NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Benim adım, Erin Quinn.
16 yaşındayım ve Derry denen bir şehirden geliyorum.
Ya da Londonderry, her nasıl demek isterseniz.
Kuzey Batı İrlanda'nın, sıkıntılı küçük bir köşesi.
Memleketimle alakalı, karışık bir ilişkim olduğunu söylemek mümkün.
Yani, Derry'de yaşamak şöyle bir şey,
saklanacak hiçbir yeriniz yok.
Herkes, herkesin herkes hakkında her şeyi bildiğini biliyor.
Ve bazen, tek istediğim...
sadece yalnız başıma bırakılmam.
O benim günlüğüm mü?
Bu sefer çok ileri gitti, anne.
Yani, sırada ne var?
Donlarımı mı deneyecek?
Babanın önünde, "don" deme, hoşlanmıyor.
Asıl ben hoşlanmıyorum!
Kuzenler arasında, bir donun lafı mı olur?
"Don" demeyi kesin.
Buna artık katlanmayacağım.
Gençlerin artık hakları var, değil mi?
Saçmalama!
Gerçekten var anne. Bu gerçek.
Tabii, Macaulay Culkin ebeveynlerini boşamış meselâ.
Duyuyor musun?
Gönderelim diye tutturduğun, o salak yaz kampından
öğrendi hep bunları.
O kör olasıca, "Barikatlar Ardındaki Dostlar" zıkkımı.
Protestanlarla bir alıp veremediğim yok.
Orta yolu bulmaya çalışıyorum, gerçekten.
Ama çocukları bile onları boşuyorsa...
Macaulay Culkin, Protestan değil anne!
Çocukların aklına giriyorlar.
Yani, belki olabilir.
Ama onunla orada tanışmadım.
Nerede tanıştığın umurumda değil. Onu bir daha görmeyeceksin, tamam mı?
-Tamam! -Şuna baksanıza.
Köprüde bomba varmış.
Hayır.
Kaçırılan kamyonetle beraber şüpheler--
Ah, Tanrım, hayır.
Yani, okula gidemeyecekler mi?
Bütün yaz çektim zaten, Gerry.
Kafamı eritiyor.
Servis etrafından dolaşabilir.
Ben bakarım.
Büyük trafik aksamaları bekleniyor.
Tamam mı, Sarah?
Çocuklar okula servisle gitmemeli.
Onları sen götürmelisin.
İşe yaramaz herif.
Çalışmam lazım, Joe.
-Çalışmak? Sen ona çalışmak mı diyorsun? -Evet.
Mary'mi neden yalnız bırakmıyorsun?
Çünkü biz 17 yıldır evliyiz, Joe.
İki çocuğumuz var.
Ve birbirimize aşığız.
Ah, palavra!
Henüz bir pisliğini bulamadım, evlat.
Tanıdıklarım bu konuyla ilgileniyor.
Tanrım, anne, erken kalkmışsın.
Sen de öyle. Yatakta olmalıydın, tatlım.
-Tatildesin. -Bugün dönemin ilk günü, Sarah.
-Öyle mi ya? -Öyle ya.
Sizi bilmem ama, bu bomba benim hiç hoşuma gitmedi.
-Şok edici. -Korkunç.
İğrenç ve şerefsizce.
Saat 12'de Tropicana'da randevum var.
Otobüsle 15 dakika,
ama ortalık bu hâldeyken, köprüden geçemez.
Tenimin renk düzeni karmakarışık olacak.
İşte bunu istiyorlar. Sıradan insanlar acı çeksin istiyorlar.
Her şey bunun için.
Senin solaryum randevunla uğraşmanın, kimsenin siyasi gündeminde
üst sıralarda olduğunu, pek sanmıyorum, Sarah Teyze.
Ben o kadar emin olmazdım.
JOHN HUME PARLEMENTO ÜYESİ
Çıksak iyi olur.
Hey!
Kendini nerede sanıyorsun? Ceketin nerede?
Bu sene üniformama kendi imzamı atmaya karar verdim.
Ben seni bir atarsam. Ceketini giy hemen.
Bak, anne, ben bir klon değilim.
Bireyselliğimi yansıtmama izin verilmesi gerekli.
Üzgünüm, ceketimi giymiyorum. Hepsi bu kadar.
Gerry,
tahta kaşığı uzat bana.
Bunlar da ne?
Bu sene birey olacağımızı sanıyordum?
Olmak istedim, Clare. Ama annem izin vermedi.
Tamam, kendi başıma bireysel falan olmayacağım.
Sen bir şey almıyor musun?
Ben iyiyim. Etiyopya için oruç tutuyorum.
Tanrı aşkına, Afrika'yla aranda ne var?
Bana destek olur musun?
-Ne kadar? -İki pound.
İki pound mu? Yürü işine!
Orada gerçekten çirkin şeyler oluyor, Erin.
Peder Conway bize bir video izletti, ve videoda küçük bir çocuk vardı, Kamal.
Daha on yaşında ve en yakın kuyuya ulaşmak için
her sabah 40 kilometre yürüyor.
Kuyulardan mı hoşlanıyormuş?
-40 kilometre? Ne kadar uzak? -Uzak.
Meselâ ne kadar uzak?
-Buradan Bucrana'ya kadar? -Daha da uzak.
Buradan Ballybofey'e kadar falan.
Hadi canım! Buradan Ballybofey'e yürüsen bokun çıkar.
Kamal'ın boku çıkmış.
Kamal'ın abartmadığına emin misin?
Kamal'la uğraşmayı kes! Kamal'ın hayatı kolay değil!
Destek olacak mısın, olmayacak mısın?
Peki!
Dokunursanız, alırsınız.
Kanun böyledir.
Öyle bir kanun yok.
Ben var diyorsam vardır, akıllı bıdık!
Tamam da, artık onlara verecek param kalmadı.
Hepsini Kamal'a vermek zorunda kaldım!
Kamal kim amına koyayım?
Ballybofey'de yaşayan ufak bir Etiyopyalı, Dennis.
Bana destek vermek ister misin, Dennis?
Dışarı!
İyiydi, Geldof!
Aman Tanrım, David.
David Donnelly.
Tamam, normal davranın.
Hadi canım! Ciddi misin?
Ne yapıyorsun? Kiminle konuşuyorsun?
Hey, ateşin var mı?
Benim mi? Hayır, ben sigara içmiyorum.
Neden içmiyorum ki?
Benim var.
Ben de sigara içmiyorum ama.
Ben sadece bir şeyleri eritmeyi seviyorum.
-Güzel poster. -Ah, öyle mi düşünüyorsun?
Evet, şeylerin kullanımı harika olmuş, şeylerin...
harflerin.
Teşekkürler. Bu gece gelmelisin.
Beni sahnene mi davet ediyorsun?
Evet, yani, hepinizi.
Ama, özellikle ben, değil mi yani?
Açıklığa kavuşsun diye.
Ama Erin, bu gece Cinayet Dosyası var. Sen Cinayet Dosyası'nı kaçırmazsın.
Kapa çeneni!
Geç kalıyoruz!
Saat altıda başlıyor.
Güzel. Hoş.
O zaman orada görüşürüz, belki.
Cidden onun konserine gitmeyeceksin, değil mi?
"Sahne" Clare. Onun adı sahne.
Ve gitmem lazım. Özellikle beni davet etti.
Orospu çocukları!
"Orospu çocuğu" artık yeni lafım.
Dün gece bir film izledim. Babam Pyro Pauline'den almış.
Ve film iki tane takım elbiseli herifin hakkında,
ve insanları vurarak dolaşıp çizburger yerken
"Şu orospu çocuğu, bu orospu çocuğu." diyorlar.
Senin adam da oynuyordu.
Neydi adı? Bak Şu Konuşana'da oynayan.
Bu herif kimin?
Benim.
E hadi ama, taşak ağrısı. Kendini tanıtacak mısın?
Merhaba, ben Michelle'in kuzeni, James.
Neden garip garip sesler çıkarıyor?
O İngiliz, Orla. Onlar öyle konuşuyor.
Kathy teyzemin ufaklığı. Sana Kathy teyzemi anlattım.
Yıllar önce İngiltere'ye kürtaj olmaya gitti ve geri dönmedi.
Kürtaj da olmadı. Şansın yaver gitmiş, James, he?
Ben bunu bilmiyordum aslında.
Ne dedi?
