Co się stało?
- Nie wiem. - Dowiedz się!
- Kamery na Yanka i Chris. - Straciliśmy obraz.
Połączcie z Kontrolą misji.
- Dwójka na Yanka. - Dawaj, Yanko.
To nasz problem czy ich?
- Potrzebuję obrazu. - Mia.
Mamy różne punkty.
- Bradley, słyszysz nas? - Łączę z Nowym Jorkiem.
- Czekaj. - Mamy coś?
- Nic. - Nie ma łączności.
- To my? - Wiem, że wszyscy...
- Co? - Co się stało?
Nie wiem.
Szlag.
Hyperion 1, słyszycie mnie? Słyszycie?
Nie myślisz, że oni...
O Boże.
- Hyperion, słyszycie? - Przechodzę...
Hyperion?
...kształt Ziemi...
Tak, kurwa.
- Dwójka. - Dzięki Bogu.
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Też lubisz, gdy idziesz do kina
i spodziewasz się dramatu, a zamiast niego dostajesz thriller?
To było coś nieziemskiego, a Alex pewnie pluje sobie w brodę.
Twoja gwiazda miała sprawić, by kosmos wydał się bezpieczny.
Zamiast tego zniknęła,
a ludzie winią moją rakietę za spieprzenie transmisji.
Nie masz pojęcia, ile mnie to kosztowało.
CHCĘ ZAPYTAĆ, CO U CIEBIE.
DAJ ZNAĆ, JEŚLI MOGĘ COŚ DLA CIEBIE ZROBIĆ.
WYCOFALI ZARZUTY. ZOSTAW MNIE W SPOKOJU.
Przyjechali.
Chodźmy wypić nasze piwo.
- Przepraszamy. Cześć. - Już jesteśmy. Wybaczcie.
Znaleźliśmy lot, którym Alex chce polecieć.
Miło, że do nas dołączyłaś.
Dostałeś moją wiadomość?
Tak. Przekaz był głośny i wyraźny.
To świetnie.
- Hej. W porządku? - Hej.
Tak. Widziałaś się z Luną?
Nie. Policja mnie nie wpuściła.
- To było popieprzone. - Szlag.
Okej, słuchaj. Najważniejsze jest to, że jesteś bezpieczna.
Przeraziliście nas.
To było porąbane.
- Paul Marks. - Tak.
To dupek.
Tak.
Cory chce sprzedać stację?
A Marks obiecuje się nie wtrącać? Jasne.
- Zgadza się. - Okej.
Już rozumiem, czemu mnie tu ściągnęłaś.
Pomyślałam, że to nie powinno czekać.
Cory porywa się z motyką na słońce.
Miliarderzy tacy jak Paul Marks nie dbają o media z tradycjami.
Jemu chodzi o pieniądze. To oczywiste.
Ci mężczyźni uważają, że są panami wszechświata,
a to mnie wkurza.
Dlatego nagle zniknęłaś?
Bo się wkurzyłaś?
Wiesz, co by się stało, gdybym poleciała.
Tak, Procter & Gamble wysłaliby mi szampana. Ale nie.
Teraz grożą, że wycofają reklamy,
bo nie ufają, że będziesz się zjawiać w pracy.
O Boże, Cybil. Żartujesz?
Ten lot to była ustawka.
To była promocja umowy, która pogrążyłaby naszą wiarygodność.
A mamy jakąś wiarygodność?
Paul Marks zmieni dział wiadomości w algorytm
albo rzecznika Hyperiona. Tak czy siak, mamy przesrane.
A co jeśli, broń Boże, umowa dojdzie do skutku,
a FTC jej nie zatwierdzi?
Przemyślałaś to.
Cybil, jeśli pójdziesz z tym do zarządu,
ja zbiorę ludzi w dziale wiadomości
i zakończymy ten interes.
Zaufaj mi, ta umowa nie zostanie podpisana.
Okej.
Niech to zostanie między nami.
Daj mi czas, to urobię zarząd.
Co za sukinsyn.
Dzień dobry. Dziś jest 17 marca.
Szczęśliwego dnia św. Patryka, czyli dnia szczęścia.
Moje szczęście jest tu.
Cieszę się, że jestem częścią rodziny UBA.
- Ukarz ją. - Z chęcią.
Postawimy ją w dybach w centrum miasta,
- czy od razu wieszamy? - Zawieś ją. Wlep karę.
Mam to gdzieś.
Nie po to masz jaja, by je pokazywać?
Pokazywałem, gdy byłem mały.
Walczyliśmy, by Alex wróciła do TMS dwa razy w tygodniu.
Zawieszenie będzie prezentem.
Ma inne programy.
Które są kluczowe dla UBA+.
Lubię moje uszy, nie chcę ich odmrozić.
Alex Levy jest szefową tej stacji czy ty?
Bo jej się wydaje, że to ona rządzi tym miejscem.
Jesteś w bojowym nastroju, Cybil. Od kiedy cię to obchodzi?
