SERIAL NETFLIX
Nie słuchajcie go.
To jego gówniane poczucie honoru.
Samuel go nie zabił.
Skąd to wiesz?
Bo wiem.
Wiesz, tak?
Więc mi powiedz.
Kto to zrobił?
Phillipe.
Co u ciebie?
Wiesz, jakoś się trzymam. A u ciebie?
Dobrze. Myślałeś o tym, co mówiłam? O Grecie, tej doradcy zawodowej.
Jest fajna. Może pomóc.
Chyba nie skorzystam.
W każdym razie dzięki.
Phillipe.
Musisz ruszyć z miejsca.
Nie będę czekać w nieskończoność.
Będę przy tobie,
ale musisz dać coś od siebie.
- Naprawdę. - Zgoda.
- Pójdę. - Serio?
Z tobą.
Polubisz Gretę.
- To nielegalne. - Co za dyktator!
O co chodzi?
Nie mam pojęcia.
Pewnie ma swoje powody.
Co tu się dzieje?
Zgromadzenia powyżej trzech osób są zakazane. Wyjaśnicie to?
Po aktualizacji szkolnej aplikacji włącza się lokalizacja.
Informacje te są gromadzone dla waszego bezpieczeństwa.
Nie jesteśmy zagubionymi psami. Nie musisz nas szukać.
Właśnie. Was nikt nie zna,
ale ja mam kilka firm i połowę Ibizy. Chcesz, żeby mnie porwali?
- Lokalizacja jest zaszyfrowana. - Ale zawsze wiesz, gdzie jesteśmy.
Dostęp mają tylko wasze rodziny i mogą dezaktywować lokalizację.
Tak? To dezaktywuj moją.
Chodzi o nasze bezpieczeństwo.
Macie ważniejsze sprawy na głowie.
Za dwa dni egzamin, musicie poprawić średnie.
- Są bardzo słabe. - Odejmujecie nam punkty bez powodu.
W ten sposób dalej będziesz je tracić. Czy ty tylko narzekać potrafisz, Shanaa?
Najlepsi uzyskają dostęp do dobrych programów stażowych.
To zajebiście.
- Daleko ci do nich. - Niekoniecznie.
Rozgońcie ich.
- Dalej! - Idźcie do klas.
Wszyscy na lekcje. Już.
Mencía.
Nie poświęcaj wszystkiego, żeby zapunktować u taty.
Pamiętaj, że jego nigdy nie zadowolisz.
Może już ją tracisz.
Słuchajcie, może tutaj szefem jest mój ojciec,
ale na zewnątrz rządzimy my.
Proponuję dużą imprezę.
Bez kontroli, bez zasad.
A raczej na naszych zasadach.
Zasada numer jeden: żadnej lokalizacji.
Przestawimy komórki w tryb samolotowy.
A skoro już o tym mowa,
żadnych mundurków.
Właściwie w ogóle zapomnijcie o ubraniach.
Uważaj, Sauna Ken się rozkręca.
Chcesz zrobić imprezę na nago?
To ma być impreza, na której wszyscy są wolni.
Zasada numer dwa:
żadnego dystansu społecznego. Wszyscy będziemy się dotykać.
Zajebiście. Jestem sama i muszę się zabawić.
Idziemy w tango?
To nie ma być tylko dla singli. Każdy z każdym.
Zasada numer trzy: wszyscy eksperymentujemy.
Bez uprzedzeń, kompleksów i etykiet.
Zapomnijcie o swoich upodobaniach seksualnych lub nie przychodźcie.
Można to negocjować?
Jestem synem dyktatora. Jak sądzisz?
Jak chcesz, ale ja…
nie będę ryzykować.
A ty, siostrzyczko?
Chętnie bym przyszła.
- Może być fajnie. - Kto się waha, nie wchodzi.
Ari, przyjdź sama. Będziesz się lepiej bawić.
Wierz mi.
Dobra, przyjdę.
Tak?
Idealnie.
Powiem Isadorze, aby zarezerwowała salę i zadbała o muzykę.
Jutro wieczorem
wszystko będzie dozwolone!
Moje wykształcenie nie ma nic wspólnego z tym, o co prosicie.
Tak, wiemy.
Ale spróbuję wam pomóc.
Utrzymujecie kontakty seksualne?
Cholera.
Możecie być spokojni, to zostanie między nami.
Benjamín raczej nie zainstalował tu kamer ani mikrofonów.
Nie. Już nie jesteśmy parą.
A z innymi?
Nie.
Ani z nią, ani z nikim.
Czemu nie?
To znaczy?
Czemu nie uprawiasz seksu?
Bo nie.
Nie mam ochoty.
Żadna dziewczyna ci się nie podoba?
Nie tak jak ona.
Phillipe, profil, który przejawiasz…
- Jaki profil? - Twoje zachowanie,
zauważalne wcześniej z Elodie, a teraz z Cayetaną.
Można powiedzieć, że jesteś zbyt nachalny.
Jak drapieżca.
Co one mają wspólnego?
- One? - Tak, te sytuacje.
Obie mówiłyśmy „nie”.
Bardzo was obie lubiłem.
I w obu przypadkach za dużo wypiłeś.
Tak?
I jak? Wszystko gra?
Dobrze poszło, prawda?
Chyba tak.
O co chodzi?
O nic.
Poszło dobrze.
- Phillipe. - Tak powiedziałaś.
Jesteś zły, bo zabroniła ci pić?
Nie chodzi o alkohol.
Tylko o to,
że nazwałaś mnie drapieżcą.
Tym dla ciebie jestem, tak? Drapieżcą.
Nie.
Chciałam powiedzieć, że kiedy pijesz,
nie wiesz, co robisz, i tak się zachowujesz. Ale nie zawsze.
Caye…
Czy ty w ogóle chcesz mi wybaczyć?
Tak szczerze?
Dla mnie to też jest pewna droga.
Nie mam pojęcia, dokąd zajdę.
Ale na razie idę tą drogą obok ciebie.
Ruszać się!
Biegnij, Rebeka!
Trenujesz do olimpiady?
To ty umiesz mówić? Myślałam, że ci odcięli język.
I ręce. Bo nawet odpisać nie potrafisz.
- To do ciebie bardziej pasuje. - Co?
Nieważne.
Rozmawiamy tylko wtedy, kiedy ty chcesz. Zamierzasz mnie doprowadzić do szału?
Nie, bądź sobą.
Te 20 wiadomości, które mi wczoraj wysłałaś w godzinę, chyba wystarczy.
Nie sądzisz?
Nie martw się.
Nic już nie będę wysyłać.
Potrafię być natrętna, kiedy ktoś mnie źle traktuje.
Ale uważaj. Bo jak się wyłączę, to na zawsze.
I właśnie to robię.
Więc zachowaj te wiadomości.
Bo gdy pożałujesz i zadzwonisz, twój numer będzie zablokowany.
I mój głos usłyszysz tylko w tych 20 wiadomościach.
Dziewczyny, ćwiczymy!
Ty czy ja?
Ja.
Cześć.
Co tutaj robisz?
A co byś chciał, żebym robiła?
- Chcesz, żeby nas wyrzucili? - Tu nie ma kamer.
Jesteś pewna?
Sprawdziłam.
Przestań.
Co jest?
Wyluzuj.
- Ostatnio często zachowujesz się jak Ira. - A ty jak mój ojciec.
Na pewno jesteś gotowy na tę imprezę?
Nie zakrywaj jej ust.
Kurwa.
- Może moja córka ma coś do powiedzenia. - Tato, proszę, wyjdź!
Macie być w moim gabinecie.
Osobno.
Mówiłaś, że nie ma kamer.
Nie bądź głupi. Sprawdzałam.
Cholera jasna.
Kurwa.
Ale się wpieprzyliśmy.
Zechcesz mi to wyjaśnić?
Nie umiem. Mogę tylko przeprosić.
Nie wiem, jak jeszcze przeprosić.
Nie będę wymieniać zasad, które złamaliście.
- Tak, tato. - Tu jestem Benjamínem.
Rozumiem.
Nie wezwałem cię jako dyrektor, ale ojciec Ariadny.
Namówiłam go.
Co się z tobą stało? Czemu nagle stałaś się taka rozwiązła?
Czego mogę się spodziewać po waszym związku?
Słucham?
Odkąd jesteś z nią, Ari zrobiła się nieokiełznana.
Jednego dnia żyjesz, następnego już cię nie ma.
Tak było z mamą, Patrickowi i mnie niewiele zabrakło.
Nie rozumiesz? Jestem sobą!
Robię to, co chcę.
To całe wyjaśnienie, tato.
Benjamín.
Idź na lekcję.
Wciąż pokładam w tobie wielkie nadzieje.
Ciężko pracujesz, masz cele… Ale musisz się skupić.
Oboje musicie się skupić.
Ari musi stać się dawną sobą.
Jeśli ją o to poproszę, jeśli będę stanowczy,
uzyskam przeciwny efekt. Będzie gorzej.
- Ale jeśli ty ją będziesz kontrolował… - To ona trzyma wodze.
Niech dalej tak myśli.
Ale mnie nie zawiedź.
Ponownie.
Halo?
Tu nie wolno wchodzić.
Przepraszam.
Szukam jedzenia.
Proszę.
Bilal, tak?
Miło cię poznać. Mam na imię Omar.
Skąd jesteś?
Z Komorów.
Skąd?
Z Komorów.
Pierwsze słyszę. Ja jestem z Palestyny.
Wypuszczają was z ośrodka?
Jest nas za dużo.
Nie będą za mną tęsknić.
Nie chcę kłopotów.
Tylko pracy.
Może mogę ci pomóc.
- Potrafisz zmywać naczynia i myć podłogę? - Tak.
Super. Koniec przerwy na obiad.
Dziękuję. Merci beaucoup.
Nie dziękuj. Bierz się do roboty.
Chodź. Allez.
Nie rozumiem.
Dajesz nam alkohol na imprezę, ale sam nie przyjdziesz?
Nie piję.
Obiecałem.
Komu? Tej pokojówce?
Komu?
Tej sprzątaczce, służącej…
Dobra, rozumiem.
Może to czarownica?
Ma tyle mocy w miotle!
Idę. Bawcie się dobrze.
Starasz się o niewłaściwą dziewczynę.
Przestań już.
- Cayetana… - Tak, to ona
opuściła cię, gdy jej najbardziej potrzebujesz.
Nie opuściła mnie.
Powiedziała jasno.
Dla niej to też droga i chce ją przejść obok mnie.
Obok ciebie.
Nie z tobą.
Zadowolony?
Dycha za godzinę.
Tak, dzięki.
Nie ma za co.
Na pewno jesteś zadowolony?
Jutro też?
Jutro?
Nie, mam wolne.
Zadzwonię. Pracy nie będzie codziennie.
Chcesz wziąć trochę jedzenia? Dużo zostało, będziemy je wyrzucać.
To nic specjalnego. Trochę makaronu, chleb…
Ale zawsze coś.
Makaron czy burger?
Przepraszam. Potrzebowałem pieniędzy.
Spadaj.
Przepraszam, nie chciałem kraść. Musiałem.
- Idź stąd. - Przepraszam.
Omar, gangsterzy…
Wynoś się!
Cholera.
Masz nauczkę.
To znaczy?
Nie będziesz ślepo ufał obcym.
Czemu ludzie odrzucają szansę, którą dostają?
Nie wiem.
Ty mi powiedz.
O co ci chodzi?
Jutro jest ważny egzamin, a ty i tak chcesz iść na imprezę.
- Wiem, ale… - Daj spokój, muszę się uczyć.
Zamknij drzwi.
Nie.
Pokaż.
Przydadzą się wieczorem.
Wieczorem?
Na imprezie.
- Może trochę za krótkie. - Tak sądzisz?
Dla mnie w porządku, ale Patrick lubi się ubierać bardziej elegancko.
To jego impreza.
- Impreza Patricka? - Ari.
- Idziemy? - Tak.
Patrick!
Dogonię cię.
Urządzasz imprezę
i mnie nie zapraszasz?
- To nie twój klimat. - Co?
Na tej imprezie chodzi o wolność.
Będziemy
się poznawać,
całować, brać narkotyki, ocierać się o siebie…
Będziemy eksperymentować.
Bez strachu, uprzedzeń, zasad.
Tylko dla odważnych.
W takim razie idę.
Będziesz musiał czegoś spróbować.
Więc spróbuję.
Tak?
Nogi ci się trzęsą.
Denerwuję się, że zobaczę, jak tchórzysz.
Do zobaczenia wieczorem.
Pozbycie się alkoholu wygląda na bardzo odpowiedzialną decyzję.
Phillipe.
Jesteś z nami?
Chcesz coś dodać?
Właściwie tak.
Mam pytanie, Greto. I Cayetano.
To, co robimy…
Masz na myśli te spotkania?
Tak, to, że przychodzę, a ty mówisz, jaki jestem zły.
Wydaje mi się, że nie użyłam słów „zły” lub „dobry”.
W każdym razie mówisz mi, jak mam się zmienić,
a ona słucha i potakuje.
Może mogłabyś wysyłać mi plik PDF z instrukcjami
i będę to robił w domu.
O co ci chodzi?
Nie chcesz być ze mną, prawda?
Co?
Czy zamierzasz mnie naprawdę wspierać
i cały czas trzymać za rękę?
Przecież tu siedzę.
Tak,
ale tak jak kiedyś.
Gdy byliśmy razem. Ty i ja.
Musisz to zrobić dla siebie.
Nie dla mnie i nie po to, żeby do mnie wrócić.
To właśnie chciałem usłyszeć.
Dziękuję, Greto.
Dziękuję wam obu.
Co robisz?
Idziesz na imprezę?
Może wolałabyś pouczyć się w domu.
Bo ja bym wolała.
O co ci chodzi?
Z tobą częściej się uczyłam, choć łatwo się rozpraszałyśmy.
Czego chcesz?
Chcę
spróbować jeszcze raz.
Przepraszam. Nie zastanawiałam się nad tym, co robię,
ani nad konsekwencjami.
I ja…
tęsknię za tobą.
Ty za mną nie?
Nawet odrobinę?
Ja za tobą aż tak bardzo nie tęsknię, ale…
Do rzeczy.
Przyjdź wieczorem.
Choć raz chcę, żebyś ty przyszła do mnie.
Na imprezie.
Też chcę spróbować jeszcze raz.
Ale nie mogę przybiegać, kiedy tylko zagwiżdżesz.
Więc jeśli mówisz poważnie, przyjdź.
Jeśli ci zależy.
O nic więcej nie proszę.
Przyjdź.
Dobra.
O mój Boże.
Zostaniemy tylko chwilę.
Zjawiskowo.
Chłopaki, dziewczyny, proszę o uwagę.
Przypominam, że dziś wieczorem
nie ma żadnych zasad!
Nikt nie zamyka drzwi!
Nie zachowujemy odległości.
Niech żyje nieposłuszeństwo!
Ekscesy!
Róbcie zdjęcia!
Nagrywajcie!
Ale niczego dziś nie wysyłajcie. Zostańcie w trybie samolotowym.
Cały czas.
Niech nikt nie wie, gdzie jesteśmy!
Jutro wszyscy zobaczą, że jesteśmy wolni!
Na tej imprezie
wszystko jest dozwolone!
TRYB SAMOLOTOWY
TATA
Różowa ekstaza z Ibizy dla wszystkich?
Wiesz, jak imprezować.
Mencía.
Czy twój brat kompletnie oszalał?
Gdzie jest?
Nie wiem.
Oczywiście.
BRAK UCZNIÓW PODŁĄCZONYCH DO SIECI
Chcesz swoją dawkę Ibizy?
To nie alkohol.
Brawo. Idźcie na całość.
Super!
Gdzie Mencía?
Zabierz to. Oślepiasz mnie.
Uczy się.
Nie przyjdzie.
Żaden problem. Idę w tango.
Seksowny ten piłkarz.
Idę się napić.
Przyszedłeś.
Gdzie twoje uprzedzenia?
W szatni.
A niezachwiany heteroseksualizm?
Został na parkingu.
Uważaj, bo ci go ukradną.
Za ciasno związałeś.
Chodź.
Ile razy waliłeś konia, myśląc o tej chwili?
Co? Zgrywasz trudno dostępnego?
Zaczekaj. Ja tu rządzę.
Też bym myślała, że jesteś gejem.
Tylko się bawię.
Wszystko dozwolone.
Nie wiem. Mam wątpliwości.
Mogę je rozwiać?
To przeze mnie czy Patricka?
Sprawdź.
Brawo. Idźcie na całość.
Zabierz to. Oślepiasz mnie.
To nie było przekonujące?
- Serio? - Co?
Nie pozwól, żeby ktoś cię kontrolował i mówił, czego możesz próbować.
Czuję chemię między nami.
Co mówisz?
- Zwolnij, mistrzu. - Co?
Do tej bramki dziś nie trafisz.
Ale strasznie mnie podniecasz, wiesz?
- Też tego chciałaś. - Chciałam chcieć.
Ale już nie chcę.
Nawet po pijaku nie umiem się oszukać. Jestem większą lesbą, niż sądziłam.
A co z naszą chemią?
Niedługo powinniśmy wychodzić.
To musimy się śpieszyć, jeśli chcemy poeksperymentować.
Zrobisz to, o co poproszę?
Wiem, o której mamy wyjść, i nie jest to teraz.
Więc skończ z tymi humorami.
Wykorzystajmy nasz czas i zróbmy to, po co przyszliśmy.
Spełnisz moją prośbę?
Proszę.
Tylko jeśli ty spełnisz moją.
Co mam zrobić?
Chcę cię zobaczyć z dziewczyną.
Chodź.
Cześć.
- Piękne okulary. - Dzięki.
Ty masz ładną sukienkę.
- Mogę cię pocałować? - Jasne.
Hej!
Coś się stało? Czemu tak się denerwujesz?
- To nic. - Co się dzieje?
Pozwalam się krzywdzić, bo jestem głupi.
Niech więc dwaj skrzywdzeni głupcy pofruną razem!
Pokażmy, że nas nie zniszczą.
Co on wyprawia?
Myślisz, że to normalne?
Oczywiście.
Patrick jest sexy.
Obiecał, że przestanie pić.
- Cayetana. - Co?
To jego życie.
Jego wybór.
- To się odbija na tych, którym… - Którym co?
Którym zależy?
- Tak. - Którzy się martwią?
Którzy go kochają?
Omar.
Przyznaj się. To nic wielkiego.
Chodzi o to, że on w ogóle nie kocha siebie.
Posłuchaj…
Twoja kolej.
- Niedługo wychodzimy! - Nie marnuj czasu!
Zrobiłam to, co chciałeś. Teraz twoja kolej.
Chcę spróbować.
Będziesz trupem, jak twój ojciec nas złapie.
Dziś nic mi nie zrobi, bo zostaję tu.
Cholera, Ari!
Ty nawet nie martwisz się o mnie,
tylko o to, jak zareaguje mój ojciec. Chodzisz z nim czy ze mną?
- Chcesz jego stypendiów? - Nie jestem oportunistą.
- Twój ojciec na mnie stawia. - Ja też.
A na kogo ty stawiasz?
Kogo chcesz uszczęśliwić?
Teraz wiesz?
Szukasz mnie?
Jestem ci coś winien, prawda?
Jesteś na mnie zły?
Dlaczego?
Przez Rebe?
Nie pozwoliła mi pójść dalej. Jest bardzo seksowna.
Całowanie się z lesbijka to też eksperyment, prawda?
Jesteś zły? Serio?
Zawsze mówię serio.
Nie jestem zwykłym puszczalskim gejem.
A ty znowu o tym?
Tysiąc razy mówiłem, że jestem hetero.
Tak, słowami. A twoje oczy?
Twoje ręce?
Dotykasz mojego fiuta pod prysznicem, łapiesz mnie za tyłek w łóżku… Co to jest?
No nie wierzę.
Co?
Zabujałeś się we mnie.
Na maksa.
Ja? Nie ma mowy.
Nie zrobiłem niczego, czego nie zrobiłbym z kumplem.
Z jakimkolwiek. Zrobiłbym to z nim…
- Z nią zrobiłbym więcej. - Nie pocałowałeś mnie.
I nie pocałuję.
Z facetem się nie odważysz.
W takim razie
wypierdalaj do domu.
Pewnie, że się odważę.
Czyżby?
To dawaj.
Patrz.
Dokąd idziesz?
Przepraszam.
Dziś wszystko dozwolone.
To było miłe.
Czyj to smak?
Co robisz?
- Co ja robię? - Co to ma być?
- Co ty tu robisz? - Łamiesz dress code.
- Rozbierz się. - Daj mi spokój!
Przestań, proszę.
Nie niszcz tego, co zacząłeś.
- Najtrudniejsza jest sama decyzja. - Zostaw mnie.
Daj mi spokój.
Dać ci spokój?
Świetnie.
Przestaniesz?
Daj mi żyć!
Przestańcie.
Jak na sprzątaczkę, potrafisz robić niezły burdel.
Mencía! Dobrze, że jesteś! Będziesz się świetnie bawić!
- Musimy iść do domu. - Co?
- Tata kazał zabrać cię do domu. - Nie. Zostaję. Ty też.
Musimy iść.
Nie!
Cześć.
Kurwa.
Nic z tego.
Wyjdź stąd.
Przepraszam.
Nie, musisz wyjść.
- Potrzebowałem pieniędzy. - Ja też potrzebuję.
Posłuchaj.
- Grozili mi. - No i co?
Gdyby można było ci ufać, nikt by ci nie groził.
Naprawdę przepraszam.
Szukają mnie. Nie wiem, dokąd pójść.
Proszę.
Cholera.
Nie czuj się winny.
Życie jest po to, żeby się bawić,
relaksować i czuć się szczęśliwym.
Czujesz się szczęśliwy?
Skoro tak, to czemu ona ma ci mówić, co wolno, a czego nie wolno?
Czy jest twoją mamą? Nie!
Poza tym,
wszystko, co robisz,
jest idealne.
Gdyby ktoś robił dla mnie połowę tego, co ty dla niej,
nigdy bym go nie opuściła.
Poważnie.
Wiesz…
Na samą myśl robię się wilgotna.
Ale ty w ogóle mnie nie znasz.
Widzisz?
Nie kłamałam.
Oto jestem. Dla ciebie.
Kiedy zechcesz.
Dobrze?
Tato?
Co tutaj robisz?
Kto to zrobił?
Nie Samuel.
Zatem co robi Samuel?
Chroni kogoś?
A może ty…
chronisz Samuela?
Rebeka.
Co wiesz?
Napisy: Przemysław Rak