İlginç bir şey değil.
Burada ne işi var?
Kathy yeni boşandı, yani buraya geri döndü.
Kocası onu kırıştırırken yakalamış.
Bizim Kathy biraz oynaktır,
herifi baya bi' uğraştırmış.
-Değil mi James? -Burada ne işi var, durağımızda?
Ah, bizim okulumuza gidiyor.
Ama o bir erkek.
Efemine bir erkek, ama bütün erkekler aynıdır.
Onu erkekler okuluna göndermeye korktular.
Diğer çocuklar onu döver diye korktular, çünkü...
-O İngiliz. -O İngiliz.
Ve onları suçlayamıyorum, sanırım.
Taşıtımız bekler, orospu çocukları.
KUTSANMIŞ MERYEM ANA KOLEJİ
Avon?
Avon.
Tüy dökücü kremde indirimimiz var,
eğer şey yapmak istersen...
Arkada yer yok.
-Şu bebeleri kaldırırız. -Ne?
Biz neden önde oturuyoruz? Biz beşinci sınıfız, onlar daha fetüs.
Hadi.Hadi.
Pekâlâ, bok deliklerinizi kaldırın. Hadi.
Kimse kıpırdamasın.
-Dediğimi yapsan iyi olur, yoksa-- -Yoksa ne?
Yoksa sonuçlarına katlanırsın.
Meselâ?
-Seni döveriz. -Harika.
-Gerçekten mi, Michelle? -Hadi o zaman.
-Ne? -Dövün beni.
Yani, şu anda değil.
Okuldan sonra. Seni okuldan sonra döveceğiz.
Harika. Okuldan sonra buluşalım ve beni dövün.
Neler oluyor ya?
Kız kardeşimi de getiririm, Mandy.
Belki tanırsınız.
Mandy O'Connell.
Altıncı sınıfta.
Koca Mandy?
Koca Mandy, senin kardeşin mi?
-Aynen öyle. -Geri çekil!
Dinle, bence
ufak bir yanlış anlaşılma oldu.
Bunu söyleyeceğini düşünmüştüm.
Şimdi, siktirin gidin!
Tamam, öyle yaparız.
Çok utanç verici, değil miydi?
Bu oruç ne kadar sürüyor?
24 saat.
Yani, hâlâ...
neredeyse 23 saatim var.
Sikeyim ya, yine mi Afrikalılar?
Burada değil de orada doğduğunu hayal et.
Ne kadar şanslı olduğumuzu bilmiyoruz.
Doğru, Derry'nin klası var.
-Her zaman. -Her zaman.
DUR KONTROL NOKTASI - FARLARI KAPA
Herkes yerinde kalsın.
Neler oluyor?
Bilmiyorum.
Ama sizce, şu herife donumun içinde
-yanıcı madde var desem, bakar mı? -Michelle, o bir asker.
Bazıları öyle, tamam mı?
Kimse bunu kabul etmese de ben ediyorum,
çünkü ben bir doğruluk ışığıyım, Erin.
Sen sadece boşboğazsın.
Merhaba, çocuklar. Ufak bir şey konuşabilir miyiz?
Sen yeni olmalısın.
Ben Jenny.
Saçların harika.
Oldukça... cesur.
Ben de o kadar kısa olsun isterdim, ama kemik yapım uygun değil.
O bir erkek, Jenny.
Ah, anladım.
Neyse.
Neyse! Cidden kafama sıksanıza.
Bu biraz garip.
Ama okul başkanı olarak görevimin bir parçası da, yeni gelenleri karşılamak.
Ve kulağıma gelenlere göre,
bu sabah serviste, bir çeşit olay yaşanmış.
Olay falan olmadı.
Belli ki, yeni gelen kızlardan birini tehdit etmişsiniz.
Döveceğinizi söylemişsiniz.
Yalan bunlar!
Çok sayıda görgü tanığı var.
Hayır, yani, öyle dedik.
Ama şaka olarak.
Sanki şey gibi, "Döveriz seni."
-ama daha çok şaka gibi. -Peki.
Yani, şöyle ki,
bu hiç komik değil, değil mi?
Yani... hem de hiç.
Mizah çok özneldir, aslında. Yani--
Küçük kız, sorun olmadığını söylüyor
ama satır aralarına baktığımda...
