Kurwa…
Cześć, kochany.
Co u ciebie?
Muszę się z tobą…
Luis?
To nie ma żadnego sensu.
Emilia oskarżyła o to brata. Oboje zostali aresztowani.
Oni to zrobili.
Jak widzisz – nie.
Ale dlaczego Luis miałby go zabijać?
Bo to skurwysyn. Dlatego.
Nie jest to miły gość, który w typowy sposób
walczy o sprawiedliwość, ale czy mógłby kogoś zamordować?
Nie znasz go tak, jak ja.
Od dawna mnie szantażuje. To prawdziwy skurwiel.
Opowiedz wszystko.
- Luis… - To prawda, że się puszczał?
Co puszczał?
Chodzi o co innego.
Później ci powiemy.
- Wiesz o tym? - Emilia mówiła.
Żeby mnie przekonać, że to Dalmar go zabił.
To prawda. Zorganizowali całą siatkę. Za moimi plecami.
Luis się dowiedział i przez długi czas mnie szantażował.
Jak się domyślasz, byłam bardzo zła na Joela.
Rozmawiałam z nim. Byłam wściekła.
Wrzeszczałam na niego.
Kazałam mu to rzucić i nie mieszać mnie do tego.
Pewnie Joel groził Luisowi, że wykorzysta przeciw niemu Alumni.
- Tak chciał to załatwić. - Właśnie.
Więc Luis zdusił problem w zarodku.
Więc to twoja wina.
- Co? - Przez ciebie Joel poszedł do Luisa.
Mnie winisz za jego nieposkromione ambicje?
Za to, że się bujał z Héctorem i resztą?
Że się prostytuował? Mnie za to winisz?
Co?
Puszczał się.
Joela zaślepiły pieniądze. Chciał być tacy jak oni.
Sam sobie wykopał grób. Przykro mi, ale tak było.
Daj mi nagranie.
Nie, oddamy je policji. Wszyscy się zgodzili.
Policji? Jak sądzisz, co z nim zrobią?
Będą kryć swojego człowieka.
Tego nie da się zatuszować.
- To niepodważalny dowód. - Trzeba to zrobić mądrze.
Musimy odpalić tę bombę w dobrym momencie.
Luis musi zapłacić. Ale rodzeństwo nie może być bezkarne.
Nie zabili Joela.
Ale oskarżyli ciebie i Dalmara.
A mnie pobili.
- Dajcie nagranie, a wszyscy zapłacą. - Chcę, żeby Luis trafił za kratki.
Trafi. Przyrzekam.
Ale zrobię to po swojemu.
Jesteś to winna Joelowi.
Jak my wszyscy.
Wysłałam ci je. Masz dwa dni. Ani jednego więcej.
SZKOŁA DLA ELITY
Luis?
Ten przystojny policjant?
Ci są najgorsi. Policjanci i przystojniacy.
Kiedy wypuszczą Dalmara?
Może już wypuścili.
- Aresztowali Héctora i Emilię. - Ich też?
Byłam gotowa się założyć, że to sprawka tego wrednego rodzeństwa.
- Musimy coś zrobić. - Tak.
Ten czarny wciąż ma nagranie.
- Mamo. - Co?
Przerażasz mnie, gdy coś planujesz z whiskey w ręku.
Złóżmy mu propozycję, której nie odrzuci.
Tak, bo ostatnia oferta tak dobrze nam poszła.
Musimy też mieć plan…
S.
- S? - S.
„Spieprzać, gdzie pieprz rośnie”.
Szkoła zaraz się kończy.
Jak się nie uda, to S.
Plan S.
Wyjeżdżamy?
- A Eric? - Co z nim?
Słonko, przystojni, stuknięci chłopcy są wszędzie.
Potraktuj Erica jako przetarcie.
Skoro masz słabość do świrów, postaraj się, żeby następny był bogaty.
Myśl o swojej przyszłości.
Czemu jesteś z Héctorem?
Wykorzystuje cię.
Jesteś jego zabawką.
Staje mu, kiedy cię poniża.
To cię zniszczy.
Tego chcesz?
Lubisz wszystko wyolbrzymiać.
On taki nie jest.
A nawet gdyby był, umiem go kontrolować.
Tak, Samu mówił to samo. Wiesz, gdzie teraz jest.
Nie przeżyję, jeśli skończysz jak on.
Dzięki, że się tak martwisz.
Ale niepotrzebnie.
Powiedzieć ci coś?
Nieważne.
Nie. Powiedz.
Czasem myślę, że gdybyśmy poznali się w innym momencie…
Gdyby każdy był na innym etapie życia,
może by nam się udało.
Nawet byś mnie nie zauważył.
Zawsze bym cię zauważył. Serio.
I… kto wie?
Może życie podsunie nam drugą szansę.
Za dwa tygodnie zaczyna się przyszłość.
Wtedy wszystko to zostawimy.
Nie czuję smutku.
Chcę tylko zaleczyć swoje rany.
Będę pytać was, co zamierzacie robić po Las Encinas.
Czy jest jakaś przyszłość?
Nie wstydźcie się i odpowiadajcie.
Tak myślisz?
Mnie się to wydaje sztuczne.
Nie jestem w nastroju na takie rzeczy.
Dlaczego?
Musimy znów zacząć żyć. Wrócisz do sieci,
zdasz egzaminy i zostawisz ten syf za sobą.
Jak mam to zostawić, skoro Dalmar wyjdzie na wolność
i być może ma dowody przeciwko Carmen?
Znowu to?
Chcesz sprawiedliwości dla Joela? Chcę tego samego dla Raúla.
Jakiej sprawiedliwości? Twój prześladowca nie żyje.
Nie marzyłaś o tym, aby zniknął,
kiedy cię zastraszał i podnosił na ciebie rękę?
- Już go nie ma. - Ale nie życzyłam mu tego.
Nie widzisz, że on cię więzi nawet po swojej śmierci?
Nie pozwala ci iść dalej. Uwolnij się od niego.
Zapomnij o nim.
- Nie wiem, czy umiem. - Umiesz.
Nakręć mnie. Zapytaj, co będę robił po szkole.
Po co przyszedłeś?
Żeby cię zobaczyć.
Zobaczyć cię tutaj,
po drugiej stronie.
Rozpieprzonego. Bez swojej władzy i arogancji.
Miłe uczucie.
Mam dowód, który cię oczyści.
To nagranie.
Ktoś filmował waszą orgię i…
Niespodzianka!
Nagrał też zabójstwo Joela.
- Dzięki temu możesz wyjść. - Na co czekasz?
W ogóle mi się nie śpieszy.
To przez ciebie Joel nie żyje.
Nieważne, kto był sprawcą.
Czego chcesz? Pieniędzy?
Chcę, żebyś mnie błagał.
Żebyś się poniżył.
Żebyś czuł to, co Joel czuł, kiedy był z tobą.
Joel uwielbiał się pieprzyć ze mną.
Uwielbiał wszystko, co sobą reprezentuję.
Dlatego był gotowy zrobić wszystko, żeby odnieść sukces.
I był cholernie napalony. Z tobą na pewno tak się nie pieprzył.
To wszystko?
Nie chciałeś, żebym błagał? Nie zamierzasz walczyć?
Wy, biedacy, jesteście mięczakami.
Taki wasz los.
Chcesz to nagranie? To łatwe.
Z siostrą podpiszecie zeznanie,
w którym przyznacie się, że mnie pobiliście.
Przyznacie się na policji i publicznie.
Powiecie, że chcieliście mnie zabić.
Omar. Blefujesz.
Nic nie masz. Spadaj.
Może Emilia pomyśli inaczej.
Chcecie iść do więzienia za coś, czego nie zrobiliście?
Poślesz brata na 20 lat za kratki. Ty też dostaniesz parę lat.
Taki dowód sam wypłynie.
Bez twojej pomocy.
Tylko ja go mam.
Jeśli nie podpiszecie zeznania w ciągu 24 godzin, zniszczę go.
Potem żaden prawnik was nie wyciągnie.
Możesz pomarzyć, Aladynie.
Dalmar.
Musiało ci być ciężko.
Po co tu przyszłaś? I ty?
Żeby cię wesprzeć. Żebyś nie był sam.
Ciężko tak wyjść na wolność
i zobaczyć, że nikt nie czeka. Więc przyszłyśmy. Carmen i Chloe.
Namówiłaś mnie, żebym się przyznał.
Dalmar, po co się czepiać przeszłości?
Tak robią obrażalscy.
A oni niczego nie osiągają.
I wiesz co? Szybciej dostają zmarszczek.
Chociaż ty z tą ciemną karnacją nie musisz się martwić.
Odczepcie się.
Sto tysięcy.
Co?
Sto tysięcy za nagranie i koniec sprawy.
Niedługo mnie deportują.
Jeśli oddam nagranie policji, może pozwolą mi zostać w kraju.
Albo kopną cię w dupę za to, że przychodzisz z czymś tak nieważnym.
Ty dajesz sto tysięcy.
Więc nie jest to nieważne.
Dobrze.
Przyznaję.
Może skomplikuje mi to trochę życie.
Ale zapewniam cię, że tobie nie pomoże.
Deportują cię i nie dostaniesz ani grosza.
Proponuję ci pieniądze i adwokata.
A gdybym dała ci lepsze nagranie?
Takie, na którym widać mordercę Joela?
Policja już aresztowała tych faszystów.
Oni tego nie zrobili.
Przekażesz to nagranie policji,
a oni załatwią ci prawo do pobytu.
Dostaniesz obywatelstwo, ale nie dostaniesz pieniędzy.
Mamo.
Po co mu proponować forsę, jeśli mamy taką informację?
Daj mu te pieniądze.
Jasne. Umowa to umowa. Sto tysięcy za nagranie.
Chyba przyznasz, że jesteśmy twoimi aniołami stróżami.
Daj mi nagranie, to porozmawiamy.
A więc, Héctor, jesteś gotowy się przyznać?
Nie. Bo tego nie zrobiłem.
Wkrótce poznamy sprawcę.
Serio?
Omar ma nagranie zabójstwa.
Niech sędzia go zażąda.
Jakie nagranie?
Jakaś świnia nagrywała naszą imprezę i złapała coś więcej.
Powinieneś poinformować sędziego.
Jak wyobrażam sobie życie po Las Encinas?
Chcę studiować psychiatrię.
To, co się dzieje tutaj, jest bardzo ważne.
Zatrzymaj. Gadam jak kretyn.
Trochę.
Powtórzmy to.
Nie wiem, czy kogoś to zainteresuje.
Więc zadaj mi pytanie.
Zanim pomówimy o przyszłości… Masz jakieś niezałatwione sprawy?
Powinienem był inaczej postąpić ze swoim kuzynem.
Nie bylibyśmy teraz tak oddaleni i tak rozpieprzeni.
Gdy myślę, że rok szkolny się kończy
i że się rozstaniemy, jest mi źle.
Bracie, naprawmy to.
Przepraszam cię za wszystkie swoje gówniane akcje.
Naprawdę.
Kocham cię, stary.
Teraz lepiej.
Co to?
- Ktoś się włamał! - Ale wy nic nie macie.
Omar, ktoś się włamał.
Co?
Nie…
- Powinienem coś wiedzieć? - Cholera. Ukradli mi laptop.
Muszę chwilę pobyć z Omarem.
Mam złe przeczucie. Zadzwonię później, dobra?
- Na pewno? - Tak.
Dobrze.
- Chodzi o nagranie z Joelem? - Co?
Nagranie zabójstwa Joela.
Skąd o nim wiesz?
Chloe mi powiedziała. Teraz włamali się do nas,
więc się domyśliłem, że ty je masz i ktoś go szuka.
To nie tak.
Możemy go użyć, żeby zdobyć dla mnie prawo do pobytu.
Tak.
To znaczy, że je masz?
Sekundę.
Tak?
Tak, to ja.
To adwokat mojej rodziny.
Pomógł mi napisać zeznanie.
Przyznaję się do pobicia i do tego, że chciałem cię pobić na śmierć.
Teraz musimy obaj podpisać, żebyś przyjął moje zeznanie.
Super.
Dalej. Podpisz.
Mam coś lepszego.
Dam ci wszystko, o co poprosisz.
Jestem twoim Świętym Mikołajem, twoim dżinem z lampy.
Powiedz, czego chcesz, a to dostaniesz.
Pomyśl o czymś wielkim.
Chcę tylko podpisu.
Naprawdę zmarnujesz taką okazję?
Dam ci każdą przyszłość, jakiej pragniesz. Bądź ambitny.
A może nie stać cię na marzenia?
Tak zdobyłeś Joela, prawda?
I gdzie on jest?
Jesteś mądrzejszy od niego.
I masz przewagę. Wykorzystaj ją.
W takim przekonaniu was wychowują.
Wydaje się wam, że wszystko można kupić.
Ale tak nie jest.
Zniszczę ciebie, twoją siostrzyczkę, pieprzony klub Alumni i tę szkołę.
- Załatwione. - Co?
Chcesz wykończyć Alumni i Las Encinas? Spoko.
Tak zrobimy. Zamkniemy Alumni i szkołę.
O czym ty mówisz?
Nie chciałbyś,
żeby wszystko, co zniszczyło ci życie, zamknęło się na dobre?
Pomyśl. Co się stanie, jeśli podpiszę?
Skażą nas na parę miesięcy i nawet nie pójdziemy do więzienia.
Publiczna krytyka, o której marzysz? Zero.
Nic. Wolisz to od wielkiej nagrody?
To jak będzie?
Podpisać?
Czy dasz mi dowód i pogrążysz Las Encinas?
Omar, jesteś w domu?
Nadia?
Co się dzieje?
Nic. Ktoś się włamał i wpadam w paranoję.
Mogę się dogadać z Héctorem i on zamknie Las Encinas.
Tylko muszę mu oddać nagranie, które oczyści go z zarzutu zabójstwa.
Dobrze się czujesz?
Jasne.
Przestańcie się o mnie martwić.
Pozbędę się tego nowotworu.
Mam to w swoich rękach. Nic innego się nie liczy.
Nawet to, jak się czuję.
To coś większego.
Słyszysz, co mówisz?
Zapomnij o zemście i zamknięciu szkoły.
O dogadywaniu się z kimś.
Stajesz się taki jak oni. Nie widzisz?
Jeśli się z nimi dogadasz i zarazisz się ich metodami,
pomyślisz, że wygrywasz.
Ale tak naprawdę staniesz się ich kolejną ofiarą.
- Umrę, jeśli coś ci się stanie. - Nic mi nie będzie.
Czy nie to samo mówił Samuel?
I Joel?
Gdy tylko myślimy, że ich przechytrzyliśmy,
oni nas wykańczają.
Zapomnij o tym wszystkim.
I idź na policję.
Nie mogę cię stracić.
Nie ciebie.
Dzień dobry.
- Omar. - Przyszedłem coś zgłosić.
- Dobrze. - Mam nagranie z nocy…
Omar.
- Przejmę go. - Spokojnie. Zajmę się tym.
Tak. Nie marnuj czasu.
O to się nie martw. Chodź.
Nie, wolę przyjść kiedy indziej.
Spokojnie. Jesteś w dobrych rękach.
Im szybciej zgłosisz przestępstwo, tym lepiej.
A więc o co chodzi?
Pomogę ci.
Chciałeś coś zgłosić i masz nagranie z nocy…
Jakiej nocy?
Masz je tutaj?
Wolę przyjść kiedy indziej.
A ja wolę rozmawiać jasno.
Ale do tego potrzeba odwagi, a nie wiem, czy ją masz.
Nie wiem, o co ci chodzi i nie rozumiem, skąd ten ton.
Doskonale wiesz, o czym mówię.
Zrobimy tak. Oddasz mi nagranie i twoje cierpienie się skończy.
Nie chciałbym, żeby ci się przytrafił jakiś wypadek.
Dawaj to, do cholery!
Pomocy!
Na pomoc!
Co tu się dzieje?
Nic. Nieporozumienie.
Co jest grane?
Słyszałaś. Nieporozumienie.
Więc wie, że masz nagranie?
Mamy przerypane. Zadzwonię do niego.
Po co?
Od dawna chce mnie poderwać.
Skończ z tymi bzdurami, Isa. Pójdziemy na policję i…
Nie widzisz, że nie ma sensu iść na policję?
Omar już to zrobił. Jest tylko jeden sposób, żeby to skończyć.
Cześć. Co słychać? Wszystko w porządku?
Posłuchaj. Jestem dzisiaj wolna.
Chciałbyś się spotkać około 22.00?
On nie jest głupi.
Wiem. Ale bardzo na mnie leci. Przyjdzie.
Uwierz mi.
- Możesz ją powstrzymać? - Na policję nie ma co iść.
- Zaufaj jej. - Nie. Isa!
Isa!
Nie zostawię cię samej z nim.
Musisz znaleźć inne rozwiązanie.
Jeśli mnie nie zostawisz, pomóż mi.
Ale jak?
Posiedzę z nim trochę. Potem przyjdziesz. Złapiesz go.
Przedawkowanie. On umiera.
Oszalałaś?
Zupełnie ci odbiło.
Spieprzysz sobie życie.
Przyjacielu,
ten klub jest twój, nie mój.
Ja mam w nim tylko długi. Matka ze mną nie rozmawia.
Ojciec… Moje życie już jest spieprzone.
Nie mów tak.
Pójdę po szampana i trochę wyluzujemy, dobra?
Przyniosą go.
Przejdę się. Chodzenie po schodach to dobre ćwiczenie.
Dziękuję.
Kocham cię.
Bardzo cię kocham.
Może trochę zwolnimy, co?
Przepraszam.
- Przepraszam. - Ale nie musisz od razu iść.
Wszystko gra?
Właśnie pocałowałem Joela.
Ale to nie był Joel, bo jego nigdy już nie pocałuję.
Słuchajcie, kochajcie się.
W życiu tak jest. Zanim się obejrzysz…
jest za późno.
Nagraj mnie.
Teraz?
Jasne. Przecież robisz filmiki o szkole. Bez tego nikt nie zrozumie Las Encinas.
Mam mówić o przyszłości, tak?
Nie wiem, co mnie czeka.
Ale moja przyszłość wygląda lepiej niż rok temu.
Dzięki mojemu kuzynowi i jego rodzinie, którzy się mną zajęli
pomimo moich dziwactw i wad.
Wiele osób nie znosi Las Encinas.
Przez to, co sobą reprezentuje, ale dla mnie to coś ważnego.
Dlatego że ty tu byłeś. I mnie ze sobą zabrałeś.
Kocham cię, stary.
Dziękuję.
Przebaczasz mi?
Skoro mnie przeprosiłeś, co mam zrobić?
Zatruwałem ci życie.
A ty i tak zawsze byłeś przy mnie.
Sara, wyłącz.
Nie, niech cały świat wie, że cię kocham.
Nie wiem, co ze mną będzie. Zwłaszcza że wyprowadzę się od ciebie.
Ale ty zawsze zostaniesz ze mną. Zawsze.
Wiele osób nie znosi Las Encinas.
Przez to, co sobą reprezentuje, ale dla mnie to coś ważnego.
Luis nie odpowie za zabicie Joela, a rodzeństwo za pobicie mnie.
Las Encinas i Alumni dalej będą istnieć.
Nic się nie zmieni.
My zachowamy godność i będziemy uczciwi.
Raczej ulegli.
I nic się nie zmieni.
Jeśli nic nie zrobimy, nic się nie zmieni.
By zmienić coś tak głęboko zakorzenionego, nie wystarczy ukarać winnych.
Musielibyśmy usunąć przyczynę.
A to bardzo trudne.
Do tego potrzeba dużo czasu i siły.
Zjedzmy kolację.
Dokąd idziesz?
Za ciebie.
Bo na to zasługujesz.
Więc wyprowadzasz się od Nica.
Dosyć im się naprzykrzałem. Ale nie wyjeżdżam daleko.
Dobrze.
Bo ty i ja mamy plany, prawda?
Jasne.
Ale nie musimy ich teraz omawiać.
Nie.
To też jest dobre.
To też jest dobre,
ale chyba nie unikasz rozmowy, prawda?
Spójrz. Isa mi to dała.
Mówi, że seks po tym jest…
Chcesz?
Nie potrzebuję tego. Chcę tylko ciebie. Ty nie masz tak samo?
To całe branie narkotyków w szkole, w klubie, podczas seksu,
- podczas jedzenia… - W porządku. Nic nie weźmiemy.
Może to sfilmujemy
i wyślemy Sarze?
Relacje z Las Encinas bez seksu?
To nierealistyczne.
Żartuję, głuptasie.
Pieprz mnie, jakby to był ostatni raz.
Czemu tak mówisz?
To był żart.
Za bardzo się wkręciłam.
Nie bierzemy prochów i nie nagrywamy tego, więc…
Tylko żartowałam.
Mogłabym zjeść tę durną twarz.
Kocham cię.
Cholera.
Isa.
Cześć.
Może drinka?
Albo dwa.
Aresztujesz mnie?
Chciałabyś?
Nie.
Mój dom, moje zasady.
Odłóż je. Ze mną będzie ci dobrze bez nich.
Uwierz mi.
Gdybym ufał takim jak ty, już byłbym martwy.
Najpierw pobawmy się w moją grę, potem zagramy w twoją.
Rozbierz się.
Sara!
Mam do ciebie prośbę.
- Zrób ze mną nagranie live. - Dobrze.
Ale w spokojniejszym miejscu.
Nie wiem, czego się nauczyliście w Las Encinas.
Powiem wam, czego ja się nauczyłem.
Bogaci skurwiele kryją się nawzajem.
Wiedzą, jak to robić.
Bo jak wyjaśnić to, że w tej szkole dochodziło do przedawkowań,
gwałtów, zabójstw i nic z tego nie trafiło do mediów?
Nie rozumiem tego.
Czemu wasi rodzice was tu zapisują?
Mój przyjaciel Samu został zabity.
Jego dziewczyna, Marina, też.
Iván i ja omal nie zginęliśmy.
A faszyści z Alumni doprowadzili Joela do zguby.
Nie zabili go.
Ale to nieważne. Trucizna sączona przez tę szkołę
sięga wszędzie i wszystko niszczy.
I nikt niczego nie zrobi, żeby to powstrzymać?
Życie waszych dzieci jest tak mało warte?
Ile jeszcze osób musi zginąć?
Ile musi cierpieć, żeby położyć kres Las Encinas?
Muszę też dodać nagranie.
Mogę?
Masz mnie za idiotę?
Chcesz mnie uwieść, żebym się przyznał do przestępstwa?
Nie.
Nie, kochany.
To raczej…
ostatni posiłek
skazanego na śmierć.
Ja jestem tym posiłkiem.
Po co ci to?
Mam umrzeć z przedawkowania?
To ty tak umrzesz, pieprzona dziwko!
I wiesz co? Nikt się tym nie przejmie.
Bogata dziewczyna, która straciła majątek.
Uzależniona od różnych syfów, nie radziła sobie z długami,
prostytucją w swoim klubie, śmiercią ojca…
Każdy zrozumie, czemu ze sobą skończyłaś.
Ale nie wbiję w ciebie igły.
Bardziej lecisz na to różowe gówno.
O rany. To było zanieczyszczone fentanylem i GHB.
Biedaczka. Co za pech.
Otwieraj usta.
Otwórz usta, suko!
Hej.
Ocknij się.
Musimy się zabawić, zanim cię wykończę.
Isa.
Hej.
Cześć.
Chodźmy już do łóżka.
Dam ci trochę tego, żebyś się odprężyła.
Otwórz usta.
Nie ruszaj się. Otwórz usta.
Tak.
Dobrze.
Gdzie jest Luis?
Ty!
Obudź się.
Wszystko gra?
Isa…
Isa!
Otwórz drzwi!
Isa!
Co jest?
Luis, odsuń się!
Isadora jest nieprzytomna. Nie wiem, co wzięła. Dzwoń po karetkę.
Zamknij się!
Popełniasz błąd! Nie miałem z tym nic wspólnego!
- Musimy jej pomóc! - Isa!
Aresztuję cię za zabójstwo Joela.
Wszystko, co powiesz, zostanie użyte przeciw tobie.
- Isa. - Hej!
Isa!
- Isa. - Ocknij się.
- Isa. - Ubierz się.
- Isa. - Kurwa.
Isa!
Wiesz, co z tobą jest nie tak?
Jesteś przeciętnym gnojem,
który zjawił się w naszym życiu i myślał, że może wszystko.
Jasne.
Uznałeś, że skoro kapryśna, rozpieszczona smarkula jak ja mogła mieć wszystko,
ty też możesz.
Ale wiesz co? Nie możesz.
Bo nawet jeśli nałykasz się
koki, 2C czy innych pieprzonych dragów,
nigdy w życiu nie będziesz na naszym poziomie.
Twój ostatni posiłek.
- Kurwa! - Idziemy.
- Co mi zrobiłaś? - Zamknij się.
- Popełniacie błąd! - Ruszaj się.
W porządku?
Tak.
Luis?
Wezwij karetkę.
Sara?
Chyba tego szukałaś.
Zrób z tym to, co chcesz.
Co?
Planowałem dzięki temu wyplątać się z kłopotów, ale już mi się nie chce.
Pora, żebyśmy wszyscy robili to, co należy.
Jeśli będę musiał wyjechać,
wyjadę.
Szukasz Chloe?
Tak. Widziałaś ją?
Pewnie uciekła.
Wysłałam jej coś, co jej się nie spodobało.
Powiedz im, że je dorwę.
Ją i jej matkę. Obie.
Ostrożnie. To delikatne.
Ma w całości dotrzeć do Mediolanu.
Nie mogą się tam nas doczekać.
Cholera, Emi.
PRZEPROWADZKI
Wyjeżdżasz bez pożegnania?
Nie.
- To tylko na kilka dni. - Chloe.
Sara ma nagranie z twoją matką.
Wiem, ale to była kwestia czasu.
I tak wcześniej czy później byśmy wyjechały.
Zostałabym z tobą do końca życia.
Wiesz?
Więc mnie zabierz.
Pojadę z wami.
Mamo?
Kochanie, uwierz mi, nie chcesz tego. I nie myśl o tym jako o pożegnaniu.
Jeśli to wam pisane, znów się spotkacie.
Pożegnaj się. Jedziemy.
Jak się czujesz?
Czemu nie może z nami pojechać?
Ten ból minie, kochanie. Uwierz mi.
Wszyscy musimy gdzieś zapuścić korzenie.
Pozwól mu to zrobić z ciotką, wujkiem i Nikiem.
Dopilnuję, żebyście się spotkali. Wcześniej, niż sądzisz.
Dobrze, skarbie?
Ale teraz musisz mi podarować tę podróż. Tylko my dwie, dobrze?
Tak.
Zapnij pas.
Jedziemy.
Chciałam, żebyście byli przy tym osobiście.
To wszystko dzięki tobie.
Choć ja też mam w tym udział.
Zamierzam ujawnić
wszystkie niewygodne informacje o tej szkole, jakie posiadam.
Nie będę dłużej ich pieprzoną marionetką.
Drodzy uczniowie, po wczorajszym spotkaniu
z członkami rady szkoły
i Stowarzyszeniem Rodziców
niniejszym informuję, że szkoła Las Encinas natychmiast zostaje zamknięta.
Co z egzaminami? Zaliczą je nam automatycznie?
Abyście mieli możliwość zdawania egzaminów,
zawarliśmy umowę z liceum publicznym.
Publicznym?
Pozostaję do waszej dyspozycji
i odpowiem na wszystkie pytania.
Koniec.
LICEUM SAN SEBASTIAN
To liceum czy przedszkole?
Wszyscy wyglądają na małe dzieci.
Są w naszym wieku.
To chyba tędy.
Cześć. Mam pytanko.
Muszę zażyć co nieco,
bo to wszystko jest popieprzone. Łazienka?
Tam.
Chcesz trochę?
Nie.
Napisy: Przemysław Rak