NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WITAJCIE W WOLNYM DERRY
Prezydent Stanów Zjednoczonych, Bill Clinton,
oddany zwolennik procesu pokojowego,
odwiedzi obie strony społeczności w drodze do Belfastu,
przed udaniem się do Londonderry.
Jest!
- Wylądował! - Wiem, tato.
- Spójrz, jak wygląda dom. - Powiem Jimowi z naprzeciwka.
- Nie wiem, co robić. - Po pierwsze, w Derry będzie jutro.
Widziałeś te listwy, Gerry?
Muszę się za nie zabrać.
Po drugie, wątpię, by do nas wpadł.
Może wpaść.
Może mu się zachce.
Wizyty prezydenckie są zaplanowane. Nie ma dość czasu na zachcianki.
Obyś miał rację. Tu jest jak w Bejrucie.
Kiedy były wybielane?
- Nie dałabym tego Hilary. - U niej wszystko lśni.
Najadłybyśmy się wstydu.
Musimy sprzątnąć ze stołu.
Jim przyniesie sprzęt.
- Jaki sprzęt? - Nadajniki radiowe.
Myślą, że zdołają podsłuchać CIA.
Słucham?
Jim uwielbia radio.
Nie możesz podsłuchiwać CIA.
Łatwiej będzie wyśledzić Clintona.
CIA raczej nie lubi, kiedy śledzi się ich prezydenta.
Mogą na to dziwnie reagować.
Niech mnie powstrzymają.
Powstrzymają cię. To CIA.
Nie przegapię okazji. Znowu.
Słyszysz mnie?
Co on planuje?
Kiedy JFK był w Dublinie, wujek Colm go spotkał, a tata nie.
Tym razem będzie inaczej.
JFK rozmawiał z Colmem? Chryste, miał pecha.
Raczej nie spotkamy Billa i Hilary.
W końcu coś z sensem.
Będą zbyt zajęci.
Dlatego postanowiłyśmy pomóc im z Chelsea.
Co?
Zabierzemy ją na basen.
Naprawili maszynę do fal!
- Uroczo! - Oby nie zapomniała czepka.
Są bardzo surowi, jeśli chodzi o czepki.
A ma sporo włosów.
Dobry... Jezu.
- Chelsea się odzywała? - Jeszcze nie.
- Pisałyśmy ponad tydzień temu. - Na pewno na doby adres?
Chelsea Clinton, Biały dom, Ameryka.
To nie ma sensu!
- Wysłałaś poleconym? - Nie śpię na forsie!
- Świąt czas z rodziną - Cicha noc
- Jemioła i wino - Święta noc
Z ust dzieci pieśni płyną
Drewno w kominku Prezenty pod choinką
Teraz się radujemy
Dobrem, które czujemy
Schrzaniły mi nastrój.
Świetny materiał.
Stosowne wykonanie czegoś, co uważam
za najgorszą piosenkę w historii.
Tylko jedno ogłoszenie.
Domyślacie się, o co chodzi.
Chociaż jutro oficjalnie nie ma święta,
szkoły w mieście postanowiły tak to traktować,
ponieważ jutro...
do Derry przyjeżdża prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Może jesteście za młode, by zrozumieć ogrom tego wydarzenia.
Zaledwie parę miesięcy temu byłoby to niewyobrażalne, ale proszę.
Ja... ledwo mogę w to uwierzyć.
Ludzie tutaj przestają się zabijać na pięć minut
i całemu światu odwala!
Ta wizyta martwi mnie z kilku powodów.
Boję się, że podsunie to Papieżowi jakieś pomysły, a tego mi nie trzeba.
Niepokalana Panienka nie weźmie udziału w tej farsie!
Jutro rano macie przyjść normalnie, zrozumiano?
Zrozumiano?
Tak, siostro Michael...
W imię Ojca i Syna.
Nie może tego zrobić. Po prostu nie może!
Cóż, zrobiła.
Ale to historia! Przegapimy historię!
Chciałam się dowiedzieć, co jeszcze planuje ten Cromwell.
Lubię go.
Nie lekcję historii.
Wydarzenie historyczne!
I Irlandczykom nie wolno lubić Cromwella.
- Dlaczego? - Był jebanym dupkiem!
Bill będzie tutaj jutro dopiero o 16.00.
Bill? A ty kto, jego mama?
Mówię, że mamy dużo czasu.
Wiesz, jaki będzie tłum na placu?
Trzeba być dużo wcześniej!
Chelsea to załatwi.
Nie wiem, czy jej ufać.
Może być niesłowna.
Ma przebiegłe oczy.
Nie podoba mi się nagonka na Chelsea.
To największe wydarzenie tutaj!
Powinnyśmy wziąć w nim udział.
Weźmiemy.
Sugerujesz absencję w szkole?
Normalni ludzie tak nie mówią. Ale tak. Sugeruję.
Wiecie co,
czasem, by zrobić coś dobrego,
trzeba zrobić coś złego.
W tym wypadku dobre jest złe, a złe jest dobre!
Co ty pierdolisz? Urwiesz się z lekcji czy nie?
Zróbmy to!
TYCI SKLEPIK DENNISA
- To będzie 1.99. - Jasne.
Macie jakiś problem?
Nie problem, raczej pytanie.
A jestem od odpowiadania?
Kto ja jestem, Magnus Magnusson?
- On zadaje pytania. - Zamknij japę.
Jest różowa, biała i fioletowa.
- I? - Ma być czerwona, biała i niebieska!
- Kto tak mówi? - Reszta świata.
I brakuje części gwiazd.
- Nieprawda. - Tu jest tylko 30.
Powinno być 50, bo każda gwiazda reprezentuje stan...
- Część odeszła. - Część stanów?
- Tak. - Część stanów Ameryki?
- Tak. - Kiedy?
- Niedawno. - Boże, desperacja.
No nie wiem.
Usłyszelibyśmy o tym, gdyby 20 stanów opuściło USA.
Nie chcieli robić szumu.
To nowe, współczesne, aktualne flagi.
Dopiero je zrobili.
OK, po prostu...
nie jestem pewna, czy to prawda.
Czemu miałbym kłamać?
Bo kupiłeś od chuja złych flag i chcesz się ich pozbyć.
Wynocha!
Jak myślicie, co skłoniło go do pracy w handlu?
Witajcie.
Może wsiądziecie?
Chodźcie, nie wstydźcie się.
Pomocy, niebezpieczna nieznajoma!
- Jezu, Erin. - Pomocy, chce nas porwać!
Pomocy! Pożar!
Clare, co ty pierdolisz?
- To bardziej zwraca uwagę! - Porywaczka!
- Pożar! - Pomocy, płonąca porywaczka!
Może zamkniecie japy? W porządku.
To nie porywaczka.
A kto?
Moja ciocia Cathy.
Cześć, mamo.
Co oni planują?
Próbują odkryć lokalizację bazy prezydenta.
Czyli ich hotel?
Tak myślę.
- Co tak długo? - Mamy niezły skandal.
Nie interesują mnie wasze szkolne plotki.
- Mnie tak. - Spotkałyśmy mamę Jamesa!
Cathy Maguire wróciła? Naprawdę?
Próbowała nas podpalić.
- Co? - Nieprawda!
Jezu, nie ma wstydu!
Powiedzcie, jak wyglądały jej brwi?
- Co masz na myśli? - Brwi.
Dobrze wyglądały?
Nie zwróciłam uwagi.
Cathy Maguire miała najlepsze brwi w Derry.
Mogła mierzyć się z Joan Crawford, prawda, Mary?
Nie mam czasu na Cathy Maguire.
Porzuciła własnego malucha.
Zawsze była zimną, wyrachowaną kobietą.
Nie mówię o niej.
Mówię o jej brwiach.
Cathy i jej brwi to dwa osobne byty.
Nie ekscytuj się.
Powinnaś być w stanie skomplementować brwi kobiety,
bez mieszania w to jej charakteru!
Dobra. Jej brwi były wyjątkowe.
- Dziękuję. - Wujek Colm.
Dobry Boże, nie.
- Wszystko w porządku, Colm? - Wszystko dobrze.
Trochę męczy mnie kolano,
- ale nie będę was zanudzać. - Wątpię.
Rano poczułem ukłucie i powiedziałem sobie:
„Colmie, musisz iść z tym do lekarza”.
Nie można odpuszczać,
bo, może tego nie pamiętacie, ale Maggie Murphy
poczuła ukłucie w poniedziałek i w czwartek w tym samym tygodniu
padła trupem na bingo.
I dużo wygrała.
Ale mówią, że nie weźmiesz tego do grobu.
Pokój jej duszy.
Możemy coś dla ciebie zrobić?
Przyszedłem pomóc z CIA.
Kto ci powiedział?
Ja, Joe.
Czemu?
Colm spotkał JFK.
Ma doświadczenie z prezydentami, wie, co robić.
Nie ma mowy!
Nie możesz pomóc. Jak spotkasz Clintona, będziesz prezydenta do przodu.
Będziesz miał dwóch, a ja jednego. Nie dam się wyprzedzić.
Jeden z jego prezydentów nie żyje.
- Ciągle się liczy! - Sza!
- Będę musiał wyrównać! - Joe!
Nie mogę całe życie włóczyć się za prezydentami.
Mam inne zajęcia.
- Zamknij się, Joe! - Co z tobą?
Chyba coś mam.
Nie pogrywaj ze mną.
To był agent CIA.
Powiedział, że biorą Billa do bazy.
I wiem, gdzie jest.
Musimy się śpieszyć.
Zawieziesz nas?
- Co? - Ktoś musi zostać w aucie,
gdyby coś poszło nie tak.
Więc kierowca do ucieczki.
W najgorszym wypadku.
W żadnym wypadku!
WITAJCIE W BURT
To nie ma sensu, Jim.
Słyszałem ich. Jasno i wyraźnie.
Czemu mieliby go zabrać do Burt?
Dlatego to takie sprytne.
Nikt nie będzie szukał prezydenta USA w Burt, prawda?
Wzięliby cię za wariata, gdybyś powiedział, że Clinton jest w Burt.
Dokładnie. Jeśli chcecie znać moje zdanie...
- Nie chcemy! - Świetnie.
Clinton, Bill, jest 42. prezydentem Ameryki.
To ciekawe, ponieważ JFK był 35.
Czemu to ciekawe?
No, może niezbyt ciekawe.
Czasem mówię coś, żeby połączyć zdania.
- Wiecie, jak to jest. - Zatrzymać się po lewej?
Nie jestem pewien, który był Nixon.
A ten, jak mu tam, z brodą, w kapeluszu?
Ten, co dowalił niewolnictwu.
- Lincoln. - Dokładnie.
I był 27...
...i 30.
A potem był koleś, od którego nazwali odkurzacze.
Jezus zapłakał. Daleko jeszcze?
To powinno być tu po lewej.
WITAJCIE W BURT
Już tu byliśmy.
...w hrabstwie, biedaczek.
Jak?
Świetny gość, miał dłonie jak łopaty.
Jakim, kurwa, cudem jesteśmy w tym samym miejscu?
Co się dzieje?
Przejechałem prawie 300 km i jestem tam, gdzie pięć godzin temu!
- To się dzieje! - Ty cholerny głupolu.
A Reagan, ten to był...
Przestań wymieniać prezydentów!
Będzie ich wymieniał, jeśli chce!
To tam!
Rus Garner Road, to tam! Tak powiedzieli!
Dobre oko, Jim.
- Zuch z ciebie, Jim. - Gdzie byśmy bez ciebie byli?
Tata i Gerry nie wrócili?
Pewnie się napili i stracili poczucie czasu.
Znasz Billa.
Każdy powód jest dobry, żeby wyciągnąć saksofon.
- Będziemy szły. - Nie za wcześnie?
Clare jest tam od piątej, będzie tłum.
Chelsea dała znać?
Ani słowa.
Jej strata, maszyna do fal jest super.
Przynajmniej macie dziś wolne. To już coś.
Nie mamy wolnego, będziemy mieć absencję.
Brawo, Orlu.
Absencja. A to dopiero.
Otwarte, wejdźcie.
Jak tam?
Nie ma pani nic przeciwko...?
Cathy, to ty?
Kopę lat.
Faktycznie.
Cathy, utrzymałaś brwi w idealnym stanie.
Trzeba ci to przyznać.
Jesteś nazbyt uprzejma.
Serio, są w świetnej kondycji.
To musi być dla ciebie pocieszenie.
Słucham?
Słyszałyśmy o twoim rozwodzie. Koszmar.
To była trudna decyzja, ale Paul, mój były, stał się taki zaborczy.
- Naprawdę? - Pod koniec to było nieznośne.
Ciągle: „Cathy, czemu nie było cię całą noc?”.
Albo: „Co to za mężczyzna, z którym poszłaś na kolację?”.
Bardzo niepewny siebie.
Ciekawe dlaczego.
Ojciec Jamesa był taki sam.
Przyciągam zaborczych i zazdrosnych. Nie wiem dlaczego.
Przez te brwi.
Nie chcę się narzucać, ale muszę zadzwonić.
Moja siostra nie ma telefonu.
Pozbyła się go po rachunku za telefony do horoskopu Russella Granta.
Tego nie przewidział.
James mówił, że będę mogła...
Oczywiście, do dzieła.
Równa z ciebie babka. Znajdę tylko fajki.
Babka?
Zatrzymałaś się u Deidre?
Tak. Szczerze mówiąc, to koszmar.
Zapomniałam, jak małe są te domki.
Nie wiem, jak to robicie.
Jakoś wytrzymujemy.
W naszym malutkim domku.
Ale warto, skoro mogę zobaczyć mojego przystojniaka.
Od teraz to jedyny facet w moim życiu.
- Jasne. - Tak za nim tęskniłam.
Porzuciłaś go tu dość dawno temu.
- Mama miała dużo zajęć. - Tak.
Właśnie zaczęłam własny biznes.
Ten projekt to moja pasja, kocham to, co robię.
- Zaczyna dobrze iść. - Tak?
W jakiej branży?
Samoprzylepne etykietki.
Naklejki?
Projektuję ekskluzywne etykietki.
- Robisz naklejki? - Na prezenty.
- Jesteś producentką naklejek? - To nie naklejki...
Można dużo zarobić na naklejkach?
To nie naklejki! To etykietki.
Świetnie sobie poradzi.
Chodźmy, zanim Clare dostanie szału.
Idźcie robić swoje.
- Do zobaczenia. - Nim pójdziecie,
kupiłam wam amerykańskie flagi. Są na kredensie.
- Dziękujemy. - Są nowe.
Dopiero je zrobili.
Bill.
Jesteś tam?
Nie ma znaku życia.
Co wy kombinujecie?
Miałeś zostać w samochodzie.
Może należałoby zajrzeć obok?
Jasne.
Więc Clintonowie zatrzymali się na postoju taksówek na zadupiu?
Zgadza się, Gerry.
Fantastycznie.
Maddie Bolin.
Odbierz, Maddie. Maddie Bolin?
- Przepraszam. - Dokąd?
Zastanawialiśmy się, czy nie widziałeś tu Clintonów?
Clintonów?
Mamy powody sądzić, że się tu zatrzymali.
Co Clintonowie robiliby w Burt?
Do kaplicy, Bill?
Tak.
Może ktoś odebrać Billa z bazy? Odbiór.
Ktoś w pobliżu bazy? Odbiór.
- Podeślij go. - Pięć minut, Bill.
Dobrze.
Jim, czy byłbyś otwarty na taką możliwość?
Że może nie podsłuchałeś agenta CIA na radiostacji.
Że jest spora szansa,
że to był dyspozytor taksówek w Burt,
zamawiający samochód dla Billa na mszę.
Skoro już o tym mowa, miał mocny donegalski akcent.
Jezu, Jim.
Mam najlepsze miejsce.
Co z twoją twarzą?
Widzisz tamtą sukę?
- Tycią dziewczynkę? - Próbowała się wepchnąć.
Następnym razem się zastanowi.
Nie biłaś się z tą małą, Clare?
Biłam się z tą małą. Zrobiłabym to ponownie.
Co z tobą?
Krążą wokół tego miejsca jak sępy.
Udało mi się je utrzymać, ale będzie gorzej.
Nie możemy okazać słabości. Musimy być jednością.
- Wdychasz klej? - Łączcie ramiona.
- Dalej, James. - Muszę z wami pogadać.
Później.
- To nie może czekać. - Dołącz się.
Wyjeżdżam.
Wracam do Londynu z mamą.
Kiedy?
Teraz, muszę jechać teraz.
Taksówka czeka.
To była szybka decyzja.
Nie rozumiem.
Nie mówi poważnie.
Mówię.
Nie możesz odejść.
To się musiało stać.
To nie było moje życie, tylko coś, co stanęło mu na drodze.
O czym ty gadasz? Podoba ci się tu.
Nie sądzę.
Chyba mam syndrom sztokholmski.
Nigdy nawet nie byłeś w Szwajcarii.
Słuchajcie...
Nie zapomnę tego miejsca.
Ale muszę wracać do domu, już czas.
Żegnajcie.
Nie ma mowy, kutasiarzu!
Ej!
- Koniobijco! - Michelle, proszę.
„Żegnajcie?” Ogarnij się, kurwa.
Co mam powiedzieć?
Znowu cię zawiedzie, wiesz?
Zaprosiła mnie do współpracy w biznesie.
To ma sens.
Musisz jej pomóc opchnąć naklejki.
Samoprzylepne etykietki.
Chce darmowej robocizny.
Myśli tylko o sobie, James.
A co, kiedy nie wyjdzie?
Wyjdzie! I tak tu nie pasuję. Nigdy nie pasowałem.
Nieprawda.
- Jesteś dziewczyną z Derry. - Odwal się.
Poważnie.
Nieważne, że masz ten głupi akcent i inaczej wymawiasz słowa.
Bycie dziewczyną z Derry to stan umysłu.
Jesteś jedną z nas.
Muszę to zrobić.
Nie chcę tego.
To moja mama, Michelle.
To spierdalaj.
Szokujące.
Co oni wszyscy wyprawiają?
Co my wyprawiamy?
Słucham?
Chodź, Jenny.
Choć raz świat popatrzy na nas z dobrego powodu.
Będziesz miała kłopoty.
Nie obchodzi mnie to.
Chcemy Billa!
Co ty tu robisz?
Kazała siostra przyjść.
Na litość boską, Jenny.
Naucz się stawiać.
- Co? - Idź tam.
Idź już.
Chcemy Billa!
Ucieszy cię opuszczenie tej dziury.
Ja się cieszę.
Panie i panowie, z przyjemnością przedstawiam
prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki!
- Widzę go! - Nie w tę stronę, Orlu.
Nie, patrzcie! Tam jest!
Co mówi?
Nie wiem.
Jestem dziewczyną z Derry!
Jesteś jebanym dupkiem.
Stojąc przed Gulldhall
i spoglądając na te historyczne mury,
widzę pokojowe, bezpieczne, pełne nadziei miasto
z młodymi ludźmi, którzy powinni mieć spokojną i pomyślą przyszłość tu,
gdzie są ich korzenie i rodziny.
To dziś z wami widzę.
Więc proszę,
wykorzystajcie swoją szansę,
by uwierzyć, że przyszłość może być lepsza od przeszłości.
Pracujcie razem, gdyż więcej osiągniecie pracując razem,
niż oddalając się od siebie.
Miejcie cierpliwość, by pracować na sprawiedliwy i trwały pokój.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz