NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Mówię tylko, że trudno w to uwierzyć.
Ale to prawda.
- Serio? - Jak Boga kocham.
Czyli jeśli otworzę twój kosz na pranie...
Nie znajdziesz tam żadnych ciemnych ubrań.
Myślisz, że cię okłamuję?
Nie wiem, w co wierzyć.
Mam pełno kolorowych, weź sobie.
Nie interesują mnie twoje kolorowe.
Potrzebuję czarnych. Tato!
Nie zaczynaj z czarnymi ubraniami.
Dałem ci wszystkie, jakie mam.
Daj pół wsadu i po krzyku.
Pół wsadu to wbrew moim zasadom. Dobrze wiesz.
- Jedziesz do wielkiego sklepu? - Tak.
Gerry!
Nie wiem, po co twój mąż-nierób musi też jechać.
Bo ktoś musi prowadzić, a tobie znowu odebrano prawko.
- Za co tym razem? - Za nic!
Policja mnie dyskryminuje!
Jedyną moją zbrodnią jest bycie katolikiem.
Gerry też nim jest, a ma prawko.
Jest też fiutem, ale nieważne.
Tato, przestań!
Znalazłem, Mary!
- Cudnie. - Dobra, ruszamy.
Baw się dobrze.
Powiedz temu kutasowi, żeby się zbierał!
Z pewnością.
Pół wsadu to żaden wstyd.
Nie potrafię, Saro. Naprawdę.
Hej! Pokaż!
To ma być czyste?
Tu mamy inne standardy.
Nie jesteś w Anglii, synu.
To Orla go myła.
No dobra.
Mam cię dość, James!
I twojego czepialstwa!
Więcej tego nie zniosę, słyszysz?!
Wszystko dobrze?
Ostrzegałam cię.
To dla ciebie zbyt duża presja psychiczna.
Nie mogę nawalić.
Odkąd to martwią cię egzaminy?
Egzaminy?
O co ci chodzi?
A tobie o co?!
- Step. - Słucham?
O step aerobik.
Orlę to bardzo wciągnęło.
Jej instruktorka mówi, że ma talent.
Może zawojować świat.
Step aerobikiem?
Ale to wymknęło się spod kontroli.
Ćwiczy rano, w południe i w nocy.
Nie wspomnę, że to niebezpieczne.
Wczoraj niemal przebiła się przez sufit.
Może i jest utalentowana,
ale chcę, by miała normalne dzieciństwo.
Nie poddam się.
Nie mogę.
Czy ty się słyszysz?
Teraz... białe.
SKLEP FOTOGRAFICZNY
Mam cię na oku.
Jezu, Joe!
Co tam robisz?
Masz spotkanie z kochanicą?
Odbieram zdjęcia Mary.
A gdybym nawet miał randkę z kochanką,
to na pewno nie umówiłbym się z nią w supermarkecie,
gdzie mój teść robi zakupy.
Quinn?
- Zgadza się. - Proszę.
- Świetnie. - Trzy siedemdziesiąt pięć.
- Ma pan kwitek? - Tak.
Czerwony papierek takiej wielkości.
- Tak. - Z ciemnym napisem.
Wiem.
- Takim granatowym. - Wiem, jak wygląda.
Czcionka to „Times New Roman”.
Nie mogę go znaleźć.
Fiut.
Naprawdę go pan potrzebuje?
Niestety tak.
To dowód.
Ale ma pan tam moje nazwisko.
Skąd mam wiedzieć, że pańskie?
Bo mówiłem, że moje.
Mógł pan skłamać.
Niby czemu?
Żeby ukraść czyjeś zdjęcia.
Po co mi zdjęcia kogoś innego?
Kto by płacić za coś takiego?
Może stalker?
Dokładnie tak. Dziękuję! Stalker!
Nie jestem stalkerem!
Proszę wrócić do domu i poszukać kwitu.
To niedorzeczne.
Proszę spojrzeć na jedno ze zdjęć.
Widzi pan? To moja żona.
Skąd wiem, że to nie kłamstwo?
Bo stoję tam obok niej.
Jest pan trochę do niego podobny.
Bo to ja!
- Być może. - To na pewno ja!
Nazywam się Gerry Quinn.
To mój teść, Joe. Może poświadczyć.
Nie znam tego człowieka.
Nie ma kwitu, nie ma zdjęć.
Zrób dziesięć kopii. Jenny chce też herbatę.
Pragnę przypomnieć,
że zgłoszenia do konkursu pisarskiego wrzucamy do tego pudełka.
W POSZUKIWANIU SIEBIE
Gdybyście mogły o nim rozpowiedzieć, byłoby supcio.
- „Supcio-dupcio”. - Proszę o uwagę.
Zejdź.
Dzwoniła matka Louise Kerr.
Mam złe wieści.
Nie mogę w to uwierzyć.
Louise raczej nie wróci przed końcem roku.
Zostaje nam tylko...
- Modlitwa? - Nie, co by to dało?
Zostaje nam tylko jedno:
wybrać nową naczelną gazetki.
Siostro, niektóre z nas omawiały już tę ewentualność.
Prawda jest taka, że...
nikt nie jest w stanie zastąpić Louise.
To byłoby wręcz... nietaktowne.
Ten numer najlepiej odwołać.
Skoro nikt nie chce jej zastąpić...
- Zrobię to. - Słucham?
Zajmę jej miejsce. Zastąpię ją.
- Jestem gotowa. - Serio?
- Jak najbardziej. - Nie możesz.
Przedstawiamy nasze stanowisko,
a ty wszystko psujesz.
Dziewczyny,
- Wiem, że Louise wiele dla was znaczyła. - Ona nie umarła!
Jeszcze nie.
Mam nadzieję, że... nie umrze.
Ale jeśli tak się stanie,
to przedstawienie musi trwać.
Prawda, siostro Michael?
Przerażasz mnie.
Nie możesz być naczelną.
Nie napisałaś żadnego artykułu.
Bo ten tu Rupert Murdoch wszystkie uwala!
To nie fair.
Siostra musi zainterweniować!
Wiem.
Ale jestem znudzona i mam dość.
Powodzenia.
Jak mogłeś zgubić ten kwit?
Każdy wie, że trzeba go pilnować.
Mówiłem, że jest mi przykro!
To zdjęcia z moich urodzin!
Masz podstawę do rozwodu.
Tylko raz ma się 33. urodziny!
Miałaś je już kilka razy.
Schrzaniłeś i jeszcze pyskujesz?
Mary, rozważ to jeszcze.
- Nie, tato. - Proszę.
- Tylko raz. - Nie uderzysz go.
Jestem zrozpaczona.
Zrzuciłam wtedy trzy kilo dzięki diecie Rosemary Conley.
Aż wystawał mi obojczyk.
Pamiętasz, Mary?
Byłaś wtedy za chuda.
Wiem, to było cudowne.
A teraz nie mam nawet zdjęć, żeby to sobie przypomnieć.
Słuchajcie, nie ma go.
Kwit przepadł.
Zapomnijmy o tym.
Zapomnimy, ale o tobie.
Wiecie, kto został naczelną szkolnej gazetki?
Ja!
Tak, ja!
Uwierzycie?
Chryste, białe rzeczy!
Już wiem, co się stało z kwitem.
Cipa.
Witaj, zespole!
Gdzie wszyscy?
Odeszli.
Co? Mówisz poważnie?
Dziewczyny uznały, że źle się zachowałaś.
Rozumiem.
- I że jesteś okrutna. - Dobra.
- I oziębła. - Ach tak.
Nikt cię nie szanuje.
Dobra, dziękuję.
Doceniam, że ty nie odeszłaś.
Serio.
Nie będę kłamać. We dwójkę będzie nam ciężko.
Ale jeśli nie boisz się wyzwań,
to ja też nie.
Wróciłam tu tylko po inhalator.
Dobra. Spieprzaj!
Nie potrzebuję cię.
Żadnej z was! Mam własny zespół!
Pokażemy wam, jakimi jesteście amatorami!
Moi ludzie wymiatają!
Słyszysz? Wymiatają!
Dobra, już kumam.
Jak zrobić nową linię?
Enter.
- Kiedy się nauczysz? - Enter.
Nie rozumiem. No dalej!
Serio?
Ucisz się.
Próbuję wycisnąć z siebie twórcze soki!
Lepiej nie powtarzaj tego zdania.
Dość. Musimy wymyślić artykuł na pierwszą stronę.
Dobra... Zatem...
Możesz przestać?
Muszę utrzymywać wysokie tętno.
Przejrzyjmy nasze pomysły.
Na początek „Zwierzęta”.
Zwierzęta. Coś więcej?
Wedle tej koncepcji, napiszemy tekst o...
zwierzętach...
zilustrowany zdjęciami
słynnych ludzi podobnych do zwierząt.
M. Pfeiffer wygląda jak kot.
Właśnie.
Dobra, zwierzęta.
- Jaki jest następny? Buty... - Buty na świecie.
O czym to?
W tym artykule opiszemy różne rodzaje butów na świecie,
wraz ze zdjęciami...
różnych rodzajów butów.
Dobra.
W Rosji noszą wysokie buty, bo...
- To Bałtyk. - A w Indiach noszą sandały, bo...
Jest gorąco?
To wszystko?
I jak?
Szczerze mówiąc, żaden temat do mnie nie przemawia.
NOWY NUMER: 1) ZWIERZĘTA 2) BUTY ŚWIATA
Dobry Boże, to wielkie gówno.
One są do dupy!
Mamy wydrukować taki chłam?
- Bez paniki. - „Bez paniki”?
„Bez paniki”?!
„Buty świata”? Co to w ogóle znaczy?
- Przejebane. - Nie, spokojnie.
Będzie dobrze.
Zmienimy nieco podejście.
Konkurs pisarski?
Na pewno jest tu coś, co można ukraść.
Skopiujemy to.
Ukradniemy czyjś pomysł i powiemy, że był nasz.
Dziennikarstwo najwyższych lotów.
„W poszukiwaniu siebie”? Ale bzdury.
Boże.
Pokaż.
„Sekretne życie nastoletniego geja".
Anonimowy.
To nie ja.
Nie. Autorem jest dziewczyna.
Między nami jest lesbijka.
Nie wierzę w lesbijki.
Idealnie! Opublikujemy to!
Nie wolno ci.
Czemu nie?
Władujemy się w ogromne kłopoty!
Boisz się kontrowersji?
Żebyś wiedziała! Boję się!
Mogą to wpisać do naszych akt.
Co jest ważniejsze:
twoje czyste akta, czy...
historia tej biednej dziewczyny?
Moje czyste akta.
Wysiadam!
Dobra!
Ten numer Habitu przejdzie do historii!
Słyszycie? Do historii!
Wyluzuj, do kurwy nędzy.
HABIT - SEKRETNE ŻYCIE LESBIJKI
Nie ma mowy!
Ale siostro...
Nawet nie protestuj.
Nie chcę, żeby Rada Szkoły
czepiała się mnie o coś takiego.
I tak są mi cierniem w tyłku.
Poza tym, co było nie tak z „Butami świata”?
To jest ważniejsze.
Chodzi o...
prawa gejów.
Rozumiem.
Dlatego te efekciarskie koszule?
To poważne naruszenie zasad ubioru.
Ale najpierw tamten problem.
To żaden problem, siostro,
tylko świetne dziennikarstwo!
Jutro ich nie rozprowadzicie!
Wyraziłam się jasno?
To cenzura.
Brawo. Racja.
Cenzuruję was. Wynocha.
Tak bardzo chciałem wkurzyć tego dupka,
którego poślubiła moja najstarsza córka,
że zupełnie mi umknęło,
że to przecież zdjęcia z jej urodzin.
Poza tym, moja młodsza córka
wyglądała wtedy bardzo szczupło.
Bądź zatem tak miły i przynieś te zdjęcia.
Nie mogę tego przyjąć.
Czy wyraziłem się nie dość jasno?
Tato, powąchaj.
Bardzo ładne.
To ty!
Słucham?
Ze zdjęć.
Pamiętam cię.
Nie mogę zapomnieć.
Mam nadzieję, że się nie obrazisz,
ale masz cudny obojczyk.
Nie obrażę się.
Ani trochę.
Chryste Panie.
To nie fair!
Taka ogromna niesprawiedliwość.
Powinnaś oprawić to zdjęcie jako pamiątkę z urodzin.
Tu mnie nie ma.
Wiem, ale ślicznie tu wyszłam.
Racja.
Chłopcze, zaprosiła cię na kolację, nie na orgię.
Zakazała nam opublikowania tego artykułu, bo jest o lesbijce!
Ostatnio namnożyło się tych lesbijek.
Są wszędzie.
Gdzie nie spojrzysz, lesbijka.
- Serio? - To prawda.
Brigitte Gallagher jest lesbijką.
Ta, która pracuje na poczcie?
Chyba tak.
Nie jest wegetarianką?
Racja, Brigitte to wegetarianka.
Łatwo się pomylić, Joe.
Mogę cię tak nazywać?
Nie.
Rozumiem.
Witaj w klubie, Ciaranie.
Mamo, muszę przeciwko temu zaprotestować.
Nie ma mowy.
Szkoła chce wymazać przeżycia tej młodej dziewczyny!
Tylko dlatego, że jest lesbijką.
A gdybym to była ja?
Albo Orla?
Dobra, wesprzyj tę lesbijkę.
Ale ja nawet nie wiem, co one jedzą.
- Artykuł o lesbie! - Nie ocenzurują nas!
Lesbijki istnieją!
Popieram gejów, choć sam nim nie jestem!
- Clare! - Nie chcę się w to mieszać.
Tchórz!
Co się dzieje?
Erin Quinn i jej paczka rozdają gazetkę.
Zignorowały zakaz. Trzeba to powstrzymać.
Nie słyszała mnie siostra?
Wiesz co? Nie słyszałam.
Szaleństwo, co?
Wszyscy o tym mówią.
Zastanawiają się, kto to jest.
Jeśli ona się ujawni, to będzie tu celebrytką.
Halo! Proszę o uwagę!
Przepraszam!
Słuchajcie!
Chcę tylko powiedzieć,
że jeśli szukacie lesby,
to ją znalazłyście.
Oto i ona.
Uwielbiam kobiety. Babki są super.
Mam fioła na punkcie fandango.
- Ogromnego. - Moja mama też.
Świetnie.
Gówno prawda!
Odpierdol się!
Cześć.
Robaczek wypełzł spod kamienia?
- Powinnaś się wstydzić. - Wiem i przepraszam.
Podenerwowałam się.
Wszystko cię denerwuje. Jesteś jak chodząca sraczka.
Taką Bóg mnie stworzył.
Michelle rozpowiada, że to ona.
Że to jej artykuł.
Że jest lesbijką.
Jasne.
- Prędzej jesteś nią ty. - Tak, to ja.
Mniej by mnie to zdziwiło.
- To ja. - Nie ty, ale gdyby...
Erin, to ja!
Jestem młodą...
lesbijką.
Jasne, Clare.
Nie żartuję.
Jesteś...
Jesteś lesbijką?
Wcześniej bałam się powiedzieć to na głos i...
dlatego napisałam ten artykuł, ale wszystko się pokręciło.
Przeraziłam się, ale teraz...
Cóż,
zrozumiałam, że to w porządku.
Nie obwiniaj mnie.
- Słucham? - Lubisz laski?
To podstawowe wymaganie.
Zaraz rzygnę.
Otwieram się przed tobą.
Nie trzeba!
Lepiej wracaj do szafy!
Nie chcę.
Wybacz, Clare, ale...
nie lubię cię w ten sposób.
„Nie lubię cię w ten sposób”. Czy ty się słyszysz?
Daj spokój.
Twoja arogancja powala.
Wiesz, co jeszcze powala? Twoje lesbijstwo!
Myślałam, że to zrozumiesz.
KONKURS TALENTÓW
MASZ ODWAGĘ SIĘ POKAZAĆ?
Nawet ze mną nie rozmawia.
Nie chce obok mnie siedzieć.
Na francuskim siedzi teraz obok Kiefera Callaghana.
Jest naprawdę źle, bo Kiefer śmierdzi szczynami!
Chryste, ten dupek już tu mieszka?
- Tata jest zabawny. - Tak.
Chcę tylko odzyskać przyjaciółkę.
Ona nie odeszła, skarbie.
KONKURS TALENTÓW
Dziwisz się jej?
Nie słuchaj go. Homosie ze sobą trzymają.
Nie jestem homo!
A co w tym złego!
Pierdolony homofob.
Teraz i on się do mnie nie odzywa.
Nie przejmuj się. On się nie liczy.
Cudownie.
Co roku,
kiedy przysłuchuję się uczestnikom tego konkursu, uświadamiam sobie,
jak utalentowani są piosenkarze, którzy wykonali te utwory po raz pierwszy.
Kto następny?
OKLASKI
Za jakie grzechy?
Nigdy więcej tego nie zrobię.
Pora na występ
Orli McCool.
Chryste.
Co z nią nie tak?
Ale z niej fujara.
Może i jest fujarą...
ale to moja fujara!
A dokładnie, to nasza fujara!
Do kurwy nędzy!
...uznaje się za
jedno z najtragiczniejszych wydarzeń w historii konfliktu.
Zginęło co najmniej 12 osób, a kilkadziesiąt zostało rannych.
Uprasza się wszystkie osoby z przeszkoleniem medycznym
o stawienie się na miejscu tragedii.
Bomba wybuchła o godzinie piętnastej,
bez uprzedniego ostrzeżenia.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz