak jakby.
Musimy cię podpytać o parę spraw.
Kiedy mnie potrzebujesz, przypominasz sobie o mnie.
Minęło pięć lat.
- Czekaj. - Tak, przepraszam.
Pszczoły są na pewno przemiłe, ale czy możemy się gdzieś przenieść?
Przepraszam.
To wosk pszczeli.
Bez parafiny i żywicy.
Nie ma też barwnika.
Jest żółty za sprawą dużej ilości propolisu,
charakterystycznego dla niektórych pszczół.
Może pan określić, jaka pszczoła stworzyła ten wosk?
Oczywiście.
Zmierzymy temperaturę topnienia.
Jeśli wosk stopi się w 58 stopniach,
to będzie wskazywało na małą, czarną pszczołę, występującą tylko w USA.
- Okej. - Natomiast
- w przypadku 61 stopni będzie ciężej. - Czemu?
To by oznaczało pszczołę miodną, która może żyć wszędzie na Ziemi.
Świetnie.
Zaczynamy?
UWAGA WYSOKA TEMPERATURA 250°C
Sześćdziesiąt jeden stopni.
Przykro mi, nie mogę określić gatunku pszczoły.
Ale można to ustalić na inne sposoby.
Naprawdę?
Poproś laboratorium o analizę mikrobiologiczną.
Określą, jakie pyłki znajdują się w wosku. Wtedy dowiesz się, jakie to kwiaty.
A potem pozostanie nam ustalić, gdzie rosną.
Koleżanka pracuje w laboratorium w Aix-en-Provence.
Koleżanka?
No i świetnie! Zapytaj koleżanki.
A ponieważ jesteś moim kolegą,
następnym razem, kiedy mnie odwiedzisz, przywieź butelkę z winem w środku.
Wspólnie ją wypijemy.
Mam trop.
Wino tej jakości musi być butelkowane tam, gdzie się je produkuje.
Nigdzie indziej, prawda?
Wosk z szyjki butelki ma w sobie pyłki kwiatowe.
Wysłałam go do analizy, do laboratorium…
Jeśli wysyłamy coś do laboratorium,
to powinno być wino. Określimy szczep winogron.
To musimy ustalić.
Tak, cóż…
Nic już nie zostało.
Wypiłaś je?
Wylałam.
Byłam wściekła i musiałam to za sobą zostawić.
Ale to nie problem.
Spróbowaliśmy wina. Wszystko jest tu, w naszych głowach.
Jak mogłaś zrobić coś tak głupiego?
Ludzie się o ciebie martwią, ale ty niczego nie ułatwiasz.
Wiesz, że twój ojciec wyruszył dziś rano do Tokio?
Nie potrzebuję litości.
Zadzwonię, kiedy będą wyniki z laboratorium.
Chciałabyś tego.
Znaleźć je dla mnie.
To nie jest rywalizacja, Issei. Okej?
Halo?
Tato. Dlaczego wyjeżdżasz?
Nie mogę znów tego przechodzić.
Co to znaczy?
Pewnie tego nie pamiętasz,
ale kiedy miałeś trzy lata, byliśmy na Okinawie na wakacjach…
a ty prawie utonąłeś.
Nigdy mi o tym nie mówiłeś.
Prawie utonąłeś.
To wszystko wyjaśnia.
Co?
Już rozumiem, dlaczego nie chcesz, żebym nurkował.
Kiedy wczoraj cię zobaczyłem,
miałem wrażenie, że historia zaraz się powtórzy.
Nie mogłem tego znieść.
…do Tokio, proszeni są
o przejście do bramki…
Muszę lecieć.
Prosimy o uwagę.
Trzymaj się.
Camille.
Co ty robisz? Ten Amerykanin czeka na patio.
Ty się z nim spotkaj.
Przyjechał do ciebie.
Przykro mi, nie mogę.
Próbuję pomóc Isseiowi ustalić szczep.
Dobra…
I tak to wygląda. Kolejny zmarnowany dzień.
Przyjechałam tu, żeby spędzić z nią czas, ale nie.
Camille ma inne sprawy.
Jest niewdzięczna. Jak wszystkie dzieci.
Oprócz ciebie, Thomas. Ty dbasz o ojca.
Wiesz, ile masz szczęścia?
Tak, wiem.
Chyba zrobię tak, jak Hirokazu. Odpuszczę.
Jutro wracam do domu.
Koniec wakacji.
Zaniosę jej coś do jedzenia.
Zostawię was.
Martwi się o Isseia. To wszystko.
Wierz w to, jeśli chcesz.
Znam moją córkę lepiej niż ktokolwiek
i nie zapomniałam, kim był Alexandre.
Dziękuję.
Analiza wosku może wskazać lokalizację,
ale i tak musimy określić szczep.
Wypisałam wszystkie aromaty, ale jest w tym winie coś mineralnego,
czego nie potrafię wskazać. Mam tego dość.
To odpuść.
Jest taki irytujący.
Nie wiem, co robić. Martwię się o niego.
Może pojedź do Vassal?
Może szukasz zapomnianego szczepu.
Vassal to największy na świecie bank szczepów winogron.
Mają tam odmiany, których nie znajdziesz w książkach.
- Pojedziesz ze mną? - Nie.
- No weź. - Mam dużo pracy.
- Proszę. No weź. - Nie.
- Proszę. Tak.
- Denerwujesz mnie, wiesz? - Tak.
CENTRUM BADAWCZE VASSAL
Mamy tu blisko 8500 odmian winogron z każdego kontynentu.
Rozpoczęliśmy działalność w 1876, w szczytowym momencie epidemii filoksery,
kiedy chodziło o zgromadzenie jak największej liczby odmian,
zanim owady wszystko zniszczą.
Czyli stąd ten piasek.
Owad nie może się przemieszczać.
Dlatego wybrano to miejsce.
Niestety okazało się to klątwą.
Do 2050 roku morze pochłonie cały ten teren.
I co zrobicie?
Przesadzimy naszych 27 hektarów pięć kilometrów od morza.
Mamy na to dziesięć lat.
A potem… nadejdzie koniec świata.
Co za praca.
A zatem…
Szukacie zapomnianej odmiany?
Tak.
Dobrze trafiliście.
Ta odmiana daje czerwone wino, z nutami porzeczki,
dzikiej czarnej porzeczki i chruściny.
Owoc dzikiej róży, geranium, bez i jalapeño.
To klarowne wino, przypomina pinot noir.
Ale świeżość owoców leśnych
kojarzy się z grenache o kontrolowanym utlenianiu.
Na podniebieniu jest mocniejsze, kwasowe, trochę jak w sangiovese.
I jest ta mineralność, której nie potrafimy uchwycić.
Dlatego sądzimy, że to zapomniana odmiana.
Tutaj zajmujemy się ampelografią. Skupiamy się na samej roślinie.
Nie jestem sommelierką.
Jeśli opowiecie mi o smaku owocu, spróbuję pomóc.
Ale aromaty rozwijają się dopiero po winifikacji.
Mają niewielki związek z samą rośliną.
Tu mamy na przykład tazzelenghe. Friuli we Włoszech.
Gęste kwitnienie, stożkowate grona,
- fioletowe owoce, odporność na choroby… - Przepraszam.
- Tak? - To nam nie pomoże.
Musimy spróbować tych win.
Poddajemy winifikacji niektóre z naszych odmian,
potencjalnie odporne na zmiany klimatu. Są wśród nich zapomniane odmiany.
Możemy ich spróbować?
Tak.
Proszę. Lista zapomnianych odmian,
które poddawaliśmy winifikacji od 2018.
Nie cofam się dalej, bo z czasem zanika świeżość aromatów,
więc traci to sens.
Dziękuję.
Dobre?
To czemu zjadłeś?
Jestem bardzo posłuszny.
Dziękuję.
Gdybyś utonął, Daï nie dałby mi żyć.
Tak naprawdę pomagałam sobie.
Zadzwoniłam do niego.
Prosił, żebym ci coś przekazała.
„Lew morski nigdy nie użyłby suszarki do włosów w wannie”.
O co chodzi?
Poznałem Daïa na uniwersytecie. W Kalifornii.
Jadąc wzdłuż wybrzeża, widuje się tam lwy morskie.
Wymyśliliśmy taką zabawę.
Wszystko, czego lew morski by nie zrobił.
Lew morski nigdy by tego nie zjadł.
- Hej. - Posłuchaj.
Jestem w Vassal. To placówka badawcza w pobliżu Montpellier.
Tak, wiem.
Mam 123 wina do spróbowania,
wyprodukowane z zapomnianych odmian, których nikt nie zna…
a przynajmniej ja nie…
To odmiany z całego świata.
Okej.
Chciałam ci tylko dać znać.
Dziękuję.
- To zaczynamy. - Tak.
Co ty robisz?
Issei?
Powinieneś zostać w łóżku.
Czuję się dużo lepiej.
To dokąd jedziemy?
Do Vassal.
Co jest w Vassal?
Wino.
Jakie wino?
Wyjątkowe.
Aż tak wyjątkowe?
Tak.
Dobra, wsiadaj.
MARSYLIA - AWINION NÎMES
Twoja siostra nie poradzi sobie sama?
Jest najlepsza.
To w czym problem?
Jest nieprzewidywalna. Nie ufam jej.
Na pewno o to chodzi?
Co przez to rozumiesz?
Nic. Przepraszam. To nie moja sprawa.
Nie, chciałaś coś powiedzieć…
Mam wrażenie,
że chcesz sam sobie udowodnić, że jesteś lepszy od niej.
Uwielbiam niezręczną ciszę.
Następne… Criolla z Argentyny.
To znam.
Tę odmianę winogron zastąpił malbec.
Intensywniejsze. To nie to.
Czekaj!
- Mówię ci, to nie to. - Dobra…
- No i co? - Tak, przepraszam.
Issei? Co ty tu robisz?
Jak daleko doszliście?
Spróbowaliśmy ponad połowy.
Tak, 71.
Wybraliśmy dwa, które mogłyby pasować.
Spójrzcie na kolor.
Te wina są zbyt głębokie.
Nie warto ich próbować. Źle się za to zabieracie.
Powinieneś być w szpitalu.
To ja już… pójdę.
- Cześć, Daï. - Natasha?
Wszystko okej?
Jak Issei?
Dobrze. Lepiej.
Ale zastanawiam się, czy nie jest kompletnie szalony.
Chce znowu nurkować?
Nie. Ale w tym momencie
twój znajomy zabiera się za próbowanie około stu win,
choć powinien leżeć w szpitalu.
To oznacza powrót do normalności.
Nie martw się.
Muszę lecieć. Pa.
Okej.
Zostało dziesięć.
Herbemont.
To nie tylko zapomniana odmiana.
Jest zakazana.
Wiesz, co mówią o wyprodukowanych z niej winach?
Mogą doprowadzić do szaleństwa.
Bez obaw, to legenda.
Owszem, podczas fermentacji uwalnia metanol,
ale dowiedziono, że to bardzo niewielkie ilości.
Tak naprawdę zakazano tej odmiany ze względów finansowych.
Herbemont rośnie w środku.
Herbemont to fuzja Boga i Diabła.
Odmiana odporna na wszystkie choroby. Nie potrzebuje leczenia,
co nie sprzyja branży chemicznej.
Dlatego rząd francuski zakazał jej w 1935 roku.
Dziś nikt już nie używa tej winorośli do produkcji wina.
Ktoś to jednak robi.
Dobrze.
Więcej, proszę.
Jeszcze odrobinę.
- Dodatek dla pana. Dobrze. - Idealnie, dziękuję.
- Proszę. Dziękuję. - Proszę bardzo.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, pani Kinu.
Pani Kinu!
Dzień dobry.
Cudownie panią widzieć.
- Minęło dużo czasu. - Tak.
- Wszystko w porządku? - Tak.
A pani Honoka?
Tak.
Dziękuję. I zapraszam ponownie.
- Miłego dnia. - Dziękuję.
Dziękuję.
- Pani Kinu, to, co zawsze? - Tak?
O tak.
Co?
Prawie zadzwoniłem, ale i tak byś nie odebrała.
Twój syn miał wypadek. Prawie zginął.
Wypadek podczas nurkowania. Wciągnął się we free diving.
Był bliski utonięcia.
Jest w szpitalu, we Francji.
Gdzie?
W Marsylii, w szpitalu La Timone. Na oddziale pulmonologicznym.
Wyjdzie z tego?
Zadzwoń do niego.
Nie odbierze, ale dobrze mu to zrobi.
Tak mi się wydaje.
ISSEI
Issei!
Mam analizę wosku.
Dowiemy się, skąd pochodzi i znajdziemy nasze herbemont.
Spójrz!
To po łacinie.
Lekarze znają łacinę.
Ten lekarz jest zajęty. Proszę wyjść.
Przepraszam.
Kiedy skończysz, jedziemy do pszczelarza.
Pani jedzie. On zostaje.
Dobrze.
Miał pan szczęście.
Miał pan wodę w płucach, ale brak gorączki, zatem nie ma infekcji.
Przynajmniej na razie.
Ma pan natomiast poważną pneumopatię.
Musi pan odpoczywać.
Żadnych ekscesów. Odpoczywać i obserwować ptaki. Dobrze?
Polygonum aviculare. Rdest ptasi.
Jest wszędzie tam, gdzie ludzie. Nawet w miastach.
Oxalis pes-caprae…
Szczawik nizinny z RPA.
Paliurus spina-christi. Dwukolczak śródziemnomorski.
To z jego kolców Rzymianie zrobili koronę Chrystusa.
Drzewo oliwne, tymianek, centaurea pumilio,
krwawnik… to basen Morza Śródziemnego,
powiedziałbym wręcz, że Grecja, bo jest tu greckie drzewo truskawkowe.
Grecja jest spora.
Tego nie znam.
Micromeria acropolitana Halácsy.
Halácsy.
Co jest?
Halácsy, Halácsy…
Halácsy. Mam.
W 1908 roku Eugen von Halácsy
kierował Ogrodami Botanicznymi w Atenach i opracował listę całej greckiej flory.
Brawa dla tego pana.
Mam. Micromeria acropolitana.
Zebrana po raz pierwszy w 1906 roku.
Gatunek endemiczny,
co oznacza, że rośnie tylko tam, na Akropolu w Atenach.
Kwiat, który rośnie tylko na Akropolu?
Tak to jest w przyrodzie.
Oj.
Twój kwiat tam rósł,
ale od 1906 roku nikt go już nie znalazł.
W katalogu widnieje dopisek: „Wyginął”.
Słabo.
Camille…
Ten wosk i wino nie pochodzą z 1906.
Nie sądzę.
Nie wiem, jak z winem…
ale co do wosku, masz rację.
Ma góra dwadzieścia lat.
Co oznacza, że twój kwiat nadal istnieje.
Dałbym sobie rękę uciąć.
Musisz tam pojechać i poszukać uli na Akropolu.
- Dziękuję. - Okej,
ktoś mi powie, co się dzieje?
ATENY GRECJA
Posuwa się tak wolno.
Mówiłem, żeby zarezerwować bilety.
To nie jest dobry sposób.
Masz lepszy pomysł?
Nie wiem, czy to lepszy pomysł.
ATEŃSKI UNIWERSYTET ROLNICZY
Szukacie dzikiego kwiatu,
o którym prawie nikt nie słyszał,
bo uważacie, że ktoś zrobił z niego wosk na butelkę wina?
Tak.
Naprawdę lubicie swoją pracę.
Ja swoją kocham.
Czasem zabiera mnie w niespodziewane miejsca,
takie jak brzegi Amazonki.
To wykańcza moją córkę.
Chciałaby, żebym w kółko zajmowała się jej dziećmi.
Macie szczęście, że mnie znaleźliście.
W 2006 roku mój współpracownik zidentyfikował wasz kwiat na Akropolu.
A w 2009 profesor z Kopenhagi potwierdził jego obecność.
Pomyślcie tylko. Sięga czasów Sofoklesa i Homera.
Spójrzcie.
Co to jest?
To DNA micromerii acropolitany Halácsy.
Czy to nie cudowne?
To prawda, ale nie wiem, czy to nam pomoże.
Czy są jakieś ule w okolicach Akropolu?
Jakieś muszą być,
bo córka dała mi kiedyś słoiczek miodu,
który kupiła od nieco ekscentrycznej osoby.
Ten człowiek mówił, że ma ule przy samym Akropolu.
Zapyta pani córkę, jak on się nazywa?
Znów poprosi o opiekę nad dziećmi.
Bardzo prosimy.
Idziesz za szybko.
Przepraszam.
Przepraszam, czy pan tu mieszka?
- Tak. - Szukam kościoła Agios Georgios.
Tak, to tam.
- Tam. Dobrze. - Tak.
Bardzo dziękuję.
Issei, nie potrzebujesz lekarza?
- Dzwonię po lekarza. - Nie, wszystko okej. Daj mi chwilę.
Okej.
Idź. Zaraz przyjdę.
- Na pewno? - Tak.
Idź. Nic mi nie jest.
Okej.
Bez obaw. Jest po prostu zmęczona.
Jest miła.
Pod koniec lata pszczoły wiedzą, że wkrótce umrą.
Powinniśmy się za nie modlić.
Pan Alexi Pipia?
Dobry, prawda?
Dobry.
Już panu lepiej?
Miód leczy wszystko.
Dzięki Bogu.
Ile ma pan uli?
Miałem sześć, a teraz trzy. Puste.
Pszczoły wymierają z winy ludzi.
Produkuje pan dużo miodu?
Coraz mniej.
A co z woskiem? Zbiera go pan?
O tak.
Wosk jest święty. To łaska Ducha Świętego.
Robi się z niego świece, a świece są symbolem modlitwy.
Wyrabia pan też świece?
Nie. Przekazuję wosk klasztorowi z mojego miasteczka.
Gdzie ono jest?
W Gruzji.
Nie jest pan Grekiem?
Urodziłem się w Gruzji.
Gruzja.
Fantastyczne jedzenie, świetne wino.
Bóg każe jeść chleb i pić wino.
Zwłaszcza z Kachetii, prawda?
Nie pochodzę z Kachetii, tylko z Kartlii.
Z Kartlii?
Zna pan to miejsce?
Oczywiście. Jestem enologiem.
Ekspertem od wina. Dlatego pana szukałem.
Szukam wina,
a pańskiego wosku użyto do uszczelnienia butelek.
Czy w tym klasztorze produkują wino?
Tak.
Poda mi pan nazwę swojego miasteczka?
Przepraszam, mówi pan po angielsku?
Tak.
Szukam kogoś. Może go pan zna.
Alexi Pipia?
Tak, znam go.
Daï, to ja.
Potrzebuję kogoś zaufanego w Gruzji.
Gdzie ty jesteś?
W Grecji.
Wszystko okej? Jak się czujesz?
W porządku.
Kurwa.
Jestem pod wrażeniem. Znam kogoś. Prześlę namiary.
Dzięki.
Boże! Issei!
Gdzieś ty był?
Mam adres Alexiego.
Spotkałem go.
Co?
Podał mi nazwę klasztoru w Gruzji,
do którego wysyła swój wosk. Produkują tam wino.
To świetnie.
Pan Tomine? Na lotnisko?
Tak, chwileczkę.
Zamierzałeś jechać beze mnie?
Nie.
- Najpierw musimy podjechać do hotelu. - Dobrze.
Idziesz?
Hotel Quinta.
SERIAL OPARTY NA MANDZE:
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK