Cześć!
GDZIE JESTEŚ?
Héctor. Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie.
Oddychaj. Spokojnie.
- Na pewno nic nie pamiętasz? - Nie, do cholery!
Byliśmy kompletnie naćpani.
Pieprzyliśmy się.
A kiedy się obudziłem…
Emi, co ja zrobiłem?
NOWA WIADOMOŚĆ
SZKOŁA DLA ELITY
Pozostańcie w wyznaczonych strefach do czasu złożenia zeznań.
To Iván!
Słuchajcie, to Iván!
Spokojnie.
Aresztowali go?
Jak to Iván?
- Stać! - Gdzie jest Iván?
- Muszę przejść! - Proszę!
To mój przyjaciel. Chcę być przy nim!
Zamknijcie drzwi.
Chcę przejść. Puść mnie, do cholery.
Omarowi będzie ciężko.
Wszystkim będzie ciężko.
Ale on ma najgorzej.
Po tym całym pobiciu.
To, co robią, nie może być legalne.
Nie mogą nas tu trzymać zamkniętych jak świnie.
Skoro mowa o świniach…
Ovidio Martell!
Nie wiem, czemu nas tu trzymają, skoro aresztowali Ivána i Dalmara.
Chcą nas przesłuchać. Może nie są tak pewni jak ty.
- Nie mogli tego zrobić. - I nie zrobili.
My widzieliśmy, jak szli spotkać się z Joelem.
Prawda, Nico?
Co jest?
Nico?
Tak, widzieliśmy.
Przysięgam, że nigdy tego nie widziałem.
Na pewno?
Dalmar, na pewno?
Jeśli to nie ty, kto mógł mieć motyw, żeby go zabić?
Eric i Chloe.
Nico.
Czemu wyszedłeś wcześniej ze szpitala?
Chciałem odpoczywać w domu.
Wśród przyjaciół.
Nie przemęczaj się.
Oni tego nie zrobili.
Iván i Dalmar. Nie zrobili tego.
Oczywiście. My też o tym wiemy.
Nie chcę ich obmawiać, ale poszli tam, gdzie potem znaleźli całą trójkę.
Joel był martwy, a oni cali we krwi.
- Zamknij się. - Stój.
Spokojnie.
- Nie wzbudzisz we mnie wątpliwości. - Już je masz.
Ja pierdolę, Sara.
Pocałuj mnie w dupę i się odwal.
Cholera.
Co jest?
Alumni. Héctor i Emilia.
Co z nimi?
Oni to zrobili.
Co zrobili?
- Czemu tak mówisz? - O co chodzi?
To oni mnie pobili.
- Co? - Z paroma innymi osobami.
Skuję im mordy. Czemu nie mówiłeś wcześniej?
- Kurwa. - Héctor uganiał się za Joelem.
Wtrąciłem się i go opieprzyłem.
Sprowokowałem go, więc się zemścił. Do tego jestem muzułmaninem.
Czemu tego nie zgłosisz?
Nadia straci staż w Nowym Jorku.
Dostała go dzięki Alumni.
Wystarczy, że ci faszyści wykonają jeden telefon.
Nic takiego się nie zdarzy. Nie martw się.
Idę się odlać.
Gliniarze znaleźli twój nóż.
Nie wygłupiaj się.
W jaki sposób stał się narzędziem zbrodni?
- Nie wiem, kurwa! - Nie wiesz.
Więc nóż sam się przedostał z domu do szkoły, tak?
Stary, ufam ci nad życie.
Boli mnie, że ty nie czujesz tego samego.
Ufam ci, człowieku.
Uważam, że jesteś niewinny, ale coś ukrywasz.
Wiesz, czemu ten nóż tam był.
I nie chcesz mi tego powiedzieć.
Proszę.
Joel szantażował matkę Chloe jednym nagraniem.
Poszedłem tam, żeby go nastraszyć. Tylko nastraszyć!
Wiedziałem, czyja to wina.
To nie Chloe. To był mój pomysł.
Ale pomagałeś jej!
Co to za nagranie?
Widać na nim, że matka Chloe zamordowała Raúla.
Skurwielu!
- Puść go! - Dosyć!
Zostawcie nas w spokoju, skurwysyny!
Macie jeden dzień.
- Zabiję cię. - Chodź.
Gdzie to się stało?
Na…
imprezie Alumni.
Gdzie?
Na…
imprezie organizowanej przez Alumni w ich klubie.
Chloe należy do klubu, a Joel…
też należał.
Co to za uśmieszek?
Nic takiego.
Kocham cię.
Héctor.
Z czego się śmiejesz?
Pieprzę się z tobą, bo coś z tego mam.
Wszystko gra?
Nie. Jasne, że nie.
Nie zrobiłeś tego.
Pamiętałbyś, nawet na prochach.
Będą nas przesłuchiwać?
Zostań tutaj.
W takim stanie wręcz prosisz się, żeby cię aresztowali.
Jak było w Bilbao? Chłodno tam, nie?
Zamknij mordę. Wiem, że to ty i twój brat to zrobiliście.
Co? Spuściliśmy ci wpierdol? Tak, też to wiem.
Mówię o Joelu.
My? Niemożliwe, kotku.
Mój brat go kochał.
Raczej miał obsesję.
- To samo. - Ty go nienawidziłaś.
Nie był wart mojej nienawiści. Nie obchodził mnie.
Tak jak większość ludzi, ale ich nie zabijam.
Przykro mi. Zapukałeś do niewłaściwych drzwi.
Szukaj dalej, kotku. Pa.
W końcu traficie do więzienia.
Może po to, żeby odwiedzić Dalmara.
Żartuję. Odwiedzać go będzie jego plemię.
Jeśli o nas chodzi, może zgnić w pierdlu.
On jest mordercą. Nie chcesz się z tym pogodzić, bo to twój przyjaciel.
Jak możesz być taka podła?
Wiesz, że Joel się puszczał?
Nie, byłeś w innym wymiarze.
Ty jędzo.
Dziękuję.
Tak, był męską dziwką.
Sprzedawał się za forsę.
Dalmar też tak zaczął pracować. O ile można to nazwać pracą.
- Wymyślasz to. - Spytaj Chloe.
Albo kogoś innego z Alumni.
Może Joel powiedział Ivánowi.
Spytaj go.
Nie kłamię, Aladynie.
Joel był dziwką.
Dalmar był dziwką.
A dziwki czasem traktują się bardzo brutalnie.
Rozumiesz.
Forsa, prochy, seks.
Zazdrość o klientów.
Czarny pewnie się wkurzył i…
Żegnaj, Joel.
Godzenie się z tym, że nasi bliscy nie tylko mają wady,
ale wręcz są zepsuci do szpiku kości, to część życia.
Pa.
Jak najwięcej uczniów musi zeznawać na korzyść Ivána.
A co z Dalmarem?
Nikt go nie zna. Ivána znają wszyscy. Przynajmniej jednego uratujemy.
- Bo to twój kumpel i inwestor. - Skarbie.
Nie chcę się kłócić. Nie mam na to siły.
Im więcej, tym lepiej. Masz dużo obserwujących, ja też.
Jasne.
Wrzuć to na Instagram. Pomóż mi.
- Cholera. - Co?
Nie mam komórki.
A gdzie jest?
Nie wiem. Chyba ją zgubiłam.
Nie chcesz pomóc? Nie rozumiem.
Chcesz mnie przeszukać? Musiałam ją zostawić na imprezie.
Dobra. Spokojnie.
Joel i Iván się kochali.
On nie mógłby tego zrobić.
Iván nikogo by nie skrzywdził. Zwłaszcza ukochanego.
Wypuśćcie Ivána. To najlepszy człowiek na świecie.
On nie mógł tego zrobić.
Joel był jego chłopakiem. Mieli wspólne plany.
Aresztowaliście nie tego, co trzeba.
Na przesłuchaniu mówimy, że całą noc spędziliśmy w domu.
Jeśli ja go nie zabiłem, to kto?
Nie obchodzi mnie to.
Ocknij się, bo Joel został zabity w Alumni.
Musimy usunąć wszelkie dowody, podejrzane rzeczy,
które na to wskazują, inaczej mamy przerąbane.
Przyjaciele Ivána robią akcję, żeby go uniewinnili.
Większość uczniów będzie go bronić.
Co zrobimy?
Zaczniemy własną akcję.
Przeciwko komu?
- Chłopakowi z tratwy. - Co?
Temu czarnemu. Omar chyba to łyknął. Więc inni też uwierzą.
Ludzie potrzebują konkretnego winnego z imieniem i nazwiskiem.
W którego winę nie można wątpić.
Na kim można skupić nienawiść.
Nielegalny imigrant jest idealny.
Omar? Co się stało?
Co się stało?
Już dobrze.
Puść mnie.
Nie poszedłeś do domu?
- Czuję się, jakby to była moja wina. - Byłeś w śpiączce.
To samo stało się z Samu.
- Co? - Mogłem go lepiej pilnować.
Ostrzegałem go, że ta pieprzona szkoła niszczy ludzi.
Upajasz się towarzystwem bogatych. Wydaje ci się, że jesteś jednym z nich.
Tracisz dystans i to cię niszczy.
Las Encinas nas nie chce.
Las Encinas chce tylko ludzi, którzy są warci Las Encinas.
Jako przewodniczący Alumni chcę wyrazić nasz smutek z powodu zabójstwa Joela.
Był kimś wyjątkowym.
Na zawsze pozostanie w naszych sercach.
Chcemy też zaprotestować przeciwko aresztowaniu Ivána.
Był świetnym kolegą, lubianym
i, jak wszyscy wiemy, niezdolnym do takiego czynu.
Zwłaszcza wobec Joela, którego kochał całym sercem.
Iván nie powinien odpowiadać za coś, co zrobił ktoś inny.
W końcu Iván ma pieniądze, dokumenty i przyszłość.
Po co miałby zabić Joela? To nielogiczne.
Musiał to zrobić ktoś, kto nie ma nic.
Z konieczności.
Instynkt przetrwania dodaje odwagi.
Klub Alumni zapewni Ivánowi pełne wsparcie.
Dziękujemy.
Ci dranie chcą, żeby ludzie podejrzewali Dalmara.
Bo jest czarny i nie ma papierów.
To idealny kozioł ofiarny, żeby odwrócić uwagę.
Może masz rację, że to oni.
Skurwiele.
Dokąd idziesz?
Nie wstydzisz się, że mówią coś takiego w szkole?
Omar, chcesz mi dawać wykłady na temat rasizmu?
- Virginia… - Omar!
Nie masz nic wspólnego z tą szkołą i nie musisz zeznawać.
Wyjdź.
- Proszę. - Może to pomoże ci zrozumieć.
„Niech go powieszą w dżungli”.
„Pieprzona małpa. Żadnych czarnych w szkole”.
Omar!
Proszę, żebyś poszedł do domu.
Neutralność nie istnieje.
Nie możesz być po stronie sprawcy i ofiary.
Wyjdź!
Przetrzymujecie moją córkę, Chloe. Jest rozbita.
- Muszę ją zobaczyć. - Nie wolno, señora.
Nazwij mnie „señora”,
a zadzwonię do adwokata i wlepią ci naganę za zatrzymanie nieletnich.
Chcesz się w to bawić? Zadzwonić do niego? Dobra.
Wykonuję rozkazy.
Więc wykonaj ten. Przepuść mnie.
Nie rozumiesz. Jeśli policja to podłapie,
dotrą do szantażu Joela, do nagrania i będą nas ścigać.
Wybieram naszą rodzinę. Nas troje. Spróbuję wyplątać z tego Ivána.
Przypilnuj swojego chłopaka. Po co mówiłaś mu o nagraniu?
Podsłuchał nas. Co miałam zrobić?
Nie martw się. Nic nie powie. Ufam mu.
Ale to wariat.
Przestań!
Poznajesz?
Eric, poznajesz to?
Czy ty i Chloe groziliście nim Joelowi?
To kłamstwo. Nie widzieliśmy się z Joelem.
Czy Joel szantażował twoją matkę nagraniem, które ją obciążało?
Mam tego dosyć.
Tego nagrania nikt nie widział i nikt go nie ma.
Nikt nie udowodnił, że istnieje. Policja je ma?
Nie, prawda?
Raúl popełnił samobójstwo.
Nie wierzę, że razem zamieszkamy.
Co wolisz? Mieszkanie czy dom?
Bez różnicy, byle z tobą.
Mówię poważnie.
Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie.
Iván?
Joel ci mówił o prywatnej imprezie w Alumni?
Mówił, że ma pracę.
Wie pani,
robił to coś.
Ale nie mówił, gdzie ani z kim.
Według Dalmara poszli z Joelem na tę imprezę w wiadomym celu.
To idealnie pasuje do tego,
co Joel powiedział Ivánowi: że mieli pracę tamtej nocy.
To nie dowód, że taka impreza się odbyła.
To wciąż słowo Dalmara przeciw słowom Erica i Chloe.
Chyba że znajdziemy kogoś, kto był na tej imprezie.
I widział Erica i Chloe.
Wiedzielibyśmy, że kłamią.
Chcesz coś do jedzenia?
Nie, dzięki.
Carmen.
Co tu robisz?
Pomagam ci.
Sędzia zasądził wam areszt do czasu wpłacenia kaucji.
Kaucja jest dla was zbyt wysoka.
Ile?
Zażądał tyle.
Potem będziemy wolni?
Nie. Jeśli zapłacicie, będziecie w domu czekać na proces.
A nie w więzieniu. Na tym polega różnica.
Cóż… Zajmujesz się moimi pieniędzmi.
Zapłać za mnie i Dalmara.
Nie mogę.
- Sędzia zamroził twoje konta. - Jak to?
Zobaczył, że płacisz za czesne Joela i masz nieregularne wpływy.
Nie będziesz miał do nich dostępu do czasu zakończenia procesu.
Przykro mi.
Zapłacę kaucję za ciebie.
Skąd masz taką kwotę?
Jasne. Z umowy, której nie wypełniłaś.
Wciąż tu jesteś.
Jestem.
Dobrze, że nie wyjechałam.
Teraz mogę ci pomóc, prawda?
Jak się czujesz?
Fatalnie. Jak wszyscy.
Ciągle myślę o Joelu.
Miałeś rację.
W sensie?
Życie jest za krótkie. Nie chcę go marnować na myślenie o Raúlu.
- Przesłuchiwali cię? - Tak.
Wyjdziemy na dwór?
O co chodzi?
O nic.
Sara, co jest?
Nie chcę cię stresować.
Powiedz. Proszę.
Policjanci pytali mnie o twojego kuzyna i Chloe.
Chyba go podejrzewają.
Coś wiesz, prawda?
Nico, jeśli nie będziemy sobie ufać…
Eric jest niewinny.
Ale ten nóż jest jego.
On i Chloe poszli nastraszyć Joela, zanim…
No wiesz.
Nastraszyć? Dlaczego?
Tylko chcę ci pomóc.
Tobie i twojemu kuzynowi. Przez Chloe to zajebiście trudne.
Ale to pośrednio wpływa na ciebie.
Nie, to cię dotyka bezpośrednio.
Joel szantażował matkę Chloe…
pewnym nagraniem.
Jakim nagraniem?
Chodzi o Raúla?
Nie widziałem go, ale tak. To może mieć związek z jego śmiercią.
Ktoś musi się tobą zająć.
Chętnie to zrobię.
Przygotowałam dla ciebie pokój.
Dziękuję.
Mój kochany.
Wypłacz się. Wyrzuć to z siebie.
Wyrzuć.
Tak się boję.
Tak…
Nie tylko więzienia, ale…
Nie wiem, czy będę mógł żyć bez Joela. Nikt mi nie został.
- Jestem sam. - Dasz sobie radę. Jesteś silny.
- Wcale nie. - Bardzo silny. Słyszysz?
Tak.
Po tym, co się stało z moim ojcem…
Nie mam już siły. Nie chcę już żyć.
Spójrz na mnie.
Nie jesteś sam.
Pomogę ci.
Masz mnie. Swoją matkę.
Słyszysz mnie?
Masz swoją matkę.
Będę przy tobie zawsze, gdy będziesz mnie potrzebował.
Powiedz, że to rozumiesz.
Tak.
Tymczasem powiedz, co mogę zrobić,
żebyś miał to, czego potrzebujesz, żebyś się poczuł lepiej.
Nie chcę, żeby wsadzili Dalmara.
Jest niewinny.
Do tego spadł na niego ten okropny hejt, na który nie zasługuje.
Wpłać za niego kaucję.
Nie mam już pieniędzy. Nie stać mnie.
A te dwa miliony?
Musiałam spłacić duże długi, których narobiłam przez lata i…
Z José Luisem sprawdzimy, jak to rozwiązać.
Obiecuję, że…
zrobię, co w mojej mocy.
Spójrz mi w oczy.
Jesteś magikiem?
Odpręż się.
Odprężam się.
A teraz…
śpij.
A teraz to.
Co?
To głupie.
- Jestem gotowy. Idziemy. - Tak. Chodź.
Musimy ci coś powiedzieć.
- Siadaj. - Siadaj.
- Zobaczysz. - Dobra.
Powiedz mu.
Iván i ja zamierzamy zamieszkać razem.
Co to za mina?
Za wcześnie?
Nie, tylko myślę, że jesteście tacy słodcy, że aż mdli.
Pewnie przeniesiecie się do dużego domu na przedmieściach z basenem
i przestanę was widywać.
Taki jest pomysł.
Ale z drobnym dodatkiem.
Żeby było jasne, to pomysł Ivána.
Co?
Chcemy, żebyś zamieszkał z nami.
Joel cię potrzebuje.
A jeśli on jest szczęśliwy, ja też.
Ty, Joel, ja. Wszyscy będziemy szczęśliwie mieszkać razem.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Mówicie poważnie?
- Nie mam wyboru. - Jasne.
Przyzwyczaiłem się do twoich humorów.
Do twoich dziwactw, idiotyzmów…
Dobra, łapię, pacanie.
Chodź tu.
Chodź.
Przyjaźń jest taka piękna.
Kocham cię, stary.
Ja ciebie też, palancie.
Co tu robisz?
To José Luis, mój adwokat.
I przyjaciel.
Przyjaciel, który jest adwokatem.
- Przyszliśmy ci pomóc. - Jak?
Przeczytam ci parę rzeczy,
które ludzie wypisują.
„Pieprzony czarny”. „Biedny Iván”.
„Winny jest ten młodociany imigrant”.
Co?
Nie jestem młodociany.
Skup się na nienawiści, jaką cię obdarzają.
Nie wymagaj od nich precyzji.
Zobaczmy.
„Oby zabili tego czarnego”. „Pieprzeni imigranci nas wymordują”.
„Odesłać ich do Afryki”. „Powiesić ich”.
I tak dalej.
- Po co to czytasz? - Bo nie chcę cię wprowadzić w błąd.
Ulica wydała wyrok.
Wątpię, żeby sędzia cię uniewinnił.
Jestem niewinny.
Niewinny? Tak niewinny, że mnie szantażowałeś?
Tak niewinny?
Nie zabiłem go.
Musisz poćwiczyć przed lustrem, żeby ci uwierzyli.
Czasem potrzebny jest kozioł ofiarny, żeby uspokoić tłum.
To się zdarza również w sądach.
Uciszają opinię publiczną
i mają czas, żeby znaleźć prawdziwego sprawcę.
W takich sprawach to powszechne.
- Niesprawiedliwa sprawiedliwość. - Myślisz, że to ja?
Kogo obchodzi, co myślę? Bądźmy realistami.
Jeśli się przyznasz, sędzia zmniejszy ci wyrok.
Będzie to okoliczność łagodząca.
Tak będzie lepiej. Nawet dla ciebie i twojej rodziny.
Carmen. Jestem czarny, ale nie głupi.
Mam łyknąć te bzdury?
José Luis tu przyszedł, żeby spisać twoje zeznania.
Podpiszesz, a on zajmie się resztą.
A ja zadbam o twoją rodzinę w Somalii.
- Gwinei Bissau. - Gwinea, Somalia… To samo.
Są zupełnie różne.
Czy ty mnie słuchasz?
Zadbam o przyszłość twojej rodziny.
A co ze mną?
Spędzisz kilka lat w więzieniu. Tu, w Hiszpanii.
Postaramy się, żeby nie było to długo.
Resztę wyroku odbędziesz w swoim kraju. Blisko rodziny.
Robisz to, żeby się mnie pozbyć. Żeby nie skazali twojego syna.
Zabawne, że nikt…
Nikt nie myśli, że on to zrobił. Wszyscy zakładają, że to ja.
Bo jestem czarny.
Nie zgadzam się. Nie zrobię tego.
Też bym nie zrobiła.
Gdybym miała wybór albo była niewinna.
A ty jesteś niewinny?
Oni to zrobili. Oskarżają Dalmara, żeby odwrócić podejrzenia.
Bez dowodów nic nie zrobimy.
Ktoś musiał coś widzieć. Była tam cała szkoła.
Ovi.
Ovi!
Zaczekaj.
Mam prośbę.
Kurwa. Tam!
- Co? - Cofnij.
Stój.
- Co widzisz? - Możesz przybliżyć?
Jasne.
Co oni niosą?
Coś dużego.
To ciało Joela.
Kto to?
Nie wiem. Nic nie widać. Czekaj.
Idą z Alumni.
Héctor i Emilia.
Widzisz? Wiedziałem, kurwa.
Leki uspokajające mam ja.
- Daj. - To będzie podejrzane, że łykasz prochy.
Nie szkodzi. Potrzebuję ich. Emi!
- Nie. - Czego nie rozumiesz?
Bez nich nie zniosę tego bólu.
Przecież go nie zabiłeś!
Ale on nie żyje!
Nigdy go nie zobaczę.
Nie poznaję cię.
Przestać się zachowywać jak słaby mięczak
i bądź prawdziwym mężczyzną!
Joela nie ma! Pogódź się z tym!
Poza tym tak będzie lepiej. Bo przestawałeś być sobą.
Co znowu?
- Ty to zrobiłaś. - Co?
- Oskarżasz mnie… - Nienawidziłaś go.
- Odbija ci. - Pieprzona zazdrość.
Weź osiem naraz. Naprawdę ich potrzebujesz.
Jak mogłem być takim idiotą?
Po imprezie przyszłaś, kiedy spaliśmy.
Kiedy zobaczyłaś nas razem,
zaślepiła cię zazdrość.
Ty.
Ból odbiera ci rozum.
Nikogo nie zabiłam.
Twoja pierdolona zazdrość.
Nie mogłaś się jej oprzeć.
Załatwiłaś wszystko za moimi plecami,
tak żeby Joel spotkał się z Pierem i Guillerminą
i odsunął się ode mnie.
Powiedział mi to wczoraj. Zanim go zabiłaś.
Trzeba było podciąć gardło sobie, nie jemu.
Nie.
Héctor, proszę, oddychaj.
Weź pigułki.
Nie dotykaj mnie!
Jesteś dla mnie martwa.
Héctor!
Na co patrzymy?
Cholera.
- Ktoś wynosi śmieci. - To ciało Joela.
Skąd to wiadomo?
- Wychodzą z Alumni. - Ktoś z Alumni wyrzuca śmieci.
To Héctor i Emilia. Niosą ciało Joela. To oni go zabili.
- Omal nie zabili mnie. - Co?
Jakieś szczegóły?
Nie mogę.
Nie mogę. Ale musicie mi uwierzyć. Proszę.
Zdjęcia z drona, ktoś wynosi śmieci, omal cię nie zabili, ale nie powiesz kto…
Wymyślacie to na bieżąco, żeby uratować Dalmara. Przestańcie. Idźcie do domu.
Uratować go przed czym?
Dalmar chce stanąć przed sądem i się przyznać.
On jest mordercą. Sprawa zamknięta.
Napisy: Przemysław Rak