Jeśli uskutecznisz samowolkę, pożałujesz.
Nie obchodzi mnie, za kogo się masz.
A gdyby Alex musiała spędzać więcej czasu w TMS?
Notowania idą w górę, gdy jest na wizji. Reklamodawcy na tym skorzystają.
Podoba mi się to.
Okej.
Dobrze. Przykujmy Alex do krzesła w studiu.
Co znowu?
Kolejne cięcia kosztów?
To, jak wszyscy mnie wczoraj wsparli.
- Jak się czujesz? - Dużo lepiej.
Naprawdę. Jestem bardzo wdzięczna Bradley Jackson.
- To jest przyjaciółka. - O rety.
WYCZYŚĆ – PUBLIKUJ
Bradley jest najlepszą przyjaciółką.
Oto nasza prowadząca wieczorne wiadomości, Bradley Jackson.
- Cześć. - Cześć.
O rety, miałaś...
Boże. Jeszcze trochę tej słodyczy i pójdę po insulinę.
Jest zajebiście i nikt cię nie pytał.
I będziesz jej potrzebował, jeśli będziesz tak jadł.
Ale czym wypełnię ziejącą pustką dziurę po duszy?
Bradley, co czułaś, gdy ci powiedzieli,
że to ty polecisz zamiast Alex?
Przerażenie, szczerze mówiąc.
Ale ekipa Hyperiona wszystko mi wytłumaczyła.
A gdy byliśmy w kosmosie, mogłam się cieszyć doświadczeniem.
I muszę przyznać, że widok jest powalający.
- Tak. - Tak. Mogę...
- Wyobrażam sobie. - Tak.
Tak.
A stan nieważkości? Byliśmy w nim przez...
Prompter.
- Co jest? - Straciliśmy prompter.
To naprawdę ciekawe.
- Czemu nie widzę promptera? - Spokojnie.
Te krótkie loty są naprawdę kluczowe
dla umożliwienia długodystansowych lotów w kosmos.
Zresetujcie prompter.
Resetuję.
Przepraszam.
Co było dla ciebie najbardziej ekscytujące?
Widok, gdy zbliżaliśmy się do Ziemi.
Popłakałam się.
O Boże, Bradley Jackson, czy ty miękniesz?
- Może trochę. - Kręcimy bez promptera.
Nie wierzę.
- Co ty było? - Drzwi się zamknęły.
Będziesz gotować?
- Gotować? - Tak.
Za bardzo cię kocham, by ci to zrobić.
Gotowi na trzy.
To byłaby przygoda.
Nie wierzę, że na koniec Fred zmienił system zamków.
Chris przyniesie wino.
Przyniosę.
Mike, Andrew, John, słyszycie mnie?
Co jest, do kur...
Świętujmy. Jesteś pierwszą dziennikarką...
To protokół działania, jeśli jest tu strzelec?
- Co? - Wezwać ochronę?
Zamykają, jeśli jest strzelec.
Telefon nie działa.
- Donny, reklamy. - Komunikacja padła.
Nie możemy nadawać, jeśli ktoś jest w budynku...
Stella nie odbiera, więc...
Będziemy potrzebować dużo wina.
- Może... - Spokojnie.
Co się dzieje?
Próbuję się dodzwonić.
Obłęd.
- Donny, spróbuj. - Jedynka?
Dwójka.
Może to pożar!
Uspokójcie się!
- Julia, zgłoś się! - Zabierzcie stąd ludzi. Julia?
Alex? Nie słyszą nas.
- Co się dzieje? - Zeszłyśmy z wizji.
- Możemy wyjść? - Tak.
- Julio, co się dzieje? - Nie wiem.
Problem z bezpieczeństwem.
- Co to znaczy? - Nie wiem.
Próbuję się skontaktować z zarządcą budynku.
Pamiętacie, gdy wysłano bombę do YDA po wyborach?
Otwórz drzwi!
Wyprowadź ich!
O cholera!
Co jest...
Mu, zajmij się personelem.
Pójdziemy do garderób. Okej?
Zamkniemy drzwi.
Staniemy za czymś ciężkim, najlepiej nie za mną.
Uważajcie na szkło.
- Jezu. - Co się dzieje?
Nie wiem, ale Mia chce, byśmy stąd wyszli, więc wychodzimy.
Okej, a ty co zrobisz?
Dowiem się, co się dzieje.
Wszystko będzie dobrze. Zamknij drzwi.
To procedura, gdy w budynku jest intruz.
- Chodźcie do mnie. - Okej.
- Pójdę z tobą. - Nie, Bradley...
Jeśli te drzwi się zamkną, nie wyjdziemy z budynku.
Dokąd idziesz?
Nie wiem. Pojadę windą?
Serio? Windą, gdy prąd nie...
Nie wiem. Masz lepszy pomysł?
- Działa. - Dobra.
- Okej. - Do góry.
Okej.
- Dobra. - Tak.
- Kurwa! - O cholera. Okej.
- Wciśnij alarm. - Co... Nie działa.
- Masz zasięg? - Nie.
- O Boże. To był zły pomysł. - Spokojnie.
- Okej. - Damy sobie radę.
Tak.
- Hej. - Hej, skarbie.
Coś się dzieje w budynku.
- Kłopoty? - Nie wiemy...
- Nie, jeszcze nie wiemy co... - Okej.
...ale to pewnie fałszywy alarm.
- Dobrze, że zadzwoniłaś. - Na wszelki wypadek.
Tato!
Naima, przywitaj się z mamą.
- Hej, skarbie. - Mamusiu.
- Hej. Miło spędzasz dzień? - Naleśniki.
- Jadłaś naleśniki? - Tak. Były pyszne.
Okej.
Mamusia bardzo mocno cię kocha.
Kocham cię, mamo.
- Na razie. - Jestem.
- Kocham cię, tato. - Ja ciebie też.
- Jestem trochę... Jezu. - Wiem. Chodź.
- Jestem trochę... Wiesz? - Tak. Już dobrze.
Nic nam nie jest. Cokolwiek się dzieje, damy sobie radę.
Nie mogę się dostać do nagrań.
- Wywaliło mnie. - Wszystko padło.
Oddziały działają.
Nikt niczego nie zgłasza. Nie ma policji, awarii prądu...
- Już po wszystkim? - Oby.
- Leci YDA. - Tablica.
Co to ma być?
To nie strzelec. Ktoś się włamał do systemu.
Zabezpieczyć centralę
i dać znać oddziałom, że mają nas zastąpić.
Nie mówcie jeszcze, że to „cyberatak”.
- Gdzie szef ochrony? - Za pięć minut.
Opróżnić salę. Niech przyjdzie tu z zespołem.
I wyłączcie tę muzykę!
Pracujemy tak szybko, jak się da.
Rozumiem, ale mamy przesrane, jak nie będziemy nadawać.
Jak szybko możemy wrócić?
Ktokolwiek to robi, zablokował większość systemów.
- To chwilę zajmie. - Jaki był wektor?
- Jak się włamali? - Sprawdzamy to.
To e-mail phishingowy? Co z naszymi urządzeniami?
Dopiero tu dotarliśmy.
Za godzinę będę miał hipotezę.
Kto może za tym stać?
Rosja? Korea Północna?
Teraz mogę powiedzieć, że głęboko spenetrowali system.
To może Francuzi.
Dam znać, gdy będę coś wiedział,
czyli pójdę pracować, zamiast tu stać
- i gadać o tym, czego nie wiemy. - Rozumiem. Dzięki.
Jest źle.
Co to, kurwa, jest?
- Oceny pracowników. - Wszystkich?
Tak, i jakiś system oceniania. Poziom pierwszy, poziom drugi.
- Skąd to się wzięło? - Z góry. Ja też dostałem.
Nie powinniśmy tego widzieć.
Poziom trzeci.
- Nie brzmi dobrze. - Nie.
- Widzisz mój plik?
Nie wykazuję inicjatywy i nie reaguję dobrze na krytykę.
Pieprzyć ich i te HR-owe bzdury. Nie wykazuję inicjatywy?
To przypomina Igrzyska śmierci.
Decydują, kogo mogą zwolnić.
- To bzdura. - Dokąd idziesz?
Zadzwońcie, jeśli jutro kręcimy.
A kręcimy jutro?
Muszę wiedzieć dokładnie, co mają.
Victorze, to może być szok, ale nie czytam ci w myślach.
Wewnętrzne bazy danych i w pewnym stopniu dostęp do e-maili.
A filmy i pierwsze odcinki seriali?
Może.
Może? To jest „może” warte miliard dolarów.
Muszę wiedzieć, jakie są szkody.
Jeśli mają dane medyczne albo dane subskrybentów,
musimy powiadomić FBI.
Wtedy mogą was pozwać pracownicy. Mogą wszcząć proces zbiorowy.
Z każdym twoim słowem
sytuacja robi się coraz gorsza. Masz dar.
- Sprawdź maile. - Chyba...
Chyba nie powinienem tego robić.
Musisz to zobaczyć.
Hej, Laura. Wiem, że biegasz,
ale pomyślałam, że cię zmotywuję do powrotu do domu.
Będę na ciebie czekać w sypialni.
Przyprowadź Bradley Jackson.
I zadzwoń do Laury Peterson.
Jak myślisz, co się tam dzieje?
Nie wiem. Wiem, co się dzieje tutaj.
Żałuję, że godzinę temu wypiłem dużą kawę.
- To obrzydliwe. - Alex będzie wściekła.
Nie znosi braku kontaktu.
Jakie to uczucie być jej chłopcem do bicia?
Nie wiem. A jakie to uczucie być wkurwiającą?
Wybacz, to było...
Cierpię na klaustrofobię. Tak było w rakiecie?
