Droga mamo, u mnie wszystko dobrze.
Bardzo za tobą tęsknię, ale cały czas uczę się nowych rzeczy.
W tym tygodniu byłam najlepsza z biznesu.
Zrobiłam też postępy na fortepianie.
Szczerze mówiąc, czuję się trochę jak ptak w klatce.
Chciałabym już iść na studia i rozwinąć skrzydła.
Wszystko trochę teraz ucichło.
Po trudnych początkach nowa dziewczyna już się zadomowiła
i robi świetne postępy.
Świat online to miejsce pełne fikcji i marzeń.
Nie będziecie jedynymi młodymi osobami, których tożsamość online
nie pokrywa się z rzeczywistością w 100%.
Dobrze jest zobaczyć kogoś, kto był nieszczęśliwy i zły,
ale teraz staje się częścią tego, co tu robimy.
Czasami, gdy się zapomni, dostrzegam smutek w jej oczach.
Nosi w sobie głęboko skrywany ból. Wiem to.
Co noc się za nią modlę.
Może rozumiem ją lepiej niż inni,
bo ona też straciła kogoś, jak my Jodie.
Powoli uczy się nam ufać
i już rozumie, że nie ma sensu walczyć, skoro nie ma szans wygrać.
- Carmichael. - John, mamy problem.
Jakiś informator próbuje ujawnić naszą operację.
Droga Nicolo, mam dowody na tajny program CIA: UTRAX
Przechwyciliśmy e-mail.
Wysłał go wczoraj do dziennikarki w Londynie.
Chyba chce powiedzieć światu, co robimy.
Opublikuj to. Spotkajmy się. - Tacyt
- Kto to? - Nie wiemy.
- Ale musimy go powstrzymać. - Jasne.
Nie mogę użyć oficjalnych sposobów.
Czas, by te dziewczyny zrobiły coś, do czego były szkolone.
„Nie mogę sprawić, żebyś zrozumiał.
„Nie mogę sprawić, by ktokolwiek zrozumiał, co dzieje się we mnie.
„Sam nie potrafię tego wyjaśnić.”
Mia?
Chodź ze mną, proszę.
Cześć, Mia. Usiądź, proszę.
Dziękuję wam obu za przyjście.
Jakiś czas temu
rozmawiałem z wami o okresie służby,
który wkrótce odbędziecie.
Nastał ten moment.
Wysyłamy was na pierwszą misję.
Leo?
W Londynie mieszka dziennikarka. Nazywa się Nicola Gough.
Wkrótce otrzyma poufne informacje z nieznanego amerykańskiego źródła.
Źródło posługuje się pseudonimem Tacyt.
Musimy poznać jego prawdziwą tożsamość
i powstrzymać jego kontakty z Nicolą Gough.
Tu znajdziecie wszystkie informacje.
Nauczcie się tego na pamięć.
Pytania?
Dlaczego my?
Mia ma doświadczenie z zewnętrznego świata,
z którym wy nie możecie jeszcze konkurować.
A ty, Jules, idealnie nadajesz się do tego zadania. Sama się przekonasz.
Przygotujcie się.
Na razie zachowajcie to dla siebie. Dziękuję.
PODMIOT IMIĘ I NAZWISKO: NICOLA GOUGH
ZAWÓD: DZIENNIKARKA ŚLEDCZA MIEJSCE URODZENIA: BELFAST
NAGRODZONA ZA DZIENNIKARSTWO ŚLEDCZE
CEL MISJI
USTALENIE TOŻSAMOŚCI INFORMATORA PSEUDONIM: TACYT
I MIEJSCA SPOTKANIA Z PODMIOTEM.
DOSTĘP PRZEZ JEJ PARTNERKĘ BETHANY JAMES,
WYKŁADOWCZYNIĘ STUDIÓW GENDER NA UNIWERSYTECIE SOUTH BANK.
Na pewno było lepsze niż to.
Wcześniej było całkiem dobre, ale właśnie znalazłam włosa.
Nie martw się. Twój na pewno będzie dobry.
Może osoba, która mi nakładała, zapomniała włożyć siatkę na włosy.
To raczej nic takiego.
A może nie? Powinnyśmy komuś powiedzieć?
Clara?
Co się dzieje? Jedziesz z Jules?
Tak. Do Londynu.
- Po co? - Nie mogę powiedzieć.
Coś nie tak?
Nie wiem. To po prostu dziwne.
- Myślałam, że tego chcesz. - Chcę.
Podjęłaś decyzję, by zostać.
Mogłyśmy...
uciec i znaleźć twoją matkę.
Moja matka nie żyje.
- Marissa... - Marissa kłamała.
Ona nie żyje.
Jestem tu teraz szczęśliwa.
Ja też.
Hanna.
Uważaj na siebie.
STUDIA GENDER, LICENCJAT
KANADA - PASZPORT
Polecicie oddzielnie i spotkacie się na miejscu.
Mia, jedź pierwszym samochodem.
Do zobaczenia.
Pa!
Powodzenia. I pamiętajcie,
robiłyście to już setki razy podczas szkolenia.
Jules, mogę cię prosić na słowo?
Znam to miejsce.
To obóz G. Przesłuchiwaliśmy tu Hannę.
Poprosiliśmy, by John Carmichael cię tu przysłał, bo mamy kilka pytań.
Ktoś pomagał ci uciec z Meadows.
Kto to był?
Nie wiem, o czym mówisz.
Carmichael mówił, że dobrze kłamiesz.
Dwóch martwych strażników. Jeden zastrzelony z karabinu,
drugiemu skręcono kark.
Wysłałaś wiadomość do przyjaciela.
Powiedziałaś mu, dokąd jedziesz.
On przyjechał za tobą i próbował ci pomóc. Kim on jest?
Nikt mi nie pomagał.
Nie zgrywaj idiotki.
Czy Hanna wie, kto ci pomagał?
Widziała go tej nocy?
Nikogo nie widziała, bo nikogo tam nie było.
Kto zabił tych strażników?
Bo jestem pewny, że nie ty.
Czy pseudonim Tacyt coś ci mówi?
Tak.
To mój pies.
SOUTH BANK, LONDYN
PRZEWODNIK DLA NOWYCH STUDENTÓW
Tata - Dotarłam bezpiecznie x
REKRUTKA 301 - Dotarłam bezpiecznie x
Naprawdę nie wiem, jak ona może być twoją bohaterką.
Wykluczyła ze swoich wykładów całą płeć.
Przyjęłaby mnie do swojej grupy?
Nie wiem. I nie popieram tego,
ale czytałaś książkę Daly Kościół i druga płeć?
- Tak, ale... Cześć. - Cześć, jestem Mia.
Jestem Pearl. A to Jules.
Jestem tu tylko na semestr, czy jak tam Brytyjczycy to nazywają.
Jestem na pierwszym roku.
Studiowałam filologię na uniwerku w Portsmouth,
ale nie podobało mi się i się przeniosłam.
Miło cię poznać.
Drogi Tacycie, chcę się spotkać i opublikować materiał. Gdzie? Nicola.
Najlepiej w Barcelonie. - Tacyt.
SPOŁECZEŃSTWO, KULTURA I MEDIA DR BETHANY JAMES
Mam nadzieję, że nas nie zje.
- Jesteśmy za wcześnie? - Nie, proszę.
Lubimy tu zapał.
Zacznijmy od imion.
Jestem Bethany.
Sandy?
- Sandy. - Co?
Zaraz mamy zajęcia.
Pieprzę zajęcia.
Od dawna jesteś w okropnym nastroju.
Zamknij się, Helen.
Daruj sobie te wykłady.
Czemu one?
Mia była tu tylko dwa miesiące.
Dlaczego ona?
Otwarta struktura mediów społecznościowych daje głos osobom z mniejszości,
które tradycyjnie były uciszane.
Więc mamy nowy głos online, świetnie,
ale prawdziwe życie wygląda inaczej.
A czy to nie prawdziwe życie się liczy?
Nie można ich rozdzielać, jakby były niezwiązane.
Media społecznościowe wpływają na prawdziwe życie.
Tak?
Sandy, wejdź. Usiądź.
Słyszałem, że czujesz się pominięta.
Nie, skądże.
Czas temu zaradzić.
Mamy dla ciebie i Clemency zadanie.
Wiąże się z podróżą za granicę.
To aktywna operacja z elementem ryzyka.
Czujecie się gotowe?
Jules.
Zapomniałaś czegoś?
Nie. Zastanawiam się...
- Ma pani chwilkę? - Jasne.
O co chodzi?
Przepraszam.
- Hej. - Po prostu...
Chyba sobie nie radzę.
Wiem, że zachowuję się, jakbym była...
bardzo pewna siebie.
Ale to kłamstwo.
Jesteś daleko od domu. To może być przytłaczające.
Mogłybyśmy pójść na kawę?
Jeśli ma pani czas, czyli na pewno nie.
Mam czas.
Tylko jedno piwo. I tak zrobiłam.
Moja żona już jest. Chodź, poznasz ją.
- Chętnie cię pozna. - Ona też tu pracuje?
- Nie, jest dziennikarką. - Naprawdę?
Bethany zaprosiła mnie do ich mieszkania na spotkanie polityczne.
Wkręcę cię tam.
- Reszta zależy od ciebie. - Jasne.
Z czego się śmiejesz?
To dziwne.
Myślałam, że będę czuła coś nowego.
Ale czuję się, jakbym wykonywała kolejne ćwiczenie.
Jakbym już to robiła.
Ciekawe, czy Sandy też tak czuje.
Co masz na myśli?
Nic.
Nie, Jules.
Żadnych tajemnic. Gramy w tym samym zespole.
Sandy i Clemency są w Barcelonie.
Leo mi powiedział.
Czemu?
Zabezpieczają operację z obu stron.
Przepraszam, nie mówię po hiszpańsku.
Pomóc ci wnieść torby?
Nie, poradzę sobie. Wynajęłam tu mieszkanie. 4A?
- Tak, jest na górze. - Dzięki.
- Jesteś Amerykanką? - Tak.
Wzięłam rok wolnego i podróżuję.
Fajnie. Gdzie już byłaś?
Spędziłam miesiąc w Paryżu. Potem w Rzymie. A teraz tu.
- Jestem Clemency. - Juan.
Nie odchodź.
Pogadajmy chwilę, dobrze?
Jestem Stephen Mannion.
Pracuję dla grupy, która chce zdemaskować Utrax.
Marissa zadzwoniła, gdy dowiedziała się o Meadows.
To niebezpieczni ludzie.
Muszę wiedzieć, czego od ciebie chcą.
- Zostaw mnie. - Hanna, proszę...
Daj mi spokój. Pracuję teraz z nimi.
Proszę. Nie rób tego, co kazali ci zrobić.
Będę tu. Codziennie o tej samej porze.
Spóźniłaś się.
Przepraszam, zgubiłam się.
- Przyszłaś! - Tak.
Dziękuję.
Pozwoliłam sobie zaprosić Mię.
Nie ma sprawy. Wejdźcie.
Bardzo mi się tam podobało. Muszę tylko...
Jest tu ta wykładowczyni, o której mówiłaś?
Leslie Neil? Jasne, przedstawię cię.
Mia, chcesz ją poznać?
Wykłada o kobiecej przemocy w kulturze popularnej. Super babka.
Wy idźcie. Ja zrobię sobie drinka.
Przyłapałaś mnie.
Muszę dodać sobie odwagi.
Nie lubię imprez.
Ja też nie.
Jesteś studentką Beth?
Tak, właśnie przyjechałam.
Ty też wykładasz?
Nie, jestem dziennikarką.
Jaką?
Można powiedzieć, że śledczą.
Chciałabym kiedyś robić coś takiego.
To przygotuj się na długie godziny i marną pensję.
Nad czym teraz pracujesz?
Tym i owym.
Jak zaczęłaś tę pracę?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Wybacz, muszę odebrać.
Halo? Tak, to ja.
Pójdę tylko w ciche miejsce.
Jesteśmy gotowi do publikacji.
Mój redaktor rozumie, że chcesz przekazać to osobiście.
Zapłaci za mój lot do Barcelony. Tam się spotkamy.
Będziemy chronić twoją tożsamość.
Zaangażujemy dziennikarza z Barcelony,
żeby zwiększyć zasięg.
Nie, znam świetną reporterkę. Nazywa się Alba Paredes.
Można jej zaufać.
Mogę przylecieć za dwa dni.
Hotel Oriental? Jasne. Też się tam zatrzymam. Do zobaczenia.
TATA - HOTEL ORIENTAL
Zgubiłam cię.
Byłam z przyjaciółką.
Wszystko w porządku?
Tak, tylko...
O czym mówiłam?
Pracowałam przy śledztwie nad pralniami magdalenek.
Co to?
Nie słyszałaś o nich?
Młode Irlandki, prawie wszystkie biedne,
niektóre były prostytutkami, niektóre były w ciąży bez ślubu,
niektóre po prostu opuszczone przez rodzinę.
Wysyłano je do instytucji prowadzonych przez kościół katolicki,
zamykano i nigdy nie wypuszczano.
Były torturowane, wykorzystywane.
Żyły w okropnych warunkach.
Niektórym zabrano dzieci, których nigdy już nie zobaczyły.
Wiele z nich zmarło i zostały pochowane w bezimiennych grobach.
Ja...
Pisałam o tym. O tuszowaniu tej sprawy.
To wszystko było prawdą?
Tak, było.
Niestety. Wszystko w porządku?
DOKUMENTACJA MISJI - REKRUTKA: 301
To zdjęcia z notesu Nicoli Gough, które przysłała Mia.
Używa systemu stenografii Teeline, ale zaadaptowała go pod siebie,
więc ona z łatwością to odczyta, inni będą mieli problem.
Tobie się udało.
Często określa Tacyta jako RG.
Sprawdzałaś w hotelu Oriental?
Nie ma żadnych rezerwacji z tymi inicjałami.
Ale jest tam Amerykanka studiująca politykę
na uniwersytecie w Barcelonie. Kat Gelder.
Jej ojciec to Robert Gelder. Jest prawnikiem w wojsku.
Właśnie wziął niezapowiedziany urlop.
Ma też dostęp do tajnych akt wywiadu, kod B.
Sądzimy, że Tacyt to wojskowy prawnik, Robert Gelder.
Znasz go?
Tylko ze słyszenia.
Jego córka studiuje w Barcelonie. Używa jej jako przykrywki.
Przylatuje za dwa dni.
- Sprawdźcie jego lot. - Sprawdziliśmy.
- Nie ma jeszcze rezerwacji. - Sprawdzajcie dalej.
Chcę wiedzieć, gdy tylko ruszy.
Zacznijcie śledzić córkę.
Londyn ma pozwolenie na usunięcie Nicoli Gough.
Proszę pana...
co wie Tacyt?
Dziękuję, Leo.
Wydostaniemy cię. Już niedługo. Dobrze?
Trzymaj się.
Głupia dziwka!
Chcę grać w piłkę.
Wiem. I co mam z tobą zrobić?
Wiem, ale cały czas wpadasz w tarapaty.
NOWA WIADOMOŚĆ
To ta przyjaciółka.
Nazywa się KAT GELDER. Poznaj się z nią.
Studiuje politykę w Barcelonie. Jest fajna! Kocham cię, mama.
- To mój tata. - Dobra, Picasso. Spoko.
Jasne.
To chyba siostra Jacoba.
- Jacoba? Matematycznego boga? - Studiuje chemię.
To Maria.
Dziś omówimy konsensus i konflikt
wśród afrykańskich ruchów nacjonalistycznych lat 50.
Przepraszam, naprawdę go miałam.
- Proszę stanąć z boku. - Jasne.
Następny.
Zgubiłaś portfel?
- Kurwa! - Przepraszam.
Katherine Gelder?
To twoje?
O Boże! Bardzo ci dziękuję.
Był na krześle na sali wykładowej.
Musiał wypaść mi z torby. Jestem dziś roztargniona.
- Zawsze jesteś roztargniona. - Zamknij się.
- Jestem Ray. - Sandy Phillips.
Studiujesz tu? Nie widziałem cię wcześniej.
Przyjechałam dwa miesiące temu.
Studiuję biznes,
ale lubię czasem zagłębić się w politykę. Jestem kujonką.
Gdzie mieszkasz?
- Wynajmuję pokój w centrum. - Fajnie.
Twoi rodzice muszą bardzo lubić Grease.
Nie, co roku jeżdżą do Kalifornii.
Nie, on mówi o filmie.
- Czemu? - Twoje imię, blond włosy, kucyk?
Nieważne.
Chcesz pójść z nami coś zjeść?
Jasne. Byłoby super.
- Hej. - Nie byłam na wykładzie.
- Pożyczysz mi notatki? - Jasne.
Co jest?
Gough kupiła bilet do Barcelony.
Dostałyśmy rozkaz, by ją usunąć.
Kiedy wylatuje?
Jutro rano jedzie czarną linią na London Bridge.
Stamtąd na lotnisko. Ale już tam nie dotrze.
Jest pewna dziennikarka, Nicola Gough.
Ma lecieć do Barcelony na spotkanie ze źródłem, pseudonim Tacyt.
Mamy ją usunąć, zanim dotrze na lotnisko.
Utrax wysłał dwie kolejne rekrutki do Barcelony, by usunęły źródło.
- Kiedy ma do tego dojść? - Jutro.
Idź kawałek za mną.
W porządku. Jesteś bezpieczna.
- Kto to? - Rachel, pracujemy razem.
Stoimy po stronie aniołów.
Nie zostało nas już wielu.
Słyszałaś o Pionierach?
Nie.
Na początku byli tylko małym odłamem
radykalnych nacjonalistów w CIA.
Żartowaliśmy sobie z nich.
A potem stworzyli Utrax.
MEADOWS - OBÓZ TRENINGOWY - UTRAX, FAZA 2
Uważamy, że chcą wykorzystać Utrax,
by przeprowadzić serię zamachów na całym świecie.
Tacyt chyba wie, kim są cele.
Pewnie ma listę,
więc musimy dotrzeć do niego przed nimi.
HELLER (ZMARŁY)
Leo Garner.
Miałeś rację.
Mam problem z tą przyjaźnią.
Robert Gelder kupił właśnie bilet na lot do Barcelony.
Wylatuje jutro.
Zapłacił gotówką w biurze podróży.
Dziękuję, Terri. Dobra robota.
Mam porozmawiać z Mią?
Nie. Dość już gadania.
Leo...
Zachowaj to dla siebie I zajmij się tym osobiście.
Nie ma być żadnych śladów, że tam była.
Hej, Mia.
Przyszła twoja książka.
Jesteśmy na górze.
- Ale z ciebie palant. - No co wy!
Może podziękujecie temu, kto nas tu wkręcił? Nieważne.
Co masz na ręce?
To tylko znamię.
Kiedyś je ukrywałam, ale teraz już się nie przejmuję.
Chcecie jechać w weekend na wycieczkę?
Pokażę wam prawdziwą Hiszpanię.
Przepraszam, Tereso, ale nie mogę.
Przyjeżdża mój tata.
Tak? Kiedy?
Jakoś jutro.
Rzadko go widuję. Zawsze pracuje...
- Czym się zajmuje? - Jest prawnikiem w wojsku.
Ale super.
To wszystko tajne. Mało o tym mówi.
Fajnie, że przyjeżdża.
To do niego niepodobne, by przyjeżdżać tak nagle.
- Przepraszam. - Hej.
- Jesteś Amerykanką. - Tak.
- Studiujesz tu? - Nie, tylko podróżuję.
Fajnie.
Od dawna jesteś w Barcelonie?
- Od dwóch dni. - Spoko.
Dzięki za zaproszenie.
Nie ma sprawy.
Podoba mi się twoje imię.
Clemency. Jest takie nietypowe.
To był pomysł mamy.
Tak tu pięknie.
Ale miasto się zmienia.
Spójrzcie tam. Gdy byłam młoda, były tam tylko drzewa.
Teraz pełno tu willi Brytyjczyków i Amerykanów.
Ogromne domy, baseny, ogrody.
Większość cały rok stoi pusta.
Lot United Airlines UA161 jutro Barcelona 1825.
Alba, cześć. Mówi Nicola.
Tak, zaraz jadę na lotnisko.
Tacyt wylatuje dziś z Waszyngtonu.
Nie możesz nic powiedzieć swoim ludziom.
Nawet swojemu redaktorowi. Żadnych e-maili.
Dobrze.
Tak.
Do zobaczenia.
Czemu nie możesz powiedzieć, dokąd lecisz?
Bo nie chcę cię okłamywać,
a nie mogę powiedzieć prawdy.
Posłuchaj...
Wynagrodzę ci to. Obiecuję.
Żebyś wiedziała.
Już jest.
- W porządku? - Jasne.
Jest w pociągu Northern Line. Ruszyła pięć minut temu.
Jest w przedostatnim wagonie.
Udam zaskoczenie i ją zagadam.
Zrób to, gdy pociąg będzie wjeżdżał na stację,
żeby stłumić dźwięk. Potem wysiadamy i ją zostawiamy.
Przepraszam, Nicola?
Tak mi przykro.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski