SERIAL NETFLIX
„Żebyście nie zapomnieli, jak was kocham i jak pragnę, byśmy znów byli rodziną.
Tata”.
O co tu chodzi?
Czegoś od nas chce.
A gdzie jest Ari?
Nie wróciła do domu, nie odbiera telefonu…
Napisała, że wszystko gra. Nie rozumiem tego.
Skąd mam wiedzieć?
IVÁN: NIE IGNORUJ MNIE. ROZUMIESZ MNIE. POTRZEBUJĘ CIĘ.
Tato.
Wyznaczono datę rozprawy.
Będę potrzebować twojej pomocy.
Wiem, że będziesz zeznawać w mojej obronie.
To konieczne?
Słucham?
To znaczy…
To był wypadek. Jesteś niewinny.
Nie wiem, czy muszę zeznawać.
Tak, musisz.
Musisz też przekonać rodzeństwo, by zrobiło to samo.
Muszą zrozumieć,
że zawsze chciałem dla was jak najlepiej.
Może nie zawsze postępowałem właściwie, ale…
bardzo was kocham.
I chcę znów być po waszej stronie.
Więc błagam cię.
Proszę.
Spała u mnie.
Dlaczego? Nic jej nie jest?
Chciała się zobaczyć z waszym tatą. I nie jest gotowa na…
- Na? - Na spotkanie z Patrickiem i Ivánem.
Co z nimi?
Brawo, Nico. Świetnie.
HOT BOY: HEJ. MASZ OCHOTĘ?
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ.
WIADOMOŚĆ USUNIĘTA KONTAKT ZABLOKOWANY
ANIMAL: PNP?
CO?
ZABAWA. CHEMSEX.
CO TO JEST?
SEKS GRUPOWY. WSZYSCY SĄ NAĆPANI NA MAKSA.
NIE WIEM, CZY TO LUBIĘ.
MÓWIŁEŚ, ŻE CHCESZ SIĘ PIEPRZYĆ NON STOP,
AŻ ZAPOMNISZ, JAK SIĘ NAZYWASZ.
- POMYŚLĘ I DAM ZNAĆ. - PEWNIE. NA RAZIE.
Co dajesz Hugo w zamian za forsę?
Albo powiesz mnie, albo Virginii.
Sprzedaję mu hormony.
Hormony? Po co?
Na wzrost mięśni.
Nie tylko sprzedajesz, ale mu pomagasz.
Potrzebuję forsy.
Na co?
Na rekonstrukcję penisa.
Czemu twój tata jej nie wykona?
Bo tego nie robi.
Dlatego sprzedaję.
Przysięgam, jeszcze jedna transakcja z Hugo,
a potem znajdę innych kupców. Tylko mnie nie wydaj. Proszę.
Idź. Zanim zmienię zdanie.
- Hej, jak leci? - Cześć.
Załatw mi to.
Co? Robisz interesy z tym dupkiem Hugo,
a ze mną nie chcesz?
Isa, co to jest?
Lek na receptę.
Ostatnio przeszłam przez takie bagno,
że potrzebny mi porządny odlot.
A to jest najwyższa półka.
Daj znać.
- Zobaczę, co się da zrobić. - Dzięki, kochany.
Dzień dobry.
- NIECH ŻYJE MIŁOŚĆ! - JAKI UROCZY FILMIK!
- PIERWSZA MIŁOŚĆ TO PRAWDZIWA MIŁOŚĆ. - UROCZA PARA!
TEŻ CHCĘ SIĘ TAK BUDZIĆ!
Śpi jak anioł, prawda?
Daje mi kolejną szansę, a ja jej nie zmarnuję.
Spójrz.
Jeszcze gorące. Chcesz?
- Co to za nagranie? - Podoba ci się?
Ma już ponad 20 000 polubień.
Nie jesteśmy razem.
Miało być krok po kroku.
Wiem.
Masz rację.
Rozumiem.
Chcę ustalić pewne zasady.
Jasne.
Żeby wrzucić jakiś filmik, musimy się oboje zgodzić.
Zgoda.
I chcę, żebyś spał na kanapie.
Spójrz,
usunę nagranie.
Już.
Ty prosisz,
ja robię.
Dobrze.
Jak mówiłem, dzięki filmikowi z wanny, na którym używamy waszych soli do kąpieli,
o waszej marce będzie głośno.
Nie mogę się zebrać, żeby odwiedzić jego grób.
Nie wiem.
Chyba nigdy nie zdołam się z tego otrząsnąć.
Przynajmniej możesz już o tym rozmawiać.
Powiedziałaś jego imię, mówisz o jego grobie…
I obiecałaś, że przestaniesz pić.
Wróć do domu.
Jestem młodszą siostrą, ale potrafię się tobą zaopiekować.
Muszę cię o coś prosić.
Wszystko, co chcesz.
Sąd wyznaczył datę rozprawy taty.
Prosił, żebym cię przekonała, żebyś zeznawała w jego obronie.
Tak.
Teraz rozumiem, czemu dał nam samochody.
Jakie samochody?
Tata dał każdemu z nas auto. Tak po prostu.
A właściwie po to, żeby nas kupić.
Słuchaj,
musimy pamiętać, że potrzebujemy taty, aby…
Do niczego go nie potrzebujemy.
- Mencía… - Powiedziałam „nie”.
Odpuść.
- Słuchaj… - Nie będę zeznawała. Patrick też nie.
Mencía, musisz zrozumieć,
że wszystko, co tata robił, było dla naszego dobra.
Serio? Zabicie Samuela też?
Mencía.
Przecież już robiłaś postępy, a teraz co?
Pozwolił umrzeć twojemu chłopakowi.
Nie ma na to dowodów.
A to, że nie wezwał karetki?
Że kazał Patrickowi ukryć zwłoki?
- To, że nam powiedział… - Przestań!
Przestań się oszukiwać.
Pogodziłaś się ze śmiercią Samuela.
Pogódź się też z tym, dlaczego zginął.
Ten filmik to będzie petarda. Klient oszaleje ze szczęścia.
Ta firma płaci nam duży hajs.
Dzięki pianie nic nie będzie widać.
Nie tym się martwię.
Dobrze.
Masz rację.
Nie ma tematu.
Zapomnij o nagraniu.
Będą inne marki, prawda?
Dobrze.
Zróbmy to.
Na pewno?
Skoro uważasz, że to dla nas dobre.
Dobrze.
Super.
Jesteś trochę za daleko.
Przysuniesz się?
Teraz dobrze?
Lepiej.
- Co jest? - Coś tu nie gra.
Może chodzi o tło albo nasze ustawienie…
Może spróbujesz się odwrócić?
Tak, teraz jest lepiej.
Podoba ci się?
Cholera…
Przepraszam.
Czy ty masz…
Tak.
Dawno się nie…
Rozumiesz?
Przepraszam.
Zrobimy sobie chwilę przerwy?
ANIMAL: CHCESZ SIĘ SPOTKAĆ?
MASZ OCHOTĘ?
MOŻE…
MASZ CUKSY?
CUKSY?
TOWAR. PROCHY.
TAK.
Hej…
Myślałem o tym, co mówiłaś, żeby się nie śpieszyć,
i chcę zaproponować pierwszą randkę.
Pierwszą randkę?
Tak.
Chciałbym dziś przygotować dla nas romantyczną kolację w domu.
Dobrze.
Świetnie. Pójdę do supermarketu.
Jeśli zaczekasz, wyjdę z tobą.
- Wychodzisz? - Tak. Spotykamy się w Isadora House.
Bilalowi przedłużyli wizę i idziemy na drinka.
Pójdę na chwilę, a potem wrócę na naszą pierwszą randkę.
Jasne.
Baw się dobrze.
Proszę bardzo.
To tylko jeden kieliszek. Taki grzech zostanie odpuszczony.
Pewnie, że tak! Gratulacje!
Cholera.
- Mocne? - Tak.
Pierwsza kolejka na koszt firmy.
Dzięki.
- Pójdę po drinki. - Dobra.
- Co? - Jak się czujesz?
Cześć.
Bardzo się cieszę, Bilal.
Dzięki.
Mam coś dla ciebie.
- Naprawdę? - Tak.
Dla mnie? Dzięki.
Ubuntu?
To afrykańska filozofia, która broni wartości wspólnoty
i czynienia dobra dla innych.
- Może ci się spodoba. - Super, dzięki.
Przedstawisz mnie braciom?
Jasne. Chodź.
To jest Rocío.
Cześć.
Cześć, Sara.
Cześć.
Isa!
- Tak? - To, o co prosiłaś, to nie narkotyk.
Chcesz tego użyć na Hugo? Oszalałaś?
Nie oszalałam. Wyświadczam światu przysługę.
Jasne. Nie licz na mnie.
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
Ile kosztuje twoja operacja?
Dziesięć tysięcy? Dwadzieścia? Trzydzieści? Ile?
Dwadzieścia.
Zapłacę.
Tylko zdobądź te prochy.
Przysługa za przysługę.
MASZ OCHOTĘ SIĘ ZABAWIĆ?
TAK PROSTO Z MOSTU?
JESTEŚ ZAJEBIŚCIE SEKSOWNY.
JESTEŚMY W WIELKIM DOMU, PEŁNO TU PRZYSTOJNIAKÓW.
I PROCHÓW.
WYŚLIJ MI ZDJĘCIA PARU FACETÓW.
NIE CHCĘ BYĆ NAJWIĘKSZYM PRZYSTOJNIAKIEM NA IMPREZIE.
GOŚĆ Z PRAWEJ TO WŁAŚCICIEL DOMU. BRAZYLIJCZYK Z NIESAMOWITĄ DUPĄ.
WCHODZISZ W TO?
Wiem, że zachowałam się wobec ciebie jak idiotka.
Tęsknię za tobą.
Zaprosiłaś mnie do swojego domu, zaopiekowałaś się mną, a ja…
Mogę ci postawić drinka na zgodę?
Ustaliłam zasady, a on je zaakceptował.
Jest bardziej uważny i czuły.
Opiekuje się mną, szanuje mnie.
Nie wiem.
Robi wszystko, żeby się zmienić.
Moja droga, to ty się zmieniłaś. Prześladowcy się nie zmieniają.
Nie zaczynajmy tego znowu.
W porządku.
A co u ciebie? Nie mów, że dobrze, bo widać, że nie.
W kółko to samo. Moja rodzina.
Musisz się trochę rozerwać.
Ja ci pomogę.
Co chcesz robić?
Nie wiem. Skoczyć z dachu?
Hej.
Czy tata nie dał ci auta? Może się przejedziemy?
Nie mamy prawa jazdy.
Co z tego?
Dobrze.
Ma automatyczną skrzynię. Powinno się łatwo prowadzić.
Skręć…
Sara!
- Jeszcze raz. - Dobra.
Sara, przestań…
Olé!
Twój ojciec rzuci medycynę i zostanie kucharzem.
Nie patrz tak na mnie.
To kurczak z gwiazdką Michelina.
SONIA POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Unikasz Soni, bo nie wiesz, jak jej powiedzieć o Ari.
Macie więcej zdjęć Nica z dzieciństwa?
Nie, to jedyne jego zdjęcie przed 12. rokiem życia.
Nie poznawał siebie, więc je wyrzuciliśmy.
Myślisz, że Ari mnie lubi?
Nie wiem.
Nie znam jej.
Ale… powinna cię lubić. Jesteś najlepszy.
Jesteś najmądrzejszy. I najsympatyczniejszy.
W końcu jesteś moim synem.
Ten uśmiech.
Miałeś go na początku roku szkolnego.
Tęskniłem za nim.
Musiał mieć ciężkie dzieciństwo.
To prawda.
Inni go nie rozumieli.
To go bolało najbardziej.
Z czasem nauczyliśmy się, że najważniejsze
to go słuchać i być cierpliwym…
i przede wszystkim
akceptować go i kochać takim, jakim jest.
- Oto kucharze! - Zapraszam do stołu!
Masz szczęście. Kurczak to jedyne, co mój ojciec umie ugotować.
- Wyszedł świetnie. - Dobrze pachnie.
Oczywiście!
Mamo, to rzodkiewka.
- Dodałeś rzodkiewki? - I to sporo.
Dziękuję, skarbie.
Są dwa kurczaki.
Ten jest bez pieprzu, tak jak lubisz. A ten…
Wszyscy mieszkacie z Bilalem?
Tak. I jeszcze jeden chłopak. Jest w pracy. Ty też mieszkasz z braćmi?
Nie, mieszkam z rodzicami.
Skąd jesteś?
Z Gwinei Równikowej.
Jej rodzice są stamtąd. Ona jest stąd.
Masz szczęście.
Ansu i Idrisi przypłynęli pontonem. Rashid ukrył się w silniku ciężarówki.
Keita i ja przeskoczyliśmy przez płot.
Spójrz.
To fajna dziewczyna, ale…
Nie kręcą mnie…
Ciągle przynudza o swoich afrykańskich korzeniach,
a jest taką Afrykanką, jak ty.
Jak twoi rodzice przyjechali do Hiszpanii?
Też przeskoczyli przez płot?
Jeszcze kolejkę?
Chłopaki,
wracam do domu. Jestem zmęczona.
Jeszcze raz gratuluję, Bilal.
Mam nadzieję, że książka ci się spodoba.
Dzięki.
Na razie, Rocío.
- W ogóle cię nie kręci? - Nie.
A co? Musi mi się podobać, bo jest czarna?
Nie, bo jest ładna.
Mam dość dziewczyn i kłopotów. Chcę budować życie, na które zasługuję.
Nie życie kelnera imigranta.
Rozumiem, stary.
Spoko.
Twoja koleżanka to zostawiła.
Serio?
Hej, przystojniaku.
Strzelisz mefę?
Nie. Dzięki.
No chodź.
Nie. Dzięki.
- Patrick! - Cześć.
Co tutaj robisz?
Co tu robisz?
Zostaw mnie w spokoju!
Czemu po prostu nie zdechniesz?
To ty powinieneś zginąć, nie mój ojciec.
Ty.
Twoja matka powiedziała,
że wyrzuciłeś wszystkie zdjęcia z dzieciństwa.
Nie.
Nie wszystkie.
Zatrzymałem te.
Tu mogłem być sobą.
Oszukiwanie siebie to najgorsze, co może być.
Zżera cię od środka, nie pozwala żyć.
Wszystko gra?
Jesteś pewna?
Cześć.
Co z naszą randką?
Wiem,
przepraszam.
- Ale Mencía była smutna i… - A, ona.
Wiedziałem, że to wina tej suki.
Mówiłem, że tobą manipuluje.
Mówiłem czy nie?
Uspokój się, Raúl.
Uspokoić się?
Zrobiłem wszystko, o co prosiłaś, a nawet więcej.
Twoje jebane zasady i ta pieprzona kolacja.
I tak mi się odwdzięczasz?
Raúl. To już koniec.
Nie pozwolę ci stąd wyjść.
Ja nigdzie nie idę. Ty wyjdziesz.
Co? Jak to wyjdę?
Raúl, co mówiłeś?
- Co robisz? - Powiedz wszystkim.
Powiedz im, co do mnie czujesz.
A może ja powiem? Chętnie to zrobię.
Cześć.
Przyszedłem do Rocío.
Proszę wejść.
Proszę chwilę zaczekać.
Cześć.
Zostawiłaś torbę u Isadory.
Myślałam, że zostawiłam ją w taksówce.
Miło z twojej strony.
No wiesz…
Ubuntu. Dobre uczynki dla innych.
Niezła posiadłość.
Ten hol jest większy od mojego mieszkania.
Na pewno macie też basen.
Tak, mamy.
Popływamy?
Dobrze.
Cześć, Samuel.
Wybacz, że tak długo cię nie odwiedzałam.
Nie byłam w stanie.
Tęskniłam za tobą.
Do wczoraj myślałam…
że to dlatego, że tamtej nocy nie zdążyłam na czas. Że cię zawiodłam.
Ale myliłam się.
Nie przychodziłam, bo nie mogłam zmierzyć się
z najtrudniejszym pytaniem w moim życiu.
Co, jeśli to nie był wypadek?
Nico ma rację.
Oszukiwanie siebie zżera od środka.
On przypomina mi ciebie.
Macie to samo wewnętrzne światło.
Tę samą życzliwość.
Rzuciłam się na niego, szukając ciebie,
ale ciebie już nie ma.
Muszę zachować dystans,
bo go skrzywdzę.
Właściwie…
już robię mu krzywdę.
Nigdy nie miałam tyle odwagi i uczciwości, co ty, Samuelu.
Wiesz to lepiej niż ktokolwiek.
Ale jestem ci to winna.
Bardzo cię kocham.
Przepraszam za wszystko.
Pozwoliłeś mu umrzeć.
Odmówiłeś mu pomocy i zostawiłeś na śmierć.
To nie był wypadek.
Mam nadzieję, że odnajdziesz tu spokój.
Obym ja też go znalazła.
Chodźmy.
- Dídac, musisz mi pomóc. - Co jest?
Nawaliłem. Musisz pogadać z Isadorą.
To, co chcesz zrobić Hugo, jest chore!
To, co on zrobił mnie, było chore.
Zadbam, żeby nie zrobił tego innej kobiecie.
Żeby zniżyć się do jego poziomu,
musiałabym mu odrąbać fiuta siekierą.
A nie zrobiłam tego.
Jestem na to zbyt inteligentna. Chemiczna kastracja wystarczy.
Chyba żartujesz.
Chcesz sprawiedliwości czy zemsty?
Sprawiedliwości, Dídac.
Zawsze jej chciałam.
Ale nie dostałam.
Więc została mi zemsta.
I nie chodzi o to, co zamierzam zrobić.
Ja już to zrobiłam.
Powiedział, że to ja powinienem umrzeć.
- Mnie obwinia za śmierć Cruza. - Co za sukinsyn.
Wiesz, że to nie twoja wina, prawda?
Patrick, obiecaj, że o nim zapomnisz.
Obiecaj mi, proszę.
Napisy: Przemysław Rak