Nie, przez okno widzisz bezkresny...
To było odjechane. Jak było w Del Rio?
Zupełnie odwrotnie. To było popieprzone.
Żałuję, że mnie nie było.
Tak. Ty i Alex w terenie jak Cagney i Lacey w akcji.
Albo Woodward i Bernstein?
Przydałaby nam się kolejna para oczu.
Zerkniesz na nagranie?
- Okej. - O mój Boże.
Zabierz mnie stąd.
- O Boże. To było porąbane. - No tak. Dziewiętnaście wiadomości.
- O tym mówię. - Co mówią?
- Gdzie byliście? - Hej.
- Utknęliśmy w windzie. - Na godzinę.
To atak hakerów?
Boże, to koszmar. Tak mówią.
Tylko budynek, czy nasze maile i...
- Nie wiem. - ...i wiadomości?
- O cholera. Boże, Chip. - Co?
Moje biuro jest połączone z serwerami tutaj
i tego komputera używa Lizzy.
Nie martw się. Zajmiemy się tym.
- Spokojnie. Bez obaw. - Dziękuję.
Bradley, pan Ellison chce cię widzieć.
- Okej. Mówił dlaczego? - Nie.
- Dobrze... - Schody.
Schody. Tak.
Hej, jest tam?
Bradley.
Tak mi przykro. Nie wyobrażam sobie, jak się teraz czujesz.
Powiedziałam im, że wysłałaś to, gdy byłyśmy w Montanie.
Dobra wiadomość jest taka, że nikt tego nie widział.
Z tego, co wiemy, tylko ja to dostałem.
Przepraszam, ale musimy wiedzieć.
Nagrałaś to na prywatnym telefonie?
Tak.
Okej, a jest połączony z naszą siecią bezprzewodową?
Mają dostęp do wszystkiego,
co jest podpięte pod nasze serwery.
Czyli moje dane też są naruszone?
Jeśli wybrali ciebie, to może z powodu relacji z szóstego stycznia.
Chcą...
- pięćdziesiąt milionów w 48 godzin. - Okej, to w ogóle możliwe?
Kolejna wiadomość.
Mają dostęp do wszystkiego, co jest podpięte pod nasze serwery.
Oddajcie mi telefony. No już.
Bradley?
Nic mi nie jest.
Możesz ze mną porozmawiać.
Nikt więcej nie miał tego oglądać. Pogwałcono twoją prywatność.
Nie...
Nie musisz być silna.
Nie musisz udawać, że wszystko jest dobrze.
Powiedz, czego potrzebujesz.
Być sama.
Chcę być sama.
Musimy zamknąć biura, wyłączyć kamery, wyrzucić wszystko, co ma mikrofon.
I pilnować, by nikt nie zrobił nic głupiego, co jest trudne...
Ceny akcji spadły na pysk, gdy TMS zniknęło z wizji,
a to nie jest najgorsze.
- A co jest? Co, Stello? - Co?
Ten atak dowodzi, że UBA jest ostoją demokracji.
Nagłówki będą nasze.
„Nagradzana stacja, ukochana stacja
na celowniku wrogów wolności słowa”.
Wykorzystamy maila o okupie do kampanii o Emmy.
Cybil się odezwała. Jest dziś spotkanie zarządu.
Zadzwoniła do ciebie, nie do mnie.
Pogadam z ludźmi. W razie czego...
- Wyślę ci gołębia. - Tak.
FCC wydzwania.
Zapytaj, jak mi mija dzień.
Co w pracy, skarbie?
Tak, co do tego...
Majstrujesz przy rakiecie, a potem spadasz z anteny?
To brzmi, jak kosmiczna sprawiedliwość.
Karma jest przereklamowana. Wolę teorię chaosu.
Uważasz, że to atak hakerski?
Tak, coś w tym stylu.
Wiesz, kto za tym stoi?
Jesteś geniuszem od cyberbezpieczeństwa. Ty mi powiedz.
Uważasz, że to ja?
Że trzymasz stację jako zakładnika, aż się zgodzę na cenę?
Nie.
- Ile chcą? - Pięćdziesiąt.
Ile wynegocjowałeś?
Daj spokój. Nie mów, że tyle zapłacisz.
Jasne, że nie.
Powiesz Alex, że przegapiła piękny lot?
Może sam jej powiedz, skarbie?
Wezwij Victora.
Robi się.
Cześć. Dziękuję.
Musicie oddać nam swoje urządzenia.
Laptopy, telefony, tablety, smartwatche.
- Co? - Włóżcie do toreb
- i zabierzcie do techników. - Żartujesz?
To dowody przestępstwa.
Zamienniki wydamy w poniedziałek.
Jaja sobie robisz?
Nie odzyskamy telefonów?
Wszystko, co było podłączone do sieci UBA, jest narażone.
Jesteśmy organizacją działającą całą dobę.
Jak mamy pracować bez telefonów i laptopów?
Mamy im oddać nasze rzeczy?
- Do przeglądania? - Pół personelu pracuje z domu.
Co mają? Maile, SMS-y, zdjęcia?
- Co mają? - Nie wiemy, co mają,
ale wkrótce będziemy mieć więcej informacji.
Wiem, że martwicie się o prywatne dane.
UBA będzie chronić pracowników przed wyciekiem danych.
- Jasne. Jesteście chronieni. - Kurwa.
- Dziękuję. Przetrwamy to. - Podasz mi marker?
Mam na telefonie zdjęcia ze ślubu córki.
Będą w chmurze. Nie martw się.
Nie korzystam z chmury, Yanko.
- Numer męża. - Do torby.
Co?
Alex, jakiś problem?
Nie, skąd. Wszystko o mnie świat już wie.
To nie koniec tej rozmowy.
- Okej. - Alex.
Olałaś ważny program na żywo,
który promowaliśmy miesiącami.
Będziesz pracować w TMS pięć dni w tygodniu.
Okej. Tak.
Chętnie wyciągnę moją umowę
i przypomnę jej zapisy.
Z całym szacunkiem, czyny mają konsekwencje, nawet dla ciebie.
Cybil o tym wie?
Tak. Zgodzili się na to z Corym.
Okej. Rozumiem.
Czyli karzesz złą Alex pracą w TMS?
O to tu chodzi?
Nie. To się nie stanie, jasne? Doug się tym zajmie.
Chętnie mu pokażę, jak złamałaś warunki umowy.
TMS pięć razy w tygodniu. Dzięki, że grasz drużynowo.
O Boże. Odpierdol się, Stella.
Odpierdol się.
- Myślałem, że o mnie zapomniałaś. - Wiesz, że nie.
Co jest? Coś się stało.
Nasz system został zhakowany. Jakiś cyberatak.
Szlag. Myślicie, że to Rosja?
Kto wie? Zrób kopie zapasowe plików i nie pisz na adresy UBA.
Dobra. Wymyślę coś, jeśli coś się stanie.
Wciąż jesteś w Kijowie? Nie mów. Połączenie nie jest bezpieczne.
Powiedzmy, że wciąż mam kłopoty.
Staram się nie wychylać.
Jest paskudnie, ale dobrze, że tu jestem.
Tak. Chwileczkę.
Skonfiskują mi telefon.
Mówisz, że kozacka, podróżująca po świecie producentka
nie umie skołować jednorazówki?
Jestem kozacką, podróżującą po świecie producentką?
O tak.
To coś wymyślę.
Muszę kończyć. Uważaj na siebie.
Pa, Mia.
Pa.
- Tu Cory. - Wejdź.
Hej.
- Otwarte czy zamknięte? - Zamknięte.
Okej.
Urządzenia?
Oddałam technikom.
Chciałaś porozmawiać?
Tak.
Do wieczora mogę mieć w sieci sto deepfake’ów.
- Amatorskich. Nikt nie spojrzy... - Cory...
Albo możemy atakować.
Każda strona, która zamieści nagranie, zostanie zbanowana.
Nie, nie o tym chciałam pomówić.
Myślałam o zeszłym roku.
Tak.
Powiedziałeś komuś?
Nie.
Jesteś pewien?
Tak, jestem pewien. A ty jesteś pewna?
Tak, jestem pewna. Tak pewna, jak mogę być.
Ja nie...
Nie spodziewałam się tego.
Powinieneś zapłacić.
Pracuję nad tym.
Ale to zależy od zarządu, a nie jestem w dobrych stosunkach z Cybil.
Musisz im zapłacić.
Jestem przerażona.
Potrzebny mi ten raport. Prosiłam o niego godzinę temu.
- O Boże. Musimy pomówić. - Stań w kolejce.
Jest coś o mnie, co może wypłynąć i...
Że miałeś swatkę?
Co? Skąd o tym wiesz?
- Powiedziałeś Donny’emu, a on wszystkim. - Pieprzony Donny.
Daj nam chwilę. Masz 60 sekund. Co?
- Ja... - Tak?
Mam pewne upodobania...
Okej, jeśli wypłyną,
mogą zagrozić mojej pracy w TMS.
Nie możesz mówić o nieruchomościach,
bo lubisz co? Strap-ony?
- Nie, nie strap-ony. - Mam to gdzieś.
Okej. Mam takie...
Mamy taki żarcik, który o tobie opowiadamy.
To tylko żart.
Okej, mów.
Przepraszam, nazwałem cię CBS.
CBS. Jestem służbistką?
To skrót od „czwarty bachor Szatana”.
To było po tym, gdy mnie zawiesiłaś.
Czy C naprawdę oznaczało „czwarty”?
- Nie. - Doceniam szczerość.
Okej. Dziękuję. Przepraszam.
Co za bzdura.
- Nie będę występować pięć dni. - Mam związane ręce.
O Boże. Co, do kurwy, Doug?
- Mówiłeś, że to naprawisz... - Hej.
Mogę wejść?
Tak, wejdź.
Wiesz, czego bym chciała?
Żebyś ponownie przeczytał umowę
i czytał ją, aż znajdziesz sposób, żeby to naprawić.
Dobrze...
Wszystko dobrze?
Świetnie.
Okej. Potrzebuję twojej pomocy.
Dlaczego? Co jest?
Stella nie mówi wszystkim wszystkiego.
Hakerzy zażądali 50 milionów okupu.
Tak. Właśnie trwa zebranie zarządu.
Musisz pomówić z Cybil
i powiedzieć jej, że muszą zapłacić.
Nie pójdę do Cybil, bo mnie nie posłucha.
O czym ty mówisz? Jesteś tu od 20 lat.
Jesteś gwiazdą tej stacji. Jeśli pomówisz z zarządem,
- posłuchają cię. - Nie, nie posłuchają.
Zaufaj mi.
Cory i Stella udupili mnie za olanie Hyperiona One. Okej?
Nikt mnie nie posłucha.
Musimy coś zrobić. Jest źle.
Nie, ja się w to nie mieszam. UBA mnie nie ochroniło,
gdy Maggie Brener opowiedziała wszystko o mnie.
Nie chodzi tylko o ciebie.
Są tu też inni ludzie i są przerażeni.
Okej. Wiesz co? Nic ci nie będzie.
Jesteś istną harcereczką.
Niech to wszystko wypłynie. Mam to gdzieś.
Niech wszystkie tajemnice wypłyną.
Pieprzyć to miejsce.
Wielu ludzi chciałoby
- zachować prywatność. - Przeleciałaś zboczeńca?
Nie, więc nic ci się nie stanie.
Nikomu nic się nie stanie.
Wiesz, UBA cię nie ochroniło, ale ja tak.
O Boże. Wiem o tym, Bradley.
- Daj spokój. - Nie było tematu.
Ja nie.
Opowiem wam, z czym się tu mierzymy.
Pomyślcie, że w naszą stronę płynie tsunami z Fukushimy
i fale są radioaktywne.
Bo gdy wypłynie informacja o ataku, nasze akcje spadną o 15%.
Zadzwoni do was Carl Icahn. Nie odbierajcie.
Gdy wyśle wam owoce, nie jedzcie jabłka.
Ludzie odejdą i nie będziemy w stanie ich zastąpić.
Będzie brakowało pracowników,
a ci, którzy zostaną, będą przepracowani, wściekli i przestraszeni.
Aktorzy, reżyserzy, producenci nie będą chcieli z nami pracować.
A ci, którzy będą, będą nas wykorzystywać.
Jeśli nam się poszczęści,
pracownicy wytoczą nam jeden proces zbiorowy o zaniedbanie.
A jak do tej pory, moi drodzy, nie mamy za wiele szczęścia.
A do tego nasza wewnętrzna komunikacja w firmie stanie się publiczna.
To, jak pracujemy. Nasze plany na przyszłość.
To będzie powrót do miejsca startu
i uwierzcie mi, nie dostaniemy 200 dolców na początek.
Ten atak hakerski nas zniszczył.
Tak. To co sugerujesz, żebyśmy zrobili?
Zapłacili okup.
Nie mamy gwarancji, że dotrzymają swojej części umowy.
- 50 milionów? To niedorzeczne. - Część pokryje ubezpieczenie.
I jest coś jeszcze. Nawiązaliśmy kontakt.
Myślę, że uda mi się wynegocjować 25 milionów, może mniej.
- Nasze rezerwy to pokryją? - Byłoby miło.
Z tych rezerw sfinansowaliśmy UBA+.
Jest tam jakiś materiał przedpremierowy?
Mają kilka odcinków i thriller Chrisa Pine’a.
Ile stracimy, jeśli to wypłynie?
Szacujemy, że ćwierć planowanego box office, czyli 60 milionów.
A dane subskrybentów UBA+?
Mamy zewnętrznego dostawcę.
To za co płacimy?
Film, który może odniesie sukces, zawirowania cen akcji i kilka rezygnacji.
A może za reputację i godność naszych pracowników,
nie wspominając o naszej marce.
Hakerzy obrali sobie za cel
prywatne wiadomości naszej prezenterki, Bradley Jackson.
Właśnie wygrała jedną nagrodę i może dostać drugą.
To powinna wiedzieć lepiej
i nie narażać się na takie ataki.
Czemu mamy oddać miliony dolarów
przestępcom, którzy włamali się do naszego domu,
gdy możemy wydać część tej sumy na zabezpieczenie się przed nowym atakiem?
Zgadzam się, ale uważam, że powinniśmy zrobić to i to.
Pozostaje kwestia pieniędzy.
Czy to mogli być Rosjanie?
Na to wskazuje charakterystyka ataku.
- Tak, ale... - Wiemy już,
że Putin autoryzuje ataki na zachodnie serwisy informacyjne.
Więc możemy wesprzeć rosyjską wojnę z Ukrainą.
Nie chcę mieć tego na sumieniu.
I nie sądzę, że któryś z naszych partnerów by chciał.
Ja na pewno nie.
Powinniśmy zagłosować.
Ci, którzy są za zapłaceniem okupu.
Ci, którzy są przeciwni.
Nie.
Dobrze.
Leonardzie, skontaktujesz się z inwestorami instytucjonalnymi?
Mercedes, odezwiesz się do akcjonariuszy większościowych,
którzy nie mogli dziś przyjść?
Wyślijmy jednoznaczny komunikat.
Stacja UBA jest silna i nie negocjuje z terrorystami.
Gdyby ktoś miał wątpliwości, wyślijcie go do mnie.
Tako rzecze Żelazna Dama.
Leonardzie.
- Powiedz im, kto rządzi. - Tak.
- Hej, jak poszło? - Hej.
Było...
Mam nadzieję, że wszyscy czują się komfortowo z tym,
że ich prywatne wiadomości staną się publiczne.
Przetrwamy tę burzę.
Przyznam, że to było ożywcze dostać kosę w brzuch,
a nie w plecy, więc dzięki.
Może twój przyjaciel, Paul Marks, pomoże ci zszyć ranę.
A tak na przyszłość,
wszystkie oferty dotyczące fuzji albo nabycia idą przez zarząd.
Ale na razie nie muszę się o to martwić.
Będziesz miał co robić,
udowadniając akcjonariuszom, że wciąż możesz prowadzić tę firmę.
W pełni wykorzystam nową erę UBA, czyli radykalną przejrzystość.
Wszystko, co było i będzie, stanie się jawne.
Będzie fajne.
Prywatność. To staroć z XX wieku.
Ty nigdy nie przestajesz się nakręcać, co?
Jesteś dyrektorem generalnym, bo dokonałeś przewrotu.
To nie jest przywództwo, to oportunizm.
Chodzisz tymi korytarzami z niezachwianym poczuciem,
że ty, ty sam, możesz to wszystko naprawić.
Widziałam w tej firmie już kilku mężczyzn z kompleksem Boga.
Ostatecznie wszyscy ponosicie porażkę.
Ludzie będą gadać tony bzdur.
I co z tego?
Już ze mnie szydzą.
Dyrektorka ds. rozwoju? Co to w ogóle jest?
Zbierasz pomysły na programy.
Dostałaś podwyżkę. To poważne stanowisko.
Ludzie ciebie biorą na poważnie.
Biorą Alex na poważnie.
Twoje nazwisko widnieje na Emmy.
Powinniśmy jej powiedzieć, prawda? I tak się dowie.
Tak. Pewnie tak.
Wszystko się zmieni.
Boisz się?
Tak, trochę.
Ale... jesteś tego warta.
- Zepsułeś to. - Nie.
Właśnie rozmawiałam z szefem NBN
i rano opublikują wiadomość o ataku.
Nie dziwię im się.
- Laura jest zamieszana... - Tak.
...ale to znaczy, że musimy o tym powiedzieć dzisiaj.
Gdy minie termin zapłaty okupu, mogą opublikować nasze dane.
Czyli twoje nagranie...
Rozumiem.
Chcesz, żeby zastąpił cię któryś z prezenterów weekendowych,
jeśli potrzebujesz czasu?
Nie, to moja rola. Ja to zrobię.
Okej.
O Boże.
O Boże!
Możemy to wyjaśnić.
Zamknij się, Chip.
O mój Boże.
Niczego się nie nauczyłeś od Mitcha?
O Boże. Okej. Isabella.
Isabella, powiedz mi szczerze.
Nikt nie ma kłopotów.
- Wywierał na tobie presję? - Nie.
- Co? - Jasne, że nie.
Serio? Myślisz, że naciskałbym po tym, co się stało?
- Jezu. - Nie wiem, co myśleć!
Nakryłam cię, jak pieprzysz asystentkę.
- Nie... Tak. - Dyrektorkę ds. rozwoju!
- Widzisz? - O Boże.
- Wychodzimy. - O Boże.
- Wychodzimy, okej? - O Boże. Okej.
- O cholera. - O rety.
- Przepraszam. - Okej.
Od jak dawna to trwa?
- My... - O Boże!
- Powiedzieliśmy kilka miesięcy temu. - Miesięcy?
Nie wiedzieliśmy, jak ci powiedzieć.
Jesteśmy razem prawie rok.
Prawie rok?
- Rok? - Tak.
O rety! Świetnie dla moich problemów z zaufaniem.
Muszę się napić. O Boże.
- Ogarnę to. - Pójdę już.
- Pójdę sobie. - Nie.
Spokojnie. Nic się nie stało.
Cześć. Nie planowaliśmy tego.
To był wypadek.
- Okej. - To znaczy...
Cieszę się waszym szczęściem.
Nic się nie zmieni.
- Jesteśmy drużyną. - Nasza trójka.
- Jesteśmy twoją ekipą. - Nie. W porządku.
Nic mi nie jest. Serio.
Przez ostatnie dwa lata świat był totalnie popierdolony.
Tak.
Trzeba łapać miłość, gdy się ją znajdzie.
- Tak? - I tak z wami jest.
To piękne. To jest niesamowite.
To jest wspaniałe.
Dzięki.
Tak.
Niech was uściskam. Chodźcie tu.
Isabella. Chipper. Wiecie co?
Chodźmy na kolację. Świętujmy.
Zamówimy dużą butelkę szampana.
- Tak. Okej. - Może nie dziś.
- Nie musimy dziś. - Przełożymy to.
- Tak, jasne. - Zdecydowanie.
Ale chcę to zrobić.
- Musimy iść. - Okej.
- Spakowaliśmy urządzenia, więc... - Tak.
- Lizzy. Dziękuję. - Tak.
Nie muszę o tym myśleć.
- Tak. - To dobrze.
Jeśli czegoś potrzebujesz...
- Zadzwoń. - Jasne.
- Dzwoń. - Nie żartuję.
Cieszę się waszym szczęściem.
- Naprawdę. - Dzięki.
- Pięknie. - Okej.
- Świetnie. - Miłość.
O rety.
O Boże.
Co się właśnie stało?
O mój Boże.
O mój Boże. Co to, kurwa, było?
Dziś rano dowiedzieliśmy się, że stacja UBA była celem cyberataku.
Miało to wpływ na kilka programów na żywo
i wciąż badamy zakres naruszenia.
W UBA szczycimy się tym, że jesteśmy szczerzy z naszymi widzami.
Uważamy was za członków rodziny.
Dlatego musicie wiedzieć, że pewne rzeczy mogą wyjść na jaw.
Sprawy prywatne, które takimi miały pozostać.
Choć nasze życia stają się coraz bardziej publiczne,
każdy z nas ma prawo do prywatności.
I ta stacja będzie walczyć o to prawo, niezależnie od kosztów.
Stacja UBA postanowiła nie zapłacić okupu, którego zażądali ludzie,
którzy ukradli prywatne dane tysięcy oddanych pracowników.
W erze dezinformacji,
kiedy codziennie zastrasza się dziennikarzy,
kiedy prawda coraz częściej zostaje upolityczniona,
UBA nie pozwoli się szantażować tylko po to, by zachować twarz.
Bo gdy stracimy wasze zaufanie, nie będzie powrotu.
Będziemy informować was o zmianach na bieżąco.
Kończymy.
Czyż nie jest miło?
Żadnych telefonów i komputerów, które nas rozpraszają.
Można się odprężyć, odpocząć i porozmawiać.
Jak ludzie z prehistorii w ciemnej jaskini.
Ogrzewający się przy ognisku.
Słuchający zawodzenia włochatego mamuta.
To nie są nawet pieniądze Cybil.
Kto nie lubi wydawać pieniędzy innych ludzi?
Większość firm nie płaci.
Okej. Też uraczyła cię przemową o karaluchu? Wszystkim to mówi.
Jest niczym jej rodzinny herb.
- Tak. - Tak. Uraczyła. Kilka razy.
Posłuchaj, załatwiasz sprawy po swojemu. Szanuję to.
I nie oczekuję, że będę informowana o wszystkim.
Ale ludzie od technologii to inna kategoria.
Wiem.
Ja pochodzę z tego świata.
Paul Marks jest sprytny.
Jeśli idziesz na wojnę, pilnuj, byś nie walczył na dwóch frontach.
Muszę się przygotować na jutro. To będzie rzeź.
Tak.
To pewnie wypłynie w moich mailach.
W zeszłym roku spotykałam się z Blakiem Griffinem.
Nie sądziłem, że to twój typ.
Bo nie był.
Wypłynie coś o tobie?
Zobaczymy.
Znając ciebie, pewnie ci to pomoże.
Halo.
- Earl? - Tak.
Opracujmy dokumenty z kluczowymi punktami do umowy fuzji z Paulem Marksem.
Okej.
Rentowność, harmonogram, prognozy zysków.
Ujawnijmy go wcześnie rano i niech świat ma pożywkę.
Robi się.
- Cześć. - Hej.
Laura zadzwoniła.
Czemu mi nie powiedziałaś o nagraniu?
Wybacz, przeleciałaś zboczeńca?
- Nie popisałam się. - Zachowałaś się jak suka.
Zachowałam się jak suka.
Wiele się dzieje.
Zarządzanie kryzysowe to moja specjalność.
Pozwól mi sobie pomóc.
- Damy sobie radę. - Nie wiem, co zrobię.
- Poradzimy sobie. - Dziękuję.
Tak?
- Gotowe. - Dziękuję.
Napisy: Agnieszka Otawska