NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Nazywam się Erin Quinn.
Mam 16 lat i pochodzę z miasteczka Derry.
Albo, jak wolicie, z Londonderry,
targanego konfliktami zakątka Irlandii Północno-Zachodniej.
Można rzecz, że moje relacje z rodzinnym miastem są dość skomplikowane.
Widzicie, problem z życiem w Derry jest taki,
że nie ma się tu gdzie ukryć.
Wszyscy się znają i wszystko o sobie wiedzą.
A czasami jedyne, czego pragnę...
to mieć święty spokój.
To mój pamiętnik?
Mamciu, teraz przesadziła!
Co będzie kolejne?
Założy moje majtki?
Nie mów przy ojcu „majtki”. To go drażni.
Mnie też to drażni!
Kuzynki nie mogą wymieniać się majtkami?
Mniej „majtek”!
Mam tego dość.
Nastolatki mają teraz prawa!
Nie pleć bzdur.
Mają, taka jest prawda.
Macaulay Culkin rozwodzi się ze swoimi rodzicami.
Słyszałeś?
Pewnie poznała go na tym obozie letnim,
na który ją wysłałeś.
„Przyjaciele bez barier” twoja mać.
Nie mam nic przeciwko protestantom.
Jestem za integracją.
Ale pozwalać dzieciom na rozwody...
Culkin nie jest protestantem!
Wkrótce i naszym tak odbije.
A może jest?
Nie poznałam go na tym obozie!
Nieważne, nie wolno ci się z nim widywać, jasne?
- Dobra! - Patrzcie,
bomba na moście.
O nie.
Podejrzliwość wzbudziła furgonetka...
Dobry Boże, nie!
Nie będą mogły pójść do szkoły?
Użerałam się z nimi przez całe lato.
Zwariuję przez nią.
Autobus pojedzie objazdem.
Otworzę.
Przewiduje się utrudnienia w ruchu...
Dzieciaki nie mogą jechać autobusem.
Powinieneś je zawieźć.
Ty pieprzony leserze.
Muszę pracować.
- Nazywasz to pracą? - Tak.
Czemu się nie odczepisz od mojej Mary?
Bo jestem jej mężem od 17 lat, Joe!
Mamy dwoje dzieci.
I ponieważ kochamy się nawzajem.
Gówno prawda.
Jeszcze coś na ciebie znajdę.
Moi ludzie nad tym pracują.
Mamciu, wcześnie wstałaś.
Ty też. Wyśpij się, skarbie.
- Masz wakacje. - To pierwszy dzień szkoły.
- Czyżby? - Tak.
Nie wiem, jak wam, ale mnie ta bomba się nie podoba.
- Szokujące. - Koszmarne.
Ohydne i haniebne.
Mam spotkanie o 12 w Tropicanie.
Rozumiem kwadrans w korku,
ale teraz nie przejadę przez ten most.
Narobię sobie zaległości.
Im chodzi o to, żeby cierpieli zwykli ludzie.
To ich główny cel.
Nie sądzę, by ich głównym politycznym celem
było utrudnianie ci opalania się w solarium, ciociu Saro.
Nie byłabym tego pewna.
Zmywamy się.
Hej!
Co ty wyprawiasz?! Gdzie twoja marynarka?
W tym roku postawiłam na odmianę w kwestii mundurka.
Zaraz odmienię ci twarz! Zakładaj tę marynarkę!
Mamciu, nie jestem klonem.
Chcę móc wyrażać moją indywidualność.
Wybacz, nie założę marynarki. Koniec dyskusji.
Gerry,
podaj mi drewnianą łyżkę.
Co to ma być?
Miałyśmy być w tym roku indywidualistkami!
Chciałam, Clare, ale mama nie pozwoliła.
Nie będę samotną indywidualistką.
Nic nie kupujesz?
Głoduję na rzecz Etiopii.
Co ci odbiło z tą Afryką?
Dasz datek?
- Ile? - Dwa funty.
Dwa? Odbiło ci!
Tam się dzieją straszne rzeczy, Erin.
Ksiądz Conway pokazał nam film o chłopcu, który ma na imię Kamal.
Ma dziesięć lat, ale codziennie wędruje 40 kilometrów do najbliższej studni.
Tak bardzo lubi studnie?
- Czterdzieści kilometrów? To dużo? - Bardzo.
To znaczy?
- Stąd do Buncrany? - Dalej.
Jak stąd do Ballybofey.
Taki kawał drogi? Można się nieźle zmęczyć.
Kamal jest zmęczony.
Może Kamal przesadza?
Zostaw go! Już i tak ma ciężko!
Dasz datek czy nie?
Dobra!
Dotykasz, kupujesz.
Nowe prawo.
Nie ma takiego prawa.
Jak mówię, że jest, to jest, mądralo!
W takim razie, nie stać mnie.
Dam całą forsę Kamalowi!
Co za kurwa Kamal?
Etiopski chłopiec z Ballybofey.
Dennis, przekażesz datek?
Wynocha!
Brawo, Geldofie!
Chryste, to David.
David Donnelly.
Zachowujcie się normalnie.
No co ty? Mówisz serio?
Z kim rozmawiasz?
Masz ogień?
Ja? Nie palę.
Czemu właściwie nie?
Masz.
Ja też nie palę,
ale lubię roztapiać rzeczy.
- Fajny plakat. - Mówisz serio?
Tak. Przemyślany układ...
liter.
Dzięki. Wpadnijcie wieczorem.
Mam przyjść na twój występ?
Przyjdźcie wszystkie.
Ale zwłaszcza ja?
Żeby było jasne.
Dziś leci Napisała: morderstwo. Nie przegapiłaś ani odcinka.
Stul dziób!
Spóźnimy się!
Zaczyna się o szóstej.
Super.
Może się zobaczymy.
Naprawdę chcesz iść na jego koncert?
To jest „występ”, Clare.
Muszę, osobiście mnie zaprosił.
Skurwielki!
To moje nowe ulubione słowo.
Tata pożyczył wczoraj od Pyro taki film.
Opowiada o dwóch gościach w garniturach,
którzy zabijają ludzi, jedzą hamburgery
i mówią: „Skurwiel to, skurwiel tamto”.
Gra tam twój aktor.
Ten tancerz z I kto to mówi.
Z kim jest ten gość?
Ze mną.
Śmiało, palancie. Przedstaw się.
Jestem James, kuzyn Michelle.
Czemu tak dziwnie gada?
Jest Anglikiem. Oni tak mówią.
To syn cioci Kathy. Mówiłam ci o niej.
Pojechała na aborcję do Anglii i już nie wróciła.
Aborcji też nie zrobiła. Szczęściarz z ciebie, co?
Nie wiedziałem tego.
Co on powiedział?
Nic ciekawego.
Co tu robi?
Kathy się rozwiodła i wróciła tutaj.
Mąż przyłapał ją na zdradzie.
Zawsze była puszczalska
i ciągle dorabiała mu rogi.
- Prawda, James? - Ale co robi tu z nami?
Chodzi do naszej szkoły.
Ale to facet.
Zniewieściały, ale facet.
Nie chcieli go wysłać do szkoły dla chłopców
w obawie, że dostanie tam bęcki, bo...
- Jest Angolem. - Tak.
Trudno go o to winić.
Kareta czeka, skurwielki.
LICEUM IMIENIA NIEPOKALANEJ PANIENKI
Avon?
Avon.
Mamy w ofercie krem do depilacji,
gdybyś chciała usunąć ten...
Tam nie ma wolnych miejsc.
- Siądziemy z dzieciakami. - Co?
Czemu mamy siedzieć z przodu? Jesteśmy w piątej klasie, a to szczyle.
Chodź.
Ruszać zadki.
Czekajcie.
- Rób, co mówię... - Albo co?
Będą konsekwencje.
Czyli?
- Pobijemy was. - Cudnie.
- Serio? - Śmiało.
- Co? - Uderz mnie.
Nie teraz.
Pobiję cię po szkole.
Super, w takim razie spotkamy się po szkole.
Co się dzieje?
Przyjdę z siostrą, Mandy.
Może ją znacie.
Mandy O'Connell.
Jest w szóstej klasie.
Wielka Mandy?
To twoja siostra?
- Tak. - Odwrót!
Posłuchaj, moim zdaniem,
doszło do nieporozumienia.
Też tak sądzę.
Teraz odpierdol się!
No dobra.
Ale upokorzenie.
Ile trwa ten twój post?
Dwadzieścia cztery godziny.
Mam jeszcze...
niemal 23 do końca.
Znowu ci Afrykanie?
Wyobraź sobie, że się tam urodziłaś.
Nie rozumiemy, ile mamy szczęścia.
Racja. Derry ma klasę.
- Owszem. - Tak.
STAĆ - PUNKT KONTROLNY
Niech nikt nie wstaje.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Czy jak mu powiem, że mam w majtkach zapalnik, to tam zajrzy?
Michelle, to żołnierz.
Niektórzy są, co z tego?
Potrafię to przyznać,
bo jestem wzorem szczerości.
Jesteś zwykłą pleciugą.
Cześć! Możemy pogadać?
Nowa, prawda?
Jestem Jenny.
Super fryz.
Bardzo... odważny.
Chciałabym się obciąć na krótko, ale nie mam ładnej czaszki.
To chłopak, Jenny.
Rozumiem.
Tak czy owak...
„Tak czy owak”. Niech ktoś mnie zabije.
Głupia sprawa.
Jako uczennica starszej klasy, mam za zadanie witać pierwszoklasistki.
I doszły mnie słuchy,
że rano w autobusie miał miejsce pewien incydent.
Gdzie tam.
Podobno groziłyście jednej z nowych.
Chciałyście ją pobić.
Kłamie!
Jest kilku świadków.
Powiedziałyśmy tak...
ale tak dla draki.
„Pobijemy cię”,
- ale tak dla jaj. - Rozumiem.
Problem w tym,
że to nie jest śmieszne.
Ani trochę.
Humor to sprawa subiektywna...
Ta młoda mówi, że jej to nie martwi,
ale czytając między linijkami...
Czemu czytasz między linijkami?
Nie wiem, czy mam jej wierzyć.
Nie chcę na was donosić.
Nie zakapuj nas. Damy ci wszystko, co chcesz!
Cokolwiek!
Mów za siebie, tchórzu.
Muszę to przemyśleć.
Przemyśl to.
Zobaczymy.
Jezu, Michelle!
Nowa szkoła może wydawać się przerażająca.
Wielka Maddy wygląda na wkurzoną.
Ale pomyślcie o tym w ten sposób...
Jesteście jak małe nasionko,
a szkoła jest glebą.
Bezpiecznym i stabilnym środowiskiem, w którym możecie wzrastać.
Cóż za cudowna filozofia.
Dziękuję.
Dziękuję, dziewczyny.
Piękne sentymenty.
I śliczne słowa.
Niestety, to tylko tyle.
Sentymenty i słowa.
To, co zobaczyliście, to tylko fikcja.
Rzeczywistość jest bardziej okrutna, brutalna.
Chcę z tego miejsca
poradzić nowym dziewczynom,
aby się strzegły.
Uważały na siebie.
A propos uczniów, którzy muszą się strzec,
przedstawiam wam Jamesa Maguire'a.
Pokaż się, James.
To pierwszy chłopiec, który będzie się uczył w Liceum imienia Niepokalanej.
Miał podjąć naukę w szkole męskiej,
ale nie byłby tam bezpieczny,
bo, niestety, James jest Anglikiem.
Ale wyjaśnijmy coś sobie.
Nie chcę powtórki z afery z panem Mullanem.
Czy to jasne?
Kim był pan Mullan?
Praktykantem.
Czwartoklasistki przywiązały go do drążka
i zaczęły ujeżdżać.
Był przystojniakiem, więc bez obaw.
Pomódlmy się. W imię Ojca i Syna...
Michelle, błagam.
Nie.
Nie interesuje mnie głupia kapela Donnelly'ego.
Ładnie wyglądają.
Nie pójdę sama.
I smacznie.
Weź Pannę Głodówkę.
Jak miałabym pójść?
- Jestem tak osłabiona, że ledwo chodzę. - A Orla?
- Orla? - Uwielbiam moje małe paluszki.
Orla jest psychiczna.
Michelle, błagam!
To moja szansa z Davidem.
Ja bym to zrobiła.
Dobra! Ale i tak będziesz siedzieć w kącie jak oziębła cizia.
Nie jestem oziębła.
Nie całowałaś się jeszcze z chłopakiem.
Ćwiczysz na poduszce, ale boisz się, że to nie to samo.
Nie dość, że czytasz mój pamiętnik,
to jeszcze musisz mnie cytować?!
Michelle, pokażesz mi, gdzie jest toaleta?
Zaczynasz mnie wkurzać, wiesz?
Proszę o stawienie się w gabinecie siostry Michael następujących uczniów:
Erin Quinn, Orla McCool, Clare Devlin, Michelle Mallon
i ten mały Angol. Dziękuję.
Ciekawe, o co chodzi.
To nie było znęcanie się... tylko próba.
A jak nas wyrzucą?
Nikogo stąd nie wyrzucają.
Upiekło się nawet Wandzie Gallagher, choć jest w IRA.
Pewnie dlatego.
Nie mogę znaleźć męskiej toalety.
To szkoła dla dziewcząt, głupku. Nie ma tu męskich kibli.
Mam pójść do damskiej?
Nie, ty zboku!
Dziewczyny, źle się czuję.
Cała się trzęsę. Pewnie przez niski poziom cukru!
To zjedz Marsa.
A Kamal?
Pierdolić go.
Cokolwiek się stanie, musimy trzymać się razem.
Wspierajmy się!
Panie.
Nie mam z tym nic wspólnego! W porządku, byłam tam.
Ale nic nie zrobiłam!
To Michelle. To jej wina!
Nie będę cierpieć za niewinność!
Jeśli ktoś zasługuje na karę, to Michelle!
Możemy śmiało stwierdzić,
że nieco straciłaś w naszych oczach.
Rozczarowałyście mnie. Grozić pierwszoklasistce?
Nie groziłyśmy jej, nie jesteśmy głupie.
Jej siostra to ta pierdolona Wielka Mandy.
Dość, panno Mallon!
Nie przeklinaj, Michelle.
Kiedy przeklinasz, Święta Panienka płacze i pada deszcz.
Prawda, siostro?
- Ile masz lat, Orlo? - Piętnaście.
Powinnaś już nieco zmądrzeć.
To było nieporozumienie.
Przysięgam.
Tino, to było nieporozumienie?
Ja na nich nie doniosłam.
Nie jestem kapusiem. Nic nie powiem.
Dlatego, że się ich boisz?
Mówi siostra poważnie?
Nie boję się ich.
Dobrze.
Nie ma potrzeby drążyć tej sprawy,
ale niech no tylko usłyszę, że to się powtórzyło...
Skądże, siostro.
- Tak? - Siostro, mam pytanie.
Skoro w budynku nie ma męskich toalet,
czy mogę używać tych dla personelu?
Absolutnie nie.
Tinie należą się przeprosiny, prawda?
- Bardzo nam przykro. - Przepraszamy.
Wybacz.
- Przyjmujesz ich przeprosiny? - Nie.
Nie przyjmujesz ich?
A muszę, siostro?
Chyba nie.
A więc nie.
Nie przyjmuję ich.
Rozumiem.
Tak czy owak, muszę to jakoś zakończyć, więc...
KOZA
Nie do wiary.
Ominie mnie występ Davida.
Wszystko przez tę mini-skurwielkę.
Jeśli jeszcze raz powiesz „skurwielka”...
Co ci odjebało?
To twoja wina!
Jak to moja?
Groziłaś pierwszoklasistce.
I pokazałaś fucka Jenny Joyce!
Jestem zdesperowany. Umieram.
Możesz na chwilę przestać biadolić?
Niedobrze mi.
Mój organizm jest w trybie głodówki.
Zaczyna zamierać.
Daj spokój, nie zjadłaś tylko lunchu!
Orlo, oby to nie było to, co myślę.
Przyniosłaś do szkoły mój pamiętnik?!
Musiałam.
Piszę o nim wypracowanie.
- Oddaj! - Nie!
Co tam się dzieje?
Ona ma mój pamiętnik i nie chce go oddać.
Zabiorę go.
Usiądź.
Panie Maguire, ostrzegałam pana.
Żadnych więcej próśb!
To skandaliczne!
Mam prawo do toalety!
- Gdzie moje prawa obywatelskie? - Do kąta.
A ty...
Oddaj mi to.
- Siostro... - Ale już!
Nie trafi do skonfiskowanych fantów?
Cisza!
Serio?
A co mam zrobić? Nie produkują już tego koloru.
To jakaś tortura!
Michelle, nie wytrzymam dłużej.
Nie zrozumiałeś, jak mówiłam, że mam to, kurwa, gdzieś?
Patrz, zasnęła przy twoim nudnym pamiętniku.
Zabiorę jej szminkę.
Nie wolno ci! To kradzież!
Ona ukradła pierwsza!
Nie!
Boże!
Ohyda! Przestań!
Pierdolone angielskie dzikusy!
Nie patrz tak na mnie! Zwrócę ci te dwa funty!
A kto przywróci ci szacunek do samej siebie?
Jeśli teraz wyjdę, zdążę na występ Davida.
A jak obudzi się siostra Declan?
Ale jaja. Śpi z otwartymi oczami.
Co?
Najsłodszy Jahwe!
Proszę!
Erin, co ty wyprawiasz?
Zabiłyście siostrzyczkę?
Jasne, że nie!
To czemu sikałyście na jej zwłoki i robiłyście kanapki?
Nic nie mówcie.
Zaczekamy na adwokata.
Mogą państwo usiąść?
Spóźniłam się?
Przez tę bombę, nie mogłam przejechać przez most.
Błagałam Brytoli, żeby mnie puścili,
ale kazali mi jechać objazdem.
Pieprzeni BHP-owcy, Deidre.
Czemu myszkowałaś w torebce zmarłej?
- Ukradła mi szminkę, mamciu. - Nie kłam!
Siostra Declan była bogobojną kobietą.
Szczerze mówiąc, miała lepkie ręce.
Ciociu, gdzie moja mama?
Wróciła do Londynu.
Beze mnie?
Nie rozpaczaj, James.
Przepraszam za spóźnienie.
Ile można rozbrajać pierdoloną bombę?
Niech roboty się tym zajmą!
- Zabiłaś zakonnicę? - Nie, tatku!
Niech no tylko matka się dowie.
Śmierć siostry Declan była wstrząsająca i niespodziewana.
Nadal nie wiemy, co dokładnie się stało.
Mogę spytać...
ile lat miała siostra Declan?
W piątek miałaby 98.
No tak.
To nieco wyjaśnia sytuację.
Niby czemu?
Czy trzeba coś jeszcze dodawać,
skoro wiemy, że miała niemal 98 lat?
Zmarła w kwiecie wieku.
W szpitalu stwierdzono, że stanęło jej serce,
ale mam pewne wątpliwości.
Jak wspominałam przez telefon,
okoliczności, w jakich znalazłam jej ciało, były...
co najmniej osobliwe.
Dlatego postanowiłam wszcząć śledztwo odnośnie tego incydentu.
To ma sens.
Co?
To całkowicie pozbawione sensu!
Ta kobieta miała niemal 98 lat!
Dostała zawału!
Czy wszystkim tu już odbiło?!
Erin, nie pyskuj.
Nic nie zrobiłyśmy! To nie fair!
„Życie nie jest fair.
Oswoiłam się z niesprawiedliwością.
W końcu, jestem dzieckiem wojny,
wokół którego toczy się konflikt.
Ale postanowiłam stanąć ponad tym.
Ścieżka ku pokojowi wiedzie przez tolerancję i zrozumienie.
Przemoc nigdy nie jest rozwiązaniem”.
Wepchnę ci ten pamiętnik do du...
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz