SERIAL NETFLIX
Cześć, to ja, królowa Nicole Byer.
Witajcie w Nailed It! Halloween!
To wszystko, co umiem w Starszej Mowie.
Pora na konkurs cukierniczy, w którym marzy nam się błogosławieństwo,
a dostajemy klątwę.
Trzech amatorów zmierzy się w wyzwaniach
inspirowanych upiornym światem Wiedźmina.
Pachniesz śmiercią i przeznaczeniem. Heroizmem i złamanym sercem.
To cebula.
Stawką jest 10 000 $. Poznajmy naszych cukierników.
Nazywam się Norman Collier. Lubię cosplay i renesansowe jarmarki.
Uwielbiam Halloween.
Piekę od wielu lat i jestem samoukiem.
Nie tylko do pizzy.
Chyba że się nie uda, wtedy tylko do pizzy.
Nie mogę sobie odmówić smakołyków.
Ale powinienem trochę odpuścić.
Nazywam się Audra Frend. Mieszkam z żoną, synem
i kozą, która próbuje zagarnąć moje miejsce w domu.
Żona nominowała mnie do Nailed It!, bo myślała, że to będzie zabawne.
Mówią, że pieczenie to nauka, ale wolę magię.
Chcę udowodnić, że jestem czarodziejką w kuchni.
Chodzi o zemstę w pełnym miłości małżeństwie.
Marcus Miller, zastępca szeryfa.
Gliny uwielbiają wypieki.
Jeśli gliniarz mówi, że nie lubi wypieków, kłamie.
Ostatnio upiekłem tort dla żony, taki z pudełka.
Powiedziała, że smakuje jak zeszyt. Ma okropne kubki smakowe.
Jakie fartuchy.
- Rany. - To się dzieje naprawdę.
Przepraszam za te stroje.
Jeździmy z żoną na jarmarki renesansowe. To o połowę mniej skóry niż zwykle noszę.
Dziś pieczemy w stylu Wiedźmina.
Zaklaśnijcie, słuchając muzycznej opowieści
naszego cukiernika, czekoladnika i barda,
Jacquesa Jaskra Torresa. Zaśpiewaj dla nas!
Grosza daj cukiernikowi Wrzuć mu do piekarnika
W kuchni, gdzie dzieją się dziwy
Jacques, to było wzruszające.
- To dla ciebie, Nicole. - Podobało mi się. Było pięknie.
Zgodnie z przepowiednią przybył do nas mój dobry przyjaciel,
gospodarz Drink Masters oraz przystojny komik.
- Mogę powiedzieć „przystojny”? - Doceniam to.
Tone Bell!
PRZYSZŁA WIEDŹMA KUCHENNA
Miło tu być. Dziękuję.
- Piękne ukłony. - Ćwiczyłem.
Opłaciło się.
WYBÓR CUKIERNIKA
Kontynent Wiedźmina jest jak ciągłe Halloween.
Pełno tu nawiedzonych miejsc, przeklętych bestii i ciekawskich stworzeń.
Ale ja chcę wiedzieć, czy dobrze smakują.
Dowiem się, gdy zrobicie…
Potworne Babeczki 3D.
Wspaniały Torque,
uroczy Duny
i przeklęty Nivellen.
Nie.
Każde z tych stworzeń jest zrobione na bazie babeczki.
Na wierzchu mają grubą warstwę kremu.
Masa cukrowa została uformowana tak,
by stworzyć efekt 3D twarzy stworzeń.
Lepiej wybierzcie tę właściwą. Audra!
Wezmę Duny'ego.
- Marcus? - Torque.
Norm? Nie walcz z przeznaczeniem.
Nivellen jest ci pisany.
Kapitan Ząbek. Spoko.
Na zegarze mamy 45 minut i wiecie co?
Co?
- Czas start. - O Boże.
No dobrze. Zobaczmy, co tu mamy.
Jajka, masło, wanilia, mleko.
Mieszanka.
Jacques, jak byś zrobił babeczkę 3D?
Najpierw ciasto na babeczki.
Gdy są w piekarniku, robimy krem, który nakładamy na schłodzone babeczki.
Pokrywamy masą i robimy twarze,
na koniec dopracowujemy detale,
które zaczarują wszystkich.
- Sporo roboty. - Tak.
Czterdzieści pięć minut to mało czasu.
Codziennie to powtarzasz.
Mieszanka.
Po dwa jajka.
Mieszamy.
- Jak wam idzie? - Niezbyt dobrze.
Czemu nie wiem, jak to się robi?
Halloween to moje ulubione święto.
Uwielbiam czarownice i magiczne elementy,
bo jestem honorową wiedźmą Massachusetts.
WIEDŹMA Z MASSACHUSETTS
Nie wątpię, że jurorzy będą pod urokiem moich wypieków,
bo dodaję do nich trochę magii.
Do jasnej ciasnej.
ZAKLĘCIE, BY ODWRÓCIĆ BŁĘDY W PIECZENIU
Łopatka.
Ale też dlatego, że są pyszne.
Kurczę blade.
Ojej.
Wierzysz w czarownice?
Manifestuję to, co się dzieje, więc może jestem czarownicą.
Dodaję mieszankę przypraw.
Norm, jak ci idzie?
Na razie dobrze.
Dodałem do ciasta dyniową nutę.
Gałkę muszkatołową, cynamon, orzechy włoskie.
Dużo smaków.
Taki mamy sezon.
Rzadko robię babeczki,
ale chcę wygrać.
Tworzę dom tymczasowy dla kociąt.
Wygrana 10 000 dolarów przydałaby mi się.
Jedzenie i żwirek nie są tanie.
- Marcus, robiłeś kiedyś babeczki? - Nie.
Mówią, że to jak ciasto. Mam nadzieję, że mają rację.
Trzeba wierzyć.
Gdybym chciał zrobić babeczki
i miałbym papilotki, jak bardzo musiałbym je wypełnić?
Wystarczą dwie trzecie.
Te są przepełnione.
PRZEPEŁNIONE
Jeśli za dużo wlejesz, będą dłużej się piekły.
- To ma sens. - Niedobrze.
Nie wiem.
No dobrze.
- Mogą iść do pieca. - Dobra.
Czas na krem.
Ubij masło na puszystą masę. Zaraz, dwie kostki masła?
Nie pomyl się. Cztery szklanki cukru pudru.
Chodź tu.
Zróbmy coś innego.
Zamierzam nadać kremowi więcej smaku i wyrazistości.
Ekstrakt z kawy.
Nie lubię kawy, ale jako glina nie odmówiłbym pączka.
O tak.
Zostało 29 minut!
Audro, co tam z twoim kremem?
Robię krem z ogniska.
Z opiekanymi piankami.
Robię tak.
Dużo cukru.
Trzeba będzie to schłodzić.
- Już wyjmujesz, Marcus? - No co ty.
Nie. Spoko.
Ciepło ci ucieka.
- Nie mają koloru. - Nie wiem.
Potrzebuję części twarzy. Ma podbródek, fajnie.
Ciepła czekolada do modelowania. Zrobię kły.
Zauważyłem, że Nivellen i ja
jesteśmy podobni z twarzy.
Broda, krzywe zęby, ale w oczy rzucają się przede wszystkim włosy.
Fajnie. Brwi.
No dalej.
Marcus, co robisz?
Kiedy koncentruję się na tym, co robię, używam australijskiego akcentu.
To moje alter ego. Ma na imię Nigel.
Batman ma Bruce'a Wayne'a, Superman ma Clarka Kenta.
Ja mam Nigela.
Moi konkurenci nie będą mieli ze mną szans.
Nigel jest spokojny i wie, co robi.
Lubię być jak Nigel w trudnych sytuacjach.
Zabawne.
O rety. Zrobiłem coś źle. Jest mokre.
Cholera.
- O rany. - Pewnie wlałem za dużo ciasta.
- Powinny być gotowe. - Masakra.
- Są płynne i się zapadają. - Boże, wciąż są płynne.
- Norm też ma zapadające się babeczki. - Będę jedną z nich.
Moje się zapadły. Co to znaczy?
Audra też.
Wszyscy wlaliśmy za dużo.
Kucharze ciągle popełniają błędy.
Popełniając błędy, uczymy się, jak je naprawić.
Metoda prób.
I błędów.
- Rozumiesz? - Jasne.
Pięknie, Tone Bell
Dziękuję
- To był mały baryton. - Podobało mi się.
Surowe.
Abrababeczki.
Osiemnaście minut.
O rety.
Włosy z patyczków, migdałowe oczy.
Muszę zgadywać, bo babeczki się pieką.
Norm, czy te dyngsy są wygodne?
Nie mam problemu z naramiennikami.
Naramienniki.
Są też naramienniki zakrywające pachy.
Jesteś studnią wiedzy.
Jestem nerdem.
Masz je w domu?
Nie, ale będę musiał sobie kupić.
Wszystko dobre, co się dobrze kończy.
- Są gotowe? - Spójrz na te babeczki.
Hej, kolego. Czy to płyn w środku?
Wyglądają na zbite.
Zbite?
Nie trzęsą się.
Mogły dłużej się piec.
Zostało 12 minut!
Proszę.
Na miłość boską.
Zapadły się dramatycznie.
Nie trzęsą się, ale się zapadły.
Patyczek czysty!
Okropnie pachną.
Spróbuję sobie z tym poradzić.
Pył z krakersów będzie jak odrobina magii dosypana do babeczki.
Ale pewnie będzie sucha.
Aby to naprawić, trzeba dodać dużą porcję kremu na wierzch.
W tej dziurze będzie sporo kremu.
Spalone. Muszę to wyciągnąć.
- Mają kolor. - Ojej.
O rety.
Masa jest za cienka.
Co mam zrobić z tym uchem?
Jego twarz pęka od kremu.
O Boże.
Ręce mi się trzęsą, gdy się denerwuję.
Trzydzieści dwie sekundy.
Nie!
Jak to przykleić?
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden, koniec!
Boże. Dzięki.
Dobra, Norm.
Przypomnijmy sobie babeczkę Nivellena i zobaczmy, co zrobiłeś.
Sukces!
No nie wiem.
Nie widzę postaci w 3D.
Możesz ją obrócić?
Jasne. Nie wiem, czy widać, czy jest do góry nogami.
Teraz to ma sens. Widzę brwi, oczy,
kły mają się tak ułożyć. Do góry nogami go rozpoznałam.
Mój syn powie: „Tato, ktoś wpadł do lawy”.
- Słowo „abstrakcja” tutaj pasuje. - Jasne.
Spróbujmy.
Dużo kremu.
Jakich smaków mogę się spodziewać?
Użyłem jesiennej mieszanki przypraw.
Mnie wchodzi.
Przyprawy do siebie pasują.
Babeczka nie jest wilgotna. Norm, to nie jest norma.
Chyba nie zdążyłeś ich schłodzić,
więc krem wszystko zwilżył.
To zadziałało na twoją korzyść.
Nie na korzyść dekoracji, ale smaku.
- Dobre. - Tak!
Dałbym ci za nią półtora dolara, gdybyś ją sprzedawał.
Czasy są ciężkie, daj mu trzy dolary.
- W którym jesteś roku? - Trzy dolary.
- Dam ci 2,89. - Dobra. Biorę.
To był babeczkowy shaming.
Żegnaj, Norm.
Pa.
Audra, przypomnijmy sobie babeczkę Duny'ego, którą miałaś zrobić.
- Zobaczmy, co zrobiłaś. - Sukces!
Ale fajnie.
Dobra, włosy…
Precle?
Uszy?
- Tragedie. - Oczy?
- Migdały. - Wystraszone.
Wygląda jak wiedźmiński Muppet.
Tak.
Taki crossover rozumiem.
- Umie mówić? - Czemu nie?
Podobam się wam. Odpada mi ucho.
Spróbujmy.
Dużo proszku.
O Boże.
- Rany. - O nie.
Proszek się nie rozpuścił? Ciekawe.
- Widzisz proszek? - Jakby to były narkotyki.
Marcus, nie. To tylko krakersy.
- Jakiego smaku powinnam się spodziewać? - S'more.
Pianka, krem, krakersy, wanilia i czekoladowe włosy.
Myślę, że twoja babeczka jest za sucha, a proszek z krakersów
- wchłonął wilgoć. - Tak.
Chcę znaleźć piankę. Dodałaś ją, prawda?
- Tak. - Nie czuję jej. A ty?
Nie.
Coś jest bardzo słodkie.
Zgadzam się, krem jest słodki.
Źle odmierzyłam.
Jem dalej.
Dziękujemy. Mamy jeszcze jedną babeczkę.
Dziękuję.
Marcus!
Przypomnijmy sobie babeczkę Torque'a i zobaczmy,
co zrobiłeś.
Sukces.
Nie, Marcus. Co?
O rany, co diabła?
Nos, widzę oczy.
Przydałoby się więcej szczegółów.
Wlałeś za dużo ciasta do foremki,
przez to dłużej się piekło.
Nie poddałeś się.
Czego mamy się spodziewać?
Co my tu mamy?
To ciasto waniliowe.
Ale krem jest kawowo-waniliowy.
Bardziej przypomina kawę.
- Latte? - Tak.
- Nigel jest Australijczykiem? - Tak.
- Wydawał się Anglikiem. - Naprawdę?
Babeczka jest chyba upieczona, to dobrze.
Moja królowo.
Dziękuję.
Mówiłaś, że kawa? Dobra. Kawa.
Jest trochę gąbczasta, ale wilgotna.
Kiedy otwierasz piekarnik, za każdym razem tracisz ciepło.
Ciasto nie może normalnie się piec.
Smaki pasują do siebie.
Smakuje mi chrupkość spodu babeczki.
Szczerze mówiąc, jak na pierwszą babeczkę, wyszło dobrze.
Fajnie.
Musimy ustalić, kto wygrał pierwszą rundę.
Moja królowa.
Jacques, który z cukierników zrobił wrażenie?
Wszyscy nam zaimponowaliście.
Myślę, że Wiedźmin będzie dumny.
Ale jedno z was poszło o krok dalej.
Zwycięża…
Norm!
Tak!
Tone, powiedz Normowi, co wygrał.
Ochronisz swoją kuchnię przez potworami
jak prawdziwy Wiedźmin dzięki zestawowi do dekorowania ciast.
Dobra.
I oczywiście dostajesz złotą czapkę cukiernika.
Lans.
Pora ruszyć dalej.
SUKCES LUB PORAŻKA
Czas na Sukces lub Porażkę.
Kolejne wyzwanie przeniesie was do wzniosłej chwili
w historii Wiedźmina.
Fila…
Filavandre…?
Powstanie Filavandrela?
Czy to…
bitwa pod Sodden?
Dzięki temu tortowi
poczujecie…
Koło Vandy! Nie.
Koło Vandy?
Dzięki temu tortowi
poczujecie…
Otworzyć drzwi!
Tort Geralta w kąpieli!
O Boże.
Ta legendarna chwila, która została utrwalona
w memach i gifach, jest teraz czymś, co można zjeść
w dostojnym towarzystwie.
Nie.
Geralt w wannie jest wyrzeźbiony i ułożony
z okrągłego ciasta pokrytego kremem i masą cukrową.
Geralt jest wyrzeźbiony z czekolady,
leży w wannie pokrytej polewą, by wyglądała jak woda.
Halloweenowe elementy uzupełniają tę relaksującą kąpiel.
Marcus, jako że miałeś problemy w poprzedniej rundzie, chcemy ci pomóc.
Na twoim stanowisku jest przycisk chaosu.
Naciśnij go, a coś złego stanie się tej dwójce.
Dziesięć tysięcy grosików dla zwycięzcy. Macie 90 minut, które zaczynają się…
- Teraz! - Tak, Jacques! Teraz!
Ale kopniak! Super!
Biszkopt.
Jedna mieszanka.
Nie umiem liczyć. Ile to jeden i jedna trzecia?
Gdzie wanilia? Dobra.
Jacques, jak upiekłbyś tort Geralta w wannie?
Najpierw biszkopt.
Potem krem.
Rzeźbimy Geralta i robimy lustrzaną polewę do wody.
Potem przekładamy ciasto kremem i przyklejamy masę cukrową
na boki wanny.
Na koniec wylewamy lustrzaną polewę
i dopracowujemy szczegóły naszego przystojniaka w kąpieli.
Ale ma klatę.
- Norm, jaki smak robisz? - Czekoladowy.
Spróbuję zrobić krem z masła orzechowego.
- Popisujesz się. - Nie popisuje się!
Marcus, a ty?
Spróbuję czegoś w stylu lizaka pomarańczowego.
Przez was źle wypadnę.
Muszę poprawić smak.
Zrobię tort o smaku kawy, który nie będzie smakował jak kawa.
Bardzo się postaram tego nie spartaczyć.
Co dodajesz?
Aromat kawowy do niekawowego tortu.
Mieszanka.
Przyznaję, że czuję się wyjątkowo w tej czapce.
Pasuje mi.
O nie, rozsypałem.
Zaryzykowałem ze smakiem w pierwszej rundzie,
w drugiej muszę być jeszcze lepszy. Tego się spodziewają.
Wygląda jak czekolada. Jestem na dobrej drodze.
Patrz, co robi Marcus. Ściera skórkę z pomarańczy.
- Marcus, ścierasz skórkę? - Tak.
Kazaliście mi podkręcić smak.
Podoba mi się, że ludzie słuchają.
Tak.
Suchy. Dodam więcej mleka.
Pierwsza runda mnie zmotywowała,
nie lubię przegrywać, więc mam coś do udowodnienia.
Jak Martin Luther King, „mam marzenie”.
Nie jest płynny. Bardzo gęsty, niedobrze.
Wygląda jak ciasto naleśnikowe.
I znowu.
Cholera.
To dlatego.
Nawaliłem. Odstawiłem mleko na bok.
O nie.
Dodałem za mało mleka.
Zobacz, co się dzieje.
Marcus dodaje mleko do ciasta w foremce.
Usunie tłuszcz i za bardzo rozmiesza ciasto.
O nie.
Oby się nie przykleiło.
Teraz ogarnę krem.
Musisz czytać instrukcje.
To jest szklanka masła orzechowego?
Masz przepis na polewę z masłem orzechowym w głowie?
Dodajesz masło orzechowe zamiast zwykłego.
- Robię polewę z orzechów laskowych. - Nieźle!
- Mamy niezłą polewkę. - Prawda.
Nie przejmuj się szczegółami.
Mój tort będzie o smaku lizaka pomarańczowego.
Krem jest waniliowy.
Jedno słowo: „Fajnie”.
Żelatyna w proszku?
Że co?
- Patrzę na lustrzaną polewę. - Czemu już tam jesteś?
Polewa jest trudna.
Używają żelatyny. Rozpuszczą ją w wodzie i dodadzą resztę składników.
Jest lśniąca, półprzeźroczysta, ale gorąca.
Roztopi czekoladę.
Trzeba pilnować temperatury,
a to trudne.
To będzie najmniej odbijające lustro w historii.
- Nie zrobiłabym tego. - Jak to?
Dodałabym kolor do kremu i fajrant.
Użyję ciemnego rumu do tej lustrzanej polewy,
będzie pasować do kawowego ciasta.
Biszkopt jest w porządku.
Henry Cavill nigdy nie będzie wyglądał gorzej.
Nie będzie miał palców, to będzie Geralt z Muppetów.
Długie ręce.
Powinni przeciąć drucik.
Wyglądają jak pająki.
- Auć. - Nie przyszłoby mi do głowy.
Pomyślałabym, że dali mi odpowiednią długość.
Wystarczy. Dobra.
Zostało 30 minut!
Biszkopty już są.
Muszę z tego zrobić kształt wanny.
O nie. Nie rób tego.
- Marcus ma problem. - O nie.
Całe to mieszanie, bez tłuszczu.
Mam spartaczony biszkopt. Świetnie.
- Marcus, jak tam? - Rozpada się.
Jak się rozpada, to sklejaj.
Kiedy musiałem dolać mleka, wszystko się skiepściło.
Jestem w tyle za innymi zawodnikami. Czas na chaos.
Chaos!
- Marcus wcisnął przycisk chaosu. - O nie!
Spójrzcie na monitor, żeby poznać przycisk chaosu.
Ktoś wzywał chaos?
Boże. Niesamowite.
Pojawia się Fringilla z Wiedźmina.
Uwielbiam chaos, ale myślę tylko o tym, ile jeszcze mam do zrobienia.
Mimo że utknęłam w tym małym pudełku,
nie znaczy, że nie mogę rozpętać chaosu.
Marcus, wcisnąłeś przycisk przewagi i możesz dalej piec.
Ale pozostała dwójka nieszczęśników przez trzy minuty
będzie piec powoli jak żółwie. W zwolnionym tempie.
- Co? - Trzy minuty.
Norm…
bardzo się nie spieszy.
Nieźle ci idzie zwolnione tempo.
Jakbyś ćwiczył. Ćwiczyłeś?
Czy to dla ciebie trudne?
Audro, jak ci idzie?
Świetnie.
Do bani.
Dobra. Do roboty.
Trzy, dwa, jeden. Możesz wrócić do normalnego tempa.
Audra i Norm, cudowne zwolnione tempo.
Bardzo dobre.
Dlatego nienawidzę chaosu.
Zostało 20 minut.
Dosyć okrągłe.
O Boże.
To marnotrawstwo tortu.
Co? Co to jest? Jak to…
Cokolwiek się tam dzieje, nie daj się.
Módl się.
Och, nie. Geralt wypadł.
- O nie. - Stary.
Wypadłam z wielu wanien w życiu,
za każdym razem jest to żenujące.
Widzę grudki.
Geralt będzie miał włosy kokosowe, bo kończy mi się czas.
Dodaję swoją miksturę.
Marcus się nie spieszy.
Nie musiał piec w zwolnionym tempie.
Mógł działać w normalnym tempie.
Geralt bierze kąpiel w błocie lawowym.
To przerażające.
Będziemy udawać, że szczur to kruk.
Desperacko potrzebuję magii.
Frikafrak.
Będziesz miał włosy z ramenu.
Zostało pięć minut!
Czemu na to patrzę? To już bez znaczenia.
Ma oczy na czole.
Marcus ostro działa.
Zostań…
Bąbelki.
Brwi, nos i usta.
Gdzie jest marker? Proszę bardzo.
Cieszę się, że zobaczę wasze torty.
Zamiast dyni dodam kandyzowany imbir.
Co dodaje na boki?
Próbuje zrobić dekorację z dyni.
Dodałbym żelki.
Pomarańczowe, słodkie i bardzo halloweenowe.
- Mamy Halloween. - No nie?
Prawda.
Dawaj, dawaj.
- Mogę pożyczyć? - Weź, co chcesz.
Dziękuję.
- Włosy z ramenu? - Tak.
- Co jeszcze? - Została minuta!
Cukierkowa trawa.
O Boże.
Brakuje mi trawy. Cholera.
Boli mnie ręka.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden. Koniec!
Boże. Rany. Przybijcie piątkę.
Norm, oto tort, który próbowałeś zrobić. Zobaczmy twoje dzieło.
Sukces!
Rany! Te oczy mnie prześladują.
Nie spodziewałam się tego.
Włosy pasują.
Jestem oszołomiona, że wrzuciłeś mu oczy do wody.
Z wiekiem mięśnie stają się mniejsze,
trochę mniej napięte.
Wygląda, jakby był w wannie od miesięcy.
Trochę się pomarszczył, ale jest czysty.
- Tak. - Obrócisz go?
Pęka z tyłu.
Pęka i stęka.
Tam właśnie ma być pęknięcie.
Dziękujemy, idziemy dalej.
Dobra. Dziękuję.
Audra, zapraszam.
Zobaczmy, co zrobiłaś.
Sukces!
O rety.
Dużo włosów!
Łupież?
Wiele się tu dzieje.
Fajna trawa.
Małe, żółte kuleczki po bokach.
Jest też jakiś wąż.
- To szczur. - Szczur?
Czasem nie wybierasz, z kim się kąpiesz.
Ma bardzo długie ręce.
Wyciąga je, jakby chciał podkraść cukierki.
Tego się nie spodziewałem.
Wygląda jak Patrick Swayze z lat 80.
- Tak, z Na fali. - No nie?
Im dłużej się gapię, tym bardziej mi się podoba.
Dziękujemy, Audro.
- Narka. Do zobaczenia. - Pa.
Dobra, Marcus.
Zobaczmy, co zrobiłeś.
Sukces.
Marcus…
Tak?
- Przepraszam. - Marcus…
Podoba mi się.
Pięknie to rozegrałeś.
Ta wanna wyssała z niego duszę. Jest biały jak ściana.
Mamy tu dynię, trawę.
- To są dynie? - Jest czaszka.
Źle się uformowały.
- Dobrze się bawiłeś? - Nie.
Jeśli nie wygram, nie wrócę do domu.
Żona kazała mi wygrać, a ja lubię mój dom.
- Z Bożą pomocą. - Potok nie uniesie się.
- Co? - Potok nie uniesie się.
Pierwsze słyszę.
Z Bożą pomocą potok nie uniesie się.
- Co się stanie, gdy się uniesie? - Nie wiem.
Lepiej wracaj, zanim się uniesie.
Ukrójcie nam po kawałku, zanim potok się uniesie.
Musimy usiąść, zanim potok się uniesie.
Potok!
Mam szansę ze względu na smak, nie wygląd.
Może mi się udać.
Próbuję zarobić tysiące dolarów.
- Norm, ty pierwszy. - Dobra.
Pachnie masłem orzechowym.
- Tak. - Dobrze.
Ciasto jest wilgotne.
Czekolada nie jest przytłaczająca.
Niezły.
Muszę cię pochwalić. Podkreśliłeś smak masłem orzechowym.
Zgadzam się. Czuć masło orzechowe.
Wilgotne ciasto. Dobrze się spisałeś.
Ekstra. Dziękuję.
Teraz Audra.
To był błąd.
Krem mógłby być słodszy,
ale ma świetną konsystencję.
Mnie smakuje. Jest z orzechem laskowym?
I czekoladą.
Nie wiem, czy byłbym w stanie to stwierdzić, ale smakuje mi.
Jeśli kawa, to po całości.
Chciałbym wyczuć rum i kawę.
Nie mogę ich znaleźć.
Rozumiem.
Marcus?
Teraz ty.
Ciasto jest za suche, ale krem ratuje sytuację.
Smakuje jak lody śmietankowe. Bomba.
Zrobiłeś wszystko, co chciałeś zrobić. Jest lepiej, niż myślałem.
Smakuje mi. Czuję pomarańczę.
Ale zapomniałeś o mleku i za bardzo rozmieszałeś ciasto,
przez co jest problem z konsystencją.
Czy rada magów jest gotowa ogłosić zwycięzcę?
Ten, kto wygra to zadanie, dostanie 10 000 $ i…
trofeum Nailed It!.
Wes!
O Boże.
No ba!
Zabawne. Nie zbliżaj się do ognia.
Syntetyczna peruka stanie w płomieniach.
Tone, gotowy na wzniecenie chaosu i uwolnienie kasy?
Zawżdy.
Jacques?
Zrobiliście trzy nietypowe torty
i bardzo nam smakowały.
Ale zwycięzca może być tylko jeden.
Zwycięża…
Norm.
Gratuluję!
To niesamowite uczucie.
Dziesięć tysięcy dolarów przyda się, by znaleźć kociakom domy.
Wygrałem!
Jestem taki szczęśliwy!
Ustawcie się do zdjęcia!
To koniec Nailed It!.
Pamiętajcie, że nie ma granic. Tylko moc i potencjał.
Napisy: Paulina Korzeniewska