LASY BUKOWINY, RUMUNIA
Jeśli nigdy stąd nie pójdziemy,
po co mnie szkolisz?
Bo pewnego dnia mogę nie móc cię bronić.
Będziesz musiała dać sobie radę sama.
Wszystkie rekrutki powinny stawić się przygotowane
w wybranych punktach zbiórek do natychmiastowego...
Dokąd jedziemy? Czemu ciągle nas przenoszą?
Więcej informacji zostanie podanych w drodze.
NIEZIDENTYFIKOWANA LOKALIZACJA: PÓŁNOCNA ANGLIA
Zbliżamy się do celu.
Wszystkie rekrutki powinny przygotować się do wyjścia.
Witajcie w Meadows.
BAZA POWIETRZNA W ŞTEFĂNEŞTI, RUMUNIA
Marissa.
John.
Nie byłem pewien, czy mnie rozpoznasz.
Minęło trochę czasu.
Jak noga? Jest już lepiej?
Już od dwóch tygodni. Co tu robisz?
Pozostało kilka spraw, które wymagają wyjaśnienia.
W związku z tym, co się stało w ośrodku Utrax.
Skąd w ogóle o tym wiesz?
Nie chcę zabierać ci za dużo czasu.
Zaczniemy?
Kto mówi?
Marissa Wiegler.
Jestem w Utrax.
Jerome Sawyer nie żyje. Jestem ranna.
Erik Heller mnie postrzelił.
Potrzebuję pomocy.
Gdzie jest Heller?
Zniknął.
Ale jest ciężko ranny. Nie przeżyje.
A dziewczyna?
Uciekła.
Czy dobrze rozumiem? Heller zabił Jerome'a Sawyera.
Uciekał z Hanną i tą drugą dziewczyną. Próbowałam ich zatrzymać.
I postrzelił cię w nogę?
Po co tam poszłaś?
Raport Sawyera sugeruje,
że nie miałaś brać udziału w tej operacji.
Nie zgadzaliśmy się z Sawyerem, jak zareagować
na ponowne wyjście Erika z lasu.
Miałaś rację co do Hellera.
Nie przeżył.
Dziewczyny pochowały go na wiejskim cmentarzu.
Obok matki. Z sentymentu, jak sądzę.
My pozbyliśmy się go w bardziej strategiczny sposób.
Czy mogłabyś pójść na chwilę ze mną?
Dokąd idziemy?
Już niedaleko. To nie zajmie długo.
Tymi drzwiami.
Nie rozumiem.
Co tam jest?
Nie martw się, Marisso. To tylko ja.
A więc...
Wróćmy do początku.
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA, WIRGINIA, STANY ZJEDNOCZONE
Mamy wyniki twoich testów szkoleniowych ALC.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Jesteś gotowa?
Wolałabym nie spędzić kolejnego roku nad konsolą.
Dobrze.
Zaczniesz w Agencji Bezpieczeństwa Narodowego.
Przydzielimy ci biurko.
Analiza komunikacji i sygnałów, rozmowy telefoniczne, kryptoanaliza.
To normalny proces dla przechodzących z wywiadu wojskowego
na arenę opartą na analizach.
Lub?
Jest też inna opcja.
Praca w terenie.
Dość nietypowa.
To tajny projekt.
Przydzielimy cię tylko,
jeśli uznasz, że się nadajesz.
Gdzie?
- Za granicą. - To dość mało precyzyjne.
Jeśli jesteś zainteresowana, musisz to podpisać,
zanim powiem ci więcej.
OPERACJA UTRAX UMOWA O ZACHOWANIU POUFNOŚCI
POTWIERDZENIE ODPRAWY BEZPIECZEŃSTWA TERRI MILLER
Witamy.
Jeleń pobiegł tam.
Szybciej.
Psy za nim pobiegły.
Chciałbym zostać tu na zawsze.
Czuję bicie twojego serca.
Czujesz?
Co to?
Nic takiego.
Oni ci to zrobili?
Powiedzieli, że to nas uspokaja.
Co robisz?
To nie jest ci już potrzebne.
Witajcie.
Nazywam się Leo Garner.
Siadajcie.
No dobrze, zaczynajmy.
Cześć. Nazywam się Joanne McCoy. Jestem liderką waszej grupy.
Rozpoczynacie drugi etap rozwojowy.
Zauważycie, że w Meadows pracujemy trochę inaczej.
Dostaniecie więcej wolności.
Będziecie mogły zadawać nam więcej pytań.
Leki zostaną zredukowane, a zasady złagodzone.
Przygotujemy was na następny etap waszej podróży.
Otrzymacie spersonalizowany profil postaci
zawierający niezbędne informacje o waszych nowych tożsamościach.
Przeczytajcie go dokładnie.
Zawiera wszystko, co musicie wiedzieć o sobie, historii swojej rodziny,
edukacji, miejscu urodzenia i dorastania,
waszych hobby i zainteresowaniach, aspiracjach i marzeniach.
Operacja Utrax, zainicjowana w 2002 roku w Darbani w Rumunii,
by badać wzmacnianie kodu genetycznego u zarodków we wczesnym stadium.
WITAJ MALUSZKU – TO DZIEWCZYNKA
DNA wilka wszczepiono trzymiesięcznemu płodowi,
by wpłynąć na gęstość kości,
wrażliwość sensoryczną i zmniejszyć podatność na choroby.
Wszystko po to, by stworzyć idealnie dopracowane narzędzie wojskowe.
Wiedziałeś o tym przez te wszystkie lata?
Myślałam, że to przed tobą ukrywałam.
To ja cię poleciłem.
Zamknęłaś operację w 2003 roku
po niefortunnej interwencji Erika Hellera.
Przywróciliśmy ją w 2004 roku.
Bez mojej wiedzy.
Zdecydowano, by zacząć od nowa.
RODZINA
Ulepszenia DNA są teraz syntetyczne, oparte na tym samym materiale,
ale nieorganiczne. I tym razem...
się udało.
Gdzie są?
Odbywają szkolenie socjalizacyjne. Rozwijają swoją nową tożsamość.
Gdy przejdą socjalizację, zostaną przeniesione w teren.
MAMA – TATA – BRAT – SIOSTRA – PIES
Będą prowadziły normalne, ciche życie.
Ale za naciśnięciem guzika zrobią to, o co poprosimy.
A do nas nikt nie dotrze.
Kto by podejrzewał
osiemnastolatkę w kucykach o finansowane przez państwo morderstwo?
Są w 100% niezawodne.
Przynajmniej tak sądziliśmy.
Zgodnie z analizami Utrax
rekrutka 249 nie powinna być zdolna do nieposłuszeństwa, ale była.
Musimy znaleźć przyczynę i sposób, by zapobiec temu w przyszłości.
W tym celu...
musimy sprowadzić ją z powrotem.
Dlatego tu jestem.
I potrzebuję twojej pomocy.
Halo?
Chodź, idziemy.
Wszystko w porządku?
Czemu nie zostaniemy w jednym z tych domków?
Jest w nich cieplej.
Są na skraju lasu.
Ludzie cały czas do nich przyjeżdżają.
To niebezpieczne.
Zjedzmy coś.
Proszę o zajęcie miejsc.
Celem tych sesji
jest zapoznanie was z zagrożeniami świata zewnętrznego.
Zagrożeniami, z którymi będziecie walczyć w imieniu naszego rządu
i ludzi na całym świecie.
W walce z tymi zagrożeniami potrzebujecie
umiejętności bojowych i operacyjnych,
ale musicie także rozumieć świat
i jego historię.
DZIEWCZYNO, DASZ RADĘ!
Terri.
Nazywam się Leo Garner.
Dzień dobry.
- Witamy w Meadows. - Dziękuję.
Widzisz coś, co pominęliśmy?
Jeśli są w lesie, nie znajdziecie ich.
To tysiące kilometrów,
a Hanna zna te tereny najlepiej.
Ostatnio ją znalazłaś.
Ostatnio popełniła błąd, bo była sfrustrowana swoim życiem.
Drugi raz tego nie zrobi.
A może nie chcesz, żebyśmy ją znaleźli.
Co dokładnie masz na myśli?
Kto zrobił to zdjęcie?
Ja.
Zdjęcia z wakacji? To do ciebie niepodobne.
Musiałam udowodnić Sawyerowi, że mam Hannę pod opieką.
Przywiązałaś się do niej?
Nie.
To naturalne, że czułaś do niej sympatię,
biorąc pod uwagę fakt, że sama nie masz dzieci.
Ja nic nie czuję, John.
Dam znać, gdy to się zmieni.
Chciałabym już iść.
Nie możesz trzymać mnie wbrew woli.
Dobrze o tym wiesz.
Pozwól, że najpierw cię o coś zapytam.
Okłamujesz mnie?
Naprawdę postrzeliłaś Hellera
czy pojechałaś do Utrax, żeby zabić Sawyera i ocalić Hannę?
Chyba znam odpowiedź, więc zrobimy tak.
Nie wyjawię tego, co zrobiłaś, i zostawię Hannę w spokoju,
ale ty dasz mi rekrutkę 249.
Jak umarła twoja mama?
Mówiłam, że nie chcę o tym gadać.
Oni ją zabili?
Tęsknisz za nią?
Nie znałam jej.
Nie można tęsknić za kimś, kogo się nie zna.
Wygląda dziwnie w tym starym mundurku.
Nie wszyscy to zrobili.
Cieszę się, że ty się zdecydowałaś.
Jakie dali ci imię?
Sandy.
Ja jestem Jules.
Cześć, Jules.
Cześć, Sandy.
Skąd masz pochodzić?
Jestem z Ohio. Małe miasteczko. Bentleyville.
Jak tam jest?
Pięknie.
Jest dużo lasów i rzek.
Łowimy szczupaki i okonie, ale nie w lecie, bo rzeki wysychają.
Ja jestem z Oregon. Mieszkam nad oceanem.
Surfuję.
Mam chłopaka, Aarona. Niezłe z niego ciacho.
Ciacho?
To znaczy, że jest przystojny.
Mogę go zobaczyć?
AARON – CHŁOPAK
- Fajnie wygląda. - Jest fajny.
Mam też brata, ale go nie lubię.
Był dla mnie niemiły w dzieciństwie.
Wkładał mi żuki do butów.
Co za palant.
Tak, jest palantem.
Też mam brata i siostrę, która jest chora.
Rodzina skupia się głównie na niej.
Co jej dolega?
Choroba mięśni.
Może na podłożu psychologicznym. Nie wiadomo.
To musi być wkurzające.
Nie.
Kocham ją.
Muszę porozmawiać z rekrutkami, które tam były.
Cześć, Sandy. Tak masz na imię, prawda?
- Tak. - Cześć.
Rozmawialiśmy już o tym w bazie powietrznej Wilberforce,
ale chcę wrócić do tego, co się stało. Jest z nami agentka Hawkins.
Chodzi o rekrutkę 249.
Powiedziałam wszystko, co wiem.
Sandy, mam na imię Joan.
Martwię się o rekrutkę 249.
Traci szansę, by doświadczać tego, co ty.
By zyskać nowe życie.
Chcę sprowadzić ją z powrotem i zaoferować jej tę szansę.
Ale musisz mi w tym pomóc. Dobrze?
Byłaś w pokoju obok niej, tak?
W dniu, w którym zniknęła.
Mówiła do mnie przez ścianę.
Co mówiła?
Że ktoś nadchodzi.
A potem?
Rozmawiała z jakąś dziewczyną przez drzwi.
Ta dziewczyna otworzyła drzwi.
Wtedy 249 wyszła...
Powiedziała, że jesteśmy wolne.
Nie uwierzyłam jej.
Co było potem? Była z tą dziewczyną sama?
Nie wiem.
Nie ma powodów, by kłamać, Sandy. Nie mnie.
Podeszłaś do drzwi, by spojrzeć?
Co się wtedy stało?
Co zobaczyłaś?
Pokazała jej coś. Na ekranie.
Co to było?
Nie wiem.
Owszem, wiesz.
To było coś z jej przeszłości.
Jej prawdziwej przeszłości.
Co jej pokazała?
Pokazała jej, kim była jej matka?
Nie powiedziałam o tym innym rekrutkom.
Spokojnie, nie masz kłopotów.
Nie chcę opuszczać programu.
Zrobiłaś wszystko, o co poprosiliśmy.
Dobrze? Dziękuję. Możesz już iść.
Dalej.
Szybciej.
Nie rezygnuj.
W porządku?
Zostaniemy tu na zawsze?
Nie chcesz być bezpieczna?
Oczywiście.
A może chcesz wrócić do ośrodka?
Ten ośrodek już nie istnieje.
To do innego ośrodka. Tego chcesz?
Oczywiście, że nie.
Wszczepią ci tam leki pod skórę, żebyś była śpiąca.
Codziennie ten sam pokój, to samo jedzenie.
Te same ćwiczenia, bez powietrza,
- bez wychodzenia. - Dobra, rozumiem.
Nie rozumiesz.
To latające coś nie szukało mnie, tylko ciebie.
Chronię cię.
Tylko w tym miejscu na świecie jesteśmy bezpieczne.
Mamy tu 30 rekrutek.
Będą pisać e-maile i komunikować się online
z gronem krewnych i przyjaciół,
a my stworzymy przeszłość dla nich i ich rodzin.
Historie muszą być wiarygodne dla uniwersytetów, przyjaciół, kochanków,
dla wszystkich na ich drodze.
Ty będziesz wysyłać maile, posty,
odpowiadać im w mediach społecznościowych.
Będziesz rozmawiać z nimi na czatach.
Możesz prosić o wizualne materiały pomocnicze
z archiwum danych Gemini,
do którego masz dostęp z komputera. Jakieś pytania?
Powiedziałeś, że jest 30 rekrutek?
Tak.
Każda ma od 10 do 20 głównych korespondentów
i 100 okazjonalnych kontaktów w mediach społecznościowych?
Będą je sobie pokazywać, więc każda wiadomość musi być inna.
Fajnie, co?
Jedzenie jest dostępne całą dobę,
podobnie konsole do gier, telewizja.
Żadnych kontaktów z rekrutkami.
Żadnych telefonów do domu.
Moja rodzina myśli, że pracuję dla firmy naftowej.
Oczekują kontaktów.
Chyba powiedziano ci, że to operacja czerwona?
Bo tak jest.
OPERACJA UTRAX
NAZWISKO: SANDY PHILLIPS KONTEKST DOCELOWY
WYNIKI PROGRAMU WYDAJNOŚCI
Przepraszam.
Uratowałaś mnie, a ja jestem niewdzięczna.
W porządku.
Po prostu nie chcę już być sama.
Nie jesteśmy same. Mamy siebie nawzajem.
Clara już wie, więc będzie szukać matki.
Nie będzie mogła się oprzeć. Tak ją złapiecie.
To Egipcjanka. Przyjechała do Rumunii jako nielegalna imigrantka.
Poznała Nigeryjczyka. Zaszła w nieplanowaną ciążę.
Postanowiła oddać dziecko.
Oddała dziecko Utrax i zniknęła.
Nie ma po niej śladu, także online.
Może nie nazywać się naprawdę Samira Mahan.
Jeśli Clara będzie szukać matki, niczego nie znajdzie.
Więc postaraj się, żeby coś znalazła.
Bo na pewno będzie szukać.
Cofnąć się! Strzelać!
Wstrzymać się!
Strzelać!
Wstrzymać się!
Strzelać!
Wstrzymać się!
Hej, Sandy. Jak radzisz sobie na koniec liceum?
U nas świeci dziś słońce i zabraliśmy Jodie na spacer.
Sama zrobiła kilka kroków. Fajnie, co?
Niedługo wyślę ci zdjęcie.
Napisz, jak będziesz mogła. Mama.
Cześć, mamo. Bardzo mi się podoba w tej szkole.
Cieszę się, że przeprowadziłam się do Nowego Jorku, choć tęsknię za wami.
Mam tu przestrzeń, by skupić się na nauce,
żeby dostać się na dobre studia.
Mówiłam ci, że mam nową przyjaciółkę?
Jest bardzo miła.
Ma na imię Jules. Wyślę ci jej zdjęcie.
Ma super fryzurę.
Spokojnie, sama się tak nie obetnę.
Mamy dobrą pogodę tej jesieni. Dużo słońca.
Uprawiamy dużo sportów.
Nie mogę się też doczekać lekcji muzyki.
Czasami czuję się samotna.
Tęsknię za tobą, tatą i Jodie.
Za Bradem nie. Możesz mu to powiedzieć.
Za Montaną też tęsknię. Pogłaszcz go ode mnie.
Powiedz mu, że wezmę go na spacer, gdy wrócę pod koniec semestru.
Przesyłam buziaczki. Sandy.
Hanna?
Simona. Chcesz kurczaka czy jagnięcinę?
Chyba kurczaka.
Gdy dorosnę, zostanę wegetarianką.
Akurat!
Zobaczysz.
Hanna?
Clara?
Jak się zgubiłaś?
Byłam z mamą. Poszłam w złą stronę.
Nie masz telefonu?
Jesteś Amerykanką?
Jesteś na wakacjach?
Gdzie się zatrzymałaś?
Moja mama nazywa się Samira Mahan. Muszę ją znaleźć.
Pisze się z „A”.
To ona?
DOM: BUKARESZT, RUMUNIA
SAMIRA MAHAN JEST W HOTELU AVERE W BUKARESZCIE.
Zatrzymała się w hotelu blisko Bukaresztu.
Mogę cię tam zawieźć.
Pisałaś do domu?
Trochę. A ty?
Tak, dużo. Do mamy. Tęskni za mną.
Tata znów jest w Iraku, a z siostrą jest źle.
No co?
Nic, po prostu... To wszystko nieprawda, chyba wiesz.
Czemu tak mówisz?
Bo to nieprawda.
A może mogłoby tak być?
Jak to?
Mamy żyć w normalnym świecie.
Moja rodzina nie może tylko do mnie pisać.
W końcu będziemy musieli porozmawiać.
Może nawet się spotkać.
Jak chcesz się z nimi spotkać?
Przecież mają twarze.
Ty nic nie rozumiesz.
To tylko historia, którą masz opowiadać. Nic poza tym.
Rób, co chcesz. Nie musisz do nikogo pisać.
Nie o to mi chodzi.
- Daj mi spokój. - Sandy...
Mam do niej napisać, że przyjedziemy?
Tak.
Co mam napisać?
Że jej córka chce ją zobaczyć.
- Miałaś rację. Nawiązała kontakt. - Gdzie?
W lesie na południe od wioski Ulitze.
Jedzie do Bukaresztu z jakąś rumuńską rodziną.
Myśli, że matka jest w hotelu.
Organizujemy spotkanie. Potrzebuję cię na miejscu.
A co z Hanną?
Zostawimy ją w spokoju, jak prosiłaś.
BUKARESZT
- Bravo cztery, idziemy od tyłu. - Przyjąłem.
Zespół Bravo na pozycjach.
Nikogo tu nie ma.
Dobrze. Przeszukać las!
Tak jest!
Cześć, mamo. Nadal podoba mi się w tym liceum.
Jestem kapitanem drużyny hokejowej.
Ale jestem zła na moją nową przyjaciółkę.
Ludzie bywają okrutni.
Naprawdę jej zaufałam, ale ona chyba w ogóle mnie nie rozumie.
Chyba dlatego, że sama nie ma tak bliskiej rodziny.
Może jest zazdrosna?
Może nie ma w życiu takiej miłości jak ja?
CZY TO CLARA? MOŻESZ POTWIERDZIĆ?
Patrz, to od twojej mamy.
TAK.
MÓJ BOŻE.
Kiedy dojedziemy?
Za dwie godziny.
Grupa Lima kieruje się na północ-północny zachód. Ani śladu celu.
Widziałam coś.
Kontakt z celem! Wszyscy wracać do domku! Ognia!
HOTEL AVERE, BUKARESZT
Dziękuję.
Mamy iść z tobą?
Nie, poradzę sobie. Dziękuję.
W czym mogę pomóc?
Moja mama jest w pokoju 427.
Wszystko w porządku?
- Jak się nazywa? - Samira Mahan.
Mahan.
Mam do niej zadzwonić?
Nie, wie, że przyjechałam.
To na drugim piętrze, tędy.
Mamo?
Mamo, to ja.
Mamo?
Usiądź, Claro. Muszę z tobą porozmawiać.
Gdzie jest moja matka?
Muszę ci wyjaśnić, co się dzieje. Usiądź, proszę.
Gdzie jest moja matka?
Nie ma jej tu.
Zachowaj spokój.
Powiem ci, co się stało.
Twoja matka oddała cię po urodzeniu.
Potem niestety umarła.
Dlatego jesteś z nami.
Dlatego chcemy się tobą opiekować.
Nie.
Spokojnie. To nie będzie to samo co wcześniej, w ośrodku.
Chcę ci pokazać, jak teraz będzie.
Damy ci nowe życie.
Masz na imię Clemency.
Masz 18 lat. Chodzisz do szkoły.
Mieszkasz z dużą rodziną
w pięknym domu w Oakland w Kalifornii.
Twój ojciec jest w miejscowym samorządzie.
To twoja matka. Jest nauczycielką.
Możemy ci to wszystko umożliwić.
Obiecuję, że damy ci miłość, której potrzebujesz.
Nie chcę tego. Chcę ją.
Wiem, ale jej już nie ma.
Nie uciekaj ode mnie.
Ruszajcie.
Przyjąłem.
Kładź się! Na ziemię!
Nie!
Puśćcie mnie!
Nie! Puśćcie mnie!
Zostawcie mnie! Nie!
Puśćcie mnie! Nie!
Nadal mamy dla ciebie miejsce, gdybyś chciała.
Zaufałbyś mi?
Nie każdy radzi sobie w takiej pracy.
Ty pokazałaś, że możesz.
Nie zostawiliście Hanny w lesie, prawda?
Znam cię, John. Powiedz mi prawdę.
Znaleźliśmy domek w lesie.
Doszło do walki.
W domku wybuchł gaz.
A Hanna?
Była w środku.
Marissa, zapewniam cię,
nie zamierzaliśmy...
Wyjdź.
DOŁĄCZ DO NAS – JOHN C
Moja propozycja jest aktualna.
Dlaczego nie możemy wrócić do lasu?
To za daleko. Wrócimy w przyszły weekend.
Nienawidzę jej. Wszystko zepsuła.
Dokąd ją zawiozłyście?
Sandy, witaj na wirtualnej lekcji gry na fortepianie.
Zacznijmy od wciśnięcia klawisza.
Spróbuj wcisnąć ten.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski