NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Yüce tanrım.
Dünya nereye gidiyor böyle.
Lanet sapıklar.
Aşırı tepki veriyorsun baba.
Aşırı tepki mi? Tanrı aşkına, adamın pantolonu yok.
Yalnız donu harikaymış, değil mi?
Şu pencereyi kapatacak mısın? Buz kestik.
Hava lazım Mary. Üzerimde beş kat var.
Beş kat mı? Ne yapmaya çalışıyorsun? Irk mı değiştireceksin?
Saç kurutma makinesini tutsan?
Olmaz, işim başımdan aşkın.
Niye kendilerine dokunuyorlar?
Onlar sanatçı dede.
Onlar pis birer İngiliz piçi. Gücenme evlat.
SDLP lideri John Hume partiler arası barış görüşmeleri için
tekrar çağrıda bulundu.
John barış için kendini paralıyor, değil mi?
Hep bundan bahsediyor. Umarım onun için iyi sonuçlanır.
Umarım hepimiz için iyi sonuçlanır.
Hadi, yola çıkma vakti. Seni de mi kafeslediler evlat?
Sayılmaz. O, Gary Barlow'a sulanıyor.
Hiç de. Şarkı yazarı olarak ona saygım var, o kadar.
-Rüyanda görürsün tatlım. -Pasaport gerekir mi Gerry?
Belfast için sanmam canım.
-Belfast mı? -Erken değil mi?
-Trafiği sayarsan iki saat sürer. -Belfast'ta mı?
-Kapıların açılmasına sekiz saat var. -Ucu ucuna yetişiriz.
Belfast? Sübyanları beyaz köle pazarında satsan daha iyiydi.
-Gerry yanlarında. -Daha kötü ya.
-Onun gibileri sevmezler. -Benim gibiler mi?
-Lavuklar. -Bu kadarı yeter.
Konsere gidiyorlar. Ve bu mesele burada kapandı.
Bugün Belfast hayvanat bahçesinde panik yaşandı.
Bir kutup ayısı kafesinden kaçtı.
RUC geniş çaplı bir arama başlattı
ve yöre halkını dikkatli olmaları için uyardı.
Şimdi gördünüz mü?
Kutup ayısı peşimize düşüp bizi öldürecek değil ya dede.
Annemin de umurunda sanki.
Hadisene anne, kutup ayısının gelip konsere saldıracak hâli yok.
Zaten bilet de alamaz.
-Aylar önce tükendi. -Hiç belli olmaz kızlar.
Bu koca adamların giremeyeceği delik yoktur.
Konser hayvanat bahçesine yakın bile değil.
Artık hayvanat bahçesinde değil budala.
Belfast civarında
-özgürce dolaşıyor. -Kulak ver Gerry.
Demek istediğim çok yol aşması gerekir.
İsterlerse çok hızlı olabiliyorlar.
-Biri götürebilir. -Sen kimin tarafındasın?
Sen izin vermezsen bizimkiler de vermez.
Vermemeliler zaten. Arayıp söyleyeceğim.
-Süper! -Ne harika bir hayatım var.
This and That'i görmeyi dört gözle beklediğinizi biliyorum.
-Take That. -Başka konserler de olur.
Hayır, olmaz. Bunun olması bile bir mucize.
Birbirimizi geberttiğimiz için iyi gruplar hiç gelmiyor.
Bu sefer de kutup ayısına çattık.
-Bu şey ne zaman bitecek? -Cidden.
O şişko kürklü piç hayatımın en güzel gününü mahvedemeyecek.
Ne yapabiliriz ki?
Peki. Dinleyin.
Bunu daha önce kimseye söylemedim
ama bazen Robbie söyleşi yaparken
TV'den bana mesaj gönderiyormuş gibi geliyor.
Yani telepatik olarak.
Sanki şey diyor gibi,
birlikte olmak kaderimiz.
Belki bunu başka kimseye söylememelisin Michelle. Asla.
Bak, bu çok önemli. Ben o konsere gidiyorum.
-Lanet bir kutup ayısından korkmuyorum. -Ben de.
-Pis hergele.
Gerekirse kendi ellerimle öldürürüm.
-Hodri meydan! -İşte bu!
Peki. Tuhaf bir yöne gidiyoruz millet.
