Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Maakt u zich zorgen?
Nee. Waarom zou ik?
Iedereen kan dit lezen. Ook de protestanten en de moslims.
Als je niet weet wat wij weten, zegt dit toch niks?
Bericht van Reichenbach.
Onverwachte complicatie:
Lizzy filmt haar vader heimelijk en wil de beelden op zijn verjaardag laten zien...
...als verrassing. Bedoelingen Lizzy onschuldig...
...maar kan gevaarlijk uitpakken.
Lizzy blijven schaduwen? - Ja.
Maar zeg dat Lizzy geen haar gekrenkt mag worden. Nooit.
Karl heeft ontdekt dat Günter een verhouding heeft met zijn vrouw...
...en neemt wraak door Günters tekst aan Marius te geven.
Dat is goed nieuws. - Maar Marius onthoudt de tekst niet...
...omdat zijn vrouw hem uit zijn slaap houdt met haar hoestaanvallen.
Zolang Marius zijn tekst vergeet, vormt hij geen bedreiging voor Günter.
Hoe heet die vrouw ook alweer? - Renate.
Reichenbach moet dit oplossen.
Het moet een natuurlijke dood lijken. En ik wil dat hij het liefdevol doet.
En hij moet zorgen dat niemand hem kan herkennen.
Ik neem aan dat Günter weet dat Marius hem heeft verraden?
Ik geloof van niet.
Moet ik alles voorkauwen? Zorg dat hij erachter komt.
Kijk, nu komen we ergens.
Mijn naam is Breslauer. Ik heb een uitnodiging voor u.
Een uitnodiging? Van wie?
Dat staat in de brief.
Ik ken u.
Van de brug.
Ja.
Toen sprak u geen Engels, maar een vreemde taal.
Welke taal was dat?
Uw moedertaal.
Welke taal? Van welk land?
Ik mag daar geen antwoord op geven.
Dat mag u niet?
Ik ben een tussenpersoon.
Op de brug fluisterde u een woord in mijn oor, een vreemd woord.
Ik kan het niet herhalen.
Kamaihí.
Dat woord komt mij vaag bekend voor. Wat betekent het?
Mama.
Heeft mijn moeder u gestuurd?
Kent u mijn moeder?
U bent Günter Achterberg?
Ja. - Mijn naam is Innocence.
Ik ben de vicaris-generaal van monseigneur Wassinski.
Hij heeft mij gevraagd kennis met u te maken.
Hoe kunnen wij kennismaken als ik uw gezicht niet kan zien?
Neem me niet kwalijk.
Dit is een eerste kennismaking. Niets meer, niets minder.
Waarom ben ik niet direct benaderd in plaats van eerst die Breslauer op mij af te sturen?
Wij wilden zeker weten dat u geïnteresseerd zou zijn in uw moeder.
Dat ben ik. Daarom ben ik hier.
Wat weet u over mijn moeder?
Er zijn aanwijzingen dat uw moeder nog leeft.
Waar?
Waar precies is onduidelijk, daar wordt aan gewerkt.
Is mijn moeder Duits? - Nee.
Wat dan wel?
Welke taal spreekt ze?
Sommige vragen kan ik nu nog niet beantwoorden.
Waarom mag ik niet weten om welke taal het gaat?
Waarom mag ik niet weten uit welk land mijn moeder komt?
Meneer Achterberg.
Wij doen ons best om uw moeder te vinden.
Maar de onderneming waarin we u willen betrekken, is oneindig veel groter dan dat.
Zoals gezegd, dit is een eerste kennismaking...
...met geen ander doel dan een indruk van u te krijgen.
Ik moet u beoordelen.
Kan ik tegen monseigneur Wassinski zeggen dat u een kalm mens bent?
Dat u geestelijk gezond bent?
Ja, natuurlijk. - Dat u openstaat voor een verandering...
...die u onwaarschijnlijk zal voorkomen?
Natuurlijk sta ik daarvoor open, maar waarom zo omslachtig?
Zeg waar ik vandaan kom. - Daartoe ben ik niet bevoegd.
Wie is daar wel toe bevoegd? - Monseigneur Wassinski.
Dat is de volgende stap. Een ontmoeting met monseigneur Wassinski.
U gaat terug naar huis. We nemen contact met u op.
