NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
WITAMY DZIECI Z CZARNOBYLA
Czytanie ze Świętej Ewangelii.
Która jest nasza?
Nie przysłała zdjęcia.
Jej rodzina pewnie nie ma nawet aparatu.
Początkowo nie będzie mogła się tu odnaleźć,
bo Derry to takie nowoczesne miasto.
Mamy tu masę fajnych rzeczy.
Tam, gdzie ona mieszka, pewnie też mają fajne rzeczy.
Serio? Niby jakie?
Choroby? Biedę?
Nie.
Na przykład drewniane figurki kobiet.
Otwierasz taką,
a w środku jest kolejna, nieco mniejsza.
Otwierasz tę mniejszą, a w środku...
Mówisz o rosyjskich Matrioszkach?
Co robisz?
Wydaję sobie resztę.
Tak się nie robi.
Daj spokój. Mam dać im całego piątaka?
Już to robię.
Mrugnąłeś do kogoś?
Nie.
Widziałam.
Mrugnąłeś.
Nie mam w zwyczaju mrugać. Czemu miałbym to robić?
Nie wiem.
Ale się dowiem.
„Oto słowo Pańskie”.
Amen.
Witamy dziś wyjątkowych gości.
Dzieci z Czarnobyla,
które przyjechały tu, aby powdychać czystego powietrza.
Ponieważ, jak wiemy,
w ich lasach unoszą się różne niezdrowe rzeczy.
Siostro.
Świetna mowa, ojcze, ale pospieszmy się.
Za kwadrans leci Bonanza.
Cóż...
można by kwestionować mądrość kogoś, kto przysłał was właśnie tutaj.
Z deszczu pod...
może nie „rynnę”, ale pod nieco inny deszcz.
Można by rzecz „ulewę”.
Ale proszę was,
nie przejmujcie się tym rzekomym
irlandzkim „konfliktem domowym”.
Musicie wiedzieć tylko jedno.
Jesteśmy ci lepsi.
Witajcie w Derry.
Klasa, co?
Tak to sobie wyobrażałam.
Dzięki moim listom?
Opisy zawsze były moją mocną...
Nie z listów. Z wiadomości.
Jak to, z wiadomości?
Na Ukrainie nie ma wiadomości. Nie macie telewizorów.
Mamy.
- Nie. - Tak.
- Serio? - Oczywiście.
Erin, nie okupuj Rosjanki.
Podziel się nią też z Orlą.
Ona jest Ukrainką.
Skarbie, powiedz coś do Katii.
Twoje imię brzmi trochę jak „kot”.
- Racja. - Znasz Jacka McGinleya?
W 88. albo 89. przeprowadził się do Moskwy.
- Serio? - Nie.
- Taki krępy. - Nie.
Kręcone włosy, sepleni.
Nie znam tego człowieka.
Może i lepiej, skarbie.
To wredny fiut.
Sporządziłam program twojego pobytu.
W ostatnim liście przesłałam ci kopię.
Nie czytam twoich listów.
Nie rozumiem.
Twoje listy... nudzą.
- Są „nudne”. - Właśnie.
- Nie o to... - Wolno tu palić?
Nie, nie wolno!
Mama wyczuwa dym jak pies.
Twoja mama pozwoliła nam zobaczyć Ruskę.
Ukrainkę.
- To ona? - Fajna, co? W połowie moja.
- Nieprawda. - Jest. Mama tak powiedziała.
Szczęściara z ciebie.
Błagałam matkę o jedną, ale ponoć nie mamy miejsca,
odkąd wprowadził się do nas mój głupi angielski kuzyn.
Tak, James, mówię o tobie.
Zrozumiałem. Dzięki, Michelle.
Widziałaś tego gościa od Jenny Joyce?
Olbrzym.
Zaczynam myśleć,
że pora stracić resztę dziewictwa.
Gość się kwalifikuje.
Pomożesz mi.
Szepnij dobre słówko swojemu kumplowi Cossackowi,
żebym mogła...
Przestań.
Przykro mi z powodu waszych problemów z elektrownią.
Dzięki.
Tak naprawdę, mamy ze sobą wiele wspólnego,
bo też jesteśmy młodzieżą z niespokojnego miejsca.
To nie to samo.
W Czarnobylu doszło do katastrofy jądrowej.
A wy lubicie ze sobą walczyć i szczerze mówiąc,
nikt nie rozumie, dlaczego.
To konflikt na tle politycznym, Katiu.
I religijnym.
Nie macie tu różnych wyznań,
tylko dwa gatunki jednej religii.
Cóż... tak.
Ale... to nieco bardziej skomplikowane.
Dla mnie, to głupie.
O Boże.
To jest głupie.
Tak bardzo głupie!
Kto to?
To tylko James.
Jesteś przystojny.
I seksowny.
Słabo zna angielski?
Co się dzieje?
Czemu ona to robi?
Chuj wie. On cuchnie.
- Chyba się jej podoba. - A jemu?
Trudno powiedzieć.
Jeśli jemu się to nie podoba, to...
nie jest to molestowanie?
Trzeba to powstrzymać.
Kto chce dropsa?
A po przeczytaniu mi swojej poezji,
Erin pokazała mi stare mury.
To nie byle jakie mury.
To Mury Miejskie,
które są wyjątkowo ciekawe.
Skoro nie urzekły jej twoje mury, to trudno.
Tato, jakieś wieści?
- Raczej nie. - Dobrze.
Shay Harkin powiedział mi, że wczoraj w południe byłeś w piekarni Duggana.
Co w tym dziwnego?
Kupiłeś dwie drożdżówki.
Często tak robię.
Ciastko z jabłkiem...
i rurkę z kremem.
Rurkę z kremem?
To nie w twoim stylu.
Nie wmusiłbyś w siebie rurki z kremem.
To był eklerek.
Ciastko z jabłkiem i eklerek.
Shay mówił o rurce.
Rurki, eklerki. To ważne?
Przysięgał, że widział, jak je pakują.
Shay ma sokoli wzrok.
Mówił też, że z piekarni skręciłeś na Pump Street.
Serio?
Kogo tam znasz?
Co robiłeś na Pump Street
z rurką z kremem?
- Odwiedzałem kogoś. - Kogo?
- Nowego znajomego. - Mężczyznę?
Tak myślałam.
Kupił rurkę dla swojej kochanicy. Co o tym myślisz?
Poznaliśmy się na Drodze Krzyżowej.
Przy której stacji?
Drugi upadek Jezusa.
Nie chcę znać szczegółów.
Maeve i ja...
Po prostu się lubimy.
Maeve? Tak się nazywa?
Tak.
Maeve? Tak do niej mówisz?
Tak.
Maeve. Maeve.
Serio? Maeve?
- Czemu twoja matka tak robi? - Nie do wiary.
- To dobrze. - Nie wtrącaj się!
To do niej puszczałeś oko na mszy?
Puszczanie oka? W twoim wieku?
Chryste, mdli mnie.
To taki przyjacielski gest.
Nie ma czegoś takiego!
- Nie? - Nasza matka ledwo oziębła,
a ty już puszczasz sobie oko.
Ona zmarła dziesięć lat temu.
Co ci mówiłem?!
Wybacz.
Straciłam apetyt.
Zadowolony?
No wiecie, to taka laska w stylu:
„Mam grzywkę, fajki i własne zdanie”,
„Nudzą mnie mury”. Nie jest taką...
Potulną wieśniaczką, jaką zamówiłaś?
Tak. Nie.
Nie ufam jej.
I jeszcze powiedziała, że moje listy są nudne...
Mam wrażenie, że to jakaś zakręcona psychologiczna gierka.
Albo twoje listy są kurewsko nudne.
To wciągająca lektura.
Nie lubię tego, jak się wyrażacie o mojej dziewczynie.
I jeszcze podoba się jej James.
Czy to nie dziwne?
To dość pokręcone.
Nie rozumiem tego.
Mówię wam, że ona coś kombinuje.
Tak czy siak, musi mnie zapoznać z tym wielkim Ruskiem.
Podoba mi się, że ona świeci w ciemności.
Słucham?
Są napromieniowani, więc świecą w ciemności.
Otworzyła mi też oczy na to,
że powinniśmy łamać tutejsze bariery.
Nie określać się jako Irlandczycy, Brytyjczycy, katolicy czy protestanci.
Ale jako ludzie
z ludzkimi sercami i głowami,
rękami i innymi ludzkimi przymiotami,
bo w gruncie rzeczy, wszyscy jesteśmy... ludźmi.
Cześć.
Zbliża się olbrzym. Powtarzam, olbrzym.
Cześć.
To Artem.
Witaj, Artemie.
No dalej!
Ona chce się z tobą bzykać.
On niewiele mówi.
Czy on...
jest na smyczy?
Ciągle gdzieś uciekał.
Mam przeczucie, że Artem i jego znajomi tęsknią za domem.
Mogliby spędzić razem nieco czasu.
Dlatego dziś w domu urządzam wieczorek.
Będzie super. Mam nawet czekoladową fontannę.
Kusząca propozycja,
ale wolę trzymać naszych Ukraińców osobno...
Chryste. To David.
Właśnie wszedł David Donnelly.
Dobra, nie patrzcie.
Nikt się nie patrzy.
Masz playlistę na dziś?
Ustaw sprzęt przed siódmą.
Twoja kapela będzie tam grać?
Nie, będę tam tylko didżejem.
Dorabiam sobie.
Moja kapela nie gra coverów.
Muszę być uczciwy względem siebie.
Nie zapomnij składanki z Grease.
Jasne.
Po namyśle,
sądzę, że Katii przyda się ta impreza.
Może pomoże jej nieco wyjść ze skorupy.
Wyglądasz bardzo...
piersiasto.
Tak lubię.
Idziemy?
Katia!
Proszę, proszę.
Ten dom jest zajebiście wielki!
James może być w opałach.
Szczerze? Gówno mnie to obchodzi.
Gdzie Katia?
Nie wiem. Czemu pytasz?
Muszę jej to dać.
Cześć, dziewczyny.
Masz na cyckach Union Jacka?
To mój manifest.
Do spuszczenia ci manta?
To, że to noszę, nie powinno nic znaczyć.
To tylko kolory i kształty.
Ta flaga to nie tożsamość.
Musimy pozbawić te symbole mocy.
Pytanie. Nie możesz być normalna?
- Orla, dobra czekolada? - Bardzo.
Skupcie się.
Widział ktoś Artema?
Rozwiązałam go, żeby się wysiusiał
- i gdzieś zniknął. - Co?
Wiem, że to może was zszokować,
ale Katia chyba chce dziś pozbawić Jamesa dziewictwa.
Znalazłam w jej torebce kondomy. I to prawdziwe.
W Derry pewnie są nielegalne.
- Zmądrzej. - Powstrzymajmy ją.
- Tak! - Tak jest!
Muza!
Dziewczyny, nasza piosenka!
- Zgubiłem Katię! - Dobrze.
Na parkiet!
Ona go nie kocha, tylko wykorzystuje.
Chce się czymś zająć.
Nie bzyknie Jamesa.
On nie jest zabawką.
Jeśli chce bzyknąć Jamesa,
to niech to zrobi.
Nikt inny nie tknie tego fiutka.
Może nadszedł jego czas. Każde z nas kiedyś to zrobi.
Ty raczej nie.
Ja też tego nie widzę.
Oto i on.
Udajesz niedostępnego, Artemku?
Albo go nie interesujesz.
Daj spokój.
Cholera!
James.
Jak mógł tu sprowadzić inną kobietę?
Jak mógł ją tu przywieźć?
Do domu naszej matki.
- Ona tu nie mieszkała. - Milcz, Gerry.
Zapraszam, Maeve.
To moje córki.
To Mary, a to Sarah.
Witaj, Maeve.
Maeve.
Jestem Gerry, mąż Mary.
Mary i Gerry z miasta Derry.
Zaparzę herbatę.
Pójdę po różaniec.
Rozgość się.
Nie trzeba jej pytać dwa razy.
Coś mówiłaś, moja droga?
Dom jest na Gerry'ego, nie na ojca.
Jeśli o to ci chodzi.
O co mi chodzi?
Ciasteczko? Wafelka?
- Markiza? - Ile masz lat, Maeve? Trzydzieści?
Sześćdziesiąt dwa.
Szukasz bogatego tatuśka?
Chcę, żebyś wiedziała,
że nigdy nie nazwiemy cię „mamcią”.
Dobrze.
A ja dodam,
że choć nie jestem zadowolona z tego, co robisz z moim ojcem,
to muszę przyznać, że masz świetny fryz.
Idealna objętość, uroczy styl.
Wiem, że ty chcesz mnie, a ja ciebie.
Koniec gierek.
Nie chcę kłopotów!
Błagam, zostaw mnie w spokoju!
Skąd ten irlandzki akcent?
Ustawcie się po prawej.
Jeden Chupa Chup na głowę.
James, muszę ci coś powiedzieć...
O, Dip Dab.
Dobra, powiem tak.
Katia zamierza uprawiać dziś z tobą seks.
- Wiem. - Tak?
Spotkamy się na piętrze. Najpierw kazała mi coś zjeść.
Najwidoczniej, seks jest wyczerpujący.
Nie chcesz tego.
Ależ chcę.
- Nie jesteś gotowy. - Jestem.
Ona cię nie kocha, tylko wykorzystuje.
Tak, ale rzecz w tym, że mam to gdzieś.
Nie pozwolę ci tego zrobić.
Nie powstrzymasz mnie.
W takim razie, będę się przyglądać.
- Co? - Słyszałeś.
Jeśli nie zmienisz zdania,
upewnię się, by ci się nie podobało.
Trochę się obijam.
Jenny jest męcząca, co nie?
Co? Tak. I to bardzo.
