Geleverd door explosiveskull https://twitter.com/kaboomskull M_I_SForEver
Goede avond dames en heren.
Goedenavond.
Het is goed om hier in Wichita Falls weer bij jullie te zijn.
Mijn naam is kapitein Jefferson Kyle Kidd, en ik
ben hier vanavond om jullie het nieuws te brengen
vanuit deze geweldige wereld van ons.
Nu...
Genoegen.
Nu weet ik hoe het leven in deze streken
is, van zonsondergang tot zonsondergang.
Geen tijd om kranten te lezen. Ben ik correct?
Laat me dat voor je doen.
En misschien kunnen we alleen voor
vanavond aan onze problemen ontsnappen
en hoor van de grote veranderingen die daar plaatsvinden.
Lokaal beginnen, dan.
Onze eigen Houston Telegraph
vanaf 1 februari dit nieuws:
'De meningitis-epidemie
"blijft zich verspreiden zonder vooroordelen
"in de regio Panhandle en Noord-Texas.
"Tot dusver heeft het beweerd
"97 zielen...
... in slechts een periode van twee maanden. "
In federaal nieuws, onze eigen Dallas Herald rapporten
van onze delegatie van de staat Texas
daarginds in de hoofdstad van Washington begint...
- Hier. - Veel dank.
Hallo.
Hallo!
Hou op!
Ik ga je geen pijn doen.
Kom hier.
Aah! Bijt niet!
Wie ben jij?
Heb je een naam?
Ik begrijp het niet.
IK...
Ik spreek geen Kiowa.
Komen.
Kom op.
Het is Algoed. Het is Algoed.
Kom op.
Je kunt hier niet blijven. U...
Geef mij je hand.
Mm. Dit zijn Indiase papieren.
'Johanna Leonberger.'
Is dat je naam?
Johanna?
Whoa. Whoa, whoa.
Eens kijken wat we hier hebben.
Ik ga het aan die kant controleren.
Heb je je loyaliteits-eed gekregen?
Nee niets.
Waar heb je gediend, kapitein?
Derde Infanterie van Texas.
Overgegeven Galveston 26 mei 1865.
Zijn er zijwapens?
Nee meneer.
Gewoon een vogel geschoten.
Hier staat dat je uit San Antonio komt.
Wat doet u hier?
Ik las het nieuws van stad tot stad.
Ik was op weg naar de Red River,
en ik heb hem gezien.
Ik denk dat hij dit kleine meisje hierheen
bracht voor de federale autoriteiten.
Het lijkt erop dat de Indianen haar hadden.
Hier zijn haar bureaupapieren.
Ik heb ze net gevonden.
Laten we op het zadel gaan.
Jij bent goed.
Wat moet ik doen met dit kind?
Breng haar naar Red River. Commandopost zal het weten.
- Hyah! - Hyah.
Hyah!
Dus het leger vond je drie weken geleden toen
ze de Kiowa uit Montague County verwijderden.
Je woont bij hen sinds ze je hebben ontvoerd
toen ze je familie in Hill Country aanvielen
zes jaar eerder.
Beste hemel.
"Haar moeder, vader en zus waren..."
Ze zijn geslaagd.
Maar je hebt een tante en een oom...
... woont daar nog steeds.
In de buurt van Castroville.
Dus daar werd je naartoe gebracht.
Ik ken Castroville.
Ik woonde daar voor de oorlog in de buurt.
Veel Duitse mensen daar beneden.
Ja.
Herinner je je je Duitse familie nog?
Uh...
Okee.
Kom morgen, dan zoeken we iemand die je naar huis kan brengen.
Goed, ik ook.
Kom op. Ah, ah.
Kom op. Kom op.
Sorry.
Verloren kind hier.
Ik heb hier een kinderprobleem.
Veel dank. Zegene u, meneer.
- Ik heb een verloren... verloren kind. - Ik kan dit niet gebruiken.
Dat is alles wat ik voorlopig kan doen.
Dank je.
Wat is uw bedrijf?
Hier voor uw Indiase agent.
Hij is in het noorden van
de Rode, in het reservaat.
Nou, ik heb dit kind gevonden, zie je, en
de luitenant die langs de weg patrouilleerde
zei me haar naar je toe te brengen.
Nou, wat verwacht je dat ik doe?
Ze moet naar huis worden gebracht.
De makelaar komt pas
over drie maanden terug.
Zwerfdieren zijn zijn verantwoordelijkheid.
Het lijkt erop dat je haar moet meenemen.
Ik kan haar niet nemen, meneer.
Ik werk en reis van stad tot stad.
Ik kan haar niet meenemen.
Luister, vriend.
Wacht op de agent of neem haar zelf mee.
Het is aan jou.
Als u wilt, alstublieft.
De volgende.
Goed om u te zien, kapitein.
