DOM POPRAWCZY ST. ESTES KALIFORNIA, 1996
Gasimy światła!
Cletus. Jesteś tam?
Mój aniele.
To dla ciebie.
Co powiedział lekarz?
Że mutacja postępuje.
Moja moc jest zbyt wielka.
Cletus, boję się.
Będzie dobrze.
Zabiorą mnie stąd.
Przewiozą w miejsce, gdzie są inni tacy, jak ja.
Nie mogą tego zrobić.
Nie mogą mi cię zabrać. Jesteś moim jedynym światełkiem.
Zawsze będę cię kochać.
Frances!
Puść!
Frances!
Nie!
Twoje ostatnie słowa?
Witaj w swoim nowym domu, Frances.
CZASY OBECNE
Czy Cletus Kasady dostanie karę śmierci?
Twój dawny chłopak w końcu będzie miał to, na co zasłużył.
A świat bez niego będzie bezpieczniejszym miejscem.
VENOM 2 CARNAGE
Detektywie Mulligan, nie chcę mieć nic wspólnego z Cletusem Kasadym.
Szkoda, bo tylko z tobą chce się widzieć.
Choć miałeś już szansę wyciągnąć coś z Kasady’ego i ją straciłeś.
No dobrze. To czego on chce?
Może chce zdradzić, gdzie leżą zwłoki ofiar.
Tak więc dla odmiany będziesz musiał postąpić słusznie.
Nie! Zabieraj ode mnie te swoje tycie rączki!
Powinniśmy strzec naszego miasta. Zabójczo!
Co to było?
Ręce precz!
Człowiek nie powinien pełzać, kiedy pragnie latać.
Jesteś robakiem!
Cicho bądź.
Ile razy ci mówiłem, byś się nie pokazywał,
kiedy pracuję?
Mówię serio. To ważne. Okaż mi szacunek.
- Szacunek? - Tak!
- Dobra! - Dobra!
- Kasady da ci temat na wyłączność? - Tak.
- Źle. - Bo?
Bo wszystko zawalasz.
Aha. Chodzi ci o Anne?
Tęsknię za nią!
- Zrobię to. - Nie lubię cię.
- Pozwól mi go zjeść. - Nie zasługujesz na przyjemności.
WIĘZIENIE SAN QUENTIN
Witaj ponownie, Eddie Brock.
Myślałem o tobie.
Czego chcesz, Cletus? Dlaczego tu jestem?
Mógłbyś człowiekowi, którego pochowano żywcem,
wyświadczyć przysługę?
Przekażesz wiadomość wszystkim moim...
fanom?
A w zamian
- dam ci moje życie. - Co?
Historię mojego życia.
Słyszałem, że pisanie nie idzie ci najlepiej.
Taki artykuł na wyłączność
wyniósłby cię znów na szczyt.
Mów dalej.
Ludzie kochają...
seryjnych zabójców.
Wszystkie moje sekrety...
obnażone, Eddie.
Cała ta rzeźnia.
Ale dlaczego ja?
Lubię cię.
Dobra, umowa stoi.
Co chcesz przekazać?
„Ta odległa katedra...
widzę tylko ją.
Złamany aniele...
moja druga połowo”.
Wydrukuj to w swoim felietonie.
To wszystko? Kto to przeczyta?
To jakieś haiku?
Daj to do druku...
a co jest moje...
będzie twoje.
O, to szczęściarz ze mnie.
Do widzenia, Eddie.
Dziękuję.
To ja dziękuję.
Co za palant.
Eddie, patrz. Patrz.
- Co robisz? - Wykonuję twoją robotę.
W TOBIE KONFLIKT POMIĘDZY KATUSZAMI
Eddie.
Nie zapomnij o mnie.
I co masz?
Ból głowy i być może gruźlicę.
Co? Mów głośniej.
Czytał mi poezję.
Żarty sobie stroisz, Eddie? Bo mi nie jest do śmiechu.
A śmiech dobrze by ci zrobił.
Wyluzuj. Takie sprawy wymagają cierpliwości.
- Jak tylko coś ci przekaże... - Jasne.
Uprzedzaj mnie o tym, co planujesz. Nie przynieś mi wstydu.
Rozumiesz?
Zaufaj mi.
Jedyny mój plan na dziś, to dwie gałki lodów czekoladowych.
Nie! Mózg mi zamarznie.
Chodź tu.
Patrz.
- Patrzę. - Złap to.
Dobra.
A teraz...
co myślisz?
- Że jestem Pablo Picasso. - Nie!
- Dobra. - Dawaj tu. Patrz.
Powiedz, co widzisz!
- To dom. - Nieważne.
O, wiem, co to! To drzewo!
Idiota. Siadaj.
A teraz...
uważaj.
Bingo.
O w mordę.
Czy to przyjaźń z Cletusem Kasadym pomogła panu rozwikłać tę zagadkę sprzed lat?
Jest pan jedyną osobą spoza więzienia, z którą rozmawiał. Chyba pana lubi.
To seryjny zabójca. Raczej nikogo nie lubi.
Brock odkrył to, czego FBI i policja nie zdołały znaleźć.
W odpowiedzi na ogólne oburzenie
gubernator Kalifornii odwołał swoje moratorium
i przywrócił karę śmierci dla Kasady’ego.
Kariera Brocka znów w rozkwicie, jego popularność rośnie.
Wstrząsająca historia dobiega końca.
Pomszczenie ofiar i zadośćuczynienie dla rodzin
dzięki staraniom jednego człowieka.
- Dziękujemy ci, Eddie Brock. - I Venomie.
ZASADY: NIE JEŚĆ LUDZI
Moglibyśmy tak żyć, Eddie.
Jeździć po świecie, rozwiązywać zagadki.
Ścigać złoczyńców. Może bym ich zjadał.
I bylibyśmy bohaterami.
Zostaliśmy bohaterami.
Mówiłeś, że będę mógł zjadać złoczyńców.
Ty znowu swoje?
Pragnę wolności!
Chcę poczuć wiatr we włosach i piasek pod stopami.
- Nie masz włosów. - Nie słuchasz mnie.
Słucham.
Nie mogę tak dłużej żyć!
- Umieram z głodu! - To zjedz tych kolesi.
Nie mogę. Sonny i Cher to najlepsi przyjaciele.
Serio? To niedorzeczne. Tak nazwałeś...
Rany, przegiąłeś.
Znęcasz się nade mną.
A to jest telewizor za 2000 dolarów.
Naucz się kontrolować agresję. Po to właśnie mamy Snookie!
Nie mogę się żywić tylko kurczakami i czekoladą. Muszę jeść mózgi!
Kurczaki mają mózgi.
Stanowczo się nie zgadzam.
Spójrz na tych biednych głupków.
Małe móżdżki.
To nie ich wina,
że żywisz się fenylo... lafenyletylanem.
- Fenyloetyloaminą. - Tak powiedziałem.
Mówiłem ci tysiąc razy:
Można ją znaleźć jedynie w mózgu i w czekoladzie.
Dobra. Co powiesz na to:
żyjesz w moim ciele, więc trzymasz się moich zasad.
Żyję w twoim ciele, bo niestety nie mam wielu opcji.
Posłuchaj, synku.
FBI wciąż nas obserwuje w związku ze sprawą, w którą „byliśmy wmieszani”.
Jeśli więc zniknie choćby jedna głowa,
zabiorą nas do Strefy 51.
Zabiją nas obu. Więc ktoś musi być odpowiedzialny.
Odpowiedzialność...
jest dla przeciętniaków.
„palant”
- Jedzenie! - Możesz przestać?
- Jedzenie! - Proszę, przestań.
Przestań. Muszę to oddać na czas.
Niech cię szlag! Dobra.
- Dobry wieczór, Eddie. - Pani Chen.
- Dobry wieczór, Venom. - Wanshang hao!
On się wita.
- Czekolada jeszcze nie dotarła. - Nie!
O nie. Mamy umowę.
I co się stanie? Przestaniecie mnie chronić?
Nie sądzę.
Trzymam buzię na kłódkę i karmię twój mały sekret.
Nasza stara dobra pani Chen to niezła szantażystka.
Nie taka stara. Mam 39 lat.
- A ja jestem Barry Manilow. - Właśnie.
Z radością zjem panią Chen.
Nie, nie możesz zjeść pani Chen.
Co?
Cóż, musimy wprowadzić plan B.
A jaki jest plan B?
ŻYWY DRÓB
Tylko nie to!
Żeby przetrwać, muszę jeść ludzkie mózgi.
Wybieraj kurczaki i spływamy stąd.
Mam dość tej ohydy.
Patrz, jak niesamowite rzeczy możemy robić!
Marnujemy nasz talent.
Łobuz!
Hej, koteczko!
Puść go! Puść go!
- Zaraz usunę ci głowę. - Nie zrobisz tego.
- Będę grać nią w kręgle. - Nie.
Zabiorę ją do...
- Którą kręgielnię lubimy? - Lucky Strike.
- Tak! - Postaw go.
Zabiorę cię do Lucky Strike.
- I zdobędę 300 punktów. - Nie.
Reszta twego pulchnego chłopięcego ciała zostanie tutaj,
ubabrana syfem ze śmietnika.
O Boże.
Postaw go!
Nie! Nie!
No dobrze!
- Nie potrzebowała naszej pomocy! - Nie wiedziała, że jej potrzebuje.
To różnica.
To Anne!
Dzwoni Anne!
- Hej, Anne! - Hej, Eddie.
- Cześć. - Bądź dla niej miły.
Jesteś zdyszany. Może to nieodpowiedni moment?
Nie. Wcale nie. Ja tylko...
tak się sobie obijam.
Przepraszam, że nie oddzwaniałam. Chyba...
potrzebowałam czasu po tym, jak obcy...
odgryzł facetowi głowę...
Stare dobre czasy.
Tak czy inaczej chcę ci coś powiedzieć. Może się spotkamy?
- Tak! - Jasne, to by było...
Wspaniale. Świetnie.
- Może jutro wieczorem? - Jutro wieczorem?
- Tak. Świetnie. - O dwudziestej?
- L’Araignée? - Świetnie.
- Bardzo się cieszę. - Ja też.
- Wspaniaie. - Rozstała się z doktorkiem!
Miała głos kobiety, którą ktoś brutalnie porzucił.
Stój!
Nie chcesz dobrze wyglądać?
Daj spokój. Zawsze się czepiasz.
Hej!
Hej.
Niezręcznie.
Co u ciebie? Jak się ma Mr Belvedere?
Dobrze.
Nadal wyciera tyłek o dywan. Nauczył się tego od ciebie.
Jak tam porady prawne pro bono?
Wiesz, jak kocham ofiary losu.
Tak, dlatego tyle wytrzymałaś ze mną.
Ty to powiedziałeś.
A więc...
A więc.
Więc?
Pomyślałam, że lepiej będzie, jeśli ci to powiem osobiście...
Nie!
Wow! Anne. On jest...
Dużo większy niż ten, który ja ci kupiłem.
Tandeta.
- To Dan, prawda? Dr Dan? - Tak, to Dan.
- Kurza twarz, Anne! Brawo. - Wszystko w porządku?
- Tak. - Nie dla mnie.
Mógłbyś powiedzieć: „Cieszę się z twojego szczęścia”.
Jak osobie, którą lubisz na tyle, żeby ją okłamać,
żeby nie czuła się jak palant. Możemy odegrać taką wersję?
- Cieszę się z twego szczęścia. - Nie!
Gratuluję.
Dziękuję.
To mieliśmy być my, Eddie!
Nie byłbym niepocieszony, gdyby Dan miał wypadek
i stracił głowę i stopy, i wszystkie zęby.
- Co? - Co to jest?
Co? Nic.
Jeśli zadam ci pytanie, odpowiesz mi zgodnie z prawdą?
Tak jak w kwestii twoich zaręczyn?
Bo właśnie kazałaś mi skłamać, więc się gubię.
Czy Venom jest z tobą?
- On nie żyje! - Właśnie udaję umarlaka.
To znaczy, on...
Jasne.
Cóż, to...
Nigdy się nie zmienisz?
O czym ty mówisz? To wielki szok.
Kocham cię. To dla mnie trudne.
Nie potrafisz kochać. Nie nadajesz się do związków.
Niech ci będzie.
Nie wychodź za Dana.
Przy nim czuję się bezpiecznie.
A przy tobie czułam się jak w kolejce górskiej.
- Trzeba wiedzieć, kiedy wysiąść. - Żeby nie zwymiotować.
Żeby nie zwymiotować.
Zwymiotować.
Hej, Venom. Dbaj o niego, dobrze?
Nie pozwól, by wszystko niszczył.
Zaraz sprawię, że się rozpłaczesz. Toją wzruszy.
Płacz. Płacz.
To dla mnie trudne.
Gratulacje, Anne.
Wspaniała wiadomość.
Zwolnij!
Dlaczego? Przecież nie wierzysz w konsekwencje.
Zero urazów. Wszystkie wyleczysz.
Zero kaca. I na to masz sposób.
Nie mogę się zranić, choćbym chciał.
Eddie, wybacz, że nie potrafię wyleczyć serca.
Ból emocjonalny wnika dużo głębiej.
I trwa dłużej.
Bądź dużym chłopcem, podciągnij spodenki i przejdź przez to.
Łatwo ci powiedzieć.
Dlaczego?
Bo jestem prawdziwym chłopakiem.
A ty jesteś tylko amebą.
Zniosę to tylko dlatego, że jesteśmy zranieni.
Nie martw się, brachu. Pomogę ci przez to przejść.
Wiesz, co zawsze sprawia mi radość o poranku?
Kiełbaski. I móżdżek.
Rozchmurz się, brachu!
To dla ciebie.
CELA ŚMIERCI, WIĘZIENIE SAN QUENTIN
Korespondujesz z mrówką?
Posłuchaj tego.
„Najdroższy kolego,
niniejszym zapraszam cię, abyś był świadkiem
mojego... zgonu,
moich ostatnich chwil
na tej rozpędzonej kuli gówna,
którą nazywamy Ziemią”.
Jesteś odpowiedzialny
za koniec Cletusa Kasady’ego.
Mógłbyś potrzymać mi drzwi, gdy będę wychodził.
Moje serce przestanie bić, jak wtedy, gdy się urodziłem.
Co by było, gdyby wówczas Cletusa Kasady’ego nie zdołano reanimować?
Nie zepchnąłby babci ze schodów.
Żegnaj, babciu, ty pomarszczony stary zwieraczu.
Nigdy by nie wrzucił suszarki mamie do kąpieli.
Tak, mamo, jestem bardzo złym chłopcem.
I tatuś by go nie stłukł, niemal zabijając,
i nie wysłałby go...
do St. Estes - Domu dla Niechcianych Dzieci.
To istne piekło...
z jednym tylko jasnym światełkiem.
Och, Eddie.
Przychodzimy na świat wśród bólu i krwi.
Każdy bohater ma swoją historię.
Twój przyjaciel...
„Cletus Kasady.
Całus, uścisk, całus, uścisk...
Uśmiechnięta buźka”.
Czubek.
- Powinienem tam być. - Nie, to zły pomysł.
Przeze mnie tam wylądował.
Sam się tam wysłał, kiedy postanowił być kompletnym świrem.
Ta-dam!
Miło byłoby mieć twoje wsparcie. Chociaż raz.
Keczup?
To miejsce to jeden wielki szwedzki stół.
Kogo to ruszy, jeśli wsunę kilku takich idiotów?
Nie masz pewności, kto jest winny, a kto nie.
- Oni są w więzieniu! - Niektórzy składają fałszywe zeznania.
Niewinni przyznają się do winy. Jak w „Making a Murderer”.
- Wszystko w porządku? - Tak. Ćwiczę mowę.
Jestem drapieżnikiem.
- Lwy nie żywią się sałatką! - Ale ty nie jesteś lwem, prawda?
Widzę cię raczej jako uciążliwe połączenie świnki, psa i nietoperza.
Może być.
- Palant. - Mam cię dość.
- Słucham? - No tak...
Nie potrafię tego wyjaśnić. Mam atak paniki.
Podpiszę tu.
Proszę stać pół metra od krat. I nie dotykać skazańca.
Zrozumiałem.
Odwiedziny!
- To moja sprawa, nie nasza. - Wszystko kręci się wokół ciebie.
To twój szczęśliwy dzień, Eddie.
Ale masz temat.
Koniec magicznej, tragicznej podróży.
Martwię się o twoją duszę.
Jak będziesz żył ze świadomością, że odebrałeś komuś życie?
Mam nadzieję, że dasz mi kilka wskazówek.
Zabawny gość z ciebie.
Nie potrzebuję tego. Mam genialną pamięć.
Prostak.
Konsekwencje.
Z każdą decyzją, którą podejmujesz.
Kogo zostawiasz i w jakim stanie?
Małżeńskie łoże...
puste.
Czeka w ciemnościach
na wybawcę, który nigdy się nie zjawi.
Przez ciebie.
Ten facet gada bez sensu!
Ty i ja jesteśmy tacy sami.
Nie. Nie jesteśmy.
Pokopana psychika, źli tatusiowie.
Przy tobie czuję się jak w domu. Jak z rodziną.
I tak naprawdę tego właśnie najbardziej pragnąłem w życiu.
Rodziny.
Znalazłeś zabawny sposób, by to pokazać - zabijając babcię i mamę.
Może jest jakiś ciężar, który chcesz z siebie zrzucić, zanim...
to się stanie?
Tak.
Chciałbym ci złożyć serdeczne życzenia.
Jaki miły.
Chcę ci życzyć...
takiego bólu, jak mój.
Oho. Za późno.
Życzę ci, aby reszta twoich dni upłynęła w samotności,
tak jak dotychczas.
Uważaj, typie!
Dokąd zmierzasz?
Jesteś jak rak dla każdego, kto kiedykolwiek cię kochał.
Oszukałeś swoją ufną narzeczoną.
Nic dziwnego, że tatuś nie mógł na ciebie patrzeć,
po tym, jak zabiłeś jego żonę, twoją matkę,
przychodząc na ten świat.
Ty sukinsynu!
Nie! Nie rób tego!
Spróbuj jeszcze raz tak powiedzieć do mojego przyjaciela!
Hej!
Nie dotykać więźnia. Cofnij się!
Eddie?
Koniec.
Już próbowałem krwi, przyjacielu. Smakuje inaczej.
Eddie Brock ma wielki sekret!
Zamknij się, Kasady!
- To chyba był błąd. - Zamknij się.
Hej, czy ty to Eddie Brock?
Sam już nie wiem.
- Eddie! - Nie chcę tego słuchać.
- Eddie. - Nie słucham cię.
Eddie, przepraszam.
To był jego ostatni wywiad!
Już nic nie powie o swoich ofiarach. Zmarnowana szansa.
Nie dowiemy się, gdzie są nieodnalezione ciała.
Ja nie chciałem!
- Serio? - Przeprosiłem!
Nie chciałeś, ale zrobiłeś. Uznałeś, że...
Zrobiłeś to.
Nie pomyślałeś, że nas aresztują, zabiją?
Myślisz tylko o kurczakach.
Myślisz o sobie, o tym, czego chcesz, i znów o sobie.
Przypominam ci, że zanim się zjawiłem, byłeś nieudacznikiem.
Dzięki mnie stałeś się wyjątkowy.
Dzięki tobie?
Przed tobą miałem życie. I marzenia zamiast kurczaków.
Miałem marzenia, narzeczoną i popularny program w telewizji.
I sam to wszystko zaprzepaściłeś.
Ale zmieniłem swoje życie. I teraz chcę żyć. Dobranoc.
A jak zbudowałeś to nowe życie?
Słucham?
Kto znalazł na ścianie wskazówkę, dzięki której zostałeś bohaterem?
No kto znalazł wskazówkę? Kto?
Tak.
Nie. Tu nie chodzi o to, żeby zostać bohaterem.
Tu chodzi o to, żeby żyć w spokoju. Rozumiesz, o czym mówię?
Nie, nie rozumiesz.
Chciałbym żyć bez ciebie
i twego marudzenia o tym, że chcesz zjadać złoczyńców,
albo zrzędzenia na temat Anne,
niszczenia mojego mieszkania i życia!
Wiesz, jakie masz szczęście, że to ciebie wybrałem?
Ty wybrałeś mnie?
Jako jedyny cię przyjąłem, kiedy twoi kolesie wygnali cię z planety Ming Mong,
bo jesteś wyrzutkiem! Pariasem!
Zabójczy obrońca? Kpina.
Nie nadajesz się nawet do mycia kibli.
Wybacz. Nie wiem, co mnie naszło.
Zaraz ci go nastawię. Żeby znowu złamać!
Ty sukinsynu!
Wynoś się! Zabieraj rzeczy i wynocha!
To jest mój dom!
Nie!
Cicho tam bądźcie!
Wynocha!
Sonny’ego?
- Nie śmiałbyś. - Ależ oczywiście.
Nie, nie, nie!
- Tak! - Nie!
Wzywam policję!
Tak mi przykro.
Pokaż się.
Nie możesz wygrać!
Spójrz na mnie. I popatrz, jaki ty jesteś.
Słabiutki!
Jak śmiesz?
Myślę, że to pożegnanie.
O tak. W końcu w czymś się zgadzamy.
Co do diabła? Jakieś szaleństwo.
Tak!
Nie. Nie.
Nie, nie, nie.
Nie!
Tak!
Nie!
- Tak! - Nie!
O tak!
Nie!
Nie, nie, nie.
Żałuję, że cię poznałem!
Sayonara!
Cletusie Kasady, zostałeś osądzony, uznany winnym
i skazany na śmierć przez sąd stanu Kalifornia.
Oby twoja śmierć przyniosła zadośćuczynienie rodzinom ofiar,
a ty obyś znalazł pokój w zaświatach.
Wkrótce nadejdzie chaos.
Chaos nadejdzie wkrótce.
Czy to twoje ostatnie słowa?
Bawcie się dobrze.
Naczelniku.
Coś złego się tu skrada!
Wypuść mnie!
Stój!
Hej!
Proszę.
Mam rodzinę.
Ostatnie słowa, naczelniku?
Nie! Proszę!
San Quentin, zgnij, przepadnij! W ogniu piekła się spalaj!
Obyście wszyscy padli, a ja bym przeżył was.
Mądrzejszy i silniejszy opuszczę te mury.
A ty, naczelniku, szynki miałeś smak.
ZASADY: NIE JEŚĆ LUDZI
Czeka was eksmisja.
Nie patrzcie tak na mnie. I tak nic by z tego nie wyszło.
Jasne?
Tak.
Jest bardzo szybki, dlatego sprawnie przedarł się przez linię obrony.
Z ostatniej chwili: zbiegł seryjny morderca Cletus Kasady.
- Szlag. - Trwa pościg...
Detektyw Mulligan
...po zuchwałej ucieczce z San Quentin.
- Hej. - Nie umarłeś?
Nie.
- Mogę wejść? - Jasne. Wchodź.
Właśnie usłyszałem w wiadomościach.
W skali 1 do 10 - poziom gówna 11.
Z San Quentin docierają dość dziwne raporty.
- Fajny telewizor. - Jak on to zrobił?
Właśnie, jak? To pytanie za milion dolarów.
A ty byłeś jego specjalnym gościem.
- Co więc ci powiedział? - Mnie? Kompletnie nic.
Nic o planie ucieczki?
Nic o wyszukanym kostiumie do ucieczki?
Nie.
Jak to jest, że kiedy jesteś w centrum zdarzeń,
w przedziwny sposób nic o nich nie wiesz?
Może mam szczęście.
Akurat.
Powiedziałeś...
że raporty z San Quentin są dziwne.
Co miałeś na myśli?
Pamiętasz, jak zadałem ci podobne pytanie, gdy miałeś z nim wywiad?
Informacja to waluta.
Zwłaszcza ty powinieneś to wiedzieć.
Bez takich.
Myślałem, że odszuka człowieka, przez którego miał umrzeć,
a jednak... nie.
Lepiej gdzieś się ukryj.
Nie odprowadzaj mnie.
Myśl, myśl, myśl.
Co by zrobił Venom?
Znalazłby cię, zanim ty znajdziesz mnie, i by cię pożarł. Szlag!
Dobrze.
Kogo zostawiamy i w jakim stanie?
- Łoże małżeńskie, puste, niszczeje... - Chodzi o ślub?
Czeka w ciemności na wybawcę, który nigdy nie przybędzie.
Nie rozumiem.
- „To istne piekło...” - Dzwony w katedrze na wzgórzu milczą.
Przez ciebie.
- Ty i ja jesteśmy tacy sami. - „...z jednym jasnym światełkiem”.
Spaczona psychika...
JESTEŚ ŚWIATEŁKIEM
Jasne światełko.
Przy tobie czuję się jak w domu. Jak z rodziną.
St. Estes.
BAL PRZEBIERAŃCÓW NA SCENIE GŁÓWNEJ LITTLE SIMZ
Cholercia!
Kolejny gryzie piach.
Patrzcie na tych dziwaków.
Takich ludzi lubię.
Ładny kostium.
Hej.
Odjazdowa robota!
Najlepszy kostium! Ja cię kręcę!
Jest z Japonii?
Nie, sam go zrobiłem.
- Hej! - To do mnie?
Witaj, boski.
Wybacz, nie jesteś w moim typie.
Wyszedłem z szafy Eddiego!
Witaj, skarbie.
Czerwona wyścigówka. Muszę ją mieć.
Zabawę czas zacząć.
O w mordę, tak.
Stój! Stój! Zatrzymaj się!
Szlag!
- Ty istniejesz. - Tak.
A kiedy zabiję tego, który mnie stworzył, będziemy niezwyciężeni.
Wiem, gdzie go znaleźć,
ale najpierw pomóż mi odzyskać coś, co zgubiłem.
- Umowa stoi. - Stoi.
O tak!
Kolego.
O tak, bracie! No co?
Dziękuję!
O cholera.
Twój kostium jest odlotowy!
Dzięki ci, osobo!
Eddie się mylił.
Trzymał mnie w ukryciu! Bo się wstydził!
Ale spójrzcie na mnie teraz! Kochacie mnie.
A ja jestem wolny!
Tak!
Przestańcie być okrutni dla kosmitów. To błąd.
Powinniśmy być w stanie żyć razem na tej skalistej kuli.
I móc być tym, kim jesteśmy!
Kocham cię!
Ja też cię kocham!
Tak!
Zabójczy Obrońca wychodzi.
Trudno będzie po tym zabłysnąć.
Szkoda, że mnie dziś nie widziałeś...
Eddie.
O w mordę.
- Mulligan. - Tu Eddie Brock.
Może to za dużo powiedziane, ale chyba coś znalazłem.
Mów, co masz?
Podczas rozmowy Kasady mówił mi o małżeńskich łożach
i o małżeństwie. Nie umiałem tego powiązać.
Ale jestem teraz w St. Estes i znalazłem...
Stoję pod drzewem.
I patrzę na nie. Jest na nim wyryty napis.
„CK kocha FB”.
Kimkolwiek jest FB, może wiedzieć, dokąd on zmierza.
Jeśli możesz wyciągnąć jakieś dokumenty z St. Estes,
może uda ci się ustalić, kim jest FB.
FB to Frances Barrison.
Szybko poszło.
To niemożliwe, Eddie.
Ona nie żyje. Zastrzeliłem ją.
Jak mogę panu pomóc?
Masz w sobie te internety?
Frances Barrison Mieszkanka St. Estes zastrzelona
RAPORT POLICYJNY ŚCIŚLE TAJNE
PRZENIESIONA DO RAVENCROFT
Żyjesz.
Kiedy stąd wyjdę,
zedrę ci twarz i założę na imprezę!
Nigdy stąd nie wyjdziesz, Siegfried.
Nikt nie wychodzi.
Cóż, Frances.
Twój ukochany odstawił w San Quentin
numer Houdiniego.
Mówią o tym w wiadomościach.
Ale nie ciesz się zbytnio. On cię nie znajdzie.
Pieprzę cię.
Schlebiasz mi.
Ale nie jesteś w moim typie.
Ciekawe, gdzie on jest.
Jestem tutaj.
Ta-dam!
Cześć, kochanie.
Nie chcę, żebyś spanikowała...
Proszę, poznaj...
Carnage.
Ale czad!
Biegiem.
Rocznik 1966!
Wóz moich marzeń.
Tak, pamiętam. Pokaż, co potrafisz.
Tak, kochanie!
Tu policja. Poddajcie się!
Przestań! Zabijesz go!
Jeśli znów to zrobi, zeżrę jej twarz.
Jest wrażliwy na dźwięk.
Zatrzymać wóz! Poddać się!
Kto powiedział, że romansów już nie ma.
Hej! Nie wpuszczamy tu pijanych!
Pomocy. Jedzenia.
Wynocha stąd!
Czekolady.
Venom?
Nie mogę utrzymać ich na nogach, pani Chen.
Gdzie jest Eddie?
Jeść.
Potwory!
Wszędzie potwory!
Są wszędzie!
Potwory!
Wysłać list gończy, ogrodzić teren,
zablokować granice stanu
i ściągnąć Brocka.
Nikomu się tu na nic nie przydam. Strata czasu.
Wiesz, co mnie gnębi? Co jeszcze Eddie Brock przemilczał na temat Cletusa?
Dlaczego Cletus chciał, żeby Eddie był świadkiem jego egzekucji?
Złe rzeczy dzieją się wokół ciebie.
W zeszłym roku liczne zwłoki w twoim budynku,
dziwne zachowanie w restauracji z homarami.
I ty sam jeden w Fundacji Życia podczas eksplozji rakiety.
A teraz Clyde znalazł Bonnie,
zginęła lekarka w szpitalu, o którym nic nie wiedziałem.
A ludzie mówią coś o potworach.
Potworach?
Co masz na myśli?
Potwory! Wszędzie, gdzie idzie Cletus, towarzyszy mu potwór.
O Boże.
Powiedz coś, Eddie!
No mów!
Jak on to robi?
Co to za sekret? Jak on sprawia, że ludzie widzą potwory?
No dobra...
Nim odpowiem na te pytania, mam prawo do kogoś zadzwonić.
Zadzwonisz.
Ale wiesz, czego pragną sekrety?
Chcą wyjść na jaw. Dlatego tak trudno ich dochować.
Eddie cię o to poprosił?
Ktoś inny nie może mu pomóc? Spóźnimy się.
Ma kłopot.
Kłopoty to jego specjalność.
- Znów tam będą kosmici? - Jasne, że nie.
- Chcę z nim mówić na osobności. - Tajemnica zawodowa zda się na nic,
jeśli znowu ktoś zostanie ranny. Nie uczyli tego na ekskluzywnej uczelni?
Och, Anne. Bardzo dziękuję, że przyszłaś.
Uroczy gość z tego kurdupla, co?
- Jak bardzo muszę się o ciebie martwić? - Namieszałem.
Jak bardzo?
Nie może być gorzej. I to moja wina.
Musisz powiedzieć policji prawdę.
Nie. Nie mogę im powiedzieć, że ścigają seryjnego mordercę,
który ma w sobie kosmitę.
I jest w stanie zabić wszystkich.
Venom! Powiedz, co się dzieje?
Nie ma go tu. Nie ma.
Kłamiesz, że go nie ma, czy naprawdę go nie ma?
Nie ma go tu.
Jezu Chryste, Eddie!
- Pożar St. Estes. Wszystkie jednostki. - Co za cholerstwo?
Eddie, myśl.
Nie wiem. Wiem tylko, że długo nie wytrzyma bez jedzenia.
Żywi się kurczakami i czekoladą.
Pod warunkiem, że przestrzega zasad.
Musimy go znaleźć.
Czyli ja muszę go znaleźć.
Proszę, znajdź go. A wtedy wszystko naprawię.
- Spróbuję. - Dziękuję.
Pani Chen.
- Kto pyta? - To ja.
Czego chcesz?
- Urocza. - Proszę posłuchać...
- Złamałaś Eddiemu serce. - Nie mam czasu na te bzdury.
- Gdzie jest Venom? - Jego też chcesz zranić?
Nie wnikajmy, co kto komu zrobił.
Być może szukał tu czekolady. Muszę rozmawiać z kosmitą.
Miało nie być kosmitów.
Miałam na myśli kolejnych kosmitów.
- Burmistrz zarządził godzinę policyjną. - Można głośniej?
Kasady’ego i Barrison należy traktować jako uzbrojonych i niebezpiecznych.
Nadal trwa obława.
A więc?
- Cletus ma symbiota. - O Boże!
Coś jeszcze, o czym patologicznie kłamiesz?
- Pipa. - Słucham?
- Eddie potrzebuje Venoma. - Nazwała mnie pipą.
Eddie powiedział, że lepiej mu się żyło bez Venoma.
A co to panią obchodzi?
Chwileczkę.
Wyłaź stąd natychmiast.
Widzisz to?
- Serio, widzisz? - Tak, skarbie. Widzę.
Eddie będzie musiał rozegrać tę bitwę swoimi nędznymi siłami.
Pomóż przyjacielowi.
Powiedział, że nawet do mycia kibli się nie nadaję.
Cletus go dopadnie. Eddie nie przetrwa bez ciebie.
Jasne, że nie. Bo z nas dwóch to ja jestem bohaterem.
Tak, wielkim seksownym bohaterem.
Jesteś najfajniejszy, najseksowniejszy i najdzielniejszy.
Zgadza się.
Ja nadal tu jestem.
Nikt cię nie lubi, Dan!
Uwielbiam widzieć cię w akcji.
Chodźmy ocalić tego dupka.
Obiecałem, że stąd uciekniemy.
I pójdziemy do katedry na wzgórzu.
- Ślub. - Troje gości.
Dla każdego po jednym.
Gliniarz, który pozbawił mnie oka.
Eddie Brock.
I Venom.
Krwawe gody.
Nie znalazłaś go?
Mój Boże. Co się stało?
Hej, Dan. Chodźmy.
Nie gadam z nim!
- Nie chce wyjść. - Jak to?
Musimy ruszać, bo zaraz Cletus wybije całe miasto.
Nie kiwniemy palcem, dopóki nie przeprosi.
Czeka na przeprosiny.
- Nie lubisz przepraszać, ale... - Przeprosić go? Teraz?
Ma mnie błagać.
Dobra, będę bardziej wspaniałomyślny.
Ja zawsze będę bardziej wspaniałomyślny! Ale mów.
- Co on mówi? - Że bardzo uważnie słucha.
Dobra, posłuchaj. Przepraszam.
Niewłaściwy ton.
Przepraszam.
Nie!
Przepraszam!
Jakie to dziwne.
Przepraszam!
Czemu na mnie krzyczysz?
Dobra, powiem to. Byłem nieudacznikiem, nim cię poznałem.
Zgadza się.
A teraz jestem kimś.
Ty uczyniłeś mnie kimś wyjątkowym.
Racja jak cholera!
- Dołóżmy wisienkę. - Wisienkę? Dobrze.
Szczerze przepraszam za wszystko, co powiedziałem,
za wszystko, czego nie powiedziałem, i za wszystko, co zrobiłem.
I prawdopodobnie za wszystko, czego nie zrobiłem.
Myśli.
Daj już spokój.
Dobra!
O nie.
Pocałuj ją!
Czy teraz mnie pocałujesz?
- Nie. - Nie?
Już nigdy tego nie zrobię.
Może nigdy. Nie wiem. To jest naprawdę zabawne.
Jeśli go pokonamy, nazwiemy się Zabójczym Obrońcą?
Czuć to latami 80. Dan. Szybko się pakujcie. Nie zatrzymujcie się. A jeśli...
- Ogień i dźwięk. - To jakiś zespół?
Nie, to je zabija.
Posłuchaj, zajmę się nią.
- Nie jest mi przykro! - Rany, przepraszam.
Ci dwaj potrzebują terapii dla par.
Podjeżdżam pod dom Brocka.
Cholera. Mój Boże.
Kasady, ręce za głowę.
Które...
ręce?
Co jest...?
Znaleźliśmy cię.
Shriek będzie zadowolona.
Ju-hu!
Brokolusiu!
Ale błyskotka!
Na czyj palec byłeś przeznaczony?
„Całusy, Anne”
Śliczny błyszczący wabik dla małej rybki.
Jedziemy, kolego.
Cześć, Anne. Unieruchomiłam twojego chłopaka.
Nic mu nie będzie,
jeśli mi powiesz, gdzie jest Eddie Brock.
Za nic ci tego nie powiem.
Przykro, że muszę sprawić ci ból.
Powiedz Brockowi...
ŚLUB - Katedra Grace
...że Cletus się wymieni.
Jej głowa za jego.
Zabije was oboje.
Byli tacy, co próbowali.
Spartolili to!
Nie mogą go znaleźć!
Nas też szukają, brachu.
Pokaż się. Gdzie jesteś?
Dan, co się dzieje?
- Mają ją. - Co?
- Porwali Anne! - Uspokój się.
Zabrali ją na swój ślub.
- Dokąd? - Na swój ślub.
- Katedra Grace. Szybko. - Ruszamy.
No dobra, lecimy na wesele.
- Będą przekąski? - Takie, że czacha dymi.
Ta odległa katedra...
widzę tylko ją.
Złamany aniele...
moja druga połowo.
- Umiłowani... - Najpierw prezenty.
Zgodnie z tradycją...
Zamknij... buzię...
ojcze.
Kochanie, mam dla ciebie to, czego pragnęłaś najbardziej.
- Gliniarza? - Gliniarza.
Kontynuujmy, ojcze.
Umiłowani,
jeśli ktoś jest przeciwny temu małżeństwu,
niech przemówi teraz albo zamilknie...
Gdzie ona jest?
Tu jesteś.
Giń, ojcze.
Nie!
Nie ty, ojcze.
Ty, ojcze.
O cholera!
Co ty robisz?
Jest dużo gorzej niż myślałem. On jest czerwony.
- Czerwony? - Wychodźmy stąd. Już.
Anne dojdzie do siebie. I tak jej nie lubiliśmy.
- Jazda. - Teraz?
Gratulacje dla szczęśliwych małżonków. Wychodzimy.
Eddie!
Zaraz do ciebie przyjdę.
Musisz wyjść natychmiast.
Bo czuję się tu bardzo, bardzo bezbronny.
- Brock jest taki jak ty? - Już niedługo.
Eddie, tutaj!
Masz wyjść natychmiast.
Pozwolę ci zjeść wszystkich.
Tylko nie zjedz tego w sutannie.
- Słowo? - Słowo!
Dziękuję.
Skarbie!
Dość tych wrzasków.
Już macie kłopoty małżeńskie?
- Nadchodzi śmierć. - I to jest duch walki!
Mówię o nas. My umrzemy.
Zabiłem cię.
Nie można zabić ducha.
Zabij go,
ale buzia na kłódkę.
Nasza żona wie, co robi.
Tylko się nie wydzieraj.
Co ty sobie wyobrażasz?
- Zatrzymaj go! - Mój gliniarz!
- Miesiąc miodowy się skończył? - O rany! Nie!
Porcja energii.
Nie!
Mayday! Cletus Kasady...
Jak brzmi to zdanie o oku za oko?
Ogień i dźwięk! Tylko bez dźwięku.
Skarbie!
Cletus!
Walka wręcz, Brock.
Wiesz, jak spędzałem dni bez końca?
Myśląc o tym, że przedstawiłeś tylko jedną stronę mojej historii.
Nie napisałeś o tym, że nad Cletusem znęcali się
i mamusia, i tatuś, i babcia.
Nie powiedziałeś światu, że był małym, przerażonym chłopczykiem,
o którego nikt nie dbał,
i którego nikt nie próbował ocalić.
Nie zadałeś sobie pytania:
dlaczego?
To jest złe dziennikarstwo.
Och, szczęśliwe dni.
Nie jestem obłąkany,
ale lubię się mścić.
Będziesz patrzeć, jak ona umiera.
Anne!
Zrób coś!
Eddie, obawiam się, że nie damy im rady.
Kochanie, to już przesada.
Musisz go powstrzymać.
Co ty robisz?
Uciszę ją na dobre.
Nie! Przestań! Skrzywdzisz ją!
- Wstawaj! - Nie mogę.
Posłuchaj! Oni nie są symbiotyczni.
- Zostaw ją! - Zamknij się!
Łapy precz od mojej żony!
Oni nie pasują do siebie.
A my tak.
Właśnie. My pasujemy.
Razem jesteśmy...
Zabójczym Obrońcą!
Niech zacznie się rzeź!
Trzymam cię. Jesteś cała?
Ojcze, jeden z nas musi zginąć.
Potrzebny nam ogień.
Albo dźwięk.
Nie!
Ja piórkuję!
Nie był zbyt smaczny.
Jestem zabójcą. Czy z potworem, czy bez.
Wiesz, czego naprawdę chciałem?
Nie. Co to było?
Mówiłem ci, ale nie słuchałeś.
Teraz słucham.
Chciałem twojej przyjaźni.
Przykro mi, Cletus.
Pieprzyć gościa!
Ty, w środku, zabierz go stąd.
Przyjdą po was obu.
Wiem.
Hej, Anne.
Trzymaj się.
Ty też, mistrzu.
Dan!
- Ty też się trzymaj! - Dzięki.
Lubię cię.
Choć nie był nam potrzebny.
Szczerze, raczej był zawadą niż wsparciem.
Potwory.
Jest Don Kichot, a przy nim zawsze jest Sanczo Pansa.
To dwie osoby o całkiem odmiennym spojrzeniu na świat.
Każdy robi wszystko po swojemu.
Czasem nie za bardzo się lubili, ale w końcu...
dzięki wspólnej pracy dali z siebie to, co najlepsze.
Eddie, nadszedł czas.
Dalej muszę iść sam.
To o mnie im chodzi.
Tak.
Cóż, mój drogi Sanczo,
fakty są wrogiem prawdy.
Co to niby znaczy?
To znaczy...
że jesteśmy...
Veno...
Zbiegami!
...mem! Tak. Tak.
A pościg trwa.
To też.
- Dzięki, że mnie tu zabrałeś. - Nie ma za co, brachu.
Pięknie tu, co?
Przykro mi, że nie możemy nic zrobić
w sprawie wiatru we włosach, ale...
Osho mówi, że kiedy się kogoś kocha,
akceptuje się go w całości, ze wszystkimi wadami.
- Z wadami... - Nikt nie jest doskonały.
Zaraz, chwila. Czyli to znaczy, że mnie kochasz?
Tak powiedziałeś.
- Dokąd wyruszymy? - Nie wiem.
Tam, gdzie potrzeba Zabójczego Obrońcy.
- Powiedziałeś to na serio. - Tak.
Przyda nam się peleryna. I maska.
Nie. Myślę, że nie są ci potrzebne. Damy radę.
- Uwielbiam ten serial. - Tak...
Ona nie liczy się z uczuciami Maximiliano.
Nie powinien skrywać przed nią tak pokręconej tajemnicy.
Każdy ma jakąś przeszłość, Eddie.
Ukrywasz coś przede mną?
80 miliardów lat świetlnych międzygalaktycznych podróży -
taka wiedza rozsadziłaby twój tyci mózg.
O czym ty mówisz?
Pozwól, że ci coś pokażę.
To zaledwie najmniejsza cząstka tego, co my, symbioty, przeżyliśmy.
Dobra.
- Jesteś gotowy? - Tak.
Co się dzieje?!
Nie, nie, nie!
Co to, do cholery?
To tylko ręcznik.
Gdzie jesteśmy?
- Coś ty narobił? - To nie ja.
Przedstawione przez nas szokujące wydarzenia
wywołały dyskusję...
Co to?
...na temat tajnego życia Petera Parkera,
znanego jako Spider-Man albo raczej Spider-Groza.
Ale bez obaw, proszę państwa, nikt w redakcji Daily Bugle nie spocznie...
Ten gość.
...dopóki nie wydobędziemy prawdy z pajęczyny kłamstw!
Mówił J. Jonah Jameson.
Dobranoc.
I niech Bóg nas ma w opiece!
Koleś, co ty robisz w moim pokoju?
Ja...
Tłumaczenie napisów: Agata Deka