‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪อย่าไปเชื่อเขา
‪เขาก็พวกยึดถือเกียรติศักดิ์ศรีบ้าบอ
‪ซามูเอลไม่ได้ฆ่าเขา
‪คุณรู้ได้ยังไง
‪เพราะฉันรู้ว่าเขาไม่ได้ฆ่า
‪เพราะคุณรู้เหรอ
‪งั้นก็บอกผมมา
‪ใครเป็นคนฆ่า
‪นี่
‪ฟิลลิป
‪เป็นไงบ้าง
‪ก็…
‪พยายามทำใจอยู่ เธอล่ะ
‪ก็ดี ได้คิดถึงเรื่องที่ฉันพูดไว้รึยัง
‪เรื่องเกรต้า ครูแนะแนวน่ะ
‪เกรต้าเก่งมาก เป็นตัวเลือกที่ดีนะ
‪ไม่แน่ใจ ฉันขอผ่านดีกว่า
‪แต่ยังไงก็ขอบคุณ
‪ฟิลลิป
‪ถ้าไม่ขยับเลย แล้วจะเดินหน้าได้ยังไง
‪ถ้าไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว ฉันจะไม่…
‪คือฉันไปด้วยก็ได้
‪แต่เธอก็ต้องทำส่วนของเธอ
‪- โอเคนะ เอาจริง ‪- ก็ได้
‪- ฉันจะไป ‪- จริงเหรอ
‪กับเธอ
‪เธอต้องชอบเกรต้าแน่
‪- ทำงี้ผิดกฎหมาย ‪- เผด็จการชัดๆ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่รู้เลย
‪เขาคงมีเหตุผลของเขา
‪นี่มันอะไรกัน
‪โรงเรียนห้ามรวมตัวเกินสามคน ‪อธิบายมาว่าเกิดอะไรขึ้น
‪พอเราอัพเดทแอพโรงเรียน ‪มันเปิดใช้ฟังก์ชั่นระบุพิกัด
‪ข้อมูลเหล่านี้ถูกเก็บไว้ ‪เพื่อความปลอดภัยของพวกคุณ
‪เราไม่ใช่หมาหลงนะ ‪ไม่ต้องตามหาพวกเรา เบนฆามิน
‪ใช่เลย นั่นขนาดนายเป็นคนไม่สำคัญ
‪ฉันเป็นเจ้าของบริษัทกับอิบิซ่าอีกครึ่งเกาะ ‪อยากให้ฉันโดนลักพาตัวเหรอ
‪- พิกัดของพวกคุณเข้ารหัสไว้ ‪- แต่คุณจะรู้ตลอดเวลา
‪มีแต่คนในครอบครัวถึงจะเข้าดู ‪หรือได้รับอนุญาตให้ปิดได้
‪จริงเหรอ งั้นปิดของผมสิ
‪ถ้าเป็นเรื่องความปลอดภัย ผมก็เข้าใจ
‪พวกคุณมีเรื่องสำคัญกว่านี้ให้คิด
‪อีกสองวันจะต้องสอบวัดเกรด
‪- ส่วนใหญ่คะแนนแย่มาก ‪- ก็คุณหักคะแนนไม่มีเหตุผล
‪แล้วก็จะโดนหักคะแนนต่อ ชานา
‪เลิกบ่นแล้วไปทำอะไรซะบ้างดีมั้ย
‪คนที่ได้เกรดสูงสุด ‪จะได้เข้าโครงการฝึกงานที่ดีที่สุด
‪โห เยี่ยมเลย
‪- คะแนนเธอห่างไปเยอะ ‪- ไม่ได้เยอะขนาดนั้น
‪สลายการชุมนุม
‪- มาเถอะ ‪- กลับไปเรียนครับ
‪ไปเร็ว นักเรียน
‪กลับไปเรียนเลย ทุกคน เร็วเข้า
‪เมนเซีย
‪อย่าสละทุกอย่างที่มี ‪แค่เพราะอยากได้คำชมจากพ่อ
‪อย่าลืม
‪ทำยังไงก็ไม่เคยพอหรอก
‪ตอนนี้เธออาจจะเสียตัวตนของเธอไปแล้วนะ
‪ทุกคน พ่อฉันอาจจะเป็นคนคุมที่นี่
‪แต่อยู่นอกโรงเรียน เราเป็นคนคุม
‪ฉันขอเสนอให้จัดปาร์ตี้ใหญ่
‪ไม่คุมอะไร ไม่มีกฎ
‪เออ มีกฎของเรา
‪กฎข้อแรก ปิดพิกัดในมือถือ
‪เราทุกคนเปลี่ยนมือถือเป็นโหมดเครื่องบิน
‪และไหนๆ ก็จัดแล้ว
‪ห้ามแต่งตัวธรรมดาหรือใส่เครื่องแบบ
‪ที่จริง ห้ามใส่เสื้อผ้าเลยดีกว่า!
‪โหย พ่อเคน ณ ซาวน่ามั่นหน้าใหญ่ละ
‪แปลว่าให้ไปปาร์ตี้นู้ดเหรอ
‪แปลว่าเป็นปาร์ตี้ที่ทุกคนเป็นอิสระ
‪กฎข้อที่สอง
‪ห้ามเว้นระยะห่าง ‪เราทุกคนจะเข้าประชิดตัวกันเลย
‪ได้! ไหนๆ ก็โสด กำลังอยากได้พอดี
‪- ทีมร่านเนอะ ‪- ได้!
‪ไม่ได้ ต่อให้ไม่โสด ‪งานนี้ก็ทุกคนมีสิทธิ์กับทุกคน
‪กฎข้อสาม ทุกคนต้องลองของ
‪ทิ้งอคติ ปม และป้ายทุกอย่างไป
‪ทิ้งความน่าจะเป็นทางเพศไว้หน้าประตู
‪ไม่งั้นไม่ต้องมา
‪กฎต่อรองได้มั้ย
‪ซามู ฉันเป็นลูกเผด็จการ นายอยากลองเหรอ
‪เออ ช่างเหอะ แต่ฉัน…
‪ขอไม่เสี่ยงละกัน
‪คุณพี่ว่าไงฮะ
‪อยากไปจะแย่ละ
‪- น่าสนุกนะ ‪- ถ้าลังเลก็ไม่ต้องมา
‪อาริ มาคนเดียวเหอะ น่าจะสนุกกว่า
‪เชื่อฉัน
‪ก็ได้ ฉันไป
‪จริงดิ
‪งั้นก็เพอร์เฟกต์
‪ฉันจะให้อิซาดอร่าจองส่วนวีไอพี ‪นางจะเป็นดีเจเองเลย
‪คืนพรุ่งนี้
‪อะไรก็ได้ทั้งนั้น เอากะมันสิ!
‪ประวัติการทำงานของฉัน ‪ไม่ตรงกับที่พวกคุณต้องการนะคะ
‪ค่ะ เรารู้แล้ว
‪ได้ งั้นฉันจะพยายามช่วย
‪คุณมีสัมพันธ์ทางเพศกันอยู่รึเปล่า
‪เวร
‪รับรองได้ค่ะ ทุกอย่างเป็นความลับ
‪ฉันว่าเบนฆามิน ‪ไม่ได้ติดตั้งกล้องหรือไมโครโฟนไว้
‪ไม่ ตอนนี้เราไม่ได้คบกันแล้ว
‪แล้วสัมพันธ์กับคนอื่นล่ะ
‪ไม่มี
‪ไม่มีทั้งกับเธอหรือกับใครทั้งนั้น
‪ทำไมถึงไม่มี
‪หมายความว่าไง
‪ทำไมถึงไม่มีเซ็กซ์กับใครเลย
‪ก็แค่ไม่มี
‪ไม่ได้รู้สึกอยาก
‪เป็นเพราะคุณไม่ชอบผู้หญิงหรือ…
‪ใครก็ไม่เหมือนเธอ
‪ฟิลลิป ประวัติของคุณ…
‪- ประวัติอะไร ‪- ประวัติพฤติกรรม
‪รูปแบบพฤติกรรมที่เกิดกับ ‪ทั้งเอโลดี้และคาเยตาน่า
‪เรียกว่าเป็นการ "รุกหนักเกินไป" ได้มั้ย
‪ล่าเหยื่อ
‪ทั้งสองมีอะไรเหมือนกันคะ
‪- ผู้หญิงสองคนเหรอ ‪- พวกเธอ สถานการณ์ ทุกอย่าง
‪เราทั้งสองคนปฏิเสธเขา
‪ผมชอบคุณทั้งสองคนมากจริงๆ
‪และในทั้งสองกรณี คุณดื่มมากเกินไป
‪ใช่มั้ยล่ะ
‪เป็นไง ทุกอย่างโอเคมั้ย
‪ไปได้สวยใช่มั้ยล่ะ
‪คงงั้นมั้ง
‪เป็นอะไรไป
‪ไม่มีอะไร
‪ไปได้สวยใช่มั้ยล่ะ
‪- ฟิลลิป… ‪- เธอคิดว่ามันไปได้สวยใช่มั้ย
‪ไม่พอใจเพราะโดนสั่งห้ามดื่มเหล้าเหรอ
‪ไม่ ไม่เกี่ยวกับเหล้าเลย
‪มัน…
‪เป็นเรื่องที่…
‪เธอบอกว่าฉัน "ล่าเหยื่อ"
‪เธอมองฉันเป็นอย่างนั้นสินะ
‪นักล่า
‪ไม่นะ
‪ฉันตั้งใจจะสื่อว่าเวลาเธอดื่ม ฉันว่า…
‪เวลาที่เธอทำอะไรลงไปไม่รู้ตัว
‪บางทีเธอก็ทำตัวเป็นแบบนั้น แต่ไม่ได้เป็นทุกครั้ง
‪คาเย
‪เธอเคยตั้งใจจะยกโทษให้ฉันจริงๆ มั้ย
‪พูดจริงๆ น่ะนะ
‪ฟิลลิป ฉันก็กำลังทำใจอยู่เหมือนกัน
‪พูดจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะจบยังไง
‪แต่ตอนนี้ฉันเดินไปพร้อมๆ กับเธอ
‪เร็วเข้า นักเรียน! เร่งเท้า!
‪เรเบก้า วิ่ง!
‪จะฝึกไปแข่งโอลิมปิกเหรอ
‪โห พูดได้ด้วยว่ะ นึกว่าโดนตัดลิ้นไปแล้ว
‪โดนตัดมือด้วย เพราะตอบแชทก็ไม่ได้…
‪- แบบนี้ค่อยสมเป็นเธอหน่อย ‪- หมายความว่าไง
‪ไม่มีอะไร ช่างเถอะ
‪เออ ช่างแน่
‪เราคุยกันได้แค่เวลาเธออยากคุยเหรอ ‪จะปั่นหัวให้ฉันบ้าหรือไง
‪ไม่ๆ เอาที่เธอสบายใจ
‪ฉันฟังเสียงเธอในข้อความ 20 อัน ‪ที่ฝากไว้เมื่อวานก็เกินพอ
‪หรืออาจไม่พอ
‪ใจเย็นนะ โอเค ไม่ต้องห่วง
‪ฉันจะไม่ส่งอะไรไปแล้ว
‪บางทีฉันก็เป็นคนเยอะ ‪เวลาที่คนทำกับฉันแย่ๆ แล้วฉันไม่เข้าใจ
‪แต่ระวังล่ะ บางทีฉันก็ผึง ‪กดรีเซทแล้วก็ลากันขาดไปเลย
‪แล้วก็เพิ่งผึงขาดไป
‪เพราะงั้นเก็บข้อความพวกนั้นไว้ให้ดี
‪ตอนที่เธอนึกเสียดายแล้วโทรมา ‪ฉันจะบล็อกเบอร์ไปแล้ว
‪และเธอจะได้ยินเสียงฉัน ‪จากข้อความ 20 อันนั้นเท่านั้น
‪วิ่งเร็ว สาวๆ
‪จะไปก่อนรึเปล่า
‪ฉันไปเอง
‪หวัดดี
‪มาทำอะไรตรงนี้
‪อยากให้ฉันทำอะไรล่ะ
‪- อยากให้เราโดนไล่ออกหรือไง ‪- ตรงนี้ไม่มีกล้อง
‪แน่ใจเหรอ
‪เช็คมาแล้ว
‪พอเลย
‪เป็นอะไรไป
‪อย่าเครียดน่า
‪- ช่วงนี้เธอทำตัวเหมือนอิรา ‪- ส่วนเธอก็ทำตัวเหมือนพ่อฉัน
‪พร้อมจะไปปาร์ตี้นั้นจริงเหรอ
‪(อาเรียดนา บลังโก้)
‪(ซามูเอล การ์เซีย โดมิงเกซ)
‪อย่าๆ ไม่ต้องปิดปากหรอก
‪แม่ง ให้ตายสิ!
‪- ลูกสาวฉันอาจมีอะไรจะพูด ‪- พ่อ ออกไปซะ
‪สองคนนี้เข้าไปคุยกับฉันในห้อง
‪ทีละคน
‪เธอบอกว่าไม่มีกล้องไม่ใช่เหรอ
‪อย่าโง่น่ะ ฉันเช็คแล้วจริงๆ
‪ให้ตาย เวร!
‪แม่ง…
‪งานนี้ซวยแน่ บอกเลย
‪คิดจะพยายามอธิบายอะไรมั้ย
‪อธิบายไม่ได้ ทำได้แค่ขอโทษ
‪ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงว่าผมเสียใจจริงๆ
‪ฉันจะไม่เสียเวลาบอกว่าทำผิดกฎไปกี่ข้อ
‪- หนูรู้ค่ะ พ่อ ‪- อยู่นี่เรียกเบนฆามิน
‪- ครับ ‪- ไม่ได้เรียกมาคุยในฐานะครูใหญ่
‪แต่ในฐานะพ่อของอาเรียดนา
‪หนูเป็นคนโน้มน้าวเขาเอง
‪เกิดอะไรขึ้นกับลูก ทำไมกลายเป็นเด็กแรดแบบนี้
‪ความสัมพันธ์ของนายกับลูกสาวฉัน ‪จะไปถึงขั้นไหน
‪อะไรนะ
‪ตั้งแต่คบกับนาย ‪อาริกลายเป็นคนมุทะลุ คุมตัวเองไม่ได้
‪วันนึงเราอยู่ของเราดีๆ ‪รู้ตัวอีกทีก็โดนตีหัวแบะแล้ว
‪กับแม่ก็เกิดเรื่องนี้ ‪หนูกับแพทริคก็เกือบโดนด้วย
‪พ่อดูไม่ออกเหรอ หนูก็แค่เป็นตัวเอง
‪ทำสิ่งที่ตัวเองต้องการ
‪ไม่ต้องมาหาคำอธิบายอะไรกับหนู พ่อ
‪เบนฆามิน
‪ไปเรียนซะ
‪ฉันยังมีหวังในตัวนายนะ ซามูเอล
‪นายขยัน นายมีเป้าหมาย
‪แต่นายต้องตั้งสติ
‪ทั้งคู่ต้องตั้งสติ
‪ฉันอยากให้อาริกลับเป็นคนเก่า
‪แต่ถ้าฉันสั่ง ถ้าใช้ไม้แข็งกับอาริตอนนี้…
‪ผลจะออกมาตรงกันข้าม มันจะเลวร้ายกว่าเดิม
‪- แต่ถ้านายคุมอาริ… ‪- เธอไม่ยอมหรอก
‪เธอเป็นคนคุมเสมอ
‪ทำให้เธอเชื่อว่ายังทำได้สิ
‪แต่อย่าทำให้ฉันผิดหวัง
‪อีกครั้ง
‪สวัสดี
‪เฮ้ย มาทำอะไรตรงนี้
‪ขอโทษครับ
‪ผมแค่อยากได้อะไรกิน
‪ขอร้อง
‪ชื่อบิลาลใช่มั้ย
‪ยินดีที่รู้จัก ฉันชื่อโอมาร์
‪นายมาจากไหน
‪โคโมเรส
‪ที่ไหนนะ
‪โคโมเรส
‪ไม่เคยได้ยินเลย ฉันมาจากปาเลสไตน์
‪เขาให้ออกมาจากที่พักเหรอ
‪คนมันเยอะไป
‪ไม่มีใครถามถึงหรอก
‪ไม่ได้อยากมีปัญหา
‪แค่อยากได้งานทำ
‪ฉันอาจจะช่วยได้
‪นายล้างจานกับถูพื้นได้ใช่มั้ยล่ะ
‪ได้เลย
‪โอเค หมดเวลาพักเที่ยงแล้ว
‪ขอบคุณ ขอบคุณมาก
‪ไม่ต้องขอบคุณ ไปทำงานไป
‪มาเร็ว ให้ไว
‪ฉันไม่เข้าใจแฮะ
‪นายขนเหล้ามาให้เรา แต่ไม่คิดจะมางาน
‪ห้ามดื่มแอลกอฮอล์
‪ฉันสัญญาเอาไว้
‪สัญญากับใคร ยัยสาวใช้น่ะเหรอ
‪ใครนะ
‪ภารโรง เจ้าหน้าที่ทำความสะอาด ‪คนใช้ แม่บ้าน…
‪โอเค เก็ทละ
‪นางอาจจะเป็นแม่มดจริงด้วย
‪ถือไม้กวาดแล้วฟาดรัวๆ
‪โอเค ฉันไปละ ขอให้สนุกนะ
‪นายพยายามหนักไปและเลือกสาวผิดคน
‪พอแล้ว
‪- คาเยตาน่าเขา… ‪- ใช่ นางคือ…
‪คนที่ทิ้งนายไปตอนที่นายต้องการนางมากที่สุด
‪ไม่ เขาไม่ได้ทิ้งฉัน
‪เขาพูดไว้ชัดเจน
‪เขาก็ต้องใช้เวลาทำใจเหมือนกัน ‪และเขาอยากทำไปข้างๆ ฉัน
‪ข้างๆ นาย
‪แต่ไม่ได้อยู่กับนาย
‪ไม่พอใจเหรอ
‪ชั่วโมงละสิบยูโร
‪ครับ ขอบคุณ
‪ไม่เป็นไร
‪แน่ใจเหรอว่าพอใจแล้ว
‪พรุ่งนี้ได้อีกมั้ย
‪พรุ่งนี้…
‪ไม่ พรุ่งนี้ฉันหยุด
‪ฉันจะโทรไป โอเคนะ งานไม่ได้มีทุกวัน
‪เอาอาหารกลับไปมั้ย
‪มีของเหลือเยอะ ยังไงเขาก็ทิ้ง…
‪ไม่หรูอะไรหรอก พาสต้านิดหน่อย ขนมปัง
‪แต่ก็ยังเป็นของกิน
‪เอาพาสต้าหรือเบอร์เกอร์
‪ขอโทษครับ
‪ผมต้องใช้เงิน
‪ไปให้พ้น
‪ขอโทษ ผมไม่ได้อยากขโมย ผมจำเป็น
‪- ช่วยไปให้พ้น ‪- ผมขอโทษ
‪โอมาร์ มีพวกมาเฟีย…
‪ไสหัวไป!
‪เวร
‪เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก
‪หมายความว่าไง
‪อย่าไว้ใจคนแปลกหน้าสุ่มสี่สุ่มห้า
‪ทำไมคนเราถึงทิ้งโอกาสที่ได้รับ
‪ไม่รู้
‪จะไปรู้ได้ไง
‪หมายความว่าไงวะ
‪พรุ่งนี้มีสอบใหญ่ ‪แต่นายยังตั้งใจจะไปปาร์ตี้ให้ได้
‪- ฉันรู้ ซามู แต่… ‪- เอาเหอะ ฉันต้องท่องหนังสือ
‪ออกไปแล้วปิด…
‪- ไม่ ‪- ขอดูหน่อย
‪เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวสำหรับคืนนี้นะ
‪คืนนี้เหรอ
‪งานปาร์ตี้ไง
‪- หรืออาจจะสั้นไปหน่อย ‪- คิดงั้นเหรอ
‪ฉันว่านี่ก็โอเค ‪แต่แพทริคชอบแต่งให้มันดูมีคลาส
‪แล้วคืนนี้มันปาร์ตี้ของเขาน่ะ
‪- ปาร์ตี้ของแพทริค ‪- อาริ
‪- ไปกันยัง ‪- ไป
‪แพทริค!
‪เดี๋ยวตามไป
‪เห็นว่านายจะจัดปาร์ตี้
‪ไม่คิดจะชวนฉันเหรอ
‪- นายไม่อินหรอก ‪- ทำไม
‪ปาร์ตี้นี้เน้นคนที่เป็นอิสระ
‪เน้น…
‪รู้จักคนใหม่ๆ
‪จูบ เล่นยา โยกย้ายเข้าจังหวะแนบชิดกัน…
‪เป็นเรื่องของการทดลอง
‪โดยไม่มีความกลัว อคติ กฎ
‪สำหรับคนกล้าเท่านั้น
‪งั้นฉันก็ต้องไป
‪นายอาจจะต้องลองอะไรบ้าง
‪งั้นก็จะลอง
‪ลองจริงเหรอ
‪เห็นนะว่าขาสั่นไปหมดละ
‪รอดูนายปอดแหกเลยตัวสั่นน่ะสิ
‪คืนน้ีเจอกัน
‪การกำจัดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทั้งหมด ‪เป็นการตัดสินใจที่มีความรับผิดชอบมาก
‪ฟิลลิป
‪ฟังเราอยู่รึเปล่า
‪มีอะไรอยากพูดไหม
‪เอ่อ ที่จริงก็มี
‪ผมมีคำถาม เกรต้า ถามคาเยตาน่าด้วย
‪เรื่องที่เราทำกันอยู่…
‪หมายถึงที่มาคุยกันนี่เหรอ
‪ใช่ การที่มานั่งฟังคุณพูดว่าผมทำอะไรผิดแค่ไหน
‪ฉันว่าฉันไม่เคยใช้คำว่า "ผิด" หรือ "ถูก"
‪แต่นั่นแหละ ‪ถ้าคุณบอกว่าผมต้องเปลี่ยนตัวเองยังไง
‪ระหว่างที่คาเยฟังไปพยักหน้าไป
‪งั้นก็ไม่ต่างกับส่งพีดีเอฟและคำสั่งมาให้
‪ผมไปทำจากที่บ้านก็ได้
‪มีเรื่องอะไร
‪เธอไม่คิดอยากจะอยู่กับฉันใช่มั้ย
‪อะไรนะ
‪เธอไม่ได้อยากอยู่กับฉัน เคียงข้างกันจริงๆ
‪ไม่คิดจะจับมือฉันไปตลอดทางอะไรงั้นใช่มั้ย
‪ฉันก็ยังนั่งอยู่ตรงนี้ไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ แต่…
‪ฉันหมายถึงแบบที่เราเคยเป็น
‪เป็นแฟนกัน เราสองคน
‪ฟิลลิป เธอต้องทำเรื่องนี้เพื่อตัวเอง
‪ไม่ใช่เพื่อฉัน ไม่ใช่เพื่อกลับมาหาฉัน
‪อ้อ ก็อยากได้ยินแค่นั้นแหละ
‪ขอบคุณมากนะ เกรต้า
‪ขอบคุณทั้งสองคน
‪จะทำอะไรน่ะ
‪จะไปปาร์ตี้รึเปล่า
‪เพราะฉันว่าเธออาจจะ ‪อยากกลับบ้านไปท่องหนังสือ
‪ที่จริง ฉันเป็นฝ่ายอยากท่องหนังสือ
‪พูดอะไรของเธอ
‪ก็ เวลาไม่อยู่กับเธอไม่ค่อยได้อ่านอะไร ‪ต่อให้อยู่ด้วยกันก็สมาธิหลุดง่าย
‪เธอต้องการอะไรกันแน่
‪ฉันต้องการ…
‪อยากลองใหม่
‪ขอโทษนะ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าตอนนั้นทำอะไรอยู่
‪หรือทำแล้วจะมีผลอะไรตามมา
‪และ…
‪ฉันคิดถึงเธอ
‪เธอไม่คิดถึงฉันเหรอ
‪สักนิดก็ไม่คิดเหรอ
‪คือฉันก็ไม่ได้คิดถึงมากขนาดนั้น แต่…
‪เข้าเรื่องซะที
‪คืนนี้มาที่บ้านนะ
‪เมนเซีย รอบนี้ฉันต้องให้เธอ ‪เป็นฝ่ายเข้าหาฉันบ้าง
‪มาที่ปาร์ตี้
‪เมนเซีย ฉันก็อยากลองใหม่เหมือนกัน
‪แต่ฉันวิ่งหางกระดิกไปหา ‪ทุกครั้งที่เธอผิวปากเรียกไม่ไหว
‪ทำไม่ไหวจริงๆ ‪เพราะงั้นถ้าเธอเอาจริง มาปาร์ตี้
‪ถ้าเธอแคร์จริงๆ มาสิ
‪ฉันขอแค่นั้นแหละ
‪มางาน
‪โอเค
‪อห.
‪ใช่ แต่เราจะอยู่แค่แป๊บเดียวนะ
‪อลังการเนอะ
‪โอเค วัยรุ่นทุกคน สนใจทางนี้หน่อย
‪ฉันมาย้ำอีกทีว่า
‪คืนนี้…
‪ไม่มีกฎอะไรทั้งนั้น!
‪ไม่มีเวลาปิด!
‪ไม่มี…
‪การเว้นระยะห่าง
‪อารยะขัดขืนจงเจริญ!
‪ความเข้าถึงจงเจริญ!
‪ถ่ายรูปไปเลย
‪ถ่ายคลิปก็ได้!
‪แต่อย่าเพิ่งลงคืนนี้
‪เปิดโหมดเครื่องบินไว้
‪ตลอดงานนะ
‪อย่าให้ใครรู้ว่าเราอยู่ไหนกัน
‪พรุ่งนี้ทุกคนจะได้เห็นว่าพวกเราเป็นอิสระ!
‪ในปาร์ตี้นี้…
‪จะเอาอะไรก็ได้ทั้งนั้น!
‪(โหมดเครื่องบิน)
‪(พ่อ) ‪(แพทริค)
‪เอายาชมพูจากอิบิซ่ามาฝากทุกคนเหรอ
‪รู้จริงนะเนี่ยว่าปาร์ตี้ต้องเล่นยังไง
‪(แพทริค)
‪เมนเซีย!
‪พี่ชายลูกเขาบ้าไปแล้วเหรอ
‪เขาอยู่ไหน
‪หนูไม่รู้
‪แน่สินะ
‪(ไม่มีนักเรียนอยู่ในระบบ)
‪อยากลองของอิบิซ่ามั้ยคะเธอ
‪ไม่ใช่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์นะ
‪เยี่ยม เจ๋งมาก! พยายามเข้า!
‪สุดๆ!
‪เมนเซียอยู่ไหน
‪อย่าสาดไฟใส่ ตาจะบอด
‪ท่องหนังสืออยู่
‪นางไม่มาหรอก
‪ไม่มีปัญหา ทีมร่าน
‪นักบอลนั่นแซ่บดีนะ
‪หาอะไรดื่มหน่อยดีกว่า
‪อ้าว นายมาจริงๆ
‪เอาอคติไปไว้ไหน
‪ทิ้งไว้ห้องฝากเสื้อโค้ท
‪แล้วความเป็นชายไม่เกย์แท้ล่ะ
‪จอดไว้หน้าร้าน
‪ระวังนะ เดี๋ยวโดนขโมย
‪คับไปนะ
‪ตามมาสิ
‪นายชักว่าวแล้วคิดถึงจังหวะนี้มากี่รอบ
‪ว่าไง
‪คิดจะเล่นตัวเหรอ
‪รอเถอะ ที่นี่ฉันคุม
‪เป็นฉันก็คิดว่านายเป็นเกย์เหมือนกัน
‪แค่ลองเล่นๆ
‪วันนี้อะไรก็ได้ไง
‪ไม่รู้สินะ
‪ฉันก็ยังสงสัยอยู่
‪ฉันพอจะช่วยได้มั้ยล่ะ
‪ทำงี้เพราะฉันหรือเพราะแพทริค
‪ลองดูเองสิ
‪ดีมาก สุดยอด! เต้นให้มันส์ เยี่ยมเลย
‪อย่ามาสาดไฟใส่ ตาจะบอด
‪ว่าไง ยังไม่เชื่ออีกเหรอ
‪- อาริ เอาจริงเหรอ ‪- อะไร
‪อย่ายอมให้ใครมาคุมเธอ ‪อย่าให้เขามาสั่งว่าลองอะไรได้ไม่ได้
‪เวร เรามีเคมีดีต่อกันจริงๆ
‪ว่าอะไรนะ
‪- อย่าเพิ่งวู่วาม ‪- อะไรล่ะ
‪พอเลย คืนน้ีไม่ได้ยิงประตูฉันหรอก
‪แต่เธอทำฉันขึ้นเป็นบ้า
‪- ก็อยากเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ‪- อยากจะอยากอยู่
‪แต่ไม่อยากและไม่มีทางอยาก
‪เมาขนาดนี้ฉันหลอกตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪ปรากฏว่าฉันตีแต่ฉิ่งยิ่งกว่ามโหรี
‪แล้วเคมีของเราล่ะ
‪เราควรต้องรีบกลับกันแล้ว
‪งั้นก็ต้องรีบทดลองให้ครบเนอะ
‪เธอจะยอมทำทุกอย่างที่ฉันขอรึเปล่า
‪ฉันรู้ดีว่าจะกลับเมื่อไหร่และยังไม่ใช่ตอนนี้
‪เลิกทำหน้าเบื่อเสียที
‪ไหนๆ มาแล้วก็ฉวยโอกาส ทำอะไรที่อยากทำ
‪จะทำตามที่ฉันขอมั้ย
‪ขอร้อง
‪ทำต่อเมื่อเธอยอมทำตามที่ฉันขอด้วย
‪เอาอะไร
‪ฉันอยากเห็นเธอเล่นกับสาวคนอื่น
‪มาเลย
‪หวัดดีจ้ะ
‪หวัดดี
‪- แว่นสวยจัง ‪- ขอบใจ
‪ฉันก็ชอบชุดเธอ
‪- ขอจูบได้มั้ย ‪- ได้อยู่แล้ว
‪นี่ นาย!
‪เป็นอะไร
‪ทำไมหงุดหงิดขนาดนี้
‪- ไม่มีอะไร ‪- มีอะไร
‪ฉันปล่อยให้คนทำฉันเจ็บ ‪เพราะฉันมันเฮงซวย
‪งั้นคนเฮงซวยอย่างเราก็ควรจะเมาด้วยกัน
‪เอาให้พวกนั้นเห็นว่าเล่นอะไรเราไม่ได้
‪เขาทำอะไรน่ะ อะไรเนี่ย
‪นายว่าเรื่องแบบนี้ปกติมั้ย
‪ปกติอยู่แล้ว
‪แพทริคเป็นคนแซ่บเว่อร์
‪อะไรนะ ไม่ใช่ โอมาร์ ‪เขาสัญญากับฉันว่าจะเลิกดื่ม
‪- คาเยตาน่า ‪- อะไร
‪นั่นชีวิตของเขา
‪ทางเลือกของเขา
‪- การตัดสินใจของเขาส่งผลต่อคน… ‪- คนที่ทำอะไร
‪คนที่แคร์เหรอ
‪- ใช่ ‪- คนที่เป็นห่วงเขาเหรอ
‪คนที่รักเขาเหรอ
‪โห โอมาร์…
‪เอาเลย พูดออกมาสิ ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪นั่นไม่ใช่ปัญหา ‪ปัญหาคือเขาไม่รักตัวเองเลย
‪คืองี้นะ คาเย…
‪ตาเธอ
‪- เอาอะไร เราจะรีบกลับกันแล้ว ‪- อย่าโกงเวลาสิ
‪ซามูเอล ฉันทำตามที่ขอแล้ว ตอนนี้ตาเธอ
‪ฉันอยากลองยา
‪ได้ลองตายน่ะสิถ้าพ่อจับได้
‪ไม่ วันนี้พ่อไม่ฆ่าฉันหรอก เพราะฉันอยู่ที่นี่
‪ให้ตาย อาริ!
‪ซามูเอล เธอไม่เป็นห่วงฉันด้วยซ้ำ
‪เะอห่วงแต่ปฏิกิริยาของพ่อ ‪ตกลงเป็นแฟนฉันหรือแฟนพ่อ
‪- ทุนการศึกษา การฝึกงาน… ‪- ฉันไม่ใช่คนฉวยโอกาส
‪- พ่อเธอวางเดิมพันไว้กับฉัน ‪- ฉันก็เหมือนกัน
‪แล้วเธอล่ะ วางเดิมพันกับใคร
‪อยากทำให้ใครมีความสุขกันแน่
‪ชัดเจนพอรึยัง
‪(อาเรียดนา บลังโก้)
‪(ซามูเอล การ์เซีย โดมิเกซ)
‪(แพทริค บลังโก้)
‪มองหาฉันอยู่เหรอ
‪ฉันมีเรื่องติดค้างกับนายใช่มั้ยล่ะ
‪โกรธฉันเหรอ
‪ทำไม
‪เพราะเรเบเหรอ
‪นางไม่ยอมให้ฉันจบงานด้วยซ้ำ ‪ทั้งที่สวยขนาดนั้น
‪อีกอย่าง ลองจีบเลสเบี้ยนก็นับว่า ‪เป็นการทดลองใช่มั้ย
‪นายโกรธเหรอ เอาจริง
‪ฉันเอาจริงเสมอ
‪ฉันไม่ใช่พวกยั่วเยเกย์หลบในไปเรื่อย
‪ว่าไงนะ
‪ฉันบอกเป็นพันครั้งแล้วว่าฉันไม่ใช่เกย์
‪ใช่ บอกด้วยคำพูด แต่สายตาของนายล่ะ
‪มือของนายด้วย
‪นายจับน้องชายฉันตอนอาบน้ำ
‪จับก้นฉันตอนอยู่บนเตียงนาย…
‪นั่นมันอะไรวะ
‪เอาจริงเหรอเนี่ย
‪อะไร
‪นายตกหลุมรักฉันแล้วสิ
‪หนักด้วย
‪ฉันเนี่ยนะ ไม่มีทาง
‪ฉันไม่ได้ทำอะไรกับนาย ‪แบบที่จะไม่ทำกับเพื่อนเลย
‪เพื่อนคนไหนก็ได้ ทำกับเขาก็ได้…
‪- กับเธอ ฉันจะทำมากกว่า… ‪- เออ แต่นายไม่ได้จูบฉันด้วยซ้ำ
‪และฉันก็จะไม่จูบนาย
‪นายไม่กล้าแลกลิ้นกับผู้ชายน่ะสิ
‪งั้นก็
‪ไสหัวกลับบ้านไป
‪กล้าอยู่แล้ว
‪กล้าเหรอ
‪ขอดูหน่อย
‪ดูให้ดี
‪จะไปไหน
‪ขออนุญาตนะ
‪คืนนี้อะไรก็ได้ใช่มั้ย
‪โห สุดยอดเลย ซามู
‪จูบแล้วคิดถึงใครอยู่กันแน่
‪ทำอะไรน่ะ
‪- ฉันทำอะไรเหรอ ‪- เออสิ ฟิลลิป ทำบ้าอะไรอยู่
‪- เธอมาทำอะไรที่นี่ ‪- เธอทำผิดกฎเครื่องแต่งกาย
‪- ถอดออกเสียหน่อย ‪- อย่ามายุ่ง!
‪หยุดเลยได้มั้ย
‪ฟังฉันนะ อย่าเพิ่งถอดใจตอนนี้
‪- ความต้องการเปลี่ยนตัวเองมันยากสุด ‪- อย่ามายุ่ง
‪อย่ามายุ่ง คาเย โอเคมั้ย
‪อย่ายุ่ง…
‪เพอร์เฟกต์
‪หยุดทีได้มั้ย
‪ให้ฉันสนุกกับชีวิตหน่อย
‪- อะไร ‪- นายจะทำอะไรน่ะ หยุดนะ
‪อุตส่าห์เป็นแม่บ้านทำความสะอาด ‪แต่ดันทำเรื่องเละเทะเก่ง
‪เมนเซีย ดีใจจังที่เธอมา เดี๋ยวสนุกมากแน่
‪- อาริ เราต้องกลับบ้านแล้ว ‪- อะไรนะ
‪- พ่อบอกให้ฉันมาพาพี่กลับบ้าน ‪- ไม่ ฉันจะอยู่ต่อ
‪- เธอก็ด้วย ‪- อาริ เราต้องไปแล้ว
‪บอกว่าไม่เอาไง!
‪หวัดดี
‪เวร
‪ไม่ได้
‪ไม่ได้ ออกไปจากที่นี่
‪ผมขอโทษ
‪ไม่ ออกไปซะ
‪- ผมต้องการเงิน ‪- เออ ฉันก็ต้องใช้เงินเหมือนกันว่ะ
‪ฟังผมก่อน
‪- ผมโดนขู่ ‪- แล้วไง
‪ถ้านายเป็นคนน่าไว้ใจก็คงไม่มีใครขู่
‪ผมขอโทษจริงๆ
‪พวกนั้นจะมาล่าเอากับผม ‪ผมไม่รู้จะไปที่ไหนแล้ว
‪ขอร้อง
‪แม่ง
‪อย่ารู้สึกผิด
‪ชีวิตมีไว้ใช้
‪ผ่อนคลายและแฮปปี้
‪แล้วก็รู้สึกแฮปปี้ใช่มั้ยล่ะ
‪ถ้าใช่ ยัยนั่นเป็นใครถึงจะมาบอกว่า ‪อะไรถูกหรืออะไรผิด
‪นางเป็นแม่เหรอ ก็ไม่ใช่
‪อีกอย่าง
‪เธอก็แค่…
‪เพอร์เฟกต์
‪ถ้ามีคนทำเพื่อฉัน ‪แค่ครึ่งเดียวของที่เธอทำเพื่อนาง
‪ฉันไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่
‪พูดจริง
‪คือว่า…
‪แค่คิดก็แฉะไปหมด
‪แต่เธอไม่ได้รู้จักฉันเลย
‪เห็นมั้ย
‪ฉันไม่ได้โกหก
‪ฉันพร้อม เพื่อเธอ
‪ไม่ว่าเธอจะเอาตอนไหน
‪โอเคนะ
‪พ่อ
‪มาทำอะไรที่นี่
‪ใครเป็นคนทำ
‪ไม่ใช่ซามูเอล
‪งั้นซามูเอลทำอะไรอยู่ เรเบก้า
‪เขาปกป้องใครอยู่เหรอ
‪หรือคุณ…
‪ปกป้องเขาอยู่
‪เรเบก้า
‪คุณรู้อะไรมา
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม