‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เรเบก้า) ‪(ฉันอยู่ที่คลับ)
‪เรเบอยู่ที่คลับ
‪เพอร์เฟกต์ พวกเราอยู่กันแถวนี้ ‪ยิ่งน้อยคนยิ่งดี
‪เฮ้ย ถ้าเบนฆามินบอกว่าโดนตำรวจเพ่ง ‪ก็ปล่อยให้โดนไปเหอะ
‪- เราก็รูดซิบปากไป ‪- เบนฆามินไม่ใช่คนลงมือ
‪ถ้าไม่ใช่ไอ้นาซีก็ต้องเป็นกุซแมน ‪อยากให้กุซแมนรับโทษเหรอ
‪ไม่ใช่อยู่แล้ว
‪เลือกเองนะ
‪เราโทษฟิลิปได้เสมอ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
‪ทั้งเรื่องข่มขืนและเรื่องนี้
‪- ไม่ว่าข้อหาอะไร มันก็รอด ‪- หุบปาก
‪ซามู จะให้ใครโดน
‪(ตำรวจ - ห้ามเข้า)
‪อิวาน เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
‪- คุยกันก่อนได้มั้ย ‪- ไม่ได้
‪แต่อาริ ฉัน…
‪คือว่า จริงๆ แล้วฉัน…
‪อิวาน อย่าเข้ามาใกล้ฉันอีก
‪เข้าใจนะ
‪อ้าว สองคนนี้มาทำอะไรที่นี่
‪มิเกล บอกผู้หมวดว่าเราจะปล่อยทุกคนกลับบ้าน
‪(ประมูลการกุศล)
‪ทีนี้เราก็ต้องแยกย้ายกันไป
‪- กรุณาอยู่ช่วยประสานงานก่อนนะครับ ‪- ได้ครับ
‪ไหวมั้ยเนี่ย
‪เป็นอะไรไป
‪ทำไมถึงเปียกชุ่มทั้งตัวมาแบบนี้
‪ทุกคนกลับบ้านได้แล้วครับ
‪เป็นอะไรรึเปล่า
‪เปล่าค่ะ สบายดี
‪แล้วถ้าพ่อเป็นคนฆ่าเขาล่ะ
‪พ่อเราเนี่ยนะเป็นฆาตกร
‪เอ่อ อาร์มันโดทำอาริเกือบตาย ‪และหลังจากสิ่งที่เขาทำกับฉัน…
‪เอาจริงเหรอ เมนเซีย
‪เหนื่อยที่จะเป็นเด็กดีของพ่อแล้วเหรอ
‪- ใช่รึเปล่า ‪- เปล่า
‪พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน
‪ถ้าไม่เข้าข้างกัน ใครจะเข้าข้าง
‪แต่เราก็ไม่ควรหักหลังกันด้วยนะ
‪พูดเรื่องอะไรน่ะ
‪ใจเย็น ฉันก็ไม่คิดว่าพ่อทำหรอก
‪ถึงยังไง เราก็ยังเป็นครอบครัวเฮงซวยเดิม
‪เขาเป็นอะไรของเขาน่ะ
‪อาริ
‪คุยกันหน่อยได้มั้ย
‪คือ…
‪ไม่ได้
‪นี่
‪อ้าว เป็นไงเพื่อน
‪- นั่งด้วยได้มั้ย ‪- ได้สิ เชิญนั่งเลย
‪แน่ใจนะ
‪ถ้านายมีเรื่องอยากระบาย รู้นะว่าพึ่งฉันได้ตลอด
‪ในฐานะเพื่อน
‪ฉันโคตรโง่เลย มานั่งร้องไห้แบบนี้
‪ใจเย็น ระบายมันออกมา
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้นายเสียใจ
‪ฉันอยากพูดให้ชัดๆ
‪เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยคุยกัน
‪ทีนี้เล่ามาสิว่ามีปัญหาอะไร
‪เรื่องอาริใช่มั้ยล่ะ
‪มาเร็ว ไปนอนเล่นบนสนามกันดีกว่า
‪ฉันต้องทิ้งคนที่ฉันแคร์ไปเยอะมาก ‪ทุกครั้งที่พ่อเปลี่ยนทีมฟุตบอล
‪ฉันแคร์นายกับอาริมาก ‪แต่กลับเสียไปทั้งคู่โดยไม่ต้องไปไหนเลย
‪ฉันยังอยู่ตรงนี้ อย่าพูดบ้าๆ
‪ฉันจะมองหาใครไปทำไม
‪ถ้าอาทิตย์หน้าฉันอาจจะต้องไปอยู่ดูไบ
‪หรือที่ไหนก็ไม่รู้
‪ใช่
‪เรื่องของฉันมันตรงข้ามเลย
‪ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ‪ฉันค้นหาคนที่มีค่าควรจะให้ใจ
‪แต่ยังไงก็ไม่มีหวัง
‪อย่างน้อยนายก็ได้เยไปด้วยในระหว่างนั้น
‪เอาจริง ฉันไม่เข้าใจ
‪เพราะเราสองคนจูนกันไม่ติดไง
‪ทุกคนต่างมองกันคนละทิศ
‪ดูอย่างเราสองคนสิ
‪ฉันตกหลุมรักนาย
‪นายตกหลุมรักแฝดฉันที่บังเอิญมีแฟนแล้ว
‪ส่วนอาริ นางก็เอาหลายทางพร้อมๆ กัน
‪นายตามหาอะไรอยู่กันแน่
‪ในตัวผู้ชายที่จะรักเหรอ
‪เขาต้องรักฉันให้สมกับที่ฉันควรได้รับ
‪แบบที่ฉันจะรักตอบเขา
‪ฉันอยากรู้สึกเหมือนฉันเป็นคนสำคัญที่สุด ‪และทำให้เขารู้สึกว่าเขาเป็นของฉัน
‪ฉันอยากทุ่มทั้งชีวิต
‪นายล่ะ มองหาอะไรในผู้หญิง
‪สิ่งที่นายกับฉันมีน่ะ
‪การสื่อใจถึงกันได้
‪สามารถคุยกันได้ทุกเรื่อง ‪หรือไม่คุยก็ยังอยู่ได้
‪ความสงบ
‪ความใกล้ชิด
‪โดดเรียนกันดีมั้ย
‪ไปใช้เวลาดีๆ ด้วยกัน
‪ได้
‪ไปกันเลย
‪ถ้าจะช่วยทำให้เนียนกว่านี้หน่อยก็ดี
‪นิดเดียวก็ได้
‪อ้อ แหง
‪ว่างมากจนต้องมาคุ้ยขยะหาเรื่องแล้วเหรอ
‪รู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงใช้ยา เพราะฉันใช้ได้
‪ยาช่วยให้ฉันหัวโล่งและมีพลังกว่าเดิม
‪ฟิลิปรู้รึเปล่า
‪อยากไปถามเขามั้ยล่ะ
‪อยากรู้คำตอบของเขารึเปล่า
‪ฉันไม่อยากให้เธอเป็นตัวถ่วงเขา
‪น่ารักจริง
‪ไม่ต้องห่วง เบบี๋ อยู่กับฉันเขาแฮปปี้
‪แฮปปี้มากเลย
‪รู้มั้ยว่าทำไม
‪เพราะฉันทำให้เขาเห็นแค่ด้านที่ดีที่สุดของฉัน
‪ตลอดเวลา
‪เราเจอโทรศัพท์มือถือในทะเลสาบ
‪ใกล้กับจุดที่ศพลอยขึ้นมา
‪เราเชื่อว่านั่นเป็นมือถือของ ‪อาร์มันโด เดอ ลา ออสซา
‪เราเริ่มเรียกข้อมูล ประวัติการโทร ข้อความ
‪ผมต้องขอดูมือถือของคุณด้วย
‪ของผมเหรอ ทำไม
‪เพื่อเอาไปเทียบกับของเดอ ลา ออสซา
‪มีอะไรให้คุณสงสัยผม
‪เราแค่เทียบข้อมูลกันเท่านั้น
‪ข้อมูลของคุณ โรงเรียน ‪องค์กรที่เดอ ลา ออสซาบริหารอยู่
‪ผมไม่ได้ทำอะไร
‪งั้นคุณก็ควรรีบให้ความร่วมมือเป็นคนแรก
‪ได้สิ
‪ขอบคุณครับ
‪มีโทรศัพท์เบอร์อื่นมั้ย ‪เบอร์ที่อาจจะเอาไว้ใช้ทำงาน
‪ไม่มี มีแค่เบอร์เดียว
‪พ่อคะ
‪อาริ ใจเย็น ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪ผมออกไปคุยกับลูกข้างนอกได้มั้ย
‪เชิญเลย
‪เกิดอะไรขึ้นคะพ่อ
‪ไม่มีอะไร พ่อไม่มีอะไรต้องปิด
‪ไม่ต้องห่วง เชื่อพ่อเถอะ ให้เขาหาไป
‪เลิกเรียนแล้วพาซามูเอลมาหาพ่อ
‪ทำไมต้องพาซามูลเอลไปด้วย
‪ทำตามที่พ่อบอกเถอะ
‪ไปเร็ว ไปเรียนได้
‪เมนเซีย ลูกอยู่ก่อน
‪หนูเหรอ ทำไม
‪หนูก็อยู่ได้นะ หนูโดดเรียนได้ไม่เป็นไร
‪ไม่ พ่อแค่อยากคุยกับน้อง
‪หนูทำอะไรผิดอีกล่ะ
‪ช่วยพ่อหน่อย
‪น่าจะเลือกลูกสาวผิดคนแล้วนะ
‪ไม่ผิด อาริจะเข้าข้างพ่อเสมอ แต่…
‪ตอนนี้พ่อต้องการคนช่วย
‪และอาริทำไม่ได้
‪พ่อโกหกสารวัตรไป
‪พ่อบอกว่ามีมือถือเครื่องเดียว ‪แต่อีกเครื่องอยู่ในกระเป๋า
‪ช่วยหยิบไปหน่อย
‪เอาไปซ่อนไว้ให้ดี
‪รู้ใช่มั้ยว่าพ่อไม่ได้ฆ่าเขา
‪ใครจะปล่อยให้ผู้ต้องหาฆาตกรรม ‪เป็นผู้บริหารบริษัทสินทรัพย์
‪หรืออยู่ในตำแหน่งนี้ ‪ดูแลการศึกษาลูกๆ ของพวกเขา
‪โลกนี้มีวิธีลงโทษคนหลายทาง
‪ไม่ใช่แค่จับขังคุก
‪ซามูเอล นายเคยบอกฉันว่า…
‪อาร์มันโดจะไม่มีทางกลับมาแล้ว ‪นายพูดอย่างมั่นใจมาก
‪นายรู้แน่รึเปล่าว่าเขากลับมาไม่ได้
‪ผมแค่พูดให้กำลังใจคุณ
‪ผมเห็นความกลัวในสายตาของอาริ
‪อาร์มันโดตายในคืนก่อนปีใหม่
‪ทำไมกุซแมนถึงไปหลังจากนั้นแค่ไม่กี่วัน
‪- พ่อคะ… ‪- ไม่
‪พ่อไม่ได้ตัดสินใคร พ่อชื่นชมเขาต่างหาก
‪แต่ก็เชื่อว่าการปกปิดตัวคนผิด
‪เปลี่ยนจากท่าทีของวีรบุรุษ
‪เป็นสิ่งที่ไม่ยุติธรรม
‪ซามูเอล กุซแมนเป็นคนทำเหรอ
‪ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น
‪ขอโทษครับ
‪ผมต้องไปทำงานแล้ว
‪พูดจริงนะ คนเขาทำกันยังไง
‪อย่างเธอหาผู้ชายที่ควรค่าคุ้มเวลาได้ยังไง
‪ฉันไปตามบาร์โรงแรมดีๆ เข้ายิมหรูๆ
‪แล้วก็เล่นกีฬาเอ็กซ์ตรีม
‪อะไรนะ
‪ยัยบ๊อง ฉันก็ใช้ทินเดอร์เหมือนทุกคน
‪- อ๋อ… ‪- นั่นมันหน้าที่ของนักจิตบำบัดเธอ
‪เธอไม่ใช่นักจิตบำบัดของฉัน
‪โอเค งั้นในฐานะของเพื่อน
‪ในฐานะเพื่อน ฉันว่า
‪"ก้าวต่อไปเสียที คาเยตาน่า ‪พัฒนา ปลดปล่อยตัวเองซะ"
‪จริง แต่ให้เข้าทินเดอร์เนี่ยนะ
‪เจอคนแปลกหน้าเป็นโขยง
‪ไม่จำเป็นเลย แค่คุยไปก่อนก็ได้ ดูว่าคลิ๊กกันมั้ย
‪ถ้าคุยแล้วไม่คลิ๊ก ก็ปลุกผีคนคนนั้นขึ้นมา
‪ปลุกผีคนนั้นเนี่ยนะ
‪จะปลุกยังไง
‪คิดถึงเขาและเพลงที่ทำให้เธอนึกถึงเขาให้หนักๆ
‪เอาเพลงนั้นมาเป็นย้ำซ้ำๆ ‪แล้วคนคนนั้นก็จะปรากฏตัวขึ้นเอง
‪หมายความว่าไง "ปรากฏขึ้น"
‪เรื่องนี้ไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เลยนะ
‪แต่เธอต้องไว้ใจ นี่คือชีวิต พลังงาน…
‪ทฤษฎีแรงดึงดูดที่มีต่อกัน
‪อย่ามาถามเยอะ มันได้ผลจริงๆ ฉันไปละ
‪ถ้าขืนดื่มต่อ เดี๋ยวจะกลายเป็น ‪อวยยศให้อายาฮัวสกา
‪โอเค
‪เธอเลี้ยงนะ
‪- ได้ ‪- ขอบใจ
‪- ไวัคุยกัน ‪- บาย
‪โอมาร์ คิดเงินหน่อยจ้ะ
‪- คิดเงินเหรอ ‪- ใช่
‪ได้ เดี๋ยวจะถามโอมาร์
‪หวัดดีค่ะ
‪- มาทำอะไรที่นี่ ‪- อ้าว!
‪เฟลิเป้
‪- ขอคุยได้มั้ย ‪- ได้สิ รู้จักกันเหรอ
‪- ใช่ ‪- ใช่ๆ
‪ใช่ เรารู้จักกัน
‪- อะไรเนี่ย ‪- ไงจ๊ะ
‪ดีใจจังที่ได้เจอ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- มาทำอะไรที่นี่
‪ฉันมารับอาหารที่เลคคลับบริจาค
‪ประหลาดเนอะ
‪ก็เนี่ย ฉันกับการกุศล ‪เราหยุดไม่ได้หรอก เธอเป็นไงบ้าง
‪- ก็ดีนะ ‪- เหรอ
‪- เธอดูดีมากเลย ‪- ให้ตาย คาเย
‪นี่ ไปดื่มอะไรกันหน่อยมั้ย
‪เอาสิ
‪- อยู่ที่นี่ต่อมั้ย ‪- ได้นะ
‪ที่นี่ก็ดี จะได้ระลึกถึงความหลังดีๆ
‪- เหมือนกัน ‪- ฮื่อ
‪- เหมือนกันเหรอ ‪- ใช่
‪รอแป๊บนะ ขอขนของขึ้นรถก่อนได้มั้ย
‪- มีกล่องต้องขนเพียบ ‪- ยังไงก็ได้ทั้งนั้น
‪- ที่นี่หนาวหน่อยนะ ‪- ประมาณนั้น
‪ทำอะไรกันอยู่น่ะ
‪โดดเรียนมาเหรอ
‪มากินเบียร์ ชิลๆ กัน
‪กินเบียร์ตอนนี้เนี่ยนะ
‪พ่อ ถ้าไม่มากินด้วยก็ปล่อยเราไป
‪ได้
‪จะดื่มก็ได้ แต่
‪ต้องมีพ่อคอยดูแล
‪ฉันไม่อะไรกับเกย์เลยนะ ไม่มีจริงๆ
‪นิสัย!
‪ไม่ต้องวุ่นวายกับเขา
‪อะไรล่ะ
‪ว่ามาสิ ครูซ คุณไม่อะไรกับเกย์ แต่…
‪ไม่มีแต่
‪ไม่มีแต่อะไรเลย
‪ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าทำไม
‪ทำไมผู้ชายถึงทำให้มีอารมณ์ ‪ได้มากกว่าผู้หญิง
‪ผู้หญิงน่ะเหมือนมาจากสวรรค์
‪แหง ส่วนผู้ชายมาจากนรก ‪ซึ่งที่นั่นก็สนุกกว่าเยอะ
‪ฉันจะไปเอาน้ำแข็ง
‪แล้วขอไม่ยุ่งกับเรื่องนี้นะ เพราะมัน…
‪- อะไรล่ะ ‪- พ่อทำตัวทุเรศ
‪- อะไร ‪- ไปขอโทษเขาซะ
‪ทำไม
‪ไปซะ
‪โอเค
‪มานี่ๆ ฉันทำให้
‪อุ๊ย
‪แพทริค
‪ขอโทษที่เมื่อกี้พูดแบบนั้น
‪ฉันทำตัวทุเรศเอง
‪เอางี้นะ ครูซ
‪ผมไม่สนความตอแหลโคตรชายของคุณ
‪ไอ้ที่คุณทำเหมือนผมไร้ค่าต่างหาก ‪ที่กวนใจผมมากกว่า
‪คือนั่นฉันก็พลาดเอง
‪พลาดตรงไหนล่ะ ทำเหมือนผมไร้ค่า ‪หรือการที่เผลอจูบผม
‪ทั้งคู่มะ
‪- ทั้งคู่ ‪- ใช่
‪นี่ ผมจะทำงี้นะ
‪ถ้าคุณพูดโกหกออกมาอีก
‪ผมก็จะเดินเข้าใกล้คุณทีละสองก้าว
‪จนกว่าเราไปประชิดตัวกัน ‪แล้วตอนนั้นยังจะกล้าโกหกอีกมั้ย
‪ตอบมาตามตรง
‪แล้วผมจะเดินจากไปอย่างที่คุณต้องการ
‪- ฉันไม่ชอบเรื่องเด็กๆ ‪- งั้นก็อย่ามาวุ่นวายกับเด็ก
‪ฉันขอโทษแล้วไง จบได้แล้ว
‪เราจะแยกกันไปคนละทาง
‪เนอะ
‪- เราจะแยกกันไปคนละทาง ‪- ใช่
‪ใช่
‪คุณไม่ได้อยากให้ผมไป
‪คืองี้ แพทริค ฉันไม่ใช่เกย์
‪คุณเป็นไบ
‪ไม่ไบ ไม่ไตร
‪ฉันเป็นนักฟุตบอล
‪คืองี้ ต่อให้พวกคุณพยายามแค่ไหน
‪การเป็นนักฟุตบอลก็ไม่ใช่เพศวิถี
‪ฟังนะ แพทริค ฉัน…
‪ไม่ขอยุ่งกับคนในแวดวงของลูกชายดีกว่า
‪คนอย่างฉันทำเรื่องแบบนั้นไม่ได้
‪ผมเข้าใจดีร้อยเปอร์เซ็นต์
‪คุณแค่ต้องพูดกับผมตรงๆ
‪ไม่มีอะไรแล้ว
‪จริงๆ
‪เราจะจบมันไว้ตรงนี้ ‪เหมือนกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
‪แพทริค รอก่อน
‪มานี่
‪ทำไมอีก
‪อย่าบีบให้ฉันต้องโกหกไปเรื่อยๆ สิ
‪เฮ้ย! ไปเอาน้ำแข็งกันถึงไหน
‪น้ำแข็ง ครูซ
‪ไม่ละลายหมดแล้วเหรอ
‪คืนนี้มาที่ห้องฉันนะ
‪คาเยตาน่า!
‪ตกใจหมดเลย
‪- นี่ ฉันตัวเหม็นรึเปล่า ‪- อะไรนะ
‪ฉันน่าจะกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อ
‪- อาจจะนิดหน่อย ‪- จริงดิ
‪- เปล่า แค่ล้อเล่น ‪- บ้าจริง
‪เบียร์มั้ย
‪- เอา ‪- ดี
‪ได้เบียร์ก็ดี
‪เบียร์สองขวดค่ะ
‪แล้วเป็นยังไงบ้าง
‪เดี๋ยวก็ต้องบังเอิญเจอคนจากโรงเรียน
‪- มันเยอะไปหน่อยเนอะ ‪- ใช่
‪กล่องเยอะมหาศาลเลยสินะ
‪เดี๋ยว เข้าไปทักเขากัน
‪ไม่อยากจะเชื่อ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- อ้าว!
‪ดูสิว่าใครมา เป็นยังไงบ้าง
‪- เฟลิเป้ ชื่อเหมือนนายแต่เป็นภาษาสเปน ‪- ยินดี
‪- เหมือนฉันเลยล่ะ ต่างกันแค่สไตล์ ‪- ฟิลิป
‪โห มุกดีนะ
‪เขาเพิ่งทำงานเสร็จ ‪เธอรู้มั้ยว่าทำงานแปลว่าอะไร
‪- ฉันแค่แวะมาทัก ‪- ดี
‪ดูเหมือนชะตาชักนำแล้ว
‪เธอกับฟิลิปเป้ ฉันกับอิซาดอร่า
‪- ขอแนะนำให้รู้จักแฟนฉัน ‪- สวัสดี
‪- เป็นไงบ้าง ‪- สบายดี
‪สองคนนี้ดูเหมือนกันมากนะ
‪เป็นคู่ที่สมกันดี
‪ที่จริง เราน่าจะกินมื้อค่ำด้วยกัน
‪อะไรนะ
‪เป็นเดทสองคู่ไง
‪เรายังไม่ได้เป็นแฟนกันนะ
‪ยัง แต่อาจจะสนุกก็ได้ เธอจ่ายมั้ยล่ะ
‪แน่นอน
‪นึกว่าสองคนนี้เลิกติดต่อกันแล้ว
‪ก็เห็นอยู่ว่าไม่ได้ติดต่อ
‪ฉันไปเจอเขาตอนทำงานการกุศล
‪เขาทำงานที่นั่น
‪กับเด็กดำกำลังจะตายเพราะเอดส์อะไรงั้นเหรอ
‪พูดเล่นรึเปล่า
‪เปล่า นางเป็นคนแบบนั้นจริงๆ ตัวตนที่แท้เลย
‪อย่ามาใส่ไฟ ฉันก็พูดเว่อร์ไปเรื่อย
‪ฟังฉันนะ
‪ฉันก็มีเพื่อนที่ไปช่วยวาฬช่วงฤดูร้อน
‪ฉันว่ายังไงโลกก็จะแตกอยู่แล้ว ‪แต่ถ้าทำเพื่อฆ่าเวลา ก็เอาเลย
‪เอ่อ ฉันไม่ได้ทำเพื่อแค่จะฆ่าเวลา
‪ไม่ใช่เหรอ งั้นทำทำไม เดี๋ยวนะ
‪นายทุ่มเทจิตใจให้มัน
‪นายเป็นคนจิตใจงามมาก ‪จนเราเห็นได้ไกลจากระยะ 300 โล
‪เธอดูไม่ออกหรอกว่าเขาจริงจัง
‪ก็อยากรู้นะ แต่จินตนาการไม่ออกจริงๆ
‪สำหรับฉัน แพชชั่นมันเป็นเรื่องอื่น ‪ใช่มั้ยคะ ที่รัก
‪ดูสิว่าเขามีความสุขแค่ไหน ‪ฉันคอยทำให้เขามีความสุข ดูสิ
‪- ทำให้บันเทิงแน่นอน ‪- นั่นหน้าที่เธอ แต่ฉันทำให้มีความสุข
‪ขอถามหน่อย พวกเด็กรวยอย่างเธอ ‪เป็นแบบนี้กันทุกคนเหรอ
‪เด็กรวยอะไร
‪เราเป็นระดับราชวงศ์จ้ะ ‪บ๋อยที่เสิร์ฟเราน่ะ บ้านรวย
‪ขอโทษนะคะ
‪มองหาไม่เจอ
‪จะไปห้องน้ำ สั่งเหล้าให้หน่อยนะ
‪โอเค เดี๋ยวมา
‪- โห เหมือนลมกรรโชก ‪- ใช่
‪ตอนกลับมาจะกลายเป็นไต้ฝุ่นเลยล่ะ
‪(อาริ) ‪(กลับบ้านก่อน พ่อต้องการพวกเรา)
‪(เขาไม่ตายหรอก เขาไม่ได้ทำอะไร ‪นอกจากชกหน้าฉัน)
‪นายเลือกหนังอะไรเนี่ย
‪นี่มันอะไรกัน
‪ก็แค่รู้สึกอยากดู
‪นี่นาย
‪ดูแล้วไม่รู้สึกอะไรจริงๆ เหรอ
‪- นายจะมาทำตัวเหมือนพ่อแล้วเหรอ ‪- ไม่ใช่แน่ๆ
‪ฉันแค่ถามเพราะว่า
‪ฉันอยากรู้ว่า ‪ทำยังไงนายถึงจะเกิดอารมณ์
‪รู้ไปทำไม
‪ก็แค่อยากรู้
‪อ้อ…
‪แหงสิ เห็นแล้วก็ของขึ้น จะไม่ขึ้นได้ไง
‪แต่ในสองคนนั้น ฝ่ายชายทำให้ขึ้นมากกว่า
‪และจะยิ่งดีถ้าอีกฝ่ายก็เป็นชายด้วย
‪แม่ง…
‪ฉันขึ้นมากๆ เลยล่ะ
‪ที่ยิ่งทำให้ฉันขึ้นคือเห็นว่านายขึ้น
‪นายกับไอ้เกมคลุมเครือเนี่ยนะ
‪ฉันไม่ได้เล่นเกม
‪- จริงดิ ‪- ไม่เล่น
‪นายจะบอกว่า… ที่นายกับฉันทำกันอยู่ตอนนี้
‪ทำให้นายมีอารมณ์เหรอ
‪แน่นอน
‪งั้น แล้วไง
‪นายโคตรฮอตเลย
‪เวลาอยู่กับนายฉันก็รู้สึกดีและ…
‪นี่แม่งตื่นเต้นเป็นบ้า
‪ทำไมนายไม่คิดลอง
‪เพราะถ้าลอง คนนั้นก็ต้องเป็นนาย
‪แล้วฉันก็กลัวทำนายเจ็บ ‪เหมือนที่พี่สาวนายทำฉันเจ็บ
‪แม่ง ไม่ดีมั้ง
‪เฮ้ย เลิกปั่นหัวฉันได้แล้ว
‪ฉันแค่…
‪- คือ… ‪- ไม่ต้อง อิวาน เราเป็นเพื่อนกัน รู้แล้ว
‪แต่อย่าแกล้งฉันแบบนี้
‪แต่แพทริค ฉัน…
‪- นายจะไปไหน ‪- ไปนอนห้องแขก
‪อะไรนะ แพทริค!
‪พอแล้วได้! ฉันพูดจริง
‪นอนกับฉันที่ห้องนี้สิ
‪นายบ้าไปแล้ว
‪เมื่อกี้เสิร์ฟเหล้าให้ฉันแล้วเนอะ ขอบใจจ้ะ
‪ฉันชอบเขาจังเลย
‪หวัดดีอีกที
‪ทุกคนเงียบกริบเลย เกิดอะไรขึ้น
‪ไวน์แดงนี่อร่อยมาก ‪ฉันว่าวันนี้ยิ่งอร่อยเป็นพิเศษ
‪ไม่ดื่มกันเหรอ
‪ที่รัก คนดีขา มาร์การิต้าสี่แก้วจ้ะ ขอบใจ
‪พรุ่งนี้พวกเราบางคนยังต้องทำงานนะ
‪ฉันจะอธิบายอะไรให้เธอฟังนะ ‪ชีวิตคนเราก็คืองาน
‪ตั้งแต่แก้วแรกจนถึงแก้วสุดท้ายเลย ‪เป็นการใช้แรงงานหนักด้วย
‪งานหนักสุดๆ ‪เพราะงั้นถึงต้องใช้ชีวิตให้สุดๆ
‪โอ๊ะ มาแล้ว มานี่เลย!
‪มานี่
‪ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ ‪ผมจะเอาผ้ามาเช็ดให้
‪หางจุกตูดไปเลย ไม่อยากเห็นหน้าแล้ว
‪อิซาดอร่า
‪- คนจ้องกันทั้งร้าน! อะไรล่ะ! ‪- ไปเช็ดตัวกันดีกว่า
‪ไม่ ไม่เป็นอะไร ฉันไม่เป็นไร ‪ยังไงก็ไม่เห็น
‪- หรือว่าเห็น ‪- เพอร์เฟกต์
‪งั้นมาเป็นเพื่อนฉันหน่อย ‪อยากออกไปสูดอากาศข้างนอก
‪- เดี๋ยวมานะ ‪- โอเค
‪ฉันจะวางไว้นี่นะ ฉันทำเหมือน…
‪อ้าว พระจันทร์เต็มดวงด้วย!
‪ออกมาดูสิ ฉันชอบ…
‪เวรละ!
‪- เป็นอะไรมั้ย ‪- พอเลย
‪คาเย เกิดอะไรขึ้น เขาเมายาเหรอ
‪เปล่า แค่เมาเหล้า ดื่มเยอะไปหน่อย
‪- เข้าไปเถอะ เราจะอยู่นี่แหละ ‪- ได้
‪นี่อะไรกัน
‪เธอควรสารภาพกับเขาว่ามีปัญหา
‪ฉันไม่มีปัญหาอะไร
‪แหง แล้วฉันก็ถูพื้นทุกวัน ‪เพราะรู้สึกว่านั่นเติมเต็มให้ชีวิต
‪โอ๊ย ไม่นะ…
‪น่าอายสุดๆ
‪มาเร็ว ฉันจะพากลับบ้าน
‪เราจะกลับกันก่อนนะ
‪เขารู้สึกไม่ค่อยสบาย ฉันเลยจะพากลับบ้าน
‪- ให้ฉันพากลับมั้ย ‪- ไม่เป็นไรๆ
‪คืนนี้ฉันคงไม่ใช่เพื่อนใจที่ดีเท่าไหร่
‪กลับกันเถอะ
‪เธอจะกลับจริงๆ เหรอ
‪ขอโทษจริงๆ
‪ฉันทิ้งนางไว้แบบนี้ไม่ได้
‪ฉันยังอยากคุยกันอยู่ โทรมานะ
‪- อยากเหรอ ‪- ใช่
‪- ฉันจะโทรไป ‪- คืนน้ีขอโทษจริงๆ
‪ไม่มีปัญหา
‪อิซาดอร่า ไปกันเร็ว
‪- ไปได้แล้ว ‪- บาย
‪- กินให้อร่อย
‪พักหน่อย
‪- บาย ‪- หวัดดี
‪(ครูซ) ‪(อิวานหลับรึยัง ฉันรอนายอยู่นะ)
‪แม่งเอ๊ย…
‪ขอละ…
‪ฉันนอนไม่หลับ
‪นับแกะไปสิ
‪ก็แค่
‪ฉันคอยแต่
‪คิดเรื่องนั้นวนในหัว
‪และ
‪เพราะอคติหรือความกลัว
‪หรืออะไรก็ตาม
‪ฉันอาจจะกำลังพลาดเรื่องสุดยอด
‪กับคนที่สุดยอด
‪ที่จะทำให้ฉันรู้สึกสุดยอด
‪อีกนิดฉันจะโมโหนายมากๆ ละนะ
‪พูดเป็นครั้งสุดท้าย อิวาน หยุดได้แล้ว
‪ไม่
‪ฉันไม่อยากหยุด
‪อะไร ฉันขอโทษ
‪- อะไร ‪- โทษที
‪ฉันประหม่า ขอโทษ
‪ค่อยๆ ใจเย็นๆ
‪- ใจเย็นๆ เนอะ ‪- โอเค
‪แม่ง…
‪ไม่เป็นไร ใจเย็นๆ
‪ให้ฉันเริ่มนะ
‪ได้
‪โอเค
‪ดีมั้ย
‪ดีมากเลย
‪ให้ลองมั้ย
‪ถ้านายอยาก
‪นายอยากรึเปล่าล่ะ
‪คิดว่าไงล่ะ
‪อยากสิ
‪โอ๊ย อิวาน
‪- อะไร ‪- เก็บฟัน
‪อ้อ โทษที!
‪- ไม่เป็นไร ‪- ฮื่อ
‪- ให้ต่อมั้ย ‪- ต่อ
‪- หยุดๆ หยุด ‪- โทษที
‪- เปล่า มันดี ‪- เหรอ
‪ฉันแค่อยากให้นายชอบ
‪- ก็ชอบอยุ่ ‪- จริงเหรอ
‪หันหลังไปสิ
‪อะไรนะ ไม่
‪- นั่นไม่ไหว ‪- ฉันไม่…
‪- เอางั้นไม่ไหว แพทริค ‪- อิวาน ฉัน…
‪- ฉันยังไม่พร้อม ‪- ฉันไม่ทำหรอก
‪- โอเค ‪- ไม่ได้จะทำงั้น หันหลังไป
‪หันไปสิ
‪- จั๊กจี้รึเปล่า ‪- นิดหน่อย แต่รู้สึกดี
‪- ชอบรึเปล่า ‪- ชอบ
‪ถ้านายอยากทำ ฉันก็ยอมนะ
‪ได้เหรอ
‪โอเค
‪อิซาดอร่า ทำอะไรน่ะ
‪จะว่ายน้ำในสภาพนั้นเหรอ
‪เบบี๋ เธอมันไร้ประสบการณ์
‪ลงน้ำแล้วทุกอย่างจะถูกล้างออกไปเอง
‪มีบ้านอยู่ในโรงแรมโฟร์ซีซั่นมาดริด ‪นี่มันปกติมากเลยเนอะ
‪เบบี๋ ฉันคือจักรพรรดินีแห่งอิบิซา
‪คนอย่างฉันน้อยกว่านี้ไม่ได้
‪งั้นฉันกลับละนะ
‪บาย
‪อิซาดอร่า
‪ขึ้นมาเร็ว เดี๋ยวจมน้ำ
‪อิซาดอร่า
‪ล้อกันเล่นใช่มั้ยเนี่ย นังนี่
‪ไม่ ไม่ตลกเลยนะ
‪งั้นก็แค่นั้นแหละ
‪โอเค บาย
‪อิซาดอร่า ไม่เอาน่า…
‪เธอ ตื่น!
‪ไม่ต้องเลย กลับไปแล้วไม่ใช่เหรอ ปลุกทำไม
‪ไม่ ฉันไม่ได้กลับ
‪คนเราไม่ควรใช้ชีวิตอยู่ในโรงแรม
‪แต่ฉันดันอยู่ในโรงแรมมาตลอดชีวิต
‪ถ้าไม่ใช่โรงแรมของพ่อแม่
‪ก็เป็นโรงแรมที่พวกเขาทิ้งฉันไว้ ‪ตอนที่ไปสนุกกันทั่วโลก
‪แล้วฉันก็ค้นพบชีวิตยามราตรี
‪คน ผับ บาร์ ปาร์ตี้
‪ยา
‪จนเสพติด
‪เสพติดความตื่นเต้นและ…
‪ไม่รู้สิ
‪จู่ๆ ชีวิตของฉันก็ไม่เดียวดาย
‪เธอควรเอาเรื่องพวกนี้มาบอกฉันจริงๆ เหรอ
‪หุบปากแล้วสะใจที่เห็นฉันเป็นงี้ไปเถอะ
‪แต่ตอนนี้เมื่อเจอฟิลิป
‪ฉันชอบเขามาก
‪ฉันชอบเขา
‪เขาเป็นคนที่…
‪ไม่รู้สิ
‪จู่ๆ ฉันอาจจะเบิกเนตร ‪แล้วเลิกทุกอย่างเพื่อเขาได้
‪แต่เขาเอาแต่คิดถึงเธอ
‪แล้วเธอก็รู้ตัว
‪ตราบใดที่เธอยังอยู่ ฉันก็ไม่มีทางสู้ได้
‪เท่ากับของที่เธอเจอ ‪คงอยู่ในชีวิตฉันไปอีกพักใหญ่
‪ตกลงที่เธอติดยาเป็นความผิดฉันเหรอ
‪โทษเธอมันง่ายกว่าเลิกยานี่
‪เธอขวางทางฉันอยู่ คาเยตาน่า
‪อ๋อ
‪เมื่อกี้เพิ่งบอกว่าเธอเหงา ‪แต่ตอนนี้ฉันมาขวางทางเธอละ
‪เธออาจจะเหงา ‪เพราะคอยแต่ผลักไสคนอื่นไปรึเปล่า
‪ไม่รู้สินะ
‪เรื่องฟิลิป…
‪เธออาจจะเลือกเขาเพราะ ‪ลึกๆ ในใจเธอรู้ว่าเป็นเจ้าของเขาไม่ได้
‪ฉันเป็นคนอาร์เจนตินา ‪คอร์สบำบัดจิตกระจอกๆ ใช้กับฉันไม่ได้
‪รู้นี่ว่าประตูอยู่ไหน
‪เมื่อก่อนฉันก็เคยคิดว่า…
‪ฉันไม่คู่ควรจะได้รับความรัก
‪เราเลิกคิดแบบนั้นได้เหมือนกับที่เลิกยานั่นแหละ
‪ตื่นเช้า…
‪- ไง ‪- อ้าว
‪เมื่อเช้ารีบกลับเชียวนะ
‪ครับ
‪- ผมกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน ‪- อ้อ
‪คุณมาที่นี่ทำไม
‪พ่อนายอยากขอบคุณฉัน ‪ที่บริจาคของให้ตอนประมูลการกุศล
‪พาไปที่ออฟฟิศเขาหน่อยได้มั้ย
‪ได้
‪ได้ ตามมาเลย
‪ฉันรอนายนะ
‪เหรอ
‪เมื่อคืนฉันรอนาย
‪อ้อ
‪ผมเผลอหลับ
‪เป็นอะไรไป
‪อะไร
‪เป็นอะไรไป
‪ตอนน้ีผมไม่พร้อมเจอเรื่องแบบนี้นะ
‪แค่นี้ชีวิตก็มีปัญหามากแล้ว และคุณ…
‪เป็นคุณแบบนี้ คุณรับไม่ไหวหรอก
‪อย่าไปให้ถึงจุดนั้นเลย โอเคนะ
‪นี่ห้องทำงานพ่อผม
‪ขอโทษครับ
‪ขออนุญาตค่ะ
‪เรามีหมายค้นห้องทำงานคุณอีกครั้ง
‪อะไรกัน อีกรอบเหรอ
‪ไม่รู้นะว่าหาอะไรอยู่
‪- คุณต้องกลับไปก่อน ‪- แล้วเมื่อไหร่เรื่องนี้ถึงจะ…
‪ไม่ต้องแตะผม ผมไปเองได้
‪ไม่อยากจะเชื่อ
‪ไอ้นาซีแพ้แล้ว
‪(อาริ - เราทั้งคู่จะโดนจับว่าใช้มือถือ)
‪อาริ
‪(ขอโทษนะทีพล่านขนาดนี้ ‪ไม่ใช่เพราะเธอหรอก เพราะเรื่องทุกอย่างน่ะ)
‪(ซามูเอล) ‪(ไม่ ฉันต่างหากต้องขอโทษ นี่มันมากไป)
‪(คงรู้สึกพูดยากสินะว่า ‪เกิดอะไรขึ้นกับอาร์มันโดกันแน่)
‪(ไม่ต้องขอโทษ บอกมาเดี๋ยวนี้)
‪(เธอกับอิวานมีเรื่องอะไรกัน)
‪ถามอะไรน่ะ
‪ก็อย่างที่เธอบอก
‪เรื่องบางเรื่องมันพูดยาก
‪อาริ ฉันเคยอยู่ในสภาพของอิวานมาก่อน
‪ฉันดูพฤติกรรมเธอออก
‪ตอบฉันมา แล้วฉันจะตอบเธอ
‪คำตอบของเธอ ‪ขึ้นอยู่กับคำตอบของฉันรึเปล่าล่ะ
‪แสดงว่า "มี" อะไรกันจริงๆ สินะ
‪ไม่
‪มันเรื่องระหว่างเขากับแพทริค ‪ฉันแค่ติดอยู่ตรงกลาง
‪ฉันไม่รู้เรื่องอาร์มันโดเลย
‪นี่!
‪ว่างมั้ย
‪จะมาฝึกทักษะปามือถือไปแข่งโอลิมปิกเหรอ
‪ฉันน่าจะตีหัวยัยแฟนบ้าของเธอ ‪อย่างที่แม่นั่นควรโดน
‪ไม่ได้จะมาสงบศึกเหรอ เมนเซีย
‪โทษที
‪ชีวิตฉันพังมาก
‪ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
‪ฉันนึกว่าเธอจะเป็นคนที่…
‪ให้คำแนะนำได้ดีที่สุด
‪เธออาจจะคิดถูก
‪ก็มีวิธีที่ทำยังไงก็ไม่ผิดอยู่
‪โยนเหรียญ ถ้าออกหัวก็เลือกทางหนึ่ง ‪ออกก้อยก็เลือกอีกทาง
‪ฉันควรเอาเรื่องพ่อไปบอกตำรวจมั้ย
‪อะไรกัน
‪ฉันคิดว่าพ่อทำจริง
‪ฉันคิดว่าพ่อฆ่าอาร์มันโด
‪ตอนนี้มีแต่เรื่องพิลึกกึกกือ…
‪ไม่ ไม่ใช่ เมนเซีย
‪- อย่าคิดแบบนั้น เขาเป็นพ่อเธอ ‪- แต่เธอก็คิดเหมือนกัน
‪ใช่ แต่เขาไม่ใช่พ่อฉัน
‪เธอคิดว่าการต่อต้านพ่อ ‪คือการแสดงความแกร่ง แต่ไม่ใช่หรอก
‪ความกล้าคือการอยู่ข้างๆ ‪แม้ยามที่เราคิดว่าครอบครัวเราเฮงซวย
‪แม่ฉันทำเรื่องตั้งเยอะที่ทำให้ชีวิตฉันพังเละ
‪แต่ท้ายที่สุด ยังไงเขาก็เป็นแม่ฉัน
‪และเขาก็เป็นพ่อเธอ
‪งั้นยังไงดี
‪ให้หุบปากไว้เหรอ
‪หุบปากไว้
‪โอเค
‪ขอบใจ
‪เธอไม่กลัวเมนเซียเหรอ ฉันกลัวอารินะ
‪ฟังเลย ทุกคนต้องเอาตัวรอดกันเอง
‪เมนเซียจะไปช่วยพ่อก็ตามใจ ‪เราจะช่วยตัวเราเอง แค่นั้น
‪ตำรวจมากันทั่วไปหมด
‪วันนี้พวกนั้นอาจจับเบนฆามิน
‪และถ้าเขาไม่ได้ทำอะไร
‪พวกนั้นก็จะปล่อยเขากลับมา
‪แน่ๆ อยู่แล้ว
‪แน่อยู่แล้ว
‪หานี่อยู่เหรอ
‪ผม…
‪ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงถ้ามีใครทำกับลูกฉันแบบนั้น
‪ฉันเข้าใจดีว่าทำไมเธออยากจะช่วยคุณพ่อ
‪แต่ตอนนี้…
‪ถ้าเธอพูดความจริงจะมีประโยชน์ ‪มากกว่าปิดปากเงียบ
‪เมนเซีย
‪ช่วยเราทำความเข้าใจคุณพ่อหน่อย
‪- หัวหน้า! ‪- อย่าเพิ่ง
‪- เราต้องคุยกันครับ ‪- อย่าเพิ่ง
‪ผมฆ่าเขาเอง
‪ผมฆ่า เดอ ลา ออสซาเอง
‪แจ้งความว่ากุซแมนทำให้เรื่องจบๆ
‪กุซแมนไม่ได้ฆ่า
‪ฉันก็ไม่ได้ฆ่าเหมือนกัน
‪ที่จริง…
‪อาจจะมีทางเลือกที่สาม
‪ฉันจะเตรียมทนายที่ดีที่สุด ‪ตั้งใจสู้คดีให้นายอย่างเต็มที่
‪เราจะรีบประกันตัวนายออกมา ‪ให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
‪และฉันสัญญาเลย
‪จากจุดนั้นเป็นต้นไป นายจะไม่ต้อง
‪กังวลเรื่องอะไรอีกเลย
‪ไม่ว่าจะเรื่องอนาคต เรื่องเงิน ‪ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
‪ถ้าอยู่ข้างฉัน ฉันจะช่วยถางทางให้นาย
‪มีเด็กอายุ 18 คนไหนบ้าง ‪ที่พูดได้ว่าวางแผนชีวิตเสร็จแล้ว
‪นายมาอยู่กับพวกเราด้วยก็ยังได้
‪และครอบครัวฉัน ‪จะกลายเป็นครอบครัวของนาย
‪เรเบ เรเบ!
‪อย่าเพิ่ง
‪- ใจเย็นๆ โอเคนะ ‪- เขาทำบ้าอะไรลงไป โอมาร์
‪นี่มันเกียรติบ้าบออะไรของเขาเหรอ
‪เพื่อช่วยไอ้นาซีเนี่ยนะ หรือช่วยกุซแมน
‪เขาอาจทำไปเพื่อช่วยเธอด้วยก็ได้
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม