Bildiğiniz gibi dönem başında Piskopos çok güzel bir dinî sanat eserini
nezaket göstererek Immaculate Kız Lisesine hediye etmişti.
Büyüleyici "Prag'ın Bebek İsa'sı" eseri.
İşte buyurun.
Her şeyiyle harika bir arkadaş.
Ne olduğunu hâlâ anlamadım.
İsa işte, oldu mu?
Büyük kırmızı şapka neden?
Bilen yok.
Derry piskoposluk bölgesindeki okulların elden ele aktarması
Piskopos'un dileğiydi.
Bu yüzden Saint Benedict Lisesinin müdürü
Bay Malone,
devir töreni için bugün bizlerle. Hoş geldiniz Bay Malone.
Gerçi boşuna gelmiş olabilirsiniz.
Çünkü düşündüm de
burada kalmasını yeğliyorum.
Ofisime ışık katıyor.
Bana karşılık vermiyor.
Seviyorum bu arkadaşı.
Piskopos için sorun olursa benimle görüşebilir.
Başka ne vardı?
Ha, evet.
Maalesef Rahibe Patrick
ayrılmaya karar verdi.
İlkel ve yabani bir bölgedeki
putperest yerlileri eğitmek üzere misyonerlik işine dönüyor.
Belfast'ta öğretmen olarak görev yapacak.
Tam olarak söylersek.
İdare Meclisi, yerine atanan kişinin bugün geleceğine söz verdi.
Tabii, her zamanki gibi bir palavraydı.
Galiba beni bekliyordunuz.
Hadi buyurun.
BAYAN S. DE BRÚN
Ne yapmalıyız efendim?
Demek ne yapmalısınız?
Soruya bak.
Ben daha iyisini sorayım.
-Ne yapmak istersiniz? -İş pişirmek.
Aslında şiir ödevi hakkında yorumlarınızı duymayı çok isterim.
Kıç yalayıcı.
Başarı notumuzu etkileyecek millet.
Burası 12-A, değil mi?
Evet efendim.
-Adın? -Jenny. Jenny Joyce.
İşte burada.
"Çiçek", yazan Jenny Joyce.
-Sesli okumayacaksınız, değil mi? -Tabii ki.
Bir şiir daima sesli okunmalıdır.
''Bazı çiçekler uzundur Bazıları kısa
Bazıları ise neredeyse hiç büyümez.''
-Peki. -Bitmedi ki.
Bitmeli. İşte köpek hakkında bir şiir.
Yine köpek hakkında bir şiir.
Bu, isimsiz. "Dikenler Arasında Bir İngiliz Gülü"
Neden isim yazmadığını anlayabiliyorum, öyle olsun.
Köpek şiiri, ağaç hakkında bir şiir.
Bunun adı ise "Oğlanlar".
"Bence oğlanlar gerçekten havalı
Özellikle de poposu güzel olanlar."
Buna haiku deniyor.
Ben öyle demezdim.
Köpek şiiri, yine aynı.
İşte, biri de köpek resmi çizmiş.
Hiç fena değilmiş.
Çok teşekkürler.
Bu da İngilizce dersini ne çok sevdiklerinden bahsetmiş.
Öğretmene karşı utanç verici bir yaltaklanma çabası.
Köpek şiiri, köpek şiiri, kedi şiiri...
Evet?
Bu sınıftakilerin çoğu,
ki bu sözüme kimse alınmayacaktır,
yaratıcı olmaktan pek anlamıyor.
Oysa ben yıllardır yazıyorum ve kendimi dışa vurmaktan
korkmuyorum.
Cesur olmaktan, risk almaktan.
Adın neydi?
Kuzenim olur.
Erin Quinn.
Bakalım.
"Ben yatağımda uzanmışken Sokaklarda atılan kurşunlar
Kafamın içindeki kurşunların yanında
-Birer hiçtir." -Sorunlarla ilgili,
siyasal anlamda
ama ayrıca kişisel anlamda
kendi sorunlarımla da ilgili.
Hayır, zayıf analojinin farkındayım.
Bu cesaretle değil,
cesur olamayan biriyle ilgili.
Eserimdeki inceliği yakalayamadıysanız üzgünüm.
Şiir gerçekliktir.
Harika bir şiir ham, gerçek ve karmaşık olur.
İhtişamlı ve çirkin olur.
Ruhun derinliklerinden gelir
ve birbirimizi, kendimizi anlamamıza yardım eder.
Söylediğimi anlıyor musunuz?
Evet.
Evet, sanırım anlıyorum.
Tabii, ne demezsin.
Hayatta çoğu zaman sayfayı yırtıp baştan başlamanıza izin verilmez.
Ama ben size bu şansı vereceğim.
Beni etkileyin.
BU GECE GÖSTERİMDE OLAĞAN ŞÜPHELİLER
Bu çok güzel Gerry.
Birlikte bir şeyler yapmak iyi gelir dedim.
-Baş başa, anlıyor musun? -Mary, Gerry.
Burada sigara içmek yasakmış.
İnanabiliyor musunuz?
Çok barbarca.
Sarah, burada ne arıyorsun?
Mary ufak bir gece kaçamağındayız, dedi.
Belki arkadaş istersiniz, diye düşündüm.
Neden? Neden böyle düşündün?
-Sarah. -Bak, kimler varmış?
-Ne harika. -İsa aşkına.
Evet. Ne var ne yok?
Burada sigara içilmiyor Kieran. Olacak iş mi?
Ne hoş bir sürpriz.
Sarah sinemaya gidelim deyince sandım ki... Yani sadece
ikimiz oluruz sanmıştım.
Hayır, bu çok şey olurdu... Nasıl denir? Normal.
O hâlde çifte randevu oldu.
Babam nerede kaldı acaba?
Pardon?
-Biletler bende. -Henüz filme karar vermedik.
Listedeki isimlere bakılırsa şu film iyi gibi.
Senin adam oynuyor, Glenroe'daki şu çiftçi.
Gabriel Byrne mü?
Glenroe'dan beri epey işe imza attı.
Ya sen kimsin? Menajeri mi?
Baba, anlamıyorum. Sinemadan nefret edersin.
Colm'suz vakit geçirmenin tek yolu olduğunu anlayınca değiştim.
O sıkıcı hergelenin konuşmadığı tek yer burası.
Colm gelmedi, değil mi?
Baba?
...tabii gençlik yıllarımda hiç şekerleme yemedim demek değil
ama sonra Ballynahinch'li şu adama olanları duydum.
Adı neydi?
Az önce aklımdaydı.
Elbet hatırlarım. Neyse,
Ballynahinch'li bu adam, adı Gismead,
şekerlemelere deli oluyordu.
Tabii yemeye doymuyordu ama en sonunda
biri boğazına takıldı ve öldü.
Galiba armutlu şekerlemeydi.
Akide şekeri de olabilir. Ne olursa olsun,
öyle ölmek istemem.
Biliyorum canım. Biliyorum.
Çok romantik değil mi?
O yalnız herif, iğrenç bir pislik.
Ona güveneyim deme.
Sırf meraktan soruyorum, baban onu duyabileceklerini mi düşünüyor?
Özür dilerim millet.
Ufak bir güvenlik uyarısı aldık.
Korkarım ufak bir tahliye gerekecek.
Bu yüzden beni takip ediniz.
Güzel.
Harikasınız.
Bir daha gece için plan yapmana izin vermem.
Öyle olsun.
Keyser Soze'ye ne olacak?
Keyser Soze de kim?
Aynen.
Tanrım. Tüm bu yazı işi ve şamata tam bir kâbus.
-Biliyorum. -"Binmek" ile kafiyeli ne var?
-Kinmek? -Kinmek? Ne bok anlama geliyor?
-"Kinmek" diye bir kelime yok. -Var Michelle.
"Kinmek" mi? Resmen uydurdun.
Sessiz olabilir miyiz lütfen?
Ne dersin James?
Kahverengi bittiğinden gözlerini kırmızı yaptım.
Gözlerim yeşil.
Şimdi mi söylenir?
Çok düşünmemeye çalışıyorum.
Bir nevi içimden aksın.
Bu çok iğrenç.
Şu kadar yazdım:
"Biliyorsun, birbirimize aitiz Sen ve ben, sonsuza dek
Nerede olursan ol Sen, yol gösteren yıldızımsın.''
Bu, Home and Away'in jenerik müziği değil mi?
Öyle mi?
Tanrı aşkına!
...Alec Baldwin'in kardeşi.
Söyledim ya, o Gabriel Bryne.
Kötürüm olan adam aksini söyledi.
Kötürüm olan adam onu koruyordu baba.
Aman... Tanrım.
Anne, açıklayabiliriz.
Noel dolabı demeyin!
Küçük kekleri de bitirmişler Mary.
Hayvansınız, hepiniz.
Şiir için enerji lazımdı.
Enerjiyi göstereceğim ben size.
Bir avuç çikolata para alacaktık Mary
ama sonra peş peşe geldi.
Şimdi ne yapacağım? Baştan başlamam gerekecek.
Hem aralık ayı geldi çattı.
Daha sekiz ay var aşkım.
Sana hava hoş, değil mi?
-Pardon? -Seni Noel dolabını
karıştırırken gördüm.
Ufaklıklardan çok önce daldın.
Hayatım üzerine bahse girerim.
Bu asla doğru değil.
Kurtarabildiğimizi kurtaralım.
Sadece birkaç Snowball kalmış Mary.
Tam anlamıyla çullanmışlar.
Annelerinizin kulağına gidecek.
-Kahretsin. -Aynen, kahretsin kızlar.
Noel dolabına dokunulmayacağını biliyorsunuz.
Stresliydik.
İngilizce öğretmeni şiirlerimizi yırtıp bir gecede tekrar yazmamızı istedi.
Kimmiş o çokbilmiş?
Adı Bayan De Brún. Bir parça cadı
ama göz kalemi muhteşem.
-Kuyruklu mu, buğulu mu? -Sanki ikisi de.
İlginç.
Şiirlerinizi mi yırttı?
İçten yazmamışsınız, dedi.
Tanrım, ne demeye içten yazmadınız?
Cidden mi?
Zor diye vaz mı geçtiniz?
-"Çuvallayabiliriz, niye deneyelim" mi? -Kesinlikle.
Size anlayacaktır demiştim.
Bunlara hiç durup baktınız mı?
Geçmişteki bu yüzlere.
Aslında sizden pek farklı değiller.
Onların da hayalleri vardı.
Onların da
hırsları vardı ama artık yoklar.
Öldüler.
Toz oldular.
Soldan üçüncüsü teyzem Anne.
Hâlâ hayatta.
Daha 54'ünde. Ballymagorry'deki mobil kütüphaneyi
-işletiyor. -Sessiz ol!
Peki o hayalleri, o hırsları uygulamaya geçirdiler mi?
Kızlar, bir gün siz de koridorda asılı eski bir fotoğraftan ibaret olacaksınız.
Sadece
tek bir hayatınız var.
Yaşamaktan korkmayın.
Kendi sesinizi bulun.
İzinizi
bırakın.
Derine gidin.
Nefret ettiğiniz bir şey.
Küçümsediğiniz bir şey.
İçinizde tutmak yok. Hadi. Dışarı vurun.
Adaletsizlik!
Evet!
-Ön yargı! -Güzel.
Çok güzel.
-Matematik! -Hadi!
Çoraplarım!
Tamam.
Okula gecikmek!
Piyano dersleri!
Buradakilerin o kadar küçük bile sayılmayacak şeyler için
"ufaklık" kelimesini kullanması.
Aptalca ama aksanını sevdim James.
Bayan De Brún inanılmaz biri.
Hiç böyle birine rastlamadım.
-Tam bir ilham kaynağı. -Kesinlikle.
İnsanın içine işlemeyi biliyor.
Hem de nasıl.
Hayatımı değiştirdi. Gerçekten.
Aksanımı seviyor.
Onun için canımı verebilirim.
-Sanırım ben de. -Ben de.
-Siktirsene. Neden olmasın? -Evet.
Ben de onun için canımı verirdim
ama onu sadece iki gündür tanıdığımızın da bilincindeyim.
Ve?
Gece yarısı bizi evine davet etmesi biraz tuhaf.
-Yani? -O bir öğretmen.
Bir öğretmenden fazlası.
Tamam. Harika olduğunu anlıyorum
ama sanki biraz uygunsuz olabilir gibime geliyor.
-Hadi Clare, çok şartlanmışsın. -Bu ne demek?
Biraz rahatla demek, lanet olası.
Ben gayet rahatım, sağ ol.
Kabul et. Tam bir oyunbozansın.
Oyunbozan değilim.
-Biraz şarap? -Hayır, aslında ben...
Şerefe.
-Bir tek daha. -Tamamdır.
Pek eşyanız yok.
Sahip olduğum her şey bir bavula sığar.
İnsanlar kendilerini neden anlamsız şeylerle bunaltır,
hiç anlamış değilim.
Evet, mülkiyetten nefret ederim.
Öyleyse Sylvanian Family koleksiyonun benim olabilir mi?
-Kapa çeneni Orla. -Bağlanma hissini sevmiyorum, tamam mı?
Hayat spontane olmalı.
Özgür olmalı.
-Hem de çok. -Sláinte.
-Aslında güzelmiş. -Tadı biraz kan gibi.
Hayat benim için hemen sönecek bir mum değil.
An itibariyle elimde tuttuğum müthiş bir meşale gibidir.
Ve olabildiğince parlak olmasını istiyorum.
Bu çok güzel.
Elbette.
-Favori sözüm. -Acele etme, Oliver Reed.
Ya seninkisi ne?
Camdan bebeğe dikkat et çocuğum.
Çok sıkı tutarsan kırılır ve kanın akar.
Hiç tanıdık gelmedi. Kim söylemiş?
Ben. Benim sözüm.
Havada süzülüyor gibiyim.
Harbiden uçuyor lan.
Bak sen.
Ne işler karıştırıyorsunuz?
Bir şey sayılmaz.
Bayan De Brún'un evinde takılıyorduk.
Evinde miydiniz?
Gece gece mi?
İyi de bu, biraz uygunsuz.
Asıl uygunsuz olan annen.
-Hiç mantıklı değil. -Asıl annen mantıklı değil.
-Sarhoş mu? -Asıl annen sarhoş.
Tamam Clare, anladık.
-Seni görmek güzel Jenny. -Kendine iyi bak.
Dün gece gözümü bile kırpmadım.
Ben de.
Keyser Soze'den mi?
Yok, ne zaman bigudilerimle yatsam tam bir kâbus oluyor.
O zaman neden yapıyorsun?
Saçım hiç hacimli değil Mary. Başka ne yapayım?
-Pete Postlethwaite aklıma yatıyor. -Pete Postlethwaite değildi.
Asla olamaz.
Dikkatimi toplayamıyorum. Bu gece yine gitmeliyiz.
-Artık ilanlarda yok aşkım. -Ne?
-Artık oynamıyor. -Aferin.
-Benim hatam değil. -Tabii, hiç olmaz zaten.
-Ne yapacağız? -Videosunun çıkmasını bekle.
Yapamam Gerry. Dayanamam.
Öğrenmem gerek.
-Biz kaçtık. -Çorapların nerede canım?
Bana göre değiller anne.
Özür dilerim.
Donacaksın.
Ne yaptığımı biliyorum.
Herkese iyi günler.
Bu neşe ne böyle?
Bilirsin işte... Hayat.
Bir işler karıştırıyorsun.
Ve ne olduğunu öğreneceğim.
Yemin ederim,
senin ve Keyser Soze'nin arasında allak bullak oldum.
Keyser Soze de kim?
Yüce Tanrım.
Lütfen oturun hanımlar.
Bayan De Brún nerede?
Gitti ve geri gelmeyecek.
-Ne? -Biliyordum.
Sabah uyandığımda korkunç bir şey olacakmış
ve ben derinlerde aslında
kötü biriymişim gibi hissettim.
Buna akşamdan kalma kafa deniyor. Geçer.
Dönem sonuna kadar bu derse ben gireceğim.
Düşündükçe saçımı yolasım gelse de mecburiyet işte.
Sendin, değil mi?
Ne yaptın? Ne söyledin?
-Neden bahsettiğini bilmiyorum. -Ya ne demezsin, ispiyoncu.
-Bu kadarı yeter. -Anlamıyorsunuz Rahibe.
Bayan De Brún,
bize dokundu.
-Ne? -Düşünmemizi, hissetmemizi sağladı.
Tanrı'ya şükür.
Tuz biber ekerdi.
Onu kovamazsınız.
Bayan Quinn.
Bana eşitmişiz gibi hitap edebileceğiniz yönünde
yanlış bir fikre kapılmışsınız.
Kendinizi dizginleyip oturmanızı öneririm.
IMMACULATE KIZ LİSEMİZ
MÜDÜR
Ya içerideyse?
Bugün cuma, judo dersindedir. Rahat ol.
Ürkütücü boktan bir ufaklık, değil mi?
Kayıtlara geçsin diye bir kez daha söylüyorum,
bugüne kadarki en kötü fikrimiz olabilir.
Bayan De Brún'a yardım etmek istiyor musun?
Kutsal bir heykele el koymadan
-yardım edemez miyiz? -Ona el koymuyoruz Clare.
Onu kaçırıyoruz.
Ne farkı var?
Bence farksız.
Bayan De Brún'un işe geri alınması koşuluyla iade edeceğiz.
Eminim, Rahibe Michael buna dünden razı olacaktır.
-Bence de. -Tamam, fotoğrafı çekelim.
Harika. Ben fidye notunu yazayım.
-Bugünün gazetesi lazım. -Neden?
Kaçırma işinin aptalca bir parçası işte.
Geçen haftanın kilise bülteni var.
O da olur.
El yazımı tanımasın diye sol elimi kullanacağım.
Mükemmel.
Şöyle mi başlasam?
"Sevgili Rahibe Michael" mı yoksa "İlgilinin dikkatine" mi desem?
Pek emin değilim.
-Biraz şişman çıkmış. -Hoş olduğu söylenemez.
Belki şu tarafa doğru biraz çevirirsek...
Bence daha öne gelmeli.
-Yeri iyiydi. -Fotoğrafı çekecek olan benim.
-Siktir git! -Bırak şunu Michelle!
Aman Tanrım!
Pekâlâ.
Plandan bir parça saptık.
-Yapıştıralım. -Harika!
Sadece... Tekrar yerine oturtacağız.
Yerine oturttuk mu tamam.
İsa aşkına! Hâlâ neden buradasınız?
Biri zorla girdi sandım.
Zavallıcığa yazık olurdu.
Bazı ciddi hareketler öğrendim de.
İngilizce projemize çalışıyorduk Rahibe.
Yana çekilin.
Tanrı aşkına, siz ne halt yediniz?
Orla, kafasını ters yapıştırmayı nasıl becerdin?
-Tanrı aşkına, şapka takıyordu. -Sessiz olun.
Peki, Mary, Sarah, Deirdre,
kafa koparma işine sizinkiler de mi karışmış?
-Ben yapmadım anne. -Benimle konuşma Clare.
Aslında, nefes bile alma.
Oturun Bayan Devlin.
Heykel bu odadan çalındı.
Bu yüzden Bayan Mooney'den olay yerini fotoğraflamasını istedim.
Ya masrafını karşılayarak yenisini alırsınız
ya da okul dava açar.
Aslına bakarsanız Rahibe,
laf olsun diye söylemiyorum
ama daha iyi görünüyor.
Kafası ters dönmüş gibi görünüyor.
Ayrıca bir hafta uzaklaştırma vereceğim.
-Lütfen, olamaz. -Bir hafta mı?
Bir hafta başımıza mı kalacaklar?
Makul olun Rahibe, ufaklığın kafasını koparan biz değiliz.
-Tanrım, sen de karışmışsın. -Bir kazaydı anne.
Bu fidye notunu da "kazayla" mı yazdın?
Peki, o kısmı kaza değildi.
Ama Bayan De Brún'a olanlar moralimizi bozdu.
Yanlıştı.
-Kovulmamalıydı. -Kovulmadı.
Ne?
Böldüğüm için özür dilerim Rahibe ama P-45 belgesini alabilirsem
hemen çıkacağım.
-Nasıl? -Bayan De Brún ayrılmaya karar verdi.
St. Dominic's Kız Lisesinden teklif aldım.
Ücret daha iyi, tatil ödeneği, emeklilik maaşı da harika.
Sonra çalışmalar. Reddedemedim.
Ya anı yaşamaya ne oldu?
"Hayat spontane olmalı." sözünüze ne oldu?
Biliyorum ama ev almak ve ev kredisi oranları
şu an belimi büküyor.
-Bir de bana sorun. -Çok vahim.
Rahibe olmamın bir nedeni de
ücretsiz ev imkânı.
Ama Bayan De Brún, verdiğiniz ilhamla en iyi eserimi yaptım.
Anlıyorum. Ve bu...
"Camdan Bebek" şiirimdeki gibi. O, camdan bir bebek.
O, camdan bir bebek. Dün gece okudum ya.
Doğrusu, pek kulak vermedim.
Hoşça kalın.
Carpe diem.
Carpe gerzek.
Demek ki gerçek Bayan De. Brún'u hiç tanımamışız.
Keyser Soze gibi.
Kötürüm olan adam.
Ne?
Keyser Soze.
Kötürüm olan adamdı.
Sürekli saçmalayıp duran.
Şu tiplerden biriydi... Nasıl denir?
Güvenilmez hikâyecilerden.
-Çok akıllıca. -Evet.
Ben de öyle düşündüm.
Bu tarafa bakın kızlar.
Alt yazı çevirmeni: Aslı Uygun Cheesmar