SERIAL NETFLIX
IZBA PRZYJĘĆ
Patrick…
Iván jest na intensywnej terapii. Nic więcej nie chcą powiedzieć.
To znaczy, że jest z nim źle.
Niekoniecznie.
Z tobą było tak samo.
I przeżyłam.
Ale on jest w bardzo złym stanie. Wiem to.
Nie możesz tak myśleć.
Ale…
mam takie przeczucie.
Czuję, że już nigdy go nie zobaczę.
Nie zdążyłem się pożegnać.
Nic nie mówisz, Ari.
Nie umiesz jednocześnie rozmawiać i prowadzić?
Właśnie.
Nie lubię prowadzić, ale jesteście za młode, a Patrick wciąż się gniewa.
To normalne. Czego się spodziewałaś?
Jeśli chcesz, mogę wrócić do Nica.
Możesz patrzeć na drogę?
Mogłyśmy zamówić taksówkę.
W porządku. Dzięki temu nie będę pić. I tak nie zamierzałam.
Na pewno dobrze się czujesz?
Oczywiście.
Dalej. Czas na imprezę.
Witajcie, moi kochani, na Weneckiej Nocy Karnawałowej.
To wieczór pełen sekretów, tajemnic i, oczywiście, masek.
Zasady są jasne.
Wszyscy noszą maski.
I nikt nie może mieć przy sobie telefonu.
To zabronione.
Tak. Wybacz, kochana.
Dzięki maskom wszyscy jesteśmy wolni i równi.
One zasłaniają ukrytą prawdę,
nasze sekrety.
Każdy sam decyduje o zrzuceniu maski.
Wniosłaś telefon?
Zostawianie ich w szatni to przesada.
Sprawdzasz, co u Raúla?
Dajesz mu znać, gdzie jesteś?
O czym ty mówisz?
Musisz go zablokować. Wyrzucić z życia w realu i wirtualnego.
Oddaj mi telefon.
Nie. Inaczej nigdy tego nie zrobisz.
Daj. Ja to zrobię.
Na pewno?
Muszę to zrobić sama.
Gotowe.
Teraz zostaw telefon i tańczmy do upadłego.
Tak jest!
Cześć.
Co tu robisz?
Po co tu przyszedłeś?
Przyjąć komunię.
Wiesz, że Iván nie chce cię widzieć.
Poza tym wyrządza ci krzywdę.
Zapomnij o nim.
Właśnie to robię. Będę się bawić.
Na imprezie, na której on jest.
Mam zmieniać plany, żeby go unikać?
Robisz dokładnie coś przeciwnego. Przyszedłeś, żeby go spotkać.
Patrick.
Iván to fajny gość, ale wpadł w to całe szambo
i pociągnie każdego za sobą.
- Trzymaj się od niego… - Idę się napić.
Miałaś niezłą maskę.
- Gin z tonikiem. - Jasne.
Wciąż nam nie przebaczył.
Kochany, gdybym dostawała jedno euro
za każdego kolesia, który okazał się palantem,
mogłabym odkupić ten lokal od rodziców.
Nie przejmuj się szczegółami. Spójrz na to szerzej.
Ja doczekałam się sprawiedliwości, a ty możesz przejść operację.
Chcesz te 20 tysięcy w gotówce czy iść z tobą i zapłacić na miejscu?
Zrobiłabym przelew, ale to mogłoby zwrócić czyjąś uwagę.
Przemyśl to i daj znać.
Dobrze.
Chętnie z tobą pójdę. Wiesz, prawda?
Tak.
Buziaki. Na razie.
Co to za zegarek?
Podoba ci się?
Kupiła ci go?
Tak.
W porządku.
Co?
Nie rozumiałem, czemu się spotykacie, choć mówiłeś, że cię nie kręci.
Teraz rozumiem.
- Ale fajny jest, prawda? - Pewnie.
Bardzo fajny.
Musicie tutaj ćpać? Nie możecie tego robić w domu?
Zaraz się zeszczam w majtki.
Muszę się wysikać, do cholery!
Patrzcie na nią. Puszy się jak zawsze.
Ari, kiepsko wyglądasz.
Coś się stało?
Wszystko w porządku.
Mam poprosić Isadorę o apartament?
Nie chcę apartamentu, Nico.
Gin z tonikiem.
- Oczywiście. - Chyba miałaś nie pić.
Bilal, daj mi whisky z lodem.
Co się stało?
Pijesz, żeby uciec.
Nic mi nie jest.
Jesteś nachalny. Potrzebuję przestrzeni.
W porządku. Baw się dobrze.
Podwójną.
Jak chcesz.
Jak się czujesz?
Przepraszam, kim jesteś?
Znasz mnie. Chodzimy razem do klasy.
Sonia.
Rozmawiałyśmy kiedyś?
Nie.
Ale w twojej sytuacji…
W mojej sytuacji? To nie twoja sprawa.
To niczyja sprawa. A na pewno nie twoja.
Tu powinnam wyciągnąć test ciążowy i gapić się na ciebie w milczeniu.
Jakbym wszystko wiedziała.
Ale się brzydziłam go wyłowić z sedesu.
Myślisz, że alkohol ci pomoże? Nie lepiej pogadać z przyjaciółką?
Czyli z tobą?
Jeśli tego potrzebujesz.
Robisz to, bo odbiłam ci chłopaka?
Nie. Nie dlatego.
Poza tym Nico nie należy do żadnej z nas.
Każdy ma prawo wybierać.
Czy ojciec tu jest?
O co ci chodzi?
Chyba powinnaś z nim pogadać.
Nie, żeby pytać o zgodę. Po prostu pogadać.
Odrobina wsparcia ci pomoże.
Zostaw mnie w spokoju.
Pomóż mi, stary.
Nie mogę ci go dać bez zaproszenia lub biletu.
Musisz zaczekać, aż wszyscy wyjdą.
Ale to pilna sprawa.
Muszę wziąć kluczyk do samochodu.
- Mój brat miał wypadek. - Gdzie twoja maska i peleryna?
Nie wiem. Gdzieś.
Czy to teraz ważne?
Nie to, że brat mnie potrzebuje?
Jak wygląda twój plecak?
Taki wojskowy.
Beżowy, moro.
Moro?
Taki wzór. Plecak tej wielkości.
W środku mam portfel. Zobaczysz, że jest mój.
Dobra. Zaraz wracam.
Upiłyśmy się.
Świetnie się bawię.
Widzę.
Muszę częściej wrzucać na luz.
Brzmi jak pijackie objawienie.
Co? Nawet nie wiem, co to znaczy.
Zawsze byłam ograniczana.
Przez siebie, przez Raúla albo rodzinę. Ale koniec z tym.
Co? Czemu tak patrzysz?
Bardzo mi pomogłaś. Dzięki tobie odkryłam siebie.
Umiem myśleć samodzielnie, podejmować decyzje.
Dziękuję.
Cieszę się, że tak to widzisz.
Co jest?
Nie mam pojęcia.
Cześć.
Co podać?
Podwójną porcję dojrzałej rozmowy, proszę.
Jestem w pracy.
Kochana!
Świetna impreza!
Mamo, co tu robisz?
Nigdy nie oszczędzam na kreatywności i budżecie,
gdy chodzi o organizację imprez.
To moja impreza.
Jesteśmy ekipą.
Od kiedy? Ty i tata zawsze mnie pomijacie.
Skarbie, wyluzuj. Mamy gościa.
Tak trudno uprzedzić, że będziesz?
To było spontaniczne. Poleciałam w ostatniej chwili.
Spotkaliśmy się w interesach.
Chciałam mu pokazać imprezę i to miejsce.
Cześć.
Moment. Co ty tu robisz?
Znasz nasz personel?
To mój młodszy brat.
Ciekawe.
Przygotuj stolik dla VIP-ów.
Chłopcze, stolik.
Oczywiście.
O czym rozmawia z moją matką?
Nie mam pojęcia.
W jakiej branży pracuje?
Hotelarskiej. Tak jak twoja rodzina.
Nie rozumiem.
Ja też nie.
Mam dość, że rodzice nic mi nie mówią o swoich interesach.
Mnie moi też nie wtajemniczają.
Tak.
Przynajmniej kazali ci zaczynać karierę na samym dole i pracować jako kelner.
Dlatego tu jesteś, prawda? Inaczej to nie miałoby sensu.
Moi rodzice dają mi wszystko, by kupić miłość i mnie uciszyć.
A ja, idiotka, im na to pozwalam.
Ale wiesz co? Mam tego dosyć. Koniec z tym.
Mam zrobić to, co ty, gdy podszedłem do ciebie w twoim domu?
Wybacz mi.
Co u ciebie?
Wszystko gra.
Czego chcesz, Ari?
- Mogę pomówić z Ivánem? - Nie.
I przestań się wtrącać.
Nie wtrącam się.
Kiedy ja chciałem z tobą porozmawiać, zignorowałaś mnie.
Pogadamy w innej chwili.
Albo innego dnia.
Ari, to whisky, nie woda.
Nalej następną.
Skoro Isadora was zaprosiła, to już wam przebaczyła.
Nie, to tylko jakiś wybieg. Ta dziewczyna jest nienormalna.
Inaczej by nas tak nie załatwiła.
Stary, tobie nic nie zrobiła.
Ale was odurzyła i wytatuowała.
Zmyślacie.
- To prawda. - Jasne. Podrzuciła wam pigułkę gwałtu?
Robiliśmy testy. Wykryli u nas alkohol i benzodiazepinę.
To jakieś bzdury.
Mówię poważnie! Benzo plus alkohol zwala z nóg.
Skąd wzięła tabletki?
Pewnie od kogoś dostała.
Albo sama je bierze. To psycholka.
Czy to w porządku?
Jasne.
- Robić to dalej? - Tak.
Co się stało?
Nie kręci cię to.
Oczywiście, że tak.
Przestań.
Saro, nie lecisz na dziewczyny.
I nic w tym złego.
Przepraszam.
Nie masz za co.
Gdy już zrozumiesz, czego nie chcesz, będziesz wiedzieć, czego chcesz.
Głębokie.
Taka jest prawda.
Nie chcesz być z dziewczyną.
I nie chcesz być z Raúlem.
Może wytatuuj sobie to na czole.
Zostawię cię w spokoju.
Kleję się do ciebie przez cały wieczór.
Cześć. Poproszę gin z cytryną.
Dzięki.
Mencía, daj łyka.
Co robisz? Zaczekaj!
- To moja siostra. - O co ci chodzi?
Chciała ci zwinąć drinka.
Kupię ci drugiego. Nie musisz kraść.
Nie trzeba.
Ari, musisz przestać.
Nie powstrzymasz mnie przed piciem.
Dobrze. Rób, co chcesz.
Mogę przejść?
Jasne.
Więc kup mi drinka.
Jak ci na imię?
Jaime.
Wiedziałam, że to ty.
- Idę. - Nie, proszę.
Chcę z tobą porozmawiać bez Mencíi. Ona ma obsesję na twoim punkcie.
Mencía wie, kiedy zniknąć. Ty – nie.
Nie możesz ot tak odrzucić wszystkiego, co stworzyliśmy.
Oczywiście, że mogę. Już to zrobiłam.
Sara…
Nie dotykaj mnie.
Wiem, że popełniłem błąd. Mnóstwo błędów.
Ale wiele się o nas uczę.
Zwłaszcza o sobie.
Daj mi szansę pokazać, że się zmieniłem na lepsze.
Zrobię wszystko, co zechcesz. Serio.
Tylko daj mi jeszcze jedną szansę.
„Razem od zawsze i na zawsze”.
Ty i ja.
Nie pozwól, żeby Mencía zniszczyła to, co mamy.
Widziałem was. Dopięła swego i cię pocałowała.
- Widać, że to cię nie kręci… - Ja pocałowałam ją.
Co?
Zrobiłam pierwszy krok.
Nie szkodzi. Wszyscy popełniamy błędy, gdy jesteśmy pijani.
Chciałam tego.
Nikt nie będzie mi mówił, co mam robić.
- Skarbie, wybacz… - Nie mów na mnie „skarbie”.
- To koniec. - Nie.
Gdy cię wyrzuciłam, nie byłam pewna.
Teraz jestem.
Nie bądź śmieszna.
Raúl…
już mnie nie kontrolujesz.
Jak tam nowy samochód?
Nie mam pojęcia. Chyba dobrze.
Wybacz, Iván.
Co?
Wynająłeś apartament, przyprowadziłeś mnie tu…
Gadamy, mówisz o jakichś nieistotnych sprawach,
ale nie pytasz o mnie.
Rozmawiamy jak kumple. Teraz interesuje cię moje auto.
Nie rozumiem.
Tak.
Może pogadamy o nas?
Dobra. O czym chcesz rozmawiać?
Nie wiem.
Jak się czujesz?
Ostatnio nie najlepiej.
Ale teraz mi lepiej.
A co u ciebie?
Widzisz? Interesuję się tobą.
Nie o to mi chodziło.
Po co mnie tu przyprowadziłeś?
Żeby pogadać i upewnić się, że nic ci nie jest.
Dobra, wyjaśnijmy coś.
Upewniasz się, że nic mi nie jest, żeby nie czuć się źle?
O nas nie chcesz rozmawiać?
Wyglądasz bardzo seksownie
i myślałem, że będziemy się pieprzyć całą noc,
ale się opamiętałem.
Jestem kompletnym kretynem.
Opamiętałeś się…
Twoim zdaniem tak należy zrobić?
- Patrick… - Myślałem, że będziemy walczyć o nas!
- Tak będzie lepiej. - Mów za siebie.
Więc ja tego potrzebuję.
W porządku?
Chyba źle mnie zrozumiałeś. Musisz się nauczyć żyć beze mnie.
Oczywiście, że źle zrozumiałem, bo się mną bawiłeś!
Wynająłeś apartament i chciałeś się ze mną pieprzyć!
Wiedziałeś, że robisz ze mnie głupka.
I mogę żyć bez ciebie.
Oczywiście. Rzecz w tym, że nie chcę.
Nie chcę!
Nie możesz podejmować decyzji za nas obu.
To tak nie działa.
- Pau? - Zabierz go stąd!
Wyrzuć go!
Nie dotykaj mnie.
- Co jest? - Co się dzieje?
- Nic, skarbie. To cię nie dotyczy. - Dotyczy!
- Kochanie, idź się zabawić. - Coś nie tak?
- Zwalniam cię. - Co?
Nie chcę nikogo z twojej rodziny w moim lokalu.
Jasne? Czy powtórzyć?
Wyprowadź go.
Wynocha!
Co się dzieje, do cholery?
To twoja wina. Rozpychasz się, jakbyś była u siebie.
Przestań, Ari.
Daj mi spokój.
Nie chcę wymiotować!
Mam to gdzieś. Zrób to!
Nie chcę!
Nie!
Kurwa.
Co?
Wybacz, Rocío, ale nie ruszę palcem, żeby jej pomóc.
Ari!
Dzięki.
Dokąd mogła pójść?
- Sprawdź tam. Ja poszukam tutaj. - Dobra.
Ari, stój!
Mencía! Wszystko w porządku?
Tak. Nie wiem…
Jestem zmęczona.
Twoja pijana siostra właśnie odjechała z piskiem opon.
Co?
Dziwnie się zachowuje. Coś musiało się stać.
Chcemy za nią jechać, ale nie możemy znaleźć Patricka.
Wiesz, dokąd Ari mogła pojechać?
Nie mam pojęcia.
Może do domu.
W takich sytuacjach w domu czuje się bezpiecznie.
Mencía, coś ci jest?
Kurwa…
Coś jej się stanie.
Szukajcie Patricka. Ja sprawdzę na zewnątrz.
Odbierz, Ari…
SAMOCHÓD PRZYJEDZIE ZA 15-20 MINUT
- Widzieliście Patricka? - Też go szukamy.
Wszystko w porządku?
Kręci mi się w głowie.
Nie wiem czemu. Niewiele wypiłam.
Pójdę po kogoś. Zostań tu. Zaraz wrócę.
Co się stało? Pokłóciliście się?
Był bardzo urażony.
Może wrócił do domu.
Cholera.
Odbierz. Ari, proszę…
Będziemy szukać dalej.
- Tak. - Chodźmy.
Kochany, co się stało?
- Patrick. - Zrobił ci krzywdę?
Ja jemu.
On na to nie zasługuje.
Nie martw się. Po prostu go znajdź i przeproś.
Chyba wrócił do domu, a ja nie mogę złapać taksówki.
Mój kierowca cię zawiezie.
Serio?
Odbierze cię przed wejściem. Czekaj na zewnątrz.
Dziękuję.
Pospiesz się.
Nie zwleka się z przeprosinami. Zwłaszcza gdy kogoś kochasz.
Kocham cię.
- Dziękuję. - Idź.
Tutaj!
ARI 10 NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ
Napisy: Przemysław Rak