Neden satır aralarına bakıyorsun?
Ona inandığımdan pek emin değilim.
Sizi rapor etmek istemiyorum.
Lütfen bizi rapor etme, Jenny. Ne istersen veririz!
Ne istersen!
Kendi adına konuş, ufak meme.
Sanırım üstüne düşünmem gerekli.
Ah, Jenny, bunun üstüne düşün.
Ah, göreceğiz.
Tanrım, Michelle!
Yeni bir okul, korkunç bir yer olarak görülebilir.
Koca Maddy normalden daha manyak görünüyor sanki.
Ama şöyle düşünmeye çalışın...
Şu anda, siz küçük bir tohumsunuz
ve okul da sizin toprağınız.
Köklerinizi salabileceğiniz, güvenli ve istikrarlı bir çevre.
Vay canına, harika bir bakış açısı.
Teşekkürler.
Teşekkürler, kızlar.
Çok güzel duygular.
Çok güzel kelimeler.
Maalesef ki, sadece bundan ibaretler.
Duygular ve kelimeler.
Daha demin şahit olduklarınız, bir kurgudan ibaretti.
Gerçeklik, üzülerek söylüyorum ki, çok daha sert, çok daha acımasız.
Bu yüzden, bu fırsatı, tüm yeni kızlarımıza,
bir tavsiye vererek değerlendirmek istiyorum,
gardlarını düşürmemeleri için.
Sırtlarını kollamak için.
Ah, sırtını kollaması gereken öğrenciler demişken,
size James Maguire'ı takdim edeyim.
Kendini göster, lütfen, James.
Hames, Kutsanmış Meryem Ana Koleji'nde okuyacak ilk oğlan olacak.
Hristiyan Kardeşler Erkekler'e başlayaaktı
ama can güvenliğinden endişe edildi
çünkü, yani, maalesef ki, James bir İngiliz.
Şunu açıklığa kavuşturayım,
Bay Mullan olayının tekrarlanmasına göz yummayacağım.
Anlaşıldı mı?
Bay Mullan olayı ne?
Öğretmen.
İki tane dördüncü sınıf, onu kabloyla bağlayıp
kuru kuru sürtünmüşler.
Gerçekten yakışıklı bir adamdı, yani senin korkacak bir şeyin yok.
Dua edelim. Ah, Baba, Oğul ve--
Lütfen, Michelle.
Hayır.
David Donnelly'nin salak grubuna hiç ilgi duymuyorum.
Güzel görünüyorlar.
Kendi başıma gidemem.
Öyleler mi?
Şu Bobby Sands'i götür.
Tabii, nasıl gideceğim?
-Çok zayıfım, yürüyemiyorum bile. -Orla'ya ne dersin?
-Orla şey-- -Serçe parmaklarımı seviyorum.
Orla, manyak.
Hadi, Michelle, yalvarıyorum sana!
Bu benim David'le olan büyük şansım.
Ben senin için yapardım.
Tamam! Ama ikimiz de orada bir köşede frijit gibi oturacağını biliyoruz.
Ben frijit değilim!
Daha bir erkek bile öpmedin.
Bazen yastığında alıştırma yapıyorsun, ama aynı olduğunu düşünmüyorsun.
Günlüğümü okuman yeterince kötüydü zaten.
Ezberden alıntı yapmasan da olurdu!
Michelle, bana tuvaleti gösterebilir misin?
Kafamı sikiyorsun cidden, anladın mı?
Adı okunan öğrenciler, Rahibe Michael'in ofisine lütfen.
Erin Quinn, Orla McCool, Clare Devlin, Michelle Mallon,
ve ufak İngiliz eleman. Teşekkürler.
Acaba neden çağırıyorlar?
Zorbalık değildi. Zorbalığa teşebbüstü.
Ya okuldan kovulursak?
Okuldan şu güne kadar kimse kovulmadı.
Wanda Gallager bile kovulmadı, hatun IRA'deydi.
Ondan kovulmamış işte.
Erkekler tuvaletini bulamıyorum.
Burası kız okulu, sik surat. Erkekler tuvaleti yok.
Yani, kızlar tuvaletini mi kullanayım?
Hayır, kullanma, sikik sapık!
Kızlar, gerçekten iyi hissetmiyorum.
Titriyorum sanki. Sanırım kan şekerim çok düştü.
Cidden, bir Mars falan yesene?
Kamal ne olacak?
Sikeyim Kamal'ı.
Bakın, içeride ne olursa olsun, birbirimize destek çıkmalıyız.
Tamam mı? Destek olmalıyız!
Hanımlar.
Yani, benimle bir alakası yoktu. Evet, tamam oradaydım, itiraf ediyorum.
Ama ben hiçbir şey yapmadım.
Michelle yaptı. Hepsini Michelle yaptı!
Yapmadığım bir şey için kovulamam!
Eğer birisi cezayı hak ediyorsa, o Michelle olmalı!
Yani, sanırım, hepimiz sana olan saygımızı yitirdik, desem yeridir Claire.
Bu çok üzücü, kızlar. Birinci sınıfları tehdit etmek.
Biz onu tehdit etmedik. Aptal değiliz biz.
Koca Mandy'nin kardeşi o, ve Mandy goril gibi.
Yeter, Mallon Hanım!
Evet, küfretmemelisin, Michelle.
Çünkü sen küfrettiğinde, Meryem Ana, gözyaşı döküyor ve bu da yağmur oluyor.
Doğru, değil mi, Rahibe Michael?
-Kaç yaşındasın sen, Orla? -15.
Evet. Aklını başına toplasan iyi olur.
Hepsi bir yanlış anlaşılmaydı.
Gerçekten, Rahibe.
Bu doğru mu, Tina? Yanlış anlaşılma mıydı?
Bakın, onları ben bile rapor etmedim.
Ben ispiyoncu değilim. Ben bir şey demiyorum.
Onlardan korktuğun için mi?
Ah, ciddisiniz.
Hayır, onlardan korkmadım, Rahibe.
Tamam.
Peki, bu olayı daha öteye taşımakta bir gerek görmüyorum,
ama eğer böyle bir şey tekrar kulağıma gelirse...
Ah, gelmez, Rahibe.
-Öyle mi? -Rahibe Michael, ufak bir soru sorsam,
okulun içerisinde erkekler tuvaleti olmadığı için
personel tuvaletlerini kullanabilir miyim?
Kesinlikle olmaz.
Hepiniz Tina'ya bir özür borçlusunuz, değil mi?
-Çok özür dileriz, Tina. -Çok üzgünüz, Tina.
-Özür dilerim, Tina. -Özür.
-Peki Tina, özürlerini kabul ediyor musun? -Hayır.
Özürlerini kabul etmiyor musun?
Özürlerini kabul etmek zorunda mıyım, Rahibe?
Zorunda olduğunu sanmıyorum, hayır.
O zaman etmiyorum.
Kabul etmiyorum.
Anlıyorum.
Peki, bu olayı bir şekilde sonlandırmalıyım, yani...
CEZA
Buna gerçekten inanamıyorum.
David Donnelly'nin sahnesi kaçıyor, Michelle.
Hepsi o ufak orospu çocuğu yüzünden.
Eğer bir kere daha "orospu çocuğu" dersen...
Senin neyin var?
Bu senin suçun!
Neden benim suçummuş?
Birinci sınıftan birini sen tehdit ettin.
Jenny Joyce'a hareket çeken de sendin.
Artık çaresizim. Bu acı verici.
Beş dakikalığına yüzüme yüzüme ağlamayı keser misin, James?
Çok kötü hissediyorum.
Sanırım vücudum ileri açlık durumuna giriyor.
Vücudum kendini kapatmaya başladı.
Tanrı aşkına, Clare, altı üstü öğle yemeği yemedin!
Orla, o düşündüğüm şey olmasa iyi olur.
Günlüğümü okula getirmiş olamazsın!
Zorundaydım.
Kitap raporumu onun üstüne hazırlıyorum.
-Ver onu bana! -Hayır!
Orada neler oluyor, kızlar?
Günlüğümü almış, Rahibe, ve geri vermiyor.
Onu ben alayım.
Otur.
Maguire Bey, daha önce uyarıldınız.
Bana bir daha sormayın!
Bu kepazelik!
Bir tuvalete erişim iznim olmalı.
-Medeni haklarım ne olacak? -Köşeye.
Ve sen...
Onu ver bana.
-Ah, Rahibe... -Hemen!
El konulanlar kutusuna koymayacak mısınız?
Sessizlik!
Gerçekten mi?
Ne yapacağım şimdi, Erin? O renk piyasadan kaldırıldı.
Bu işkence!
Michelle, daha fazla tutamıyorum.
Sikimde olmamasının neresini tam olarak anlayamadın acaba?
Ah, bak! Sıkıcı günlüğün kadını uyuttu.
Ben rujumu geri alıyorum.
Michelle, bunu yapamazsın! Bu hırsızlık!
Önce o çaldı!
Michelle, yapma!
Ah, Tanrım!
Tanrım, bu iğrenç! Kes şunu!
Al sana İngiliz! Siktiğimin vahşileri!
Bana hiç öyle bakma, Erin! İki pound'unu geri alırsın!
Ama sen özsaygını geri alabilecek misin, Clare?
Tamam, şimdi çıkarsam, David'i yakalayabilirim.
Ya Rahibe Declan uyanırsa?
Gözleri açık uyuması, ne kadar komik, değil mi?
Ne?
Yehova aşkına!
Girin.
Erin, Tanrı aşkına neler oluyor?
O yaşlı rahibeyi öldürdünüz mü kızlar?
Elbette öldürmedik!
O zaman neden cesedinin üstüne işeyip, sandviç falan yaptınız?
Konuşmayın kızlar.
Avukatınız gelene kadar konuşmayın.
Hepiniz bir oturabilirseniz?
Üzgünüm geciktim, Rahibe.
Köprüyü geçemedim. Lanet bomba yüzünden!
İngilizlere şansımı denemek için yalvardım,
ama garip yavşaklar, beni uzun yoldan gönderdi.
Sağlık ve Emniyet Bakanlığı kafayı yedi, Deidre.
N'apıyorsun sen? Ölü rahibenin çantasını karıştırmışsın?
-Rujumu çaldı, anne-- -Yalan söyleme!
Rahibe Declan bir din kadınıydı.
Aslında, biraz eli uzun biri olarak bilinirdi.
Benim annem nerede, Deidre Teyze?
Londra'ya döndü.
Ne? Bensiz mi?
Ah, gözlerini kurula, James.
Beklettiğim için üzgünüm, Rahibe.
Öptüğümün bombasını imha etmek ne kadar sürebilir ki?
Tabii, bütün işi küçük robotlar yapıyor!
-Rahibeleri öldürüyoruz demek? -Ben yapmadım, baba!
Asıl annen duyana kadar bekle sen.
Rahibe Declan'ın ölümü kesinlikle şok edici ve beklenmedikti.
Hepimiz, neler olduğunu anlamaya çalışıyoruz.
-Evet. -Rahibe Declan'ın...
kaç yaşında olduğunu sorabilir miyim?
Cuma günü 98 olacaktı.
Peki.
Bu, duruma biraz da olsa ışık tutmuyor mu?
Nasıl yani?
Kimse, kadının 98 yaşında olmasıyla alakalı
bir şey düşünmüyor mu acaba?
Hayatının baharında göçtü gitti.
Hastane, kalp yetmezliği diyor,
ama benim şüphelerim var.
Telefonda da dediğim gibi,
ölü bedenini bulduğum durum...
hafif bir tabirle, garipti.
Bu yüzden, olayı derinlemesine araştırma kararı aldım.
Çok mantıklı.
Ne?
Bunun neresi mantıklı!
Kadın neredeyse 98 yaşındaymış!
Kalp krizi geçirmiş!
Neden herkes aklını yitiriyor?
Saygılı ol, erin.
Biz hiçbir şey yapmadık! Bu adil değil!
"Ama hayat da adil değil.
Görüyorsunuz, adaletsizlik, benim alıştığım bir şey.
Zaten ben, bir çapraz ateş çocuğuyum,
anlaşmazlıklarla çevrelenmiş.
Ama ben bunların üstüne çıkmayı seçtim.
Barışın yolları, tolerans ve anlayış ile döşenmiştir.
Şiddet hiçbir zaman cevap değildir."
O günlüğü senin gö--
Alt yazı çevirmeni: Mert Hadimlioğlu