ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
May taong takot! At dapat lang!
Dahil oras na para sa Nailed It! Halloween!
Ang kompetisyon kung saan ang mga cake ay nagsisimulang maganda
ngunit nagiging mukhang binugbog.
Magiging Halloween party ito at ako ang inyong host, Nicole Byer
at… Wes! Wes! May kakaibang babae dito.
Si Mary Mouser mula sa Cobra Kai. Mary, nasa maling Netflix ka.
Sorry, Nicole. Pinarusahan ako't nagising dito. Panaginip ba ito?
Nakita mo ba 'yung mga cake na kakainin ko? Bangungot 'to.
Trabaho ko rin 'to.
Ngayon, tatlong panadero ang kukumpleto ng mga hamon sa halloween na hango
sa sikat na palabas ng Netlfix, ang Cobra Kai.
Ang nakataya, ang pagkakataong manalo ng $10,000.
Alam mo? Kilala na natin ang mga panadero.
Gawin na natin.
Ang pangalan ko ay LaJeanne McKinney, guro sa computer science
sa middle school. Ako rin ang coach ng dance team,
at ako rin ang chair ng Black History Month.
Kaya marami akong ginagawa, pero gusto ko mag-bake.
Ang isyu ko ang pag-dedecorate.
Magiging simple, pero masarap.
Ako si Candice, at muli kong sinusuri ang mga choice ko sa buhay.
Sa bahay, may mga manok ako, pusa,
isang maliit na squirrel na dala-dala ko, at aking tandang sa bahay.
Ayos 'to.
Na-eenjoy ko ang baking kapag maayos ang lahat gaya ng plano, na 'di nangyayari.
Ako si Gianni DeCenzo at nagsasalita ako para mabuhay.
Alam mo ang nangyayari sa mga impormer?
Immunity.
Tatalbog 'yan.
May mga tahi ako.
Marami akong tahi.
Gusto 'yan marinig ng mga tao, kaya lagi kong ginagawa.
Sige, mag-bake na tayo.
Ang dahilan kung bakit nandito ako ngayon
ay dahil nakakatuwang gumawa ng pangit na mga cake, du'n ako magaling.
Hi, Mary.
O Diyos ko, Gianni, hi.
-Hi. -Oh my gosh.
-Hindi mo ba alam na nandito ako? -Hindi.
Well, nandito ako.
Mga panadero, alam namin na tagahanga kayo ng hukom nating ngayon.
Siya si Samantha LaRusso sa Cobra Kai.
Mag-hi kayo kay Mary Mouser.
Hi, Mary Mouser.
Mary, kilala mo si Gianni mula sa iyong palabas na Cobra Kai,
kaya alam mong marunong siyang umarte.
Pero marunong ba siyang mag-bake?
Sana nga.
Dahil kailangan ko 'yun kainin.
Mary, Gianni, maaaring magkasama kayong makipaglaban sa palabas sa TV,
ngunit dio sa kusina ng Nailed It!, walang mga alyansa.
Oo, sensei.
"Sensei." Gusto ko 'yan.
Ang nakatayo sa aking kaliwa ay ang lalaking may mga kamay na armas
na gumagawa ng mga treat na napakasarap.
Pastry chef at chocolatier, si Mr. Jacques Torres.
-Bonjour sa lahat. -Bonjour.
Hindi umiiral sa kusinang ito ang pagkatalo. Kaya maging handa na.
Well, ang una ay ang Baker's Choice.
Itong Halloween Baker's Choice na hamon ay magdadala ng panginginig sa gulugod
at takot sa inyong puso.
Ihanga niyo 'yang anti-venom kapag ginawa niyo itong…
Cobra soft pretzels.
O, Diyos ko. Okay.
Ang mga palihim na mga pastry na ito ay paiikutin kayo sa takot.
Ang bawat ahas ay may iba't-ibang flavor.
Nandiyan ang Cobra Cool na nagdadala ng makapangyarihang black licorice na kagat.
Ang pulang Cobra Calamity ay caramel
at panghuli, ang mapangahas na Cobra Cosmic ay marshmallow flavor.
Kasalanan mo 'to.
Sorry.
Gianni, saan diyan ang gusto mo?
Gusto ko ng kulay-ube, at walang tumawag sa aking mapangahas.
Kukunin ko ang kulay-ube.
-Mapangahas ka. -Salamat.
Okay, LaJeanne.
Gusto ko ng caramel. Kaya kukunin ko ang Cobra Calamity.
Si Candice nalang. Ang mukha mo, wow.
Mukhang masama ang loob mo.
Ayaw ko ng black licorice.
-Ayaw mo ng black licorice? -Oo.
-Pero gusto mo ba ng mga ahas? -Oo.
Well, panalo na 'yun!
Oo!
Mga panadero, may 45 minuto sa orasan. Kaya, go, magsimula na, gawin niyo na.
-Okay. -Ayos!
Candice, sige na. Tara na.
Tasa.
Henyo ako.
Padaan na may hawak na palayok.
Jacques, paano mo gagawin ang mga pretzel?
Bibigyan natin sila ng hilaw na minasa, pero dapat gawin nila ang iba pa.
Una, dapat hugisin nila ang pretzel,
tapos pakuluan nila ang mixture ng baking soda at tubig.
Habang niluluto ang mga pretzel,
I-ukit ang mga mukha ng cobra gamit ang fondant at panghulmang tsokolate.
Sunod, isawsaw ang pretzel sa tinunaw na tsokolate
na hinaluan ng tamang dami ng katas na pampalasa
at tapos, buoin at i-decorate,
ginagawa ang aknilang cobra pretzel na karapatdapat sa labanan.
-Magiging maganda 'to. -Pretzels, klasiko 'yan.
-Tama? -Gaya ng treat sa panahon ng Halloween.
-Teka, talaga? -Oo, sa tingin ko'y fair.
Sa tingin ko'y fall. Alam mo ang ibig sabihin ko?
Parang popcorn.
Nag-te-trick or treat, may magsasabi ng "Heto ang soft pretzel para sa'yo."
"Okay, Candice, basahin monang buo.
"Hugisin ang pretzels. Tanggalin ang minasa."
Pakiramdam ko 'di sapat ang laki ng palayok ko.
Huli na para diyan.
Gawin ang tubig pang poach. Okay, ayos. Okay, nasaan ang mga…?
Nasaan ang palayok?
Naiintimidate ako.
Napakarami ng mga hakbang, pero siguro malalaman ko 'yan.
Baking soda.
Kalahating tasa. Napakadali.
Ang kaibahan ng Nailed It! at Cobra Kai
ay hindi ako nasisipa sa mukha.
Dapat 'di magkamali.
Sana hindi 'yun ginagawa ng kompetisyon.
Ayos.
Mukhang nagkaroon ako ng kapalpakan
o anuman 'yun.
Hindi na 'to lalala.
Nakagawa na ako ng pretzel na nagyelo,
tapos ilalagay mo sila sa microwave,
at ayos naman 'yun.
Okay.
Kalahati na ba 'yan? Medyo nga…
Gianni, anong nangyari?
Nalimutan kong umeepekto ang baking soda sa mga bagay.
'Di pag-be-bake 'yan. Siyensiya 'yan.
Ang sama nito!
Ayaw ko na.
Option ba 'yan? Pwede ba akong tumigil sa unang round?
Ayos. "Hugisin ang mga pretzel."
Sige na. Sige na.
Okay.
Paano ba ginagawa ang hugis ng pretzel?
Memorya ng kalamnan, memorya ng kalamnan, memorya ng kalamnan.
Dati akong nagtatrabaho sa pretzel shop.
Kaya, medyo may karanasan ako.
Hindi.
Maliit. Parang masyadong maliit.
Aaminin mo 'yun?
Halata naman.
Gusto ko 'yung tapat na tao.
Ilagagay ko na sila.
Okay.
Alam mo…
Hindi ko na magagamit 'yan.
Ayaw niyang humaba.
Candice, kamusta?
Ayos lang talaga ako, Nicole!
Ibig kong sabihin…
'Wag kang magalit sa minasa mo.
Jacques, ba't mo iniisip na galit ako?
"I-simmer ang pretzel nang 30 segundo sa bawat panig."
Sa tingin ko'y 30 segundo na.
Nakakasuya lang 'to.
Mali ang pagkabasa ko sa instruction na dapat hugisin muna
tapos ilagay sa tubig.
Nilagay ko 'yung mga 'yun na parang mga sausage.
Isa pa.
Jesus, mukha itong suka ng aso. Seryoso.
"Tanggalin sa tubig at ilagay sa lined na baking sheet."
Babaliktarin ko.
Wax paper? 'Yun 'yung "lined."
'DI GAYA NG PARCHMENT PAPER, HINDI HEAT RESISTANT ANG WAX PAPER
Mukha bang pretzel 'yung inyo?
Hindi ko alam. Sa taas o ibaba. Malalaman natin.
O, oo.
Gaano ka tagal?
"Hanggang maluto?"
Paano ko malalaman 'yun?
Tatlumpu't-limang minuto ang natitira!
Okay, kaya natin 'to.
Gagawin natin ang ulo niya, 'di ba?
Gianni, anong binubuksan mo?
Panghulmang tsokolate? Hindi ko alam.
'Di ko pa narinig ang panghulmang tsokolate.
PANGHULMANG TSOKOLATE
Childproof ba 'to?
"Childproof ba 'to?" Oo. I-karate chop mo.
-Yay! -O, Gianni.
Walang nangyari.
Kaya kong gumamit ng panghulmang tsokolate.
Sinubukan kong gawin ang pangkalahatang istraktura ng mukha.
Bibigyan natin siya ng kaonting katawan.
Bakit ang tagal ng mga pretzel? Butas ng ilong, butas ng ilong.
Piliin mo ang ilong mo.
Okay lang ngayon.
Nagkaroon ako ng masayang ahas. Itong lalaking 'to? Hindi masaya.
Hindi talaga masaya.
May makapal mapangahas na mga labi.
Dalawampu't-pitong minuto ang natitira!
Ayos.
Uy, naku.
Hindi pa luto ang pretzel ni Candice.
Halata naman, 'yan na 'yun.
Masyadong maaga. Hindi sapat ang tagal.
Titingin ako ng mga pretzel.
Mukhang masarap 'yan. Ganito ka sama ang pagkain sa palabas na 'to.
Nag-go-google ako ng mga pagkain at sinasabi kong, "Sana lang."
Mukhang hindi rin luto ang mga pretzel ni Gianni.
Ang init nu'n.
Gianni, nasa sahig ba 'yung tray mo?
Nasa sahig nga. Mainit kasi, ayaw ko na itong hawakan.
Bakit 'di mo ilagay sa counter o isang lugar na 'di natatapakan?
Wala nang espasyo, at napakalayo niyan.
O, naku.
O, naku, Gianni!
Wax paper ang ginamit niya sa halip na parchment.
-Anong kaibahan? -'Yung isa hindi dumidikit.
Kung babalatan ang kalahati ng papel, pwede bang isang bahagi lang ang kainin?
Kiskisin mo 'yan.
-Punitin mo. -Kiskisin mo!
Kailangan ba nating kainin?
Mukhang kayumanggi ang pretzel ko.
Mukhang kayumanggi ang pretzel. Mukhang kayumanggi ang pretzel.
Kailangan mong lumabas. Mag-dedecorate pa ako.
"Tunawin ang tsokolateng may kulay. Idagdag ang flavor."
Marshmallow. O Diyos ko. May pampalasa sila nu'n.
Mas higit ang mas kaonti.
Sobrang nakakaaliw si Candice.
-O naku. -Tingnan niyo.
-Nagdadagdag pa ng licorice? -Kadalasan, patak patak lang.
-Hala! Ang dami niyan. -O, naku.
Oh yeah!
LaJeanne? 'Di ba siya naglagay ng flavor?
Ayan na.
-Napakataas ng nagkanggagalit na enerhiya. -Oo, medyo wild.
-Parang may mga ngiti tayo. -Winner, winner, chicken dinner.
May parang, takot at panic.
Tapos may galit.
Oo. Tama ka.
Ayaw ko ang flavor na 'to!
Flavor?!
O Diyos ko. Nakalimutan kong lagyan ng flavor ang pretzel ko.
Beep, beep!
Nakakapag-ehersisyo si LaJeanne.
Nakalimutan ko 'yung flavor.
At ang caramel…
Kumuha ako ng parang powder na caramel.
Sa tingin ko'y hindi tama.
At bumalik na tayo dito, tama.
Yeah!
Nailigtas ang araw!
Wala nang oras para kunin ang mga tatsulok.
Masyadong malaki ang ulo na 'to.
Hindi ako na-sestress.
Sabihing, "Mahal kita."
Siguraduhin mo lang na mananatili ang iyong ulo.
Ayan na. Hindi 'to magiging masarap.
Pero hindi naman pangit.
Tatlumpung segundo!
Kinakabahan ako.
Marami pa akong diyamante na idadagdag.
I-set up na kita.
Kaonti nalang.
Mahuhulog na 'yung ulo ko.
Oh, yeah.
Lima, apat, tatlo, dalawa, isa. Tapos na kayo!
Natapakan ko ang pretzel sa sahig.
Well, Candice. Tandaan natin ang Cobra soft pretzel
na ginagaya mo at tingnan natin ang ginawa mo.
Nailed it!
Candice.
Para sa isang mapagmahal sa hayop. Hindi ko alam kung nakakita ka na.
Dapat buntot 'to, pero naging mga binti.
Mga kalaban ko sa Cobra Kai, ilalarawan ko silang ahas na may binti.
-Nu'ng natapos ka na, naging ganito na. -Sa tingin ko'y tama ka.
Okay. Dapat ba nating… tagain ito?
Jacques, sa tingin ko'y dapat mong gawin.
-Ito'y malambot na pretzel. -Napakalambot.
Kulang sa luto.
O, naku.
Kinakabahan ka ba?
Oo. Lagi ko itong sinisinghot na parang magiging mas mabuti ito.
Sinabi mo, "Ilalagay ko ang lahat ng licorice na mahahanap ko
sa mundo sa pretzel na ito."
Kapag essential oi, kadalasan, ilang patak lang.
Okay.
Ako'y…
nagpapasalamat sa maliit na isinubo ko.
Ayos, paalam.
Ayos. Pasensya na. Ayaw nila sa'yo.
-'Di ba't ito ang kaibigan ni Mary. -Hi.
Tandaan natin ang Cobra Soft Pretzel na ginagaya mo.
Gianni! Tingnan natin ang ginawa mo.
Nailed it!
Uy.
Ayos.
Gianni, gusto ko ito.
-Gano'n? -Gusto ko 'yang mga labi.
Gusto ko 'yung dila. Ito ang pinaka-cute na nakita ko!
Salamat.
Ang pretzels. Hindi ko makita. Pero maganda ang ulo.
-Salamat. -Hiwain na natin.
Basa 'yan.
-Hilaw pa. -Ano?
Mukhang hilaw… Tingnan mo… O, wow.
-Gianni, ew. -Oo, oo.
Oo. Oo.
Malapit na 'to sa pinaka-wild na nilagay ko sa bibig ko. Basa 'to.
Mahilig ako sa marshmallow at walang…
hindi… ko mahanap.
Gianni, ang totoo, salamat sa pagpunta dito.
Salamat sa pag-imbita.
May mapag-uusapan na kami ng therapist ko ngayong linggo.
O, ayos.
-Sige, LaJeanne. -Hi.
Tandaan natin ang Cobra Soft Pretzel na ginagaya mo.
Tingnan natin.
Nailed it!
Hindi ako makapaniwalang binabayaran ako.
Gustong gusto ko 'to.
Gustong gusto ko na mala-cartoon at kaibig-ibig ang iyong ahas.
Salamat.
Nagtatago ang pretzel. Kailangan nating hanapin.
Tikman natin.
-Hindi gaanong basa. -Hindi gaanong basa.
-Na palaging mabuti. -Okay.
Ito ang pinaka lasang pretzel na pretzel.
Ano ang pampalasa?
-Caramel. -Caramel?
Hindi. 'Di talaga.
Hindi ako gumamit ng katas. Ginamit ko 'yung powder.
Sa tingin ko'y napasobra nung caramel powder.
-Lasang… -Play-Doh.
-Oo, 'yan nga. -Hindi!
Sorry.
Tapos na kami.
May mananalo. Hindi ba't wild 'yun?
Sobrang nakakatuwa 'yun.
Tara na, Mary.
Salamat, guys!
LaJeanne. Salamat, kakatuwa 'yun!
O, walang anuman.
