Travis, sen "İyi misin?" diye sordukça kötü oluyorum.
Belediye başkanının demecini böldün.
- Sadece... - Konuşmak istemiyorum.
Nesini anlamıyorsun?
Haber yok.
Müdür ve ben işten atılmaman için her şeyi yapsak da
kararı belediye başkanı verecek.
SEATTLE BELEDİYESİ
Victoria Hughes, itfaiyenin vazgeçilmez bir üyesi.
Kriz Bir onun için çok önemli.
Beni rezil etmesine yol açacak kadar mı önemli?
Uğrunda savaşılacak kadar önemli.
Belediyenin bütçesini kontrol eden insanlar izliyordu.
19'un başarısını programlarını desteklemek için
- kullanamaz mıydım? - Kullanır mıydınız?
Gerçekten mi? Onları destekleyecek miydiniz?
Konu, Hughes'un disiplin cezası alması.
- Kriz Bir değil. Ya da... - Bilakis Başkan Osman.
Konu, şehrimiz.
Her gün yardımlarına koştuğumuz şehir sakinleri.
Size anlatmaya çalıştığım şey bu.
GEÇEN İLKBAHAR
Yardım eder misiniz?
Cam parçalarının üzerine düştü.
Ortada yangın yok.
Artık böyle şeyler yapıyormuşsunuz.
İtfaiye eskiden beri böyle şeyler yapar.
Benim zamanımda yapmazdı.
Hâlâ senin zamanın.
Yaşlı olsan da hâlâ buradasın.
74 yaşındayım.
Ama 200 yaşında gibiyim.
Çok iyi görünüyorsunuz.
Özel diyetim sayesinde.
- Öyle mi? - Evet.
- Nasıl bir diyet? - Her şeyden az yemek.
Bir modelle bir evsizin diyetlerinin aynı olmasını beklemezsin.
Sürpriz.
Bak işte seni bunun için buraya getirdim.
Kliniğinizi duymuştum.
Ellerin, Gazi Hakları doktorlarının ellerinden daha yumuşak.
Ellerimde eldiven var.
Şaka yapıyor. Komik olduğunu sanıyor.
Komiğim zaten.
- Gazi misiniz? - Evet.
Ben iki kez Afganistan'da görev yaptım.
Çocuk da öyle. Ben Vietnam'da.
Peki ya bu çocuk...
Vatan hizmetinden kaçtın mı?
AMİR YARDIMCISI GIBSON
İtfaiyeciyim.
Tamam, tedaviniz bitti.
Elinizi ıslatmayın.
Bandajınız düşerse enfeksiyon kapabilirsiniz.
Size birer hediyem var.
Evet.
Amacını anladım.
Ben de bir ara evsizdim.
Cebimde böyle bir şey bulmak fena olmuyordu.
Çok lezzetli değil ama lazım olabilir.
Evsiz miydin?
Evet.
Bir şeye ihtiyacınız olursa buradayız.
Kalkmanıza yardım edeyim.
- Tamam. - İşte oldu.
Çok lezzetli olmayan granola barlara ihtiyacımız olunca geliriz.
Hadi bakalım.
Bir saniye. İki parmakla yazanlardan mısın?
Bir şey yazmıyorum. Sadece...
Gerçekten mi?
Geçen gün iki savaş gazisi geldi. İkisi de evsiz.
Biri yaşlı, biri genç.
İki ayrı savaşa katılmışlar ve ikisi de evsiz.
Niye insanımıza sahip çıkamıyoruz?
Ev yardımı arıyorum ama Gazi İdaresi... Devlet siteleri. Tanrım!
Nerede kaldıklarını biliyor musun? İzlerini kaybedersen...
11. Cadde'nin sonundaki parkta.
Güzel.
Yani güzel değil tabii ama görece güvenli bir evsiz kampı.
Nereden biliyorsun?
Kardeşim de zor bir dönem yaşıyor.
Ve... İşte öyle.
Yıllık Spagetti AKŞAMI
Hey, sakin olun bakalım. Olay nedir?
- Hey! - Hanımlara uygun değil.
Gizli kadın düşmanlığı hanımlara uygun mu?
- Bize müstehcen şiirler öğretiyor. - Peki.
- Dinlemek ister misin? - Tabii.
- Hata yaparsam düzelt. - Tamam.
Leeds'te yaşlı, pis bir adam, sürüyor berbat bir yaşam,
istiyor toparlanmak ve gerçekten aklanmak
- ama yapamıyor ve ediyor pis işlere devam. - Peki.
Daha iyisi yok mu?
- Mutlaka biri... Peki. - Bir barmenden duymuştum.
Max diye bir çocuk varmış.
- Sonra... - Hayır!
- Beğenmiştin. - Olmaz.
Hayır. Bana söylemiştin ve... Katiyen olmaz.
- Baba, lütfen. - Halk akşamındayız.
Aşırı müstehcen. Sakın okuma Gibson.
Peki, sizinkini dinleyelim.
Bir gün bir saraya bir şövalye gelmiş ama soğuk onu küçültüvermiş.
Ama hoş bir genç kızın cilvesi
ve popoda güzelliğin zirvesi onu esas duruşa geçirmiş.
Orta Çağ'da popo aşkı.
Beğendim. Bravo. Bir tane de benden.
Sevgilisi çok gerzekmiş, kadın ona define haritası çizmiş.
Adam oraya gitmiş ve kadını zevkten titretmiş
çünkü harita adamı o minik tepeye getirmiş.
- Çok iyiydi. - Bence en iyisi bu.
Teşekkür ederim.
Bence de. Geri çekil asker.
Biliyor musun, kargaların hafızası müthişmiş.
Kızdırdığın bir karga yıllar sonra bile seni hatırlıyormuş.
Kargaları kızdırmak gibi bir planım yok...
Epigenetik de var.
Mesela bir karga hiç tanışmadığı, aynı anda dünya üzerinde olmadığı
dedesinin dedesinin dedesinin
bir özelliğini taşıyabiliyor.
- Peki. - Buyurun.
- Teşekkür ederim. - İlginç, değil mi?
Biraz da ürkütücü.
- Hatta çılgınca. - Peki. Bella, neyin var?
Niye sürekli viski içip kargaları anlatıyorsun?
Kardeşimi düşünüyorum.
Genel olarak ailemi. Kalıtım, çevresel özellikler, her şey.
Peki.
Kardeşim için endişeliyim.
Bir şey mi oldu?
Hayır.
Yeni bir şey olmadı.
Ama sokakta yaşamasına göz yumuyorum.
Göz yummuyorsun.
Onu yapmak istemediği bir şeye zorlayamazsın.
Ben de Andrea'yı zorlayamazdım.
Korkunç bir şey, değil mi?
Kardeşlerimizle aynı ailede büyüdük.
- Ama farklıyız. - Şu anda farklıyız.
Ama ya içimizde onlarda olduğu gibi birer saatli bomba gizliyse
ve henüz patlamamışsa?
Daha kötüsü, ya çocuğumuzun içine saatli bomba bırakıyorsak?
Peki.
Öncelikle ruh sağlığı saatli bomba değildir.
Ayrıca ailelerimiz nedeniyle
bu konuda dikkatli davranıyoruz.
Çocuğumuz için de dikkatli olacağız.
Bunu iyi beceriyorsun.
Biliyorum.
Sen de iyi beceriyorsun.
- Neyi? Barda dertlenmeyi mi? - Hayır.
Bak, doğmamış çocuğumuzun mutluluğunu şimdiden kafaya takıyorsun.
Ne benim ne senin annen bunu yaptı.
Harika bir anne olacaksın.
Ne oldu?
Meğer bunu duymaya ihtiyacım varmış.
Gerçek bu.
Lanet olsun kargalara.
Kargalara yer yok!
Warren, sana ihtiyacım var! Yardım et!
Bir şey mi kullandı, bilmiyorum. Garip bir hâli var.
- Bir şey kullanmadım. - Arlo, duyuyor musun?
Duyuyor musun? Bir şey kullandıysan bilmem lazım.
Hayır, ayık.
Son günlerde kötüydü ama bence...
- Nefeste meyve kokusu. - Morris, Arlo'da diyabet mi var?
Evet, var. İnsülini idareli kullanıyordu.
Morris, geri çekilmeni istiyorum.
Hayır Morris. Bu tarafa. Benimle gel, olur mu?
Arlo, dayan dostum.
- Dayan. - Bak Morris. Bana bak.
İyi misin?
Tamam.
Kan şekeri 700'ü aşmış.
Sıvı kaybetmiş. Hiperkalemisi olabilir.
- Yardım aracı lazım. - Tamam.
LIFEPAK'i çalıştırdım.
- Tamam, gidelim! - Cihazı taktım.
- Nesi var? - Morris,
ona hastanede bakmaları lazım.
Morris, ne zamandır insülini idareli kullanıyor?
Birkaç haftadır. Azaldığının farkındaydı.
Bitmesin diye uğraşıyordu. Bir daha bulamam, diyordu.
- Morris, sen gelemezsin. - Yalnız kalamaz.
- Paniğe kapılır. - Ben yanındayım.
- Beni tanıyor. - Sakin ol Morris.
Hastanede onu görürsün.
Hastanede görürsün.
Gidip oturalım, olur mu? Bir yere oturalım.
Hadi.
Nabzı atmıyor. Kalp masajına başlıyorum.
Hadi Arlo. Varmak üzereyiz.
Hadi. Hadi.
Hadi gel. Hastane uzak değil.
Tamam.
Warren.
Evet.
Tamam.
Öldü.
Morris, çok üzgünüm.
Çok ama çok üzgünüm.
Üzgünüm.
İnsanlarla bağ kurmak konusunda
benzersiz bir yeteneği var
ve bunu başka itfaiyecilere de öğretiyor.
Güzel. Demek ki o ve programları gittikten sonra
boşluğunu dolduracak çok kişi var.
Kriz Bir, Vic Hughes'un programı değil.
İtfaiyenin şehir çapındaki bir girişimi. Space Needle'da
herkesi kurtarmamızda büyük rol oynadı.
İtfaiyenin, böyle özel bir adı yokken yaptığı gibi,
bu çalışmaları sürdürmesini bekliyorum.
Siz bunca bütçe kısıntısı yaparken mi?
Evet, 11.30'daki toplantımı erteleyin.
GEÇEN YAZ
Beklemede.
Gazi Hakları İdaresi...
Alo?
Evet, bu... Onunla demin konuştum.
Mümkünse... Hayır, beklemeye almayın lütfen!
Beklemeye almayın!
Bahardan beri Morris'e gazi lojmanlarında yer arıyorum.
Her engeli çıkarıyorlar.
Başvuru sürecini başlatmak bir yana,
doğru dürüst bilgi bile alamıyorum.
Devletin işleri yavaş yürümez hayatım, kağnı hızında yürür.
Ordudan ayrılınca itfaiyeye girmesek ne olurdu, düşünebiliyor musun?
Ben, sen ya da pek çok arkadaşımız da bu durumda olabilirdik.
Asker zihniyetine sahipken hayatta bir plazada ya da, Tanrı korusun,
müşteri hizmetlerinde çalışamazdım.
Belki sen o çılgınca katılığı bir gün üstünden atabilirsin.
Tencere dibin kara.
Arada ilişkinin rahat tarafı olman çok iyi olurdu.
Rahat... Sen rahat taraf değilsin.
- Kesinlikle çok rahatım. - Hayır...
Gerçekten öyleyim.
Peki.
Sen rahat tarafsın, ben de komik taraf.
Evet, öylesin. Öylesin.
Sadece o da değil.
Düşünceli ve sabırlı tarafsın.
Sonra kararlı ve iyi kalpli tarafsın.
İltifatla hemen baştan çıkan tarafsın.
Kesinlikle.
- Alo? - Evet.
- Alo? - Lütfen bekleyin.
SEATTLE İTFAİYESİ Dean Miller MEMORIAL KLİNİĞİ
Belki de içinde bir bebek var. Buna inanamıyorum.
- Bebeğimiz. - Bak, hayır.
Üzgünüm, heyecanımı yenemiyorum.
Bunu o kadar uzun süredir istiyorum ki
emin olmadan havaya girersem
ve bir şey olursa bunu kaldıramamaktan korkuyorum.
Bir şey olmayacak.
Şimdilik bu konuda konuşmayalım.
Ciddiyim.
Başka bir şeyden konuşalım. Herhangi bir şeyden.
Neden konuşayım?
Mesela şeyden konuşsak...
Beckett'ın ne kadar berbat bir amir olduğundan ya da...
Jack'in işten kaytarmasından.
Bugün Morris geldi. Siz yangına gitmiştiniz.
- Her şey yolunda mıymış? - Evet.
Sullivan ona kampçılık zamanlarından kalma eski uyku tulumunu verdi.
Sullivan kampa gidecek birine hiç benzemiyor.
Tulum pek eski görünmüyordu.
Biliyorum.
- Bir şey demedim. - Ama düşündün.
Düşündün. Profesyonel ol.
Ne düşündüğümü bilmiyorsun.
Acele et 19. Hadi.
Gençsiniz ve çok zamanınız olduğunu düşünüyorsunuz.
Benim öyle bir sorunum yok.
Hızın yanı sıra duruş üzerine de çalışmamız lazım.
İşte böyle.
İşte böyle. Teşekkür ederim Herrera.
Bugün Seattle İtfaiyesi'nin dalış timiyle bir eğitime...
Kriz Bir, 11. Cadde'yle Central Parkway kesişimine.
Kendi sesine bu kadar
âşık olmasa daha çok şey anlatabilirdi...
Sadece ben ve Herrera gideceğiz. Sen Beckett'ın şovunu izle.
Hepinizi yenebilirim. Geri çekilin!
Sizi yenebilirim! Hepinizi yenebilirim!
- Hayır! - Morris.
Morris. Hey. Bak Morris. Bana bak.
Ben, Vic... İstasyon 19'dan Vic ve Andy. Arkadaşınız.
- Ne? Hayır. - Caddeden çıkaralım.
- Biz, Vic ve Andy. - Hayır!
- Morris, sorun yok. - Hayır! Ne?
Nefes al. Dörde kadar say.
- Dört mü? - Kutu nefes egzersizi. Gösterir misin?
Dört saniye nefes al. Dört saniye tut.
Nefes al.
Bir saniye. Hayır. Hey! Dur!
- Bırak onu. O, Andy. Tanıyorsun. - Beni bırak!
- Morris, dur. - Seni kaybetmeyeceğim!
Onu bırak. Andy o.
Seni kaybetmeyeceğim!
- Dur. - Seni kaybetmeyeceğim.
Dur. Vietnam'da değilsin.
Güvendesin. Seattle'dasın.
Bu, Andy. Onu bırak. Andy, konuş. Kim olduğunu söyle.
Ben, Andy. Seattle'dasın, güvendesin.
- Nefes almaya devam et. Nefes al. - İşte böyle.
Oturalım.
- Dört saniye. - Hadi gel.
- İki, üç, dört. Tut. - Hadi.
İki, üç, dört.
- Otur. Sana yardım edeceğiz. - Yanındayız.
- Yanındayım. - Yanındayız.
Sorun yok.
Biraz izin verir misiniz?
Elbette.
- Elbette. - Evet.
- Evet.
Yardım aracının yanında olacağız.
Sana su getirelim.
Tamam.
Derin derin nefes almaya devam et.
Ne dediğini nasıl anladın?
Saygon Izgara Lokantası.
Travis'le sık sık gittiğimiz bir yer.
"Acele et" demek.
Giderek daha kötü olacak.
Arlo hayattayken iyiydi.
- Tam olarak iyi değildi tabii... - Evet.
...ama idare ediyordu.
Onu mahveden, yalnızlık.
Gaziler için temel hizmetler yeterli değil.
- Arkadaşa ihtiyaçları var. - Biz arkadaşı olabiliriz.
Değil mi?
Bence maalesef bu yeterli olmaz.
Al Morris.
- Doğru. - Hey.
Size bir teklifim var.
Hughes işten çıkarılırsa
maaşını istediğiniz gibi kullanabilirsiniz.
- Hayır. - Anlaşmayı bilmiyorsunuz.
Sözünü tutmayan kişilerle anlaşamıyorum.
Ayrıca teklifiniz kötü bir teklif.
Denedim.
Yaptıklarını başkalarına öğretmesi iyi.
Gidince eksikliğini hissetmeyeceğiz.
GEÇEN SONBAHAR
Merhaba Morris. Dostum, sana mükemmel bir palto buldum.
Ne kadar ilginç. Ben de mükemmel bir palto buldum.
- Bırak şimdi. - Siz yok musunuz.
İkisini de alabilirsin.
Tabii, kocaman bir gardırobum var.
- Çekil şuradan. - Peki.
Üzgünüm ama birinizin kalbini kırmak zorundayım.
Benim paltomla çok canlar yakarsın.
Şuna bak.
Bu gerçekten çok değerli çocuklar.
İkisi de harika ama Ruiz'in paltosunu seçmek zorundayım.
- Yıkıldım. - Akıllıca bir seçim Morris.
Al bakalım.
- Hadi giyelim. - Evet.
İşte oldu.
Oldu. Tam üstüne göre.
Saçma olsa da kazanmam lazımdı.
Bana da palto lazımdı.
Çok yakıştı.
- Yakıştı. Gücenmedim. - Çok şık.
Tamamdır.
Çok şıksın. Önemli olan da bu.
- Bana bakın. - Çok iyi oldu.
Arlo'nun kuşağının döndükten sonra daha az zorluk çektiğini sanıyordum
ama belki de yanıldım.
Savaştan döndüğünde havalimanı doluymuş.
Askerleri pankartlarla, balonlarla karşılamışlar.
Ama çocuk acı çekerken o balonlu insanlar neredeydi?
Biz Vietnam'dan döndüğümüzde de bir kalabalık vardı
ama üstümüze tükürmek için.
- Tanrım. - Evet.
"Bu parkı çok seven Vivianne'a.
Sevgiler, Hal ve kızlar."
Sence "kızlar" kim?
Vivianne'ın ilk evliliğinden kızları mı?
Garip bir ifade.
Hal sadece kendi adını mı yazdırmış?
Parasını o vermiş.
- Peki. - Kızlardan bahsetmesi bile bir jest.
Belki de Vivianne'ın köpekleri ya da arkadaşlarıdır
ve Hal onları hiç sevmiyordur.
Bunun altında bir şey var sanki.
Sanki bir şeyler geri dönüyor.
Levhada "Bu parkı çok seven Morris'e" yazsaydı
onun burayı polislerin rahatsız etmediği
tek yer olduğu için sevdiği kimsenin aklına gelmezdi.
Ben daha güzel bir levha hazırlatırdım.
Hal'inki gibi değil.
Bu banka oturan herkes
Morris Hapgood'un çok zeki ve sadık bir bilge ve dost olduğunu öğrenirdi.
Sen bir ilham kaynağısın.
- Gerçekten. - Evet.
"Bilge"yi herkes yaşlı diye anlar.
Peki.
Biraz daha çalışayım.
Sen kazandın. Tamam.
Aman Tanrım. Derse gitmem lazım.
Peki.
Bak, bu sende kalsın. Hepsi kalsın. Bu da.
- Peki. - Sonra görüşürüz.
- Görüşürüz. - Hoşça kal!
Güle güle.
İyi misin?
Evet.
İyiyim ama başarısız oldu.
Carina'nın aşılama işlemi.
Hamile kalamadık.
Yine.
Çok üzüldüm.
Selam!
Bu ne...
- Vay canına. Ne? - Gel.
- Ne yapıyorsun? - Evet.
Mutlu ve zirzop hâlin, otoriter ve ciddi hâlinden çok daha garip.
Ne yaptığımı duyunca bunu söylediğine pişman olacak.
Ne? Ne yaptın?
Gazi lojmanları için Morris'e mülakat ayarladım.
Hey! İşte bu. Harika.
Peki. Sana garip dediğim için pişman oldum.
Meğer büyük iş başarmışsın.
Güzel. Harikasın dostum.
Garip dansı açıklıyor.
Çok hoşuma gitti. Sağ ol. Harika.
Her şey halloldu mu? Başka iş var mı?
- Halloldu. - Bravo.
Yoldan çekil!
Çekil!
Hadi dede.
- Hadi! İşe gitmem lazım! - Bekleyin lütfen.
- Morris. - Dede, yoldan çekil!
Hey, biraz bekleyin. Bekleyin.
Morris. Morris.
Morris, ne yapıyorsun?
Ne yapıyorsun?
Çok yorgun görünüyorsun Mo.
Öyleyim.
Bu arabalar seni dinlendirmez.
Seni yoldan çıkaralım.
Yoldan çıkalım, tamam mı?
Ezilmek istemezsin, değil mi?
- Fark etmez. - Fark eder.
Öyle bir şey olursa yıkılırım Morris. Yıkılırım.
- Seni şuraya oturtalım. - Yavaş gidiyorlar.
- Ölmezdim. - Otur.
Morris, ne olduğunu anlatır mısın? Kampınızı kaldırdılar mı?
Hepsi gitti. Her şey.
Ne yapacağım şimdi?
Lojman başvurusuna götüreceğim belgeler.
Çadırdaydı.
Hepsini çöp kamyonuna atıp götürdüler.
Hayatta sahip olduğum her şeyi.
Bu işten çok sıkıldım.
- Siz bir kez daha... - Hayır, sorun sizin egonuz.
Hughes'u kovmak istemenizin nedeni bu.
Hughes'un size yaptığını
siz de şehri yöneten para babalarına, lobici soytarılara,
yandaşlara, bürokratlara
yapmayı çok isterdiniz.
Seçimi onlarla savaşarak kazandınız ama şimdi ellerine düştünüz.
Direnmek istiyorsunuz ama korkuyorsunuz.
Hughes'a sizin gibi korkmadığı için kızdınız.
Dinleyin.
Karşınızda olanlara yaranmak için,
yanınızda olanları kovmayın.
Her şeyi kaybetmenin en kolay yolu budur.
İtaatsizlik.
Ne güzel.
Hughes bunu sizden mi öğrendi?
- Amacım yardım etmek... - Oturun.
Bu işi bugün halledeceğiz.
GEÇEN KIŞ
Morris her şeyini kaybetti.
Her şeye baştan başlamamız gerektiğine inanamıyorum.
Evet ama artık sosyal güvenlik kartı ve doğum belgesi de
olmadığı için...
Daha da geriden başlayacağız.
- Onu evimize almak ister misin? - Ne?
Bu konulara böyle yaklaşmadığını biliyorum.
Ama ben bunu yapardım.
Ne oldu?
"Evimize" mi? Birlikte yaşamak mı istiyorsun?
Peki.
Peki, henüz bunu konuşmadığımızı biliyorum
ama gidişat o yönde değil mi?
Hemen yarın olmasa da... Yardım et.
Niye birden böyle strese girdim?
Gelecekten konuşurken niye 22 yaşımda gibi oluyorum?
Bunu son kez konuştuğumuzda o yaşta olduğumuz için olabilir mi?
- Hayır, daha büyüktük. - Belki biraz daha.
Ama daha kolaydı.
Şimdi zor mu?
Olayın kendisi değil.
Kendisi değil.
Çevresindeki her şey.
Çevremizdeki.
Ne... Ne yapıyorsun?
Öyle çok soytarılık yapacağım ki "Seni seviyorum.
Seninle birlikte yaşamak istiyorum" dediğimde
bu konularda bir daha hiç strese girmeyeceksin.
Yatağı kıracaksın.
Çok yatak kıracağız sevgilim.
- Kes şunu. - Hayır.
Yani?
Evet.
- Ama önce... - Yine başlıyoruz.
Önce, Morris'e yeni belgeler çıkartalım
ve yeniden lojmana başvuralım.
Gelmek istemediğini biliyorum ama herkes Kriz Bir'e katılıyor.
Bu adamın hatırına dayan, tamam mı?
Tamam.
Merhaba.
Geleceğinizi bilseydim ortalığı toplardım.
İyisi mi, şimdi toplayayım.
Peki. Çok güzel. Tamamdır.
Eşyalarını götürdükleri için sana yenilerini getirdim Morris.
- Gerek yoktu. - Hadi bak.
Solaire Rambler 300 mü?
-"Çadırların Rolls Royce'u!" -"Çadırların Rolls Royce'u!"
- Bunu istiyordun, değil mi? - Teşekkür ederim.
Bu arada, Monroe'da bir barınma evi bulduk.
İstersen bir yatak ayarlarım.
- Dediğim gibi, barınma evi istemiyorum. - Tamam.
Pardon? Çekmeyin lütfen.
Arkadaşımla özel bir şey konuşuyorum.
Yardımlarınızla ilgili birkaç soru sorabilir miyim?
- Hayır. - Sadece kısa bir demeç.
- Duydunuz, sizin için gelmedik. - Pardon.
Tamam.
Morris, çok üzgünüm.
Bunu reklam amacıyla yapmadık.
- Hayır. - Burada olacağını bilmiyordum.
Sorun değil. O kadın hep burada.
Üstelik fotoğrafı güzel tarafımdan çekti.
Peki.
- Hadi çadırını kuralım, tamam mı? - Tamam.
- Peki. İşte. - Aman Tanrım. Evet.
BUGÜN
- Neyin var senin? - Ne oldu?
Garip davranıyorsun.
Dolabında bir şey mi saklıyorsun?
Bu...
Bu, T.
Testosteron.
Geçen hafta başladım.
Kanımdaki seviyesi arttıkça kendime geliyorum.
Hatta 20 yaşımdaki hâlime dönüyorum.
- Her açıdan, anlarsın ya. - Tamam.
Peki niye gizliyorsun?
Henüz Miranda'ya söylemedim.
Neyi söylemedin?
Testosteron kullandığını.
Dostum.
Büyütmeye gerek yok.
Ona çok iyi gelmiş.
"Bir mermiden daha hızlı, bir lokomotiften daha güçlü,
tek bir zıplamayla dev gökdelenlerin tepesine çıkabilir."
Göndermeyi anlamadı.
Tamam. Sadece...
İşte oldu.
Anladım.
Senin iğnelerin sana süper güç veriyor...
Benim bitmek bilmeyen iğnelerimse beni mahvediyor.
Tüp bebek yaptırıyoruz.
Benim yumurtalarım, onun rahmi.
Korkunç bir şey.
Foliküllerimde yumurtalarımın büyümesini hissedebiliyorum.
Sanki... Üzüm jölesi gibi.
Sanki içimde üzüm jölesi dolanıyor.
Neden üzüm?
Anladım.
Oğlan iğnelerinin sana çok iyi gelmesine sevindim.
Bense şişmiş bir tavuk kümesi gibiyim.
Tavuk kümesi mi?
Çünkü yumurta fabrikasına döndüm Beckett.
Tüp bebek. Gelişmeleri izle.
Eski karım tüp bebek yaptırırken nane ona iyi geliyordu.
İtfaiye Aracı 19 ve Merdiven 19, 11. Cadde'yle Central Parkway kesişimine.
Bak, yangın evsiz kampında. Morris'in kaldığı yerde.
Ben de geleyim mi? Orayı biliyorum.
Bugün yapamam Hughes.
Müdür aksini bildirene kadar aktif görev alamazsın.
Sonra görüşürüz.
Acele edin çocuklar.
Beckett, Wiggins, güney tarafta durum nasıl?
Çalışma devam ediyor.
Bishop, Green, kuzeyde kontrol sağlandı mı?
Amirim, hortum çalışıyor.
Warren, Cutler, triyaja yeni hastalar geliyor.
- Anlaşıldı. - Sullivan, Montgomery, tahliye durumu?
Bana rapor verin.
Hey, birinin Morris'i çadırından çıkarması lazım.
Ona gerçeği söylemeliyim. Böylesi daha kolay olur...
Ben söyleyeyim mi? Kriz Bir'de beraberdik.
- Ben söyleyeyim. - Hughes.
Morris...
Çok... Çok üzgünüm.
Görev sonrası değerlendirme ve kritik olay stres bilgilendirmesi yapacağız.
- Diane'i arayayım. - Ben yaparım.
Stres bilgilendirmesini.
Evet, tabii sen de katılabilirsin.
Yani... Göreve katılmadın
ama Morris'e çok yakındın.
Hayır, bilgilendirmeyi yönetmek istiyorum.
Eğitimini aldım ve Morris'e olan sevginizi biliyorum.
- Bir saniye. Amirim... - Hayır, yapabilirim.
Buna ihtiyacım var.
Warren, merkezi ara.
Kritik olay stres bilgilendirmesinde olduğumuzu bildir.
Anlaşıldı.
Zor bir iş yapıyoruz.
Her gün gördüklerimize ve yaşadıklarımıza katlanmak zor.
Bunu kabullenmek ve üzerine konuşmak için uygun yerdeyiz.
Hiçbir şeyi içimize atmamamız,
kendi başımıza zararlı ve tehlikeli düşüncelere dalmamamız
ve bu işi yıllarca yapabilmemiz için.
Bu konuda sorunuz var mı?
Dört soru üzerine tartışacağız.
Neyi doğru yaptık?
Ne olması gerekirdi?
Gerçekte ne oldu?
Farklı olarak ne yapmış olmayı isterdik?
Bu sorular sizde güçlü duygular yaratabilir.
Duygularımızı da konuşacağız.
Peki. Neyin doğru yapıldığını düşünüyoruz?
Olay yerine vardıktan sonra kısa sürede su sistemini kurduk.
Yangını kontrol altında tutmak için iki hortum hattını işler durumda tuttuk.
Verimli ve etkili bir triyaj alanı kurduk.
Dumana karşı korunduk.
İkiniz konuşmadınız. Ekleyeceğiniz bir şey var mı?
Senin Travis?
Bence hiçbir şeyi doğru yapmadık.
Peki. Biraz açar mısın?
Morris, hadi gel. Buradan çıkalım.
- Hadi gel. - Hayır... Eşyalarım burada.
Bu benim çadırım.
Anlıyorum ama bizimle gelmen lazım.
Beni rahat bırakın.
Dinle, çadırın içindekiler canından değerli değil.
Seni anlıyoruz.
- Hey, iyi misin? - Eşyalarımı bırakamam.
- Morris! - Hayır!
Peki.
Ne olmasını isterdik?
Orada olmanı isterdim.
Farklı olarak bunu isterdim.
Yaşananlar için seni, izin vermediği için Herrera'yı suçlamıyorum.
- Herrera'nın kararı değildi. - Biliyorum.
Mantıklı bir istek değil.
Ama neyin farklı olmasını istediğimi sordun.
- Buna cevap verdim. - Biliyorum.
Dürüstçe cevap verdin. Tam olması gerektiği gibi. Yani...
Orada olmamı isterdin çünkü...
Çünkü sen Morris'i çadırını bırakmaya ikna edebilirdin.
Başka?
Onu kurtaramadığım için yaşadığım suçluluk ve başarısızlık duygusunu yaşamazdım.
En azından tek başıma yaşamazdım.
Çünkü...
Çünkü?
Çünkü seninle beraber taşırken
en berbat yükleri taşımak bile imkânsız görünmüyor.
Travis, orada değildim.
Ama şimdi buradayım.
Bunu seninle beraber taşıyorum.
Buradaki herkes öyle.
Hiç kimse yalnız değil.
Çevrenizdeki herkes durumunuzu anlıyor.
Acınızı, kaybınızı, vicdan azabınızı ve öfkenizi anlıyorlar.
Size en iyi şekilde yardım edecek insanlar yanınızda.
Bu senin için de geçerli.
Morris yıllarca bundan mahrum yaşadı.
Ama hayatının son yılında...
...ona bu imkânı sağladığımızdan eminim.
Herkese görev sonrası destek bilgileri göndereceğim. Ben de buradayım.
Toplantı bitmiş olsa da
benimle her zaman bu konuları konuşabilirsiniz.
Tamam mı?
Hughes yine başardı arkadaşlar.
Evet, böylece Morris kurtuldu. Pardon ya, öldü.
Hey, hey.
Hayır Travis. Morris öldü. Öldü.
Elimizden geleni yaptık ama öldü.
Hizmet ettiği ülke ona hizmet etmedi.
Biraz olsun bile.
Korumaya çalıştığı dünya onu korumadı.
Çünkü hep verdi, verdi, verdi
ama yardıma ihtiyacı olduğu, güçlü olmadığı anda...
Mutlu, kaygısız, komik ve güçlü olmadığı anda...
Nasıl olabilirdi ki?
Dünyanın ne kadar korkunç olabildiğini biliyordu.
Vic, hâlâ Morris'ten mi bahsediyoruz?
Bu da ne demek oluyor?
Bir saniye. Travis'in kastettiği...
Hayır. Elbette kendimden bahsediyorum!
Her zaman, hayatı boyunca başkalarına kol kanat geren kendimden bahsediyorum.
Duygularını, üzüntüsünü, tereddütlerini, korkusunu erteleyip
sizin güçlü ve mutlu olmanız için şakalar yapan
kendimden. Kendim mutlu değilken.
Bu korkunç dünyada nefes bile alamıyorken.
Hatta ben...
Hatta... Göğsümde...
Önümü bile göremezken.
Sisten dolayı önümü bile göremezken...
Dokunma bana!
Rahat bırak. Nefes alsın.
Morris'ten bahsettim.
Elbette bunlar Morris, ben ve hepimiz için geçerli.
Hepimiz için geçerli. Sadece... Benim için değil.
Sadece ben olamam.
Elbette öyle değil. Öyle... Değil.
Birine ihtiyaç duyduğunda yanında kimse yoktu.
Doğru değil. Biz vardık.
Bunu biliyorsun.
- O da biliyordu. - Ama yeterli olmadı Ben.
Yeterli olmadı.
Zaten yakında onu kurtarmak için yaptıklarımızı da alacaklar
çünkü her şeyi alıyorlar.
- Her şeyi alıyorlar. - İzin vermeyeceğiz.
Hiçbirimiz izin vermeyeceğiz.
Kriz Bir'i almalarına izin vermeyeceğiz.
Aman Tanrım.
- Ben... Üzgünüm. - Sorun değil.
Üzgünüm. Aman Tanrım.
Aman Tanrım. Üzgünüm. Bağışlayın.
Üzgünüm.
Yapma. Beni takdir etmelisin. Seni tam üç dakika yalnız bıraktım.
Biliyor musun...
...bugün herkesi sinir krizi geçirmekten kurtardın.
Ben geçirmeden önce mi?
Hadi ama.
Travis, aylardır hiçbir şey...
Hiçbir şey hissedemedim.
Sonra da...
Tanrım, hangisi daha kötü?
Toplantı inanılmazdı. Falan filan.
Sevmediğin iltifatları ettiğimi varsay.
Ama açıkçası en güzel olan...
Senin... Anladın ya...
En iyi erkekler bile güçlü kadınlar ağlayınca sevinir.
Ciddiyim.
Durumu anlıyorum.
Bu sanki... Hani filmlerde bir bebek doğar
ama ağlamaz. Herkes paniğe kapılır
çünkü bir sorun olduğunu düşünürler.
Ama anneyi korkutmamak için,
paniğe kapıldıklarını belli etmezler. O yüzden
herkes korku içinde sessizce birbirine bakar.
Ama sonra bebek ağlamaya başlar ve herkes
bu kez rahatlamış bir şekilde sessizce birbirine bakar.
Şükürler olsun.
Evet, o duyguyu gerçek hayattan da biliyorum
çünkü hani itfaiyeciyiz ya.
- Alaycılığın hoşuma gitmedi. - Öyle mi?
Ama gerçekten öyleydi.
Ağlamaya başladığında öyle hissettim.
"Bebek iyi durumda" diye düşündüm.
"Bebek başardı."
- Ben mi bebeğim? - Evet.
Bazen bebek olma sırası sana gelir...
...ve başkaları sana bakar.
Seni seviyorum...
...ve her zaman sana bakacağım.
- Ama gözlerin çok şişecek. - Kes sesini.
Çok kötü görünecek.
Sevdiğin hâlim bu işte.
Buyur amirim. Bence çok seveceksin.
- Sağ ol. - Müdür geldi.
Hayır, rahat olun.
Çok kötü bir gün geçirdiniz. Biraz rahatlayın.
Amir Yardımcısı Sullivan aradı.
Morris için çok üzgünüm.
Sizin için ne kadar önemli olduğunu biliyorum.
Onun için de sizin.
Bugün olanın telafisi yok
ama yine de iyi bir haberim var.
Kriz Bir kurtuldu.
Şimdilik.
Peki ya Vic? Hughes işine devam edecek mi?
Kurtulan Kriz Bir'i başka kim yönetebilir ki?
İşini kurtardınız.
Kendi emekleri kurtardı.
Hepinizin sıkı çalışması kurtardı.
Kriz Bir kurtardı.
- Yani... - Müdürüm, size bir kâse gumbo koyayım.
- Bir saniye. Siz oturun. - O, yemeğinizi getirir.
Warren ailesinin dünyaca ünlü gumbo'su.
Vay be.
Keyifli bir yemek olacaktı.
Morris diye bir asker tanırdım eskiden, vatanına verdiği hizmetlerden.
Hak etti bir levhayla anılmayı Hayatı boyunca verdiklerinden dolayı.
Dev kalbi dolup taşardı sevgiden.
Alt yazı çevirmeni: Hayrullah Doğan