Aklımız karışmış gibi. Aslında bir kutup ayısıyla
savaşmamız gerekmiyor. Gerekseydi zaten şansımız olmazdı
-çünkü bu hayvanlar dev gibi. -Ama beş kişiyiz.
İşin doğrusu konsere gitmemize engel olan kutup ayısı değil, annelerimiz
ve fikirlerini değiştiremeyeceğiz.
Değiştirmeyi denemeyeceğiz.
-Başka bir şey yapacağız. -Ne?
Tüyeceğiz.
Kesin yakalanacağız. Biliyorum.
Yakalanmayacağız Clare çünkü annemlere göre
James ile benim işimiz var, Erin ve Orla da güya bizdeler.
Ama sizde değiliz. Otobüsle Belfast'a gidiyoruz.
Yapamam. Bir kez daha anlatamam. Şimdi çığlık atacağım.
Bavulda ne var?
-Votka. -Bir bavul dolusu votka mı
-getirdin? -Hayır.
Karıştırmak için meyve suyu da var, barbar değilim ya.
Votka elma suyuyla içilir mi?
Tanrım, haşlandım.
Normal değil mi? Ne giydin böyle?
Lanet bir inzibat subayı gibisin.
Tanınmak istemiyorum, tamam mı?
Seni kimse tanımaz Clare.
-Clare Devlin, sen misin? -Tanrım!
Sakin ol. Hafta sonundayız.
Hafta sonu üzerimizde bir yetkisi yok.
Bizi sorgulama hakkı yok ve denerse
-cevabını alır. -Günaydın kızlar.
Günaydın Rahibe Michael.
Sizi Belfast'a götüren nedir?
-Aslında ben... -Yüksek sesle söyle.
Bunun sizi ilgilendirdiğini sanmıyorum.
Bunu maksadını aşan bir espri girişimi kabul ediyorum Bayan Quinn.
-Evet. -Şimdi, soruya cevap verin.
-Müzeye gidiyoruz. -Hangi müze?
-Tarih müzesi. -Ne için?
-Bir proje, tarih projesi. -Konusu ne?
Ulster.
Bir tarih projesi.
Bu yalan ağı kontrolden çıkıyor kızlar.
Sorun yok, sanırım yedi.
Hiç yemedi. Gözü üzerimizde. Benden söylemesi.
-Çok bunaldım. -Çıkar o zaman.
Olmaz. Altımda bir şey yok.
-Ne, sütyen de mi? -Sütyen giymedin mi?
Elbette sütyenim var.
-Bende yok. -Herkes "sütyen" demeyi kesebilir mi?
Sütyen ile dolaşamam değil mi? Madonna değilim.
-Doğru söze ne denir? -Şimdi ne yapıyor?
Kitabını okuyor.
Şimdi yanındaki kadına bakıyor.
Şimdi, ayağa kalkıyor.
Şimdi, bu tarafa geliyor.
Şimdi, tam önümüzde duruyor.
-O ne yapıyor? -Şimdi şey...
Kes sesini James.
-Buraya oturacağım. -Ne? Neden?
Ufuk açan sohbetiniz ve keskin zekânızla
harika bir arkadaşlığınız var.
-Cidden mi? -Hayır, sayılmaz.
Yanımdaki kadın yumurtalı ve soğanlı sandviç yiyor.
Kokusunu duyunca marş marş dedim.
-Ne ağırmış. -Rahibe, bırakın ben...
-Bunda ne var kızlar? -Bizim değil.
Sizin değil mi?
Daha önce hiç görmedik, değil mi kızlar?
-Hiç. -Hiç.
Affedersiniz millet.
Biraz bakar mısınız lütfen?
-Bu kırmızı bavulun sahibi var mı? -Hayır.
Netleştirelim. Bu çanta kimseye ait değil,
-doğru mu? -Doğru.
Sanırım bu bir kırmızı alarm durumu.
Şoför, kenara çek.
İçine edeyim!
Birlikler yerlerine.
Şüpheli nesne cihazla inceleniyor. Devam.
Aman tanrım.
-Kızlar, bu hiç iyi değil. -Büyütmeyelim.
Bir bavul dolusu votkayı havaya uçuracaklar.
Hiç sorma, hayvanlar.
Şu şirin arıcı kostümleri çok ateşliymiş.
-İnanılmazsın. -Çok uyuz bir durum.
Beni suçlama, Milk Tray Adamları suçla.
Bu, çok ciddi. İnsanlar daha azı için hapse giriyor.
-Burası niye bu kadar kaçık bir yer? -Yeter, James.
Öfke yönetimi problemin var, farkında mısın?
33 bravo.
31 alfa konuşuyor, tamam.
Seni duydum, tamam.
Burası temiz, tamam.
Roger, hadi toparlanalım. Tamam.
Burası votka kokuyor. Tamam.
Votka mı dediniz?
İlginç.
Tamam, gitmeliyiz.
Daha iyi bir plan lazım.
-Bu harika bir plan. -Belfast'a kadar yürüyemeyiz.
Ne kadar uzak olabilir ki?
Kuzey İrlanda'ya hiç haritada baktın mı? Minnacık.
Söylemeliyim, açık alanda olmamız beni huzursuz ediyor.
Şu "İpini koparmış bir kutup ayısı var ve bizi öldürebilir" mevzusu.
Denesin de görelim.
Bana mı öyle geldi yoksa şu çingene çok mu seksi?
-Böyle konuşamazsın. -Ne?
Artık gezgin deniyor, çingene diyemezsin.
Aşağılayıcı oluyor.
-Öyle mi? -Evet, öyle.
-Gerçekten mi? -Onlar kim?
İnsanlar işte James. Tıpkı bizim gibi insanlar.
-Farklı olmaları hariç. -Evet. Hayır!
Bu çok ırkçı Orla.
-Değil. Farklılar işte. -Değiller.
-Bir kere karavanda yaşıyorlar. -Keşke ben de karavanda yaşasaydım.
Ben de, karavan olayı çok havalı.
Irkçılığı keser misiniz lütfen?
Onlardan biraz korkuyorum. Bu ırkçılık mı?
-Evet. -Fazlasıyla.
-Hem çingene bir ırk mı? -Gezgin.
Ne haber kızlar?
-Merhaba. -Selam.
İyi günler efendim.
Efendim mi? Ha siktir Clare.
-Bekleyin. -Bunun derdi ne?
-Ne bileyim. -Size diyorum.
Sakın durmayın.
Hey! Sağır mısınız ne?
-Başınızı öne eğip yürüyün. -Geri dönün.
-Hızlı, daha hızlı. -İlla peşinizden mi geleyim?
-Tanrım, takip ediyor. -Lanet olsun!
-Koşun! -Ne?
Psikopata çattık. Koşun
-Kudurmuş gibiler. -Ölmek istemiyorum.
Ölmek istemiyorum. Hayır!
-Ne şamata, değil mi? -Kahretsin, çok hızlılar.
-Uzak durun. -Ne?
Geri çekilin. Beni duydunuz, oyun oynamıyorum.
Size zarar vermek istemiyoruz efendim.
Hadi ama Clare, ''Efendim'' demeyi kes artık.
-Niye böyle tuhaf davranıyorsunuz? -Bizi niye kovaladınız?
Çünkü bunu düşürdünüz.
Cüzdanım.
Sizi neden kovalayalım ki?
Tamam, anladım.
Biz gezginiz, bu da bizi psikopat yapar.
-Orada haklısın. -Kapa çeneni Orla.
Hiç sebepsiz insanları kovalayıp döveriz.
-Bakın biz... -Gezgin olduğumuza göre vahşiyizdir.
Hayır, hiç değil.
Dinleyin, siz ve halkınıza büyük saygı duyuyoruz.
Çok güçlü bir toplum duygusuna ve harika geleneksel değerlere sahipsiniz.
Rahatsız mı ediyorlar?
-Aynen. -Siktiğimin kaçıkları.
-Bizi öldürecekler. -Yardım edin, lütfen.
Atlayın.
Pis hergeleler.
Biz tamamız.
Take That'le hiç tanıştın mı?
Hayır, onlara tahammülüm yok ama hayranları çok aptal,
her boku alıyorlar. Sözüm meclisten içeri.
Sanırım "dışarı"demek istedin.
-Hayır. -Anlıyorum.
Pop müzik pek bana göre değil.
Ruhsuz bir müzik lan. Benim tarzım klasik.
Ama şu Pavarotti hayranını hırpaladığımdan beri
Glynebourne'de ticaret yapmam yasak.
Hırpaladım derken entellektüel anlamda.
Ayrıca fena patakladım, o başka.
Pavo'nun La Bohème'si çok vurgulu
ama konu sesin saflığıysa Puccini'de kusur bulmak imkânsız.
Şunu bir dinlesenize kızlar.
Şu kutuyu uzatsana.
Kutu derken...
Bira, anladım.
Alkollü bira.
Evet, çok güzel lan.
Tam da araba sürerken. İyiymiş. Harika.
Ne biçim bir enstrüman. Harikulade!
Hız limiti ne bilen var mı?
"Robie" mi?
Gözlerinizi kapayın kızlar, müziği hissedin.
Tabii, elbette.
Ama sen gözlerin açık hissedebilirsin,
hani yoldayız ya.
Erin, ne yapacağız?
Ne bileyim, tam kaçık.
Tüm tişörtlerde ''Robie'' diye yazılmış.
-Ne? -Ona nasıl söylesek?
Derdin bu mu Clare? İçinde bulunduğumuz şu an,
derdin bu mu? Bir yazım hatası mı?
-Çok rahatsız edici. -Bakın ne diyeceğim,
-ben tanrıya inanmam ama inansaydım... -Konudan tamamen saptı.
-...sesi böyle olurdu. Acaba şansımızı
-çingenelerle mi deneseydik? -Gezginler!
Tanrı aşkına!
-O neydi? -Bir şeye mi çarptık?
Tanrım, bu o kutup ayısı.
Buyur işte yine. Hadi taşıyın kızlar.
-Bu tiksindirici. -Peki neden yapıyoruz?
Rita istedi ve ondan korkuyorum.
Ondan çok korkuyorum.
Neden bu kadar ağır? Yüzde yüz yün olmalıydı.
Tüm gücünüzle. Ne kadar çabuk biterse karavana o kadar çabuk döner
ve Robbie için yola koyuluruz.
"Robie", kesinlikle doğru görünmüyor.
Tekrar o karavana binmem. Kadın bir manyak.
Bu kadar geldik, dönemeyiz.
-Tanrı aşkına! -Bu ne?
Kıçında bok var.
İçine edeyim, yeter, James yapsın. Tembel piç.
Çok doğru.
James nerede?
Doğru olmaz.
Hiç başka arkadaşı yok.
Susun, lütfen.
Kesin lan sesinizi.
Tamam.
Yani James denen tipi çingenelerle mi
-bıraktınız? -Gezginler.
Küçük sinir bozucu olanınız geri dönmeliyiz diyor çünkü...
Bize kızmışlardı, başı dertte olabilir.
Kıvırcık gevezeye göre ise dönmemeliyiz çünkü...
-Çünkü o bir mankafa. -İşte, zor bir karar.
Hadi ama Michelle.
Geri dönersek başını kaçırırız.
-O, kuzenin. -Günün birinde herkes
-bir kuzen kaybetmez mi? -Tamam.
Küçük sulu gözle aynı fikirde olan? Dönmeliyiz diyen?
-Orla. -James'i severim. Take That'i daha çok.
Karar verin lan, satacak tişörtler var.
Hadi kızlar, Take That'ten bahsediyoruz.
-Biliyorum da... -Kendin dedin Erin.
Büyükler çok nadir geliyor. İngiliz grupları göremiyoruz.
New Kids on the Block. Right Said Fred.
Take That'i de listeye eklemeyelim.
Dönemeyiz, büyük kayıp olur.
-Biletler James'te. -Hay lanet!
John Hume'un erken saatteki iyimserliğine rağmen
DUP lideri Ian Paisley'nin, partisinin hiçbir koşul altında Sinn Féin ile
aynı masaya oturmayacağını ifade etmesi taraflar arasındaki görüşmeleri
imkânsızlaştırdı.
Artık dayanamıyorum.
Hep boş vaatler.
Haftalarca bir umut o günü bekliyorsun,
sonuç ise hüsran.
Üzülme, alt tarafı tekerlikli bir çöp kutusu.
Hayatımı değiştirecek Gerry.
Strabane'de aylardır var.
Oranın ne özelliği var? Strabane'in ipleri kimin elinde?
Hayır, bu Ticari Beyan Kanununa aykırı.
Etikette maun yazıyordu ama bariz meşe.
Tanrım, tepem atıyor.
-Mesafe katediyor. -Ne?
Kutup ayısı.
Margot Murphy'nin yeğeni onu Coleraine'de, Abakebabra'nın orada görmüş.
-O kadar yakın mı? -Kutsal suyu getireyim.
Sarah, Michelle'in annesini ara.
-Veletlerin eve gelmesi gerek, de. -Elbette baba.
Ön kapıya barikat kuralım ve çaremiz kalmazsa
Jim'in sakinleştirici silahını alırım.
Cevap veren yok.
Jim'de sakinleştirici silahın işi ne?
Erkek kardeşi şeytana tapanlarla çok sorun yaşadı.
-Pardon? -Çiftliğinde kamp kurdular.
Ne yaptıysa onları gönderemedi.
Bu yüzden de bir iki silah aldı ve...
Ne, onları vurdu mu?
Sanırım işe yaradı.
Tahmin ederim.
Ama şeytana taptıklarına ikna olmadım.
Kesin, saçları hiç fırça görmemiş gibiydi
ve giysileri tepeden tırnağa batik desenliydi.
Aman tanrım!
Tamam, sanırım hepimiz sakinleşsek iyi olacak.
Cevap verme, bu o olabilir, kutup ayısı.
Sorma, zaten çok görgülü olmakla bilinirler.
Evine gelip boğazını parçalıyor
ama önce kapıyı çalıyorlar.
Şunu bana doğrultmayı keser misin Joe?
Baba.
Geraldine.
Sakıncası yoktur umarım, ön kapı açıktı.
Şu lanet kutup ayısına inanabiliyor musunuz?
Aklımız başımızdan gitti.
Ne vahim bir durum.
Mary, Gerry.
-Günaydın Diedre, kapı açık. -Şu şerefsize inanabiliyor musunuz?
Bir kenara yazın, kasabayı esir alacak.
O habis bir pislik Diedre.
Sorun değilse, bizimkiler eve gelsinler.
Aynen. Clare'i çağırabilir misiniz?
Nasıl yani?
Dinleyin.
Bu sabah Belfast hayvanat bahçesinden kaçan
kutup ayısı yakalandı.
Aramaya yardımcı olan bir grup itfaiyeci
hayvanı Belfast ile Londonderry arasında,
A6 bölgesine yakın bir yerde
bir koyun leşini yerken yakaladı.
Tanrı'ya şükür.
Jim'in silahını geri vereyim bari.
Michelle, James ve Clare buraya geleceklerini mi söylediler?
-Aynen. -Doğru.
Küçük hergeleler.
Ne yapıyorsun? Karavana bin mankafa.
Mecbur değilsin james.
Tüm saygımla söylüyorum, seni ilgilendirmez.
Ona davranış şeklinizden utanmalısınız.
Ne oluyor James?
Jonjo ve arkadaşları... Beni anlıyorlar.
Meğersem
-iyi bir satışcıymışım. -Doğasında var.
-E, ne yani? Artık bir çingene misin? -Gezgin.
-Çingene olur. -Biliyordum.
-Hadi gidelim. -Karavana bin hadi.
Ve beni deneme.
PJ & Duncan'ı kaçırdık zaten.
-Yardımcı grup mu? -Evet.
Onları çok beğeniyordum.
-Gelmiyorum. -Gary Barlow için bile mi?
Bence o gerçek bir şarkı yazarı değil.
Üzgünüm Jonjo.
Şimdi çizgiyi aştın.
Michelle'i elime bir geçireyim,
o şeyin pençelerini yeğleyecek.
Daha ne yapayım bilmiyorum.
Tamam, ergenler biraz isyankârdır ama...
Clare'in durumu ayyuka çıktı. Resmen bir suçlu.
Evlatlık vermeyi düşündün mü?
16 yaşında Sarah. O yaşı geçtiğine eminim.
Ve nihayet, yetenekli İngiliz pop grubu Take That'in
ilk Kuzey İrlanda konserini verdiği
King's Hall'dan inanılmaz görüntüler gelmeye başladı.
Bize gereken konsere gittiklerine dair
somut, elle tutulur bir kanıt.
Sonra
şeytan çarpmışa dönecekler.
Alt yazı çevirmeni: Aslı Uygun Cheesmar.