Mam piwo. Pomożesz mi je przemycić?
Daj mi chwilę.
Muszę... Zaraz wracam.
Nie ruszaj się.
Minutka.
Gdzie Katia?
Gdzieś na piętrze. Chce bzyknąć mojego kolegę.
Jestem jej winien.
I sprawa się komplikuje.
Uwierzyłabyś?
Afiszuje się nią przed nami.
Nie znam już tego człowieka.
„Święta Maryjo, Matko Boża,
módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen”.
Nie do wiary.
Ciasteczko?
James?
Na co komu taki wielki dom?
- James? - Cześć.
Co tu się dzieje?
- Wyjaśniam sprawę Clive'a. - Kogo?
Chryste!
Ty grzeszny Brytolu!
Słucham?
Wiem, co kombinujesz.
Wolne żarty.
Powinienem kombinować,
ale nie mogę znaleźć osoby do wspólnego kombinowania,
bo ten dom to jebany labirynt!
Cicho! Wystraszysz Clive'a.
Co za Clive?
Clive...
to protestant ze Wschodniego Belfastu.
Wrócił z Ibizy,
pomylił autobusy na lotnisku w Aldergrove i zasnął.
Obudził się w Derry w otoczeniu Rosjan i katolików.
Jest posrany ze strachu.
A gdzie prawdziwy Artem?
Pewnie na Grobli Olbrzymiej.
Cudzoziemcy ją uwielbiają.
Chcę do domu!
Ale ona mnie nie puszcza!
Nie puszcza mnie!
Podejrzewam też, że na Ibizie przesadził z kwasem.
Tu jesteście!
Bogu dzięki!
Cokolwiek robisz, nie bluzgaj na papieża!
Jest ich więcej.
Chryste, Orlo, zaraz puścisz pawia.
Dam radę.
James, o co chodzi? Czekam i czekam.
Nie chcesz już seksu?
Nie, jasne, że chcę! I to bardzo!
- Chodź. - Napawasz mnie wstrętem!
Powinieneś się wstydzić.
Spadaj!
Rozumiem twoją desperację, ale żeby za to płacić?
Co?
Myślałeś, że się nie dowiem?
Niby co?!
O czym ty mówisz?
O tym, że to prostytutka.
Ja prostytutka?
Daj spokój. Policzy cię za to.
Prawda? Przyznaj.
Nie.
Nie sądzę.
Choć mógłbym to rozważyć.
Jak śmiesz?
Biedna Ukrainka musi być prostytutką?
Posłuchaj.
Najpierw dostawiała się do Jamesa.
Co ją opętało?
Chodziło jej tylko o forsę!
- To przystojny chłopak. - To Angol.
- Nie mam z tym problemu. - Powinnaś.
Po drugie, ona ma kondomy.
W torebce!
Cała paczka! Widziałam!
Idjotka!
Idiotka! I po trzecie,
przez cały wieczór ukraińscy chłopcy
przychodzą do niej z forsą, którą niby byli jej winni!
Jak to wytłumaczysz?
Organizuję...
Jak wy to mówicie „ściepę”,
żeby kupić Jenny prezent w podziękowaniu za imprezę.
Moi kochani.
No dobra.
To wiele tłumaczy.
- Idiotka. - Erin, serio?
Obraziłaś mnie i zepsułaś niespodziankę dla Jenny.
Powinnaś wyjść.
Tak czy owak... to był miły wieczór.
Świetnie się spisałaś.
Katiu, porozmawiajmy o tym.
- Proszę. - Mam dość gadania.
To razistowska, protekcjonalna dziwka!
Rasistowska, przez „s”.
Dziewczyny, wyrażajcie się.
Chyba nie chcesz przeprowadzić się do Jenny Joyce?
Owszem, chcę.
Ma osiem sypialni i czekoladową fontannę.
Erin, jesteś zadowolona?
- Pozbawiłaś nas Rosjanki. - Ukrainki.
Brawo, panie Joe.
Ona jest seksowna, a pan nadal żyje.
Trzeba się zabawić.
Czy w domu Jenny Joyce naprawdę jest osiem sypialni?
Tak.
Przy niektórych
są nawet malutkie łazienki.
No co ty?
Twoje córki
nie są jeszcze gotowe.
Będziemy się widywać na mszach.
Dobrze.
Daj dłoń.
Powiedz Sarze, że to numer gościa, który układa mi włosy.
To artysta.
Trzymaj się.
Maeve wyszła?
Tak.
Miła babka.
Owszem.
Mary i Sarah w końcu się przekonają.
Trudno im się pogodzić, że masz kogoś innego.
Idealizują swoją matkę.
Odpieprz się, Gerry.
I mają rację.
Byłaś idealna.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz.