Marcos Dalgo Alonso.
Welkom. -Welkom.
Joel Castellano Soler.
Welkom.
Bedankt.
Welkom.
Chloe Ybarra Silva.
Welkom.
Bedankt. -Welkom.
Mooi. Gefeliciteerd, jullie zijn nu volwaardige leden van Alumni.
Het spijt me zo. -Het spijt je helemaal niet.
Je bent een egoïstische klootzak.
En ik zweer dat je hier elke dag van je leven spijt van krijgt. Ik zweer het.
Je ziet er niet best uit. Is er iets mis?
Alles, om kort te zijn.
Zeg maar wat ik kan doen. -Ik mis mijn vader, Luis.
Hij neemt niet op, en als hij dat wel doet, hang hij meteen weer op.
Eerlijk gezegd wil ik hem zien. Ik wil sorry zeggen en zeggen dat hij gelijk had…
…en hem om hulp vragen, want ik kan het niet meer aan.
Je wilt een familiebezoek.
Alsjeblieft.
Isa, de regels van zijn hechtenis staan dat niet toe.
Wat wil je ervoor?
Nee, dan ben je me twee gunsten schuldig. Twee grote.
Toe maar. Vraag het gerust.
Moet ik roomservice bestellen?
Ja, goed idee.
Maar trek iets aan, die pyjama kan niet.
Douchen, omkleden, weet ik 't. Maak je mooi. Het is een speciaal diner.
Kun je het regelen, met m'n vader?
Ik doe wat ik kan. Daar kun je op rekenen.
En lach eens, meid. Je bent leuker als je lacht.
Ga maar douchen.
Ik ga, oké? Ik heb een afspraak met Virginia.
Trouwens, morgen is je eerste Alumni-evenement.
O, bijna vergeten.
Ik laat dit hier, oké?
Wat is dat?
Je contributie. -Wat? Is er contributie?
Ja, Joel. Natuurlijk. We moeten betalen voor evenementen, reizen, symposia…
Oké, smoesjes om in het buitenland te feesten.
Onderhoud en bla, bla, bla.
Tweeduizend euro. Is dit een grap?
Nee, hoezo? -Per maand?
Duizend per maand en duizend voor het evenement. En dat is goedkoop.
Ik slaap hier en ben ober, oké? Ik kan nog geen 100 euro betalen.
Daarom nemen we geen beurskinderen aan. Oké. Ik betaal alles wel.
Echt niet. Mijn studiegeld is al betaald door m'n…
Door je…
Iván.
Moet ik me zorgen maken om hem? -Nee.
Ik weiger op hem, jou of wie dan ook te steunen.
Zie het als een lening. -Wanneer betaal ik je terug? En hoe?
Wat zeg je hiervan?
Het evenement van morgen is een wedstrijd met een grote prijs.
De contributie en wat er in de pot zit gaat gewoonlijk naar een goed doel.
Als ik win, en ik win altijd, geef ik het aan jou.
Dus ik ben nu je goede doel?
Met die prijs heb je heel lang geen zorgen meer om contributie, studiegeld en zo.
Schat, je weet niet hoe trots ik op je ben en hoe blij je me maakt.
Je hoort bij de familie Krawietz.
Koffie? Cola light?
Dat was te verwachten. Je hebt het uitgemaakt via WhatsApp.
Weet ik. Maar het was de beste manier.
Hij was waarschijnlijk alleen thuis, op een veilige plek waar hij kon reageren.
Natuurlijk, liefje.
Jongeren zijn tegenwoordig te attent…
Wie onderbreekt ons?
Haal ook maar iets voor mij. -Wat is er?
Niets, een lastpak die nog 'n date wil. En ik niet.
Cappuccino. Bedankt.
HONDERDDUIZEND EURO, IN BILJETTEN VAN 50, IN EEN SPORTTAS
BAGAGEKLUIZEN
Je ziet er goed uit.
En jij ziet er te mager uit.
Helemaal niet. -Wel. Je eet nauwelijks.
Nou…
Hoe gaat het?
Ik voel me rot.
Behoorlijk slecht, om eerlijk te zijn.
Ik dacht dat je sterker was.
Dat niemand je kon weerhouden of breken.
Dat je een trouwe dochter was.
Pap, vergeef me.
Met excuses kom ik hier niet weg.
Ik kom hier weg met wat ik je nu vraag.
Ik doe wat je maar wilt. -Ken je Cibrán nog?
Nee, wie is dat?
Je hebt hem vaak gezien, maar was vast bezig met jezelf.
Alsjeblieft. We hebben regelmatig zaken met hem gedaan.
En laten we zeggen dat we hem nog veel geld schuldig zijn.
Hoeveel is veel?
Heel veel. -En je bedoelt mam en jij?
Nee, wij alle drie. Jij, mama en ik.
Jij bent nu toch de eigenaar?
Ik wil dat je alles aan Cibrán verkoopt, wat hij er ook voor biedt.
Nee, ik verkoop niets. -Jawel.
Verkopen is dom. -Je doet het.
Geef hem wat hij maar wil.
Met dat geld kom je direct hier de borg betalen.
Dat is je prioriteit. Vergeet het bedrijf.
Je prioriteit is mijn borg betalen, dan gaan we met z'n drieën naar Argentinië.
Ja, graag.
De enige plek waar ik ooit, op een dag…
…vergeet wat een teleurstelling je als dochter bent.
Je doet dramatisch. Ik maak alles in orde.
Ik betaal de schuld en Cibrán en ik maak winst…
Isadora. Je luistert niet naar me.
Geen tegenspraak.
Ik heb niet veel tijd.
Wat bedoel je, pap?
Ga op pad, ga naar Cibrán…
…en doe precies wat ik je gevraagd heb.
Nee. Stop.
Ik heb nog veel te zeggen.
Ben ik echt een teleurstelling als dochter?
Dag.
Schat. Schat, luister naar me.
Wacht, zeg iets. Hoe gaat het?
Fuck.
Dat kutwijf.
Hallo.
Hoi.
Ik ben Chloe's moeder.
Je komt me heel bekend voor.
Je kent m'n dochter toch? -Ja. Wat kan ik voor u doen?
Ik ben op zoek naar… -Mevrouw.
…een joch, hij is min of meer zwart…
Nou ja, niet min of meer. -Dalmar.
Dolmar. -Dalmar.
Sorry, ik ben slecht met namen, vooral als ze exotisch zijn.
Juist. -Is hij er?
Vast. Ik zag hem binnenkomen. -Ik niet, maar… Dalmar.
Chloe's moeder zoekt je. -Hallo.
Zullen we een eindje lopen? Ik moet je iets over Chloe vertellen.
Ik ga en laat jullie met rust.
Oké. -Omar, nee. Wacht.
Het was een genoegen. -Ga niet.
Fijne dag. -Er is een brief voor je.
Dag.
Woont hier verder nog iemand?
Zeker weten?
Mag ik een glas water? Met ijs.
Wat is er? Wat wilt u?
Doe maar niet zo formeel.
Je chanteert me.
Ben je bang voor de politie, Dalmar?
Wat?
Ik ook.
Als de politie die video ziet, denken ze misschien dat ik…
…te maken had met wat Raúl is overkomen.
En dat is niet zo, zoals je vast wel begrijpt.
Het is alsof…
Het is alsof ik dit mes pak.…
…en me ermee snijd.
En dan zeg ik op 't bureau dat jij het hebt gedaan.
Wie zouden ze geloven? Zeg 't maar. Een witte, wat oudere Spaanse vrouw…
…of…
Moet ik doorgaan? Nee, hè?
Kom op, jongen.
Geef me het geld terug, oké? We vergeten de video en al dit gedoe…
…en doen alsof er niets gebeurd is. Wat vind je?
Dag.
SPAANSE OVERHEID AFDELING IMMIGRATIE
EEN MAAND OM TE VERTREKKEN
Kon dit niet ergens anders?
Het is zo gebeurd. Kom.
Weer een lening geweigerd. -Niet te geloven, man.
Hebben alle banken afgesproken mij niks te lenen?
Wil je een glas water?
Nee.
Verkoop dan aan die vriend van de familie. Cimbel?
Cibrán? Nee, dat nooit.
Weet je hoe het voelt om je ouders teleur te stellen?
Ik ben moslim en ik ben gay. Ja, dus.
Dat is waar. Sorry.
Gast, ik moet m'n bedrijf redden en het erin wrijven bij m'n ouders.
Dat moet ik doen.
O ja? -Ja.
Hoe?
Hé. Nee. Kom eens.
Kom maar.
Straks zien ze nog dat je huilt. -Ik ga niet huilen.
Maar ik kan het niet meer aan.
Was je niet Iváns beste vriendin?
De beschermheilige van de behoeftigen?
Nee, dan schaam ik me kapot. Het gaat om veel geld.
Nou, daar heb je vrienden voor.
Besef je wel waar je aan begint?
Alumni is een stel fascisten. M'n zus kent ze. Ze zijn vreselijk.
Mij een zorg. -Dus je wil wel bij 'n fascistische sekte?
Ik doe m'n eigen ding. -En dat is?
Netwerken.
Wat je niet kunt betalen. -Ik regel wel iets met de kosten en zo.
Dat doe ik altijd.
Las Encinas zou een goeie toekomst moeten garanderen, en kijk mij nou.
Denk even na.
Met je zus gaat het anders prima. Of niet soms?
Nou dan.
Wat doe je opeens krampachtig.
Ik zou graag een antwoord willen.
Het is veel geld.
Weet ik.
Luister, Isa…
Als ik je zoveel geld leen…
…beloof dan dat je mij als eerste betaalt.
Vóór de andere geldschieters, vóór je onkosten…
…en lang voordat je winst maakt. En ik betwijfel of die er komt.
Wat? -Kijk. Betaal mij voor wie dan ook.
Betaal dan de anderen.
Dek de kosten. En dan winst maken.
Elke winst wordt uiteraard gedeeld, maar ik betwijfel of die er komt.
Je gelooft niet in me. -Jawel.
Niet. Niet te geloven.
Die structuur is recent ingestort.
Wat is daarmee, Iván? Is er ergens een politierapport?
Ik had alle papieren. Hij stortte in. Pech.
Dat gebeurt. Wat kan ik zeggen?
Kut. M'n vader, m'n moeder, m'n beste vriend. Niemand gelooft in me.
Ik wel, maar… -Laat maar, Iván. Ik ben heel dankbaar.
Ik vraag de rekening. Je krijgt verdomme geen korting.
Schatje?
Ja?
Je hebt Cibrán gesproken, toch?
O, nee. Nee, uiteindelijk niet. -Wat nou uiteindelijk?
Ik los het wel anders op. -Luister nou één keer in je leven naar me.
Je vader zei dat je alles aan Cibrán moest verkopen en dat doe je. Hoor je me?
We halen je vader uit de gevangenis, waar hij door jou zit, wispelturige snotaap.
Weet je wat wij gaan doen? We bellen Cibrán.
Je spreekt hem met mij erbij, want 't dringt maar niet door. Hier.
Hallo, Cibrán. Hoe gaat het?
Nee, met Isadora, haar dochter.
Insgelijks.
Is dit je aanbod? Ik heb meer op de bank.
Met jullie schuld erbij staan we quitte. -Ik moet papa's borg betalen.
Ik onderhandel niet. Graag of niet.
Hoeveel krijg je van ons? -Nee.
Ik heb je vader te lang de tijd gegeven. Klaar.
Je moet vandaag beslissen.
Ja? Bezet.
Verdomme…
Allemachtig. Pist iedereen tegelijk?
KLEEDKAMER HEREN
Wat is er? -Hoe is 't, Joel?
Prima, en met jou?
Prima. -Fijn.
Klopt het wat ik hoorde over het Alumni-evenement?
Hoe weet je dat?
Van Chloe. -Ze mocht niks zeggen.
Nee, het was Chloe niet.
Chloe zei 't tegen Sonia om aan Eric te vertellen, want die praat niet met haar.
En Eric, die ook niet met mij praat, maar soms wel, vertelde mij er dus over.
Is het waar?
Nico, wat er bij Alumni gebeurt, blijft bij Alumni.
Dus het is waar. Waar is het? -Zeg ik niet.
Maar de prijs zou je versteld doen staan.
Wil je 't weten? -Ja.
Niet doorvertellen. -Doe ik niet.
Wat doe je? -Ik ga met je mee.
Schat, dat kan niet.
Wacht.
Wat wil je? -Meedoen.
Wat?
Ik heb niet… -Ze heeft niks gezegd.
Wie dan wel?
Weet ik veel? Maar goed, kan het? -Nee. Uitsluitend Alumni. Sorry, doei.
En als ik je een deel van Isadora House geef?
Om mee te doen. Een percentage.
Wat? Je draait door. -Kop dicht.
Hoor eens, Isa.
Oké. Ga door.
Als ik win, is de prijs voor mij.
Als ik verlies, krijg je een deel van Isadora House.
Bedoel je je failliete club? -Het is veel meer dan een club.
Jij redt 'm wel. Ben jij niet overal de beste in?
Kom.
Ik zie jullie zo.
De fascisten en de furious.
Krijg ik een kus voor geluk? -Die moet je eerst verdienen.
Kom hier, jij.
Isa.
Serieus?
Niet zaniken. Ik doe het toch.
Je kunt niet rijden. -Ik kan prima rijden.
Naar de winkel, niet in een race. Dat wordt je dood.
Ik heb niet veel te verliezen.
Shit.
Iván. Kom eens.
Daarheen, terug en weer daarheen.
Wie er 't eerst is, wint.
Vrouwen klaar?
Mannen klaar?
Drie…
…twee…
…één.
Joel, laat ze niet gaan. -Wat?
Isa.
Rijden.
Isa.
Wat doe je hier? -Baal je dat ik niet voor jou kom?
Ze kan niet rijden. Ze gaat eraan.
Ze beslist zelf. -Egoïst.
Ik? Ben ik egoïstisch? -Wat?
Als ik je had gezocht, had je dan niet met Héctor gezoend?
Zijn jullie samen?
Joel.
Shit, Iván.
Joel, kom.
Weg.
Joel, luister. Kijk me aan.
Iván?
Kom, sta op.
Kom op.
Kun je opstaan? Kom op.
Wacht, ik help je.
Gaat het? -Rustig.
Oké, kijk me aan.
Ben je in orde? -Ja.
Gaat het?
Ja, ik denk het wel. -Cool. Zullen we het over zaken hebben?
Pardon? -Ik heb 't niet tegen jou.
Welke zaken? -De jouwe. Die ben je me schuldig.
Wat zeg je nou?
Ze bood 'n deel van haar club aan om mee te doen.
Nou…
Dat kan niet.
Ik praat niet tegen jou. -Je zult wel moeten.
Ik ben de eigenaar van Isadora House.
Wat?
Isa heeft het gisteren aan me verkocht.
Geen idee waarom ze iets beloofde dat niet van haar is.
Het staat op mijn naam, dus praat maar met mij.
Je hebt schulden bij Alumni. Reken maar dat je gaat betalen.
Bedankt.
Ik haat naar deze stronthoop komen. Gelukkig is het achter de rug.
Wanneer sluit je de deal? -Nooit.
Wat? -Hij bood een schijntje, mam.
Wat had je vader gezegd? -Maakt niet uit. Dat bod was beledigend.
Ik legde bijna geld toe. Het was niet genoeg voor de borg.
Hij zei dat, gezien papa's schuld... -Noemde hij die?
Hij sprak over niets anders.
Wat zei hij nog meer, Isadora?
Ik moest gisteren antwoord geven.
Ik wil mijn man zien.
Ik moet dringend mijn man zien. -Mevrouw.
Raak me niet aan. Ik moet hem zien. -Rustig.
Zijn naam is Martín Artiñán. Ik moet hem zien. Het is dringend.
Roberta. Roberta, wat is er? -Blijf van me af.
Mam, wat is er?
Nee.
Nee. Ze hebben hem vermoord.
Ze hebben je vader vermoord. Hij is vermoord.
Jij hebt hem vermoord.
Jij wispelturig, verslaafd kreng. Jij hebt hem vermoord.
Jij bent het ergste wat me ooit is overkomen. Het ergste.
Mijn arme Martín…
Moet ik bang zijn omdat je agent bent?
Nou? -Bedreig je me nu?
Weet je wat?
Ik wacht niet tot je naar me luistert.
Hufters als jij verdienen niet minder dan de dood.
Ik ga je naaien, en wel nu.
Ondertiteld door: Jolanda van den Berg