Hallo zoon.
Ik vraag me af of ik u en
mevrouw Boudlin kan spreken.
Natuurlijk, meneer.
Dus, drie maanden, hè?
Wat ga je met haar doen?
Wacht op de agent, zo blijkt.
Ze keek nogal wild aan, nietwaar?
Nee, ze is bang.
Hmm.
Wees voorzichtig, lieverd.
Kom niet te dichtbij.
Goed, nu, kijk hier, kind. Ik moet werken.
Je blijft hier bij deze vriendelijke mensen.
Vrienden. Vrienden.
Heb je dat, kind?
Nou, schiet maar, Kidd.
Ze begrijpt verdomd niets, of wel?
Vriendelijk bedankt.
Oké, laten we beginnen
met het lokale nieuws van The Carthage Banner.
'De Red River Ferry is gezonken
"in de buurt van Cross Timbers.
'De wateren zijn nog steeds te hoog om over te steken
en delen tot aan Elm Creek zijn volledig weggespoeld.'
Yanks stuurt soldaten die te blauw zijn om hun laarzen te modderen.
Dat is de reden.
Dat klopt!
Welnu, The Clifton Record
rapporteert grote veranderingen die in deze delen komen
die van invloed zijn op al deze reiskwesties.
Op pagina één:
'Het Pacific Railroad Committee heeft vandaag gestemd
"de lijnen Missouri, Fort Scott en Gulf
"worden geconsolideerd in een nieuwe lijn
'dat loopt van de grens met Kansas
helemaal naar Galveston, Texas.'
'Dit wordt de eerste spoorweg die
het indianenreservaat doorkruist.'
Nu, voor wat federaal nieuws.
'President Ulysses S. Grant...'
Oh, naar de hel met Grant!
Grant is een slager!
"... heeft besteld..."
"... heeft de wetgevende macht van Texas bevolen
"de amendementen 13, 14 en 15 te aanvaarden
"van de Amerikaanse grondwet
"voordat een terugkeer naar de Unie kan worden overwogen.
Die wijzigingen omvatten de afschaffing van de slavernij... "
Zeg nee tegen afschaffing. Nooit!
"... volgens de voormalige slaven stemrecht,
en de terugbetaling van onze oorlogsschulden."
Ik zeg nee.
Ik zeg eerst Texas en verdomme die amendementen.
Ik graaf geen Texas-grond, zweet en
bloedend voor een of ander rijk Yankee-type.
Ik stel voor dat jullie allemaal op jezelf letten.
Stel jullie allemaal hetzelfde voor!
Wat doen jullie hier eigenlijk?
Je hebt niet te maken met de Injuns, het repareren
van onze wegen, het letten op onze rivierovergangen.
Het enige wat ze doen is zuidelijke folk verslaan!
Weet je, oké. Ik hoor je. Ik hoor je.
Ga terug naar huis waar je thuishoort.
Ik hoor je.
Northern blues helpen ons niet
veel, en ze vragen er veel voor terug.
We hebben allemaal pijn.
Wij allemaal.
Maar ik denk dat we hier ook een rol bij hebben.
Er is meer dan regen en indianen
en noordelijke blues op onze wegen.
Ik heb het zelf gezien vanuit Wichita Falls.
Ja.
We hebben allemaal pijn.
Dit zijn moeilijke tijden.
- Waardeer het. Dank je. - Bedankt.
Veel dank. Dank je.
Hartelijk bedankt.
Dank u voor uw aandacht.
Pardon.
Sorry. Sorry.
Ze is weg.
Kleintje! Kind!
Waar ben jij?
Ik zong een hymne voor haar,
en ik draaide me om, en ze was weg.
Ze heeft de paarden niet meegenomen.
- Ze kan niet ver weg zijn. - Oh, ze kan overal zijn
in dit verdomde bos.
Kind?
Je komt er nu uit.
Er is daar beneden een rivier.
Vlak achter je.
Klein meisje, waar ben je?
Waar ben je?
We moeten uit elkaar gaan!
Ja meneer, kapitein.
Nee!
Johanna, nee! Johanna!
Het is niet veilig!
Je gaat vallen!
Stap terug!
Johanna!
Bukken!
Zet haar op het bed.
Oh.
Ze is gewoon doorweekt.
Oh.
Zekerder dan ik leef, de problemen van dat kind.
Zo weglopen?
Ik zei dat ze wild is. Zei ik dat niet?
Alstublieft, meneer Boudlin.
Nou, het is de verdomde waarheid.
Je moet gewoon naar haar kijken om het te weten.
Het kind heeft een vloek op haar.
Nou, shit, kapitein.
Wat ga je met haar doen?
Ik zal haar meenemen.
Ik heb haar gevonden. Ik zal haar meenemen.
Weet u het zeker, kapitein?
Castroville is bijna 400 mijl.
Die wegen zijn veranderd sinds je op die manier leefde.
Het kleine meisje is verdwaald.
Ze moet thuis zijn.
Veel dank voor het houden van haar.
Ik kom meteen terug.
Ze is al een tijdje niet gebruikt, maar loopt nog steeds redelijk goed.
Je draagt?
Scattergun vogel geschoten.
Ik, uh...
hield de mijne van Palmito.
Nou, ik weet zeker dat je het meer nodig hebt dan ik.
Ik heb ook 20 ronden.
Ik zal het bij je terughalen.
Mm, het maakt niet uit.
Gezagvoerder.
Waarom doe je dit?
Johanna. Johanna!
Kom op nou. Kom kom.
Nog een mouw. Daar gaan we.
Daar gaan we. Oke.
Daar zijn we.
Kom nu. Kom nu. Kom nu.
Daar. Oh!
Bij de genade van God, zie je er niet mooi uit, hmm?
Het maakt mij niet uit wat je draagt.
We blijven ongeveer zes dagen
op deze weg tot we Dallas bereiken.
Dan door Centraal Texas naar Hill
Country, het duurt een paar weken.
We zullen natuurlijk moeten stoppen en lezingen houden.
We moeten onze weg betalen.
Ik zal op problemen letten.
Kolonisten doden indianen voor hun land en indianen
doden kolonisten omdat ze het hebben ingenomen.
Ik denk dat je daar iets van weet.
Ik ben trouwens kapitein Kidd.
Gezagvoerder. Gezagvoerder.
Jij bent Johanna.
Jij, Johanna.
En het is een genoegen om kennis met u te maken.
Vergis je niet.
Mm.
Dit is het spek.
Ik denk dat ik er een paar zal maken.
"Alsjeblieft" zou leuk zijn om te horen.
Zo werkt het.
Dat is koffie.
Ja, koffie heeft een klap, nietwaar?
Het is een verworven smaak.
Dat is suiker.
Hmm?
Iets meer naar je zin, hè?
Makkelijk nu.
Oké, dat is genoeg.
Dat is genoeg.
Hallo.
Zie je al die woorden achter
elkaar op een regel staan?
Zet ze allemaal samen, en je hebt een verhaal.
Verhaal.
Verhalen.
Nou, ga je gang.
Dat is mijn vrouw.
Beneden in San Antonio.
Ik ga nog wat water halen.
Kom hier en help me dit in te laden.
Als je je fortuin wilt maken, dan is dat de plek waar je moet zijn.
God ziet niet zwart en wit.
De kloof die over ons land loopt.
We moeten Amerika heel houden.
Texas zegt nee, maar ik zeg jullie allemaal,
onder de ogen van God, dat onze natie,
onze grote natie, moet compleet gemaakt worden!
Mevrouw Gannett.
Hé, Kidd.
Is ze van jou?
Betalen ze je om haar mee naar huis te nemen,
of doe je het uit de goedheid van je hart?
Nee, ze betalen me niet. Ik ken gewoon de weg.
Maar ik neem wel een paar kamers als je ze hebt.
Ja, ik heb kamers.
Dank je.
Dank u mevrouw.
Nee nee nee nee.
We gebruiken onze... onze handen en vingers niet.
Wij...
Kijken. Zie dit?
Lepel? Lepel?
Dit... dit is hoe we eten.
Lepel.
En, uh, en we zingen niet.
We zingen niet aan tafel.
Waar kijken jullie allemaal naar?
Heb je niet eerder een kind zien eten?
Wat is haar naam?
Johanna.
Ze heeft geen Engels.
Dus, wat zegt ze?
Kiowa.
- Mm. - Wat?
Wh-wat... wat zei ze?
Ze zei dat je haar de verkeerde naam hebt genoemd.
Haar naam is Cicada.
Nou, het is nu Johanna.
Johanna Leonberger.
Deze man...
Ze zegt dat ze geen huis heeft.
Geen familie Kiowa, ook niet.
Zie je het haar?
Ze snijden het als ze in de rouw zijn.
Dit kind is twee keer wees.
Kunt u haar vertellen dat ik haar naar familie breng,
naar een tante en een oom in de buurt van Castroville?
Kidd, ze heeft geen idee wat dat betekent.
Ze zijn de enigen die haar zullen meenemen.
Ze heeft geen plaats anders. Niemand wil haar.
Ik hoor dat de wegen slecht zijn in Castroville.
Ja, dat hoor ik.
Meneer Gannett nam ze altijd mee.
Voordat hij naar Californië ging.
Misschien wilde hij gewoon niet terugkomen.
Ik heb geen idee wat de zorg voor een kind is.
Nooit de behoefte of het vereiste geduld gehad.
Ze leeft nog, is het niet?
Dat is niet niks.
Weg die zijn tol eist?
De hele nacht door slapen
is niet meer wat het ooit was.
Ja.
Je verhalen kunnen je maar zo lang gezelschap houden.
Dus, wat ga je doen als je haar eenmaal hebt genomen?
Ik blijf misschien naar het zuiden gaan.
Werkpassage op een schip uit Galveston.
Ga naar die verre plaatsen waar ik...
lees elke avond iets voor mensen.
Hoe lang is het geleden?
Nu bijna vijf jaar.
Castroville's San Antonio-manier.
Ja. Ja dat is zo.
Wordt het geen tijd dat je teruggaat?
Heb je het goed met haar gemaakt?
Ik kijk nu naar jou...
... Ik denk dat je geen keus hebt.
Goedenavond.
Mijn naam is kapitein Jefferson Kyle Kidd, en het is
een eer om terug te zijn in de bruisende stad Dallas.
Een drukke stad, en jullie zijn allemaal drukke
mensen, dus laten we er meteen naar toe gaan.
Nu, toen ik gisteren binnenkwam,
Ik verzamelde de laatste kranten,
op zoek naar geschikte lectuur,
iets om ons uit onze problemen te halen.
Van The Times, op pagina drie...
Een woord, kapitein?
Ik heet Almay.
En dit zijn mijn medewerkers.
Meneer Almay. Mijne heren.
Ik heb genoten van je lezing, Cap.
Je haalt ons weg van onze harde gedachten.
Dank je.
Dus, waar heb je gediend, kapitein?
Infanterie, derde Texas.
- Ah. - U?
Eerste Infanterie van Texas, Noord-Virginia.
Het heeft ons veel goeds gedaan.
Arme mannen die de oorlog van een rijke man voeren.
Liet ons hier in de goot liggen.
Zoals ik het zie, we hebben
gevochten, maar dit is niet van ons.
Het is laat, meneer Almay.
En wat is uw punt?
Het punt is dat wij oude soldaten moeten leven, toch?
Ik heb een klein zakelijk voorstel voor
je, je alleen te zien reizen zoals je bent.
Dit jonge meisje.
Wat wil je?
Hoeveel wil je voor haar?
Dit kind is niet te koop.
Er wordt gezegd dat ze die gevangene is uit Wichita Falls.
Meneer Almay, u bent goed geïnformeerd.
Nieuws van waarde reist.
Hoe zit het met $ 50?
Goed, honderd dan.
En u kunt gerust zijn, wetende dat ze in ieder geval wordt betaald.
Ik bedoel, kijk naar die blanke huid.
Ik wed dat je geluk hebt gehad in de woestijn.
Je bent uitschot.
Als alternatief kunnen we haar gewoon meenemen.
- Oké, jongens. - Wat is hier aan de hand?
Oh, dank de Heer.
We zijn lokale handelaars, meneer.
We maakten ons zorgen over het
welzijn van dit kind in de klauwen
van een vreemde man zoals deze.
- Doorzoek hem. - Ik ben verantwoordelijk voor
dit kind terugbrengen naar haar familie in het zuiden.
- Dat zijn haar papieren en mijn eed. - Blijf stil.
Jouw handen.
Gezagvoerder.
- Je hebt het? - Ja.
Je neemt dit meisje en je gaat op weg.
- Laten we gaan. - Actie.
- Ga verder. - Schrijf ze op.
- Ik zie je, kapitein. - Blijf lopen.
Hoor je me?
Ik kom je halen zodra ik klaar ben met deze blues.
- Naam. - J.G. Almay.
Residentie.
12 Polk Street,
Dallas, Texas.
Teken.
Hyah!
Ha!
Gezagvoerder!
Hyah! Kom op!
Hyah!
Kom op. Kom op.
- Kom op. - Hyah!
Hyah!
Kom op. Naar beneden, naar beneden.
Hé, Cap, zei ik niet dat ik je zou komen halen?
- Gaan. - Zei ik dat niet?
Kom op. Kom op.
Actie!
Ha! Ha!
Hoger. Kom kom!
Laten we gaan.
Hé, Cap!
Je bent goed voor een man van jaren.
Maar ben je dit allemaal niet zo verdomd moe?
- Help me. - Hebben we ons lichaam en ziel daar niet laten uitbreken?
Het lijkt me vreselijk jammer dat het zo
eindigt als je gewoon bij ons kunt komen.
Deze wereld...
... rijke keuzes voor sommigen,
slanke keuzes voor de rest van ons.
Shit.
Oh, verdomme!
Jij gaat.
Pak de paarden en ga.
Ik schiet. Jij gaat.
Gezagvoerder.
Nee nee. Nee, dit is waardeloos.
Zie dit? Het is voor vogels.
Het is voor vogels, begrijp je?
Je denkt niet helder, Cap.
Ze is het niet waard om voor te sterven.
Gaan.
Ga weg terwijl je kunt.
Wat zeg je ervan, Cap?
Praat met mij.
Meneer Almay!
Je hebt me...
in een ongemakkelijke omstandigheid.
Hoe gaan we dit precies oplossen?
Ik bedenk een aandeel voor
elke man en een extra voor mij.
Overweeg wat je daar met mijn collega hebt gedaan.
Dat klinkt mij redelijk in de oren.
Dus, wat wil je dat ik doe?
Ik moet het meisje gewoon omdraaien. Dat is alles.
Nee. Johanna, nee!
Ze willen ons geld niet.
- Ze willen jou! - Gezagvoerder.
Oh, Cap, wat probeer je te doen, ons dood kietelen?
We hebben nog geen deal.
Aha!
Ik denk dat het komt omdat je geen kogels meer hebt
en alles wat je nu nog over hebt, is een vogelschot.
Heb ik gelijk, Cap?
Oké, Almay.
Verdomme, je hebt een deal.
Okee.
Ik ga mijn geweer op deze rots leggen.
Hoe zit het met jou hetzelfde doen?
Hier is mijn zijarm.
Laat me die van jou zien.
Ik leg mijn wapen neer.
Hier is die van mij.
Dime-ah.
- Kapitein, boem? - Boem Boem.
Clay daar zal zichzelf laten zien.
Hoe zit het met jou, doe dan hetzelfde?
Klinkt goed!
Blijven liggen.
Oh, verdomme!
Nou, nu ben je weg en heb je het bedorven, Cap.
Het lijkt erop dat we weer aan weerszijden zijn.
Ziet ernaar uit.
Goed, Cap.
Het lijkt erop dat ik je nu kom halen.
Kom op.
♪ Kapitein... ♪
Zie dat? Zie je die vogel?
"Vogel."
Ja.
Ja, dat is goed.
"Goo-toh."
- "Goo-toh"? - "Goo-toh."
"Bird" is "goo-toh"?
- "Goo-toh." - "Goo-toh."
"Aungopih."
"Buffalo."
Omdat je zo slim bent...
..."prikkelige Peer Cactus."
"Pr-Prit-ly..."
"Perencactus." En er is daar jeneverbes.
En er is wat wijze.
"Say-gya."
"Say-juh"?
"Zeg-uh-gya."
"Salie." Ja.
Dat klopt. Het ruikt lekker.
- "Mooi zo." - Ja.
Wat kun je me nog meer leren in Kiowa?
"Daum."
"Daum." Wat is "daum"?
"Daum."
De aarde.
Okee.
"Pahn."
De wolken?
De lucht.
"Daum pahn doo-goh daw."
Zoals, verzameld?
"Daum daw"?
"Daw."
"Daw" met een... is een geest.
Een adem.
Een cirkel.
Voor ons is het meer een rechte lijn.
Een lijn.
"Li-an."
"Li-an", ja.
We reizen allemaal in een
rechte lijn over de prairie
en op zoek naar die plek om te zijn.
En als we het vinden, gaan we regelrecht naar buiten en
ploegen het, en we planten het allemaal in een rechte lijn.
Ja.
Zeer goed.
"Velly gut."
"Velly gut", inderdaad.
Sehr gut, Onkel.
Whoa, whoa.
Whoa, whoa, whoa, whoa, whoa.
"Sehr gut, Onkel." Je sprak net Duits.
Deutsche.
Kunt u zich nog iets anders herinneren?
Wat kun je je nog meer herinneren?
Wat?
Wat is het?
Oh mijn god.
Hyah! Hyah!
Hyah!
Laat dat maar. Je verlaat het gewoon.
Vergeet het maar.
Ik neem aan dat we allebei demonen
hebben die deze weg bewandelen.
Goedendag, heren.
De weg is afgesloten.
Niemand weet dat hij Erath County is binnengekomen.
Is dat de wet?
Het is nu.
Ik draag niets van grote waarde.
Wat is uw naam, meneer?
Kidd. Kapitein Jefferson Kyle Kidd.
En je reden om te reizen, Cap?
Het nieuws.
Ik las het nieuws voor aan iedereen
met tien cent en de tijd om het te horen.
Huh.
Mijn.
My, my, my, my, my.
Hier is wat schade aan het dragen.
Ik heb de wagen goedkoop, en...
de gaten kwamen erbij.
Wel, uw kranten hebben zeker gaten erin, meneer.
Er staat hier niets over Erath County.
Er is veel gebeurd.
Is dat niet zo, jongens?
Maar ik zie het hier niet.
Weet je, we hebben het druk gehad.
We hebben ze Mexicanen gemaakt.
Ook blessures. Duwde ze schoon.
Mr Farley, hij heeft een hele slimme indianen vermoord.
Hij scalpeerde ze ook heel goed.
We bouwen een hele nieuwe
wereld hier in Erath County.
Maar hier wordt niets van geschreven.
Dat nieuws reisde niet.
Laten we daar voor zorgen.
Waarom laten we ons niet een beetje lezen?
Wat zeg jij...
... nieuws man?
Vooruit, ga.
Was dat bloed eruit.
Staar niet. Blijf werken.
Als hij hier klaar is, breng hem dan naar de stad.
In wat voor zaken doet meneer Farley?
Meneer Far...
Zakelijk, laat staan ​​uw zaken.
Wat is jouw naam?
John Calley.
Is meneer Farley familie voor jou, John?
Nee, meneer Farley, hij is geen familie van mij. Nee nee.
Ik heb geen familie nu Tommy weg is.
Maar ik werk allemaal voor meneer Farley.
Wat is er gebeurd met... met Tommy?
Meneer Farley heeft hem neergeschoten.
Voor schreeuwen en vragen.
Heeft gedachten over dingen in zijn hoofd.
Hij kon ze daar niet houden.
Luide, luide mond.
Laat hem dat lezen.
Hé, kapitein.
Meneer Farley zegt dit te lezen.
Stook het op. Dit vuur moet branden.
Dime-ah? Dime-ah?
- Dime-ah? - Daar ga je.
Dime-ah?
U meneer.
Goede avond dames en heren. Mijn naam...
Mijn naam is kapitein Jefferson Kyle Kidd.
En meneer Farley heeft me gevraagd hier vanavond
te komen om jullie het nieuws voor te lezen.
Hij is zo vriendelijk geweest mij een exemplaar
van zijn eigen Erath Journal. te bezorgen
Het lijkt erop dat meneer Farley
het in deze streken erg druk heeft.
Hij is redacteur en uitgever, zakenman, wetgever.
En jullie allemaal fijne mensen die voor hem werken.
Absoluut.
Maar zoals ik het zie, is
dat allemaal geen nieuws.
Dus laat me kijken of ik je niet
met iets anders kan verleiden.
De Harper geïllustreerd.
Het heeft een verhaalrapportage uit het
eenzame stadje Keel Run, Pennsylvania.
Ik heb hier een slecht gevoel bij.
Geef hem een ​​minuutje.
Nu, Keel Run is niet veel bekend.
En ik tel dat niemand van jullie er ooit van
heeft gehoord sinds het in het noorden is.
Waarom zou je?
Keel Run is slechts een van de duizend kleine steden
in ons land, ontstaan ​​door het werk van velen
maar genoten door weinigen.
Nu is Keel Run geen Durand.
Het handelt niet in buffels maar in kolen.
En net als u staan ​​de mannen
elke ochtend vroeg op uit hun bed
alleen om af te dalen in de grote zwarte kolenmijn.
"Op de ochtend van 11 februari
"37 mannen van de Run woonden om 12.00 uur hun eerste dienst bij.
'Maar voor het volgende uur
"was up, Keel Run's rad van fortuin was gedraaid,
"want de mijn, de kolenmijn
zelf, had vlam gevat."
De eerste dozijn stierven in een oogwenk.
Niet lang daarna nog eens zeven.
Maar ik ben hier niet om u het verhaal
van die ongelukkige zielen te vertellen
of van de mijneigenaar die zo laks
was geweest over hun veiligheid,
daarboven in zijn chique huis zitten, het geld
tellen dat door hun arbeid werd geproduceerd.
Nee, nee, nee, ik ben hier om je te
vertellen over de 11 mannen die leefden.
Ja!
Wie heeft die brand overleefd.
De 11 mannen die terugvechten
tegen hun dodelijke lot.
- Ja! - Ja! Ja!
Ik dacht dat ik je had gezegd voor te lezen van de Erath, kapitein.
Kijk, meneer Farley, ik vroeg me af of mensen
misschien liever wat verhalen vertellen
- van plaatsen buiten Erath. - Laat maar horen!
Alleen voor vanavond, meneer Farley.
Ik denk dat je moet lezen
toch van de Erath , kapitein.
Soort dingen die deze mensen verwachten te horen.
Laten we horen wat hij te zeggen heeft.
Zullen we erover stemmen?
Hoe zit het met we niet?
Nu kan ik lezen uit
Mr. Farley's Erath Journal...
... of ik kan doorgaan met het verhaal van de mannen van Keel Run.
- Ik stem voor mannen van de vlucht! - Kiel Run?
- Okee. Zeer goed. - Laat maar horen, kapitein.
Die dag stonden die 11 mannen tegenover een dodelijke vijand...
Ga nu. Sluit dit verdomde ding af. Nu.
- Gaan. Gaan! -... met de bedoeling alles te vernietigen
waar ze ooit om gaven, alles wat ze hadden gebouwd...
- De show is voorbij, mensen! -... elke pijler van vooruitgang
- van hun eigen beschaving. - De show is voorbij! Ga nu maar naar huis.
En ik zeg je, die mannen weigerden een nederlaag.
In het donker hielden ze hun hoofd vast
- en ze werkten samen! - Ga weg!
- Die mannen vochten terug... - Ga nu naar huis!
- Actie! Vooruit, ga weg! -...tegen alle waarschijnlijkheid in,
voor een beter leven,
- voor vrijheid! - Vind je dat grappig, jongen?
- Ik heb hem! - Ho!
- Johanna! - Gezagvoerder!
Actie!
Jullie allemaal, ruim weg! Wegwezen!
U had net moeten lezen, kapitein.
Ik gaf de mensen gewoon een keuze, meneer Farley.
Nou, je kunt nu lezen.
Je hebt geen idee waar we hier beneden mee te maken hebben.
Mexicanen, zwarten, indianen.
Geef ze een centimeter, en iedereen
zal je keel doorsnijden waar je plast.
De oorlog is voorbij, meneer Farley.
We moeten een keer stoppen met vechten.
Oh, we zullen.
Als het alleen van ons is.
Kom hier. Niet...
Sta op!
Ja. Sta op. Sta op.
Ben je klaar om te lezen, Cap?
Nee nee.
Nee! Nee!
Ik hou van je verhalen.
Ik zeg het je,
Ik heb nog nooit van
nieuwslezing als bedrijf gehoord.
Het is niet de bezigheid van
een rijke man, zoals u kunt zien.
Nou, dus hoe... hoe heb je er dan de moeite mee genomen?
Ik was een drukker van beroep.
En ik had een drukkerij in San Antonio.
Gedrukte kranten.
Toen kwam de oorlog.
Toen het voorbij was, was het allemaal weg.
Ik ben alles kwijt.
Ik moest daar een nieuw leven opbouwen.
Ik kon de kranten niet meer drukken, maar ik kon ze wel lezen.
En dat is wat ik van stad tot stad heb gedaan.
Heb je familie en zo?
Liet een vrouw achter in San Antonio.
Werkelijk?
Mm.
Nou, oké. Dit ben jij, John Calley.
Oke.
Okee.
Ik zou met jullie mee kunnen gaan.
Ja, ik heb alles gehoord over Hill Country.
Dat is Kiowa-land.
Als ze je vinden, vermoorden ze je.
De spoorlijn is zo, John.
Ga zelf iets maken.
Tenminste...
pak dit pistool.
Ik zou er nog een heel gemakkelijk kunnen krijgen.
Neem het gewoon voor haar aan.
Zeg, kapitein...
... die mannen die zich verscholen in die mijn, hebben
ze echt het vuur aangepakt en zijn ze thuisgekomen?
Ja, echt waar.
Precies daar.
Nou, verdomme.
Is dat niet iets?
Veel succes, John.
Dank je.
Kom op.
Succes.
Zul je me dat liedje leren dat je altijd zingt?
Degene die gaat...
Whoa, whoa, whoa.
We moeten op de hoofdweg blijven!
Hoofdweg!
We gaan.
Je hoeft dit niet te doen.
Ze zijn er niet meer.
Su-hanna gaan.
Mama, papa tot?
Ja.
Ze zijn dood.
Ik wil je weghalen van al deze
pijn en moord, je ervan afhelpen.
Teruggaan is niet goed.
Moet het achter je laten.
Vooruit. Huh?
- Li-an. - Ja.
Blijf op die lijn.
En kijk niet achterom, hmm?
Whoa.
- Gezagvoerder! - Wacht even.
Neem de touwtjes in handen!
Springen! Spring, Johanna!
Ja goed. Okee.
Paarden.
Johanna!
Waar ben jij?
Johanna!
Jo...
Godzijdank.
Johanna!
Jongeman, ik ben op zoek naar de Leonbergers van Castroville.
Rechtdoor.
Lezen we verhaal?
Dime-ah?
Nee, geen verhaal hier.
Geen dubbeltje-ah?
Nee, geen dubbeltje-ah.
We gaan daarheen?
Ja.
Ja, daar gaan we heen.
Nee. Nee, Cap.
- Nee. We gaan dubbeltje-ah. - Nee nee.
- We gaan. - Nee.
We gaan!
We gaan. Nee.
Nee, we gaan.
Dit is... dit is waar je nu thuishoort, Johanna.
Dit is nu je huis.
Goede dag.
Ik heb zaken met de familie Leonberger.
Ja?
Dit kind is Johanna Leonberger.
Anna.
Mijn zus, ze ging altijd haar eigen weg.
We zeiden: "Blijf in Castroville", maar zij en
haar man Wolf wilden daarginds in de vallei zijn
waar het land goedkoper is.
Hmm?
Dus ze denkt dat ze nu een Indiaan is?
Nou, iets daartussenin.
Ze heeft tijd nodig om zich aan te passen.
Ze moet werken.
Ze moet leren...
De juiste manieren.
Natuurlijk.
Weet je, mijn zus, toen we haar in de
slaapkamer vonden, sneden ze haar keel door.
Het kleine zusje...
ze sloegen de hersenen eruit.
Het is het beste als ze dat allemaal vergeet.
Ze heeft nieuwe herinneringen nodig.
Wie weet wat ze haar hebben geleerd?
Maar we moeten proberen haar als een zegen te zien.
En we hebben de extra handen nodig.
Wil je geld om haar hierheen te brengen?
Nee. Nee, ik wil uw geld niet.
Koop haar boeken.
- Boeken? - Zodat ze kan lezen.
Ze houdt van verhalen.
Ik zal gaan.
Wil je wat eten voor onderweg?
Nee, dank u.
Hij gaat weg, kind.
Jij ondankbaar meisje. Deze man heeft je naar huis gebracht.
Dat is oke.
Misschien begrijpt ze niet wat er gebeurt.
Ik denk dat Michael dit heeft gedaan.
"Uitdrukkelijk overeengekomen."
Ik weet niet zeker of dat klopt.
We zullen Mr. Young moeten informeren over
het herschrijven van dit contract, niet?
Dit hier.
Hallo, Willie.
Jeffrey.
Mijn God.
Heren, dit is...
mijn lieve oude vriend kapitein Jeffrey Kidd.
Leuk u te ontmoeten, meneer.
Mijne heren.
Alstublieft.
Ze is bij de kerk.
In de tuin.
Het was cholera.
Je had niets kunnen doen.
Zei de dokter.
Het zou vier jaar oorlog wegblijven, Willie.
Vier jaar met al het doden en al het bloed.
Elke dag naar huis willen.
Om haar te willen zien en voelen.
Om te praten en lachen en dromen en...
... en denk aan het hebben van een gezin.
In plaats daarvan kreeg ik een brief bij mijn tent...
... zeggend dat ze weg was en al begraven.
Toen wist ik het.
Gods vloek op mij had haar meegenomen.
Het was ziekte, Jeff, gewoon ziekte.
Het was geen ziekte.
Het was een oordeel voor
alles wat ik had gezien...
... en alles wat ik had gedaan.
Ik ken je 50 jaar.
Sinds we jongens waren.
We hebben hier niet om gevraagd.
Maar het was aan ons om te vechten.
We leefden.
Ze stierf.
Dat is geen oordeel.
Het is precies wat we onder ogen moesten zien en...
... dragen de rest van onze dagen.
Ha! Ha!
Giddyap!
We moesten haar vastbinden.
Ze rent weg.
Ze is een kind.
Ze... geen werk.
Mijn fout.
Ze hoort hier niet thuis.
Het spijt me.
Johanna...
Kapitein, Johanna gaan?
Ja.
Als dat is wat je wil.
Kapitein, Johanna ga.
Nu, dames en heren,
voor dit laatste verhaal van de dag.
"Een man dood en begraven
"is verrezen uit het graf.
"Drie dagen geleden, in Baton Rouge, Louisiana,
"een meneer Alfred Blackstone van 47 jaar
"viel in een verdoving.
"Zijn vrouw belde de dokter, maar er was geen pols,
"werd vastgesteld dat meneer Blackstone was,
- helaas dood. "- Aw.
'Hij werd heel snel op het terrein begraven
"van de plaatselijke kerk,
'waar, zoals de goddelijke voorzienigheid het wil,
'een bruiloft zou de volgende dag plaatsvinden.
'Maar toen hij de kerkdeur naderde, stopte de bruid abrupt.
"Van de begraafplaats daarachter,
'ze had dit onverklaarbare geluid gehoord.
"Het wanhopige, onmiskenbare gehamer van het leven.
"In een staat van hectische opwinding,
'ze rende naar een nabijgelegen graf met het opschrift' Alfred Blackstone '.
"En binnen enkele ogenblikken,
'de hele bruiloftsgemeente was aan het graven.
'Eindelijk, arme Alfred Blackstone
"werd levend uit de aarde getrokken.
"En uit de omhelzing van zijn weduwe Blackstone,
"Alfred wendde zich tot de bruidegom en zei, en ik citeer,
"'Feller, als je in die kerk komt
"'en ze zegt:" Tot de dood ons scheidt "...
... geloof er geen woord van. ''
Mijn naam is kapitein Jefferson Kyle Kidd.
Dit is juffrouw Johanna Kidd.
En dat is al het nieuws van de wereld dat we voor u hebben.
Wij danken u, en welterusten.
Geleverd door explosiveskull https://twitter.com/kaboomskull