Witam was z radością w naszym nowym klubie.
Guillermina i Pier są małżeństwem i należą do Alumni.
Poznaliśmy się tutaj, w Las Encinas.
- Przyjechałem w ramach wymiany. - Amore…
Co ci się stało?
- Ja… - Potknął się jak dziecko.
Tak, jak malutkie dziecko.
Są większościowymi udziałowcami paru międzynarodowych firm.
Więcej ci opowiem na osobności, gdy nie będą słyszeć.
Rozważają przekazanie nam wysokiego datku.
Skandalicznie wysokiego.
Wspaniale. Od czego uzależniacie decyzję?
Od tego, czy spodoba im się, jak urządziliśmy klub.
Oprowadzimy ich?
My?
Nie powinni poznać Joela?
Musi iść na lekcję. Może innym razem.
Idź już, Joel.
Chodźmy.
Zobaczycie, ile wysiłku i starań
włożyliśmy z Emi w ten klub, by dorównywał innym ośrodkom na świecie.
Przystojny ten chłopak.
Wyjątkowo.
Kto?
- Joel. - Właśnie do nas doszedł.
Jest jeszcze zielony.
Tym lepiej, prawda?
To nie jest chłopak w waszym typie.
Przedstawię wam innych.
Nam podoba się Joel.
- Jesteście parą? - Mówię serio.
Przedstawię wam innych chłopców.
Zastanowimy się nad tym datkiem.
Daj nam znać.
Joel nie jest twoją własnością. Datek…
Mam gdzieś ich forsę.
Dostaniemy od kogoś innego. Chętnych jest wielu.
- Tak, ale Pier i… - Powiedziałem „nie”!
SZKOŁA DLA ELITY
KIEROWCA CZEKA, ŻEBY CIĘ ZABRAĆ DO SZKOŁY.
Klubem się nie przejmuj.
Masz dość innych kłopotów.
I tak się przejmuję.
Muszę go znowu otworzyć. Inaczej zupełnie mnie zrujnuje.
Nie martw się o pieniądze. Jeśli o to chodzi, zawsze masz mnie.
Wiem. Jest mi okropnie głupio.
Wstydziłam się poprosić, a tym bardziej wziąć.
A naprawdę musisz?
Otwierać klub?
Tak.
Dla siebie,
dla niego, dla mamy…
Żeby mieć poczucie jakiejś normalności.
Dobrze. Ale ja ci pomogę.
Zgoda?
Pogadam z Omarem i go otworzymy.
Dziękuję.
- Przepraszam. Masz ze mną przerąbane. - Nie, Isa.
Nie ma za co przepraszać.
To nie była twoja wina.
Rozumiesz?
Isa?
Zrób to dla mnie.
Przestań się zadręczać.
To nie była twoja wina.
Dobrze?
Cześć.
Jak dłonie?
W porządku.
To stało się tak szybko.
- W sekundę. - Tak.
Między moim pytaniem a twoją odpowiedzią.
Po tym, jak zadałem pytanie i zanim odpowiedziałeś.
O czym mówisz?
- O niczym. - Nie, powiedz.
Spytałem, czy jesteś z Héctorem.
Potem pobiegłem do Isy,
ty tam zostałeś i…
zdarzyło się to.
Przystojniaku, wpadniesz do mnie? Na basen?
Nie jestem z nim. Naprawdę.
Nie?
Nie.
Nie jestem.
On o tym wie?
Cholera.
CZEŚĆ! ZABLOKOWAŁEŚ MNIE WSZĘDZIE, WIĘC…
Hej, Eric.
Nie wkurzaj się. To tylko żart, żeby przełamać lody.
- Lepiej nie łamać tego lodu. - Proszę cię…
Chcę wszystko naprawić, ale nie wiem jak.
Spróbujmy zostać przyjaciółmi.
Nie chcę się przyjaźnić.
Skrzywdziłaś mnie i wciąż to robisz.
I tak się będziemy widywać, więc spróbujmy się dogadać.
Ale to ja cierpię.
Najchętniej bym cię natychmiast wykasował.
- Nie musisz być okrutny. - Ty byłaś okrutna.
Chcę cię wymazać z życia. Nie wiem jak, ale to zrobię.
Chcesz czegoś?
Wszystko dobrze?
Tak.
Zajebiście.
Co?
Zrób to samo.
Twoja siostra patrzy.
Kogo to obchodzi?
Emi widzi tylko siebie.
Dobra.
Ty mi je zdejmij.
Zaprosiłaś kogoś?
Tak, wpuszczę go.
Kogo?
Kogoś.
Cholera.
Joel, dokąd idziesz?
Ktoś idzie, a ja jestem nagi.
Zaczekaj.
Ja mam to gdzieś.
A poza tym…
to mnie kręci.
A ciebie?
Trochę się wstydzę, szczerze mówiąc.
Tam na dole mówisz co innego.
Pieprzony Dalmar.
Widzisz?
Trzeba być w ciężkim położeniu, żeby kogoś szantażować.
To w sumie fajny chłopak.
- Naprawdę? - Tak.
Pracuje w firmie, która dostarcza jedzenie.
Nie ma papierów, jego rodzina jest daleko.
Teraz rozumiem.
Więc ten szantaż to akt desperacji.
Biedak.
Jest zupełnie sam, bez rodziny.
Nie jest tak zupełnie sam.
Ma dziewczynę, Sonię. Znasz ją.
Ma też współlokatora, więc nie jest sam.
Musimy się więc postarać, żeby stracił wszystkich bliskich ludzi.
A gdy będzie bezbronny, przeciągniemy go na naszą stronę.
To chore, mamo.
Zaufaj mi. Robię to dla nas.
- Wszystko skończy się dobrze. - Nie widzę tego.
- Jak na imię tej dziewczynie? Sonia? - Tak.
Postaraj się, żeby zerwali.
Co?
Zerwanie łatwiej przeżyć niż więzienie. Postaraj się, żeby go rzuciła. Umiesz to.
W której firmie pracuje?
Cześć.
Spóźniłeś się.
Stój. Zaczekaj.
Cześć, Eric.
Cześć, stary.
- Jak leci? - Hej.
Niech się zabawiają.
Głupio się czuję przy twoim bracie i Joelu.
Olej ich.
Albo na nich patrz.
Kręci cię to?
Tak, ale…
Joel to mój kumpel.
Chcesz wymazać Chloe czy nie?
To chodź.
Wymażmy ją z pamięci.
Dobry wieczór, kochani. Jesteśmy na otwarciu Isadora House.
Przyszłam ze swoją przyjaciółką Sonią.
Roztargniona Sonia. Kupię drinka temu, kto ją poderwie.
To łatwe. Jest niezłą laską.
ŚWIETNE TOWARZYSTWO!
Już piszesz do Dalmara?
Wywalili go z pracy.
Jak to?
Jakaś klientka powiedziała, że źle się zachował.
Klientka?
Co za ludzie!
Nie chce tu przyjść i nie chce, żebym ja poszła do niego.
- Ale i tak pójdę. - Słuchaj.
Zostań na 15 minut.
Potem możesz iść do niego.
Tylko 15 minut. Proszę.
Dobra, ale nie dłużej.
Super. Dzięki.
Ale fajnie.
Nie.
Cześć. Przystojny jesteś.
Dziękuję.
Jak ci na imię?
Bernat.
Zaczekasz sekundę?
Trudno o śliczniejszego chłopaka.
Ciacho, nie?
Powtórzysz, jak ci na imię?
- Bernat. - Poznajcie się. Sonia, Bernat.
Całusy.
Coś do picia?
To spadam.
CO PORABIASZ?
JESTEM Z ERIKIEM U ISADORY. A TY?
MASZ OCHOTĘ NA COŚ INNEGO? FILM NA KANAPIE U MNIE.
Hej, mam browary.
Ja spadam.
Dopiero przyszliśmy.
Sara zaprosiła mnie do siebie.
To może zacznę się wtrącać, tak jak ty do mojego związku z Chloe?
- Chloe ma na ciebie zły wpływ. - A nienormalna wdowa do ciebie pasuje?
Kto tu jest nienormalny?
Przepraszam. Nie mówiłem o tobie.
A o kim?
O Chloe.
Jasne.
JUŻ ZAREZERWOWAŁAM I ZAMÓWIŁAM OBSŁUGĘ W POKOJU.
DZIĘKI. NIEDŁUGO BĘDZIEMY.
Dokąd idziesz?
Do Isadora House.
Teraz?
Po co?
Do Joela.
To już chyba obsesja.
Chodź.
Zostań, obejrzymy film.
Wrócę późno. Z Joelem.
Czekaj!
Co?
Pójdę z tobą.
Mam jeszcze ochotę na Erica.
Nie. Zostaniesz i dasz mi trochę przestrzeni.
HÉCTOR TEŻ TAM JEDZIE. NIE WYCHODŹCIE Z POKOJU.
Mojej przyjaciółki długo nie ma.
Nie musi się śpieszyć.
Cześć.
Nawet się przywitałeś.
Jeszcze o mnie nie zapomniałeś.
Przeciwnie.
Już cię całkowicie wykasowałem z pamięci.
Tylko musiała mi pomóc jedna dziewczyna.
Emilia.
Co?
Było mi z nią zajebiście.
Nie wyobrażasz sobie.
Zmyślasz, żeby mi zrobić przykrość.
Spytaj ją, jeśli chcesz.
Nara.
Co ona tu robi?
Dlaczego tak wywala język?
Nie rozumiem, czemu ludzie obserwują Chloe.
Zignoruj ją.
Ale spójrz.
Czekaj.
Masz.
Dobra.
Jak będę mieć 50 tysięcy obserwujących, pokażę swoją cipkę.
Dobrze ją udajesz.
Wystarczy wyglądać i mówić jak dziwka.
Dobra.
Co za para.
Teraz zróbmy fajne.
Nie mogę.
Masz chłopaka?
Nie wiedziałem.
Bo ci nie powiedziałam.
Zapomnijmy o tym.
Jasne. Nie martw się.
Rozumiem.
Fajnie cię było poznać.
Mogę dać ci swoje Insta i…
Lepiej nie.
Nie szkodzi.
Rozumiem.
- Wracam do znajomych. - Dobra.
- Cześć. - Cześć.
KOCHANY, JAK SIĘ CZUJESZ? MOGĘ DO CIEBIE PRZYJŚĆ?
Hej.
Czy my…
Tak.
I było cudownie.
Cholera.
O co chodzi?
Urwał mi się film.
Co?
Byłam półprzytomna.
Tobie to było na rękę.
Słucham?
Byłam ujarana. Wiedziałeś o tym.
I…
I co?
I to.
Że niby cię wykorzystałem?
Tego nie mówię.
- Mówisz. - Nie. Nie wiem, co się stało.
Nie zrobiłbym tego.
Dziwię się, że w ogóle ci to przyszło do głowy
i że tak lekko o tym mówisz.
Chcesz mnie wpakować w jakieś gówno.
Więc ty jesteś ofiarą?
- Nikt tu nie jest ofiarą. - Dobra.
Nie chcę rozmawiać. Zaczynam się bać. Idź już.
Idę do łazienki. Ubierz się i wyjdź.
- Słuchaj… - Wyjdź, Nico!
Nie mów i nie pisz do mnie.
- Sara… - Zostaw mnie w spokoju.
- Oboje tego chcieliśmy. - Chcesz mnie poniżyć jak Raúl?
Nico, idź już.
Żegnaj.
Room service.
Dobry wieczór…
Cześć, jestem Joel z Alumni.
Cześć, Joel.
Przepraszam za strój kelnera.
Wiemy, że tu pracujesz. Dlatego poprosiliśmy o ciebie.
Żeby cię lepiej poznać.
Myśleliśmy o tobie od tamtego czasu.
Ja o was też.
Wejdź i się rozgość.
Przyszłaś z Sonią?
Masz lód?
Po co zerwałaś z Erikiem, skoro wciąż go kochasz?
Nie wiem.
Wszyscy mnie namawiali.
Przede wszystkim Nico.
Inni też się dorzucili.
Nie wiem.
Koniec z tym dramatami.
Za bardzo się rozklejam.
Wznieśmy toast
za gówniane noce.
Co ty na to?
Za gówniane noce.
Zdrowie.
Dlaczego nie poszłaś z Sonią?
Nie mogłam jej znaleźć.
A czemu przyszłaś tutaj?
Bo mówiła, że fatalnie się czujesz.
A dwie zbolałe dusze z butelką Jägera mogą zmienić świat.
Jeszcze po jednym.
Nie znalazłaś Sonii dlatego…
że była z tym gościem?
Mogę być szczera?
To nie było spoko,
że Sonia bawiła się z tym chłopakiem
po tym, jak cię zwolnili, szczerze mówiąc.
Nie odstępowała go na krok. Śmiała się, dotykała jego mięśni brzucha…
Pewnie rozmawiali.
Ma prawo się bawić, prawda?
Jasne, że ma. Ale do jakiego stopnia?
To znaczy?
Do jakiego stopnia?
Przepraszam. Zagalopowałam się.
- O co chodzi? - O nic.
Po alkoholu za dużo gadam.
Chloe.
Obściskiwali się.
Ale powiem ci jedno. Sonia jest mądra.
Nie zrobi w konia takiego fajnego chłopaka jak ty.
Nie tylko fajnego.
Wspaniałego.
ODPOWIEDZ, PROSZĘ. MAM PRZYJŚĆ CZY NIE?
NIE. WOLĘ BYĆ SAM.
Mówił ci już ktoś,
że jesteś inny niż pozostali faceci?
Bo jestem biedny czy czarny?
Tajemniczy.
Nigdy nie wiem, co myślisz.
I to mnie podnieca.
Jest jeszcze coś, z czego chyba nie zdajesz sobie sprawy.
Czyli?
Jesteś bardzo pociągający. Przyglądałeś się sobie?
Nie mogę.
Czemu?
Jestem z Sonią.
Myślisz, że ona o tobie teraz myśli?
Ja myślę, że nie.
Ej! Gdzie jest Joel?
Hej!
- Nikt cię nie nauczył manier? - Co?
Prywatna szkoła, zero manier.
- To ma być żart? - Nie.
Za kogo ty się masz, Aladynie?
Za menadżera baru, dupku. I mogę cię stąd wyrzucić.
- Gdzie Joel? - Pracuje.
- Gdzie? - Nie twój interes.
Coś jeszcze? Stolik?
Igrasz z ogniem.
Grazie, amore.
Nie, dziękuję, nie powinienem. Pracuję.
Dla nas.
A my mówimy: pij.
Dobrze. Dziękuję.
GDZIE JESTEŚ? PRZYSZEDŁEM DO ISADORA HOUSE.
Przepraszam.
W POKOJU Z PIEREM I GUILLERMINĄ. DZIĘKI, ŻE NAS UMÓWIŁEŚ.
- W którym pokoju jest Joel? - W pokoju numer… Nie powiem.
Nie pogrywaj ze mną, bo pożałujesz.
Na górze, tak?
Joel!
To Héctor, prawda?
Chyba tak.
- Nie otwieraj. - Czemu?
Może to coś pilnego.
Co jest?
Idziesz ze mną.
Wszystko ustawiłeś, a teraz mnie stąd wyciągasz?
Chodźmy.
To nie ja was umówiłem.
Ale dlaczego mnie tak wyciągnąłeś?
- On pracuje. - Nie wtrącaj się, kretynie.
- Cofnij to. - Nie chcę, żebyś z nimi był.
- Czemu? - Idź do pokoju.
Wracaj do pracy. Zajmij się gośćmi.
Joel!
- Chodź. - Zostaw mnie, pieprzony turbanie!
- Co powiedziałeś? - Ty turbanie. Nie znasz hiszpańskiego?
Jestem takim Hiszpanem i gejem jak ty.
Moje pochodzenie jest problemem? Gdybym był synem szejka, byłoby spoko?
Jasne. Masz problem tylko z tym, że nie mam kasy.
Ochrona.
Agresywny dupek schodzi na salę. Zaatakował mnie i Joela.
Wyrzućcie go na zbity pysk. Dzięki.
- Zjeżdżaj! - Puszczaj mnie!
Wynocha!
Nie wiesz, z kim zadzierasz, Mustafa!
Dla ciebie „pan Mustafa”, idioto.
Jeszcze jedno. Uwielbiam Joela.
A on - mnie.
I mnie słucha.
Zadbam, żeby się od ciebie uwolnił, zasrany faszysto.
Eric, widziałeś…
Nieważne. Nic nie mówiłam.
Chloe? Możesz o niej mówić, obojętne mi.
Wyszła.
Wyszła z klubu?
A co? Wystawiła cię?
Coś takiego! Chloe?
To do niej niepodobne.
Cholera, znowu wrzuca do sieci swoje porno?
Czemu nie chciał, żebym był z wami?
Bo…
mamy dla ciebie propozycję.
Podobasz się nam. I chcemy, żebyś miał życie, na jakie zasługujesz.
Wszystko dla Alumni.
W zamian za co?
Ale ja…
jestem gejem.
Naprawdę.
Amore…
Etykiety są dla biednych i dla ignorantów.
Przyjemność zna tylko ciała.
Muszę iść.
Zapłaciliśmy za dwie godziny obsługi.
Wiem, ale nie chcę tego robić.
Powiem im i przyślą innego chłopaka czy dziewczynę.
Héctor nie chciał, żebyś był z nami.
Myśli, że należysz do niego.
Rzeczywiście tak jest?
W Alumni nie mamy właścicieli ani zwierzchników.
A ty masz, Joel?
Nie.
Nie należę do nikogo.
Cudownie.
Bo tylko człowiek wolny dotrze tam, gdzie chce być.
Podaj cenę.
Przynieś.
- Nie mam ceny. - Owszem, masz.
Ale nie na to, co ci dajemy.
Naturalnie. On jest taki przystojny.
Bardzo przystojny.
Półtora tysiąca?
Daj więcej.
- Wszystko? - Wszystko.
Kocham cię.
Spokojnie.
Odpręż się.
Jak się czujesz?
Stresujesz się?
Możemy to przerwać, jeśli chcesz.
Nie.
Zróbmy to.
Mówiłem ci, że nie wiesz, z kim pogrywasz.
Jak mnie nazwałeś?
Zasranym faszystą?
Nie. Proszę, nie.
Kopcie.
Napisy: Przemysław Rak