Samu.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Nauuhaw ako.
Matulog ka na ulit.
Lintik.
Hindi ka okay.
Okay lang ako.
Pumunta ka na sa kama.
Omar…
Lintik, sorry.
Sawa na akong makita mo akong ganito.
Na para akong maysakit.
Sawa na ako sa pagtataksil ng katawan ko.
Bakit balisa pa rin ako kahit ayos na lahat?
Well, normal lang 'yan, okay?
Muntik na tayong mawalan ng apartment,
naghiwalay tayo, kahit magkatabi tayo sa higaan…
Oo, pero di tayo nawalan ng apartment.
At nandito ka.
Ano'ng mangyayari pag nagbago 'yon?
Kahabag-habag pati mismong tanong.
Parang, sa kailaliman, sinasabi ko sa 'yo na wag mo akong iwan.
Dahil kung gagawin mo, magdudusa ako. Pero hindi.
Di ko nakikita 'yon nang gano'n.
Baka dapat.
Puwede ba kitang yakapin?
-Tigil. -Bakit? Ano'ng problema?
Ayos ka lang?
Oo.
Kaya lang…
Tinitigasan ako.
Medyo tinigasan din ako.
Magiging napakasama at nakakalito pag nagsiping tayo.
Di ba?
Oo.
Oo, magiging…
Magiging mali 'to.
Mas mabuti kung di natin gawin.
Hindi.
Wag na.
Hello, guys.
Kumusta kayong lahat?
Sana maganda ang umaga ninyo.
Maganda ang sa akin.
May napakagandang babae akong kasama rito. Halika. Mag-hi ka.
Hi! Wow, nilantakan mo talaga 'yan.
TAPUSIN ANG LIVE
WALA PANG POSTS
Lintik.
-Girl, sinira mo 'yon. -Ano?
Gumamit ka sana ng napkin.
-Sa halip na gawin lahat… -Lahat ng ano?
-Performance 'yon, dude. -Alam ko.
Pero pare-pareho lang ang ginagawa mo sa lahat.
Laging sexual, marumi.
Excuse me?
Teka lang.
Ang ibig kong sabihin, kung gusto natin ng ibang resulta,
ibahin natin ang paggawa sa mga bagay, tama?
Kaya baguhin natin ang paggawa ng mga bagay sa publiko.
Sa social media, stories…
Galit ka ba?
Para sa ikabubuti mo 'to.
Wag kang magalit.
Puwedeng pahalik?
Gusto ko lang…
Ano?
Paano kung umabsent ka ng ilang klase at magsama tayo sa kama?
Pag-iisipan ko 'yan.
Okay.
Ivan!
Di ka man lang babati ng good morning?
Ayoko rin sa kahit anong may kinalaman sa mama ko. Well, mama natin.
Sinira rin niya ang buhay ko.
Wag mo akong itulad sa kanya.
Pare, alam mo ba kung anong oras na?
Pupunta na ako.
Naging mahirap ang gabi ni Omar.
Nagising siya at nahirapang makatulog ulit.
Sigurado ka ba sa ginagawa mo?
Oo, sigurado. Tinutulungan ko siya.
Nakita ko kayo kagabi.
Nagkabalikan kayo?
Hindi.
Hindi, siyempre hindi.
Magandang umaga.
Uy, kape. Ayos.
Heto.
Kumusta?
Wala.
-Di mo sinabi sa kanya… -Hindi.
Hindi, siyempre hindi. Walang dapat sabihin.
Wala.
Wala talaga.
Maliligo lang ako.
Alam ba niyang di kayo nagkabalikan?
Ginagawa 'to ng mama ni Rocío sa charity niya?
Matibay na ebidensiya 'to.
Kaya tinutulungan niya tayo.
Kung tutuusin, delikado lahat ng tao rito, honey.
Well, hindi tayo.
O at least, hindi na, kasi di ako papayag.
Hindi?
Honey, gumising ka. Di ikaw ang amo rito.
Pampronta ka lang.
Mamamatay ka nang di inaamin na may ginawa akong tama sa buhay na 'to, Ma.
Dahil ako ang may-ari, gagawin ko 'tong tama.
Ikaw ba?
-Oo. -Sabi nino?
Ng papa mo?
Duda ako roon. Di siya masaya na ipinatigil mo ang pagpapaalis.
Ako? Di rin ako masaya roon.
Boyfriend mo?
Well, mas may saysay 'yon.
Makikinabang ka sa kanya at pamilya niya.
Wag mong idamay si Dídac dito.
-Alam mo ba ang ginagawa ng pamilya niya? -Ano?
Nagbi-bid sila para bilhin
ang bawat apartment sa gusaling gusto nating gibain.
Kung sila ang may-ari ng ari-arian,
wala na tayong lupang magagamit para palawakin ang Isadora House.
Kaya kinumbinsi ka niyang ipatigil ang pagpapaalis.
Para bigyan sila ng oras.
Di ako naniniwala sa 'yo.
O hayaan mo akong magduda. Hindi.
Minsan sa buhay mo, makinig ka sa akin. Wag kang maniwala sa batang 'yon.
Mapanlilang na negosyo 'to.
Kaya gusto kitang iiwas dito.
Gusto kitang ilayo sa lahat ng 'to.
Gusto ko lang malaman mo na kung may ginawa ako
para mamagitan sa inyo ni Dídac o inilayo ka sa kanya,
para lang 'yon iligtas ka, protektahan ka.
Ano'ng ginawa mo para ilayo ako?
Lahat ng uri ng bagay.
Amazona?
Amazona.
At ang pamamaril.
Ang sama mo.
-Napakasama. Napakaseryoso nito. -Di pa huli.
Puwede mong sabihin sa papa mo na ayaw mong sumali rito at maglaho.
Lumayo ka muna. Sa Paris, halimbawa.
Gusto mo lagi sa Paris.
Kahit sandali lang.
Pag-isipan mo, honey.
Hello, guys.
Kumusta kayong lahat?
Sana maganda ang umaga ninyo.
Maganda ang sa akin.
May napakagandang babae akong kasama rito.
Halika. Mag-hi ka.
Hi?
Ang ganda mo.
Talaga?
Parang hindi ako 'to.
Hindi?
Sa tingin ko, maganda ka.
Sa tingin ko, mas ikaw 'yan kaysa sa dati.
Pag dumating si Sara para kunin ang gamit niya, ilalagay natin ang iyo, okay?
Okay.
Di ka nakinig kailanman sa mama mo, at ginulo ka niya ngayon?
Oo. Ginulo niya ako. Ano'ng sasabihin ko?
Ako ang pinakahindi mapagkakatiwalaan, at pinalala lang nito.
Sinabi kong ipatigil mo ang pagpapaalis para sa mga taga-roon at kaibigan natin.
Wala akong kinalaman sa negosyo ng pamilya ko.
Mangako ka.
Ano?
Mangako kang di mo tinutulungan ang pamilya mo kaysa sa amin o akin.
Pangako.
Okay.
Naniniwala ako. Sorry.
Akala ko kakayanin ko lahat ng 'to, at nagiging komplikado na.
Wag kang mag-alala. Alam mong nandito ako para tulungan ka.
At mahal kita.
Mahal din kita.
Wala pa sa kalahating oras ang bakante ko para makipagkape.
Di ko maintindihan bakit madalian.
Kailangan nating mag-usap.
Tara na. Kunin natin ang kape.
Okay ka lang ba?
Parang di ka okay.
Halos di ako makatulog.
Bakit?
May inaalala ka?
Puwede tayong mag-usap nang tapat?
Kailangan ko 'yon. Nalilito na ako.
Siyempre puwede.
Ma…
Sinuhulan ka ba?
-Na naman? -Kapalit ng ano?
Walang nanunuhol sa akin. Tumigil ka sa kalokohan!
Ni hindi ka makatingin. Sabihin mo sa akin ang totoo…
O ano?
Di ko kailangan ng pambabanta mo.
Alam mo, pesteng kape.
At buwisit ka.
Uy, Nico, puwede kang makausap saglit?
Oo, sige.
Bye.
Magagalit ba ang mga magulang mo kung makikituloy ako sa inyo ng ilang araw?
Hindi ko alam. Bakit?
Kailangan kong umalis ng bahay.
Di ko matiis ang mama ko. Nagsisinungaling siya sa harapan ko.
Wag kang mag-alala. Hahanap ako ng matutuluyan.
Hindi, tatanungin ko sila.
Kalimutan mo na 'yon. Ayokong makaabala.
Hindi, dahil kay Eric.
Sa wakas, okay na siya sa gamot niya, at ayokong guluhin siya.
Tingin mo guguluhin ko ang pinsan mo?
Salamat sa pag-aakalang kaya ko 'yon.
Pero sinisiguro ko, hindi.
Pero naiintindihan ko. Ayos lang talaga.
Hindi, sige. Magiging maayos 'yon.
-Talaga? -Oo.
Wow, tingnan mo siya, biglang nakabalot.
Nagdesisyon akong baguhin ang itsura ko, okay?
Bagong boyfriend, bagong itsura. Di ako sigurado kung sino'ng nagdesisyon.
-Dismayado ka lang kasi balot ako. -Hindi.
Nililinis ng gamot ko ang isip ko sa mga kalokohang adiksiyon.
Tama…
For the record, di ko siya boyfriend.
-Raúl, ano'ng ginagawa mo rito? -Hi.
Dinalhan kita ng tanghalian.
Sa school? Gusto mong magdahan-dahan, di ba?
Wala lang 'to. Naisipan ko lang.
-Oo. -Kung ayaw mo…
Hindi.
Hindi, gusto ko 'yan.
-Salamat. -Chloe!
Chloe, Diyos ko, ako ito!
Bakit di mo sinasagot ang telepono?
Magkita tayo sa bahay, okay?
-Saan ka galing? -Sa paligid.
-Kasama ang lalaking 'yon? -Wala kang pakialam.
Boyfriend ba 'yon ni Sara?
Mama, pabayaan mo na ako.
Ano'ng problema mo? Naging maganda ang gabi natin,
at naglaho ka, magdamag na wala, di sumasagot sa mga tawag ko…
-Sabihin mo, ano'ng problema mo? -Ang problema ko, ginagalit mo ako.
At di ako uuwi dahil di ko kayang makita ka.
Maliwanag ba 'yon?
Hello.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Uy…
Pinuntahan ko si Chloe.
Kinikilala namin ang isa't isa.
Hindi ko alam.
-Hindi? -Binabati ko kayo.
Salamat. Makinig ka…
Pupunta ka ba mamaya para kunin ang ibang gamit mo?
Napagkasunduan natin 'yan.
Di bagay sa 'yo ang babaeng gaya ni Chloe.
Uy…
Natagalan ka, 'no?
Ano 'yon? Nagseselos ka?
Ginagawa mo ba 'to para pagselosin ako?
Siguro.
Gumagana ba?
Tumahimik ka na lang, peste!
Uy, sa tingin ko, nami-miss mo na ako.
Wag na tayong mag-usap. Kukunin ko nang tahimik ang gamit ko.
KUMPIRMAHIN ANG CODE MO
PINKREBELLION19191919 - WALA PANG POSTS
Guwapo!
Kanin na may artichokes. Alam kong gusto mo 'to.
Pakitulungan akong mag-ayos ng mesa.
Ayos.
Hintayin natin si Dalmar?
Hindi.
Mas gusto kong maghapunan na ikaw lang ang kasama.
Omar…
Lintik.
Sorry.
Alam kong wala na tayo.
At pangako, di ako nadadala, pero…
Shit, ang sarap lang sa pakiramdam na maging okay na…
Ayoko nang malito tayo.
Ako rin.
Pero kung papipiliin sa kaluluwang gumagala sa bahay
na may anxiety attacks tuwing ikalimang minuto at…
sa may pakinabang at nagluluto ng hapunan, pipiliin ko ang huli.
Sige. Subukan mo.
Masarap ba?
Napakasarap.
At maniwala ka, pag mas mabilis akong gumaling,
mas mabilis mong mararamdamang malaya ka.
Wag mong sabihing ganyan, okay?
Masamang pakinggan 'yan.
Di ako naipit dito kasama ka.
Medyo.
Pero pangako, gagaling ako.
Di mo na iisiping may pananagutan ka sa akin.
At malaya kang makasama si Ivan, kung gusto mo.
Kumusta na kayo?
Mas gusto kong wag nating pag-usapan si Ivan.
Sobrang weird ba 'yon?
Well, kaunti, di ba?
Tama.
Kaya iniisip mong mahina pa ako
para haraping may nararamdaman ka sa kanya, at lalala ako.
At mararamdaman mong responsable ka gaya ng dati, kaya maiipit ka ulit
sa paulit-ulit na sitwasyong 'to na di mo alam paano takasan.
Uy! Kalma. Nagbibiro ako.
Ginagawa kong patawa ang sarili ko at ang sitwasyong 'to.
Mag-relax tayo.
Masarap na hapunan, kaunting alak…
At walang sex.
Pangako.
Wag kang mag-alala. Di mo kailangang mangako.
Ako ang mangangako.
Lalabasan na ako!
Raúl, nakauwi na ako.
Hi!
Bakit ang daming alak? Tatlong bo…
Ano'ng ginagawa niya rito?
Hi, honey.
Tingnan mo, dinalhan kita ng whiskey.
Ayos.
Di mo sinabing pupunta ako?
Inimbitahan ko siya para kilalanin siya at makita niyang okay ka.
Nang di muna ako tinatanong?
Umalis ka rito.
Chloe…
Hindi, gusto kong umalis siya.
Carmen, excuse muna sandali, okay?
Chloe, pumunta tayo sa kusina.
-Di ako kikilos hangga't di siya umaalis. -Chloe…
Di ko alam kung tungkol saan 'to.
-Ano ba! -Nagulat ako.
Di mo naiintindihan.
-Okay… -Wala akong pakialam sa kanya.
Honey, relax.
Okay? Di ka puwedeng umalis ng bahay at tumira na lang dito.
Oh, nakakaistorbo na ako?
Hindi. Pero dadahan-dahanin natin 'yon.
Tinawag mo akong "honey."
Oo, nadulas ako. Sorry.
Sabi natin gagawin natin nang tama, di ba?
Kaya isa sa mga dapat mong gawing tama ay umupo at kausapin siya.
Pero ayoko siyang kausapin. Ayokong lumapit sa kanya.
Chloe, ina mo siya.
Okay? Siya ang naging ina mo at ang tanging meron ka.
Kaya kumain na tayo at alisin na ang bad vibes.
Lagi akong nasa tabi mo.
Okay?
Halika. Magsaya ka.
Handa na ang hapunan, guys.
Sabihin mo kay Rocío na di ganito lagi.
Di ginagawa lahat ng babae.
Pantay-pantay kami sa gawaing bahay.
Halimbawa, laging nagluluto ang papa ko.
Pag may manok lang. 'Yon lang ang kaya niyang lutuin.
-Totoo. -Kita mo? Manok.
Heto ang manok.
Eric, kumuha ka.
Hindi. Sa pills na iniinom ko, wala akong ganang kumain.
Wala akong gana.
Normal lang 'yan, Eric. Unti-unting mababalanse 'yan.
Ayos lang 'yan.
Kinailangan kong dahan-dahanin ang mga iniisip ko. Naging hyper ako.
Parang nakadroga pag di gutom at inaantok, pero…
di ko nasisira ang mga baga ko.
Pero kung nakadroga ka, gutom ka, di ba?
Nico…
Puwedeng wag nating pag-usapan ang droga? Ano'ng iisipin ng bisita natin?
Oo.
Ano'ng iisipin ko?
Gusto kong makita kayong ganito.
Parang pamilyang mapagmahal at sumusuporta.
Na pinag-uusapan ang mga bagay.
Noong nakaraang linggo, malala rito.
Kasalanan ko 'yon.
Pero ang tiyaga nila sa akin,
kaya babawi ako.
Oras ng tableta hanggang sa matapos.
At kung di na ako makaramdam ng gutom o anuman ulit,
kakayanin ko, di ba?
Unti-unti, Eric. Maayos ka.
Nico, drumstick o dibdib?
-Ano 'yon? -Manok.
Kaya…
Ginagamit ng ina ni Rocío ang charity niya para magbenta ng mga sanggol.
Lintik, dude.
Seryosong problema 'to.
At siyempre,
bina-blackmail siya ng mga magulang ko kaya sinusunod niya lahat.
Talagang delikado kami, sinasabi ko sa 'yo.
GUMAWA KA NG KOPYA O LITRATO NG MGA DOKUMENTONG 'YON.
Ano 'yon? Sino'ng nag-text sa 'yo?
Biglang nagbago ang mukha mo.
Mas nakakainis at mapagmanipula lalo ang kapatid ko.
Isa,
ipinapangako ko sa 'yo na wala sa mga kalokohang nakapalibot
sa atin ang makakaapekto sa atin.
Pangako.
-Pangako? -Oo, pangako.
Gusto kong makipag-sex ka sa akin na parang huling beses na.
-Parang sinasabi mong totoo 'yan. -Hindi mo alam.
Sa nangyayari sa pamilya mo,
pamilya ko, judge, ang nagba-blackmail…
Sino'ng nakakaalam sa mangyayari?
Walang nakakaalam.
Ano 'yon? Di ka makatulog kay Nico?
Humihilik minsan ang buwisit, 'no?
Puwede bang dito muna ako?
Oo, sige.
Nangako ako sa pinsan mo na di kita guguluhin, at narito ako
nakahiga sa kama mo.
Well, wala nang makagugulo sa akin.
Ang kapangyarihan ng mga kemikal.
Talagang maayos mo bang iniinom?
Oo.
-'Yon ang dapat gawin. -Parang wala ka sa sarili mo.
Lintik.
Tutulungan mo dapat ako, di kukuwestiyunin.
Okay, sorry.
Sorry. Lintik.
Sorry.
Lintik.
Ano?
Pinatay ng tabletang 'yon mula bewang ko pababa.
Wala akong pakialam doon.
Tama…
Pero meron ako.
Matulog na lang tayo, okay?
Uy…
Parang maliit ang kamang 'to para sa ating dalawa.
-Ano'ng meron? -Kumusta?
Kumusta, guys?
Ano'ng meron?
Ano'ng gusto mo?
Meron kaming mephedrone, molly, speed, mesc, coke…
Mamili ka.
Hindi dapat.
Naging marangya na siya.
Napaamo ka, pare.
Sino'ng may coke?
Di ako sanay na nakikita kang ganyan ang suot.
-Di mo istilo 'yan. -Regalo 'to ni Raúl.
At dahil regalo 'yan ni Raúl, gusto mo na, tama?
Hindi ikaw 'yan. Kamukha mo si Laura Ingalls.
Sino?
Sino ako, sa tingin mo, Ma?
Okay, sasabihin ko sa 'yo.
Malakas kang babae,
independent,
may matibay na pagkakakilanlan, at dalawang ovary na kasinglaki ng mga bola.
Di ka Barbie doll ng brat na paglalaruan at papalitan ng mga damit,
doll house, ugali, at lahat ng pinaninindigan niya.
Uy, di siya Barbie doll ng sinuman.
At di ito gano'n.
Carmen…
Sorry, pero di ako gano'n.
Isa pa, puwede niyang gawin kahit ano'ng gusto niya.
Sa totoo lang, Carmen, gusto kong magkasundo tayo.
Seryoso.
Ganito na lang.
Mag-family selfie tayo?
Raúl, di ito ang tamang oras para sa selfie.
Ito 'yon. Aalisin natin ang bad vibes.
Sige na.
Carmen, tumalikod ka.
Ayan.
NAG-POST NG STORY SI RAÚL: FAMILY DINNER!
ONLINE SI @PINKREBELLION19191919
Di ko maintindihan, Chloe. Pangako, hindi.
Walang nagsabing intindihin mo, Ma.
Paano ang instant boyfriend mo?
BAGONG MENSAHE NI RAÚL
NAG-STALK KA SA AKIN MULA SA FAKE ACCOUNT. DI MO AAMINING MISS MO AKO, BABY?
Common sense lang ang hinihingi ko, okay?
-May namana ka naman siguro sa akin. -Common sense, ikaw?
Wag mo akong patawanin. Wala ka ring kahihiyan.
Ano'ng ginawa ko sa 'yo, Chloe?
Tanungin mo si Ivan.
Ano'ng ginawa mo sa kanya?
Wag kang mag-alala.
Alam niya lahat.
Sinabi ko sa kanya.
Kaya wag mo na siyang hanapin, dahil ayaw niyang makita ka o ako.
-Chloe… -Hindi.
Baka mas mabuti kung umalis ka na.
Ihahatid kita palabas.
Bigyan mo siya ng espasyo, okay?
At lumayo ka muna sa buhay niya.
Tumahimik ka, brat.
Anak ko siya, okay?
Di ko siya iiwan dito para mamanipula mo.
Naiintindihan ko na bilang mga ina, ginagawa n'yo ang pinakamabuti sa anak,
pero di n'yo naiisip ang nakakalasong pamanang iniiwan n'yo sa amin.
Madalas.
Bye.
GISING KA BA? KAILANGAN KITANG MAKAUSAP
ALAM KONG ALAM MO LAHAT.
Uy, nandito ka. Sorry.
Ang ganda ng a cappella show n'yo.
Narinig mo kami?
Ipinagdiriwang na di kayo nagkabalikan?
Di kami nagkabalikan.
Bakit kailangan? Mas madalas kang nagse-sex ngayon kaysa noong kayo.
At least mas cheerful at masaya si Omar.
Nakikipag-sex ka kay Omar para mapasaya siya.
Parang magandang diskarte, pare.
Di 'yon ang ibig kong sabihin, Dalmar.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Di ko alam, pare. Ayokong husgahan mo ako.
Gusto mo bang makasama si Omar o hindi?
Hindi.
-Hindi, malinaw sa akin 'yon. -Alam ba ni Omar?
-Oo. -Parang hindi sa tingin ko.
Alam niya, lintik!
Kung alam niya, minamanipula ka niya.
Ano?
Ano'ng sinasabi mo? Di gano'n si Omar.
Di ko sinasabing sinasadya niya 'yon. Alam kong mabuting tao siya, pero…
Sa tingin ko, gagawin niya lahat para manatili ka,
dahil mahal na mahal ka pa rin niya.
At ikaw, napakalambot mo
kaya hinahayaan mo siyang gawin 'yon.
Pare,
mas komplikado 'yon kaysa riyan.
At gusto kong gumaling siya.
Oo, naiintindihan ko 'yan.
Pero sa tingin ko, oras na para tutukan niya ang sarili niyang buhay.
At tumutok ka sa 'yo.
Sino ka, sa tingin ko?
Hindi ito, sigurado 'yon.
Hindi ko 'to anak.
ERIC. CHLOE - ANO'NG GINAGAWA MO?
Uy!
Hello.
Gusto mo ng beer o ano?
Mas gusto kong makipag-sex.
Lintik.
God bless Viagra.
Pinatay ako ng mga tabletang 'yon.
Oo, nagawa ng mga tableta, pero hindi ng coke?
Hindi!
-Dahil sa mga pesteng tableta. -Tumahimik ka at makipag-sex ka na lang.
Uy, lalabasan na ako, okay?
-Hindi pa ako. Teka. -Lalabasan na ako, la…
Lintik!
-Magsayaw tayo. -Di ko mahanap ang panty ko!
Magkita tayo sa labas.
Wag kang magtagal, okay?
Okay.
ITO BA ANG ANAK MO?
IVAN. JOEL - HI, BAKA NATUTULOG KA NA…
CARMEN - GISING KA BA?
KAILANGAN KITANG MAKAUSAP. ALAM KONG ALAM MO LAHAT.
JOEL: HI, BAKA NATUTULOG KA NA…
-Uy. -Masaya akong nag-text ka.
'Yong message mo lang ang kailangan ko.
Gustong-gusto na kitang makausap.
Masama sa tingin mo?
Di ko iisipin kailanman na masama na gusto mo akong kausapin.
Uy, Ivan…
-Puwede ba kitang makita? -Oo.
Oo naman.
Magkita tayo sa apartment ko, okay?
Hi.
Ano'ng nangyari?
Kailangan kitang makita.
Kailangan kitang makasama.
Pero di ko alam kung mabuti ako para sa 'yo.
Ikaw lang ang mabuting bagay sa akin ngayon.
Kailangan ko ng mabuting tao sa tabi ko.
Ayos ka lang?
Nanginginig ka.
Oo, ayos lang ako.
Ikaw ba?
Ivan…
Sabihin mo.
Di ko alam ang mangyayari sa amin ni Omar.
Masyadong komplikado 'yon.
Gusto mong pumunta rito?
'Yan lang ang gusto ko.
Ako rin.
Gusto ko lang isipin tayong dalawa.
Sa totoo lang.
'Yon lang ang gusto ko.
Sa totoo lang.
Gusto kong sabihing hayaan lahat, at makasama ka lang.
Makasama ka lang.
Nico,
wala sa bahay ang pinsan mo.
Sa tingin ko, umalis siya kagabi, at…
Sa tingin ko, kasalanan ko 'yon.
Ano'ng problema?
Mga kopya ito ng mga regulasyon sa gusali ng munisipyo at residential property.
Walang makapagdadawit kay Catalina o sinuman.
Wala kahit ano.
Uy. Bakit ka natulog sa sofa?
Ano'ng nangyayari?
Omar…
Halika.
May ininom ka ba?
-Hindi, ayos lang ako. Iwan mo ako. -Anong maayos.
Ano'ng nangyari? Maayos ka kahapon.
Kasinungalingan lahat 'yon, Dalmar.
Ayaw niya akong makasama.
Buong gabi siyang wala.
At naghintay ako sa kanya buong gabi sa sofa na parang tanga.
Nakakaawa ako, pare. At sigurado akong kasama niya si Ivan.
Sigurado akong nagkabalikan sila.
Hindi, pare.
Masasaktan ka ba tuwing aalis siya sa tabi mo?
Sa tingin ko, ginagawa kang makasarili ng sakit.
Ayokong maging ganito.
Pero di ko mapigilan.
Di ko mapigilan.
Alam mo…
Nauunawaan kong may sakit ka, pero di ito karapat-dapat kay Joel.
Wag mo siyang idamay.
Dahil di makakatulong 'yon para bumuti ka.
Di gumagana 'yon nang gano'n. At alam mo 'yon.
Tara na?
Saan?
Saan? Sa coffee machine.
-Dito sa school? -Oo.
-Ayaw mo sa ibang lugar? -Wag kang mag-alala. Mabilis lang 'to.
Di ako magtatagal.
Wala akong pakialam sa sinasabi ng DNA.
Di mo ako dinamayan kailanman.
Hindi kita ina.
At hindi mo ako anak.
Magkano ang gusto mo?
Excuse me?
Pera. Magkano?
Masyadong nagkataon na nagsimula ang maternal instincts mo
nang namatay ang papa ko.
'Yan ang ipinunta mo.
Para sa pera.
-Napaka-unfair mo… -Kalahating milyon?
Isang milyon?
Dalawang milyon?
Isa sa bawat nawalang bata?
Sige, perpekto.
Ayos na ang dalawang milyon.
Tatawagan ko ang mga abogado ko at ipapalipat ko sa kanila.
Good riddance.
Hi, guwapo.
Uuwi ako sa mga magulang ko sandali.
Magiging okay ako, pangako.
'Yon ang pinakamabuti para sa 'yo at sa akin.
Magtawagan tayo lagi, okay?
Salamat sa lahat ng ginawa mo para sa akin.
Mahal kita, Joel.
Tagapagsalin ng Subtitle: Lea Torre