Ik heb niet eens een huis. - Dat weten we.
Daarom heb ik wat geld voor u...
...zodat u niet langer in uw auto hoeft te slapen.
U koopt mij om? - Nee.
Dit geld schept geen enkele verplichting.
U moet mij wel beloven met niemand over deze ontmoeting te praten.
U weet dat ik een collega aan de vloer heb gespijkerd?
Ja, dat weten we.
Maar wij zien dat als een beheerste, weloverwogen daad.
Mag ik u iets vragen?
Waarom bent u priester?
Ik geloof in de leer van Jezus.
Ik begrijp dat niet. Jullie zijn van de blues, van de jazz. Jullie hebben Jezus toch niet nodig?
'Jullie'?
Het spijt me, zo bedoel ik het niet. - Hoe bedoelt u het dan?
Jezus is een blank verzinsel.
Jezus is mijn vriend.
Het was me een genoegen.
Poelzig, ik wil graag een voorstel doen.
Het lijkt me verstandig onze interesse in Lizzy niet ter sprake te brengen.
Niet vandaag. Ook haar naam niet noemen.
Waarom niet? - Verplaats je in Günter.
Hij weet nog niets. Hij krijgt heel wat te verwerken.
Als we hem ook nog vertellen dat we op Lizzy azen, dat is te veel, te agressief.
De kans is groot dat hij meteen afhaakt.
Het is beter als hij zelf de link met Lizzy legt.
Worden we gevolgd?
Ik denk het niet.
Hier is het.
Is het veilig?
Het is veilig.
Mag ik u voorstellen:
Monseigneur Wassinski.
Günter Achterberg.
Het is me een eer.
En dit is de heer Poelzig, de gezagvoerder.
U bent een grote man geworden.
De laatste keer dat ik u zag, was u een peuter.
Dat was uw bed.
U bent de gezagvoerder. Gezagvoerder van wat?
Van dit schip.
Dit is een schip?
Ja.
Zullen we naar de Blauwe Ruimte gaan?
Ja, laten we het ons makkelijk maken.
Begrijpt u waar u bent?
Nee.
Met dit ruimteschip bent u op Aarde geland.
Op 15 februari 1975.
Diezelfde dag hebben we u en elf andere kinderen...
...op verschillende plaatsen achtergelaten.
Het was onze bedoeling en onze hoop...
...dat alle kinderen zouden worden gevonden en opgenomen in gezinnen.
Met welk doel?
Wij willen weten of wij ons kunnen aanpassen aan de aardse omstandigheden.
Of er vermenging mogelijk is.
Wij?
Wij, van Lunabor.
Dag, lieve jongen.
Kijk, dit ben jij.
Als je dit ziet, ben je een stuk ouder.
En ik ook.
Ik hoop dat je gelukkig bent op die planeet.
Maar meer nog hoop ik dat je terugkomt.
Kom je naar huis?
Alsjeblieft?
Is dit op Lunabor? - Ja.
En mijn moeder is daar nog steeds? - Ja.
En ik ben haar zoon?
Ja.
Hoe kan ik van een andere planeet zijn? Ik ben een mens.
Dat prentenboek zojuist, op het kinderbed, dat greep u aan.
Is dat bewijs?
Dat prentenboek ken ik, dat ontken ik niet.
Maar waarvan?
Van uw vroegste jeugd.
Zie u spelen in het zand.
Wie zegt dat ik dat kind ben?
Toen u hier binnenkwam, liep u meteen naar het kindervertrek.
En opende het zonder aarzeling. Omdat u het zich herinnerde.
U gaat uw eigen geheugen toch niet ontkennen?
Bent u ooit ziek geweest?
Nee, nooit.
Griep? Mazelen?
Nee.
Dat zegt alles.
Wij van Lunabor worden maar één keer in ons leven ziek, kort voor we sterven.
Het kan toeval zijn dat ik nooit ziek ben.
Ik heb één long. Iedereen op Lunabor heeft één long.
En u heeft ook één long.
U bent in zekere zin een mens geworden. Dat is wat wij hoopten.
Wij kunnen u niet dwingen, maar is er al iets in u wakker geworden?
Bent u klaar voor de thuisreis, meneer Achterberg?
Ik weet het niet.
