NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Hayret bir şey! Taksi bir türlü gelemedi.
Muhteşem olmamış mı?
Tanrım, bana güç ver.
Herkesin gözü bizde.
-Şapkandan olmasın? -Ne?
Biraz abartılı Mary. Uyarmaya çalışmıştım.
Şapkam biraz abartılı mı?
Kendinden utanmalısın.
Yine ne halt yedin acaba?
Bence beni kastetmedi.
Gerçek gelini gölgede bırakmayı başaran
uzun beyaz tuvaletli kişiye hitap etti.
Gölgede bıraktım denemez Gerry.
Yerin dibine geçtim.
İyi, çıkar o zaman Mary.
Neyi?
Şapkayı.
Hay lanet!
-İşte buradasınız. -Bizi takip etmiş.
Kaçıp kurtulun kızlar.
John, hemen şurada, dedi ki...
John'u bilirsiniz, çok hoş biri. Patricia ile evli. Sanırım.
Belki hatırlarsınız, annesi kredi kooperatifinde çalışırdı.
-Safra kesesi taşından muzdarip... -Yüca İsa!
...ve tabii safra kesesi taşının şakası olmaz.
Hele Dicky Donigan'ı hiç sormayın.
Onunki tam bir işkenceydi.
Taşları, golf topu büyüklüğündeydi.
Asıl John ne dedi Colm? Tanrı aşkına, ne dedi?
O bana, yani John, dedi ki herkes Sarah'ın elbisesini
konuşuyormuş.
Cidden mi?
İsa aşkına, hiç sırası değil.
En azından bu sayede günleri güzel geçti.
Ne diyeceğim, geçen hafta tam katedrali açıyordum,
nasıl bir rüzgâr var. İnsanı ortadan ikiye bölebilir.
Biraz esintiye lafım yok. Aksine tercih ederim.
Ama o rüzgâr çok agresifti.
Kendi kendime "Colm, bugün bir şey yapılmaz." dedim.
-Sonradan anlaşıldı ki... -Sözünü kesebilir miyim Colm?
Elbette, söyle.
Hayır, bir şey yok ama cidden artık susmalısın.
Öyle olsun.
İşte orada,
içki masasının etrafında.
Acınası yaşlı yarasa.
-Baba. -Kişi başına bir kadeh var.
Çoktan dört şişeyi devirmiş bile.
-Baba. -Söylesem de bir şey olmaz.
-Gergedandan farksız. -Kes şunu, tamam mı?
Brady hâlâ teyzemiz,
hâlâ annemizin kız kardeşi.
Annem hayatta olsaydı...
-Annen ona katlanamazdı. -Buraya geliyor.
Brady Teyze, seni görmek ne güzel.
Kendinle gurur duymalısın.
Çok teşekkürler.
Peki, Brady? İyi misin?
Doğrusu değilim. Gerçi sen sallamazsın ya.
Son zamanlarda annem pek iyi sayılmaz Joe.
Bir süre onun için epey endişelendim.
Bu kadar kafaya takma evlat.
Annene kurşun bile işlemedi. Öyle değil mi Brady?
İğnelemen hiç bitmedi.
Tanrı bilir, Mary sende ne buldu. Huzur içinde yatsın.
Onu hâlâ çok özlüyor olmalısınız.
Doğrusu öyle.
Hiçbiriniz ona çekmemişsiniz, ne talihsizlik değil mi?
Peki Eamonn, sende bir vukuat yok mu? Hayatında biri var mı?
Bir şapka daha alayım mı?
Mutlaka başka bir şapka daha al. Bu sana hiç gitmiyor.
-Hayatımda kimse yok. -Nasılsa çok zamanın var.
-Eamonn hiç evlenmeyecek. -Bu bir his mi, talimat mı?
Harika bir gün oluyor, değil mi?
Bir de bana sor.
Tanrıya şükür.
-Sizi puştlar! -Nasıl gidiyor?
-Sıkıcı. -Harika.
-Erin! Orla! -Tanrı aşkına!
Tek bir arkadaş davet edebilirsin demiştim.
Anne, onlar ayrılmazlar.
Biz sürü hayvanıyız.
Şapkanıza bayıldım Bayan Quinn.
-Teşekkürler oğlum. -Mankafa.
Sakın olay yaratmayın, tamam mı? Zaten yeterince sorun oldu.
-Düzgün davranın. -Tümüyle.
Bizden sorun çıkmaz Mary.
Kızlar, uyuşturucu isteyen?
-Ben. -Pardon?
Ağır değil, sadece ot.
Otu nereden bulmayı planlıyorsun Michelle?
-Macca'yı biliyor musun? -Doğrusu hayır.
Hani şu Koca Macca. Hadi ama, herkes tanır.
-Biz hariç. -"Aklını çalıştır" Macca.
-Macca! -Bir şey anımsatmadı Michelle.
Şu uzun boylu, koyu renk saçlı olan.
Boks maçından çıkmış gibi çarpık burunlu.
Dövmeleri ve sol gözünün altında yara izi var.
Araba arakladığı için liseden atılmıştı.
-Ne hoş biriymiş. -Aynen.
Ayarlayabileceğini söyledi. Havalı değil mi?
-Emin değilim. -Ben eminim.
Olmaz. Ancak enayiler uyuşturucu kullanır.
Tebrikler Clare. En salakça lafı etmiş olabilirsin.
Hadi Michelle, bu Macca'ya güvenebileceğin ne malum?
Öncelikle İngiliz değil ve...
-James haklı sayılır. -Hayır, değil.
-Ya boktan bir mal verirse? -Boktan mı? Ne bu? Aynasız mı?
Bunu konuşuyor olmanız bile inanılmaz.
Tanrım, kendinize gelin.
Asla işim olmaz.
Siz de yapmaya karar verirseniz
üzgünüm ama arkadaşlığımız biter.
"Rock The Boat" çalıyor.
Hadi dans edelim. Çabuk!
Hayır!
-Dans ediyoruz. -Git şuradan.
Amma oyunbozansın Clare.
Michelle, uyuşturucu yasa dışıdır,
bağımlılık yapar ama belki de en önemlisi
yakalanırsan diz kapağından olabilirsin.
Ve ben diz kapaklarımdan memnunum. Dizlerime yakışıyorlar.
Muhteşem diz kapakların var Clare.
-Öyle mi? -Sayılır.
...tam iki tane vardı, tıpkı maden gibi.
-Tanrım. -Ne oldu?
Birini bulmuş.
Silahlıydılar.
-Zavallıyı kurtarsak mı? -Boş versene!
-Baba, çok gençmiş. -Umurumda değil.
Konu Colm ise, herkes başının çaresine bakar.
-Söyleyeceklerim var. -Sorun yok anne.
-Daeda, sorun var. -Bir derdin mi var Brady?
Öyle de denebilir.
Eamonn'cığım tüm gece bu şarkı için bekledi.
"Rock The Boat" mu? Cidden mi?
Ama kızlarınız onu sıradan itti ve vücudu morardı.
-Göster onlara Eamonn. -Ben çabuk morarırım.
Konu bu değil.
Tamam, anlıyorum.
-Bunun için üzgünüm. -Tek söyleyeceğiniz bu mu?
Başka ne diyebilirim bilemiyorum. Neticede,
kızlar 16 yaşında ve Eamonn ise 50'sinde bir adam.
Bak, biliyorsun bu zor bir dans. aralarına girip yere oturarak
riski kabul ediyorsun.
Onları cidden azarlamayacak mısınız?
Hayır, Brady. Sonuçta bu "Rock The Boat".
Bu, birçok şeyi açıklıyor.
-Bu da ne demek şimdi? -Biraz disiplinden
bir zarar gelmezdi.
Gün boyu vahşi hayvanlar gibi koşuşturdular.
Artık yeter Brady.
Tabii, armut dibine düşermiş.
-Anne, lütfen. -Kızlarınız
görgü nedir bilmiyorlar. Birer sırtlandan farksızlar.
Hadi artık Brady, çok oluyorsun.
Avukatlığına ihtiyaçları yok, seni koca donlu.
Kardeşimin suçu yok ama.
İkiniz için de elinden geleni yaptı ama babanıza çekmişsiniz.
Yerinde olsam çenemi tutardım.
Eminim, onun için bir hayal kırıklığıydınız.
Orada dur bakalım lanet olası.
Baba, cevap vermeye tenezzül etme.
Ayrıca şunu da söyleyeyim, annen o şapkayı görseydi
mezarında ters dönerdi. İnsanın göz zevkini bozuyor.
Geber, seni yaşlı cadaloz.
Kendine gel Vaughn.
-İnanamıyorum. -Dinle Mary.
Ne yapmış olursan ol, hâlâ kız kardeşimsin.
Hep yanında olacağım.
-Bir şey yapmadım Sarah. -Tabii canım.
İhtiyarı öldürmek istemediğini herkes biliyor.
Huzur içinde yatsın.
-Onu öldürmedim. -Demek istediğimi biliyorsun.
-Lanet okudun ya. -Ona lanet okumadım.
-Sadece çok trajik bir... -Annemin de yeteneği vardı.
Tanrı biliyor, düşmanlarını sinek gibi avlardı.
Bak, öyle bir yeteneğim yok.
Karanlık güçlerin işi de değil.
Sadece söylediğim talihsiz bir söz...
-Ölümüne mi yol açtı? -...ölümüne denk geldi.
Bulaşıklar tamam. Bir çay daha alır mısın anne?
Hayır, istemem.
Süpürgeyi kapıp merdivenleri süpüreyim.
Belki ben de toz alırım.
İçinize bir şey mi kaçtı? Neyin peşindesiniz?
Hiç, sadece biraz daha sorumluluk üstlenelim dedik.
Bizim için çok şey yapıyorsun Mary teyze.
Biraz molayı hak ediyorsun.
İnsanları lanetleyemem kızlar, o bir kazaydı.
Kuzeybatının kötü cadısı nasıl bakalım?
Biri salağa mı seslendi?
Tanrım, cenazeye nasıl gideceğim?
İyi geçecek tatlım. Ama dinle,
işler kızışacak olursa ateşi körüklememeye çalış.
İstediğimiz son şey elimizde bir ceset daha olması.
Elimden geleni yaparım.
Gelmeniz ne iyi oldu.
Vay canına, çok gelen olmuş.
Annem çok sevilirdi.
Tabii. Cidden mi?
Tam bir neşe kaynağı olduğundan herhâlde, değil mi?
Şen şakraktı. Hep gülerdi.
-Brady'den bahsediyoruz, değil mi? -Evet baba.
Bak, Mary. Söylemem gereken bir şey var.
-Lanet konusunda mı Eamonn? -Pardon?
Çünkü Mary ben yapmadım, diyor ve bu bizim için yeterli.
Doğrusu Eamonn, nereden başlayacağımı bilemiyorum.
Hayır Mary, ben diyecektim ki zavallı annem,
-Tanrı onu kutsasın ve korusun... -Amen.
...düğünde öyle demek istemedi.
Açıklama yapmana gerek yok.
Onu lanetlediğini düşünmemden mi korktun?
Yani...
Bu çok gülünç.
Tabii ki ilk aklıma gelen lanet oldu.
Ama sonra baktım ki annemin ölümü
resmi şartları taşımıyor.
Yani bu açıdan tamamen temizsin Mary.
Endişelenecek bir şey yok.
Harika.
Birkaç şey aldık. Buraya koyalım mı?
-Dahice. -Rahibe. Nasılsınız?
Şu an bir cenazedeyim Bay Quinn, daha iyi akşamlarım oldu.
-Brady'yi tanır mıydınız? -Hayır
ama anlaşılan eşiniz ona lanet okumuş.
-Aslında, öyle sayılmaz. -Konuşkan biri değilsiniz, değil mi?
-Anlamadım? -Komünyon töreni yapıyorum
ama konuşkan insanlara tahammülüm yok.
Yani, ne manası var?
Ekmeği ağızlarına götürmeye acizler ve benim yapmam gerekiyor.
Evet, bu zor olmalı.
Cenazelerle genelde Peder Thomas ilgilenir ama çok hasta,
aslında yatağa bağlı.
Tanrım. Ne oldu?
-Jack Daniels, daha ziyade. -Anladım.
-Ben alayım. -Harika.
Altı peynir ve jambonlu, dört tane de yumurta ve tere otlu lazım.
Üç tane de ton balıklı.
Peynir ve jambonlar üçgen olsun,
yumurta ve tere otu dikdörtgen. Ton balıklı ise...
Onu sen ayarla.
-Yerinde olsam yağlamaya başlardım. -Müthiş.
Ölü olmak ona harbiden yakışmış, değil mi?
Ne?
-Girebilir miyiz? -Neden fısıldıyorsunuz?
Bilmem.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Bu zor zamanda destek görmek harika.
-Yavşağın teki derdin. -Hiç böyle bir şey demedim.
-Söyledin Erin. -Seni kesinlikle duydum.
Tamam, bir şeye bakabilir miyim?
Cesede herkes bakabiliyor, değil mi?
Bildiğin Brady işte.
Brady'nin bedeni.
-Brady'nin ölü bedeni. -Cenazesindeyiz, ne bekliyordun?
Hiç ölü biri görmedin mi?
-Ebette hayır. -Tanrım, İngilizler ne tuhaf.
İstersen dokunabilirsin.
Ona ne bok yemeye dokunmak isteyeyim?
-Hoşmuş. -Kes şunu.
Bildiğin ölü işte, James. Bir gün hepimiz öleceğiz.
Eksik olma Clare. Çok yardımcı oldu.
İnsanı düşündürdüğü kesin, değil mi? Ölüm... Sadece...
İnsanın
her şeyi yapası, deneyesi geliyor.
Neler oluyor Michelle?
Havalı bir şey görmek ister misiniz?
-Neymiş? -Hazır olun kızlar.
-Çörekler. -Aynen.
Çöreğin nesi havalı?
-Çörekler harikadır. -Ben severim.
Bunlar, bildiğiniz çöreklerden değil.
Bunlar komik çörekler.
Doğrusu epey komik görünüyorlar.
-Komik çörekler derken? -Uyuşturuculu çörekler.
-Uyuşturucuları çöreklere koymuş. -Üstüne bastın.
Brownie yapacaktım ama annemde bu tarif vardı ve...
Bunu konuşmuştuk Michelle, anlaşmıştık.
Anlaşmadık. Neyse,
yemeklere kattığında uyuşturucu yasa dışı olmuyor.
Bunu herkes bilir.
Doğru mu? Ben emin değilim.
Burada hiç bardak var mı?
Şunu alayım.
Ha siktir, bu neydi şimdi?
-Üç tane esmer ekmekle domates ve peynir. -Esmer, anladım.
Beyaz ekmekle dört salata.
Salata, beyaz ekmek. Bekle, dikdörtgen mi, üçgen mi?
-İki tane soğansız. -Marmelat azalmış Gerry.
-Şeftali ve kola, sek. -Tanrı aşkına!
...artık biraz esintiye lafım yok.
Aksine tercih ederim.
Ama o rüzgâr çok agresifti.
Kendi kendime dedim ki
"Colm... Bugün bir şey yapılmaz."
Neler oluyor?
Gelin vardığında ise,
rüzgâr şiddetlenmişti.
-Öldüm mü? -Hiç öyle bir rüzgâr görmemiştim.
Bu, benim cenazem mi?
Bir ölüm meleği gibi uğulduyordu.
Cehennemde miyim?
Zavallı kız da, yani gelin olan,
neyse geldi ve daha arabadan yeni çıkmıştı ki
rüzgâr onu kâğıt bebek misali havaya kaldırıp
çiçekliğe doğru savurdu.
Aslında epey komikmiş.
Ne yapacağız? Ne halt edeceğiz?
-Sorun yok. -Kesinlikle sorun var.
Uyuşturuculu çörekler aşağıda bir yerde.
İnsanlar yerse, onlara uyuşturucu kullandırmış olacağız.
Yani? Uyuşturucu vermek bir suç değil.
Kanunlardan pek anlamıyorsun.
Ne tür biri cenazeye otlu çörek getirir?
Çok tipik. Güzellik yapmaya çalışıyorum ve aldığım teşekküre bak.
Çok korkunç, ihtiyarlar var. Ya biri yerse?
Neden ihtiyarlar hakkında herkes bu kadar hassas?
İhtiyarlar birer dangalaktır.
Onları geri almalıyız.
Sana katılmıyor değilim.
Kendim kafayı bulayım diye aldım, büyük amcan Colm değil.
Tanrım, düşünsenize.
Bekleyin, çörekler nereye gitti?
Peki. Ben mutfağa gidip ne kaldıysa alayım.
Siz de bir parça azmış kim var ona bakın. Ve unutmayın,
göze batmayın.
Çöreğinizi almam lazım.
Tanrı ve ölüm sonrası hayatla ilgili öyle çok sorum var ki.
-Lütfen, git. -Kendimi tutmaya çalışıyorum, cidden.
-Son zamanlarda... -İnanamıyorum.
-Neden? -Söyleyemem.
Tamam.
Neyiniz var Rahibe?
-Bu tarçın mı? -Tarçını sever misiniz?
Tarçınla hiç aram yoktur.
O zaman, kesinlikle yüzde yüz tarçındır.
Yeşil soğanlar nerede?
Yeşil soğan olmadan salatalı sandviç olur mu?
Soralı on dakika oldu. Hadi ama millet!
Hadi toparlanalım lütfen.
Ayrıca hâlâ haşlanmayı bekleyen torba torba patates var.
Bu sefer çapraz bulaşma olmasın.
Peynir ve soğanlar tek bir kâseye,
tuz ve sirke bir başka kâseye.
O kadar zor değil çocuklar.
-Dinle. -Evet Joe.
Sadece söylemek istedim...
Çok iyi bir iş çıkarıyorsun.
Böyle devam et.
Bak, nihayetinde kötü bir ruhu yoktu.
Aslında ondan oldukça hoşlanırdım.
Ve gerçekten umarım şu an oradan bize bakıyor ve düşünüyordur.
Aman tanrım!
Bence de Mary.
O değil, Sarah.
Bak! Küpeler. Küpelerine bak.
Tanrım.
Bu durumda ona kolye takmazdım, yeterli boynu yok.
Yaka düğmesi daha iyi giderdi.
Onlar annemizin. Annemizin küpeleri.
Gerçekten.
Onları nasıl aldı?
Muhtemelen annemiz son nefesini vermeden bir akbaba gibi üzerlerine atlamıştır.
Şimdi de yaşlı şıllık onlarla birlikte gömülüyor.
Bu kadında hiç utanma yok mu?
Canlı canlı gömülmek bu küpelere reva mı?
Bize nispet olsun diye, biliyorsun.
-Ne yapsak? -Bilmem ki.
Sahteleri ile değiştirebilirdik.
Doğru.
Ama ne var ki elimizde sahtesi yok.
Haksız sayılmazsın.
Bu yaptığımıza inanamıyorum. İçler acısı.
Bak, büyükbaba yemiş. Tuhaf davranmaya başladı.
-Paranoyaklaşma. -Babama iyi davrandı.
-Tanrım! -Aynen.
-Annem soru sormaya başlarsa... -Annen bağlantımızı bulamaz.
Her şeyle bağlantımızı buluyor ama.
Yapmadığımız şeylerle bile.
İşe yarayacağına emin misin?
Uyuşturucudan kurtulmanın yolu budur. Sıkı Dostlar'ı 20 kez seyretmişimdir.
Tek yolu bu değil.
Seyrettiğim bir filmde kızın biri,
uyuşturucu saklamaya çalışıyordu. Onları alıp şeyine...
Benden söylemesi, kıçıma çörek falan sokmam.
-Peki, sifonu çekiyorum. -Çek gitsin.
İşe yarıyor mu?
Tabii ki yarıyor.
Su yükseliyor mu?
Hay lanet, su niye yükseliyor?
Ne bileyim, Sıkı Dostlar'da böyle bir şey olmamıştı.
Ha siktir! Sayemizde tıkandı.
Pompası olan?
Korkarım bu gece evden pompamı almadan çıkmışım Orla.
Ben de. Tam bir kâbus.
-Acele edin. -Sen o kulakla ilgilen.
-Bunu dert etme. -Çıkmıyor.
Ne bu, yapıştırmışlar mı?
-Daha sert çek. -Olabildiğince sert çekiyorum.
Mary.
Bakın, biraz tuhaf gelecek
ama mutfaktan Gerry hakkında birkaç şikâyet geldi.
Eamonn, nasılsın? Seni buraya getiren nedir?
-Annemin cenazesi. -Tanrım, doğru ya.
Neler oluyor?
Ufak bir dua töreni için geldik
-ve Sarah, tespihini unutmuş. -Ah ben yok muyum.
Elindeki ne?
-Pardon? -Elinde ne var?
-Hiç. -Bakayım.
Diğer elinde.
-Diğer elim mi? -Evet.
-Tanrım, bunlardan nereden çıktı? -Aman tanrım!
Annemin küpelerini mi çalıyordunuz?
Aslında onlar annemizin küpeleriydi bu yüzden...
Sizin neyiniz var?
Ona iyilik yapıyoruz Eamonn, hiç yakışmamışlar.
Tanrı aşkına Mary. Önce lanet, şimdi de bu.
-Lanetle ilgisi yok demiştin. -Seni kızdırmak istemedim.
Yani, annemi toprağa vermek üzereyim. İhtiyacım olan son şey lanet.
Tanrı aşkına!
Bu da ne?
Tanrım.
Göründüğü kadar kötü değil.
Annem hakkınızda haklıydı.
Vahşi hayvanlar bile daha görgülüdür.
Pompamız yoktu Eamonn.
Çıkın dışarı! Çıkın!
Nihayetinde çok da kötü bir uğurlama olmadı.
Annemin küpeleri için hâlâ şoktayım.
-Çok yaklaşmıştık. -Şu an yerin metrelerce altındalar.
Yani Brady'yi kazıp çıkartmadıkça...
-Belki çok da kötü... -Berbat bir fikir Sarah.
Çok berbat.
Hepsini unutmak istiyorum.
İshalin ne durumda Erin, tatlım.
Sanırım, geçiyor.
Tanrım, birinin evinde
böyle yakalanmaktan daha kötü bir kâbus olamaz.
Yine de arkadaşlarını neden çağırdığını hâlâ anlamış değilim.
-Panikledim baba. -Lütfen artık
Erin'in ishalinden bahsetmesek, çay içmek üzereyiz.
Diyecektim ki
cenazede bir çörek yedim
ve Tanrı şahidim olsun
hiç öyle bir şey tatmamıştım.
Ben de bir iki tane alıp getirdim.
Bayağı büyükler.
-Sakıncası var mı? -Bana da uzatır mısın Erin?
Alt yazı çevirmeni: Aslı Uygun Cheesmar