Sige. Jacques, sinong panadero ang napabilib tayo?
Ang lahat ay may ginawang espesyal.
Ngunit ang isang panadero ang tumalo sa kompetisyon para manalo.
At ang nanalo ay si…
LaJeanne! Bravo!
Mary, anong napanalunan niya.
Handa ka nang ipagmalaki ng dojo ng iyong kusina
sa mga mabagsik na set ng bakeware!
O, ganda!
At syempre, makukuha mo ang Nailed It! Golden Baker's headband.
Parang itim na sinturon pero para lang sa karaniwang pagbebake.
Salamat!
-'Yan. Ipakita mo sa kanila. -Gusto ko 'yan sa dojo ko.
'Yan. Ipakita mo sa kanila.
Mahusay. Pero kailangan na nating magpatuloy.
Itong Halloween Nail It or Fail It na ito ay isa sa naging pinakamahirap.
Sa season one ng Cobra Kai,
ang mahalagang sandali para kay Miguel ay nu'ng natalo siya ni Kyler
sa banyo ng West Valley High habang may Halloween dance.
-'Wag! 'Wag! -Sunggaban niyo siya!
'Wag! Pakawalan niyo ako!
Kapit!
Kunin niyo siya!
-'Wag! 'Wag! 'Wag! -Ano ba!
Mga panadero, ito ang magiging mahalagang sandali niyo habang nililikha niyo itong…
mga Halloween Dance Fight Cake!
Hindi.
-Kailangan kong gawin ang mukha ko. -Oo!
O Diyos ko.
-Mukha mo rin 'yan! -Mukha ko 'yan!
Anong ibig mong sabihin? Sa tingin mo, sino 'yan?
Kung gano'n, magkasama tayong babagsak.
Itong Halloween Dance Fight cake ay single tier na binalot ng fondant.
Ang nasa ibabaw ay ang pag-aaway na panghulmang tsokolate
ang ginamit para gawin sila Miguel at Kyler at dingding na cookie
na pininturahan ng cocoa butter para makagawa ng locker room.
Sa ibaba ay ang sayaw na may mukha ni Sam…
at Dimitri na gawa sa pinaalsa at pininturahang fondant.
Tingnan niyo 'yan.
Gaya ng eksena, wala sa inyo
ang nasa locker room para tulungan si Miguel.
Okay, mga panadero, may $10,000 para mananalo!
May 90 minuto kayo. Nagsisimula na ngayon.
Ang plano ko'y sundan ang recipe… Masyadong marami 'yan.
Maraming itlog.
Wala masyadong oras.
Paano ba magbukas ng itlog. Isa.
-Jacques? -Ano, Nicole.
Ito'y Halloween Dance Fight Cake. Paano mo ito gagawin?
Magsisimula tayo sa cake.
Una, paghaluin ang cake batter at ipasok ang cake sa oven,
tapos i-bake ang mga cookies para sa mga locker at gawin ang buttercream.
Pagkatapos, ukitin ang pigurin at mukha nila Sam at Dimitri.
Panghuli, buoin at mag-dekorasyon
para makumpleto ang cake na masarap.
Gusto ko na nakalabas ang buhok ko.
Malulungkot ako pag walang gagawa ng kulot kong buhok.
Gusto ko ang pagpaso ni LaJeanne.
Ipapanalo ko itong $10,000. Walang cake o nakakatakot na halimaw ang pipigil.
Kutsara, kahit gaano ka rami.
Nasa proseso ako ng pagbili ng bahay,
at makakatulong ang $10,000 para maging totoo ang bahay para sa akin at sa aso ko.
Tapos kaonting Jamaican rum.
Kapag ilalagay mo ang lasa ng rum doon, makakagawa ka ng masarap na cake.
Karate chop.
Ang mabagal at panayan ay hindi mananalo sa karerang ito.
At ngayon, dahan-dahan, aalamin natin ang pangatlo ng isang tasa. Okay.
Hindi ako confident,
ngunit sa round na 'to, bibigyan ko sila ng oras para maluto.
Okay.
'Di ako pwedeng mabigo.
Isa at pangatlong tasa ng tinunaw…
'Di ko tinunaw 'yung mantikilya.
Ganito ang gagawin natin.
Nakakadiri talaga 'yan.
Okay.
Gianni.
Nilagay niya ang itlog sa microwave.
-Magkakaroon tayo ng binatil na itlog. -Baka nga.
Tunaw na 'to.
Maganda't basa.
Gaya ng pretzel ko.
Kaya ko 'to.
Mas sisiguraduhin ko ang lasa kaysa sa hitsura ng cake.
Mukha 'yang…
Kinakabahan ako sa dekorasyon.
May…
Ang naisip ko.
Ayos. Cool. Cool. Cool. Ayos.
Parchment paper ba dapat ang ilagay?
-Parchment paper ba dapat? -Hindi ako maglalagay ng parchment paper.
May isa at 17 minuto nalang!
"I-roll ang cookie dough."
Ipapasok ko na sa oven.
Kakalagay lang ni Candice ng cake niya sa oven.
-O, gosh. -Oo.
"I-roll ang cookie dough, i-roll ang cookie dough, i-roll ang cookie dough."
Baka ito? Gagana kaya 'to?
Alamin natin. Hindi.
Ibibigay ba natin ang dough?
-Oo. -Oo.
Hindi pa mainit.
O, naku.
mukhang minamicrowave ni Candice ang cookie dough niya.
Bakit?
Bakit niya minamicrowave?
Hindi mo nakita 'yun.
Hiwain, hiwain, ang isa nito ay hindi pantay at okay lang 'yun.
Kumakanta siya.
Yay, pito. Naging mahusay 'yon. Perpekto.
Maraming math ang sangkot ngayon, at hindi ako fan nito.
Yeah.
Oh my goodness.
Sa mundo ng Miyagi-Do karate, Dimitri, ang karakter ni Gianni,
ay parang maliit na pangit na itik.
-Nakababatang kapatid siya para sa akin. -Lagyan ng ilang stick dito
na parang gumagawa ako ng s'mores pero inis sa sarili.
Ang mga ito dito. Okay, anong susunod?
Mary, gusto mo ba akong turuan kung paano gawin ang mga bag na 'yun?
Hindi ako sensei, pero masaya akong sumuntok para sa mga kabiguan natin.
May isa ka, jab, jab cross.
Jab, cross, hook.
O naku.
Para sa TV, medyo dinadaya namin sila.
-Ililinya kita sa camera. -Okay.
Kung nandito ka, 'yan ang camera na gusto kong suntukin,
sobrang patok nito.
-Okay, kaya siya'y mag-iisa, dalawa… teka. -Dapat mag jab. Jab cross.
-Hook! -Ano? Ba't single ako?
Bakit walang nagmamahal sa akin?!
Bakit single ako?
Bakit walang nagmamahal sa akin?
-Acting. Acting. -Salamat, Nicole.
O, Jesus. Hindi nga.
Limampu't-walong minuto!
'Di pa ako nakakagawa ng buttercream dati. 'Di ba may frosting sa lata?
Okay.
Hi-ya.
Gusto ko may kulay 'yung akin. Ayos naman ang vanilla, pero gusto ko ng kulay.
Dapat may pumasok na hangin para maging maganda at malambot.
'Di pa malambot 'yung akin.
Ang ganda!
Frosting ito.
Nakagawa ako ng frosting.
Sinong makakasabi na kaya ko?
-Ginagawa mo na ba 'yung tao mo? -Ginagawa mo ang mga tao?
-Ginagawa ko ang mga tao ko. -Okay. mga makakapal na tao.
Okay.
Nakakatakot na bata.
"Nakakatakot na bata."
-Ganyan kayo mag-usap ni Miguel sa set? -Oo.
"Halika dito, nakakatakot na bata."
Kinausap mo ang pigurin at tinawag na nakakatakot na bata?
-Oo. -Nakakatawa 'yun.
Siya'y nakakatakot na bata.
Tatlumpu't-pitong minuto nalang!
May pigurin na siya. Jesus Christ.
Nicole, huling-huli na si Candice.
'Di ko alam kung may ginawang dekorasyon ba si Candice.
Baka naccoconcentrate siya sa…
-Sa cake? -Sa cake.
Malapit ko nang matapos ang mukhang 'to.
Ang problema, naaalala ko ang kasuotang ito, pero ito gagawin ko.
Uy, G, anong kulay ng eyeballs mo?
Ang kulay ng bahaghari sa hapon ng martes.
-Berde sila. -Salamat.
Oo. Oo. Oo.
Piping bag, pinipitpit pababa.
Pinipitpit pababa.
Si Candice ang huling naglagay ng mga cake sa oven.
Siya ang unang bumuo ng cake,
kaya malamang mainit pa.
Mainit ang cake. Sisipsipin ng cake ang buttercream.
-Tama ka. -Isang madikit na butter cake siguro?
Dalawampu't-walong minuto nalang.
Gumagawa ako ng hazelnut ganache
dahil alam kong paboritong flavor ni Jacques ang hazelnut.
Kakalagay lang ni Candice ng isa uri ng
ganache Nutella sa cake niya. Magiging masarap 'yan.
Napakagandang tawa ng mangkukulam 'yun.
Oo.
Girl!
Ginawa mo 'yun! Yes!
Okay! Okay!
Bahagi ng cake.
Mga piraso ng cake 'to.
Dapat ba akong maglagay ng parchment paper? 'Di ako maglalagay.
Hindi ko akalaing mamamatay ako sa pag-be-bake ng cake.
Ayos lang 'to.
Pero namamatay ako.
Oo.
O! Naku!
May 15 minuto kayong natitira.
Ba't ang daming butas?
Gusto ng cake ang Diyos.
O Diyos ko, mukha nang cake.
Ginagawa ko ang mga bagay. Okay.
Napakaraming detalye.
Sinusubukan kong gumawa ng lockers.
O, Diyos ko.
Mukhang may problema ako.
Pagkatapos gamitin ang microwave na ito,
hindi tama ang consistency ng cookie dough.
Graham crackers ang gagamitin ko.
Para silang… lockers.
Tatlong minuto nalang!
Okay. Kaya natin 'to. Pwede nating idikit 'to dito.
Okay.
Orange dito.
Kumakayod na tayo dito. May pwet na siya!
May maliliit na mga bola dito!
Oh my gosh.
Mabilis ang tibok ng puso ko.
Isang minuto, guys!
Lima, apat, tatlo, dalawa, isa. Tapos na kayo!
Tandaan natin ang Halloween Dance Fight Cake
na ginagaya mo at tingnan natin ang Halloween Dance Fight Cake na ginawa mo.
Nailed it!
Masasabi ko, matapang na choice ang mga mukha, wala nang iba kundi mga mata.
Nagsisimula nang magmukhang itik.
Okay.
Ikaw 'to.
Una sa lahat, 'di pa ako naging mas maganda.
Ang maliliit na pigurin ay… Ibig kong sabihin, nandito sila.
Masyado silang malapit sa araw. Natutunaw sila.
Ngayon mas puntirya ko ang lasa kaysa sa hitsura.
Ayos lang, Candice, nakakatuwa ka naman. Ibabalik na kita sa iyong estasyon.
Sige, Gianni.
Gusto ko lang humingi ng tawad.
Hindi ko intensyon na saktan ka nang ganito ngayon.
Gianni… ipakita mo ang ginawa mo.
Nailed it.
Okay. Wow.
Mukha silang nag-aaway sa ulap.
Oo. Parang may bigote si Mary.
-Bibig niya 'yan? -Bibig. Oo. Nag-improvise ako.
-Nandiyan lahat. -O, naku.
Nu'ng nakita ko ang mukhang 'yan na nailagay sa cake,
naisip ko, "Naku, tinangka niyang unahin ang mukha niya."
Ngunit ako 'yun. Ako 'yun.
At sa totoo lang, 'yun ang bersyon ni Miguel na maaalala ko.
-Sumasang-ayon ka. Kamukha niya 'yan. -Magkamukha.
Hihilingin ko sa'yong bumalik na sa estasyon mo.
O Diyos ko.
Ayos, LaJeanne.
Tingnan natin ang cake na ginawa mo.
Nailed it!
Uy. Ang mga mukhang 'to. Maganda sila.
Kamukhang-kamukha mo.
Sige. Gusto ko ang kulay ng cake mo. Nakakatuwa 'yan.
-Yay! -Ang kapal ng mga kilay na 'to!
Marker lang 'yun hindi brow pencil.
Okay.
Nakakabaliw ang cookies mo.
Mas mukhang babae si Gianni kaysa sa akin.
Mukhang kaibig-ibig.
'Yung dalawang lalaki sa ibabaw. Lasing na lasing sila.
Uy.
Bibigyan niyo kami ng isang hiwa
ng inyong mga Halloween Dance Fight Cake, gusto ko nang tikman.
-Masarap? -Yay!
Hindi ko alam. Gusto ko maging optimistiko kaysa sa makatotohanan.
-Salamat, Nicole. -Nakakapagod.
Hindi ko sinunod ang recipe.
May mga ginawa akong malikhain.
Iniisip ko pa rin na baka manalo ako batay sa lasa?
Candice, ikaw ang una.
Sa tingin ko'y nilagay mo ang buttercream mo habang mainit
kaya sumipsip ang buttercream sa cake.
Ginawa nitong matamis ang cake. Nagustuhan ko.
Nagustuhan ko na binago mo.
-Nagdagdag ka ng hazelnut. -Hazelnut, oo.
Gusto ko na may layer ang cake. Sa pangkalahatan, masarap itong kainin.
Lasang marshmallow cereal. Parang nu'ng bata pa ako.
Oo, oo.
Medyo nalito ako sa texture, pero hindi talaga 'yun… masama.
-Candice, salamat. -Walang anuman.
Kay Gianni naman tayo.
O, Diyos ko.
Tinikman mo ba ang mukha mo?
Oo.
'Di 'yan laging sinasabi ng mga tao.
Kinain ko ang ilong ko.
'Yan din.
'Yung bahagi ng cake, parang, medyo moist sa ibang bahagi.
Madurog sa ibang bahagi, malutong sa iba.
Masarap ang ibang kagat, masama ang iba.
Oo.
Naalala niyo na naglagay si Gianni ng itlog at butter sa microwave
-nu'ng umpisa para tunawin ito? -Oo.
At baka medyo nabatil ang itlog?
Baka nakagawa ka ng isang bagay na bago.
Pwede ba itong tawaging binatil na itlog na cake?
Pero ibig sabihin ba nu'n ay masarap ito o…?
Oo.
Hindi, okay lang. 'Wag mo nang sagutin.
Salamat, Gianni.
LaJeanne.
O Diyos ko. Cake ito.
Totoong cake.
O Diyos ko.
Anong nangyayari sa Nailed It?!
Dapat lagi tayong magkaroon ng masasamang cake.
Nasasabik akong magkaroon ng cake ngayon,
at gusto ko ang texture at lasa.
Wild 'to. Nag-ho-host ako sa palabas na ito nang anim na taon.
Sa tingin ko'y unang beses 'to na nakakain ako ng cake.
Parang, isang tunay na cake na gusto ko, "Cake ito, walang duda." Alam mo 'yun?
-Tama ka. -Oh my goodness.
Masarap ang cake.
Ang masasabi ko ay medyo kulang sa lasa.
Tungkol sa pagiging mas-personal ang pagluluto.
Nilagyan ko nga ng kaonting rum sa cake mix.
Marami sana akong ginawa,
pero sobra na 'yan. Nakagawa siya ng cake.
Kung may kaunting dagdag na mga hakbang,
magiging katangi-tangi ito. 'Yun ang ibig sabihin.
Salamat sa lahat.
Tandaan, kung sinuman ang manalo sa hamon na ito ay makakatanggap ng $10,000
at ang Nailed It! trophy.
Wes!
-Binary Brother mo 'yan. -May mga flashback ako.
Okay, Mary, handa na ba ang pang sapok sa pera?
Oo.
Jacques?
Mga panadero, kayong lahat ay gumawa ng kaakit-akit na mga cake.
Kaya ang nanalo ay si…
LaJeanne.
Nagawa ko! Nagawa ko!
Yes, LaJeanne!
Yeah!
Handa na akong uwian ang tuta ko't sabihin sa kanyang biibigayan ko siya ng bakuran.
Bakuran para sa aso ko.
Kukuha ako ng litrato.
O, cute 'yun.
Well, 'yun na ang para sa Nailed It! Halloween.
Sa salita ni Daniel LaRusso, "Natalo namin ang kumpetisyon."
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Ana Camela Tanedo