‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เธอสวยมากเลย
‪ขอบใจ
‪เพื่อนคนนี้ขอเลี้ยงแชมเปญได้มั้ย
‪แสดงน้ำใจแค่นั้น
‪นี่นายกำลังทำขำๆ ใช่มั้ยเนี่ย
‪ฉันจริงจังที่สุดเลย
‪คิดว่าทำไมถึงชวนมาที่คนเยอะๆ แบบนี้ล่ะ
‪ฉันจะพยายามเต็มที่ ‪ให้เธอรู้สึกสบายใจที่จะอยู่กับฉันอีก
‪โอเค
‪แชมเปญนะ
‪แชมเปญ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เดี๋ยวฉันไปคุยกับผู้จัดการเอง
‪เขาส่งคลิปเสียงมาให้ฉัน
‪นั่นเป็นหลักฐานพอหรือยัง
‪นั่นเอโลดี้ไม่ใช่เหรอ
‪เอโลดี้
‪ฉันรู้ว่าตอนนี้อาจสายไปแล้ว ‪แต่ยกโทษให้ฉันด้วย
‪เธอมีข้อความเสียงจากฉันแล้ว ‪ฉันยอมรับสิ่งที่ทำไป
‪และยอมรับแล้วว่าฉันผิด
‪จะเอาไปใช้ยังไงก็ตามใจเลย
‪ทางการทรีเซนกับสำนักพระราชวัง ‪คงต้องปกป้องเจ้าชายอยู่แล้ว
‪ในข้อความเสียง ‪ฟิลลิปยอมรับว่าทำอะไรไปเรื่องนึง
‪เขาทำผิดพลาด
‪แต่เขาไม่ได้พูดว่าความผิดนั้นคืออะไร
‪ฉันรู้ว่าการจะเล่นงานเจ้าชาย ‪มันแทบเป็นไปไม่ได้
‪แต่ฉันไม่ยอมปิดปากเงียบหรอก
‪ฉันไม่คิดจะปิดความจริงจากฝั่งฉัน
‪ความจริง
‪และความจริงคือ…
‪ฟิลลิป ฟลอเรียน วอน ทรีเซนแบร์ก ข่มขืนฉัน
‪ซามูเอล
‪แน่ใจเหรอ
‪แน่ใจนะว่า
‪จะให้การแบบนี้
‪คุณอิซาดอร่า
‪บ้านเราแสนสุขใจ
‪ให้ตาย
‪(ครูซ จักรพรรดิคนใหม่)
‪พ่อ
‪ผมจะไปโรงเรียนแล้วนะ
‪นี่กี่โมงแล้ว
‪อีก 15 นาทีแปดโมง
‪เวร
‪ขอแป๊บเดียว เดี๋ยวไปส่ง
‪(ผู้ติดตาม 1.2 ล้านคน)
‪เอารถแอสตันมาร์ตินไปสิ
‪- ได้ ให้ผมอายุครบ 18 ก่อนนะ ‪- โอเค
‪ผมจะไปละ พ่อโอเคมั้ย
‪ยังไหว
‪ขอบใจ
‪(เป็นเอฟซีฟิลลิป วอน ทรีเซนแบร์ก)
‪ลูก
‪- เดี๋ยวพ่อกินวิตามินแล้วไปส่ง ‪- เมาค้างเหรอ
‪ถ้าสโมสรรู้ว่าพ่อปาร์ตี้หนักขนาดนี้…
‪แต่ปาร์ตี้มันสุดยอด เห็นสาวข้างๆ พ่อเมื่อคืนมั้ย
‪- โห… ‪- เอาจริงนะ พ่อ
‪อายุขนาดนี้แล้ว…
‪ตอนอายุเท่าแก
‪พ่อออกจากโปรตุเกส ‪ไปทำงานที่บราซิลแล้ว ไปคนเดียวด้วย
‪ตอนนั้นมีคฤหาสน์กับสระว่ายน้ำ ‪มีรถเฟอร์รารี่ แล้วแกทำอะไร
‪ไร้น้ำยามาก ไม่ได้ทำอะไรเลย
‪อายุมันเกี่ยวอะไรด้วย
‪ตื่นได้แล้วเว้ย
‪พอเลย ขออีกห้านาทีนะ
‪ตื่นเหอะ
‪พอเลยโว้ย บอกว่าขอห้านาที ‪แล้วหัดเคาะประตูก่อนเข้ามาด้วย!
‪ไม่ต้องมาปลุกทุกเช้า ‪อย่างกับเป็นพ่อฉันได้มะ นายไม่ใช่พ่อ
‪แหง
‪แต่ถ้าไม่ปลุก นายจะมาเรียนสาย
‪แค่ "ขอบใจ" สั้นๆ ก็พอ
‪ไม่เห็นต้องทำเกินเหตุ โอมาร์
‪กฎบางข้อพวกคุณน่าจะรู้อยู่แล้ว
‪และต้องทำตัวตามกฎนี้
‪ทุกคนต้องตรงต่อเวลาอย่างเคร่งครัด
‪คนที่มาสายโดยไม่มีเหตุผลสมควร
‪จะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าโรงเรียนทั้งวัน
‪และจะส่งผลกระทบต่อผลการเรียนปลายเทอม
‪การใช้โซเชียลมีเดีย ‪ทั้งจากอุปกรณ์ส่วนตัวและของโรงเรียน
‪ถูกห้ามเด็ดขาด นอกจากมีเหตุผลสมควร
‪และต้องเก็บโทรศัพท์มือถือไว้ในล็อกเกอร์
‪ตลอดช่วงเวลาเรียน
‪ห้ามรวมกลุ่มมากกว่าสามคนในพื้นที่ส่วนกลาง
‪หากไม่มีเหตุผลทางวิชาการ
‪ทุกคนต้องเว้นระยะห่างอย่างเคร่งครัด
‪หากแสดงความสนิทสนมหรือใกล้ชิดเกินเหตุ
‪ซึ่งผิดกฎข้อนี้
‪จะต้องถูกทำโทษ
‪หวังว่าทุกคนจะสามารถ ‪เคารพกฎใหม่ของโรงเรียน
‪และขอให้ทุกคนยึดมั่น ‪หลักการสามข้อของโรงเรียน
‪วินัย เป็นเลิศ ความดี
‪- เข้าเรียนเถอะ ‪- ไม่เอาน่ะ
‪แยกย้ายได้
‪ไปเข้าเรียน
‪จะบ้า
‪ไอ้เวรนั่นกล้าที่จะห้ามเข้าโรงเรียน
‪ฉันใส่หมวกนี่มาโรงเรียนตั้งสองปี
‪ไง
‪บังเอิญคิวห้องน้ำหญิงมันยาวน่ะ
‪ช่างเหอะ
‪โง่เอ๊ย ไม่รู้เหรอว่านารีมีรูปเป็นทรัพย์
‪นี่ เมนเซีย ว่าไง นี่เรเบ
‪หลบเข้ามาในโรงเรียนได้ละ ให้ฉัน…
‪(คาเยตาน่า อีหนูของผู้ร้ายข่มขืน)
‪เห็นจนได้
‪ก็ใส่กรอบโชว์ไปเลยสิคะ
‪เราไม่ได้เป็นแฟนกัน
‪ฟิลลิปขอโทษแล้ว
‪ก็จริง แต่เขายังไม่ได้ใช้กรรม
‪เรื่องนี้เป็นกลางไม่ได้นะแก
‪มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เรเบ
‪- จริงเหรอ ‪- ไม่ง่าย
‪มีแค่เข้าข้างหรือไม่เข้า ง่ายๆ แบบนั้นเลย
‪คาเยตาน่า ฟิลลิปอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้
‪ไม่ว่าเบนฆามินจะปกป้องเขาแค่ไหน
‪เอางี้ ฉันไม่ถามตรงๆ ละกัน
‪แต่คิดหน่อยว่าเขาเคยทำอะไรเธอรึเปล่า
‪ต่อให้ถ้าเธอคิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ คิดดีๆ สิ
‪เขาต้องเคยทำแน่
‪คิดให้ดี พูดออกมา ให้เขาโดนไล่ออก
‪โอเคนะ
‪ได้
‪- ฉันจะไปหาอะไรมาเช็ด ‪- ได้
‪(ชิงหมาเกิด)
‪(ช่วยตัวเองด้วยการทำหมันซะไป)
‪- ลอบกัดเหรอวะ ‪- แกจะปกป้องมันเหรอ
‪แต่นายลอบกัด
‪บอกเขาต่อหน้าสิ!
‪- บอกต่อหน้า! ‪- ไอ้เวร!
‪ไอ้คนข่มขืน!
‪หุบปาก! บ้ารึเปล่า
‪ไอ้คนข่มขืน!
‪เธอมันต้องเลวระดับไหน
‪- อย่ามาแตะฉันนะ ‪- มีอะไรกัน
‪ฉันเห็นทุกอย่างเลยค่ะ คุณเบนฆามิน
‪เขาโดนเล่นงาน เขาล้มและ…
‪ขอบคุณ อาร์ตินญัน มีคลิปถ่ายไว้หมด
‪จะแจ้งความเอาเรื่องก็ได้
‪แหง ผมก็ได้โดนแขวนคาตะกร้าสนามบาสอะดิ
‪ผมลาออกดีกว่า
‪อย่าพูดงั้นสิคะเธอ ฉันไม่คิดว่า…
‪อาร์ตินญัน
‪เบนฆามิน ช่วยคุยกับพ่อแม่ผม ‪ให้มารับผมกลับบ้านที
‪ผมพยายามแล้ว พวกท่านปฏิเสธ
‪คืองี้ ถ้าหนีไปตอนนี้
‪เท่ากับยอมรับความผิด
‪นอกจากนั้น
‪ภาพลักษณ์ของโรงเรียนก็เสียหายด้วย
‪อ๋อ แหงสิ
‪งั้นถ้าผมโดนตีหัวตายข้างถนน ‪ก็เป็นความผิดคุณละกัน
‪อย่าไปเฉยๆ สิคะเธอ ‪คุณก็อย่าปล่อยให้เขากลับไปนะ
‪ภูมิใจนะที่นายไม่ได้ร่วมประชาทัณฑ์กับเขาด้วย
‪ผมแค่ช่วยเพื่อนร่วมชั้น
‪ผมไม่รู้หรอกว่าผมคิดยังไงกับเขา ‪ที่จริง ขอไม่มีความเห็นดีกว่า
‪ทีมโต้วาทีทำให้เปิดใจรับว่าโลกนี้มีสีเทาแล้วสินะ
‪ผมทำชีวิตเพื่อนร่วมชั้นตกนรกทั้งเป็น ‪เพราะอยากแก้แค้น
‪แล้วค่อยมารู้ทีหลังว่าทุกคนมีสิทธิ์จะกลับใจ
‪ผมไปได้หรือยัง
‪ได้
‪ทำไมถึงไม่ไปเยี่ยมอาริบ้าง
‪ทำแบบนี้ไม่สมเป็นนายเลย
‪เป็นเพราะนูเนียร์เหรอ
‪เปล่าครับ
‪คือ ก็ใช่
‪ทำไมจู่ๆ เขาลาออก อธิบายได้มั้ย
‪อาริไม่อยากให้ผมไปเยี่ยมหรอก
‪ใช่
‪คือมัน…
‪อาริยังตกใจและผวาอยู่
‪อย่าถือสาเขาเลย
‪คืองี้ ซามูเอล ‪ฉันยังมีแผนใหญ่เพื่ออนาคตของนาย
‪แต่นายต้องทำให้ฉันเห็นว่า ‪ฉันวางเดิมพันข้างนายทำไมตั้งแต่ต้น
‪ทำตัวแมนๆ หน่อย ไปเยี่ยมอาริ
‪อย่างที่ทราบกัน ‪เพื่อนของพวกคุณในโรงเรียนนี้เป็นเหยื่อ
‪พฤติกรรมซึ่งไม่อาจรับได้
‪การกล่าวหาอย่างไร้หลักฐาน ‪และคดีซึ่งยกฟ้องไปแล้ว
‪ต่อฟิลลิป วอน ทรีเซนแบร์ก
‪ทำให้เขากลายเป็นเหยื่อ
‪การโจมตีที่ขี้ขลาดและน่าอายที่สุด
‪ซึ่งผมจะไม่ยอมให้เกิดขึ้นที่นี่
‪ขอโทษนะ
‪รบกวนรึเปล่า
‪เอ่อ… เปล่า
‪ฉันเด็กใหม่ที่นี่
‪ฉันเดินหาทั่วแล้วแต่ยังหาห้องล็อกเกอร์ไม่เจอ
‪สุดปลายทางเดินแล้วเลี้ยวซ้าย
‪- ได้ สุดปลาย… ‪- ใช่
‪โอเค ขอบใจนะ
‪ฉันก็กำลังจะไปตรงนั้นเหมือนกัน พาไปได้
‪ก็ได้
‪จะอาบน้ำด้วยเหรอ
‪นายดูเนี้ยบมากนะ
‪ต่อให้เหงื่อออกฉันก็ดูเนี้ยบ
‪ขอบใจที่ช่วยบอกทาง
‪ฉันไม่ได้เป็นเกย์
‪ไงนะ
‪นายมองเหมือนจะกินฉันมาตั้งแต่หน้าทางเดิน
‪ไม่เป็นไร
‪ดูได้ตามสบาย ฉันไม่ถือ
‪- นายอยู่ลาส เอ็นซินาสมานานยัง ‪- เพิ่งย้ายจากลอนดอนมาเมื่อปีที่แล้ว
‪- นายเรียนห้องไหน ‪- ไม่ใช่ห้องนาย
‪ไม่งั้นต้องเห็นนายแล้ว
‪ไงก็ ขอบคุณที่มาช่วยตอนหลงทาง
‪ถ้าไม่ใช่เพราะนาย…
‪นายก็ยังหลงอยู่ แถวนี้คนหลงกันเยอะ
‪โอเค แล้วเยอะกัน
‪บอกด้วยว่านายโดดวิชาอะไรมาอาบน้ำกับฉัน
‪ไงนะ
‪นายใช้คำว่า "ขึ้นเลย" ใช่มั้ยล่ะ
‪ไง เมนเซีย เป็นไงบ้าง
‪สวัสดีปีใหม่
‪เป็นไง
‪- เว้นระยะห่างด้วย ‪- ถามจริงแม่
‪เกิดอะไรขึ้นตอนคริสต์มาส ‪โดนผ่าสมองเป็นของขวัญเหรอ
‪- อะไรแน่ ‪- เธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เธอก็คือหน้าเค้กบูด ‪ที่ฉันจัดให้ครอบครัวตอนคริสต์มาส
‪อะไรนะ
‪- อย่ามายุ่งกับฉัน ‪- เดี๋ยวก่อนสิ
‪หุบปากแล้วฟังนะ
‪เธอโทษตัวเองเรื่องพี่สาว โทษตัวเองเรื่องแม่
‪จะบอกอะไรให้นะ เมนเซีย
‪มันไม่ใช่ความผิดเธอ
‪เรื่องที่เกิดขึ้นกับพวกเขาไม่ใช่ความผิดเธอ
‪เธอจะมารับผิดเรื่อง…
‪รู้มั้ยว่ามันความผิดใคร
‪เธอไง
‪อะไรนะ
‪ที่ไปบอกอาริ
‪ทางนี้ค่ะ!
‪เขาแอบเข้ามาหลังจากกันไม่ให้เข้าแล้ว
‪ทำอะไรเนี่ย
‪คุณครับ มากับผมด้วยครับ
‪รู้แล้วๆ
‪ฉันออกไปเองก็ได้
‪พ่อ เด็กใหม่ที่ขับรถแอสตันมาร์ตินออกไปนั่นใคร
‪ถามทำไม
‪ก็เขาเป็นเด็กใหม่ ควรจะต้อนรับขับสู้
‪- เขาไม่ได้อยู่ในห้องแก ‪- ผมไม่ถือ
‪มันไม่ใช่เรื่องของแก
‪พ่อกลัวอะไรเนี่ย
‪เลิกคิดถึงตัวเอง ปาร์ตี้ แล้วก็หนุ่มๆ ‪สักครั้งได้มั้ย เป็นไปได้รึเปล่า
‪- มาหาเรื่องอะไรกันตอนนี้ ‪- ช่วยเปิดหูเปิดตากับเรื่องที่เกิดขึ้นบ้าง
‪น้องสาวเพิ่งเกือบตาย แต่แกไม่ได้อยู่กับน้อง
‪- พ่อ หนู… ‪- ไม่ต้องพูด ไม่ได้ถาม!
‪ช่วยเลิกเป็นเด็กเอาแต่ใจตัวเองเสียที
‪ก็ได้
‪แพทริค!
‪เฮ้ย
‪มีเรื่องกับพ่อ
‪ไปเยกันมะ
‪- จะถึงละ ‪- จัดเลย
‪ถึงแล้ว
‪ให้ตาย…
‪นี่
‪มาเยล้างเรื่องเฮงซวยจากสมองกันเหอะ
‪แบบนี้แม่งสุดยอด
‪พ่อก็ควรได้อะไรแบบนี้บ้าง
‪หาใครมานอนด้วยสักคน
‪เออจริง
‪ช่วงนี้เขาเผด็จการกว่าเดิมอีก
‪ซีเมน เรเทนตุม เวเนนุม เอสต์
‪แปลว่าไรวะ
‪เรื่องที่เกิดขึ้นอาจทำให้เขากลัวก็ได้นะ
‪ใช่มะ
‪แล้วเขาก็อยากให้พวกนายสนิทกับเขากว่าเดิม
‪ไม่มีทาง พ่อไม่เคยเปิดใจให้พวกเรา
‪อาจจะมีกับอาริบ้าง
‪แต่ตอนนี้พ่อมองว่าอาริเป็นเหยื่อ ‪พ่อเลยไม่เคารพนางแล้ว
‪มีแต่จะปกป้อง
‪นายก็เข้าหาให้สนิทกับพ่อมากขึ้นได้
‪ทำเพื่อเราทุกคนหน่อย เขาเล่นงานเราหนัก
‪ล้อเล่นนะ
‪ลองคิดถึงแอนเดอร์กับฉันสิ
‪เขาโลกส่วนตัวสูงมาก
‪ไม่เคยถามอะไรเลย
‪แต่เราก็ยังเป็นแฟนกันและคุยกันได้
‪ต่อให้เขาอยู่อีกฟากของโลกก็เถอะ
‪เราแชทคุยกัน โทรหากัน…
‪ไม่ใช่หรอก
‪แอนเดอร์ไม่ได้แชทหานาย
‪เขาแค่ตอบเพราะนายแชทหาเขาทั้งวัน
‪นายเป็นคนแรงไปเสมอ
‪- อะไรนะ ‪- หมายความว่าไง ถามทำไม
‪- ไม่จริงซะหน่อย ‪- จริงเหรอ
‪- ไม่จริง ‪- อ้อ โอเค
‪นี่ ฉัน…
‪ฉันจะไปอาบน้ำแล้วเดินเล่นก่อนกลับบ้าน
‪คือว่า ฉัน…
‪ไม่มีข้อแก้ตัวเลย
‪ฉันไม่ได้อยู่ข้างๆ เธอ
‪นั่นเรื่องจริง
‪แต่เธอจะกลับมาใช้ชีวิตอีกครั้งได้
‪เพราะฉันจะคอยอยู่ข้างเธอ ‪เป็นกำลังใจให้เธอเสมอ
‪อยู่ข้างๆ ในฐานะอะไร
‪ในฐานะ…
‪เพื่อนมั้ยล่ะ
‪เป็นแฟนก็ได้ ถ้าจะเอางั้น
‪เป็นแฟนกันเหรอ
‪ฉันอยากอยู่กับเธอ อาริ
‪งั้นทำไมนายหลบหน้าฉันตลอด ‪แล้วจู่ๆ มาพูดเอาตอนนี้
‪เพราะกลัวเหรอ
‪นายกลัว
‪ว่าฉันจะปฏิเสธเหรอ
‪โห นายนี่ตัวโง่ของแท้เลย
‪ปกติถ้าเป็นแบบนี้ ‪นายต้องกอดกับจูบฉันแล้วใช่มั้ยล่ะ
‪ฉันขอโทษ
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันคิดถึงเธอ
‪ขอบคุณครับ
‪จองไว้ใช่ไหมครับ
‪ทางนี้ครับ
‪ไม่เอาน่ะ ซามู
‪นายไม่อยากให้อาริเลิกรู้สึกกลัว ‪และเลิกกังวลเหรอ
‪ฉันอยากให้เมนเซียเลิกโทษตัวเอง ‪แล้วเลิกทำตัวเป็นเหมือนร่างโคลนของพ่อ
‪ถ้าเราบอกว่าอาร์มันโดเป็นอาหารปลาไปแล้ว ‪นางจะได้ออกมาจากหลุมดำ
‪ทำไมมาอยู่ตรงนี้
‪- ตกใจหมด! ‪- ซามู มาอยู่ตรงนี้ไม่ได้
‪ขอแป๊บเดียว นี่เรื่องสำคัญ
‪ไม่ งานฉันตรงนี้สำคัญกว่า
‪ไปทำงานซะ
‪เร็วสิ!
‪ไม่ต้องมามองแบบนั้น
‪งั้นจะพูดดีๆ ละกัน ตำแหน่งหัวหน้ากินหัวแล้ว
‪- กินหัวเหรอ ‪- เออ หัว
‪นายคอยจี้พวกเราทั้งวัน ‪ทั้งที่บ้าน ที่ทำงาน ที่โรงเรียน ทุกที่
‪แล้วยังจะแปลกใจที่แอนเดอร์ไม่ตอบแชท
‪นายคอยจี้จนทุกคนอึดอัด
‪จะเข้าโรงเรียนมั้ย
‪เฮ้ยเพื่อน
‪โชคดีละกัน
‪- ไม่เข้าโรงเรียนเหรอ ‪- เดี๋ยวขอรอเพื่อนก่อน
‪แพทริค ดูเกรดเฉลี่ยตัวเองด้วย
‪ได้
‪ตื่นเต้นมั้ย
‪รู้สึกแปลกๆ
‪ดีใจนะที่เห็นเธอกลับมา
‪- รักนะ ‪- รักเหมือนกัน
‪- มาเถอะ เข้าเรียนกัน ‪- เดี๋ยวตามไป
‪- ไปละ ‪- โอเค
‪พ่อ!
‪- เห็นสายชาร์จผมมั้ย ‪- ลูกพ่อ!
‪- สายชาร์จอยู่ไหน ‪- สายชาร์จอะไร
‪สายชาร์จอะไร
‪สายชาร์จนี่ไง
‪เพราะพ่อ นาฬิกาผมเลยไม่ปลุก
‪- เบาๆ หน่อย ‪- ไม่ต้องเลย! พ่อก็เป็นแบบนี้ตลอด!
‪- ดนตรีมันหยุดไม่ได้ ‪- ก็ไม่เคยหยุด!
‪- เปิดแม่งทั้งวัน ทุกวัน! ‪- ใจเย็นๆ
‪เดี๋ยวพ่อจะขับรถไปส่ง
‪จะไปส่งเดี๋ยวนี้เลย ลูก
‪ขออีกห้านาที โอมาร์
‪คาเย
‪ขอคุยด้วยหน่อย
‪- ฟิลลิป เว้นระยะห่าง ‪- โอเค
‪ทุกคนอยากให้ฉันออกไปสินะ
‪เธอก็ด้วย เพราะมันส่งผลกระทบกับเธอ
‪- ฉันไม่ได้พูด ‪- แต่เธอก็อยากให้ฉันไปจากที่นี่
‪ปัญหาของเธอจะได้จบ ‪ปัญหาของฉันด้วย ถ้าฉันกลับประเทศไป
‪ช่วยให้ฉันได้กลับไปหน่อย
‪จะให้ฉันทำอะไร
‪ราชรัฐของฉันกับลาส เอ็นซินาส
‪บอกว่าฉันไม่ผิดไอ้เรื่องเอโลดี้ ‪ฉันเลยทำอะไรไม่ได้
‪"ไอ้เรื่องเอโลดี้" เรียกแบบนั้นจริงๆ เหรอ
‪รู้นี่ว่าฉันพูดถึงอะไร
‪ไม่ ฟิลลิป
‪แล้วเธอ…
‪เธอเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นในลิมูซีนว่าอะไร
‪จะเรียกว่าอะไรก็ได้
‪โอเคนะ
‪แต่บอกทุกคนไปเลย
‪ถ้ามีคนร้องเรียนเรื่องฉันสองคน ‪เขาก็ปล่อยให้ฉันอยู่ต่อไม่ได้
‪คาเย พวกนั้นอยากเล่นงานฉัน
‪อยู่ในประเทศตัวเองคนก็เกลียดฉัน ‪แต่ที่นั่นคงปลอดภัยกว่าที่นี่
‪ฉันว่าฉันทนเรียนไปทั้งปี ‪โดยต้องเป็นเหยื่อแบบนี้ไม่ไหว
‪ลองไปถามเอโลดี้สิ
‪เรื่องผ่านมาตั้งปีนึงแล้ว
‪เอโลดี้ต่างหากที่เป็นเหยื่อ ไม่ใช่เธอ
‪ฉันก็อาจจะกลายเป็นเหยื่อ ไม่ใช่เธอ
‪ป่านนี้ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ
‪ฉันอาจจะไม่รู้ตัวจริงๆ ก็ได้
‪เข้าใจมั้ย
‪เธอจะต้องบอกทุกคนและ…
‪จบเรื่องนี้ทั้งหมด
‪มีปัญหากันรึเปล่าคะ
‪เธอจะเป็นเหยื่อของฟิลลิปได้ไง
‪เวร
‪โทษที เมื่อกี้เธอพูดดังลั่น
‪- เธอเป็นบอดี้การ์ดฟิลลิปเหรอ ‪- เปล่า
‪ฉันแค่โมโหกับความอยุติธรรม
‪อ้อ
‪งั้นก็ไปสู้กับคนทั้งโรงเรียนไป อย่ามายุ่งกับฉัน
‪ไม่ อย่านะ อย่า
‪อย่าทำอะไรฉันนะ!
‪หยุดเลย! ไม่มีใครทำอะไรผู้หญิงคนนี้นะ
‪อย่าเข้ามา! ไม่!
‪อะไรเนี่ย นางบ้ารึเปล่า ‪ไม่มีใครทำอะไรเธอ ใจเย็น
‪เห็นหรือยัง
‪ฉันพูดได้ง่ายๆ ว่าฉันเป็นเหยื่อของเธอ ‪ถ้าเธอพูดว่าเธอเป็นเหยื่อฟิลลิป
‪เธออยู่ในเหตุการณ์ด้วยเหรอ
‪อยู่รึเปล่า
‪เอางี้ ลืมมันไป เรื่องนี้มัน…
‪ช่างกล้า!
‪เธออยากให้ฟิลลิปโดนไล่ออกเหรอ
‪ก็อาจจะใช่ มันอาจจะดีกว่าสำหรับทุกคน
‪เออ ฉันก็ไม่อยากให้เป็นงั้นเหมือนกัน
‪อย่าทำตัวเหมือนพวกหมาหมู่แบบนั้นเลย
‪หน้าตาก็ไม่ดียังจะซ้ายจัดดัดจริต
‪ว่ายังไงนะ
‪อย่าโมโหสิคะเธอ
‪ฉันแค่ขอว่าเธออย่าทำตัวแบบนั้น
‪ขอโทษนะปารีส ฮิลตัน แต่ฉันมีงานต้องทำ
‪ฟิลลิปผิดรึเปล่า
‪ก็อาจจะผิด
‪เขาขอโทษหรือยัง
‪เป็นพันครั้งแล้ว
‪เขาอยากเปลี่ยนตัวเองมั้ย ‪ในสายตาของฉัน เขาอยากเปลี่ยนแน่
‪แต่คนต้องยอมให้เขาเปลี่ยนได้ด้วย
‪ไม่ใช่แคนเซิลเขาไปตลอดกาล ‪เหมือนที่พวกคลั่งทำกัน
‪พวกนั้นทำฟิลลิปกลัวแทบตาย
‪อย่ายอมให้พวกนั้นขู่จนเธอหัวหดไปอีกคน
‪อย่าช่วยให้เขาหนีจากที่นี่ไป
‪ช่วยเป็นกำลังใจให้เขา
‪เป็นกำลังใจให้ผู้ชายของเธอ
‪ไม่ เขาเป็นแค่เพื่อนเธอใช่มะ
‪ฉันไม่เข้าไปแทรกหรอก ฉันไม่ถือ
‪แต่เป็นกำลังใจให้เขา
‪เป็นกำลังใจ มีแต่ได้กับได้
‪ใช้ชีวิตแบบที่เธออยากจะใช้
‪นี่แหละ
‪นี่คือเฟมินิสต์
‪เอ่อ…
‪(นี่ นายอยู่ไหนแล้ว)
‪(อย่างน้อยตอบหน่อยก็ดีนะ)
‪(อย่าบอกว่าไม่มีสัญญาณ ‪ตอบรับหน่อยก็ได้)
‪ถ้าแม้แต่ลูกชายนาซียังเข้าโรงเรียนไม่ได้
‪งี้ก็หมดหวังแล้วมั้ง
‪- รู้ด้วยเหรอว่าฉันเป็นใคร ‪- รู้กันทั้งโรงเรียนแหละ
‪ฉันก็ถามคนมาน่ะ ติดใจนาย
‪แพทริคใช่มั้ย
‪ฉันรู้แค่ว่านายขับรถ…
‪แอสตันมาร์ติน
‪ขับอย่างมีสไตล์ด้วย
‪- นึกว่าวันนี้จะขับมา ‪- เปล่า
‪นั่นรถพ่อ
‪แต่ก็ไม่อยากพูดถึง ช่วงนี้พ่อทำตัวน่ารำคาญ
‪พ่อฉันน่ารำคาญมาตั้งแต่คริสต์มาส
‪ฉันเข้าใจดี
‪วันนี้นายก็ไม่เข้าโรงเรียน
‪มานั่งอยู่ตรงนี้
‪รอฉันอยู่ใช่มั้ยล่ะ
‪ไม่รู้เหมือนกันว่าควรจะดีใจมั้ย
‪หรือควรจะต้องขนลุก
‪ดูสภาพฉันซะก่อน
‪ฉันว่านายทำได้แค่ชอบฉันนะ
‪ไปหาอะไรดื่มกันมั้ย
‪จะได้บ่นเรื่องผู้ปกครองกัน
‪- ก็ได้ ‪- ดี
‪(โดดเรียนกันมั้ย อยากกอด)
‪ฉันยังไม่รู้ชื่อนายเลย
‪อิวาน
‪แพทริค
‪ที่สเปนเขาต้องหอมแก้มสองข้างใช่มะ
‪"เขา" ไหน
‪หมายความว่าไง
‪นายรู้ว่าฉันหมายความว่าไง
‪หอมแก้มสองข้าง
‪ไปกันเถอะ
‪โอเค แต่ไปไหน
‪ไปเมาไง
‪คุณบลังโก้
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪มีเวลาคุยพร้อมลูกๆ หน่อยมั้ยครับ
‪- แพทริคไม่รับสาย เดี๋ยวไปตาม ‪- ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกัน
‪แพทริค ลูกชายคุณไม่อยู่
‪เวลาเดียวกับที่เดอ ลา ออสซาหายไป
‪แพทริคไม่เกี่ยวอะไรด้วย
‪รู้ได้ยังไง
‪คุณหาว่าลูกผมมีส่วนเกี่ยวข้อง ‪กับการหายตัวไปของไอ้ชั่วนั่นเหรอ
‪พยานหลายคน
‪อ้างว่าเห็นเขาอยู่กับเมนเซีย
‪ในงานที่จัดโดยนักเรียนของคุณคนหนึ่ง
‪และท่าทางของสองคนนั้นก็ค่อนข้าง…
‪สนิทสนมกัน
‪คนเห็นว่าลูกชายคุณโมโหมาก
‪แพทริคไม่เกี่ยวอะไรด้วย
‪- ฉันรู้… ‪- เมนเซีย อย่า
‪เมนเซีย
‪- คุณไปรู้จักเขายังไง เมนเซีย ‪- เมนเซีย ขอละ
‪อาริ ขอบใจนะ
‪แต่เลิกปกป้องฉันเสียที
‪เรื่องทั้งหมดนี้ฉันผิดเองคนเดียว
‪- และฉันจะสารภาพ ‪- ดี
‪ผมฟังอยู่
‪ลูกสาวคุณเป็นเหยื่อที่โดนเดอ ลา ออสซา ‪ทำร้ายทั้งทางกายและทางเพศ
‪ถ้าคุณอยากจะย้ายออกจากที่นี่
‪บอกผมด้วย
‪สวัสดีครับ
‪คุณโอเคมั้ย
‪โอเค
‪ไม่เป็นไร
‪ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย บอกเลยนะ ไม่มีปัญหา
‪ฉันเสียภรรยาไป เกือบจะเสียแพทริคไป
‪เมื่อกี้เกือบเสียอาริกับเมนเซียไปอีก นี่มัน…
‪หายนะชัดๆ
‪ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้ทำตัวเป็นที่พึ่งของครอบครัว
‪ให้ตาย เราพยายามคุม
‪ทุกอย่างไว้ให้ได้ เรานึกว่าเรารู้…
‪แต่มีประโยชน์อะไร
‪คนเราโชคร้ายกันได้ทั้งนั้น
‪เราทำอะไรไม่ได้
‪ฉันควรจะระวังมากกว่านี้
‪ฉันน่าจะ…
‪ฉันควรคุมเรื่องอาร์มันโดไว้ก่อน
‪เขามาที่บ้านฉัน มาเจอลูกๆ ฉัน แต่ฉันไม่…
‪ฉันไม่สงสัยอะไรเลย ฉันควร…
‪ไม่รู้สิ
‪แล้วตอนนี้…
‪แค่คิดว่าเขาอาจกลับมา ‪เล่นงานลูกๆ อีก ฉันก็ขาสั่น…
‪และฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องอาร์มันโดครับ
‪เขาไม่กลับมาแล้ว
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‪พวกวัยรุ่นอย่างเธอก็เชื่อ ‪เรื่องยุคใหม่กับโลกสดใสของคนดี
‪ผมพูดจริงๆ
‪เชื่อผมเถอะ
‪อาร์มันโดจะไม่กลับมาอีกแล้ว
‪ครับ
‪คุณเบนฆามิน ขอคุยหน่อยได้มั้ยคะ
‪ได้ เข้ามาสิ
‪- ผมจะไปละ ‪- การ์เซีย
‪ขอบใจนะ
‪เรื่องฟิลลิปน่ะค่ะ
‪คุณสวยมาก สวยจริงๆ
‪งานนี้พ่อนายเป็นคนจัดเหรอ
‪โห
‪ไอ้ลูกชาย
‪ลูกพ่อ
‪แนะนำให้พ่อรู้จักเพื่อนหน่อย
‪- แพทริค ‪- ยินดีที่ได้รู้จัก
‪หวัดดีฮะ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- สบายดี
‪มาสนุกกันสิ
‪ไปที่ห้องฉันดีกว่า
‪มาน่า แค่แป๊บเดียวก็ได้
‪- ยินดีที่ได้พบ ‪- ยินดีเช่นกัน
‪อะไร
‪ฉันว่าฉันเมาว่ะ
‪- นี่ ‪- อะไร
‪ขอโทษนะ
‪แต่พ่อนายไม่เหมือนพ่อฉันเลยสักนิด
‪พ่อนายดูเหมือนเพื่อนมากกว่า
‪นั่นแหละปัญหา
‪งีบกันหน่อยดีกว่า
‪ฉันว่าฉันเมาไปละ สาบาน
‪เดี๋ยว
‪- เท่ากับจะไม่ไปรั่วปาร์ตี้เหรอ
‪แค่งีบแป๊บเดียว
‪งีบก่อน
‪โอเค
‪นายจะไปไหน
‪- ไปหาโซฟาไรงั้น ‪- โง่รึเปล่า
‪อยู่ตรงนี้กับฉันแหละ
‪อยากให้นายนอนสบายๆ
‪เดี๋ยวนะ
‪ช่วยหน่อย ปลดไม่ออก
‪นี่ ยืมที่ชาร์จหน่อย
‪เวร
‪ตูดนายใส่แค่ชั้นในแล้วดูดีว่ะ
‪สวยกว่าสาวหลายๆ คนอีก
‪นายต้องปั่นหัวผู้ชายเป็นบ้าแน่
‪เอาจริง…
‪คลั่งรักนาย
‪อย่า พอเลย
‪ฉันทำนายขึ้นใช่มั้ยล่ะ ไอ้ตัวร้าย
‪- ไม่ ‪- นอนซะ ฉันแค่ล้อเล่น
‪อิวาน
‪นี่หลับจริงๆ เหรอ
‪เวร ลืมปิดไฟ
‪ลูก
‪พ่อต้องชาร์จแบต
‪ขอยืมแป๊บเดียว
‪เดี๋ยวเอามาคืน
‪เฮ้ย
‪เชี่ย!
‪ตายห่า!
‪ไม่ๆ ใจเย็น
‪เวร ผมขอโทษ
‪- ขอโทษ เมื่อกี้นอนอยู่… ‪- ใจเย็น
‪ผมจิตหลุดและ…
‪ถ้านายเสี้ยนและอยาก
‪ลงไปเจอสาวข้างล่างสิ ทุกคนพร้อม
‪- อะไรนะ ‪- ลงไปเลย ไม่ต้องอาย
‪ไม่ๆ
‪ทำไมล่ะ
‪คือ ผมเป็นเกย์
‪อ๋อ!
‪แต่ขอบคุณที่เชิญ
‪ไม่เป็นไร
‪ข้างล่างก็มีผู้ชาย
‪ไม่เอา
‪อ้อ
‪งั้นเชิญต่อเลย
‪แพทริคใช่มั้ย
‪ครับ
‪เอาให้สนุกนะ แพทริค
‪แต่…
‪นายกับอิวาน…
‪เปล่าๆ
‪เป็นแค่เพื่อน
‪แค่เพื่อนนะ
‪ใช่
‪โอเค
‪สวัสดีค่ะ ทุกคน
‪เอ่อ…
‪ฉันมาเพื่อขอพูดประเด็น
‪ที่ทุกคนคงจะมีความเห็นอยู่แล้ว
‪แต่ฉันอยากให้ทนฟังฉันหน่อย
‪ฟิลลิปทำผิดร้ายแรง
‪แต่เขากำลังพยายามปรับปรุงตัว
‪การใช้ชีวิตโดยไม่ผิดเลย ‪มันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีใครทำได้
‪ฉันไม่ได้พยายามแก้ตัวให้เขานะ
‪แต่ถ้าไม่รู้จักให้อภัยกัน คนเราก็ก้าวต่อไปไม่ได้
‪จากทั้งสองฝ่าย
‪ฟิลลิป
‪ถ้าคุณกลับประเทศ คุณก็จะไปใช้อภิสิทธิ์เดิมๆ
‪แล้วก็จะทำความผิดซ้ำซาก ‪และลอยนวลพ้นผิดไปได้
‪อยู่ที่นี่และหัดเปลี่ยนตัวเอง
‪ฉันอยากคอยเป็นกำลังใจให้ทำให้ได้
‪และหวังว่าฉันจะไม่ใช่คนเดียว
‪ฉันรู้ว่าคนอื่นคงไม่ได้เห็นด้วยกับฉันทุกคน
‪แต่ทางออก
‪ไม่ควรเป็นการไล่เขาออกไป
‪จบเรื่องนี้คนคงใจเย็นๆ กันเสียทีเนอะ
‪- อีกสองสาม… ‪- อย่ามายุ่งกับฉัน!
‪แน่ใจเหรอ
‪หมายความว่าไง
‪ที่จะให้การแบบนี้
‪แน่ใจสิ
‪ผมฆ่าเขาเอง
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม