Bayangkan jantung awak sebagai dram.
Pernafasan awak sebagai bes.
8 BULAN SEBELUMNYA LONDON
Lisa! Bilik tidur depan.
Hai.
Saya Keith.
Setengah jam, 100. Sejam, 150.
Saya cuma nak berbual.
Kita uruskan hal duit dulu.
Ya.
Siapa nama awak?
Lisa.
Itu nama sebenar awak?
Nama saya Lisa.
Kecualilah awak nak nama lain.
-Bagaimana dengan Stephanie? -Boleh.
Stephanie Patrick?
Ibu bapa awak menaiki penerbangan Northeastern Airlines
yang terhempas di Lautan Atlantik tiga tahun lalu
bersama adik-beradik awak.
Saya seorang wartawan.
Saya sedang menulis sebuah artikel.
Begini, ia bukan kemalangan. Ada bom di dalam pesawat.
Ada rokok?
Tak ada.
Pembuat bom itu ada di sini. Dia ada di London.
Dia bebas berkeliaran di luar sana.
Saya datang balik sekejap lagi.
Bangun. Cepat.
Lepaskan saya. Lepaskan saya!
Saya cuma nak berbual, Stephanie.
-Jalan. Keluar. -Yalah, saya pergilah!
Anda ada satu mesej tersimpan.
Helo, sayang.
Ayah tertinggal cincin kahwinnya di atas kaunter.
Boleh tolong ambilkan?
Jumpa di lapangan terbang.
Kami sayang awak.
Apa yang awak buat?
-Boleh awak buktikan? -Masuklah.
Kita nak ke mana?
Kita tak boleh buat seks.
Lega saya dengar.
Pergi mati.
Boleh cepat masuk?
Awak nak minum?
Saya nak minum bir.
NE 147 TERHEMPAS AKIBAT LETUPAN SALAH SATU TANGKI MINYAK
Dia yang bunuh keluarga saya?
Namanya Mohammed Reza.
Dia yang buat peranti itu.
-Jadi, dia pembuat bom. -Perkhidmatan keselamatan
sedang memantau dia,
-tapi mereka tak nak menahannya. -Mereka tahu siapa yang buat bom
tapi mereka tak mahu tahan dia?
Ya.
-Kenapa? -Saya tak pasti.
Mungkin mereka takut jika mereka tahan,
mereka akan kehilangan rangkaiannya.
Mereka juga mungkin takut siapa ketua dia,
mungkin salah satu sekutu kita di Timur Tengah.
Kesannya boleh jadi sangat merumitkan.
Bayangkan jika perkara ini terbongkar.
Bahawa mereka telah membiarkan pembuat bom bebas di London.
Bahawa semua ini... Kemalangan pesawat itu cuma nak tutup hal sebenar.
Kesannya boleh membawa bencana.
Bagaimana awak tahu semua ini?
Penyelidikan dan daripada sumber saya.
-Tolong... -Awak pasti sumber awak...
-...jangan merokok. -...bercakap benar?
-Bagaimana awak tahu? -Tolong jangan merokok.
Bagaimana awak tahu sumber awak bercakap benar?
Dia tak pernah tipu saya.
Apa yang sumber awak nak daripada awak?
Dia tak boleh buat sendiri.
Dia terlibat daripada dunia perisikan.
Bekas ahli MI6, tapi dia masih orang dalam.
Dia perlukan awak untuk bantu dia.
Begitu?
Saya boleh bantu awak.
Awak patut biarkan saja saya.
Tapi saya tak biarkan, bukan?
Sebab saya boleh jadi tajuk utama yang bagus.
Seorang pelajar kelas pertengahan yang menyedihkan.
Saya bukan wartawan begitu.
Saya tak ke mari untuk lariskan akhbar.
Sepatutnya awak boleh hidup seperti yang awak mahukan.
Inilah hidup yang saya mahukan.
Bukan jadi pelajar terbaik di Oxford?
Saya tak percaya.
Kenapa awak datang cari saya?
Awak juga mangsa.
Cuma awak belum mati.
Siapa Martin Douglas?
Lelaki yang duduk di tempat duduk saya.
Dia seorang arkitek.
Dari Uniondale, New York.
-Dia dah berkahwin? -Ya.
