NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie martw się. Na ciebie też przyjdzie pora.
To znaczy?
Zastanawiasz się, co robi tam Augie.
Wpasował się.
Inne dzieci nie przepadają za mną.
Traktują mnie jak...
- Odmieńca. - Nie chcę taka być.
Nie chcę się czuć jak pie...
- Nie krępuj się. - Jak pieprzony dziwoląg.
Augie nie jest inny.
Ja też nie jestem.
I wiem, że ty też nie chcesz.
Pewnego dnia docenisz swoją odmienność.
To miejsce też jest inne. Pasujesz tu.
Pamiętaj o tym.
Lepiej się czujesz?
Tak.
Lepiej.
Dziękuję za...
Nie wierzę, co zrobił Grayson.
To już nieistotne.
Nie żyje.
Lepiej nie zadzierać z Oceanidami.
Raczej z McTeerami.
Co czujesz, gdy oddychasz pod wodą?
Ból.
Na początku.
Mam wrażenie, że moje płuca płoną.
Kiedy się temu poddaję,
czuję wielką... moc.
Nie wychodź.
W porządku.
Przyszedłeś do mnie czy do niej?
Zostawię was samych.
Ludzie się niepokoją.
Nieznajomi mają broń.
Adrielle ostrzegała nas przed nimi.
Mówiłem, że nie można jej ufać.
I co z tym robisz?
Chowasz się po kątach?
Nie posłucha mnie.
Ale ciebie owszem.
Co tu robią ci ludzie?
Nie mogłam go powstrzymać.
Zostaw nas.
Twoi podwładni są nieszczęśliwi.
Wiem.
Chcą wiedzieć, dlaczego królowa sprowadziła tych,
przed którymi zawsze ostrzegała.
- To obcy. - Wiem.
A czy wiesz, że próbowali zabić jedną z nas?
- Kogo? - Cal McTeer.
Ona nie jest jedną z nas.
Jest Oceanidą, ale nigdy nie będzie jedną z nas.
Dlaczego tak się jej boisz?
Od początku jej nienawidzisz.
- Nie rozumiesz. - Więc mi to wytłumacz!
Jak głowa?
W porządku.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
Wszystko gra.
Co zamierzacie z Augiem?
Ktoś próbował nas zabić.
Będziecie walczyć?
- Jaki mamy wybór? - Możemy wyjechać.
Uciec stąd i zacząć od nowa.
Możemy zniknąć.
Nie mogę wyjechać.
Tu jest mój dom.
Tata powtarzał, że jestem inna,
że to miasto jest inne.
Teraz już rozumiem. Chodziło mu o to, że tu jest moje miejsce.
Nie mogę z tobą wyjechać.
Adrielle zabija, kogo chce.
Powinieneś wyjechać.
Corey...
Nastanie nowy porządek.
Dzięki mnie.
Pomogę ci.
Nie chcę, żeby coś ci się stało.
I tak zrobię po swojemu.
To też jest mój dom.
Niech każdy podejmuje własne decyzje.
Co to za miejsce?
Wstawaj!
Kto to?
Jasnowidząca.
Oceanida.
Dlaczego ją więzisz?
Gdy nie ma kontaktu z wodą, jej wizje są wyraźniejsze.
To jest...
okrutne.
Pokaż mu prawdę o Cal McTeer.
- Wizje się sprawdzają? - Patrzyła, jak umieram.
Wybór należy do ciebie.
Na kim ci zależy? Na mnie czy na Cal McTeer?
Chcesz dopaść Adrielle? Wrogiem jest Stolin.
Nic się nie dzieje bez jej zgody.
Stolin żyje, bo mu na to pozwala.
Nasza rodzina prowadzi z nią interesy od pięciu pokoleń.
Ona ma to gdzieś. Ciągle kłamie.
Okłamała cię, mówiąc, że nie współpracuje ze Stolinem.
Skłamała na temat Coltona, a potem poderżnęła mu gardło.
Twojemu najlepszemu kumplowi!
Stolin próbował cię zabić, a mnie Grayson.
Rusz głową.
Gdyby Adrielle coś nie pasowało, pozbyłaby się Stolina.
Problemem jest Adrielle.
Znajdę sposób, żeby ją powstrzymać.
Nie wychylaj się, dopóki nie wrócę.
Muszę pogadać z Billem.
Nie będę bezczynnie siedział.
Twoi ludzie chcą cię zabić.
Nie mogę cię stracić.
Kocham cię.
Cal!
Myślałam, że wróciłeś do L'Attente.
To prawda?
Chcesz zabić Adrielle?
- Co ty wygadujesz? - Hej!
Pokazała mi to.
Stałaś nad nią i patrzyłaś, jak umiera.
Co? Jak to?
Adrielle trzyma w piwnicy jasnowidza, staruchę.
Pokazała mi wizję, w której wbijasz Adrielle sztylet w plecy.
Wizję?
Wierzysz Adrielle?
- Dlaczego miałaby kłamać? - Bo już taka jest!
Nie pozwolę ci jej zabić.
- Nie mogę. - Zastanów się.
Kto tu zabija? Ja czy ona?
Nie chcę zabić Adrielle. Nie chcę nikogo zabijać.
Ale jeśli postawi mnie pod ścianą i będę musiała wybrać, kto ma przeżyć,
zadźgam ją na śmierć.
To będzie zależało od niej, a nie ode mnie.
Nie daj się omotać jak inni.
Wszystko w porządku?
Co jest?
Musimy pogadać o Adrielle.
Rozważył pan moją propozycję?
Piętnaście milionów dolarów to mnóstwo pieniędzy.
- Dziękuję, aniołku. - To prawda.
Śliczna, prawda?
Przypomina mi moją córkę.
Mogę?
Zginęła w Serbii.
Na wojnie giną niewłaściwi ludzie.
Jesteście dziećmi syren.
Dzięki wam zbliżyłem się do świętego cudu.
Chcę go doświadczyć.
Muszę wiedzieć, dlaczego Bóg mnie oszczędził, a zabrał córkę.
I myśli pan, że syreny są córkami Boga.
To upadłe anioły, które popadły w niełaskę.
Przybliżą mnie do Boga.
Sprowadzi je pani?
Już to zrobiłam.
Po co pani pieniądze?
Na to.
Co stworzą te kawałki?
Coś bardzo starego i potężnego.
- Potrzebuję tego dla podwładnych. - Dlaczego?
Do czego służy?
Nie mogę powiedzieć.
Jeśli chce pani moich pieniędzy, muszę wiedzieć.
I chcę zobaczyć syrenę.
Czego chce Adrielle?
Znalazłem tę książkę dawno temu.
A w niej było to.
Widziałaś coś takiego?
Adrielle poderżnęła tym gardło Coltonowi
i pojawiła się syrena.
Co to jest?
Fragment starożytnego rogu,
trąby wojennej.
Została zbudowana przez starożytne morskie plemię.
Jego członkowie byli piękni, potężni.
Nikt nie wiedział, kim lub czym byli.
Oceanidy.
Kiedyś było ich mnóstwo.
Toczyły długą i krwawą wojnę z ludźmi, która zdawała się nie mieć końca,
więc zbudowały trąbę.
Podobno namaszczona była ludzką krwią.
Brzmienie trąby wywołało wielką falę,
powódź biblijnych rozmiarów.
Nie wiadomo, ilu ludzi zginęło,
ale kiedy woda opadła, Oceanidy zniknęły.
Trąba została odnaleziona przez ocalałych ludzi.
Roztrzaskali ją.
Obawiając się jej mocy,
umieścili fragmenty na czterech statkach i wysłali je w odległe zakątki świata,
aby nigdy ich nie złączono.
Czy w tej fali coś przypłynęło?
„Wraz z wodą pojawiły się anioły śmierci, urodziwe i okrutne.
Z ich bladych rąk zginęło wielu ludzi”.
Syreny.
Nie wierzyłem.
Kiedy to przeczytałem, zacząłem szukać i...
znalazłem pierwszy kawałek.
Dałem go poprzedniej królowej,
Genovevie.
Chciała go zniszczyć, ale Adrielle się sprzeciwiła.
Zatrzymała fragment,
zabiła Genovevę i przejęła L'Attente.
A ty?
Adrielle dała mi wybór.
Śmierć lub wygnanie.
Adrielle zbierała kawałki przez ostatnie sto lat.
Chce je złożyć w całość.
Madame, proszę o wodę.
Na litość boską!
Teraz już wiesz.
Dziewczyna to zakończy.
Wszystko w porządku?
Zgadzam się.
Pokażę panu antyk, który składam,
oraz syrenę.
Wtedy zapłacę.
Jeśli znajdziesz jej kawałki,
Adrielle cię zabije.
Jeśli chcesz gnić na łódce przez kolejne sto lat, twój wybór.
Dłużej nie pozwolę sobą pomiatać.
Cal...
Wrobili mnie, wpakowali za kratki, zabrali wszystko, na czym mi zależało.
Tu jest moje miejsce.
Nie pozwolę znowu sobie go odebrać.
Zwariowałaś. Prosisz się o śmierć. Sama sobie nie poradzisz.
To chodź ze mną.
Wróć do L'Attente.
Posłuchaj.
Mam to w dupie, czy jesteś zajęty.
Muszę wiedzieć, czy nadal leży w lodówie.
Jedź tam i otwórz drzwi. Sam to sprawdzę.
Tak, teraz!
Ja pierdolę!
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Gdzie byłeś? - U ojca.
Weź się do roboty.
ZAGINIONY PATRICK MCTEER
- Rosa. - Czego chcesz?
Twój mąż był dobrym człowiekiem,
pracowitym, odpowiedzialnym.
Wykonywał polecenia.
Do czasu.
- Powtórzę. Czego chcesz? - Tego, co ty.
Pozbyć się Cal.
Dlaczego teraz?
Sprowadź ją.
Myślisz, że przyjdzie, gdy do niej zadzwonię?
Nie.
Przyjdzie do brata.
- Mamo. - Augie, spotkajmy się.
KOSTNICA
Kochanie.
- Cześć. - Tak się o ciebie martwiłam.
Jasne.
Mamo?
Augie.
Czego chcesz?
Dogadałaś się ze Stolinem.
Owszem. I chyba popełniłam błąd.
Miałeś rację.
Nie mogę mu ufać.
To znaczy?
Chcę, żeby było jak dawniej.
Pozbędziesz się go?
Zawsze się tobą opiekowałam.
Musisz coś dla mnie zrobić.
Przyprowadź Cal.
- Nie zdradzę siostry. - Ona nie jest twoją siostrą.
Zadzwoń do niej.
Augie, wszystko gra?
Tak. Zrób coś dla mnie.
Co się stało? Augie?
Nie idź do domu. Adrielle chce cię zabić.
Stój!
Muszę mu pomóc.
- Poradzi sobie. - Coś jest nie tak.
Teraz mu nie pomożesz. Chodźmy.
Lamar.
Panna McTeer.
Daj klucz, Lamar.
Dawaj.
Jeśli madame się dowie, będzie po mnie.
Jeśli dopnie swego, wszyscy zginiemy.
Możemy to zakończyć.
Dziękuję. Uciekaj.
Sporo kawałków.
Genoveva?
Boże. Co ona ci zrobiła?
Zamknięte.
Poszukaj klucza. Musi gdzieś tu być.
Jest.
Genoveva!
Genoveva.
Umiera.
Zabierzmy ją stąd.
Weź kawałki.
Cal.
Idź. Dogonię was.
Co tam robiłeś?
Chcesz stracić drugie oko?
Mów.
Mów, Gilles.
Cal.
Zmykaj!
Panowie, mam dla was zadanie.
Leandra?
Leandra!
Calliope!
Cal?
- Co tu robisz? Musimy wiać. - Wiesz, co to jest?
- Adrielle tu idzie! - Nie zostawię kawałków.
Zabije cię. Uciekajmy!
- Muszę tylko... - Calliope!
One albo ty.
Dobra.
Leandra? To ty?
Madame!
Co się stało?
Genoveva!
Bill?
Postarzałeś się.
A ty w ogóle.
- Gdzie my jesteśmy? - Zabiorę cię stąd.
- Już dobrze. - Kawałki rogu! Bill!
- Nie możemy bez nich odejść! - Spokojnie.
Bill!
Bill.
Ostrzegałam, żebyś tu nie wracał.
A ty wrócisz do klatki.
Nie.
Już nigdy nie ujrzysz mojej wizji.
Więcej krwi ze mnie nie upuścisz.
Znajdę sobie inną.
Nie!
Nie zmienisz przepowiedni.
To się okaże.
Genoveva.
Zrób to.
Zrób to!
Jeszcze nie teraz.
Otwórz.
- Augie. - Adrielle chce mnie zabić.
- Ukryję się u ciebie. - Augie, wybacz!
Nie!
Słusznie pani postąpiła. Adrielle będzie wniebowzięta.
Wynoś się z mojego domu, gnoju.
Załóż.
Złapali Billa.
- Nie! - Mają go!
Nie idź tam.
Przestań.
Znacie go.
Zdradził nas i został wygnany sto lat temu.
Zabił poprzednią królową,
a ja okazałam mu litość.
Kłamie!
Wrócił, żeby nas okraść i sprzeniewierzyć się królowej.
Nie!
- Nie uniknie kary. - Twoje kłamstwa cię dopadną.
A potem Cal McTeer.
Wyzionął ducha.
Rozejść się!
Wynośmy się stąd.
- Madame? - Nie miałam wyboru.
Zaszliśmy za daleko.
Wierzysz mi?
Jest pani naszą matką, która sprowadzi nasze matki.
Pani jest moją królową.
Będę wierna.
Znajdź Cal McTeer i zabij ją.
ORPHELIN BAY NAJLEPIEJ SKRYWANY SEKRET
Dlaczego się zatrzymałeś?
Dylan?
Zawieź mnie do domu.
Nie.
Nie możesz do niej wrócić. Nie możesz jej wybrać.
Nie wybieram jej.
Muszę znów ją zobaczyć.
Syrenę?
Moją matkę.
W porządku?
Nie.
Musisz coś zobaczyć.
Chodź.
Murdoch nie wpisał nazwiska. Leży tu od czasu swojej śmierci.
Nie wiem dlaczego.
Zostawię cię.
Napisy: Bartosz Ostrowski