Αν ξαναρωτήσεις αν είμαι καλά, δεν θα είμαι.
Πήρες με το ζόρι τον λόγο.
Δεν θέλω να το συζητήσω.
- Γιατί δεν το καταλαβαίνεις; - Κανένα νέο.
Η Αρχηγός κι εγώ κοιτάμε να μην απολυθείς, αλλά ο δήμαρχος αποφασίζει.
ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΣΙΑΤΛ
Η Βικτόρια Χιουζ είναι βασικό μέλος της Υπηρεσίας.
Το Κρίση Ένα το νιώθει δικό της.
Τόσο δικό της που θέλησε να με ταπεινώσει.
Τόσο δικό της που θέλει να παλέψει.
Όσοι κρατάνε τα οικονομικά της πόλης μάς έβλεπαν.
Μπορούσα να διαπραγματευτώ τη νίκη του 19
- υπέρ του προγράμματός του. - Θα το κάνατε;
- Σοβαρά; Θα το διαπραγματευόσασταν; - Μιλάμε για πειθαρχικά μέτρα για τη Χιουζ.
- Όχι για το Κρίση Ένα... - Αντιθέτως, κε Δήμαρχε.
Μιλάμε για την κοινότητά μας.
Για τα άτομα της κοινότητας που βοηθάμε κάθε μέρα.
Αυτό προσπαθώ να σας δώσω να καταλάβετε.
ΠΕΡΥΣΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ
Θα μας βοηθήσετε;
Σκόνταψε κι έπεσε σε γυαλιά.
Δεν είναι φωτιά. Ασχολείστε με τέτοια, λέει ο μικρός.
Η πυροσβεστική πάντα έκανε τέτοια.
- Όχι στην εποχή μου. - Εποχή σου είναι ακόμα.
Είσαι μεγάλος, αλλά κάθεσαι εδώ.
Είμαι 74 ετών. Και νιώθω 200, ούτε μέρα νεότερος.
Μια χαρά φαίνεστε.
Να τι κάνει η διατροφή μου.
- Μπα; - Ναι.
- Τι διατροφή; - Πάντα πεινασμένος.
Ποιος να το 'λεγε! Μοντέλα και άστεγοι, ίδια διατροφή.
Έκπληξη.
Να γιατί είπα να έρθουμε εδώ.
Άκουσα για την κλινική.
Χέρια πιο μαλακά απ' των γιατρών των βετεράνων.
- Φοράω γάντια. - Σε πειράζει. Νομίζει ότι είναι αστείος.
Είμαι αστείος.
- Βετεράνος; - Ναι.
Έκανα δύο θητείες στο Αφγανιστάν.
Κι ο μικρός. Εγώ Βιετνάμ.
Κι αυτός; Δεν θες να υπηρετήσεις την πατρίδα;
Πυροσβέστης είμαι.
Εντάξει, είστε έτοιμος. Κρατάτε το στεγνό.
Μη βγει ο επίδεσμος και πάθετε μόλυνση.
Και έχω και κάτι για σας.
Ναι.
- Καταλαβαίνω τι κάνεις. - Βρέθηκα κι εγώ στον δρόμο.
Ήταν πιο εύκολο αν είχες μερικά τέτοια στην τσέπη σου.
Δεν είναι ό,τι υγιεινότερο, αλλά στην αναβροχιά...
Ήσουν άστεγος;
Ήμουν.
Εδώ είμαστε αν χρειαστείτε κάτι.
Να σας βοηθήσω να σηκωθείτε.
- Εντάξει. - Έτσι.
Θα ξανάρθουμε αν χρειαστούμε κι άλλες μη υγιεινές μπάρες.
Εντάξει.
Είσαι απ' αυτούς που πληκτρολογούν με τα δύο δάχτυλα;
Δεν γράφω με δύο δάχτυλα. Απλώς...
Σοβαρά;
Ήρθαν δύο βετεράνοι, άστεγοι κι οι δύο.
Ένας ηλικιωμένος κι ένα παιδί.
Δύο διαφορετικοί πόλεμοι, κι οι δύο άστεγοι.
Γιατί δεν φροντίζουμε τους δικούς μας;
Προσπαθώ να βρω βοήθεια για στέγαση, αλλά οι κρατικές ιστοσελίδες...
Ξέρεις πού μένουν; Γιατί αν τους χάσεις αυτούς...
Στην έξοδο της 11ης. Δίπλα στο πάρκο.
Ωραία.
Όχι ωραία, δηλαδή, αλλά είναι ασφαλής καταυλισμός.
Πώς το ξέρεις;
Ο αδελφός μου πέρασε ζόρικα.
Ναι.
Ετήσια ΣΠΑΓΓΕΤΑΔΑ
Κόφτε το. Τι συμβαίνει εδώ πέρα;
Δεν είναι για κυρίες.
Κρυμμένος μισογυνισμός για κυρίες, λοιπόν;
- Μας μαθαίνει βρόμικα στιχάκια. - Εντάξει.
- Θες ν' ακούσεις; - Ναι.
- Δες αν το λέω σωστά. - Ναι.
Ένας γέρος βρομιάρης, γνωστός ψωριάρης,
πήγε να αναμορφωθεί και να συμμορφωθεί,
- μα παρέμεινε αλανιάρης. - Αυτά είναι.
Καλύτερο κανείς;
- Κάποιος θα 'χει... - Ένας μπάρμαν μού το έμαθε.
Ένα αγόρι ονόματι Μαξ.
- Πήγε... - Όχι!
- Θα σας αρέσει. - Όχι.
Μου το 'χεις πει, και βάζω βέτο.
- Έλα! - Μαζεύτηκε η κοινότητα.
Παραπάει. Όχι, Γκίμπσον.
Το δικό σας, κύριε.
Ένας ιππότης στητός και τολμηρός, όταν κρύωνε γινότανε μικρός.
Μα κούνησε τον ποπό της μια μορφονιά, και μεγάλωσε ξανά με μεγάλη μαστοριά.
Μεσαιωνικός λάτρης του κώλου.
Μ' αρέσει. Ρισπέκτ. Το δικό μου τώρα.
Είχε εραστή έναν λαπά και του 'βαλε έναν χάρτη στην ποδιά.
Όταν πήρε τον δρόμο αυτός, της ήρθε ένας σπασμός,
γιατί ο χάρτης οδηγούσε εκεί χαμηλά.
- Καλό. - Αυτό μου άρεσε περισσότερο.
Ευχαριστώ.
Κι εμένα. Ανάπαυση, στρατιώτη.
Τα κοράκια έχουν φοβερή μνήμη, ξέρεις.
Αν τα βάλεις με κάποιο, θα σε θυμάται για χρόνια.
Δεν θα τα βάλω με κοράκι.
Και η επιγενετική.
Αν ο προ-προ-προ-προπάππος του, που δεν γνώρισε ποτέ
και δεν έζησαν ποτέ ταυτόχρονα,
είναι κάπως, τότε θα του μοιάσει κι αυτό.
- Μάλιστα. - Ορίστε.
- Ευχαριστώ. - Δεν είναι ενδιαφέρον;
Και τρομακτικό;
- Και παλαβό; - Εντάξει, κούκλα μου. Τι συμβαίνει;
Γιατί πίνεις τόσο ουίσκι και μιλάς για κοράκια;
Για τον αδερφό μου.
Την οικογένειά μου γενικά. Τη φύση, την ανατροφή, όλ' αυτά.
Μάλιστα.
Ανησυχώ γι' αυτόν.
Συνέβη κάτι;
Όχι.
Εννοώ, τίποτα νέο.
Αλλά ζει στον δρόμο. Τον αφήνω.
Δεν τον αφήνεις εσύ.
Δεν μπορείς να του επιβάλεις να κάνει κάτι που δεν θέλει.
Όπως κι εγώ με τον Αντρέα.
Δεν είναι τρομακτικό;
Μεγαλώσαμε στις ίδιες οικογένειες μ' αυτούς.
- Είμαστε διαφορετικές. - Τώρα.
Αν έχουμε κι εμείς ψυχολογικό πρόβλημα, μια ωρολογιακή βόμβα μέσα μας
σαν κι αυτούς, που δεν έχει εκραγεί ακόμα;
Ή κάτι χειρότερο. Αν θάψουμε μια βόμβα στο παιδί μας;
Λοιπόν, μισό.
Πρώτα απ' όλα, η ψυχική υγεία δεν είναι ωρολογιακή βόμβα,
και είναι επίσης κάτι που εμείς οι δυο προσέχουμε
εξαιτίας των οικογενειών μας.
Θα κάνουμε το ίδιο και για το παιδί.
- Είσαι καλή σ' αυτό. - Είδες;
Κι εσύ είσαι καλή.
- Στο να αγχώνομαι σ' ένα μπαρ; - Όχι.
Βάζεις ήδη προτεραιότητα την ευημερία του μελλοντικού μας παιδιού.
Η μαμά μου δεν το έκανε. Ούτε η μαμά σου.
Θα γίνεις σπουδαία μαμά.
Τι;
Δεν ήξερα ότι είχα ανάγκη να το ακούσω.
Είναι αλήθεια. Στο διάολο τα κοράκια.
Όχι κοράκια!
Γουόρεν, σε χρειάζομαι! Βοήθεια!
Δεν ξέρω αν πήρε κάτι. Φέρεται αλλοπρόσαλλα.
- Δεν πήρα τίποτα. - Άρλο, μ' ακούς;
Αν πήρες κάτι, να με ενημερώσεις.
Είναι νηφάλιος. Ζοριζόταν τελευταία μα δεν νομίζω ότι...
- Φρουτώδης αναπνοή. - Ξέρεις αν έχει διαβήτη;
- Ναι. Έπαιρνε με μέτρο την ινσουλίνη του. - Μόρις, κάνε λίγο πίσω.
Όχι, Μόρις. Μόρις, εδώ πέρα. Μαζί μου.
Άρλο, μείνε μαζί μου.
- Μείνε μαζί μου. - Μόρις, εδώ.
Είσαι καλά;
Εντάξει.
Σάκχαρο στο αίμα πάνω από 700.
Αφυδάτωση. Ίσως έχει υπερκαλιαιμία.
- Θέλω ασθενοφόρο. - Εντάξει.
Απινιδωτής εντάξει.
- Πάμε! - Τα καλώδια συνδέθηκαν.
- Τι συμβαίνει; - Αυτό πρέπει
να το αναλάβει νοσοκομείο.
Μόρις, πόσο καιρό παίρνει έτσι την ινσουλίνη;
Μερικές εβδομάδες. Του τελείωνε.
Πίστευε ότι δεν θα του 'διναν άλλη.
- Δεν θα έρθεις. - Δεν θέλει να 'ναι μόνος.
- Θα πάθει πανικό. - Θα 'μαι εγώ.
- Με ξέρει. - Όλα καλά.
Θα τους βρούμε εκεί.
Θα τους βρούμε.
Πάμε να καθίσουμε, Μόρις. Εντάξει;
Έλα, πάμε.
Δεν έχει σφυγμό. Αρχίζω μαλάξεις.
Έλα, Άρλο, φτάσαμε σχεδόν.
Έλα!
Το νοσοκομείο δεν είναι μακριά. Όλα καλά.
Γουόρεν.
Ναι.
Εντάξει.
Πέθανε.
Λυπάμαι, Μόρις.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Λυπάμαι.
Έρχεται σ' επαφή με τον κόσμο
με τρόπο που δεν έχω ξαναδεί,
αλλά διδάσκει και στους άλλους πώς να το κάνουν.
Τέλεια. Θα υπάρχουν πολλοί να καλύψουν το κενό, όταν φύγει με το πρόγραμμά της.
Το Κρίση Ένα δεν είναι της Χιουζ.
Είναι πρωτοβουλία της πυροσβεστικής. Ο λόγος που καταφέραμε
να σώσουμε ζωές στο Space Needle.
Περιμένω να συνεχίσετε να κάνετε αυτό το έργο,
ακριβώς όπως πριν αποκτήσει ξεχωριστό όνομα.
Με τους πόρους που περικόπτετε;
Μεταφέρετε για πιο μετά το ραντεβού των 11:30.
ΠΕΡΥΣΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Αναμονή.
Διαχείριση Παροχών Βετερά...
Εμπρός;
Ναι. Μόλις τώρα μιλούσα μαζί του.
Μπορείτε... Όχι στην αναμονή, παρακαλώ!
Όχι στην αναμονή!
Από την άνοιξη ψάχνω στέγη για τον Μόρις.
Εμπόδια παντού.
Ούτε ακριβείς πληροφορίες δεν παίρνω, για να μη μιλήσω για αιτήσεις.
Κάθε τι κυβερνητικό, δεν είναι απλή γραφειοκρατία. Είναι μια μυγοπαγίδα.
Κι αν δεν μπαίναμε στην πυροσβεστική μετά τον στρατό;
Θα μπορούσα να 'μαι εγώ στη θέση του, εσύ, τόσοι άλλοι που ξέρουμε.
Αδύνατον να ήμουν σε θέση στελέχους ή στην εξυπηρέτηση πελατών
με το μυαλό μου ακόμα στον στρατό.
Σ' αυτήν την τρελή δυσκαμψία που ίσως κάποτε αποτινάξεις από πάνω σου.
Είπε ο γάιδαρος!
Είναι ωραίο να είμαι η χαλαρή στη σχέση μας.
Η χαλαρή... Δεν είσαι η χαλαρή στη σχέ...
- Και βέβαια είμαι. - Όχι, δεν...
Η αλήθεια είναι πως είμαι.
Καλά.
Εσύ είσαι η χαλαρή, εγώ είμαι ο αστείος.
Ναι, αυτό μάλιστα. Ναι, σύμφωνοι.
Και τι άλλο;
Είσαι ο συνετός, ο υπομονετικός,
ο ακλόνητος, ο ευγενικός...
κι αυτός που υποκύπτει στις κολακείες.
Αυτό σίγουρα.
- Εμπρός; - Ναι.
- Ναι; - Περιμένετε, παρακαλώ.
ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ Ντιν Μίλερ
Δεν το πιστεύω ότι υπάρχει πιθανότητα να υπάρχει ένα μωρό μέσα σου.
- Το δικό μας μωρό. - Όχι.
Συγγνώμη. Είμαι ενθουσιασμένη.
Το ήθελα τόσο καιρό
που αν ενθουσιαστώ πολύ τώρα γι' αυτό,
πριν βεβαιωθούμε, φοβάμαι ότι δεν θα αντέξω αν...
Άσε τα αν.
Ας μην το συζητήσουμε προς το παρόν.
Σοβαρολογώ.
Ας μιλήσουμε για κάτι άλλο. Οτιδήποτε άλλο.
Δεν ξέρω για τι να μιλήσω.
Τι λες να λέγαμε...
Ας πούμε πόσο χάλια πυραγός είναι ο Μπέκετ ή...
το ότι ο Τζακ είναι απών.
Ήρθε ο Μόρις όσο ήσασταν στο περιστατικό.
- Όλα καλά; - Ναι.
Ο Σάλιβαν του έδωσε τον παλιό του υπνόσακο από τότε που έκανε κάμπινγκ.
Ο Σάλιβαν δεν μου φαίνεται τύπος του κάμπινγκ.
Δεν νομίζω να 'ναι τόσο παλιό.
Το ξέρω.
- Δεν είπα τίποτα. - Το σκέφτηκες.
Φέρσου ως επαγγελματίας.
Δεν ξέρεις τι σκέφτομαι.
Κουνηθείτε, 19. Εμπρός.
Είστε νέοι, νομίζετε ότι έχετε χρόνο.
Εγώ δεν έχω τέτοια ασθένεια.
Να δουλέψουμε τη στάση μας, εκτός απ' την ταχύτητα.
Έτσι μπράβο.
Έτσι. Ευχαριστώ, Χερέρα.
Θα προπονηθούμε με την ομάδα καταδύσεων της Πυροσβεστικής...
Κρίση Ένα, γωνία 11ης και Αυτοκινητόδρομου.
Θα 'κανε περισσότερα αν δεν ήταν ερωτευμένος με τη φωνή του.
Εγώ κι η Χερέρα. Εσύ απόλαυσε το σόου του Μπέκετ.
Σας νικάω όλους. Κάντε πίσω!
Σας νικάω όλους!
- Όχι! - Μόρις.
Μόρις, να σου πω. Κοίτα εμένα. Εμένα κοίτα.
Η Βικ κι η Άντι απ' τον Σταθμό 19. Οι φίλες σου.
- Όχι. - Τον πάμε στην άκρη.
Είμαστε η Βικ και η Άντι.
- Μόρις, όλα καλά. - Όχι!
Εισπνοή, μέτρα ως το τέσσερα.
- Τέσσερα; - Αναπνοές. Θα του δείξεις;
Εισπνοή, ως το τέσσερα. Κράτα την.
Ανάσες.
Περίμενε. Όχι. Σταμάτα!
- Άφησε την Άντι. Την ξέρεις. - Φύγε!
- Μόρις, σταμάτα. - Δεν σ' αφήνω!
Άφησέ την. Είναι η Άντι.
Δεν σ' αφήνω!
- Περίμενε. - Δεν σ' αφήνω.
Σταμάτα. Δεν είμαστε στο Βιετνάμ. Δεν είσαι εκεί.
Είσαι ασφαλής. Στο Σιάτλ.
Είναι η Άντι. Άφησέ την. Μίλα. Πες του ποια είσαι.
Είμαι η Άντι. Είσαι στο Σιάτλ.
- Παίρνε ανάσες, εντάξει; - Έτσι μπράβο.
Ας καθίσουμε. Αναπνοές ως το τέσσερα.
- Δύο, τρία, τέσσερα, κράτα την. - Έλα. Έτσι. Μπράβο.
Δύο, τρία, τέσσερα.
- Κάθισε. Σε κρατάμε. - Ακριβώς εδώ.
- Σε κρατάω. - Εδώ.
Όλα καλά.
Μου δίνετε ένα λεπτό;
Φυσικά.
- Φυσικά. - Ναι.
- Ναι.
Θα είμαστε στο ασθενοφόρο, εντάξει;
Θα σου φέρουμε λίγο νερό.
Εντάξει.
Συνέχισε τις αναπνοές. Καλά;
Πώς ήξερες τι έλεγε;
Σάιγκον Γκριλ.
Με τον Τράβις παίρνουμε φαγητό από κει. Θα πει "γρήγορα".
Θα χειροτερεύει, ξέρεις. Ήταν μια χαρά όσο ζούσε ο Άρλο.
- Δεν εννοώ ότι ζούσε καλά... - Ναι.
...μα ήταν σταθερός.
Η απομόνωση τον διαλύει.
Οι βετεράνοι δεν θέλουν μόνο τα βασικά.
- Θέλουν έναν φίλο. - Μπορούμε να γίνουμε εμείς.
Σωστά;
Ανησυχώ ότι δεν θα είναι αρκετό.
Ορίστε, Μόρις.
- Έτσι. - Ναι.
Ορίστε η συμφωνία. Μόλις απολυθεί η Χιουζ,
διάθεσε τον μισθό της όπως θες.
- Όχι. - Δεν ξέρεις από συμφωνίες.
Όχι με κάποιον που δεν τις κρατάει.
Αφήστε που είναι κακή συμφωνία αυτή που προτείνετε.
Εγώ προσπάθησα.
Ευτυχώς που έμαθε σε πολλούς αυτό που κάνει.
Δεν θα μας λείψει όταν φύγει.
ΠΕΡΥΣΙ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
Γεια σου, Μόρις, δικέ μου. Σου βρήκα το τέλειο παλτό.
Περίεργο. Εγώ του βρήκα το τέλειο παλτό.
- Έλα τώρα. - Καλά, είστε το κάτι άλλο.
Πάρ' τα και τα δύο.
Με τόσο χώρο που έχω στην ντουλάπα!
- Πάρε δρόμο. - Εντάξει.
Λυπάμαι, μα θα ραγίσω την καρδιά κάποιου απόψε.
Με το δικό μου παλτό, ίσως την καρδιά κάποιας κυρίας.
Ορίστε.
Είναι πολύ σημαντικό για μένα αυτό.
Είναι υπέροχα και τα δύο, αλλά θα διαλέξω του Ρουίζ.
- Με πληγώνεις. - Σοφή επιλογή, Μόρις.
Ορίστε.
- Έλα να σ' το φορέσουμε. - Ναι.
Έτσι μπράβο.
Έκατσε σαν γάντι.
Χαζό, αλλά χρειαζόμουν μια νίκη.
Κι εγώ χρειαζόμουν παλτό.
Σου πάει πολύ.
- Δεν κρατώ κακία. - Κομψό.
Εντάξει.
Σου πάει. Αυτό έχει σημασία.
- Κοιτάξτε με. - Για δες.
Παλιά πίστευα ότι η γενιά του Άρλο δεν ζορίζεται τόσο,
αλλά ίσως έκανα λάθος.
Όταν γύρισαν πίσω, οι δρόμοι ήταν γεμάτοι κόσμο
με πλακάτ που καλωσόριζαν τους πάντες.
Μα πού ήταν όλοι αυτοί όταν το παιδί υπέφερε;
Όταν γυρίσαμε από το Βιετνάμ, υπήρχε κόσμος, ναι,
αλλά μας έφτυναν.
- Θεέ μου, Μο. - Ναι.
"Στη Βίβιαν που αγαπούσε αυτό το πάρκο.
Με αγάπη, ο Χαλ και τα κορίτσια σου".
Ποια λες να είναι τα κορίτσια;
Να 'ναι οι κόρες της από έναν πρώτο γάμο;
Τι διατύπωση.
- Έγραψε μόνο το όνομά του; - Πλήρωσε την πλακέτα.
- Μάλιστα. - Ευτυχώς που τις έβαλε κι αυτές.
Ίσως ήταν τα σκυλιά της που δεν τα άντεχε
- ή οι φίλες της που επίσης δεν άντεχε. - Υπάρχει μοτίβο εδώ.
Σαν κάτι που επανέρχεται.
Αν αυτή η πλακέτα έλεγε "Στον Μόρις που αγαπούσε το πάρκο",
δεν θα μάντευαν ποτέ ότι το αγαπούσε
επειδή μόνο εκεί οι μπάτσοι δεν τον ενοχλούσαν.
Εγώ θα το διατύπωνα καλύτερα. Σε αντίθεση με τον Χαλ.
Όποιος καθόταν στο παγκάκι, θα ήξερε ότι ο Μόρις
ήταν ο πιο έξυπνος και πιο πιστός φίλος και σοφός.
Είσαι σκέτη έμπνευση!
- Αλήθεια. - Ναι.
Το "σοφός" κάνει τον κόσμο να σκέφτεται γέρους.
Καλά.
Θα συνεχίσω να το δουλεύω.
Κέρδισες. Εντάξει.
Πρέπει να πάω στο μάθημα.
Εντάξει.
Ξέρεις τι; Κράτα τα αυτά. Κράτα τα όλα.
- Εντάξει. - Τα λέμε πάλι, καλά;
- Ναι. - Γεια!
Γεια σου.
Είσαι καλά;
Ναι.
Απλώς, δεν πέτυχε. Η ενδομήτρια σπερματέγχυση της Καρίνα.
Δεν περιμένουμε μωρό.
Ξανά.
Πολύ λυπάμαι.
Γεια!
Τι είναι...
- Τι; - Έλα δω.
- Τι κάνεις; - Ναι.
Χαρούμενος είσαι πιο ανησυχαστικός απ' όταν είσαι σοβαρός.
Θα νιώσει άσχημα όταν μάθει τι κατάφερα.
Τι κατάφερες;
Έκλεισα συνέντευξη στον Μόρις για στέγαση βετεράνων.
Μπράβο! Αυτά είναι.
Νιώθω άσχημα που σε αποκάλεσα τρομακτικό
ενώ είσαι ο καλύτερος.
Ωραία. Καταπληκτικό, φίλε.
Να γιατί ο αλλόκοτος χορός. Σ' ευχαριστώ, είναι φοβερό.
Και τελειώσαμε; Όλα εντάξει;
- Όλα εντάξει. - Μπράβο.
Φύγε απ' τον δρόμο!
Κουνήσου!
Φύγε!
Άντε, παππού.
- Πρέπει να πάω στη δουλειά! - Περιμένετε.
- Μόρις. - Άντε, παππού. Φύγε!
Περιμένετε μια στιγμή, εντάξει;
Μόρις.
Τι κάνεις, Μόρις;
Τι κάνεις;
Φαίνεσαι κουρασμένος.
Είμαι.
Αυτές οι κόρνες δεν βοηθούν.
Να φύγουμε απ' τον δρόμο.
Όχι στον δρόμο, εντάξει;
Δεν θέλουμε να σε χτυπήσουν.
- Δεν θα πείραζε. - Θα πείραζε.
Θα 'νιωθα συντετριμμένη, Μόρις.
- Έλα να καθίσεις. - Πηγαίνουν πολύ αργά.
- Δεν θα πέθαινα κιόλας. - Κάθισε.
Μόρις, θα μου πεις τι συνέβη; Άδειασαν τον καταυλισμό;
Όλα χάθηκαν. Τα πάντα.
Τι θα κάνω τώρα;
Τα έγγραφά μου για τη συνέντευξη.
Ήταν στη σκηνή.
Ήρθε το απορριμματοφόρο. Τα πήρε.
Ό,τι είχα και δεν είχα.
Με κούρασε όλο αυτό.
- Γι' άλλη μια φορά, εσύ... - Το εγώ σας είναι.
Γι' αυτό θέλετε να απολύσετε τη Χιουζ. Αυτό που σας έκανε
είναι αυτό που θέλετε να κάνετε απεγνωσμένα στους λεφτάδες,
στους γελοίους των ειδικών συμφερόντων και στους γραφειοκράτες,
αυτούς που προεκλογικά θεωρούσατε εχθρούς και που τώρα σας ελέγχουν.
Θέλετε ν' αντισταθείτε, αλλά φοβάστε.
Και τη μισείτε, επειδή δεν τους φοβήθηκε.
Ακούστε.
Μην απολύετε όσους είναι με το μέρος σας για να προσελκύσετε όσους δεν είναι.
Είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να χάσετε.
Ανυπακοή.
Ωραία.
Εδώ το έμαθε η Χιουζ;
- Προσπαθώ να βοηθήσω... - Κάθισε.
Θα το λύσουμε σήμερα.
ΠΕΡΥΣΙ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ
Ο Μόρις τα έχασε όλα.
Πρέπει να τα ξεκινήσουμε όλα απ' την αρχή.
Ναι. Αλλά τώρα, χωρίς κάρτα κοινωνικής ασφάλισής
και πιστοποιητικό γέννησης...
Ακόμα πιο πίσω απ' την αρχή.
- Θες να τον φέρουμε σπίτι μας; - Τι;
Ξέρω, δεν διορθώνεις έτσι κάτι τέτοιο.
Λέω απλώς ότι εγώ θα το 'κανα.
Τι;
"Σπίτι μας;" Θες να μείνουμε μαζί;
Εντάξει.
Ξέρω ότι δεν έχουμε κάνει αυτήν τη συζήτηση,
αλλά προς τα κει δεν κινούμαστε;
Όχι αύριο, αλλά... Βοήθησέ με εδώ.
Γιατί νιώθω αμήχανα ξαφνικά;
Και γιατί νιώθω 22 ετών όταν μιλάμε για επόμενα βήματα;
Γιατί την τελευταία φορά που κάναμε τέτοια κουβέντα, τόσο θα 'μασταν.
- Όχι, ήμασταν μεγαλύτεροι. - Λιγάκι.
Ήταν πιο εύκολο.
Είναι δύσκολο αυτό;
Όχι, όχι αυτό.
Όχι αυτό.
Όλα γύρω από αυτό.
Γύρω από μας.
Τι κάνεις;
Θέλω να γίνω τόσο γελοίος λέγοντας "Σ' αγαπώ,
θέλω να μείνουμε μαζί",
που να μη ξανανιώσεις ποτέ αμήχανα με όλα αυτά.
- Θα σπάσεις το κρεβάτι. - Μαζί σου θα σπάσω πολλά.
- Σταμάτα. - Όχι.
Λοιπόν;
Ναι.
- Πρώτα όμως... - Αρχίσαμε.
Να πάρουμε νέα χαρτιά για τον Μόρις για ν' αρχίσουμε ξανά τη διαδικασία.
Δεν θες να 'σαι εδώ, αλλά όλοι κάνουν μια βάρδια στο Κρίση Ένα.
Θέλω να παραμείνεις ήρεμος.
Εντάξει.
Γεια.
Αν ήξερα ότι θα ερχόσασταν, θα είχα καθαρίσει.
Ξέρετε τι; Θα το κάνω τώρα.
Μια χαρά. Εντάξει.
Ξέρω ότι σου πήραν τα πράγματα. Σου 'φερα μερικά να έχεις.
- Δεν ήταν ανάγκη. - Κοίτα.
Σκηνή Solaire Rambler 300;
-"Η Rolls Royce των σκηνών!" - Η Rolls Royce!
- Αυτή δεν ήθελες; - Ευχαριστώ.
Υπάρχει ένας ξενώνας στο Μονρό όπου μπορώ να σου βρω κρεβάτι.
- Δεν μπορώ πάλι σε ξενώνα, σ' το είπα. - Εντάξει.
Γίνεται να μην το κάνετε αυτό; Έχω μια προσωπική στιγμή μ' έναν φίλο.
Μερικές ερωτήσεις για το φιλανθρωπικό σας έργο;
- Όχι. - Ένα σχόλιο για το άρθρο.
- Δεν ήρθαμε για σας. - Συγγνώμη.
Εντάξει.
Πολύ λυπάμαι, Μόρις.
Δεν ήταν διαφημιστικό κόλπο αυτό.
- Όχι. - Δεν ήξερα ότι θα 'ταν εδώ.
Δεν πειράζει. Είναι πάντα εδώ.
Και με πήρε απ' την καλή μου πλευρά.
Εντάξει.
- Έλα να τα ετοιμάσουμε. - Εντάξει.
- Εντάξει. Έτσι. - Θεούλη μου. Ναι.
ΣΗΜΕΡΑ
- Τι σου συμβαίνει; - Τι;
Φέρεσαι περίεργα.
Κρύβεις πράγματα στο ντουλάπι;
Είναι...
Είναι Τ.
Τεστοστερόνη. Ξεκίνησα την περασμένη εβδομάδα.
Τα επίπεδά μου ήρθαν στα ίσια τους. Νιώθω και πάλι καλά.
Σαν να 'μαι και πάλι 20 χρονών, βασικά.
- Σε κάθε επίπεδο, αν με πιάνεις. - Εντάξει.
Και γιατί το κρύβεις;
Δεν το είπα ακόμα στη Μιράντα.
- Τι δεν της είπες; - Ότι παίρνει τεστοστερόνη.
Ρε φίλε.
Σιγά το πράμα.
Και τώρα νιώθει υπέροχα.
"Γρηγορότερος από σφαίρα, πιο δυνατός από ατμομηχανή,
ικανός να πηδήξει ψηλά κτίρια με ένα μόνο άλμα".
Δεν καταλαβαίνει την αναφορά.
Εντάξει. Εμείς απλώς...
Έτσι.
Κατάλαβα.
Εσένα οι ενέσεις σου σου δίνουν υπερδύναμη. Οι δικές μου...
οι ενέσεις μου, οι πάμπολλες ενέσεις, με κάνουν να νιώθω φρικτά.
Κάνουμε εξωσωματική. Δικά μου ωάρια, αυτή θα μείνει έγκυος.
Είναι φρικτό.
Φρικτό.
Είναι σαν να νιώθω τα ωοθυλάκια μου να μεγαλώνουν τα ωάρια μου.
Είναι σαν ζελέ σταφυλιού.
Σαν ζελέ σταφυλιού που παφλάζει μέσα μου.
Γιατί σταφυλιού;
Κατάλαβα.
Μου αρέσει που οι αντρικές σου ενέσεις σε κάνουν να νιώθεις απίστευτα,
ενώ οι δικές μου με κάνουν να νιώθω σαν πρησμένο κοτέτσι.
Κοτέτσι;
Επειδή είμαι εργοστάσιο αυγών!
Εξωσωματική. Ενημερώσου.
Στην εξωσωματική της πρώην μου βοήθησε η μέντα.
Πυροσβεστικό 19 και Κλιμακοφόρο 19, γωνία 11ης και Αυτοκινητόδρομου.
Είναι ο καταυλισμός. Ο καταυλισμός του Μόρις.
- Να αλλάξω με κάποιον; Τον ξέρω καλά. - Όχι σήμερα, Χιουζ.
Είσαι υπό επιτήρηση μέχρι να πει η Αρχηγός.
Τα λέμε σε λίγο.
Εμπρός, παιδιά. Βιαζόμαστε.
Μπέκετ, Γουίγκινς, πώς πάει νότια;
Σε εξέλιξη.
- Μπίσοπ, Γκριν, περιορίστηκε στα βόρεια; - Ο αγωγός λειτουργεί, πυραγέ.
Γουόρεν, Κάτλερ, έρχονται κι άλλοι ασθενείς.
- Ελήφθη. - Σάλιβαν, Μοντγκόμερι, η εκκένωση;
Μιλήστε μου, παιδιά.
Κάποιος να βγάλει τον Μόρις από τη σκηνή του τώρα.
- Εγώ θα της το πω. Θα είναι πιο εύκολο... - Να το πω εγώ; Μαζί κάναμε το Κρίση Ένα.
- Άσε εμένα. - Χιουζ.
Ο Μόρις...
Λυπάμαι πολύ.
Θα κάνουμε μια άμεση εκτίμηση και διαχείριση άγχους.
- Καλώ την Νταϊάν. - Να το κάνω εγώ.
Αυτό για το άγχος.
Ναι, φυσικά θα το κάνεις μαζί μας.
Δεν ήσουν στο περιστατικό,
αλλά ήταν σημαντικός για σένα.
Θέλω να διευθύνω τη διαχείριση άγχους.
Έχω εκπαιδευτεί, και ξέρω τι σήμαινε για όλους μας.
- Περίμενε. Πυραγέ. - Μπορώ να το κάνω.
- Έχω ανάγκη να το κάνω. - Γουόρεν, κάλεσε το Κέντρο.
Δήλωσε ότι είμαστε διαθέσιμοι για τη Διαχείριση Άγχους.
Ελήφθη.
Αυτό που κάνουμε είναι δύσκολο.
Αυτό που βλέπουμε και βιώνουμε κάθε μέρα είναι δύσκολο.
Αυτό εδώ είναι ένα ασφαλές μέρος για να το συζητήσουμε,
να μην τα κρύβουμε μέσα μας,
να μην καταφεύγουμε σε επικίνδυνες ουσίες.
Για να μπορούμε να συνεχίζουμε.
Καμία ερώτηση;
Η συζήτηση θα περιστραφεί γύρω από τέσσερις ερωτήσεις.
Τι κάναμε σωστά;
Τι έπρεπε να συμβεί;
Τι συνέβη πραγματικά;
Και τι θα θέλαμε να είχαμε κάνει διαφορετικά;
Αυτές οι ερωτήσεις θα αναδείξουν συναισθήματα,
και θα τα συζητήσουμε.
Λοιπόν, τι πιστεύουμε ότι έγινε σωστά;
Στήσαμε γρήγορα μια παροχή νερού αμέσως μετά την άφιξή μας.
Στήσαμε δύο μάνικες περιμετρικά για να κρατήσουμε τη φωτιά περιορισμένη.
Δημιουργήσαμε μια αποτελεσματική ζώνη διαλογής.
Αποτρέψαμε την έκθεση σε κίνδυνο.
Δεν είπατε πολλά εσείς. Θα προσθέσετε κάτι;
Εντάξει. Τράβις;
Δεν κάναμε τίποτα σωστά.
Θα πεις κάτι παραπάνω σχετικά;
- Μόρις. - Έλα να σε πάρουμε από δω.
- Έλα. - Αυτά είναι τα πράγματά μου.
Η σκηνή μου.
Πρέπει να έρθεις μαζί μας.
Όχι, αφήστε με.
Ό,τι κι αν είναι μέσα, δεν αξίζει τη ζωή σου.
Καταλαβαίνουμε.
- Είσαι καλά; - Δεν τ' αφήνω εδώ.
- Μόρις! - Όχι!
Εντάξει.
Καλώς.
Τι θα θέλαμε να είχε συμβεί;
Μακάρι να ήσουν εκεί.
Αυτό εύχομαι να είχε γίνει.
Δεν σε κατηγορώ για ό,τι συνέβη ούτε που δεν την άφησες να έρθει.
- Δεν φταίει η Χερέρα που δεν ήρθα. - Ναι.
Δεν είναι λογικό.
Μα η ερώτηση ήταν, τι θα ήθελα να ήταν αλλιώς;
- Και το είπα. - Ξέρω.
Απάντησες με ειλικρίνεια, κι αυτό είναι το σωστό.
Εύχεσαι να ήμουν εκεί γιατί...
Γιατί θα έπειθες τον Μόρις να αφήσει τη σκηνή του.
Τι άλλο;
Γιατί ίσως να μην κουβαλούσα τις ενοχές, την αίσθηση αποτυχίας που δεν τον έσωσα.
Ή δεν θα το κουβαλούσα μόνος μου.
Γιατί...
Γιατί;
Επειδή όταν κουβαλάς κάτι μαζί μου,
ακόμα και το πιο σιχαμένο, δεν τα νιώθω όλα τόσο ανέφικτα.
Δεν ήμουν εκεί.
Αλλά είμαι εδώ τώρα.
Τώρα το κουβαλάω μαζί σου.
Όλοι σε αυτόν τον κύκλο.
Κανείς εδώ δεν είναι μόνος. Πλαισιώνεσαι από κόσμο που καταλαβαίνει.
Καταλαβαίνουν τον πόνο, την απώλεια, τις ενοχές και τον θυμό σου.
Έχεις δίπλα σου τους καλύτερους για να το ξεπεράσεις.
Κι εσύ το ίδιο.
Για πολλά χρόνια, ο Μόρις δεν το είχε αυτό.
Αλλά ξέρω σίγουρα...
ότι το είχε τον τελευταίο χρόνο του.
Θα στείλω μέιλ με στοιχεία για βοήθεια, αλλά είμαι κι εγώ εδώ.
Παρότι η συνεδρία τελείωσε,
μπορείτε να με βρείτε και να συζητήσουμε.
Εντάξει;
Και τα κατάφερε πάλι, παιδιά.
Ναι, και του έσωσε τη ζωή. Μπα, πέθανε.
Έλα τώρα.
Όχι, Τράβις. Πέθανε. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, και πέθανε.
Υπηρέτησε μια χώρα που δεν τον φρόντισε. Ούτε λίγο έστω.
Πήγε να προστατέψει έναν κόσμο που δεν τον προστάτευσε.
Δίνεις, δίνεις, και δίνεις κι άλλο,
και τη στιγμή που χρειάζεσαι... όταν έχασε τη δύναμή του...
Όταν δεν ήταν χαρούμενος, βολικός, αστείος και δυνατός...
Και πώς μπορούσε να είναι, δηλαδή;
Ήξερε πόσο φρικτός είναι ο κόσμος.
Βικ, μιλάμε ακόμα για τον Μόρις;
Τι θα πει αυτό;
Περίμενε. Νομίζω ότι ο Τράβις...
Όχι. Φυσικά μιλάω για μένα!
Μιλάω για μένα που φροντίζω τους πάντες. Όλη μου τη ζωή.
Κρύβω τα αισθήματά μου, τη θλίψη μου, τη σύγχυση και τον φόβο μου,
πετάω κι αστειάκια να νιώσετε καλά, να νιώσετε δυνατοί, ενώ εγώ δεν είμαι.
Όταν μου κόβεται η ανάσα απ' τον φόβο.
Όταν...
Όταν... Όταν το στήθος μου...
Όταν δεν βλέπω καν.
Δεν μπορώ να δω μέσα απ' την ομίχλη όταν...
Μη μ' αγγίζεις!
Δώστε της λίγο χώρο. Ν' ανασάνει.
Λέω για τον Μόρις.
Φυσικά για τον Μόρις, για μένα, για όλους μας.
Είναι για όλους μας, δεν είναι μόνο για μένα.
- Δεν μπορεί να 'ναι μόνο για μένα. - Δεν είναι.
Όταν χρειαζόταν κάποιον, δεν υπήρχε κανείς.
Δεν είναι αλήθεια, Βικ. Είχε εμάς.
Το ξέρεις αυτό.
- Κι εκείνος το ήξερε. - Δεν έφτανε.
Δεν ήταν αρκετό.
Σύντομα θα πάρουν κι αυτό που κάναμε για να τον σώσουμε. Όλα τα παίρνουν.
- Τα παίρνουν. - Δεν θα τους αφήσουμε.
- Κανείς μας δεν θα το επιτρέψει. - Δεν θ' αφήσουμε να πάρουν το Κρίση Ένα.
Θεέ μου.
- Συγγνώμη. - Όλα καλά.
Συγγνώμη. Θεέ μου.
- Μη... - Συγγνώμη. Με συγχωρείτε.
Συγγνώμη.
Δεν μπορεί, σ' εντυπωσίασα. Σου έδωσα τρία λεπτά.
Ξέρεις...
τους γλίτωσες όλους από έναν γερό νευρικό κλονισμό σήμερα.
Πριν τον δικό μου, λες;
Έλα τώρα.
Tράβις, για μήνες, δεν...
Δεν μπορούσα να νιώσω τίποτα.
Και μετά...
Δεν ξέρω τι 'ναι χειρότερο.
Η συνεδρία ήταν απίστευτη, και τα ρέστα.
Όλα τα κομπλιμέντα που μισείς.
Αλλά, ειλικρινά, το καλύτερο μέρος ήταν...
ήταν όταν εσύ, ξέρεις...
Όλοι γουστάρουν όταν κλαίει μια δυνατή γυναίκα.
Μιλάω σοβαρά.
Βλέπω τι παίζει.
Είναι σαν τις ταινίες που γεννιέται ένα μωρό,
δεν κλαίει, και πέφτει πανικός γιατί σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά.
Αλλά δεν δείχνουν τον πανικό τους για να μην ανησυχήσουν τη μητέρα.
Και βλέπεις νευρικές, σιωπηλές ματιές.
Μετά το μωρό κλαίει, κι όλοι είναι
ανακουφισμένοι, και κοιτάζονται σιωπηλοί.
Δόξα τω Θεώ.
Ναι, την ξέρω αυτήν τη στιγμή. Στην αληθινή ζωή,
επειδή εμείς φτάνουμε πάντα πρώτοι.
- Δεν μ' αρέσει ο τόνος σου. - Ναι;
Αλλά κάπως έτσι ήταν.
Έτσι ήταν όταν άρχισες να κλαις.
Ήταν σαν "Το μωρό είναι μια χαρά.
Τα κατάφερε".
- Εγώ είμαι το μωρό; - Ναι.
Καμιά φορά είσαι το μωρό...
και σε φροντίζουν οι άλλοι.
Σ' αγαπώ...
και πάντα θα σε φροντίζω.
- Τα μάτια σου θα πρηστούν τελείως. - Σκάσε.
Χάλια θα είναι.
Αυτό σου αρέσει.
Ορίστε, πυραγέ. Θα σου αρέσει.
- Ευχαριστώ. - Αρχηγέ.
Όχι. Χαλαρά.
Μετά από τέτοια μέρα, μπορείτε να χαλαρώσετε.
Με πήρε ο υποπυραγός Σάλιβαν.
Λυπάμαι πολύ για τον Μόρις. Ξέρω τι σήμαινε για όλους σας.
Τι σημαίνατε γι' αυτόν.
Δεν θ' αλλάξει τη δύσκολη μέρα σας αυτό,
αλλά έχω μερικά καλά νέα.
Το Κρίση Ένα είναι ασφαλές. Προς το παρόν.
Και η Βικ; Έχει ακόμα δουλειά η Χιουζ;
Και ποιος θα διηύθυνε το Κρίση Ένα που είναι πλέον ασφαλές;
- Της έσωσες τη θέση. - Η δουλειά της έσωσε τη θέση της.
Η καλή δουλειά όλων σας την έσωσε.
Το Κρίση Ένα την έσωσε.
- Λοιπόν... - Αρχηγέ, σου φέρνω λίγη σούπα.
- Κάθισε. - Θα σου ετοιμάσει ένα πιάτο.
Το περίφημο γκάμπο της Οικογένειας Γουόρεν.
Έφτιαχνε το κέφι όλων.
Κάποτε ήξερα έναν στρατιώτη ονόματι Μόρις, που έκανε το αδιανόητο για μας.
Κληρονομιά αντάξια πλακέτας από μια ζωή γεμάτη προσφορά.
Και μια καρδιά τεράστια, που σκορπούσε αγάπη.
Υποτιτλισμός: Λένα Ταχμαζίδου