NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ej ty! Pamiętasz mnie?
Wiesz, co robimy w pierdlu z laskami, które walczą nieczysto?
Z tymi, które próbują oślepić koleżanki?
Bierzemy je na bok i tłumaczymy,
że jeśli chcą coś udowodnić, niech staną do uczciwej walki.
Zostanę tu.
Wyjaśnijmy sytuację.
Dlaczego nie walczysz?
Bo mi zabroniono.
Rozejść się.
Panno McTeer, czekaliśmy na panią.
Coś ty za jeden?
- Pracuję dla Adrielle Cuthbert. - Jestem tu z jej powodu.
- Chcę się z nią zobaczyć. - Adrielle wróci za jakiś czas.
Proszę poczekać gdzieś indziej.
Tak po prostu?
To jest L'Attente.
Nieprzypadkowa nazwa.
Zdumiewające.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
- Dla którego muzeum pani pracuje? - Jestem kolekcjonerką.
Jeśli potwierdzimy autentyczność, to będzie znalezisko dekady.
Stulecia.
Profesorze Lonstem, po kolei.
Co możemy odczytać?
Nie wszystko, ale...
To są znaki pisma klinowego.
- Ten oznacza... - „Wodę”.
- Tak, a ten... - „Przemawiać lub wzywać”.
Zna pani sumeryjski?
Ciekawość zawodowa.
- Tego znaku nie znam. - To mitologiczny logogram.
Sprzed okresu sumeryjskiego.
Gibson Hill w Językach Mezopotamii
opisuje podobny symbol.
Co oznacza?
„Święty”.
Z kontekstu wynika, że chodzi o kobietę, ale nie rodzaju ludzkiego.
To bogini. A więc...
„Bogini wody”.
Widzi pani? Wezwać lub przywołać boginię wody.
- A ten? - Wiadomo. Oznacza „krew”.
Coś jeszcze może pan powiedzieć?
Wiem tyle, co pani.
Powiadomię kolegów.
Określimy wiek metodą węglową. Zaprosimy innych ekspertów.
Kiedy o tym opowiemy, poruszymy świat.
Naprawdę musi pan to robić?
Tak.
Kto tam?
Colton?
- Cześć, kotku. - Co się stało?
- Wszystko się posrało. - Nie wszystko.
Mówiła, że to niemożliwe.
Klątwa nie działa.
Słyszałaś o Jaredzie Butnerze?
Nie, a co?
Zabiłem go.
Dlaczego?
Próbował mnie utopić.
Ktoś go przekupił lub zaszantażował. Pewnie ktoś od Stolina.
Poniosło mnie, ale...
I co teraz zrobisz?
Załatwię to.
Zrobiłeś to, co musiałeś.
Augie?
Zabijaj, kogo trzeba.
Halo?
Szukam Dylana.
Pokaż oko. Nie ruszaj się.
Boli?
- Tak. - Wybacz, młody.
Śmigaj.
Co mu się stało w oko?
Wydłubałem je.
Dokąd się wybierasz?
- Na jedną z wysp. - Dlaczego?
- Uciekam od tych bydlaków. - Jak to?
Nie zapytasz, co tu robię?
Nie.
Chcę należeć do L'Attente.
Twój wybór.
Znam tylko ciebie.
Sądziłam, że wprowadzisz mnie do wspólnoty.
Źle sądziłaś. Już nie wiem, co tam się dzieje.
Nie bądź dupkiem. Potrzebuję kilku odpowiedzi.
Co chcesz wiedzieć?
Twój stary przeleciał syrenę, a potem umarł. Tyle.
Palant.
- Nigdzie nie popłyniesz. - Co robisz?
Pojebało cię?
Nie ma tu Cal.
Jest w L'Attente. Wie o wszystkim.
Wtedy nie wiedziała. Dlaczego jej nie powiedziałeś?
Nie pomyślałeś, że słusznie postąpiłem?
Może jest inna, bo żyła w nieświadomości.
Może dlatego tam nie utknęła.
Albo tutaj, jak ja.
Nie potrzebuje nas.
Żadnego z nas.
Oszczędź sobie bólu. Pozwól jej zakochać się w Oceanidzie.
- Powinieneś jej powiedzieć. - Mam cię przeprosić?
Poproś o to Pata McTeera.
To niemożliwe, prawda?
Najwidoczniej.
Rytm prawidłowy.
Tętno też.
Żyje?
Tak.
- Chcecie państwo poznać płeć? - Już widać?
Tak.
To będzie...
zdrowa dziewczynka.
Dziecko wszystko zmienia.
Zdobędę forsę. Cliff pewnie kupi pikapy.
Sprzedamy po kosztach,
ale wystarczy, żeby przenieść się do miasta lub do Cairns...
Nie.
To dziecko faktycznie wszystko zmieni, dlatego nie wyjedziemy.
Chcesz zostać?
Mówiłaś, że Adrielle nie pozwoli ci urodzić
i nie zmieni zdania.
Wiem.
Spodziewam się dziecka, więc Adrielle musi odejść.
To niebezpieczne.
Wiesz, co Augie o niej myśli.
To może też musi odejść.
- Pomóc ci? - A mogłabyś?
Nie.
- Wracajmy do L'Attente. - Nie.
Dlaczego?
Nie zrozumiałabyś.
Wal się.
Po co tu wróciłaś? Mogłaś zostać w mieście.
Tam nie ma dla mnie miejsca.
- Tu też nie. - Gdzieś muszę się wpasować!
Augie kogoś zabił.
Palnął mu prosto w łeb.
Przyjechałam tu po pieniądze.
I odkryłam,
że nic tu nie jest takie samo jak kiedyś.
Łącznie ze mną.
I ze wszystkimi.
Wszystko jest kłamstwem.
Czy popełniłam kolejny błąd?
Dlaczego chcesz odejść?
Bo uważam, że też zostałem oszukany.
W jakim sensie?
Idziesz?
Ekipa Stolina przyjedzie dwoma lub trzema autami.
Nieważne.
Mogą wejść tylko tymi drzwiami.
Pytania?
Jared Butner.
Musiałem to zrobić.
- Naprawdę? - Myślisz, że chciałem?
Opiekowaliśmy się nim, odkąd skończył 14 lat.
Właśnie. To był tylko głupi dzieciak.
Powiedziałbyś to samo, wyciągając moje ciało z Calliope?
Atakując mnie, zaatakował wszystkich.
Zrobiło się gorąco. I tyle.
Obym nie musiał tego powtórzyć.
Ruszamy o czwartej.
Ty tu rządzisz.
Opowiedz o nim.
O kim?
O Stolinie.
Przyjechał z Bośni jako nastolatek.
Zajął się importem.
Marihuana, ecstasy.
Rozprowadzał w Geelong, Melbourne, Sydney, na północy.
Okrutny?
Na tyle, że dilerzy go nie wsypali.
Nie postawiono mu ani jednego zarzutu.
Jest bystry.
Synu, nie chcemy go zabić. Musimy się z nim dogadać.
Jakim trzeba być człowiekiem, żeby wydłubać dziecku oko?
Adrielle mi kazała.
Masz do niej słabość.
Przyznaj.
Jest piękna.
Potrafi rozkazywać ludziom.
Niektórzy faceci lubią być pomiatani.
Niektóre laski lubią chłoptasiów, takich jak Corey Welch.
Grzecznych, kulturalnych posterunkowych.
- Nie mieszaj go w to. - Sama go wmieszałaś.
Jak było? Wytrzymał pół minuty?
Przynajmniej nie okaleczył dziecka.
Kawał jędzy z ciebie. Zdajesz sobie sprawę.
Żebyś wiedział.
Stój!
Zaczekaj.
Cal, zaczekaj.
Nie musisz mówić, co jest grane.
Moje życie jest pełne cholernych tajemnic.
Ona mi nie powie.
Adrielle.
Robiłem dla niej wszystko.
Pozbawiłem Gilles'a oka...
Ukradła nasze pieniądze i nie powiedziała dlaczego.
Jesteś zły, bo myślisz, że ci nie ufa?
Jestem zły, bo bez niej...
nie mam dokąd pójść.
Pierdol się, McTeer.
- Coś ty sobie myślał? - Kto pyta?
Nielojalny syn czy wredny gliniarz?
Wredny gliniarz.
Do waszej skrzynki też powinienem naszczać!
Gliniarze i przemytnicy. Jeden chuj.
Przynajmniej ty i ta laska się ruchacie,
a nie nas, gości, którzy próbują jakoś przeżyć.
Ty i ona.
Augie i Murdoch. Pat McTeer i Durborrow.
- Znali się jak łyse konie. - Pat i Durborrow?
- Nienawidzili się. - Pozory, Corey.
Pozory. Nic nie jest takie, jak się wydaje.
PODPALENIE
RAPORT Z SEKCJI ZWŁOK
SADZA POWSTAŁA W TRAKCIE POŻARU
DATA I MIEJSCE WYKONANIA SEKCJI 11.00, 22 SIERPNIA 2008 R.
Zgarnąłeś staruszka.
Musiałem.
Dobra robota.
Ciężka sprawa.
Trudno być uczciwym...
w takim mieście.
Nie opłaca się.
„Krew”.
Doktor Keeble?
Raport z sekcji zwłok sierżanta Durborrowa został sfałszowany.
To nie jest to samo ciało.
Chyba musi pani to wyjaśnić.
- Co robisz? - A jak myślisz?
Co to ma być?
- Rozwiązuję problem. - Wiesz, kim on jest?
Co wiesz?
To małe miasto. Wiem o Jaredzie. Ktoś chce przejąć interes.
- Nie jestem idiotką. - Nie mam wyboru.
Masz. Nie musisz tego robić.
- Mamo... - Jezu, Augie!
Co mam zrobić?
Pozwolić gnojom, żeby wszystko zabrali?
To moje miasto, mój interes. Nie wtrącaj się.
Stracić córeczkę w takim wieku...
Masz dzieci?
Nie.
Nie denerwuj się. Nikt nas nie widzi.
Umarli dochowują tajemnic.
Jared Butner dochował swojej.
Cóż, staraliśmy się.
Nie spodziewaliśmy się, że Augie jest taki zaradny.
A mimo to przyszedłeś.
Dlaczego?
Panie Stolin...
wielu ludzi zginęło w Orphelin Bay.
Chłopaki i ja mamy tego dość. Po prostu chcemy robić swoje.
Potrzebujemy stabilności. Ja jej potrzebuję.
Kierowanie taką operacją to duża odpowiedzialność.
- Mogę na ciebie liczyć? - Tak.
Myślę, że się dogadamy.
Obaj chcemy tego samego.
Ale ktoś nam przeszkadza.
Musimy pożegnać Augiego.
- Adrielle wie, że tu jesteś? - Nie.
Co to jest?
Widziałeś to wcześniej.
- A jeśli powiem, że nie wiem? - Pomyślę, że kłamiesz.
Masz tyle lat i tyle podróżowałeś,
że nasłuchałeś się wielu opowieści.
Widziałem dwie części.
Pierwszą - sto lat temu.
Drugą - dziesięć lat temu.
Za każdym razem traciłem bliskich.
Dzisiaj...
widzę trzeci fragment.
Na szczęście jesteś mi obojętny.
Ona ma ich tuzin.
Wydaje wszystkie pieniądze na kolejne kawałki.
Cokolwiek to jest, ona składa to z powrotem.
Adrielle zabiła swoją poprzedniczkę z powodu jednego kawałka.
Ciekawe, co zrobi tobie.
Nam, skoro już wiesz.
Kim była druga ofiara Adrielle?
Chodź.
- Dokąd? - No chodź.
Tam.
Tam mnie znaleziono.
Adrielle cię znalazła.
Ale twoja prawdziwa matka...
Widziałeś ją?
Nie.
Ale szukałem jej każdego dnia.
Pływałem, nurkowałem w dzień i w nocy.
Słyszałem je.
Krzyczałem do nich.
Wołałem ją.
Wiesz, jak to jest, kiedy matka nie odpowiada na twoje wołanie?
- A pozostali? - Robili to samo.
Nikt ich nie widział,
nawet Adrielle.
Jednak wciąż mamy nadzieję i czekamy.
Każdy węzeł to jedna dostawa.
Tegoroczne...
zeszłoroczne...
i wcześniejsze.
Ile dostajecie po każdej dostawie?
Koło pięciuset dolarów.
Jak wszyscy.
A ile zostaje u Adrielle?
Każdorazowo.
Po każdym węźle.
Pięć tysięcy?
Dziesięć?
Do kogo trafiają te pieniądze?
Nie do nas.
Płacimy za telefony, jedzenie, samochody, łodzie.
Dajemy łapówki.
Przemytnicy przekupili całe miasto.
Adrielle nie spodobałyby się te słowa.
Masz rację.
Wściekłaby się.
I może...
Może to nie ona powinna nam przewodzić.
- Madame wróciła? - Jeszcze nie.
Lamar.
O co chodzi?
Powiedz mu.
- Przemytnik o nazwisku Raxter. - Ojciec czy syn?
- Syn. - Colton. Co z nim?
Violki.
Wróciła.
Gdzie była?
Kto tam jest?
Nadchodzi.
Lamar.
Madame.
Nie byłem pewny, czy jest pani w domu.
Co robisz w prywatnych kwaterach?
Pukałem. Nikt nie odpowiedział. Chciałem panią znaleźć.
Co jest takiego ważnego, że wszedłeś bez zaproszenia?
Colton Raxter.
- I kto? - Violca Roux.
Cześć.
Podobał mi się rysunek.
Dziękuję.
Mogę zobaczyć?
To ty, ja i nasza matka.
Widziałaś ją?
Tylko w snach.
Co to za plama?
Krew. Umieram.
Gdzie Dylan?
Wrócił, żeby się z nią zobaczyć.
Muszę ci coś powiedzieć.
- Jesteś wzburzony. - A czego się spodziewałaś?
Nie mogę tu zostać.
Lecz wciąż szukasz odpowiedzi.
Zdradzasz nas?
Przykro mi, że mam tajemnice.
Żal mi zwłaszcza ciebie.
Byłeś z nią.
Zdobyła twoje serce?
Nie możesz dłużej mnie okłamywać.
Nie będę musiała.
Co o nim teraz sądzisz?
Nie pytam o Dylana, bo to jasne.
Mam na myśli twojego brata, czyli Augiego.
Już wiesz, że jest mordercą.
Rodzinna tradycja McTeerów.
Co ci do tego?
Po czyjej jesteś stronie?
- A jakie mamy strony? - Zawsze są dwie.
Madame cię szuka.
Wierzysz w klątwy?
Nie.
Ja też nie.
Co się dzieje?
Popełniłam koszmarny błąd.
Ludzie Stolina to zawodowcy. Bądź czujny i reaguj.
Otworzymy ogień, gdy wszyscy wejdą do środka.
Nie mogą nas okrążyć,
więc nikt się nie rusza, dopóki nie padnie pierwszy strzał.
- Martwisz się? - Stolinem?
Pewnie.
Ja też.
Cieszę się, że tu jesteś.
Christie Connor.
Pamiętasz ją?
- Pamiętam jej dżinsowe szorty. - Jakże krótkie.
Ideał.
- Ile mieliśmy lat? 15? - Christie wyglądała na 20.
Pamiętam, co zrobiłeś wtedy na stadionie.
Ona też tam była.
Ubrana w krótkie szorty stała w blasku słońca.
Spojrzałeś na nią.
Była z koleżankami, a ty powiedziałeś:
„Dlaczego nie?”.
Zachowajcie spokój. Celujcie w głowę.
Dobra.
Podszedłeś do niej, pewny siebie,
i zaprosiłeś ją na randkę.
Odmówiła.
Wiem.
Pewnie mieszka w Melbourne z kolejnym gachem.
Podbiłeś do niej.
Byłeś zajebiście odważny.
Chciałem być taki jak ty.
To ty powinieneś tu rządzić.
Aug.
Uciekaj.
Stójcie.
Mówiłem.
- Tu nie wolno wchodzić. - To mnie zatrzymaj.
- Proszę wybaczyć... - Kochana, podjęłaś słuszną decyzję.
Witaj w domu.
Nie zamierzam czekać na syreny.
- Nie chcę, żeby znowu mnie odrzuciły. - Nie chcesz ich zobaczyć?
Nie rozumiem, dlaczego ty chcesz.
Mają nas gdzieś.
Są naszymi matkami.
Muszą nimi być.
Czego oczekujesz?
Przyszłam, bo tam nie pasuję.
Nie po tym, co się stało.
Słyszałam, co twój brat zrobił temu chłopcu.
On nie jest moim bratem.
Nie interesują mnie porachunki Augiego.
Jednak łączą nas interesy.
Osoby lekkomyślne stwarzają zagrożenie.
Pragnę stabilności.
Tej, którą dawał nam jego ojciec.
- Kogo posłucha Augie? Ciebie? - Wątpię.
Billa Sentelle?
Coltona.
To jego najlepszy przyjaciel. Ufa mu bezgranicznie.
Pomówmy z nim.
Dlaczego Adrielle przysłała cię po mnie?
Martwi się o Augiego.
Uważa, że traci kontrolę.
Nie zdziw się, jeśli poprosi, żebyś pokierował operacją.
Obiecaj, że zaopiekujesz się Augiem.
Tędy do madame.
Colton! To pułapka!
Hej! Puść ją!
Czekaj.
Co jest grane?
Colton!
Wiem, że jesteście niezadowoleni.
Boli mnie to, bo zależy mi tylko na was.
Niektórzy z was martwią się, na co wydaję pieniądze,
ale przekonacie się, że mądrze je inwestuję.
Moim obowiązkiem jest was chronić.
A to oznacza wyznaczanie granicy między złudną nadzieją a bólem.
Wiecie, jaki ból mam na myśli.
Zabroniłam szerzenia tego okropnego kłamstwa,
że możemy mieć dzieci.
Sprzeciwiłaś mi się.
Nie mam wyboru i muszę dać przykład.
Nie!
Królowa, która nie egzekwuje prawa, nie jest królową.
- Co ty wyprawiasz? - Uciekaj, kotku!
Puśćcie ją.
Moje słowo jest naszym prawem, a prawo jest naszą przyszłością.
- Colton! - Ratuj Augiego. Ma kłopoty!
Nie!
Ty zdziro!
Składamy ofiarę naszym matkom,
boginiom wody.
Napisy: Bartosz Ostrowski