SERIAL NETFLIX
Benjamín i Armando
prowadzili organizację sprzedającą dane wpływowych ludzi.
I co ja mam z tym wspólnego?
- Wiesz coś na ten temat? - Nie.
Jasne, że nie.
Oczywiście.
Czy mógłbyś zdobyć dowody obciążające Benjamína?
Co?
Macie swoje sprawy.
On bardzo ci ufa.
Może jakoś uda ci się zdobyć informacje.
Nie wchodzę w układy z policją.
Ostatnio się sparzyłem.
Tak.
Prokurator może umorzyć twoją sprawę.
Pomożesz nam,
Benjamín trafi do więzienia, a ty nie.
Zamierzałeś pozwolić mi gnić w pudle.
A ja na ciebie liczyłem.
Wciąż możesz na mnie liczyć.
Obiecałem, że już nigdy nie będziesz musiał się o nic martwić.
Nie chciałeś mieć syna pedała, a okazuje się, że sam jesteś homo?
Uspokój się, do cholery!
Byliśmy pijani.
Ty też po pijaku się z nim zabawiasz.
Wypiliśmy, trochę nas poniosło i się zdarzyło. Koniec historii.
Gówno prawda.
Otworzyłem przed tobą serce.
Mówiłem, co do niego czuję.
Więc dlaczego to zrobiłeś? Z zazdrości?
To nie miało żadnego znaczenia!
Ganiasz za mną od samego początku.
Ale ponieważ nie możesz mieć mnie, to ci odbiło
i postanowiłeś zdobyć mojego ojca?
Żeby się na mnie zemścić?
- Moje życie nie kręci się wokół ciebie. - Przeciwnie.
Robisz wszystko, żeby dostać to, czego chcesz.
Manipulujesz, kłamiesz…
Zatruwasz innym życie.
Ciebie też zmanipulowałem?
Okłamałem cię, żebyś do mnie przyszedł?
Słuchaj.
Lepiej trzymaj się z dala ode mnie,
od mojego ojca i wszystkiego, co wiąże się z moim życiem, dobra?
Nie zbliżaj się do mnie.
Samu.
Samuel.
Samu.
Zaczekaj!
Przynajmniej wiesz, żeby nie ufać temu naziście.
Ale nie wiem, czy mogę ufać policji i jakie haki mam na niego znaleźć.
Teczkę podpisaną „Moje szemrane interesy z Armandem”?
Cholera!
Co?
Mencía.
Co z nią?
W telefonie, który dał jej Armando,
była karta SIM z dowodami przeciwko Benjamínowi.
Że co?
Ta karta jest albo u niej w domu, albo w szkole.
Teraz twoja kolej.
Idź pogodzić się ze swoją niedoszłą markizą.
Żeby zakraść się do jej domu?
Bez urazy, ale to samo zrobiłeś, kiedy wykiwałeś mnie.
Ja zakradnę się do jej domu, a kto będzie szukał tu?
Znam taką jedną.
Dokąd idziesz?
Przepraszasz?
Zachowałem się jak arogancki kretyn.
Dużo dla mnie zrobiłaś.
To wszystko wydarzyło się tak szybko.
Możemy wrócić do tego, co było?
Dziś wieczorem poszukasz karty w gabinecie Benjamína.
Co?
Masz wstęp do wszystkich miejsc.
Także do szatni ochroniarzy.
Tu chodzi o Samu. I o sprawiedliwość.
Proszę cię.
Phillipe, masz kilka minut, żeby odpowiedzieć
na którąś z 700 wiadomości ode mnie, zanim mnie zobaczysz,
spojrzysz mi w oczy i wszystko wyjaśnisz.
Isadora.
Cześć. Mamy do ciebie sprawę.
O co chodzi?
W weekend wybieramy się na Ibizę. Załatwisz nam wejściówki do swojego klubu?
Jasne, da się zrobić.
Dzięki.
Cześć, Isa.
Cześć.
Przepraszam, kupuję coś.
O co chodzi? Czemu mnie unikasz?
Po prostu jestem zajęty. Pogadamy później.
Nie później. Pogadamy teraz.
Myślałam, że będziesz walczył o mnie, tak jak ja o ciebie.
Wolałbym zobaczyć, że potrafisz nie ćpać. Jeden dzień to za mało.
Co?
Pamiętasz, kto był przy tobie, gdy wszyscy cię oskarżali?
Gdy cała szkoła nazywała cię gwałcicielem?
Ja postanowiłam w ciebie wierzyć.
Postanowiłaś? Jak to?
Tak naprawdę mi nie wierzysz?
Okłamujesz mnie, udajesz, że mi ufasz.
I chcesz, żebym zaufał tobie?
Nie będę walczył o ćpunkę,
która wypełnia wewnętrzną pustkę makijażem i brokatem.
Spójrz na siebie.
Jesteś sama.
To żałosne.
Spróbuj nie przedawkować.
Zachowaj trochę klasy.
Dzień dobry.
Co u ciebie?
Wybacz, że nasza wspólna noc tak się skończyła.
Nasza ostatnia noc.
Nie da się tego naprawić?
Mam wrażenie, że mogłem lepiej wykorzystać tę ostatnią szansę.
Tak.
Iván, Samuel wyszedł. Właśnie rozmawia z moim ojcem.
Nic z tego nie będzie.
Wracamy do tego, co było.
W przyszłym tygodniu spotkamy się z prawnikami.
Spróbują załatwić ci ugodę, ale…
nie będę kłamał. Będzie ciężko.
Wyobrażam sobie.
Ale chcę, żebyś wiedział,
jeśli masz wątpliwości,
że jestem bardzo wdzięczny.
Wiem.
Możemy to omówić wieczorem u ciebie w domu?
Dlaczego u mnie?
Tam będziemy mieć spokój.
Możemy porozmawiać i się napić.
Z Ari.
Z Mencíą i Patrickiem też.
Bylibyśmy razem, jakby wszystko wróciło do normalności.
Jeśli ci to pasuje.
Doskonały pomysł.
Dobrze.
Nie boisz się,
że to wszystko jest tylko złudzeniem?
Nie wiem.
Czasem mam wrażenie,
że, choć się staramy, nigdy nam razem nie wyjdzie.
Nie mam zielonego pojęcia,
ale jeśli to złudzenie, cieszmy się nim, póki trwa.
Mencía.
I…
Rebeka.
To do was obu.
Samuel wpadnie dziś na kolację.
Jeśli ci to nie przeszkadza, chciałbym zaprosić również Rebekę.
Słucham?
Nie podziękowałem ci za to, co zrobiłaś dla mnie
i swojej rodziny.
Chcę, żeby wasi partnerzy
czuli się u nas jak w domu.
Czy Patrick jest teraz z kimś?
Co ja wygaduję?
Dajcie znać, co ustalicie.
Co to było?
Cześć.
Co jest? Źle się czujesz?
Tak jak ty, sądząc po twoim wyglądzie.
Miły jesteś. To takie oczywiste?
Phillipe?
Tak jakby.
Częściowo.
Nie wiem.
A ty?
Nie wiem.
To skomplikowane.
I bolesne.
Skomplikowane, bolesne, nie wiem.
W tej chwili chcę tylko uciec.
Od tej szkoły, Madrytu, wszystkiego.
Całkowicie cię rozumiem.
Czekaj.
Wyjeżdżamy.
- Co? - Wyjeżdżamy.
Z dala od Madrytu, tej szkoły, tych wszystkich miernot.
Bo zasługujemy na znacznie więcej.
Idziemy.
- Dokąd? - Ufasz mi?
- Tak, ale… - Chodź.
Chłopaki!
Cześć
Udało ci się zdobyć wejściówki?
Nie, ale mam coś znacznie lepszego.
Chodźcie.
No chodźcie.
Drodzy pasażerowie,
zapnijcie dobrze pasy,
bo czeka nas szalona podróż do mojego imperium.
Kochani,
lecimy na Ibizę.
Cześć!
Cześć, kochani!
Jak pięknie.
Cudownie znów być w domu!
Chcę, żebyśmy dzisiaj odlecieli. Tak jak zawsze.
Bardzo za wami tęskniłam, bo wszystkich was kocham!
Cholera.
Halo?
Halo. Muszę polecieć na Ibizę. Odrzutowiec albo helikopter.
Natychmiast. Jasne?
Ta noc jest tylko dla nas, zgoda?
Jazda, Ibiza!
Pomyślałem, że po Wielkanocy poszerzymy klub dyskusyjny.
Moglibyśmy uczestniczyć w międzynarodowych konkursach
poza Europą. Co wy na to?
Byłoby fajnie.
Patrick, mógłbyś nam poświęcić trochę uwagi?
Benjamín, zajmij się swoimi gośćmi. Mną się nie przejmuj.
Dosyć tego.
Daj mi spokój.
Hej, stary!
Patrick, co się z tobą dzieje?
- Wszystko gra? - Tak.
Przepraszam.
- Co ci jest? - Zostaw mnie!
Patrick!
Pogadajmy.
Nie.
Nie wiem, co się dzieje z moim synem i mnie to martwi. Czy to źle?
Zejdźmy na dół.
Zajebiście.
Gabinet ma na górze. Znajdź kartę, a ja…
Szkoda mi ich.
Na wyrzuty sumienia cię naszło?
Jesteś posrany ze strachu, więc powiem, że masz sraczkę.
Są rozbici. Nie chcę, żeby bardziej cierpieli.
Super. Wolisz iść do paki?
Nie, ale nie chcę zniszczyć im życia.
Dobrze, ja to zrobię. A ty napij się winka.
- Przestań. - Do cholery.
Zostań tu.
Myślisz, że takie napady złości z powodu chłopaka to normalne?
Owszem.
To się nazywa miłość.
To się nazywa nadwrażliwość.
Jako ojciec mógłbyś okazać empatię. Chciałbym, żebyś mnie słuchał.
Czy to za dużo?
Dobra.
O co chodzi z tym chłopcem? Kto to jest?
Czy to Carvalho?
Nienawidzi mnie.
Dlaczego? Co zrobiłeś?
Zakładasz, że to moja wina, tak?
Nie ma nienawiści bez powodu.
Co zrobiłeś?
Nic.
Robiłem wszystko, żeby go poznać.
Coś zaiskrzyło.
Bawił się mną.
Zwodził.
Uprawialiśmy seks.
Teraz mnie ignoruje.
Wciąż nie widzę powodu do nienawiści.
Bo cię ignoruje?
Bo jestem idiotą.
Zakochuję się, oddaję siebie, a oni uciekają.
Odstraszasz ich. Co nie dziwi przy tak obsesyjno-kompulsywnej naturze.
Więc on cię zostawił, wściekłeś się
i zrobiłeś coś, żeby go zranić i zwrócić jego uwagę, prawda?
Co to było?
Uprawiałem seks z kimś mu bliskim.
Ale dlatego, że chciałem,
a on mnie odrzucił.
Co?
Sam to na siebie ściągasz.
Otaczają cię ludzie, gotowi zrobić dla ciebie wszystko.
A ty…
Jesteś egoistycznym narcyzem, który ciągle ich krzywdzi.
Krzywdzisz nas, mnie i twoje siostry.
Patrick,
zawsze możesz się do mnie zwrócić.
Mam nadzieję, że to wiesz.
Ale musisz się zmienić.
Sam to załatwię.
Dzięki.
Dzięki!
Kocham cię, Isadora! Jesteś wspaniała!
Przenosimy imprezę do mojego apartamentu.
- Chodźcie! - Jest tu hotel?
Kochany, mamy tu wszystko! To jest Ibiza!
- Idziemy! - Jazda, Ibiza!
Kurwa.
Tego szukasz?
Wróciłaś do mnie, żeby wejść do mojego domu i zdobyć to?
Nie.
Zrobiłam to, bo cię kocham.
Tak?
Próbuję tylko pomóc Samuelowi,
żeby nie trafił do więzienia.
Chcesz, żebym zdradziła rodzinę dla ciebie?
Czy dla Samuela?
Nie wygłupiaj się.
- Jesteś o niego zazdrosna? - Nie.
Ale już nie wiem, komu mogę, kurwa, ufać.
W tym problem.
Ciągle tylko obrywam, raz za razem.
- Menci… - Nie.
Nie mów teraz do mnie „Menci”.
Proszę.
Proszę tylko o sprawiedliwość.
Samuel może niesłusznie iść do paki za pomoc twojej rodzinie.
Jeśli mnie kochasz, daj mi to.
Jeśli ty tak bardzo mnie kochasz, nie proś o to.
Naprawdę cię kocham.
Wiesz o tym.
Gorąco tu!
Rozbierzmy się. Dalej!
Kochany. Spójrz na mnie. Nic ci nie jest?
Spokojnie.
Co?
Mam zjazd.
W takim razie musisz wziąć więcej.
- Dobra. Idę do łazienki. - W porządku.
Zniknij
z mojej głowy.
Twój brat poszedł na spacer. Świeże powietrze dobrze mu zrobi.
Coś nie tak?
Nie.
Gdzie Mencía?
Nie wiem.
Ale ja źle się czuję.
Właśnie dostałam okresu, nie chcę nic pobrudzić.
- Samuel, chodźmy już. - Dobra.
Nie wychodźcie. Chcesz ibuprofen?
To nic nie da. Lepiej wróćmy do domu.
- Chodź. - Na pewno nic ci nie jest?
Pokłóciłaś się z Mencíą?
Mówiłam, że nie wiem, gdzie jest. Samu.
Idziemy.
Przepraszam.
Tak?
Co?
Zaczekaj, Samuelu.
Zaraz tam będę.
Co tym razem?
Przyłapali Cayetanę, jak przeszukiwała mój gabinet.
Co?
Musimy już iść. Wszystko było pyszne. Dziękujemy.
Chwileczkę.
- Wiedzieliście o tym? - Nie.
Skąd mielibyśmy wiedzieć?
- Dziękuję. Do widzenia. - Przepraszam.
Przykro mi.
Isa, ktoś dzwoni!
Wywalą nas stąd?
Nie.
Jestem właścicielką. Nikt cię nie wyrzuci.
Wyluzuj.
Sprawdzę, kto to.
Dobra?
Hej, o co chodzi?
Mój ukochany!
Przyjechałeś! Wejdź!
Twoim zdaniem to normalne?
Co?
Nie, kochanie.
Posłuchaj mnie. Stój!
Kochanie.
Zaczekaj. Mówię do ciebie.
Nie wiem, po co przyjechałem.
Bo ci na mnie zależy.
Naprawdę ci zależy.
Kochasz mnie.
Nie bądź taka pewna.
Jestem tu, bo nie mogę patrzeć, jak się staczasz.
Słuchaj, zróbmy coś.
Jeśli wejdziesz tam ze mną,
przysięgam ci…
Spójrz na mnie.
Przysięgam, że nigdy więcej tego nie zrobię.
Dobrze wiesz, że zrobisz.
Spójrz na siebie.
Jeśli chcesz, żebym to rzuciła,
wejdź tam i mnie znajdź.
APARTAMENT CESARZOWEJ
Nie mam pojęcia,
co ze mną robisz.
Ale nigdy w życiu tak się nie czułem.
Cholera.
Musisz zniknąć.
Muszę cię, kurwa, wykasować
ze swojej głowy,
Patrick.
Jeszcze tego mi brakowało.
Ivána nie ma, jak pewnie wiesz.
Wiem.
- Przyszedłem do ciebie. - To słaby pomysł.
Uciekłem z domu.
Proszę.
Wejdź.
Wszyscy, na których mi zależy, mnie nienawidzą.
Iván cię uwielbia.
Przecież wiesz.
Ale pomyśl o nim.
Widział nas razem.
Trzeba dać mu spokój, dopóki sobie tego nie poukłada.
- Nie będę mu przeszkadzał. - To dobrze.
A ty?
O co pytasz?
Nienawidzisz mnie?
Absolutnie nie.
Co robisz?
Skoro mnie nie nienawidzisz, nie chcę tego zepsuć.
W ten sposób to zepsujesz.
Trzymaj się z dala ode mnie i Ivána. Proszę.
O co chodzi?
Też masz mętlik w głowie?
A może nie i dlatego mnie odpychasz?
Szczerze mówiąc, czuję do siebie wstręt.
Dlaczego?
Bo to się nie może powtórzyć.
Dlaczego nie?
A jeśli się powtórzy?
Powinienem trzymać się od ciebie z daleka. Jesteś groźniejsza niż te prochy.
W końcu uzależnisz się ode mnie.
Chyba jest nieprzytomna.
Chłopaki,
zupełnie odleciała.
Chodź, stary, dołącz do nas!
NIE PRZESZKADZAĆ
Napisy: Przemysław Rak