Dia ada anak?
Dua orang.
TANYA B?
Ke INVERNESS
PORTLAND KOLEJ DIRAJA KEJURUTERAAN
-Siapa lagi tahu tentang ini? -Tiada siapa.
Bagaimana dengan sumber awak itu?
B.
Adakah dia sumber awak?
Apa maksud B?
-Adakah B di Scotland? -Biarkan.
Siapa namanya?
Apa maksud B?
Itu tak penting. Awak takkan jumpa dia.
Saya kena keluar. Saya ada mesyuarat. Jadi...
Ini untuk awak beli apa-apa keperluan dan ini kunci.
Saya boleh menghilangkan diri bersama kunci awak.
Saya juga boleh ganti kunci pada pintu.
-Kot baru? -Bukan.
Lis, awak fikir saya ini pengurup wangkah?
Apa yang awak perlukan, satu atau dua?
Sepucuk pistol juga.
Awak? Penembak?
Tolonglah, Lis.
Saya boleh cari orang lain.
Boleh saya bantu?
Beg.
Di mana beg saya?
Berhenti!
Hei. Saya perlu pergi ke sana.
Maaf, kami nak masuk ke bandar.
Awak kena pergi sendiri.
Lepaskan saya!
Lepaskan...
Lepaskan saya!
Berhenti!
Tanggalkan kot awak.
Tanggalkan kot awak!
Kosongkan poket.
-Bila kali terakhir awak ambil dadah? -Saya bukan penagih.
-Awak bukan penagih? -Saya pengguna.
-Ini untuk sayakah? -Tak.
Adakah ini untuk saya?
Awak kena berada sangat dekat dengan saya untuk gunakannya.
Ia kosong.
Tunggu!
Stephanie. Itu nama awak, bukan?
Ya, betul.
Ibu bapa awak tentu bangga.
Siapa lagi tahu awak di sini?
-Ibu bapa saya dah mati. -Saya tahu.
Siapa lagi tahu awak di sini?
-Tiada siapa. -Saya tak dengar.
Tiada siapa.
Tiada siapa tahu. Tiada siapa tahu saya di sini.
Tiada siapa tahu.
Habis itu, kenapa awak datang ke sini?
-Saya nak bunuh Reza. -Ya, Tuhan.
Dia mesti ketakutan.
Tolong saya cari dia.
Awak nak bunuh Mohammed Reza, awak kena upah orang profesional.
Saya tak ada duit.
Awak ada kerja. Awak pelacur, bukan?
Awak...
Awak B. Awak sumber Proctor.
Apa?
Saya boleh pergi ke pihak akhbar
dan mereka akan...
Saya pasti mereka tentu nak tahu tentang awak dan Proctor.
Mereka nak tahu tentang awak untuk...
Maksud awak, Proctor yang terbunuh disebabkan awak?
Sama saja jika awak yang menembaknya.
Pandang saya.
Pandang saya!
Awak langsung tak tahu
tentang betapa besarnya masalah yang awak dah timbulkan.
Tidak!
Di mana Reza? Tolong saya cari dia.
Kenapa saya nak tolong pula?
Awak dah takutkan Reza dengan kejadian di kafeteria itu.
Disebabkan awaklah dia dah menghilangkan diri.
-Saya perlu bunuh dia. -Awak tak boleh berjalan pun.
Bantu saya berjalan.
Tali kasut.
Tak guna.
Sekejap.
Tolonglah, sekejap.
Saya akan katakan sekarang supaya awak tak kata nanti
yang saya tak berikan amaran.
Awak tak sesuai buat kerja ini.
Boleh kita bercakap tentang Reza?
Awak buang masa saja.
Hei.
Saya boleh jadikan awak cergas. Saya boleh ajar awak ketahanan.
Tapi akhirnya, awak masih sama.
Ia akan ambil masa lebih lama dan lebih menyakitkan daripada jangkaan awak.
Boleh kita bercakap tentang Reza?
Hampir pasti yang awak takkan berjaya.
Tapi, jika keajaiban berlaku dan awak berjaya,
awak akan mendapati:
Ia tak berbaloi.
Ayuh.
Janganlah.
-Sekejap saja! -Oi.
Jangan layan saya seperti orang tak berguna.
Baiklah, tanggalkan pakaian awak.
-Pergi mati. -Tanggalkan pakaian awak.
Awak tak nak lari? Awak boleh berenang. Berenang balik.
Saya tak boleh berenang. Cuaca sejuk membeku.
Betul, saya tak boleh berenang. Saya akan lemas.
Apa yang awak boleh buat?
Awak tak tahu apa yang saya dah lalui.
Dadah. Pelacuran. Itu bukan tragedi.
Itu klise.
Awak klise. Awak tak cukup kuat untuk ini.
Pergi lemaslah.
Atau berhenti sajalah.
Saya tak kisah.
Saya takkan rugi apa-apa, jadi saya sanggup buat apa saja.
-Nyawa awak? -Ada apa dengan nyawa saya?
Keluarga saya tak sepatutnya naik pesawat itu.
Mereka ubah rancangan supaya saya boleh sertai mereka.
Tapi saya tak sertai mereka pun.
Bukan sebab tak boleh. Sebab saya...
Sebab saya tak nak.
Jadi, mereka pergi tanpa saya.
Baiklah.
Reza ialah budak suruhan.
Orang yang meluluskan serangan terhadap pesawat itu
ialah seorang pemimpin Islam radikal
yang mewakili sebuah kerajaan ekstrem.
Dia membayar U17 untuk serangan itu.
-Apa itu U17? -"Siapa", bukan "apa".
U17 ialah kod untuk orang yang tak diketahui.
Klasifikasi CIA untuk suspek pengganas
yang namanya tak disahkan.
U17 boleh jadi sesiapa saja.
Bagaimana dengan pemimpin agama itu? Dia berada di mana?
Dia dibunuh dalam serangan dron dua tahun lalu.
Reza ialah satu-satunya hubungan dengan U17 yang kita ada.
Jika awak mahukan Reza, awak tentu mahukan U17.
Saya nak semua.
Ini Abdul Kaif.
Dulu, dia seorang aktivis. Seorang yang berwawasan.
Saya ada baca tentangnya di rumah Proctor.
Dianggap ancaman besar kerana dia seorang reformis,
dari tempat yang takutkan reformasi.
Mereka bunuh 239 orang hanya untuk dapatkan lelaki
yang mereka boleh tembak semasa keluar dari pusat beli-belah?
Ia mesej khas yang ditujukan kepada golongan reformis:
Kami boleh bunuh kamu di mana saja
dan kami bersedia buat apa saja.
Abdul mati berjuang melawan sikap tak bertoleransi dan ekstremisme.
Orang lain ialah mangsa keadaan.
Ayah Abdul, Suleman Kaif, juga syak perkara yang sama.
Dia tak takut untuk cari siapa dalang di sebalik kejadian ini.
Dia yang upah Proctor.
Berhenti.
Awak kena betulkan pernafasan awak.
Jangan panik. Bertenang. Berdiri tegak.
Awak kena pastikan bahagian irama awak terkawal,
seperti dalam muzik, ingat?
Bayangkan jantung awak sebagai dram.
-Ya. -Pernafasan awak sebagai bes.
Jika semua itu terkawal, awak juga terkawal.
Jantung awak sebagai dram.
Pernafasan awak sebagai bes.
Tembak kena sekali lagi. Jangan kurang daripada dua.
Bagus.
-Ini bahagian senang. -Apa bahagian susah?
Menjalani kehidupan begini.
Awak kena jadi orang lain.
Petra.
-Petra Reuter. -Dia siapa?
-Dulu, dia seorang pembunuh. -Dulu?
-Dia dah mati. -Bagaimana pula itu akan berhasil?
Mayatnya tak dijumpai, jadi ia akan berhasil.
Biar betul.
Apa...
Pergi mati.
Awak rosakkan kereta, dan sekarang, awak mati.
Awak dah gila.
Kerja yang bagus.
Selamat berjalan kaki ke rumah!
Ini isteri awak?
-Dia cantik. -Ya, dia memang cantik.
Bila awak nak ajar saya berlawan?
Saya patut tahu berlawan, betul tak?
Cari benda tajam. Serang telinga, mata.
Jika lelaki, serang alat sulit.
Itu saja?
Kita perlu tumpukan pada kebolehan yang awak ada.
Seperti bahasa.
Sebab saya seorang wanita?
Ramai wanita di luar sana yang setanding dengan lelaki.
Jadikan saya salah seorang daripada mereka.
-Ia ambil masa terlalu lama. -Berapa lama?
Berapa lama?
Dah berbulan-bulan.
Saya tanya, berapa lama?
Lama selepas menopaus awak.
Tak guna.
Berhenti.
Jangan.
Teruskan.
Bawa bertenang.
Jangan bergerak.
Permulaan yang baik.
Nak minum teh?
Hei.
Awak MI6?
Proctor kata awak MI6.
Sekarang tak.
Apa maksud awak?
Maksudnya, saya dah buat salah.
Apa awak buat?
Saya bunuh Petra Reuter.
Dengan sengaja?
Ya.
Saya bukan tak sengaja bunuh dia.
Ini Petra.
-Sepatutnya, berapa umur dia sekarang? -Lebih tua daripada awak, tapi boleh lagi.
Tiga lelaki bersamanya itu...
Dia bunuh semuanya.
Ini peluru hollow-point sembilan-milimeter.
Apabila ia terkena tisu lembut,
ia kembang seperti bunga menjadi tiga kali ganda lebih besar.
Cipta saluran luka yang lebih besar,
memutuskan arteri dan saraf.
Kehilangan darah yang banyak, renjatan hipovolemia.
Jika awak tembak orang pada sternum dengannya,
tulang akan berkecai, peluru akan kena jantung...
Jantung akan pecah.
-Tembak saya. -Apa?
-Di sini. -Awak dah gila?
Diam. Buat sajalah.
Bayangkan jantung awak sebagai dram.
Pernafasan awak sebagai bes.
Kehilangan darah yang banyak... Tembus badan...
Renjatan hipovolemia... Apabila ia terkena tisu lembut,
ia kembang seperti bunga menjadi tiga kali ganda lebih besar.
Jika awak tembak orang pada sternum dengannya...
tulang akan berkecai, peluru akan kena jantung...
Jantung akan pecah.
Saya akan tugaskan awak di lapangan.
Saya ada terima maklumat risik balas
bahawa Reza sedang bina peranti baru untuk U17.
Dengar khabar, sasarannya sebuah acara penting.
Jadi, awak akan pergi ke Madrid.
Marc Serra tinggal di sana.
Itu Serra. Dia seorang broker maklumat.
Pernah bekerja untuk CIA, kini dia jual maklumat di pasaran terbuka.
Kita guna Serra untuk dapatkan U17.
Awak perlu merapati Serra
bagi meyakinkan dia bahawa awak Petra.
-Siapa yang bayar untuk semua ini? -Manalah saya tahu.
Awak serius?
Bagaimana dengan ayah Abdul?
Suleman Kaif. Dia upah Proctor.
-Idea yang bagus. -Ya.
Pergi dapatkan duit.
Bagaimana awak masuk ke sini?
Dengan terlalu mudah.
Apa yang awak nak?
-Apa yang awak nak? -Anak awak naik penerbangan 147.
Keluar dari rumah saya.
Awak cuba buktikan bahawa kejadian itu angkara pengganas,
bukan kegagalan teknikal,
tapi tiada siapa percayakan awak kecuali Proctor.
-Awak kenal Proctor? -Ya.
Jika awak nak bercakap dengan saya, simpan pistol itu.
Proctor berjanji nak mencarikan kebenaran untuk saya.
Tapi dia curi duit saya dan menghilangkan diri.
-Dia penipu. -Tidak.
-Dia pencuri. -Tidak.
Dia dah mati.
Dia dibunuh.
Jadi, kenapa awak datang ke sini?
Untuk berikan awak kelegaan.
Bagaimana caranya?
Cara yang ganas.
Sebenarnya, apa yang awak nak saya buat?
Cuma hal perbelanjaan. Itu saja.
Cuma hal perbelanjaan.
-Itu saja. -Itu saja.
Bagaimana saya boleh teka?
Tolonglah, keluar dari rumah saya.
Tak nak.
Di sebelah dalam.
Nombor tempat duduk keluarga saya.
Orang lain dah buat lebih teruk daripada ini untuk menipu saya.
-Saya bukan nak menipu awak. -Saya tak kenal awak,
tapi saya akan tahu nanti.
Sekarang, sila keluar dari rumah saya.
Bagaimana awak tahu Proctor dibunuh?
-Dia nak keluar dah. -Sebab saya yang jumpa dia.
Salah saya.
Dia orang pertama dalam masa tiga tahun ini
yang layan saya seperti manusia.
-Cepat, keluar. -Dia bukan penipu.
Awak dah silap.
Alia, biarkan saja. Ini tiada kaitan dengan awak.
Anak saya dah mati. Tapi ia tiada kaitan dengan saya?
Awak pun tahu
bahawa hal ini jauh lebih rumit daripada itu.
Dia tak tahu apa yang dia katakan.
-Tapi saya tahu. -Alia, diam.
Saya takkan berdiam diri.
Awak boleh berdiam jika awak nak.
Betul kata awak tentang penerbangan itu dan awak pun tahu.
Proctor dah tunjukkan semuanya kepada saya.
Siapa saja dalangnya, saya akan cari mereka
dan bunuh mereka semua.
Saya boleh dan akan melakukannya.
Tapi tiada justifikasi terbuka untuk awak.
Membunuh pihak bersalah takkan menyembuhkan luka kita.
Saya bukan nak sembuh.
Saya akan bantu awak. Saya akan beri awak duit.
Nah.
Cincin awak.
Tak apa. Simpanlah.
Simpankan untuk saya.
Saya dah dapatkan kontrak pertama untuk awak.
Namanya Lehmans. Dia memang tak guna.
Berniaga senjata, pistol dadah, berlian darah.
Serra tentu dapat cari dia.
Kenapa saya mesti bunuh dia?
Lehmanslah yang bawa saya kepada Petra.
Petra bukan jenis pemaaf orangnya.
Awak juga perlu tahu sesuatu.
Dia yang aturkan supaya bom berada di dalam pesawat itu.
-Ya. -Helo, Marc?
Siapa bercakap?
Saya nak awak carikan Eric Lehmans untuk saya.
Eric Lehmans, ya?
Saya tak kenal.
Bagaimana dengan Petra Reuter? Awak kenal dia?
Yang pastinya, kini saya tak berminat.
Tapi saya akan beritahu awak sesuatu. Ini saya berikan secara percuma.
Petra Reuter dah mati.
Orang selalu kata begitu tentang saya.
Tak kiralah awak siapa, tapi awak bukan dia.
Awak boleh cari dia atau tidak?
Biar saya...
Biar saya fikirkannya.
Baiklah. Hubungi saya selepas dah minum kopi espreso awak itu.
Kenapa awak mencari Lehmans?
Apa?
Kenapa awak mencari Lehmans?
Tak apalah.
Jika awak tak tahu sebabnya, saya buang masa saja.
Tunggu sekejap.
-Berapa? -Berapa apa?
-Berapa harganya? -Saya akan beritahu nanti.
-Hubungi saya di nombor ini. -Tidak.
Kita jumpa esok secara bersemuka.
-Okey, di mana? -Saya akan SMS awak.
Selama ini, saya sangka awak berambut perang.
Awak dah cari dia atau tak?
Upahnya 200,000 euro.
Termasuk premium risiko.
Tentu awak pandang rendah terhadap saya.
Saya belum ada pendapat tentang awak.
Dibayar melalui telegraf, bukan tunai.
Saya tak ada masalah.
Lehmans ada syarikat pengangkutan udara berpusat di Belgrade,
tapi dia tak tinggal di sana.
Dia dah tukar nama dan tinggal sendirian
di Tangier, di apartmennya dan jarang keluar.
Berseronoklah.
CABARAN GUSTI LIGHTWEIGHT DUNIA ERIC "THE KING" LEHMANS
Siapa hantar awak?
Rupa awak tak berapa jelas.
Tapi bau awak seperti seorang wanita.
Saya Petra Reuter.
Jika itu benar, saya tentu dah mati.
Memang pun.
Petra ada sebab nak bunuh saya. Apa sebab awak?
Jangan bergerak.
Tiga tahun lalu.
Penerbangan 147.
Tidak, lepaskan saya!
Hei.
Hei, awak!
Berundur!
Jangan dekat.
Fairuz!
Melutut. Melutut!
Hei!
Ke tepi!
Tak guna.
Ke tepi!
Ke tepi! Ke tepilah!
Tidak. Tak guna!
Alamak!
Tak guna!
TAIPOXIN MAUT: SENTUHAN MEMBAWA MAUT SERTA-MERTA
Awak benar-benar meninggalkan kesan di Tangier.
Awak tak beritahu pun tentang pengawalnya.
Lehmans ada ramai musuh, dah tentu dia ada pengawal.
Saya tak sangka itu pun awak tak tahu... Petra.
-Saya ada cadangan untuk awak. -Apa?
Seorang ahli kewangan Amerika bernama Leon Giler.
Dia sedang disiasat oleh pihak berkuasa di AS.
Klien saya risau yang dia mungkin buat perjanjian
untuk selamatkan diri sendiri.
Kenapa dia disiasat?
Dia mula tamak dengan duit orang lain.
Tapi masa terhad.
Jika awak perlukan masa untuk fikir tentangnya,
kita boleh jumpa lagi nanti.
Jika awak masih di sini.
Ini cuma urusan niaga.
Kalau bukan urusan niaga, apa lagi?
Apa hal?
Serra nak saya terima satu kontrak.
Seorang ahli perniagaan di New York bernama Leon Giler?
Terima kontrak itu.
Giler disyaki ada urusan kewangan dengan U17.
Dia dipercayai membiayai kumpulan yang mengebom pesawat itu.
Satu lagi perkara. Serra.
Tentang bayaran, letakkan harga tinggi.
Petra selalu buat begitu.
Saya akan buat untuk dua juta, tunai.
-Awak bergurau. -Tak.
Saya rasa berbanding masalah
klien awak dengan Giler, harga saya tentu murah saja.
Tapi saya berhutang dengan awak 200,000 untuk cari Lehmans, jadi...
Sebenarnya, cuma 1.8 saja termasuk perbelanjaan.
Itu tak munasabah langsung.
Yalah, ini bukan hal yang munasabah, betul tak?
Sebenarnya, di mana awak selama beberapa tahun kebelakangan ini?
Awak broker maklumat, Marc.
-Apa? -Entahlah.
Awak lebih berperikemanusiaan daripada jangkaan, Petra.
Jadi ia penyamaran yang baik.
Ya, betul.
Jadi, apa kisah awak? Awak berasal dari Munich, bukan?
Rasanya awak tahu saya dari Berlin.
Ya, Berlin. Saya silap.
Awak langsung tak ada loghat Jerman.
-Dah berapa lama awak tinggal di sini? -Kira-kira enam tahun.
Sejak awak tinggalkan CIA?
Ada ramai orang
yang sangka awak dah mati,
nak tahu jika awak masih hidup.
Kenapa awak tak menghilangkan diri saja?
Kita tetap diri kita.
Betul tak?
Giler. Satu juta dolar.
Harganya dua juta.
Kenapa awak bunuh Petra?
Dia bunuh rakan sekerja MI6 saya.
Saya dapat peluang untuk bunuh dia.
Jadi, apa masalahnya?
Saya diarahkan untuk jangan bertindak.
Tapi saya bertindak juga.
MI6 arah awak supaya jangan bertindak?
Bukan.
CIA.
CIA upah Petra untuk menjejak dan membunuh U17.
Saya tembak dia.
CIA marah, jadi MI6 terpaksa buat sesuatu.
Petra sepatutnya bunuh U17
sebelum pesawat keluarga saya terhempas.
Sebab itu saya di sini.
Menyelesaikan misi yang awak gagal laksanakan.
Adakah rakan sekerja MI6 itu isteri awak?
Ada menyesal tentang apa-apa?
Awak kata tak berbaloi membalas dendam.
Jadi, ini saya nak tanya, ada menyesal tentang apa-apa?
Sekuriti Giler ketat.
Pistol takkan terlepas masuk,
-jika ikut laluan awak nanti. -Laluan mana?
Dia memiliki sebuah rumah emper di Central Park West.
Bukan rumah keluarganya.
-Perempuan simpanan? -Pelacur.
Guna gas terlebih dahulu. Betul-betul di depan mukanya, okey?
Awak dengar tak?
Apabila dia pengsan,
kelar lehernya.
Kelar dalam-dalam dengan kuat. Dari telinga ke telinga.
Guna gas terlebih dahulu,
jika tak, awak tak mampu. Tunggu sehingga awak dah tanggal baju.
-Awak ada idea yang lebih baik? -Saya tak ada idea yang lebih teruk.
Awak kena berjalan keluar, bukan berlari,
dan awak tak boleh buat begitu jika awak berlumuran darah.
-Awak okey? -Kenapa pula tidak?
Saya tak sangka awak akan sampai ke tahap ini.
Rumah emper.
Sebentar. Kalian?
Biar saya ambil ini.
Angkat tangan.
"Salbadal..."
Salbutamol. Saya ada asma.
Bernafas dengan kuat, ya?
Masa persembahan.
Dia memang menjengkelkan.
Tidak.
Tidak, Terry. Tidak.
Awak beritahu dia yang saya tak peduli.
Saya boleh saja hentikan semuanya. Saya akan hentikan sekarang.
Tidak, awak beritahu dia apa saya kata dulu. Sekejap.
-Siapa awak? -Lisa.
-Siapa? -Lisa.
-Di mana Madeleine? -Dia cuti sakit.
Dia cuti sakit?
-Tak ada siapa beritahu pun. -Maaf, ada masalahkah?
Ya, ada masalah besar.
Jangan kurang 40 inci.
Mereka sepatutnya dah tahu.
Berapa ukuran maksimum awak, 36?
Saya tak boleh terima ini, tolonglah!
-Tak pernah dibuat. -Dah banyak kali dibuat.
Awak boleh buat semua benda yang Maddie buat?
-Dengan buah dadanya dan lain-lain? -Saya boleh buat macam-macam lagi.
-Yakah? -Awak tentu terkejut
dengan apa saya buat untuk awak.
Baiklah, nampaknya, ini hari bertuah saya.
Di mana bilik air?
-Awak perlu guna bilik air? -Ya.
Tolonglah.
Ia di belakang awak, di sebelah kiri.
Cepat sikit. Saya kena telefon Tokyo dalam sejam lagi.
Apa yang awak buat di dalam itu? Cepatlah!
Apa yang buat di dalam, Cinderella?
Letakkan kepala awak di alat saya.
Kepala di bawah.
Tutup mata awak.
Tolong jangan.
Jangan bunuh saya.
Tolong, jangan bunuh saya. Saya ada anak.
Seorang anak perempuan. Dia baru sembilan tahun.
Saya tak mampu.
Saya tak boleh.
Sumber NYPD telah mengesahkan
identiti empat mangsa yang mati
dalam letupan kereta pada awal petang tadi.
Leon Giler, pemandunya, Adam Ross,
dan dua anak Giler:
Michael, sebelas tahun, dan Melissa, sembilan tahun.
Itu bukan Pelan A. Awak pelannya.
Saya nampak sasaran masuk ke dalam kenderaan.
Saya tak tahu anak-anaknya ada di dalam.
Saya kena hidup dengan tindakan saya itu sepanjang hayat.
Awak nak ke mana?
Jauh dari awak.
Stephanie.
Stephanie, awak ada di situ?
Beginilah, bom yang Reza bina untuk U17,
masih belum ada maklumat tentang sasaran atau tempat...
Saya ada pelan sendiri, Boyd.
Saya akan buat ikut cara saya.
Apa yang berlaku?
Rasanya, saya tak boleh jadi seperti dulu lagi.
Awak perlu tidur.
Kenapa awak tinggalkan CIA, Marc?
Okey.
Perkara yang mereka suruh saya buat
jauh lebih daripada tugas saya.
Selepas kita buat sekali,
kita tahu ia salah, tapi kita akan lupakan saja.
Selepas itu, kita buat lagi.
Lagi dan lagi.
Lambat-laun, kita tak rasa apa-apa pun.
Itu sebab awak buat ini pula sekarang?
Saya terpaksa berdikari dan saya hanya ada satu kemahiran
yang berguna, jadi saya guna sebaik-baiknya.
Ketika itu, sebab saya perlu buat begini. Sekarang, ia...
Ia cuma kerja saya.
Awak bahagia?
Awak?
Jika awak beritahu semasa saya 15 tahun,
yang saya akan berada di sini sekarang...
tak boleh bayangkan reaksi saya,
selain daripada marah.
Remaja pemarah, ya?
Marahkan dunia. Sepanjang masa.
Saya percaya.
TELEFON SAYA, AWAK DI MANA? INI PENTING
-Hei. -Apa halnya?
U17 yang upah Serra untuk uruskan Giler.
-Stephanie? -Bagaimana awak tahu?
Yalah, jangan risau tentang itu.
-Dengar sini. -Hei...
Siapa beritahu awak?
Apa yang awak perlu tahu adalah U17 kini sedang menghapuskan
semua pihak yang pernah berurusan dengannya.
Jelas sekali, giliran Serra seterusnya.
Awak juga.
Saya ada kontrak baru.
-Siapa? -U17.
-Siapa kliennya? -Awak.
Saya baru dapat tahu U17 guna awak untuk hapuskan Giler.
Maknanya, sekarang giliran awak.
Jadi, apa yang awak tahu?
Baiklah. Kita berbual lagi nanti.
U17 akan berada di Marseille.
Bila?
Di acara perarakan aman. Dia sedang bina peranti.
-Siapa? -U17.
Dia bukan penganut pun.
Dia tiada kepercayaan langsung.
Semua yang dia buat, hanya demi keuntungan.
Bukan untuk Nabi.
Awak tahu namanya?
Mohammed Reza.
-Dia pembuat bom. -Saya tahu siapa Reza.
Dulu, saya fikir dia cuma pembuat bom.
Kami tak sedar dia kedua-duanya.
Awak pasti dia orangnya?
Awak pasti nak buat ini?
Saya pasti.
-Sebab jika sesuatu... -Saya pasti.
Kenapa tak guna telefon?
Kita tak perlukan telefon.
Kita tak perlukannya.
Saya bersama awak.
Samira, kita bersama dalam hal ini.
Tapi dia suruh guna telefon. Itu rancangannya.
Tak guna.
Alamak.
Buka pintu.
-Tak boleh turunkan penumpang di sini. -Kenapa?
Demonstrasi sedang berlangsung di luar.
Di mana peledak?
Reza...
Saya akan tembak tulang belakang awak.
Di mana peledak?
Jika awak tembak saya, semua orang mati.
Buka pintu... Sekarang!
Semua orang keluar!
Ada bom!
Peledak dah rosak!
Siapa awak?
Awak bunuh keluarga saya.
Serra hantar awak. Dia akan bunuh awak juga.
Saya tahu.
Ia pemasa. Ia pemasa!
Awak pengecut!
Pergi.
Pergi!
Baiklah, beritahu apabila awak pasti...
Ya. Saya akan telefon balik.
-Hei. -Saya nak beritahu awak sesuatu.
Saya kehilangan keluarga saya tiga tahun lalu.
Mereka terbunuh...
dalam pesawat yang meletup di atas Lautan Atlantik.
Penerbangan 147.
Apa bendanya itu?
Awak tahu apa bendanya.
Saya hampir mati selama tiga tahun.
Untuk awak, ia cuma beberapa minit.
Apa perasaannya?
Bagaimana rasanya?
Awak tak sepatutnya beritahu saya yang Reza ialah U17.
Dia bukan sesiapa pun.
Dia cuma kena bunuh orang yang berurusan dengan U17.
Ketika itulah saya tahu awak orangnya. Jadi...
Mungkin awak tak patut buat begitu.
Awak fikir saya takkan nak percaya?
Kita berdua berpura-pura jadi orang lain.
Cuma saya lebih pandai berpura-pura.
Dermawan Marc Serra ditemui mati di rumahnya di tepi sungai
Tiada siapa yang tinggal.
Serangan ganas di Marseille: Mohammed Reza ditemui mati
Stephanie?
Adakah awak Stephanie?
Siapa jua awak...
terima kasih.
Jangan sebut lagi.
Bila-bila pun.
2 MINGGU KEMUDIAN LONDON
Bertugas semula di MI6?
Boleh jadi.
Satu rentapan yang kuat.
Petra mesti lenyap.
Nama saya Stephanie.
Saya harap saya takkan jumpa awak lagi.
Yakah?
Terjemahan sari kata oleh H. Segara