Poelzig, laten we het hierbij laten voor vandaag.
We moeten meneer Achterberg tijd gunnen.
Tijd om te aanvaarden dat hij is geboren op Lunabor, en niet op Aarde.
Dit is mijn dochter Lizzy.
Poelzig. - Lizzy.
Het is mij een zeer groot genoegen.
Dag, lieve jongen.
Kijk, dit ben jij.
Ik hoop dat je gelukkig bent op die planeet.
Maar meer nog hoop ik dat je terugkomt.
Kom je naar huis?
Alsjeblieft?
Jullie drinken wijn. Is er wijn op Lunabor?
Nee, wij kennen geen wijn.
Wassinski heeft ons de wijn gebracht. Net als de braadworst en de aardappelsalade.
Op Günter en Lizzy.
Meneer Wassinski?
Wat is uw rol in deze onderneming, behalve het introduceren van de Duitse keuken?
Volg mij.
We hebben veel gedaan voor meneer Poelzig.
Dit schip veiliggesteld, maar ook jullie beiden opgespoord.
Als wederdienst mag de Kerk proberen het katholieke geloof te verspreiden op Lunabor.
Waarom moet dat?
Waarom moet wat?
Waarom moet het katholieke geloof verspreid worden op Lunabor?
Omdat de kans zich voordoet.
Wij willen eens kijken of Jezus daar een voet aan de grond kan krijgen.
Is er een geloof op Lunabor? - Nee, wij zijn ongelovig.
God bestaat niet en na de dood is er niets.
Dus niemand om naar op te zien, niemand die vragen stelt.
Jezus kan die leegte vullen.
Is dat zo? Gaan we naar een planeet waar niemand vragen stelt?
Wassinski bedoelt dat figuurlijk.
Wat heeft Jezus daar te brengen?
Naastenliefde... - Is er gebrek aan naastenliefde op Lunabor?
Nee, natuurlijk niet. - Ik was nog niet uitgesproken.
Jezus heeft nog meer te bieden: Vergiffenis. Het hiernamaals.
Waarom laat u Wassinski een geloof aan de man brengen?
Op Lunabor zijn wij oud en wijs genoeg om dat geloof af te wijzen. Of niet.
Maar Wassinski gaat daar een boodschap verspreiden: Jezus redt.
En om die boodschap over te brengen...
...gaat u de bewoners van Lunabor wijsmaken dat ze een verkeerd leven leiden.
Erger nog, dat ze verloren zijn.
Om ze daarna te overtuigen dat u ze kunt redden.
Oftewel, een gezond iemand een ziekte aanpraten...
...om hem vervolgens medicijnen te verkopen.
Poelzig, dit gesprek neemt een zeer onaangename wending.
Je bent toch niet bang voor een beetje tegenspraak?
Je bent toch van de democratie? - Nee, dat ben ik niet.
Waarom blijft u niet thuis?
Waarom laat u Lunabor niet met rust?
Ik wens dit gesprek niet te voeren.
Je kan toch ja of nee zeggen? - Dat kan ik, maar dat wil ik niet.
Wij hebben een afspraak en die verplicht mij niet te bekvechten met medepassagiers.
Ik moet Wassinski gelijk geven.
U weet niets van Jezus.
Ik geef mijn mening.
Het is niet eens een mening. U kakelt.
Wassinski, laat het rusten.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Ik belijd voor de Almachtige God en voor u allen dat ik heb gezondigd...
...in woord en gedachte, in doen en laten...
...door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld.
Wij denken aan Sint-Christoffel...
...die de jonge Jezus veilig door het kolkende water naar de overkant van de rivier droeg.
Wij vragen u, Almachtige God, ons te behoeden voor gevaar en rampspoed...
...tijdens de overtocht naar Lunabor.
Wij vragen u, barmhartige Vader, ons te inspireren...
...met de scheppende kracht van de Heilige Geest.
Amen.
Goede reis.
Dank voor alles.
Mijn trouwe vriend.
Heb je goed geslapen?
Ja.
Zo te zien heeft je vader zijn bestemming gevonden.
Hoe kom ik daar?
Mag ik ook?
Dit is toch niet het origineel?
Jawel.
Dat meent u niet. - Zeker wel.
Mijn God.