NEW YORK’TA YAĞMURLU BİR GÜN
Burası Yardley.
Çok iyi bir temel bilimler okulu olması beklenen...
ve kocaman kırlar içindeki kampüsüyle,
annem için kesinlikle yeterince havalı olan bir yer...
ki bu kısmı tamamen palavra,
zira çayırlarda gezerken, bacaklarınıza keneler yapışıp duruyor.
Yardley, ilk gittiğim okula göre daha sıkı.
Şu sözde entelektüel,
Ivy League batakhanelerinden birine birkaç ay dayanabildim...
annem, orada “uygun” bir eğitim alacağımı düşünmüştü.
Ona göre, yüksek bir IQ’m var ama potansiyelimi gerçekleştiremiyorum...
hem de geçen hafta, poker masasından 20 bin kaldırmama rağmen.
Bunu sonra anlatırım.
Yardley, okul gazetesinde Ashleigh ile tanıştığım yer.
Kız arkadaşım Ashleigh Enright’tan bahsediyorum.
Babam, babasının...
Arizona’daki bankalarından birine aşinaydı ve haliyle...
öyle bir aile referansına sahip olunca,
annem kızı daha görmeden evlenmemiz için tutturdu.
Bu, hayatta annemle hemfikir olduğum nadir konulardan biri.
Çünkü yalnızca birkaç aydır görüşüyor olmamıza rağmen...
Ashleigh’ye ümitsiz şekilde aşığım.
Roland Pollard’la röportaj yapacağım.
Hadi ya, muhteşem! Nasıl becerdin?
Yeni filmi bu sonbahar vizyona giriyor...
ve iş aslında Priscilla McCain’e verilmişti...
ama o da öpücük hastalığına yakalanınca, bana kaldı.
Öpücük hastalığının, transkriptlerde çift kredilik bir ders sayılması lazım.
Ashleigh, bu senin için harika bir fırsat. Ne zaman?
Bu ayın 28’inde. Cumartesi.
Tamam. Kampüste mi?
Manhattan’da.
Manhattan’da mı? Ciddi misin?
Harika! Hep Manhattan’da bir hafta sonu kaçamağı yapalım demez miyiz?
Carlyle’a rezervasyon yaptırırım, hani hep anlatıyorum ya...
barında bir piyanist var, eski Broadway şarkıları söylüyor.
Öğle ve akşam yemeğine de çıkarız, ne dersin? Sana şehri gezdiririm.
-Olur. -Olur mu?
Batacağız ama.
Takma kafana, bende para var. Geçen Pazar 20 bin kazandım.
-Yine barbut oynamadın, değil mi? -Hayır, bu sefer stud poker.
Elimde üç tane 10 vardı, elinde 2 as olan adam da, eli yükseltip durdu.
O kadar yüksek masada oynayacak parayı nereden buldun?
Bu hafta sonu benim at kazandı.
İşte bu yüzden Vegas’a gitmem lazım. Kumarbazım ben, başka açıklaması yok.
Beni Manhattan’da gezdirmeni hep istiyordum.
Tek kelimeyle muhteşem olacak.
Babamın biletçisiyle konuşayım da,
Hamilton’a bilet ayarlasın bizim için. Ne dersin?
Aslında bizimkiler, bu hafta sonu şehirde olduğumu bilmese daha iyi.
Niye ki?
Annem büyük bir sonbahar açılış partisi veriyor...
ve gitmiyorum diye öfkeden kudurmuş durumda.
Çok önemli bir ödev teslimim olduğunu söyledim.
Yoksa gidip görünmem gerekirdi.
Öleyim daha iyi. Bir sürü...
hödükle kadeh tokuştur,
bir tekinin bile hayatta para problemi olmamıştır, öyle tipler.
Hala inanamıyorum.
Kış Hatıraları’nı çeken adamla röportaj yapacağım.
Kış Hatıraları’nı ilk buluşmamızda görmemiş miydik?
Öyleydi sanki.
Heyecandan ölüyorum.
Bana yardım et de derinliği olan sorular bulalım.
-Şapşal gibi görünmek istemiyorum. -Şapşal gibi görünmeyeceksin.
Aslında Carlyle’da kalamayız, annemlere çok yakın.
Ama park manzaralı bir yerde kalmanı istiyorum.
Neresi var biliyor musun? Pierre’de kalacağız!
Böylece hem manzaran olur, hem de annemlerden uzakta kalırız...
yemekten sonra da, Carlyle’ın barına gider, biraz orada takılırız.
Tam eski New York’tur orası, cidden bayıldığım bir yer.
Duvar resimleri Ludwig Bemelmans’a ait.
Vay be.
Hayatımda Manhattan’a iki kez gittim.
İlk seferi 2 yaşındayken, bir kez de 12 yaşındayken.
Acayip kelepir bir şeyler aldığımızı hatırlıyorum sadece.
Bizimkiler sokakta bir battaniyenin üzerinde, Birkin çanta...
ve Rolex satıldığına inanamamıştı.
Hem de 200 dolara.
Aklına başka bir soru geliyor mu?
Aşk konusunda şunlardan hangisi onu daha çok etkilemiş:
Denis de Rougemont mi, Ortega Y Gasset mi?
Böyle şeyleri nereden biliyorsun?
Okuyorum. Okulda verilenleri okumuyorum yalnızca.
Yani, Beowulf mu kazanmış, yoksa Grendel mi,
umurumda olabilir mi? Tabii ki hayır.
Belki üzerlerine iddiaya girebilecek olsa iş değişirdi.
Neden bu kadar gerildiğimi anlamıyorum.
Üniversite gazetecilerinden Pulitzer kazanan yoktur, değil mi? Sanmıyorum.
Halledeceksin. Kendini bu kadar sıkma. Harika geçecek.
MOMA’daki Weegee fotoğraflarını görmek istiyorum.
Akşam için Daniel’a rezervasyon yaptırdım.
Hoş yerdir, istediğimiz kadar şık giyinebiliriz.
Ayrıca kesenin ağzını açıp, Pierre’de süit tuttum.
Ne olacak, değil mi? Pokerden geldi sonuçta, gerçek para bile sayılmaz.
Gatsby, çok güzel burası!
Özel olsun istedim.
-Çiçek de var. -Onları ben istemedim, nedir bilmiyorum.
Şampanya.
Manzaraya bak!
Central Park’ı görebilmen için biraz yukarıda olalım istedim.
Central Park.
Heyecanlandım.
Çok teşekkürler. Zahmet oldu.
Sence bir ara faytona da biner miyiz?
-Olur. -Yağmur yağmazsa tabii.
Yağmurda da binebiliriz. Çok melankolik olur. Çok romantik.
Hatta keşke yağsa.
Saat kaç?
Çıkmamız lazım, oteli merkezde. Trafik olabilir.
-Uzak mı? -Soho’da.
Soho’yu seveceksin. Eskiden yaratıcı insanlarla doluydu.
Sonra çok popüler olup, fiyatlar artınca,
tüm yaratıcı tipler Tribeca’ya taşındı.
Ama sonra orası da pahalanınca, hepsi Brooklyn’e geçti.
Orası da artınca, anne babalarının yanına taşınırlar herhalde.
Bana sadece bir saat ayırıyor.
Daha iyi, bir buçukta yemek rezervasyonumuz var.
Ben yukardayken, sen ne yapacaksın?
Bilmem. Soho’da takılırım, belki abimi görürüm.
Yeniden burada olmak öyle harika ki, anlatamam.
İşin aslı, sen olmasaydın,
hayatta hiçbir kuvvet beni Yardley’e döndüremezdi.
Ne yapardın peki?
Hayatımı mahvetmenin harika bir yolunu bulurdum.
Merhaba. Bay Roland Pollard’la görüşecektim.
Roland, bu, Yardley’den Ashleigh Enright.
Ashleigh, bu da Roland.
Gösterim ayarlandı, şu an zamanla yarışıyoruz.
Öncelikle bunun, benim için...
büyük onur olduğunu söylemek istiyorum.
Yani, Amerikalı yönetmenler arasında, açık ara en ilginç olan sizsiniz.
Teşekkürler.
Gazetemizin sanat köşesinde yazıyorum...
ve sizi hep Renoir ve De Sica seviyesinde tuttum.
Senin yaşında birinin Renoir ve De Sica’yı bilmesine şaşırdım.
Yani asıl ilgim sinemaya.
Amerikan klasiklerinin hepsini gördüm, özellikle Avrupalıları.
Kurosawa favorim.
Yani o tabii teknik olarak Avrupalı değil.
Teknik olarak bariz şekilde Japon ama...
ruhuma hitap ediyor.
Hangi okuldansın?
Yardley. Küçük bir okul.
İyi bilirim. İlk karım orada okumuştu.
-Sahiden mi? -Evet.
Harika bir kadın. Uzun sarı saçlı ve gayet moda tarzda dişlek.
Çok seksi. Felsefe okumuştu.
İşin aslı, onu hak etmiyordum. Zaten devam ettiremedik, yani...
Bu konunun...
bugünle pek ilgisi yok sanırım.
Sanırım... Galiba...
vardan ziyade yok hatta.
New Yorklu musun?
Tucson, Arizonalıyım.
Ailen ne iş yapıyor?
Bunu soracağınızdan korkuyordum. Babamın bankaları var.
Bu kötü bir şey mi?
Yani... Ne düşündüğünüzü biliyorum.
Cumhuriyetçiler. %1.
Ama değiliz.
Aynı zamanda zengin de olan Episkopalyanlarız.
Benim Ashley’m de aynen öyleydi.
Sizin Ashleigh’niz kim?
İlk karım.
Uzun sarı saçlı ve moda tarzda dişlek olan.
Adı Ashleigh miydi?
A-S-H-L-E-Y.
Tamam...
benim adım A-S-H-L-E-I-G-H.
Forbes 500 tarzı bir kullanım.
Bu...
anlamlı ilk işin olduğuna göre, ilk sen duyurmak ister misin?
Neyi?
İç bilgi. Bu lafı duymuşsundur.
İlk duyurmak!
Bu haberi, güvenilmez, dedikodu için çıldıran bir gazetecidense...
seninle paylaşmayı tercih ederim.
Tanrım.
Siz devam edin,
ben ünlü hıçkırık krizlerimden birine tutulmak durumundayım.
Ben de gergin olduğumda kekelerim.
Haber bu mu?
Hayır, bu değil.
Tabii en kötüsü de cinsel açıdan kafam karıştığında oluyor.
O zaman sonsuza dek hıçkırabiliyorum.
Haber şu:
Bu filmden memnun değilim.
Değil misiniz?
İşin aslı... Bırakmayı düşünüyorum.
Haber bu.
Yani...
açık konuşmama izin verirseniz, Bay Pollard...
Hiçbir zaman kitlelere hitap etmeyeceksiniz.
Bunun için fazla orijinalsiniz.
Yani, hayatınızda bir kez bile ticari kaygı duymadınız.
Siz özgür bir yaratıcı ruhsunuz.
Tıpkı...
Van Gogh, Rothko ya da Virginia Woolf gibi.
Gerçi bu saydıklarımın hepsi intihar etti.
Bu söylediğin gerçekten çok tatlı, Ashleigh.
Hakkınızda yazdıklarımı okumalısınız.
En iyi işinizi henüz çekmediğinizi yazdım.
Yani tabii, yazdıklarım sadece Yardley Argus’ta çıktı...
ama tirajımız hiç fena değildir.
En iyi işimi henüz çekmediğimi düşünüyorsun.
Evet.
Yeni filminizi görmedim ama üstüne iddiaya girerim.
Görmek ister misin?
Çok isterim!
Ama ne kadar ketum olduğunuzu biliyorum ki buna da tamamen saygım var.
Şu an ne yapıyorsun?
-Şu an mı? -Evet, şu an.
Filmi Ted Davidoff’a izleteceğim. Senariste yani.
Kim olduğunu biliyorum.
Tüm filmlerinizi o yazar. Bir dahi.
Bazı son dakika değişikliklerini göstereceğim.
Onurumu koruyacak değişiklikler.
Ne kadar sürüyor?
Öğle yemeği planımı kaydırabilirim sanırım.
New York’la ilgili bir nokta: Burası, başka hiçbir yere benzemez.
Bu seviyede kaygı, düşmanlık...
ve paranoyaya dünyanın başka hiçbir yerinde ulaşamazsınız.
Gerçekten canlandırıcı bir etki.
Neyse, daha şık görüneyim diye kendimi bir ağızlıkla ödüllendireyim dedim...
tabii aynı zamanda kaçınılmaz olan...
kanseri ve amfizemi de öteleme işlevi var.
Çok sigara içiyorum.
Peki, sonra kiminle karşılaşıyorum...
bizim lisenin en gıcık ve iğrenç tiplerinden biriyle.
Welles? Selam!
Troller.
İlk senede atıldın diye duydum.
Atılmadım.
Kaydımı Yardley’ye aldırdım çünkü önceki okul yeterince sıkı değildi.
Öyle mi? Millet “atıldı” diyor ama.
Hayır.
Yardley dediğin nerede peki? Afganistan’da filan mı?
Kuzeyde.
-Finletter’ı duydun mu bu arada? -Hayır.
Karşılıksız çek verdiği için Princeton’dan atıldı.
-Yok, duymadım. -Ama hiçbir şey de olmadı.
Çünkü ne de olsa babası Karun kadar zengin.
Herif toplu katliam bile yapsa, süper bir iş onu bekliyor olacak.
-Tuhaf bir benzetme oldu. -Millstein de Carol Durand’la evleniyor.
Bunu da ölene kadar anlamayacağım, zira kız Yasser Arafat’a benziyor.
Ayrıca, tam bir soğuk nevale.
Sonuçta duyduğun her şeye inanamazsın.
Sen burada ne yapıyorsun?
Kız arkadaşımla geldim. Hafta sonu şehri gezdireceğim.
-Kimmiş kız arkadaşın? -Tanımazsın.
Bir adı var ama değil mi?
Ashleigh.
Rüzgar Gibi Geçti’deki Ashley Wilkes gibi mi? Ezik tip?
-Josh Loomis ne yaptı? -Onu daha yeni gördüm.
Minetta’da film çekiyor.
-Film mi? -Öğrenci filmi.
Bir... New York projesi. Bana göre toptan mallık.
Gidip gör istersen. Evans ve Küçük Tyrell de yanında.
Josh’u hep severdin zaten. Tam manasıyla Turner Classic tarzı bir ezik.
Amy’nin kız kardeşi de orada mı dedin? Amy de orada mı?
Amy, Vassar’da.
Çok büyük iş sanki. Çok etkilendik.
Tahta memeli. Ütü masasına iki tane şişe kapağı çakmışlar sanki.
Amy güzel kızdı.
Grace Kelly’yi beğeniyorsan, güzel gelir tabii.
Şehirde ne yapıyorsun?
Kız arkadaşımla geldim. Okul gazetesi için Roland Pollard’la röportaj yapıyor.
O kim?
Yönetmen. Kış Hatıraları’nı, Ay Işığı’nı filan çekti.
Tamam ya!
Filmleri çok dandik, tahammül edemiyorum.
Varsa yoksa ezikten duygusal sondaj, komik tek bir esprisi bile yok.
Yani aslında...
Git de çekimleri izle. Belki seni de oynatırlar.
Gönüllü arıyorlardı.
O sigara ağızlığıyla, mükemmel bir kıtıpiyos ineği canlandırırsın.
Neyse, ben artık gecikiyorum.
Hey...
Ben olsam, sevgilimi öyle ünlü bir yönetmenin yanına salmazdım.
Dediğin iyi oldu.
Benim ne yaptığımı sormadın.
Sen neler yapıyorsun?
Hiç canım, tıp okuyorum sadece.
Bizimkilerin Grenada’da adamları vardı.
Yemeğe gelemiyorum.
Ne? Nasıl yani?
-Filmini izlemem gerekiyor. -Öyle mi?
Hayatta bir kere ele geçecek bir fırsat.
İzledikten sonra da filmi konuşacağız.
İş buraya ne zaman geldi? Bir saatin var sanıyordum.
-Ben de ama sonra içini dökmeye başladı. -Öyle mi?
Gerçek bir sanatsal krizin tam ortasında.
Bundan gerçek bir haber çıkar.
Yemek rezervasyonumuz var.
Ama izleme teklifine hayır dememi sen de istemezdin.
Sonuçta iş için buradayım. Daha çok vaktimiz var.
Nasıl var? Film birkaç saatini alacak.
Nasıl? Yani...
Şu an saat 1. Film muhtemelen 3 gibi biter, sonra tüm akşamüstü bizim.
Hangi ara bu kadar samimi oldunuz?
Şu an kendini sabote etme tribinde.
Bu büyük bir haber!
Bu o mu?
Evet.
Vay be. Düşündüğümden çok daha yaşlı duruyor.
Ama hoş görünüyor, sence de öyle değil mi? Çok acı çekiyor.
Öyleyse ne olmuş? Acı çekmenin neresi bu kadar harika?
Onu sanatından bahsederken dinlemelisin. Öyle tutkulu ki.
Başrolde oynattığı kadınların ona neden âşık olduklarını anlıyorum.
Onunla tanışmamı ister misin?
-Olmaz. Onu korkutmanı istemem. -Bir şey olmaz.
Hayır, çok içine kapanık biri, çok da sinirli.
Sonra görüşürüz. Saat 3’te Carlyle’da olurum.
Pierre’deyiz. Carlyle’a gece gidiyoruz.
Yaşlı erkeklerin, kadınlara bu kadar cazip görünmesi nedendir?
Hepsi de elden ayaktan düşmüş tipler.
Kısa dönem hafıza kaybının neresi seksi?
Ben asla yaşlanmak istemiyorum.
Tabii bu kadar sigara içersem, kırkımda kan tükürmeye başlarım, orası ayrı.
Bakın, böyle özel bir haber yakalayacaksa...
bu adamla epey zaman geçirmesi lazım.
Bu arada birazdan yağmur yağacak.
Hey! Gatsby!
Josh.
-Nasıl gidiyor? Seni görmek güzel. -Seni görmek de öyle.
Demin Avin Troller’a rastladım.
Burada bir film çektiğini söyledi, uğrayayım dedim.
Dönem projem. Çok önemli bir şey değil.
-Yardley nasıl? Oradaydın, değil mi? -Pek bayılmıyorum.
Bana kalsa şehirdeki bir okula giderim ama annemi biliyorsun.
Her şey mükemmel olmazsa,
acil durumlar için sakladığı siyanür kapsülünü çiğner.
Bilmiyordum.
Ailen hakkında hatırladığım tek şey,
Jeb Bush için bağış gecesi düzenledikleri.
-Bağış gecesi, doğru... -Evet, öyle bir şey vardı, biraz şey...
Sen nasılsın? Hayat nasıl? Burada neler oluyor, neler yapıyorsun?
Buradayım, modern bir kara film klasiği yaratmaya çalışıyorum işte.
Tamam. Çok güzel.
-Oynamak ister misin? -Hayır.
-Hadi be abi. -Hayır, hayır, hayır.
Figüranımız eksik. Bir sürü kişi söz verdiği halde gelmedi.
-Ben oyuncu değilim ki. -Konuşmana gerek yok.
Ciddiyim. Arabaya geç, “Motor” denilince kızı arabadan indir. O kadar.
-Tamam. Konuşmam gerekmiyor yani? -Hiç. Sıfır laf.
-Peki, bu kadarını yapabilirim. -Tamamdır.
Chan’i hatırlıyorsun, değil mi?
-Chan Tyrell. -Merhaba.
-Amy’nin kardeşisin, değil mi? -Seni görmek güzel.
-Başlayalım mı? -Evet, başlayın.
Paltonu sevdim. Çıkarma.
Ablan Vassar’da diye duydum, doğru mu?
Evet, siyaset bilimi okuyor.
İnanabiliyor musun? Amy’nin Lincoln’un vurulduğundan bile haberi yoktu.
Vay be, Chan Tyrell. İnanamıyorum.
Ufacık bir kızdın, şimdiyse...
Genç kadın olmuşsun!
“Gigi” şarkısını söylemeye başlamayacaksın, değil mi?
Tamamdır, oyun şu:
Kız şehvetten çıldırmış durumda ve seni bırakamıyor.
Bu yüzden seni öpüyor, sonra da kaçıp gidiyor.
Chan Tyrell.
Yeri gelmişken, sahneni mahvettiğim için şimdiden özür dilerim,
ben oyuncu değilim.
Ben de değilim ki. Arkadaşıma yardım ediyorum sadece.
Öpüşecek miyiz?
Evet. Bu yüzden asla oyuncu olmak istemedim.
Her türden tuhaf tiple oynayıp...
onlara tutku duyuyormuş gibi yapman gerekiyor.
-Çok sağ ol. -Önemli değil...
beni öyle bir öp ki ayaklarım yerden kesilsin.
Eskiden ablanı öperdim. Hiç anlattı mı?
Hatırlamıyorum.
Sanki 10 üzerinden 4 olduğunu mu söylemişti?
-4 mü? -Evet. Belki de 6.
-Benim için 4 mü dedi? -Belki 6 demiştir, hatırlamıyorum.
Bu öpücüğünse, çok seksi olmasını istiyorum.
Yapacaksak, düzgün yapalım.
-İş ahlakın güzelmiş. -Teşekkürler.
Ve... motor!
Kestik.
Ağzını böyle kapalı mı tutacaksın?
Sevgilim var, Chan. Galiba yapamayacağım.
Pardon, donup kaldım sanırım.
Sevgilin mi var? Kimmiş sevgilin?
Adı Ashleigh. Yardley’den. Aslen Tucson’lu.
Tucson mu? Arizonalı bir kızla mı çıkıyorsun?
-İzin veriyor musun? -Ne konuşuyorsunuz ki, kaktüs filan mı?
Çıngıraklıyılan.
Vay be. Demek Arizona.
Neyse, astımına iyi gelir.
Astım değilim.
Tuhaf şey. Öpüşürken hırıldıyorsun gibi geldi de.
Biliyor musun, seni hep uyuz bir çocuk olarak hatırlıyorum.
Hazır mısınız?
Şimdi neler yapıyorsun?
-Fashion Institute’ta tasarım okuyor. -Ne kadar orijinal.
Akıyor.
Sahne 19, deneme 2.
Motor!
Kestik. Biraz daha iyi.
Josh, herif ağzını bir türlü açmıyor ki!
Baksana, hala o psikiyatriste görünüyor musun?
Gelme artık üstüme. Yolum buraya düştü, yardım etmemi istedi.
Önceden oyunculuk mu yaptım?
Sahne 19, deneme 3.
Motor!
Josh, yağmur başladı.
Ve kestik!
Harika.
Gördün mü? Yapabileceğini biliyordum. Hem sevgiline de söylemeyeceğim.
Josh, başka bir versiyon ister misin?
Yok, bu versiyon iyi. Bunu kullanacağız.
Neyse, Arizona’da iyi eğlenceler.
Ne yaparsan yap, çölde kaybolup, susuzluktan öleyim deme.
Mataramı yanımdan ayırmam.
Gerçekten çok derin.
Bu kız hep böyle sinir bozucu küçük kardeş pozlarındaydı.
Ama nasıl olmasın ki?
Amy göz kamaştırıcı ve cinsel açıdan aşmış bir kızdı.
Demelerine göre, bir bar mitsva töreninde birisine oral seks yapmış.
Bence her Yahudi bayramına bu kısmı eklemeliler.
Oruç tutmaya kesinlikle beş basar.
Ayrıca Yahudi yeni yılını kutlamanın harika bir yolu olur,
muhteşem bir Hanuka hediyesi olur.
Hunter’ın canını sıkan neydi, merak ediyorum.
Onunla konuşurken, kesinlikle kafasını kurcalayan bir şey olduğunu fark ettim.
-Gatsby! -Sürpriz!
-Çat kapı yapayım dedim. -Deli misin çocuk sen?
-Bak, işin varsa... -Hayır canım, ne işim olacak?
Sarıl o zaman. Seni görmek çok güzel. Nasılsın?
Yavrum benim! İyiyim, iyiyim. Sen?
-İyiyim, bir yaramazlık yok. -Harika. Annemin partisine mi geldin?
Yok. Yani ona burada olduğumu söyleyemezsin, tamam mı?
-Yapma be. -Dert etme, Hunter. Sana güveniyorum.
Nişanlandın, evden de taşındın. Artık telefonunu elinden alamaz, korkma.
Annem öğrenirse yüreğine iner.
Hiçbir şey olmaz, merak etme. Nerden öğrenecek zaten?
-Peki, niye geldin o zaman? -Kız arkadaşım Ashleigh için.
Okul gazetesi için yönetmen Roland Pollard’la...
röportaj yapması lazım.
-Büyük bir olay. -Ashleigh.
-Annemin kafayı taktığı kız. -Daha tanışmadı bile.
Hunter, annenler istiyor ki... Ah, Gatsby!
-Seni görmek harika. -Seni de öyle. Nasılsın?
Burada ne işin var?
Kız arkadaşı, Roland’la röportaj yapacakmış...
Roland Pollard, yönetmen.
Burada olduğumu anneme söyleme lütfen. Bu geceki büyük partisine gelmiyorum.
Bizimki partileri hiç sevmez.
-Tam anlamıyla Bay Asosyal’dir. -Ne?
Annemin sosyetik toplantılarından nefret edersin.
Ezoterik kültürleri kurcalamayı hobi edinmiş zengin ev hanımları.
Artık tek bir yeni baskısı olmayan kitapları tartışan, işsizler takımı.
Annemin tek istediği bizi iyi edebiyatla tanıştırmaktı.
Jimmy Cannon nerede o zaman?
Ya Tom Adair? Hayattaki tek mesele dev böcekler ve bisküviler değil ya.
Düğünümüzden de kaçmayacaksın, değil mi?
Olur mu öyle şey? Sağdıcım o benim!
Düğünlerde ağlıyor.
Göründüğü kadar sert bir çocuk değil. Düğün ve cenazelerde ağlar.
İkisinde de aynı nedenle.
Neyse. Gidip duş alacağım, kahve burada.
-Gelmene çok sevindim. -Burada olmak güzel!
Onu hep sevmişimdir.
Gatsby?
-Ne oldu? -Gatsby.
Ben bu düğünü yapmak istemiyorum.
Ne?
Yapamam. Yapamam.
Bu saatten sonra geri adım da atamıyorum. Kız üzüntüden ölür.
200 davetli var.
Century Club’ı ayarladılar. Orkestra ayarladılar.
Tanrım kurtar beni!
Tamam... Olay nedir?
-Aptal olduğumu düşüneceksin. -Öyle bir şey düşünmeyeceğim. Anlat.
Anlatamam. Çok aptalca.
Beni geriyorsun! Şu akıl almaz aptallık neymiş, dinlemek istiyorum.
O çok akıllı.
Gatsby, çok hoş, çok kibar kız.
Ee?
Ama kahkahasına tahammül edemiyorum.
-Ne? -Kahkahasına dayanamıyorum.
-Kahkahasına? -Evet.
-Kahkahası. -Kahkahası.
Bu, muhtemelen hayatımda duyduğum en geri zekalıca şey.
Aptalca bulacağını söylemiştim.
-Ne varmış kahkahasında? -Bir kez dikkat et. O kadar soğursun ki.
Onu ne kadar seviyorsun?
Seviyorum! Onu seviyorum! Tek sorun kahkahası.
-Seviyorsan, sık dişini. -Yapamam. Denedim.
Denedim, denedim.
Dün gece yatakta konuşuyorduk, bir şeye kahkaha attı...
sonra onunla sevişemedim.
-Ne? -Yapamadım işte. Olmadı.
Kahkahası yüzünden mi?
-Önceden de olmuştu. -Bir psikiyatriste görünmen lazım.
-Ne? -Ciddiyim.
Psikiyatriste filan ihtiyacım yok, sorunun ne olduğunu biliyorum.
Can alıcı bir kahkahası var.
Betty Halamla...
Fareler ve İnsanlar’daki Lennie arası bir şey.
Hiç böyle bir sorun duymamıştım.
Yaşın tutmuyor da ondan.
Oysa dünya, böyle ufak şeyler yüzünden dönülen nikâh masalarıyla dolu.
Lilly ile bir yıldan fazladır beraber değil misiniz?
Bu niye şimdi mesele oldu?
Ona anlattın mı?
Evet, sözünü ettim...
ama benim için ne kadar ciddi bir şey olduğunun farkında değil bence.
Onu seviyorum ama onunla evlenemem, Gatsby.
Onunla seks yapamayacağım.
Şu an aslında onunla evlenmek istemediğini...
ve bu saçmalığı bahane ettiğini söylüyorsun.
Bu terapi zırvalarını bana satmaya kalkma.
Kahkahasını bir kez dinle. Aşağı inince güldürelim onu.
Neyi kastettiğimi anlayacaksın.
Hayır. Hayır, yapamıyorum. Kusura bakma.
-Rollie. -Haklısın. Özür dilerim, Ted.
-Gerçek anlamda midemi bulandırıyor. -Yapma bunu.
-Çok utanç verici. -Bu bir süreç, Rollie.
Değişiklikler bok gibi olmuş. Yaptığım her şey bok gibi olmuş.
Hepsi değil ama bazı değişiklikler iyi.
Geldiğin için sağ ol, Ashleigh. Biraz hava almam lazım.
-Gel otur biraz. Böyle yapma. -Zamana ihtiyacım var. Düşünmeye.
İçme sakın.
Lütfen içme. Lütfen.
İki saat boyunca, buram buram varoluşçu bir bok yığınına baktın,
tek diyeceğin bu mu?
Bu bir süreç.
-Her seferinde bunu yaşıyoruz. -Ted? Ted?
Rollie, lütfen geri dön.
İçki içme! Tanrım.
-Peşinden gitmeyelim mi? -Kesinlikle içecek, biliyor musun?
Sen git artık. Gidebilirsin.
Benimse hakkında zekice laflar edebilmek için bu filmi bitirmem lazım.
Hayır, izlediğim yerlerine bayıldım ben.
-Ciddi misin? -Ciddiyim.
Biraz geri alalım.
Bu akşam Freemont Otel’de büyük bir masa açılacak.
Ben yetişemem ama sen öyle bir şeye bayılırsın.
Yerimi alman için Joe Cohen’i arayayım mı?
Şu an büyük oynamayı çok isterdim, epey yüklüyüm ama...
Ashleigh ile planlarımız var.
-Ashleigh ile tanışmaya can atıyorum. -Şu an nerede olduğunu bilmiyorum.
-Güya bugün ona şehri gezdirecektim. -Yanına şemsiye alsan iyi olur.
Bak, güldüreyim de gör.
Şimdi Gatsby’ye anlatıyordum, Nash süper bir fıkra anlattı.
İki yamyam bir komedyeni yiyormuş, biri demiş ki...
“Senin de ağzına komik bir şey geldi mi?”
Neresi komik bunun?
Oldu o zaman! Ben gideyim artık.
Hunter, seni görmek her zamanki gibi çok güzeldi.
Lily, kahve için teşekkürler.
Bir saniye. Bir tane daha biliyorum.
Evsiz bir adam, bir Yahudi anneyi yolda durdurup, demiş ki,
“Üç gündür bir şey yemedim.”
Anne cevap vermiş, “Zorla kendini.”
Ashleigh, neler oluyor? Yarım saat önce arayacağını söylemiştin.
Biliyorum. Film ertelendi. Şimdi salondayım.
Sorun değil. Modern Sanatlar Müzesi’nde buluşalım, 53. Cadde’de.
Bir şeyler atıştırıp, Weegee sergisine geçeriz.
Gelemem. Gelemem.
Neden?
Çünkü gerçek bir haber yakalamak üzereyim.
70 milyon dolar bütçeli bir film ve Rollie çıkan işten hiç memnun değil.
Ona Rollie mi diyorsun?
Şimdi Ted’le gidip onu bulmamız ve konuşmamız gerekiyor...
yine sinir krizi geçirip, her şeyi baştan kurgulayarak mahvetmeden önce.
Ted kim ya?
Gatsby, şu an konuşamıyorum. İşim biter bitmez arayacağım.
Olur da...
geç kalırsam, Plaza’ya görüşürüz.
Plaza değil, Carlyle! Bu gece bar ve piyano gecesiydi!
Otelde değil, basın toplantısına da gitmemiş. Demek ki...
bir yerlerde, Courvoisier içip, kendinden tiksinerek...
filmimizi mahvetmenin yeni yollarını düşünmekle meşgul.
-Bence filmde bir sürü muhteşem şey var. -Bence de.
Söyle ona! Bunu Rollie’ye söyle.
Benden duyması hiçbir işe yaramayacak.
Çünkü her tartışmamızda ben bunu söylüyor oluyorum...
ama senin gibi gencecik, yeni nesilden bir kadın...
hem de böylesine güzel...
Gel, bulalım onu.
-İyi misin? -Evet.
Gel.
Kahkahasını mı sevmiyormuş?
Tamam, Ashleigh’nin kahkahası mükemmeldir.
Haydi Ashleigh.
Günü kaçırdık resmen, hava da o kadar melankolik ki.
Vapurda olabilirdik,
siyah beyaz bir anda, Empire State Binası’nın tepesinde olabilirdik.
Evet, buradaydı.
Çok sinirli görünüyordu. Birkaç kadeh brandy yuvarladı.
Stüdyoya dönmekle ilgili bir şeyler geveledi.
Tamam.
Benim arabamı alalım. Stüdyo Queens tarafında.
-Ah, Queens! -Evet, büyük bir...
film stüdyosu. Hala gelmek istiyor musun?
Kesinlikle.
Rollie sarhoş olup, suratı düşünce...
stüdyoda gezinip, Norma Desmond taklidi yapmayı sever.
-Teşekkürler. -Bir şey değil.
Görevde olduğuma göre birkaç soru sorabilir miyim?
Tabii ki.
Rollie’nin en çok beğendiğin filmi hangisi?
“Kış Hatıraları.” Venedik’te geçen.
İlk ne zaman izledin?
Gatsby ile beraber izledim.
İlk buluşmamızda gitmiştik.
Filmdeki bir diyaloğu duyunca onu öpesim gelmişti.
Aşk ve ölümün, aynı paranın iki yüzü olduğundan bahseden laf.
Ne demek istediğini anlamış mıydın?
Hayır.
Kafam karıştı, kendimi güvensiz hissettim...
o yüzden biri bana sarılsın da öpsün istedim.
Hiç Venedik’e gittin mi?
Hayır. Ama Gatsby gitmiş.
Tanrım.
-Ne? -Biliyordum.
-İyi misin? -Tanrım!
Yüzün bembeyaz kesildi.
Yalan söylediğini biliyordum!
-Kimin? -Connie, karım!
Lipshitz’le görüşüyor.
Lipshitz kim?
Kız kardeşiyle, Connecticut’a alışverişe gideceğini söylemişti...
şimdiyse Lipshitz’in evine giriyor!
Lipshitz casus mu?
Ne? Hayır, Larry Lipshitz! Arkadaşım! En iyi arkadaşım!
İnanamıyorum. İlişkileri var.
Tanrım.
İyi misin? Kalbini tutuyorsun.
Tamam, şöyle yapıyoruz. Burada oturup, dışarı çıkmasını bekliyoruz...
sonra da onunla yüzleşiyorum.
Umarım torpido gözünde, senaryolarında olduğu gibi bir tabanca yoktur.
Gitsen iyi olur. Sen git.
Hayır. Seni tek başına bırakamam! Bembeyazsın, titriyorsun.
Derin... nefes al. Derin... nefes al
Dr Ross derin nefes almamı söylemişti.
Derin nefes al. Nefes al. Nefes al.
Hayır, sen değil. Ben.
Tanrım.
Taksi!
-Tanrım. Chan! Sen nereden çıktın? -Hiç, ben...
-Sen al. Ben sonrakine bineyim. -Hayır, gel. Seni bırakırım.
-Nereye gidiyorsun? -Hatırlarsın. 5. Cadde’deki batakhaneye.
Evinizi Amy ile geçirdiğim günlerden iyi hatırlıyorum.
Evet, aramalarını hatırlıyorum. Annemler ablamı sana karşı uyarırdı.
Ne için uyarıyorlardı ki?
Çünkü ilk buluşmanızda kızı yağmur altında yürütüp, zatürree etmiştin.
Tanrım, bu defteri ne zaman kapatacaksınız?
Islandığın için zatürree olmazsın.
Bana kızma, bence çok romantikti.
Öyle de o yüzden. Romantik bir hareketti.
Ben de öyle diyorum.
Ashleigh’ye de hep teklif ediyorum, deli olduğumu düşünüyor.
Ashleigh kim? Çıktığın rodeo kraliçesi mi?
Kızın kovboylukla alakası yok.
Tucson’un en büyük bankacı ailelerinden birinin kızı.
Hatta sosyeteye takdim töreni olmuş. O şekilde açılmış.
Açılmış mı, lezbiyen mi kendisi?
Hayır, değil. Çok çekici ve güzel bir kız.
Bu hafta sonunu şehirde el ele geçirecektik, birdenbire...
okul gazetesi için yapacağı röportajda boğulup gitti.
Hırslı kızmış. Buna hayran olmalısın.
Güya bir saatlik, dandikten bir röportaj olacaktı.
Onun yerine...
tüm hafta sonumuz rezil oldu.
Sakin olur musun artık?
Olamıyorum Chan, çünkü bunun özel bir hafta sonu olması gerekiyordu.
Oysa şu an çöle düşmüş Hagar gibi, boş boş sokaklarda geziyorum.
Bunu bana değil, ona anlat. Önceliklerine çekidüzen vermesini iste.
Sonuçta sen, biraz şarap içip, yağmurda yürümek ve...
kızı bronşit etmek istiyorsun.
Bak, belli ki büyük bir haberin peşinde. İşini çok ciddiye alıyor.
-Tamam. O zaman konuyu kapat artık. -Ben...
Şu an kapatmaya uğraşıyorum.
Tabii birinin ona asıldığından filan endişelenmiyorsan.
Bu ne demek?
Bilemem, röportaj yaptığı adamlar çekici mi?
Düşünmedim. Bilmiyorum.
Bazıları, ilginç olduklarını söyleyebilir.
O zaman, belki de ipleri ele alıp, kendini göstersen iyi olur.
-Daha talepkâr mı olayım sence? -Ben olurdum.
Takıldığı tipler, sinema camiasının önemli isimleri.
-Değil mi? -Evet. Biri yönetmen,
diğeri de senarist.
Sanatçılar. Genelde tutkulu tipler olurlar.
Tanrım!
Tamam, haklısın. Onu aramalıyım.
Acele etsen iyi edersin.
-Durum o kadar mı acildir ya? -Bilemem.
Tamam.
Fikir senden çıktı. Ne diyeceğimi de söyle bari.
-Söyleyebileceğin tek bir şey yok. -Nasıl yani?
Yani ne desen, kulağa sahiplenici gelecek.
İyi de aramam için bana gaz veren sensin!
Şimdi nasıl olur da, bir şey diyemeyeceğimi söylersin?
Kafan ne kadar karışık.
An itibariyle motivasyonunu gördüm,
Amy’nin seni neden başından attığını da anlıyorum.
Hayır, hayır, hayır.
Amy beni terk etmedi. İlişkiden bıkan bendim.
Kesin öyledir. Ona senin aradığını her söylememde...
eliyle bana “Yokum, yokum!” yapan da o değildi zaten.
Selam Gatsby...
Alo, Ashleigh. Dinle...
Bak, çok meşgul olduğunu biliyorum.
New York’a da bu iş için geldin, değil mi?
Gerçek azme kimse benim kadar saygı duyamaz.
Kusma torbası olmadan bu konuşmayı nasıl çekeceğim?
Şu an konuşamam. Bir durum var.
Bugüne bir sürü planımız vardı.
Şu an çok meşgulüm ama telefonda anlatamam.
Bir film için röportaj yapılacak, bunun neresi bu kadar gizemli olabilir ki?
Bu CIA seviyesi de nedir?
Bir şeyler karıştırmıyorsan tabii.
Sonra ararım. Görüşürüz Gatsby.
Lanet olası cep telefonları!
Bilemedim. Olay bana aşırı şaibeli geldi.
Sana öyle gelmesi normal, çünkü için fesat.
Bu kızı gerçekten seviyor olmalısın.
Seviyorum. Diğerlerinden öyle farklı ki.
Çekici, hoş.
Güzel.
Aynı anda seksi. Akıllı.
Çok güzel şarkı söylüyor. Flüt çalıyor.
Nasıl desem bilemiyorum...
ama sevgilinden konuşmaktan baydım artık, tamam mı?
Erkek arkadaşın mıydı?
Gatsby? Evet.
-Başın hala dönüyor mu? -Hayır, iyiyim.
Gatsby ne iş yapıyor?
O da Yardley’de öğrenci.
Ama okula, “Orman Mezarlığı Üniversitesi” diyor.
O da gazeteci mi?
Hayır. Profesyonel anlamda yoğunlaşan biri değil.
Bence asıl rüyası Sky Masterson olmak.
-Broadway bahisçisi? -Evet.
Biraz tuhaf biridir.
Ne anlamda... tuhaf?
Bence temel nedeni, annesiyle bir türlü anlaşamıyor olmaları.
Annesi onu hep okumaya, piyano öğrenmeye filan zorlamış...
Aslında çok akıllı biri.
Hiç çalışmadan sınavlardan 100 alan tiplerden.
Bana benziyor.
Dürüst olmak gerekirse...
Aramızda kalsın ama... Bence biraz Asperger durumu var.
Baksana Chan... Ben de burada ineyim.
-Şimdi ne işin var? -Neden?
Biraz boş vaktim var,
Modern Sanatlar’a gidip Weegee sergisine bakayım diyordum.
Anladım. Başka seçeneğin olmadığından, sana eşlik etmemi mi istiyorsun?
Aslında, boş ver... Vaktiyle ablanla çıktım.
O zaman da hep hırçındın zaten.
Başıma dert almayayım.
“Sen” bana eşlik etmek istersen,
dersim için görmem gereken birkaç tablo var aslında.
Baştan neden evet demedin anlayamadım.
İyi. Eğlenceli olur. Birbirimizi güzelce gıcık ederiz.
Oldu, ama önce üstümü değişeyim. Sırılsıklam oldum. Aç mısın?
Arizano tarzı bir sofra donatırdım sana ama kurutulmuş etimiz kalmamış.
Aklımda bir sürü şey canlanıyor.
Annemler hafta sonu için Doğu Hampton’a gitti.
-Sen niye gitmedin? -Bu gece biriyle buluşacağım.
-Sen mi? -Bu kadar şaşırma.
Demek ki hayatta beni de beğenen birileri varmış.
Öyle mi? Kim bu talihsiz kişi?
Tanımazsın. Bir arkadaşımın dermatoloğu.
Ne kadar romantik.
Sırtındaki üç kara beni göstermeyi unutma.
Gerçi bir şey çıkacağını sanmam.
Umarım Hampton’a gitmediğime değer.
Sahil yağmurda da çok güzel oluyor.
-Orada ailenle mi olmak zorundasın? -Nesi var? Ailemi severim.
Tanıyorsun onları, eğlenceli insanlar. Sen sizinkilerle eğlenmez misin?
Benim kullanacağım kelime “eğlence” olmazdı.
Hemen geliyorum.
-Piyanonuzu çalabilir miyim? -Tabii. Aile yadigârıdır.
Golfe gitmeye karar versem
Emin ol ki yağmur yağar
Parti vermek istesem
Üst kattaki bozuk çalar
Galiba kaderde bana
Bir tek grip olmak ve trenleri kaçırmak var
Her terslik beni bulur
Bir tanesi bile sekmez
Kızamığa bir ben yakalanırım
Ben ne zaman as atsam
Karşımdaki koz atar, kalakalırım
Sanırım ben, hiç bakmadan
Her şeye atlayan bir şapşalım
Her terslik beni bulur
Seni ilk görünce dedim ki
Şimdi şeytanın bacağı kırıldı
Bu aşk, talihsiz günlerin sonunu getirdi
Ama şimdi bir türlü
Kandıramıyorum bu eşek kafamı
Şimdi son bir büyük hamle yapıp
Telgrafa, telefona saldırıp
Evine mektuplar yağdırıyorum
Sense elveda diyorsun
Mektubumu reddediyorsun
Ömrümde bir kez âşık oldum
Orada da gittim, seni buldum
Zaten tüm terslikler...
beni bulur
Güzelmiş.
Kokteyl salonlarındaki piyanolara bayılırım.
Dışarda yağmur çiseler. Gridir.
New York hafif bir sisle çevrilidir.
İki âşık, saat 6’da buluşmak üzere sözleşir.
Grand Central İstasyonu’nda. Saatin altında, tıpkı filmdeki gibi.
O filme bayılıyorum ama...
ben dışardaki bir saatin altında buluşmak isterim.
Doğu Nehri’nde mi? Römorkların olduğu yerde. O gemilere bayılıyorum.
Neredeyse. Tasvir ettiğim şeyi anladın.
Buldum!
Buldum? Saatin altında.
Hangi saat?
Delacorte Saati, Central Park’ta, etrafında hayvanların döndüğü.
Çok severim. Eski filmlerden fırlamış gibi.
Eskiden annemle sürekli eski filmler izlerdik.
O dekorlara bakardı.
Muhteşem, hayalperest bir havaları var.
Benim versiyonumda ise, adam bekliyor...
müzik giriyor...
ama kadın asla gelmiyor.
Ya da kadın bekliyor ama adam diğer kadını seçiyor.
Yağmur altında öpüşseler olmaz mı? Çok klişe dursa da bence çok hoş olur.
Hayal et.
6’ya bir dakika var.
İleri geri yürüyorsun.
Hafiften yağmur yağmaya başlamış.
Central Park’tasın, senin saatin orada.
Ve bekliyorsun...
dermatoloğunu!
Ama o da, tam o sırada kendi dudağında bir karsinom keşfetmiş.
Sen bekliyorsun, o ise metastaz yapmakla meşgul.
Tamam, sus artık ya!
Benim versiyonumda her şey yolunda. Yanıma geliyor, sarılıyor...
Beni öpüyor.
Çok hoş bir an. Kimsenin biyopsiye filan ihtiyacı yok.
Connie!
-Connie! -Ted?
Judy’le Connecticut’ta alışveriş yapıyorum dediğin bu muydu?
Burada ne işin var?
Arabadaydım, camdan seni gördüm. Tamamen tesadüf.
Gerçekten mi? Ne tuhaf tesadüf olmuş, değil mi?
Tuhaf mı? Onunla aylardır yatıyordun, değil mi?
-Sana söyleyecektik. -Ne zaman?
Londra’ya taşındığımızda mı?
-Hayır. -Londra’ya taşınmak...
senin hayalindi ya...
Birdenbire gelişti, Ted. Karşı koymak için çok savaştık.
Kesin savaşmışsınızdır. Her otelde, her yatağın üstünde...
-Her arabanın arka— -Olayın seksle ilgisi yok.
Her zaman vardır. Her şey seksle ilgilidir.
Bütün ekonomi seks üstüne kuruludur.
Tamam, sokak ortasında buna devam edemeyeceğim.
En iyi arkadaşımla yatman ne büyük klişe! Cidden inanamıyorum.
Larry hakkında kötü düşünmeni istemem. Sana hayran.
Kendini seninle özdeşleştiriyor.
Biliyorum. Hep benim tıraş losyonumu kullanırdı. Görünen o ki karımı da...
-O kim? -Ted! Her şey yolunda mı?
-Bunun ne önemi var? -Kim o?
Sorun yok. Arabada kal, Ashleigh. Islanma.
Yardley Argus’tanım.
Nerden?
-Yardley Argus. -Rollie hakkında...
haber yapan bir gazeteci.
Rollie hakkında? O zaman neden seninle birlikte beni takip ediyor?
-Konuyu değiştirme. -Hayır, ben...
Sakın konuyu değiştirmeye çalışma. Yakalandın.
Ne zaman genç bir oyuncu kadın ya da manken görsen kendini rezil eden sensin.
Bir saniye, bu nerden çıktı şimdi?
Ne anlatıyorsun? Larry Shitlipz’le ilişkin varmış.
Sense 15 yaşındaki metresinle beni gözlüyorsun.
-O gazeteci. -21 yaşındayım.
-Demek 21 yaşında. -Gazeteci o.
-Kimliğimi gösterebilirim. -Gerek yok.
-Barlara hep başıma gelen şey. -Yakalandın.
Madem gazetecisin, kocam hakkında demeç vermek istiyorum.
-Öyle mi? -Evet.
-Not alabilir miyim? -Tabii. Al gitsin.
Sor bakalım, kendisi bana kaç kez ihanet etmiş?
Kafayı yemiş. Kafayı yedin sen.
-Sekreteri. Oyuncular. -Yanlış. Yanlış.
Öyle mi? Ya o şair?
Bu kadınlar kendi zevkiniz için miydi, yoksa proje araştırması mı yapıyordunuz?
Kızın beynini yıkamaktan vazgeç. Ashleigh, gel buraya.
Stüdyonun adresini yazıyorum, tamam mı?
Rollie’yi bul. Haydi. Rollie’yi bul.
-New York’ta yolumu bulamam ki. -Sorun olmaz. Taksiciye söylersin.
Sor bakalım,
-Samantha Leroy’la yatmış mı hiç? -Kes artık.
Argus bir dedikodu gazetesi değil.
Tüm gazeteler dedikodu gazetesidir!
Filmi öv ona biraz, kesip biçip berbat etmesin.
Ayrıca lütfen bu olanları yazma.
Merak etme. Kişi haklarını her zaman koruruz.
Ondan eminim.
Connie!
Connie.
Ablanı ilk kez bu müzede öpmüştüm.
Biliyorum, anlatmıştı.
Bir Hieronymus Bosch’a bakıyormuşsunuz...
romantik hislere kapılmış ve onu öpmüşsün.
O an, gittiğin psikiyatristin bir işe yaramadığından emin olmuş.
Öpücüğüme gerçekten 4 verdiğini söyleme, ne olur.
Daha yüksek puan verseydi,
muhasebe kayıtlarının incelenmesini talep ederdim.
Bu zarafette farklı bir cazibe var.
Annem Sargent’in onu bu pozda çizmesini isterdi.
O zamanlar Paris’te ne güzel giyiniyorlarmış.
Paris’e taşındığımı hayal edebiliyorum.
Bunu hiç sormadım. Gelecek planların nedir, Gatsby?
Bilmiyorum. Bata çıka ilerliyorum.
Nasıl yani?
Ne olmak istediğimi bilmiyorum.
Yalnızca ne “olmamak” istediğimi biliyorum. Bu çok mu kötü?
Bir stratejin yok yani.
Test pilotu olmak istemediğimi biliyorum...
ya da rahip ya da proktolog...
bunları eleyebildim mesela.
Anlıyorum. Sürüye uymuyorsun.
Zaten bu yüzden Amy ile çıkarken sana kafayı takmıştım.
-Bana mı? -Evet. Tuhaf değil mi?
Belki de onu hep garip yerlere götürdüğün içindi.
Başka kimseyle birlikte gitmediği batak barlar mesela.
Evet, onu ilk defa ben barbuta götürmüştüm.
Biliyorum, duyduğumda bayılmıştım. Her anını keyifle dinledim.
İlişkiniz hakkında ciddi düşünmesini çok istedim,
çünkü sen çıktığı diğer salaklara benzemiyordun.
Sen özel bir salaktın.
Seni böyle etkileyebildiğime sevindim, Chan.
Hatırlıyorum, Amy bir gün eve geldiğinde...
onu Central Park’taki tekne barınağına götürdüğünü,
orada seviştiğinizi anlatmıştı.
-Sana bunu mu anlattı? -Her detayını hem de.
Şu an utandım.
-Utanma. O gece sana 6 vermiş. -6 mı vermiş? Amy!
Dipnotu da var. Biraz gergin olduğunu söylemişti.
Eh, Central Park gecenin 2’sinde biraz tehlikeli olabiliyor.
Ama çok romantik.
-Sonra da yağmur yağmaya başlamış. -Evet, en güzel kısmı oydu.
Saçları ıslandı, kıyafetleri bedenine yapışmaya başladı.
-Hapşırmaya başladı. -O kısmını pek hatırlamıyorum.
Şimdi düşündükçe ayıyorum...
hep etrafımızdaydın,
hep beni süzüyordun.
Bunu şimdi mi fark ediyorsun?
Tek söyleyeceğin bu mu? Beni hiç mi tatlı ya da çekici bulmuyordun?
Fena değildin.
Elim ayağım tutuyordu yani.
Kırık çıkığım, kamburum filan yoktu.
Cidden pek dikkat etmemişim,
çünkü anne babanın yanında biraz geriliyordum...
bir de yani, Amy odaya güzellik kraliçesi gibi girerdi.
Kesin Ashleigh de kraliçe olacak kadar güzel bir tiptir.
Öyle. Zaten Tucson’da lisedeki yarışmanın birincisi olmuş.
Ziraat kulübünde, değil mi?
Evet. Nereden bildin?
Bil bakalım nerden. Çıkalım artık buradan.
Şu çılgın Mısırlılar...
Bütün yatırımlarını öteki dünyaya yapmışlar.
Bak Gatsby. Hayata bir defa gelinir...
ama doğru kişiyi bulursan bir defası yeter zaten.
Sence şu an beni aldatıyor mu?
İyi şeyler düşüneyim diyorum ama...
Sen bu kıza ciddi ciddi takıksın, değil mi?
Tanrım!
Dayımla teyzem. Annemin partisi için gelmişler.
-Ne partisi? -Annemin partisi!
Burada olduğumu derler ona.
Saklanmam lazım.
Mumyanın kutusuna girsene. Ben de bir yerlerden gazlı bez bulayım.
Alo?
Gatsby! Sonunda yalnız kalabildim.
Neredesin?
Şöyle söyleyeyim: Firavun Tut’u duymuş muydun?
Neredesin? Ne yapıyorsun?
Alo? Gatsby, alo?
Gatsby!
-Gatsby, bu ne sürpriz! -Ben de anneni aramak üzereydim.
Merhaba. Yardımcı olabilir miyim?
Roland Pollard’ı arıyorum.
Bugün geldi ama hala burada mı bilemiyorum.
Anne, hepsini planlamıştık. Ashleigh’le sana sürpriz yapacaktık.
Tyler Dayımla, Grace Teyzeme rastladım.
Merak etme, yemeğe geleceğiz. Çok güzel olacak.
Sürpriz yapsak eğlenceli olur diye düşünmüştüm.
Tüh, sürprizini bozduk.
Bay Pollard?
Rollie?
Merhaba. Yardımcı olabilir miyim?
Bay Pollard’ı gördünüz mü?
Rollie bir saat önce çıktı.
İyi miydi peki?
Açıkçası...
bence biraz sarhoştu.
Arkadaşı mısın?
Tanrım! Siz Francisco Vega’sınız.
Bu iyi mi, kötü mü?
Ev arkadaşım burada olsa...
kalp krizi geçirirdi.
Sizin, ertesi gün hapından sonra...
insanlığın başına gelen en iyi şey olduğunuzu düşünüyor.
Bence de öyle.
Francisco Vega’yla konuştuğuma inanamıyorum.
Halime baksanıza.
Güya gazeteciyim, birden ergen bir kıza dönüştüm.
Siz... Siz Francisco Vega’sınız.
Bunu biliyorum.
Bence şu an asıl sormamız gereken şu: Sen kimsin?
Ben kimim? Bunu mu soruyorsunuz? Kimim ben?
-Kimliğim yani? -Evet.
Hatırlayabiliyor musun?
Ben...
Bunu unuttuğuma inanamıyorum.
Ehliyetine baksana.
Doğru. Evet, bakayım.
Tamam...
Ben Ashleigh Enright.
Orada yazdığından emindim.
Ben... Şey...
Yardley Argus gazetesinde çalışıyorum. Orada yazıyorum.
New York’a Bay Pollard’la röportaj yapmak için geldim.
Vay be. Aynı filmlerinizdekine benziyorsunuz ama daha iyisi.
Ben de şey diyeyim.
Sen de şimdiye dek gördüğüm bütün gazetecilerden daha güzelsin.
Senden çok seksi bir haber spikeri olurdu.
Gazetelerde sürekli dünya güzeli mankenler...
ve oyuncularla çıkarken, bunu nasıl söylersiniz?
-Gir, gir. -Nereye gidiyoruz?
Şimdi olmaz, çocuklar. Huzur verin biraz. Hayır.
-Burada olmam doğru mu? -Keyfine bak.
-Oturmak ister misin? -Hayır, hayır, hayır.
-Bir şey içer misin? -Hayır, sağ olun.
Benimle yemeğe çıkmak ister misin?
Sizinle ne ister miyim?
Evet.
Akşam bir planım yok, erkenden yemek yiyip,
sonrasında bir partiye geçebiliriz.
Parti. Yemek.
Ya Tiffany Griffin? Berabersiniz sanıyordum.
Hayır, çok yeni ayrıldık.
Normal kıyafetlerimi giyeyim, sen de o sırada düşün, olur mu?
Tanrım.
Süper, artık Ashleigh’yi annemin salak partisine götürmek zorundayım.
Bunun neresi bu kadar kötü?
Neresi mi?
Geceyi Ashleigh’le New York’ta “baş başa” geçirmek istiyordum...
orta sınıf, beyaz plütokrat bulamacıyla değil.
“Orta sınıf, beyaz plütokrat bulamacı.”
Bir füzyon lokantası menüsünde bulunacak bir yemek adı gibi.
Euro kuru ya da birinin koleksiyonunda kaç tane...
Basquiat olduğuyla ilgilenmiyorum...
ya da jet uçak alırken Falcon’u mu,
yoksa Gulfstream’i mi tercih ettikleriyle.
Bu muhabbetler bana bir şey ifade etmiyor.
Ama bildiğim kadarıyla aile mirasını da reddetmiş değilsin.
Ne demek bu?
Şu demek: Baba evinden ayrılıp...
iş bulup, okul masrafını karşılayabilirsin.
Öyle mi? Ne iş yaparak mesela?
Bir barda piyano çalarak.
Ya da...
poker oynayarak. Barbut atarak.
Çok fenasın, Chan. Tam cehennemliksin.
Kumarbazlar ve eski şarkılarda romantik bir yan var.
Bir saatin altında buluşmak filan.
Belki filmlerde öyledir ama bu gerçek hayat.
Gerçek hayat, daha fazlasına erişemeyenlerin razı olduğu bir şeydir.
Seninle zaman öldürmek güzeldi.
Bu gece et beniyle iyi eğlenceler dilerim.
-Kim? -Cildiyecin.
En azından, başına Eski Mısır’dan kalma...
bir mezarda saklanmasını gerektirecek bir şey gelmiyor.
Pekala... Başlıyoruz.
-Burada olduğunuz için teşekkürler. -Hep böyle midir?
Bu hiçbir şey değil.
Sadece bir tane imzalayayım, teşekkürler.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Kusura bakmayın, gitmemiz gerek. Pardon.
-Seni seviyorum! -Tamam artık.
Francisco, kim bu genç hanım?
-Kimse değilim. -Ne iş yapıyorsunuz?
Gerçekten kimse değilim. Yani...
Scottsdale’de Sempati Güzeli seçilmiştim ama bunun pek bir önemi yok.
Nerede tanıştınız?
Gidelim. Haydi.
Kız kim? Söyle haydi!
Burada haber yapılacak bir şey yok.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Çav! Çav! Çav!
Bu kadar, bu kadar.
Geldiğiniz için sağ olun.
İnsanların hakkında bilmek istediği çok şey var.
Budapeşte açıklarından geçtiği sırada, Doğu Ekspresi’nde doğduğun doğru mu?
İki kız kardeşin de senin kadar güzel mi?
Lütfen dürüst ol. Tevazua gerek yok.
Öyleler, evet.
Hatta benden daha güzeller.
Özellikle Taylor. Biraz kız arkadaşın Tiffany Griffin’i andırıyor.
O kadar andırmasa da olur.
Peki...
“White Heat”in yeniden çevirimi konusunda ciddi misin?
Sevgilin var mı?
Benim?
Evet. Yok, dur. Pardon. Bunu sormamalıydım.
Biraz fazla içtim galiba.
Şu nedenle...
mum ışığı yüzüne...
öyle inanılmaz bir ton veriyor ki.
Pardon ama...
çok etkileyici bir gülüşün var, farkında mısın?
O yüzden kendimi engelleyemedim, sevgilin var mı öğrenmek istedim.
Sevgilim var mı... Bunu mu soruyorsun?
Yani...
evet ve...
teknik olarak hayır. Yani...
Yardley’de bir çocuk var...
o da, yani...
Ama sonuçta o bir çocuk. Çok toy.
Birkaç defa buluştuk.
Onu çok seviyorsun sanırım.
Futbol takımının kaptanı filan mı?
Futbol mu?
Gatsby mi?
Hayır, futbol oynamıyor.
Kazananın, kaç farkla kazanacağını tahmin etmeyi sever.
Matematikçi yani.
Tam değil.
Hayır, Gatsby...
Gatsby çok tatlıdır.
Çok... Çok eğlencelidir.
Sıra dışıdır.
Antikadır.
Gatsby’ye bu sıfatı yakıştırıyorum. Antika.
Egzotiktir.
Şöyle bir şeyin peşindedir...
silinip gitmiş bir dönemden kalma, romantik bir hayalin.
Bu şarap ne?
Château Meyney.
Bu kadar hızlı içmemeliyim.
Alkolün serebral nöronlarım üzerinde yıkıcı bir etkisi var.
Nasıl peki?
Sansür yetimi kaybediyorum.
Evet...
gevşek, pervasız...
tutkulu, agresif...
fena...
saçma birine dönüşüyorum!
Merhaba.
Poker burada mı oynanıyor?
-Sen kimsin? -Adım Gatsby Welles.
Kim?
Sorun yok. Hunter’ın kardeşi.
Sorun olmazsa Hunter’ın yerini alacağım.
Tamam! Hunter arayıp, gelebileceğini söylemişti.
Oynamak istediğinden emin misin?
Gelebilir. Hunter tam bir kurt olduğunu söylemişti.
Dikkat etsek iyi olur.
Bana daha çok fino gibi geldi ama.
Mesele buysa, bir şeyler getirdim.
-Çocuk boş değil! -Otur o zaman, dostum.
Görüyorum.
Bu yaptığım, delilik.
Belki başına bir şey geldi. Belki zor durumda.
Arttırıyorum. 2 bin.
Belki de haber yüzünden kendini tehlikeye attı.
Belki kaçırıldı ya da öldürüldü.
Polisi aramalı mıyım?
Tabii bir şey olmamışsa, çok rezil bir durum olur.
Evlat.
Görüyor musun? Pot 2 bin.
Arttırıyorum.
Ben de arttırıyorum. Rest.
16 derece civarı olacak.
Bu gece yağmur ihtimali var. Zaman zaman kuvvetli, yarın daha da artacak.
Genelde bulutlu, öğleden sonra sağanak yağışlı.
Daha iyi bir şeyden bahsedecek olursak,
Francisco Vega yeni gözdesiyle şehre döndü.
Kaynaklarımız, hanımefendinin...
Tucson, Arizonalı bir güzellik kraliçesi olan...
Ashleigh Enright olduğu bilgisine ulaştı.
Mum ışığında, baş başa içki içen çiftin...
birbirlerine çapkın bakışlar gönderdiği görüldü.
Scottsdale’de Sempati Güzeli seçilmiştim ama bunun pek bir önemi yok.
-Nerede tanıştınız? -Kız kim? Söyle haydi!
İyi şanslar, Francisco. Güzel haberlerini bekliyoruz.
Harika bir çift. Bizim şans dilememize pek de ihtiyaçları olmayacak.
Tanrım, bir şey içmem lazım.
İçki ve sigaraya ihtiyacım var.
Aslında ihtiyacım olan şey, bir Berlin Baladı.
-Bir tane daha ister misiniz? -Evet, duble olsun.
Duble mi istiyorsunuz?
Merak etme, iş makinesi filan kullanacak değilim.
Alo?
Anne, lütfen bana bir kez olsun inan. Bu gece orada olacağımı söyledim.
Ashleigh iyi.
Evet, kravat da takacağım, gecikmeden mekânda olacağım mı?
Şu an biraz meşgulüm.
Francisco Vega. Aktör bozuntusu.
Tek bir gerçek an yaşamaktan aciz bir herif.
Her hareketi hikâye, tek amacı kendi reklamını yapmak olan,
yalandan bir liberal politik duruş.
İklim değişikliğini protesto için kendini yakmayı önerdiğinde,
bıraksalardı da yapsaydı keşke.
Ashleigh bunu seçtiyse...
dünyada başka güzel kadın mı yok?
Pardon, benimle mi konuşuyorsun?
Kusura bakma, kendi kendime konuşuyordum.
Bu duyguyu biliyorum.
“Out of the Past” filmini izlemiş miydin?
Pardon?
Jane Greer ve Robert Mitchum.
Kadın gerçek bir felaketti.
Hepsi şans işte.
Yalnız mısın?
Öyleyim. Arkadaş istiyorsan değişir tabii.
Olur.
-Merhaba. -Merhaba.
-Adım Terry Ford. -Ben de Gatsby Welles.
Sorun nedir? Keyifsiz duruyorsun.
Kız arkadaşım, bir film yıldızı için beni terk etti.
Ne derler bilirsin: Karizmayla savaşılmaz.
Odamda tek başıma içmek istemedim.
Burada mı kalıyorsun?
Yok ama zencefil gazozu içtiğim günlerden beri gelirim buraya.
Piyanistlerini seviyorum.
Hem artık cin ve vermut da ısmarlayabileceğim bir yaştayım.
Zaman uçup gidiyor.
Evet ama maalesef ekonomide.
Bu ne demek?
İnsanın başına her zaman business class’lık olaylar gelmiyor.
Bilmez miyim?
Burada bir başına ne yapıyorsun?
Çalışıyorum.
Ne iş yapıyorsun?
Hayalleri gerçeğe çeviriyorum.
Bunu nasıl yapıyorsun peki?
Hayal gücünü çalıştır.
Vay be.
Daha sakin bir yere geçelim mi?
Olur. Tabii.
Evet, neden olmasın?
Pekâlâ.
Ücretim 500 dolar, tatlım.
500 dolar.
Evet.
Ne düşündüğünü anlıyorum. 500 dolar epey fazla ama...
New York işte.
5000 kazanmaya ne dersin?
5000 mi?
Ne yaparak?
Bir partide birkaç saat yanımda durarak.
Kıyafetler çıkmıyor, itiş kakış yok, beden sıvılarının değiş tokuşu yok.
Sadece biraz rol yapacaksın, o kadar.
Nasıl bir parti?
Annemin büyük sonbahar...
saçmalığı.
Pokerden 15 bin kazandım ve yanımda götürecek birine ihtiyacım var.
Kendisine Ashleigh Enright denilince bakan, hoş, şık bir aksesuar.
Umarım kıyafetim uygundur. Burası epey havalı bir yer.
Merak etme, muhteşem görünüyorsun. Tamam mı?
Bu partiler biraz sıkıcı olabiliyor maalesef.
Geldiğin için sağ ol.
-Vega, nasılsın? -Çok iyiyim. Seni görmek güzel.
-Harry’yi tanıyorsun. -Tanımam mı? Nasılsın?
Bu adam dünyanın en iyi aşçısıdır. O paelladan bir daha yapman lazım.
-Selam bebek. -Selam! Nasılsın?
Sonbahar programın konuşmak için, seni iki dakikalığına çalsam olur mu?
Elimde tam senlik bir iş var. Evet, şimdi.
-Tamam. Sorun olur mu? -Hayır.
-İki dakikacık. Sıkıntı olmaz, değil mi? -Olmaz.
Emin misin? Hemen döneceğim.
Siz Gabriella Summers’sınız.
-Size soracağım o kadar şey var ki! -Peki...
Yazım için.
Az kaldı. Hemen köşede.
Harika. Yürümeyi çok severim.
Parti, doğup büyüdüğüm evde.
Kesin o havalı okullardan birine gitmişsindir.
Evet, gittim.
Oralardaki çocukların hepsinin Bergdorf’s ya da...
Prada’dan veresiye alışveriş yaptıkları doğru mu?
Her şeye para saçıp, delicesine uyuşturucu kullandıkları?
Bilemiyorum, ben çocuklarla takılmazdım. Eski filmler izleyip, plak çalardım.
Biraz tuhafmışsın.
Demek kitap kurduydun.
Pek sayılmaz. Annem tam bir kültür vampiridir.
Ona göre hep bir müzeyi gezmem ya da piyano resitaline katılmam...
ya da opera izlemem lazım.
Ayrıca beni sıkıntıdan öldürse de kesinlikle Henry James okumalıyım.
Bense Charlie Parker’ı severim.
O kim?
Boş ver, önemli değil.
Sen cidden epey keyifsizsin.
Buradasın işte.
-Böldüğüm için özür dilerim. -Gelmişsin.
Geldim.
Her yerde seni aradık.
Düşüncelerimi düzene sokmam gerekiyordu.
Yer yarıldı da içine girdin resmen, Bay Acılar İçindeki Sanatçı.
Bir saniye yalnız konuşabilir miyiz?
Aslında ben de seninle konuşmaya can atıyordum.
Film söylediğinden çok çok daha iyiydi.
Öyle mi?
Evet, doruk noktası çok dokunaklıydı. Tam eski dönem Roland Pollard işi.
Seni tekrar göremem diye korkuyordum.
Pardon, ben...
Biraz sarhoşum.
Senin için çok endişelendik.
Bütün günü...
düşünerek, işim, hayatım hakkında kafa yorarak geçirdim.
Birbirimizi daha yakından tanıyalım istiyorum, Ashleigh.
Öyle mi?
Benimle Fransa’nın güneyine gelmeyi düşünür müsün?
Nerenin, neresine?
Senin sesin, benim için yıllardan beri...
bir berraklık içeren ilk ses oldu.
Gerçekten inandığım şeye cesaretlendiren tek ses.
Tıpkı bir ilham perisi gibi.
Bence bugün çok içtin.
Ben içtim de, oradan biliyorum!
Gel benimle.
Her sabah portakal ağaçlarının kokusuyla uyanabilirsin.
Sana yeni filmimi anlatırım...
el değmemiş dürüstlüğünden ders alırım.
Sen de... Sen de...
portakal ağaçlarını koklayabilirsin.
Bence sen beni başka bir Ashley’le karıştırıyorsun.
Adı L-E-Y ile biten biriyle.
Sen olduğunu anlamıştım!
-Ashleigh! -Selam!
-Buradasın! -Buradayım.
-Herkes burada. Roland da burada! -Evet, onunla geldim zaten.
Ben de sana nasıl ulaşabilirim diye düşünüyordum.
Bugün için kusura bakma.
Çok ama çok anlayışlıydın. Teşekkürler.
Senin için çok üzüldüm.
Yok, iyiyim.
Ne kadar iyi olunabilirse o kadar iyiyim.
Evet, görüyorum. Yani...
karısının, en iyi arkadaşıyla olduğunu yeni öğrenen bir adama göre...
-Yani şu an bir partidesin! -Partideyim.
Eve gittim ve Connie’nin sadakatsizliği beni...
neden o kadar da yaralamadı diye düşündüm.
Hep bunu düşündüm... Sonra filmlerim hakkında söylediğim şeyi hatırladım.
Dedim ki, Tanrım, Ashleigh’nin onayı bana neden bu kadar anlamlı geliyor?
Gerçekten öyle.
İşte o an anladım.
İkimiz birdenbire yan yana geldik.
Birlikte ismi Roland Pollard olan kaçkın bir düzenbazın peşine düştük.
Birlikte bir macera yaşadık ve bu bir film olsa, benim filmim olsa, adam...
birden bakar ve kıza âşık olduğunu fark ederdi.
Ben bu rolü yüz kere oynadım.
Böyle bir senaryo karşımıza her gün çıkmıyor.
-Selam! -Selam!
Cumaya dek ses çıkmazsa,
-Sammy’yi ararım. -Evet, Sammy’yi ara. Çav.
Bu kadar uzun sürdüğü için özür dilerim.
Çok tuhaf.
Babam hep, içerken asla üzümle tahılı karıştırma der ama...
bence epey yakışıyorlar!
Öyledir. Baksana... Bence artık ayrılmalıyız.
Ayrılmalı mıyız?
Gatsby!
Gelme niyetin olduğunu önceden söyleseydin keşke.
Sürprizlerden pek hoşlanmadığımı bilirsin.
Anne, baba...
kız arkadaşım, Ashleigh Enright.
Merhaba, nasılsınız?
-Seninle tanışmak ne güzel, Ashleigh. -Sizinle de.
-Merhaba, zevk duydum. -Nasılsınız?
-İyiyim, teşekkürler. -Memnun oldum.
-Babanla birlikte iş yapmıştık. -Evet, sizden çok iyi bahseder.
Aslında hiç yüz yüze gelmedik. Bankasıyla çalıştım.
Evet, bir sürü bankası var.
Yardley nasıl gidiyor?
Sakin. Kışın çok kar yağıyor filan. Köy hayatı.
Ama yine de orayı seçtim, çünkü Kürt Çalışmaları programları çok harika.
Bir kariyer seçmeyi düşünüyor musun?
Baban bir türlü karar vermemenden yakınıyordu.
Evet, aslında seçtim, Leonard.
Nükleer fizik işine gireyim diyorum.
Belki ufak bir dükkân açıp, karanlık madde filan satarım.
Şaka yapıyor.
Piyano başına oturup, şarkı söylemeyi sever.
Bir de blackjack oynamayı.
Sen küçükken, annen konser piyanisti olmanı istiyordu.
Tabii. Benim için hep büyük planları vardı.
Ya sen, Ashleigh? Senin planların nedir?
Gazeteci olmak istiyor.
TV mi, basılı mı?
-Politik şeyler. -TV.
-Dünyanın dört bir yanındaki... -Hava durumunu sunmak istiyorum.
-çatışma bölgelerinden. -Hava durumundaki.
Harika.
Gece boyunca gözünü Ashleigh’den ayırmadın. Bir sorun mu var?
O kızda bir şey var.
Çok güzel.
Genç bir kıza göre gayet sofistike.
Gel içeri.
-Vay be! Ne harika bir yer! -Hoş, değil mi?
Ted Davidoff ve Rollie Pollard’la mesele neydi?
-Konuşuyorduk. -Öyle mi?
Peki.
Merak etme...
yazmak istediğin haberle çok ilgilendiklerinden eminim.
Bugün baştan aşağı haber oldu!
Üstelik... Daha yeni başlıyor.
Lütfen otur.
Gevşe.
Gerçekten inanılmaz.
Çok çekici bir kız.
Seksi de! Ashleigh’nin seksi olduğunu söylememiştin.
-Söylemiştim. -Senden büyük mü?
-Ne? -Büyük duruyor.
Öylesini bulman lazım zaten, deneyimli biri iyidir.
Ama artık büyüyüp, bir meslek seçsen iyi edersin.
Böyle bir kız, yatan adam istemez.
Aslında, bu ilginç bir benzetme oldu.
Direksiyon hâkimiyetini kaybetme, Ashleigh.
Yani, adam resmen seninle yatmak istiyor.
Peki, sen ne istiyorsun?
Sevgilin var.
Evet ama... yani...
karşındaki Francisco Vega!
Çok seksi olması bir yana...
Yani, uluslararası bir ikondan söz ediyoruz tıpkı...
Mahatma Gandhi gibi.
Nasıl hayır diyebilirsin ki?
Bu, torunlarına anlatacağın bir hikâye olacak.
Üst katı görmek ister misin?
Ee... Tabii.
Burayı sevdiysen, oraya bayılacaksın.
Bak. Viski de buldum.
Burada mı uyuyorsun?
Evet.
Uyuduğum zamanlarda.
Bütün daireyi burada görebilirsin. Çok özel bir yer.
-Hoşmuş. -Öyle, biliyorum.
Biliyorum.
Bana bırak.
Baksana.
Bu kim şimdi ya?
Bir saniye.
Evet?
Ben Tiffany. Döndüm!
Ayrıldınız sanıyordum.
Sorun yok.
Yok mu? Artık birlikte olmadığınızı söylemiştin. Umarım sorun olmaz.
Bir saniye. Saklanman lazım. Şu kapının arkasına geç!
Git, git. Seni göremez. Git, git, git!
-Sürpriz! -Burada ne işin var?
Çekimler iki gün erken bitti.
Evde olmana çok sevindim. Sağanak başlamak üzere!
Uçaktan şimdi indim.
Şaşırdın, değil mi?
Bayıldım! Evet. Ama...
Francisco, niye koşturup duruyorsun?
Senin için hazırlanıyorum!
Hoş geldin.
Uçaktan şimdi indim. Çekimler iki gün erken bitti!
Vay be!
Teterboro’da indiğim gibi geldim. Sürprizlerden tahrik olduğunu biliyorum.
Öyle tabii.
Bebeğim.
Seni özlemişim.
Ben de. Ben de seni özledim.
O neydi?
-Ben bir şey duymadım. -Hayır, duyduğumdan eminim.
Bir saniye.
Geri gel, yok bir şey!
Waldorf Oteli’nin ne tarafta olduğunu biliyor musunuz?
Ne söyleyecektin, anne?
Konuşmak istediğim bir şey var.
Hayır. Bunu bana bu akşam yapma, anne.
Şu an gerçekten de, sonunda hep benim kaybettiğim...
her zamanki tartışmalara girecek durumda değilim. Bu akşam çekemem.
-Ashleigh nerede? -Gitmesini rica ettim.
Ne? Neden?
O kızı bana Ashleigh diye yutturamazsın.
Kapıdan girdiği an fahişe kokusunu aldım.
Anne, ağzından çıkanı kulağın duyuyor mu?
Kesinlikle duyuyor.
Şok oldum. Ben...
Tamam, özür dilerim.
Onunla Carlyle’ın barında tanıştım ve...
Ashleigh rolünü oynaması için 5 bin dolar verdim.
-Çünkü Ashleigh beni terk etti. -5 bin mi?
Sırf babanla beni kandırmak için o kadar parayı gözden çıkardın yani.
Keyfim kaçıktı. Şaka yapayım diye düşündüm. Kötü bir şakaydı, tamam mı?
Kumarda da epey kazanmıştım...
-Asice bir hareketti. -Düşmanca bir hareketti.
Düşmanca ve asice.
Neye asilik?
Özel okullar, güzel bir ev, Avrupa’da geçirilen yaz tatillerine mi?
Gösterişçi “uygunlukla” dolu bir hayata.
Uygun arkadaşlar, uygun okullar...
senin onayına tabi uygun kadınlar.
Çıtayı yüksek tuttuğum için bana içerliyorsun.
Çıta yüksek tuttuğun için içerlemiyorum. Sadece beni görmeni istiyorum.
Ben asla Hunter gibi olmayacağım.
Senin kalıbına uyup, gurur kaynağın olmayacağım.
Bana yalan söyledin. Güya çok meşgul olduğundan partime gelemeyecektin...
çok ödevin vardı, derslerin altından kalkamıyordun.
Şöyle söyleyeyim anne. Yalan söyledim...
çünkü partine katılmak istemiyordum.
Günü Ashleigh ile birlikte şehirde geçirip,
harika zaman geçirmek istedim.
Ashleigh nerede?
Dedim ya, terk etti beni. Ayrıldık. Şehrin kendi planları var.
Ve bana öyle öfkeliydin ki,
bir or.spuyu evime getirerek dışa vurmak istedin, öyle mi?
O bir eskort, anne.
Bok değil, kaka.
Şu “uygun” ve burnu havada tiplerin...
tadını kaçırmak için elimden geleni yaparım.
Yani onu galama getirmenin nedeni...
benimle alay etmek miydi?
Bak anne. Özür dilerim.
Neden böyleyim bilmiyorum.
Bu bozuk tavır, kanıma nereden karıştı bilmiyorum.
Bilmiyorum.
Benden almışsındır.
Öyle mi? Senden aldım demek? Kesin öyledir, elit zevkler kraliçesi.
Pekâlâ.
Gerçekten uygunsuz bir hikâye duyacak kadar büyüdün.
Babanla tanıştığımda...
ben de tam olarak o iş sahasındaydım...
eskort hizmeti yani...
daha açık konuşmak gerekirse, fahişelik.
Yani Ashleigh Enright diye kakalamaya çalıştığın o kızcağız gibi.
Ne?
İndir kaşlarını.
Babanın otel odasının kapısını çaldım, çünkü geçimimi o işten sağlıyordum.
Gary, Indiana’dan yeni gelmiştim.
Türümüzün yalnız erkeklerine...
ufak bir eğlence sunuyordum.
Ücreti karşılığında.
Ama babanla karşılaşınca, birbirimize âşık olduk.
Sadece evlenmekle kalmadık...
Winston, böylesine ayrıcalıklı bir hayat yaşamamızı sağlayan...
şirketi açmak için biriktirdiğim paramı kullandı.
Anlıyor musun?
Yoksa çok mu hızlı geçiyordum?
Ben de bir yandan okula başladım, ki günün birinde zeka küpü oğlum...
gösterişçiliğimle dalga geçebilsin diye.
Yani demem o ki...
daha iyi şeyler elde etme...
kendime bir imaj yaratma çabamda...
aşırıya kaçtıysam...
ve bu nedenle keyfini kaçırdıysam...
bu yalnızca, Orta Batı’dan çıkma, aşırı hırslı, eski bir profesyonelin...
hala bazen çığlıklarla uyanmama neden olan bir sürü otel odasından kalma...
çirkin anıları silmeye çalışmasındandır.
Yani meşum kadınlara duyduğun, gizemli ilginin kaynağını anlayamıyorsan...
Nedeni, benim genlerimi almış olman.
Bu kırmızı noktalı hikâyeyi tatlı oğlumla paylaştığım için özür dilerim...
ama içimden bir ses, artık zamanının geldiğini söyledi.
İşin bitince sandalyeleri kaldır, olur mu?
-Selam Gatsby. -Selam Johnny.
Seni TV’de gördüm.
Hiçbir şey olmadı.
Gerçekten perişan oldum. Saatlerdir yürüyorum. Trende kayboldum.
Ashleigh, bir film yıldızının yanındaydın.
Tamam ama hiçbir şey olmadı.
Sana inanmayı çok istiyorum.
Sadece fazla içki. Fazla ot.
Açıklama yapmak için biraz fazla yorgunum.
Yarın, söz. Ama gerçekten hiçbir şey olmadı.
Tamam o zaman yağmurluğunu çıkar, ben de sana kahve getireyim.
Çıkaramam. Altında bir şey yok.
Roland Pollard’a göre...
bu ruhsal bir şeydi. Bir ilham perisiydim.
İlham verecektim. Çünkü cidden zor bir yaratım sürecinden geçiyor.
Ayrıca ismim, eski karısının ismiyle tamamen aynı...
ki o da Yardley’e gitmiş.
O kadını asla unutamamış.
Sonra Ted Davidoff...
yani o büyük travma yaşıyordu...
karısının en yakın arkadaşıyla ilişki yaşadığını öğrendi.
Ben de yanındaydım, içini dökebileceği biriydim sadece.
Kriz anında elini tutacak biri, anlıyor musun?
Ya Francisco Vega?
James Dean’in oyunculuk yeteneği olmayan versiyonu.
Francisco Vega sadece bedenimin peşindeydi.
Ama niyetini fark ettim.
Ve süper bir haber için malzemem oldu: “Bir Aygırla Çıktım”
Ya sen?
Annenin partisine gitmek nasıldı?
İşin aslı epey hoştu.
Çok acayip bir konuşma yaptık...
ve hayatımda ilk kez, annem beni iyi anlamda şaşırttı.
Artık kendimi ona daha yakın hissediyorum.
Bayağı önemli bir konuşma olsa gerek.
Ne konuştunuz?
En eski mesleği.
Gazetecilik mi?
Yok, o ikinci en eski.
Şöyle söyleyeyim, annem sandığımdan çok daha fazlasıymış.
Onu hafife almışım.
Faytona binemediğimize üzülüyorum.
Hala binebiliriz.
Evet, epey vaktimiz var, bir yere sokuştururuz.
Dedi müşteri, anneme.
-Ne? -Hiç.
Valizlerimizi aşağı bıraksak iyi olur.
Yardley’ye giden otobüsü kaçırmayı hiç istemem.
Sisli bir günde New York.
Neden olduğunu anlatamam ama aslında benim için her şey demek.
Hayatımda ilk kez faytona biniyorum ve hava sisli.
Gece pek uyuyamadım. İtfaiye araçlarının sesini sen de duydun mu?
Duydum.
Kükreyen trafiğin sesi Yalnız odamdaki sessizlik
Bunu biliyorum! Shakespeare, değil mi?
Bir saniye durabilir misiniz?
Neden duruyoruz?
Ashley, sen Yardley’ye geri dön, olur mu?
-Ben New York’ta kalacağım. -Ne?
Hayatta kalabilmek için karbon monoksite ihtiyacım var.
Ne diyorsun, anlamıyorum?
Bilmiyorum. Biz tamamen farklı iki yaratığız.
Sen cırcır böceklerinin sesini seviyorsun, bense taksi kornalarını.
Sen güneş altında çiçek açıyorsun...
bense gri gökyüzünün altında kendimi buluyorum.
Bak, burada da parladın. Parmak ısırtan bir gazetecilik örneği sergiledin.
Yetenekli üç adam tarafından ruhsal, duygusal ve fiziksel olarak sevildin.
Sen benimle birlikte olmak istemiyorsun. Benden daha iyisini hak ediyorsun.
Yardley’den ayrılacak mısın yani?
Kulağa çok gösterişçi gelmeyeceksem, diğer seçeneklerime de bakmak istiyorum.
Pardon beyefendi, arkadaşımı Pierre Oteli’ne götürebilir misiniz?
-Bak, bunu... -Gatsby, anlamıyorum.
ve valizini al ve sağ salim Yardley’ye dön.
Ama sen Yardley’ye dönmeyecek misin?
Bilmiyorum. Hayatımda çözmem gereken bazı şeyler var.
Sana iyi yolculuklar,
lütfen Yardley’deki herkese veda ettiğimi söyle.
Yani Yardley’ye geri dönmeyecek misin?
Bekle... Gatsby?
Pardon, ben...
Gatsby anlamıyorum!
Tanrım...
Acele edebilir misiniz? Galiba yağmur yağacak.
Burada olacağını nerden bildim?
Böyle bir anı kaçırabileceğimi düşünmedin, değil mi?
Cildiyecine ne oldu?
Çok yakışıklı.
Çok zengin ve çok akıllı ama ben buradayım işte.
En fazla 8’lik öpüşen biri için mi?
Daha sonbahardayız. İlkbahara dek ben seni 10’a çıkarırım.