Aferin kızlar.
Hadi el sıkışın.
Şu ölen futbolcunun oğluna dair ne biliyoruz?
Iván Carvalho mu?
-Kıskandın mı? -Merak ettim.
Joel'i tavlama yarışı değil bu. Alumni'ye uygun mu diye tartacaksın.
Emredersiniz komutanım.
Hak ediyorsa girecek, sen beğendin diye değil.
Emi, konuya dönelim lütfen. Iván hakkında ne biliyorsun?
Çek şu kolunu, sıcak bastırdın.
Evet, sıradaki ikili.
Iván, Joel'in sevgilisi. Yani yurt dışına gidene kadar öyleymiş.
Iván.
Hay sıçayım.
Iván…
Ve Joel.
Ayrılmışlar mı?
Hadi beyler.
Bilmem. Kötü bitmiş ama belki barışmışlardır.
Araları bir kere açıldıysa artık isteseler de toparlayamazlar.
Aslında iş cidden Joel'i tavlama yarışına dönebilir.
Iván'la barışırsa senden de Alumni'den de vazgeçer.
Mümkün değil.
Başlayın.
Gayet mümkün.
Sevgililer ve eski kırıklar kurtulması en zor yük sonuçta.
SEVGİLİM BORDERLINE'SA KİME NE?
İLACINI İÇİYOR, HAYATI NORMAL HASTASIYIM ONUN
Yine ne planlıyorsun?
Chloe'nin sınavını.
-Sen Joel için bir şey düşündün mü? -Doğaçlama takılacağım.
Tamam, bitirelim.
Yeter.
Yapma Iván! Dur! Yeter artık!
Bitirin ve el sıkışın.
İyi, peki.
Kesin kaçacak ama.
Emin ol kaçmayacak.
Anne?
Neyin var?
Bir şeyim yok, sadece çok yorgunum.
Beni bilmiyor musun, bebek gibiyim. Acıkınca, uykum gelince hemen…
Hemen tadım kaçar.
Çok streslisin, değil mi?
Raúl meselesinden ve tabii diğer her şeyden ötürü.
Hepsinin payı var.
Polis gitgide bize yaklaşıyor ve…
Ama asıl abinden bu kadar uzak olmamız beni mahvediyor.
-Asıl derdim o. -Anladım.
Bunu kaldıramıyorum.
Bak Chloe, beni art niyetli bellediğini biliyorum.
Ve de bencil, vefasız.
Delisin, hep entrika peşindesin, manipülasyonda üstüne yok.
Tamam, yeter.
Ama aynı zamanda beni korumak için her tehlikeye atılacak kadar gözü karasın.
Ellerin bomboşken kendini paralayıp hiçbir şeyimi eksik etmemiş bir kadınsın.
Kim ne derse desin isteklerim yerine gelsin diye çırpındın.
Biraz zaman almış olsa da başka yanlarını da fark ettim anne.
Çok da kötü olmayan yanlarını.
Gel buraya.
Aşkım benim.
Tükendim resmen. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum.
Ne zaman biliyordun ki anne?
Bu sana ne zaman engel oldu? Hiçbir zaman olmadı.
O keçi inadınla hiç durmadın, hep devam ettin.
Haklısın.
Ama aklımda hep aynı şey.
Iván'ı bulmuşken kaybettim, onu bir daha göremeyebilirim.
Raúl meselesi yüzünden de senin başına bir şeyler gelebilir.
Ne yapacağımı şaşırdım ama her türlü manyaklığı yapmaya hazırım.
Biliyorum ama bak anne.
Madem tükendin, bırak bir kez olsun başkası seninle ilgilensin.
Bir kerecik.
Ben her cepheye koşar, sana sahip çıkarım.
Bir seferlik.
Anlaştık mı? Tamam mı?
-Ne ara böyle büyüdün sen? -Bilmiyorum, birden oluverdi.
Ciddi söylüyorum. Sen yakında botoks da yaptırırsın.
-Şaka mısın? -Niye ki?
-Botoks nedir ya? -Bakayım.
Önleyici botoks. Kaldır kaşlarını.
-Şimdiden kırışmış. -Aman anne!
Gel bakayım. Ne kadar büyüdüğünü görmeye yüreğim dayanmıyor artık.
DÜN BEDEN DERSİNDE FENA REZİL OLDUK BANA MAYO BORÇLUSUN
Günaydın!
-Rahat uyuyabildin mi? -Mışıl mışıl uyudum.
İyi, güzel. Bugün büyük gün çünkü.
-Nasıl? -Alumni giriş sınavları var.
-Sınavlar mı? -Evet.
-Çoğul yani? -Kaç tane uydurabilirsem.
Kaç mesela?
Dedim ya, kaç tane uydurabilirsem.
Hadi görüşürüz.
Hazır mısın?
Tamamen hazırım.
-Heyecanlı mısın? -Değilim açıkçası.
-Olmalı mıyım? -Hayır tabii ki.
-Bana bir şekersiz kola alır mısın? -Bu bir Alumni sınavı.
-Olabilir. -Tamam, şimdi anlaşıldı.
Bana sataşıp yükleneceksin, o tarz bir şey.
Hadi git kolamı getir.
Peki.
Parasını vermeyecek mi?
Aşkım, bir kutu kola alacağım. Varille petrol istemedi.
Kulüp için kendini ezdireceksin yani?
Bu mu kendimi ezdirmek?
Ona boyun eğdin, ondan emir aldın. Yani evet.
Aşkım, sabah sabah anarko-sendikaliste bağlama ya.
-Niye girmek istiyorsun? -Çünkü okul bitiyor, mezun oluyoruz.
Kuracağım bağlantılara ihtiyacım var.
Çok talepkârlar ama. Hep orada olmanı istiyorlar.
Abartıyorsun.
Bebeğim, tarikat gibi bir şey bunlar. Öyle diyorlar.
O zaman bu tarikata kendimi kaptırmamaya özen gösteririm.
-Bize inancın yok, değil mi? -Ne?
-Yok işte. -Ne alaka?
Okul bitince beni terk edeceksin, şimdiden yolunu yapıyorsun.
Aşkım, nereden…
Yolunu yapıyorsun ki o gün geldiğinde fazla üzülmeyeyim.
-Sen beni boş ver, hemen bitirelim. -Eric, yeter ama.
Ben seninle o kadar mutluyum ki.
Hem bir gün olur da ayrılırsak sen beni terk ettiğin için ayrılırız.
Hayır.
-Hayır mı? -Olur mu öyle şey?
Ben de onu diyorum işte. Öyle bir şey olamaz.
Tamam mı?
Isadora, mesaimden beş saat önce çağırıyorsun.
Tatilimden çalacaksın.
Tabii canım, bir seferliktir. Yarın da ikinciye istersin.
Zaten düzgün para vermiyorsun, mesai de ödemezsin sen.
Hayırdır?
İyi be, tamam. Çıkıyorum, birazdan gelirim.
Ne taksiye binmesi? Ta oraya kaç para tutar, farkında mısın?
Yarısını vereceksin, öyle mi? Gerçekten çok incesin.
Ne demek yarısı?
Otobüsle gelirim.
Tamam ya, tamam. Taksiyle gelirim. Hadi görüşürüz.
Omar, bu kadar stres sana fazla.
Belki de henüz normal hayata dönmeye hazır değilimdir.
Hazırsın. Sorun yaratan patronunun bu derece şey olması…
Ne olması? Hadi söyle. Söylesene kız.
Hakkını savun!
-Gel kahvaltı edelim. -Edemem.
Ne demek edemezsin? Ara söyle işte.
Edemem işte Nadia, uzatma! Daha da strese sokma adamı.
Sözleşmiştik.
Sonra yapsak?
Omar, yarın New York'a dönüyorum.
Öğle yemeğinde görüşelim madem. Ya da akşam.
Ya da yarın sen gitmeden. Tamam mı? Anlaştık mı? Oldu mu?
-Tamam. -Tamam mı?
Seni seviyorum!
Tövbe tövbe…
Sağ ol Chloe. Hadi görüşürüz.
Sen iyi misin?
İyiyim.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Seviyorum seni. Çok seviyorum, çok.
Görüşürüz.
Günaydın.
Hayırdır?
Devriyedeydim, açık görünce selam vereyim dedim.
Devriye mi? Komisersin sen.
Evet ama yine de arada devriyeye çıkıyorum.
Şu an konuşamayız Luis, biriyle toplantım var.
İyi, sonra uğrarım.
Tüm samimiyetimle söylüyorum, lütfen beni yanlış anlama
ama seninle görüşmek istemediğimi elli kere belirttim.
Çat kapı buraya gelip duramazsın. Sonunda mecburen…
Ne, polis mi çağırırsın?
Özür dilerim.
Kusura bakma, rahatsız etmek istememiştim.
Hah, geldi.
-Ne partisi ya? -Dev bir parti. Super sexy festival party.
Parasız, izinsiz yapılacak iş mi bu?
Sus! Ne demiştim ben sana? Para nasıl kazanılırdı? Harcayarak aşkım.
-Buz bile alamıyoruz. -Çevremden rica ederim.
-Sonra da karşılığını isterler. -Aynen, asıl sıkıntım o.
DJ kabini efsanevi olmalı.
-DJ sen değil misin? -İstemiyorum, zaten müşteri çekemiyorum.
Kim ucuza müşteri çekebilir peki?
Aman, amma gerildin bir anda.
Birilerini ararım. Şimdilik "sürpriz DJ" yaz.
Kabin nasıl olsun?
Kafayı yiyeceksin.
-Bak, böyle. -Bu benim evden pahalıdır Isadora.
Malzemesini geçtim, bunu kuracak ustası, zamanın darlığı…
Yok canım, ne ustası? Garsonlar kurar.
Kaç garson tutayım?
-11. -Ne?
11.
11 tane daha mı, toplam 11 mi?
-Toplam 11. -Nedir ki, birkaç çuval para.
Kendine gel. Dilinin ayarı yine kaçıyor bak.
Hem kabine hem de 11 garsona para yok.
O zaman birkaç kişiden kurtul. Dört iyi mi?
Kapıdaki dışında tüm güvenlikleri sepetle.
Güvenliksiz dev parti mi vereceksin?
Sigorta da yok. Sikimde değil.
Kusura bakma, bu şartlarda bu işi üstlenemem.
Yapma Omar, deme öyle.
Her şey süper olacak. Senden iyisi mi var? Kendine güven.
Kârın %5'ini prim olarak versem?
Anlaştık mı?
İşte budur lan! Vereceğiz bu partiyi.
-Sağ ol. -Hadi bakalım.
Coşacağız!
Hiç bakışmadan baş başa duş aldık, ha?
Ben seni epey kestim gerçi. Tepeden tırnağa.
Bilemiyorum Iván, ben rahat edemedim. Şeyden sonra seni görmek bir tuhaf…
Tartışmamız için özür dilerim. Ben de seni çok özlemiştim aslında.
Çok da heyecanlanmıştım ve…
Ben de.
Nasılsın? Kalacak bir yer buldun mu?
Evet, şimdilik geceleri Alumni'de yatıyorum.
Öyle mi? Başkanıyla da epey samimi gibiydiniz.
Yani… İyi anlaşıyoruz işte. Beni uygun gördü, ben de girmek istedim.
Ama o kadar yani, ötesi yok.
Bak, ben barışmayı çok istiyorum.
Kaldığımız yerden devam edelim.
Keşke tamam diyebilsem Iván.
Ama olanları unutmam kolay değil. Özellikle de o tartışmayı.
Biliyorum, çok da iyi anlıyorum
ama bari ağırdan alsak?
İstersen bu gece bende kal, öyle ufak bir adımla başlayalım.
Bir düşüneyim.
-Tamam mı? -Tamam.
BAŞLAYALIM MI?
Soyunma odasında kızların videosunu çekeceksin.
-Ne? -Ne ne?
-Dalga mı geçiyorsun? -Ne dalgası? Niye ki?
-Başka bir şey bekliyordum. -Ne gibi?
-Bu kadar şey olmayan… -Ne olmayan?
Çocukça mı? Bebe işi mi? Birkaç yıl önce böyle desen haklıydın.
Ama bu ara feminist zırvaları çok moda.
Nezarete bile düşebilirsin.
Ya da daha kötüsü, okuldan atılabilirsin.
-"Feminist zırvaları" mı? -Radikal feminist zırvaları.
Feminaziler. Şu pis kokan, kıllı gezenler.
Héctor, açıkçası benim kulübe giresim kaçtı.
-Şaka yapıyorum be Joel! -Hem en iyi arkadaşım siyahi.
Bunun feminazilerle ne alakası var?
İyi, peki.
Özür dilerim.
Hey, beni affedecek misin?
Ya yakalanırsam?
Katılmak uğruna her şeyi göze aldığını kanıtlamalısın.
Ülkenin en iyi okulundan atılmayı bile.
DÜŞÜNDÜN MÜ?
Kızlar, bu kimin çantası?
Joel.
Bunu mu arıyorsun?
Kuzen!
-Neyin var? -Bilmiyorum.
-Doktor çağırayım mı? -Kaygı mıdır, nedir, bilmiyorum.
Babamları arayayım mı?
Eric. Eric!
Hay sıçayım.
Chloe!
-Aşkım, iyi misin? -Hayır, bana bir şey oluyor.
İlaçlarını içtin mi?
-Evet. Bana güvenmiyor musun? -Öyle demedim.
"Bizim ufaklık ilacını içmeyince kaygısı azmış."
-Uydurma. -Manipüle etme beni, gerçek belli.
Ne diyorsun sen?
Terk etme planın işte. İnkâr edeceksin, ben de sapıtacağım.
Babammış gibi davranıp "Hapını iç!" falan diyeceksin.
Masum ayağı yapma bana.
Emilia, üzgünüm. Ben de böyle bir şey beklemiyordum.
Kaygıdan falan değil, ben buyum. Hoşuna gitmese de buyum!
-Sen ilgilen en iyisi. -Kusura bakma.
Eric.
Belki Eric bir şey anlatır.
Sence şu anda dedektiflik oynayacak hâli var mı?
Haklısın.
Chloe ve Raúl'la ilgili bir şey biliyorsa bana aktarabilirsin belki.
-Yok, Chloe dedim mi sıkıntı çıkıyor. -Anlıyorum.
Sen iyi misin?
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Arkanda bıraksan?
Mevcut hikâyeyi kabullenip hayatına devam etsen?
Raúl bunu yapmış olamaz.
Nasıl biri olduğunu, sana yaptıklarını unutuyor gibisin.
-Ölmeyi hak etti mi yani? -Öyle demedim.
İlişkinize romantik gözle bakma diyorum.
Kafanda onu olmadığı birine dönüştürme. Anlatabildim mi?
Sarılmak ister misin?
-Hayır, yapamayacağım. -Sara.
Ver anahtarı.
Ver hadi.
Hayır, gidiyorum.
-Nico! Nico, yapma. -Girene kadar sana rahat vermem.
Önden girmek ister misin?
İyi, ben girerim.
Aç hadi gözlerini.
Sağ ol.
Merhaba.
Sevgilin nasıl?
Daha iyi. Eve gönderdim, umarım orada kendine gelir.
Çok mu sinir krizi geçiriyor? Sık olay çıkarıyormuş.
Yok, hayır. Yani eskiden çıkarırdı, evet.
Ama ilaca ve terapiye başladı, şimdi çok daha iyi.
Artık bambaşka biri.
Geç hadi.
Alumni üyeliğini etkilemesinden çekiniyorum.
Girebilirsen tabii.
Neden? Niye etkilesin ki?
Öncelik meselesi işte. Katılmak için neleri göze alabileceksin?
Bak, Eric gerçekten iyi. Üyeliğimi niye…
Ruh hastalıkları tamamen geçmez.
Belki daha seyrek sinir krizi geçirir ama tam anlamıyla kurtulamaz.
O zaman ne olacak peki?
Nasıl yani?
O anda kulüpte olsan da
işi gücü bırakıp onun yardımına koşmayacak mısın?
-Tabii ki koşacağım. -Ben de onu diyorum.
Tabii ki koşacaksın. Öncelik meselesi işte.
Hadi görüşürüz.
Sınavım buydu demek.
-Nasıl? -Az önce sorduğun şey.
Önceliğim Eric mi, Alumni mi? Yanlış mıyım?
Hayır, hiç alakası yok. Öylesine sormuştum, muhabbet olsun diye.
-Hadi güle güle. -Peki, hoşça kal.
Kızların duşta videosunu çekiyordun, değil mi?
Bu çocukça bir şaka değil, bu bir suç. Farkında mısın acaba?
Özür dilerim. Çok özür dilerim Virginia.
İyi de bunu neden yaptın?
Fikir senden mi çıktı, biri mi zorladı? Açıkçası hiç senlik bir hareket değil.
Söyle.
Joel, cevap vermezsen seni derhâl okuldan atmak zorundayım.
Lütfen neler olduğunu açıkla.
Günaydınlar.
Bir şey mi oldu?
Joel'in telefonu bu.
Al hadi. Kulübe git, beni bekle.
Çıkarken kapıyı kapatıver.
-Ne yapıyorsun? -Sana yardım ediyorum.
Çünkü Joel'i okuldan atarsan
işinin ehli bir avukat okula ihmal davası açacak.
Sonra birileri o videoyu sızdıracak.
Zavallı kızcağızlar ifşa olacak.
Aileleri de soracak tabii, "Bu nasıl sızdı? Nasıl oldu da çekildi?"
İdareciliğine gölge düşecek, günah keçisi olacaksın.
Koltuğundan olmanı hiç istemem Virginia. Seni çok severim, bilirsin.
Bu yüzden o videoyu sileceğim. Tamam mı? Sözüm söz.
Hiçbir şey olmamış gibi yapalım.
Teşekküre hiç gerek yok. Sonuçta bugün ben sana, yarın sen bana.
Haksız mıyım?
Hallettim, atılmıyorsun.
Cidden mi?
-İyi de ne dedin ki? -Gel.
Hadi otur da videoyu aç.
-Neden? -Otur ve videoyu aç.
Ama neden?
Çünkü sıradaki sınavın bu.
Kapıyı kapatıver.
Fenaymış lan.
-Cidden hoşuna mı gidiyor? -Güzel ve sapkın her şeye varım.
-Ben çıkayım madem. -Hayır, sınavını unutma.
-Ne sınavı? -Al sana sınav. Beni seyret.
Kaldırmışsın bakıyorum.
Hayır, olmaz.
Sana boşalmak yok.
Asıl sınavın bu işte.
-Dur, yakalanacağız. -Öyle mi diyorsun?
-Bakalım ne olacak. -Héctor…
Pes etme, Alumni'ye girmene ramak kaldı.
Boşaldın mı?
Héctor!
Neredesin?
Efendim? Gelme, ben çıkıyorum şimdi.
-Ne yapıyorsun? -Sonra devam edersin.
Efendim?
Viski güzel, değil mi?
Iván'la yatarsam
"Evet, ben göstermelik kapatmanım" demiş olacağım.
Şimdiye dek ikimiz de onu diyorduk, evet.
-Ama artık senden şüpheliyim. -Nasıl?
-Kendini zorla buna ikna ediyor gibisin. -Chloe'yleyim canım.
-Iván'a dönmek istiyorsun işte. -İstiyorum tabii.
Ama eşit şartlarda olacaksak.
-Kim eşit ki? Mesela Sonia'yla ben mi? -Hayır, sıkıntı işte.
Ne sıkıntısı oğlum?
Bana çitlemelik çekirdek bile alamaz. Asla izin vermem.
Kapatması gibi hissetmek istemiyorsan buna müsaade etme.
Ama sen ediyorsun işte. Kim gelse kanatları altına giriveriyorsun.
-O ne demek şimdi? -Kulübün başkanı mesela.
Bak, Iván gelmiş.
Chloe'nin annesine iki milyon verdi, biliyor musun?
Kendi annesine yani. Basıp gitsin diye.
Kim? Kulüp başkanı mı?
Hayır ya, Iván.
-Chloe'yle Iván kardeş miymiş? -Evet, gel şöyle.
İki milyon diyorum. İki milyon, şak diye.
Benim sana içki vermem gibi, basit. Gerçi onu yevmiyemden keserler.
Benzer şeyler işte.
Kısacası evet, onunla barışmak istiyorum.
Ama önce belimi doğrultmalıyım.
Bakanın yok, ailen zengin değil. Fakir doğdun, fakir ölürsün.
Ne yapayım o zaman?
Seviyorsan git barış.
Güney Afrika'da seni hemen unutmuştu biliyorsun.
Çok sağ ol ya, şüphe aşılayıp özgüvenimi daha da düşürdün.
Fikrimi söylüyorum.
Senin oturma izni de yakında gelir, ha?
-Yavşak herif. -Sen de belden aşağı vurdun lan.
-Git kap şu milyoneri. -Dalmar.
Kapatma olmanı istemiyoruz, tamam. Git konuş işte.
Barı boş bırakıp gidemem.
Seviyor musun, sevmiyor musun?
-Git başımdan. -Uydur bir şeyler işte.
-Git başımdan dedim. -Buz, kadeh, limon, bir şey götür.
-Bul bir şey, hadi. -Peki.
AKLIMA BİR SINAV DAHA GELDİ. HEMEN ŞİMDİ.
İŞTEYİM.
ÇIK VE YANIMA GEL. ÖNCELİĞİN NE SENİN?
ÇEVRİMDIŞI
Selam.
-Evde kalıp dinlenecektin hani? -Ama kendimi iyi hissettim.
Evde tavanı seyredeceğime yanına geleyim dedim.
-İçki alayım. Bir şey ister misiniz? -Hayır, zaten sen de içme aşkım.
-Bana güvenmiyor musun? -Güveniyorum da sinir krizi geçirdin.
-Sinir krizi mi? -Atak işte.
Bıktın galiba, sinir krizi falan dediğine göre.
-Hayır ya. -Sakin ol, lafın gelişi söyledi.
Sakinim ben, sağ ol.
-Kızla öyle konuşma. -Hani evde duracaktın?
-Bir sen eksiktin. -Sıçayım.
-Evde durmayacak mıydı? -Ben de onu dedim.
Öyle mi? Hem "Evde dur" hem de "Çok özledim" demiş olmayasın?
-Nico, yeter. -Sen karışma oğlum.
Herkes sussun. Derdiniz ne sizin ya? Her zaman her şeyin suçlusu ben miyim?
-Chloe. -Şu an konuşmak istemiyorum.
-Bir şey mi oldu? -Aferin, iyi bok yediniz!
Mutlu musun kuzen?
Eric, dur!
-Merhaba. -Selam.
-Hayırdır, bir ara kayboldun? -Evet, Isa'yla bir şey konuştum da.
Hay ağzına sıçayım.
-Paspas alayım. -Biri halleder, senin mesain bitti.
-Ama hâle bak. -Isa'ya mesai ücretini ödedim.
Bana geçebiliriz. Müdür ücreti aldı resmen ama olsun.
Bir düşüneyim demiştim.
-Ama istiyor musun? -Evet.
-Tamam işte. -İşimle ilgili karar almak sana düşmez.
Joel, niyetim…
Isa'dan paranı geri iste, işten çıkmamı bekle.
-Ama konuştum… -Var ya, onu da bekleme.
-Tamam mı? Havamda değilim. -Ama Joel…
Bıktım artık bundan Iván.
Gelmiş geceyi benimle geçirmek için para veriyorsun.
Artık kapatman bile değilim, bildiğin orospun oldum.
Yürü.
Git de işime gücüme bakayım.
Omar!
-Beni yoklamaya mı geldin? -Mekâna bir bakayım dedim.
-Tabii. -Çok güzelmiş.
Bir şeyim yok Nadia.
Acayip meşgulüm. Bir şeyler iç, sonra konuşuruz.
Aman ha! Dikkat et.
Siktir, bisikletim!
-Ne? -E, yok.
Bisikleti iş için lazım.
-Kendisinin ihbar etmesi gerek. -Olmaz, korktu.
Oğlum, gel bakayım. Tutanak için kimliğin lazım.
-Ben ihbar ediyorum. -Bisiklet onun değil mi?
Oğlum!
Kimliğim evde kaldı. O ihbar edecekti işte.
-Emin misin? Kimliğin var mı? -Siyahi ya, yoktur tabii.
Hayır, çalıştığına göre eminim vardır.
-Bilgilerini ver de bakayım. -Şey…
Boş verin, başka zaman geliriz. Alt tarafı bir bisiklet.
Aşkım, ben…
Ben uzun uzun düşündüm, belki de senden uzak durmam en iyisi.
O nasıl olacaksa artık. Sınıfımız aynı, arkadaşlarımız aynı.
Ama…
Ama arkadaş kalsak daha iyi olacak.
Belki haklılardır, belki sana iyi gelmiyorumdur.
Senin için elimden geleni yaptığıma inanıyorum
ama bir türlü güvenemeyişini,
her ne kadar sıklığı azalsa da ataklarını düşününce
bence senin huzura ihtiyacın var aşkım.
Yüz yüze de konuşuruz, tamam mı?
Biraz olsun kabullenesin, çok şaşırmayasın diye bunu atıyorum.
Omar.
Bak, sakin ol.
Nefes al.
Merhaba Isadora. Merak etme, olur böyle şeyler.
Omar, tüm belgeleri görmem lazım. Parti izni, sigorta poliçesi…
Pardon.
Şu an sırası değil.
Doktor bir baksın.
Sen gösterebilir misin?
Kim gösterebilir?
Yok.
Nasıl?
Ne iznim var, ne sigortam, ne de param. Hiçbir şeyim yok.
Gel bakayım.
Dur be! Ne yapıyorsun?
İstersen tutanakla oynamaya çalışabilirim.
-Nasıl? -İste yeter.
Soruşturulmasın diye ne gerekiyorsa yaparım.
Evet, çetrefilli bir iş.
Babana telefon vermekten çok daha zor ama istersen elimden geleni yaparım.
Ben de dâhil tüm ailem hapsi boylamadan rahat etmeyeceksin.
-Niye öyle dedin? -Geçmişte neleri göze aldığını gördüm.
Sadece arkadaşıma iyilik yapıyorum.
Eminim öyledir. Karşılığı ne olacak peki?
Arkadaş dediğin iyiliği bir karşılık beklemeden yapar.
Ama sen bekleyeceksin, ikimiz de biliyoruz.
Şu an önemli olan tek bir şey var.
Yardımıma ihtiyacın var mı ve yardımımı istiyor musun?
Evet.
Evet, yardımını istiyorum Luis. Ne yapılacaksa yap.
Git artık, uçağı kaçıracaksın.
Daha vaktim var.
Nasılsın abi?
Küçücük bir bez parçasıyla örtünüp yerde uyudum.
-Tuvalete bile salmadılar. -Odasına götüreyim, dinlensin.
İyilik yapıyormuş gibi tuhaf bir tavırla bıraktılar.
Ama artık kayıtlarına geçtim. Peşime düşecekler.
Hadi.
Bu nedir ya?
Bu evde bir uğursuzluk var, giren boka batıyor resmen.
Ben de yatayım artık.
Hadi sen de New York'a.
Hayallerini süsleyen BM stajın bekler.
-Bu doğru bir adım mı, emin değilim. -Öyle. Hatta atabileceğin en doğru adım.
Fırsatın varken kaç buradan.
-Sağ ol anne. -Görüşürüz canım.
Aşkım!
Kız kıza takılmak istemediğinden emin misin?
Anne, Eric'le konuşmam lazım. Geldiyse tabii. Evdedir muhtemelen.
Sadece sen mutlu ol istiyorum.
-Biliyorum, ben de. -Hadi gidelim işte, ekiver okulu.
Anne, bu önemli bir mesele. İstemediğimden değil yoksa.
-Seni seviyorum. -Ben de.
Emilia.
-Merhaba Chloe. -Merhaba.
Günaydın.
Alumni'ye girişimle ilgili bir karara vardın mı diye soracaktım.
-Maalesef. -Eric'ten ayrıldım.
Öncelik meselesi işte, değil mi?
Yetmezmiş gibi bir de polis dosyam oldu. Artık oturma iznini hayatta alamam.
Düşünme bunları.
Hemen geliyorum.
BİR KULLANICI ADI SEÇİN
İKİ MİLYON AVRO ALDIĞINI BİLİYORUM. KONUŞALIM MI, NE DERSİN?
Günaydın.
Kalacak başka bir yer bul, tamam mı?
Gel.
Pardon?
Gel dedim. Lütfen.
Ne var? Ne istiyorsun?
Kulübe girmek.
-Dün önceliğin net değil gibiydi. -Benim için de değildi.
Asıl sınavım buydu, değil mi?
Bir şeyler uydurup benimle oynadın ama beklentin buydu, değil mi?
Her şeye var mıyım, bilmek istedin. Al sana cevap.
Gözünde bu muyum? Yaptığın bir fedakârlık mıyım sadece?
Ne fark eder? İstiyorsan al işte.
Siz her istediğinizi almaya alışıksınız.
Hadi madem, izin veriyorum.
Héctor. Héctor, bana bak.
Héctor. Héctor, sakin ol.
Nefes al.
Geçti, tamam.
Alt yazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu