MARZEC 2020
- Dwie minuty. - Okej.
ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY
Alison ma dreszcze. Marshall operuje dwójką,
ale nie wiem, czy da radę. Joela drapie w gardle.
Rety. Masz dobre wieści?
- Hej, dwa metry. - Wybacz.
- Cześć. - Dzień dobry.
- Dobry. - Alex spadła gorączka.
- Świetnie. Kiedy wraca? - Tak.
Stella chce, by Alex i Chip robili swoje.
- Serio? - Tak. A co u ciebie?
Chyba dobrze.
Sama się czeszę i maluję, przebieram w pokoju dla artystów.
Od dwóch tygodni czuję się dobrze. Chyba jestem zdrowa.
Okej. Stella mówi, że możesz jechać.
Dziękuję. Jesteś bohaterką.
Tak mi mów.
Wyglądasz pięknie.
Serio? Czuję się słabo.
Cześć, Lauro.
Dobry, Bradley.
Zmieniłam trochę tekst o Cuomo.
Wydano wczoraj nowe rozporządzenie.
Jasne. Co jeszcze?
Udanego programu.
- Jak zawsze. - Pięć...
- cztery, trzy, dwa. - Marshall, włączyłeś kamerę?
Dzień dobry. Dziś jest środa, 25 marca,
a Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020 zostały oficjalnie przełożone.
Bill Simpson odszedł i przenosi się na Kostarykę.
Kto?
Wiceprezes wykonawczy. Wiesz, ten mądry.
Jest wściekły, bo odwołałem seriale, które zatwierdził.
A co mogłeś zrobić?
Nikt teraz nie wejdzie na plan filmowy.
Potrzebuję twojej pomocy.
- Jestem zajęta. - Potrzebujemy treści.
Obsada Wyprawy Donnera utknęła w terenie i brakuje im jedzenia.
Żartujesz.
A Sorkin nie chce przekazać UBA+ filmu o Kissingerze.
- Czemu to wziąłeś? - Nienawiść do siebie.
- To ma sens. - Musisz z nim pogadać.
- Będziesz moim dłużnikiem. - Dopisz do rachunku.
Widziałeś, że program Alex ma ponad dwa miliony wyświetleń?
- Ludzie się zatrzymują obejrzeć pożar. - Mam go ugasić?
Ugasić? Nie.
Masz wyjść na ulice z kanistrem i zobaczyć, co się zapali.
Potrzebujemy wysokich stawek, spektaklu.
Potrzebujemy tej niezaprzeczalnej esencji, którą jest pieprzona Alex Levy.
Jeszcze tu wrócę.
Pełna lodówka.
Schłodzone wino. Brakuje mi jednej rzeczy.
- Papieru toaletowego? - Tak. Tego też.
- Patrz, kto tu jest. - Hej...
Laura.
Cześć, Cory.
- Zadzwoń później, okej? - Tak, zadzwonię. Pa.
Program w porządku?
Tak, był dobry.
To co jest?
Tak tylko sprawdzam. Wystarcza ci jedzenia?
Chcesz psa, kotka albo innego zwierzęcego towarzysza?
- Nie trzeba. - Okej.
Pytałem administracji i umieszczą cię w apartamencie.
Doceniam to, ale wymeldowuję się z hotelu.
Okej. Dokąd jedziesz?
Do Montany.
Rozmawiałam z Laurą i tam jest bezpieczniej.
Będę pracować zdalnie i...
Chyba że mnie tu potrzebujesz.
Nie. To ma sens.
To może zwiększyć oglądalność. To dobrze.
To nie ma nic wspólnego z tobą...
z tym, co się stało między tobą i mną, i Halem.
To... To był szalony wieczór
i było... My byliśmy...
Nie myśleliśmy trzeźwo, prawda?
Tak, racja. A myśleliśmy?
Ja nie myślałam.
Tak. Okej.
Jak się ma Hal?
Dużo lepiej. Dziękuję. Jest z moją mamą.
To świetnie.
Dzięki, że pytasz.
Mam nadzieję, że zobaczysz łosia.
Jak ci minął dzień?
- Gównianie. - To mówiłaś wczoraj.
Też tęskniłem.
- Cześć. - Cześć.
Pójdę po wodę.
Nie. Nie idź. Za wcześnie. Zostań.
Przyniosę ci wody? Chcesz wody?
Nie. Ale możemy się napić szampana?
- To też mam, skarbie. - Serio?
Przyjechałaś do właściwego domu.
Tak, wiedziałam, co robię.
- Pracujemy dopiero jutro. - Okej.
Możemy spędzić cały dzień w łóżku.
O Boże. Możemy?
Ludzie będą gadać. Zawsze to robią.
Izoluję się z tobą w pandemii.
To chyba coś więcej.
Przeszkadza ci to?
Nie. Nie wiem. Nasza relacja osobista to nasza sprawa.
To nic o niej nie powiemy na antenie.
Okej.
Masz trochę...
- Okej. Czas do pracy. - Do pracy.
- Salma? - Cory.
Z maskami czy bez?
Jakie są rekomendacje?
Nie oglądam wiadomości.
To może w maskach? Póki się lepiej nie poznamy.
Jasne. Lepiej dmuchać na zimne, co?
Z chęcią pokażę ci dom.
Bardzo mi się podoba. Myślę, że tobie też się spodoba.
Ale mam ci do pokazania jeszcze pięć innych.
Okej. Duża działka.
UBA+ chyba się powodzi.
Subskrybujesz.
Będę, jeśli kupisz ode mnie dom.
Okej. Lojalnie ostrzegam, jestem wybredny.
To dobrze. Mam mnóstwo czasu.
Tak, rozumiem, ale...
Nim tam dotrę i przejdę kwarantannę, będzie po Dniu Matki.
Będę musiała wracać i znowu przejść kwarantannę.
Tak, ale oboje wiemy, że gdybyś chciała, to byś to ogarnęła.
Hal, to nie fair.
Przepraszam. Nie chcę wzbudzać poczucia winy. Przysięgam.
Przyjadę, gdy zniosą obostrzenia, okej?
Opiekuj się mamą i pisz do mnie.
Okej.
- Dobrze się czujesz? - Tak. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Jak on się ma?
Wygląda na to, że całkiem nieźle.
Mama wciąż chodzi do kościoła, a on nie nosi maski w sklepie.
Nasz system oświaty nie działa.
Chodziliśmy do tych samych szkół.
Ale tylko jedno z was czegoś się nauczyło.
To moja rodzina.
Przepraszam. Nie to miałam na myśli. To był żart.
Wiem, że nie podoba ci się, skąd pochodzę, ale mam sentyment do tego miejsca i...
musisz to zrozumieć albo chociaż spróbować zrozumieć,
jeśli chcesz mnie kochać.
Osądzam ludzi.
Trochę.
Albo pouczam, co jest okropne.
Pewnie chodzi o moje dzieciństwo.
Albo po prostu jestem wredna.
Ale tak, chcę spróbować.
Czekaj. Czy to pełna współczucia rozmowa o naszych traumach?
To rozmowa dwójki dorosłych?
Na pewno dwóch lesbijek.
A teraz czekolada.
- Też chcę. - Nie. Jest tylko dla biseksualnych.
To mój dom. Chcę czekoladę.
LATO
Jestem z tobą szczęśliwa.
- Osiem sekund. - Czekajcie.
- Pięć, cztery, trzy... - Ja z tobą też.
- ...dwa. Zaczynamy. Kamera. - Chcę, by ludzie to wiedzieli.
Powiemy to oficjalnie?
Bradley, jesteś na żywo.
NAJWYŻSZE BEZROBOCIE OD WIELKIEGO KRYZYSU
Jasne.
- Dzień dobry. Mamy 14 maja. - Piętnasty.
Piętnasty. Przepraszam.
Skarbie, musisz robić mocniejszą kawę.
O nie. Nie możesz biegać tak szybko podczas naszych przebieżek.
Jutro ja zrobię kawę.
Nie.
- Robię dobrą kawę. - Nic nie mówiłam.
Ludzie będą mówić o tym domu.
Będą chcieli poznać mężczyznę, który w nim mieszka.
Podoba mi się.
Wyobraź to sobie. Właśnie podpisałeś najlepszą umowę.
Masz idealne wino, dwa kieliszki.
Dwa kieliszki?
Nie będziesz pił sam.
Rozumiem. Też tu teraz jesteś.
Chcę mieć pewność, że cieszysz się z zakupu.
- Robisz tak ze wszystkimi klientami? - Nie, Cory. Jesteś wyjątkowy.
Myślałem o tobie.
Co myślałeś?
Że chcę cię poznać.
Może ugotowałbym ci kolację.
A jeśli chcę więcej?
Mogę cię zobaczyć?
Ale tak naprawdę zobaczyć.
Cześć.
Nie ma sprawiedliwości!
NIE MOGĘ ODDYCHAĆ
Żadnej policji! Nie ma sprawiedliwości! Nie ma pokoju!
Świetne, ale nie możemy tego wykorzystać w TMS.
Nawet jeśli wypikamy?
Potrzebujemy wywiadów z protestującymi o tym, dlaczego maszerują
i co to dla nich znaczy.
Okej. Jutro mogę być w Minneapolis.
Eric już tam jest.
Co ty o tym sądzisz, Mia? Jakie są twoje odczucia?
Zgadzam się ze Stellą.
- Zaczekaj, załatwimy ci nagrania. - Okej.
George Floyd!
- George Floyd! - George Floyd!
Nie ma sprawiedliwości! Nie ma pokoju!
Hej, Piękna.
Kiedy? Teraz.
Idę pod prysznic. Dołączysz?
Wybacz.
Co się stało?
André, myślisz, że ten kraj się kiedyś zmieni?
Bo cały dzień dyskutowałam o tym,
jakie nagrania protestu będą chcieli oglądać
nasi głównie biali widzowie z klasy średniej.
Puśćcie całość. Niech się wiją.
Okej. Tak. Nie mogę.
Dlaczego? Zmiany dzieją się tylko wtedy, gdy ludzie sami zobaczą problem.
Jakieś 20 razy widziałam, jak umiera.
Oni go zabijają, a on woła mamę.
Ludzie tylko tam stoją i na to pozwalają.
Boże, ja...
- O Boże. - Hej.
Jestem przy tobie.
O Boże.
To był popierdolony tydzień.
Nie żartuj.
Ludzie siedzą w domach. Ich przyjacielem jest telewizor,
a my nie mamy co im pokazać, bo wszystko zamknięto.
Okej. Chip ma nowe pomysły, a Eric chce robić więcej.
- Zwiększ mój budżet i... - Nie mogę.
Nikt nam nie pożyczy pieniędzy od procesu Hannah Shoenfeld.
Sępy nad nami krążą i mówię ci,
jeśli zobaczą spadek cen akcji, to wydziobią nam wątrobę.
A więcej wywiadów z Alex? Ludzie je uwielbiają. Do Alex Unfiltered.
Świetnie. To jeden program.
- Ludzie je uwielbiają. - Mamy dokument o Mitchu Kesslerze.
- Co jeszcze mamy? - Pomówię z reżyserką.
Pozwoliłaby nam to wyemitować.
Ta cisza wręcz ogłusza.
Chcesz dać mu więcej czasu antenowego?
Pokażemy go w innym świetle.
Skruszonego. Pokutującego.
To by zwiększyło oglądalność UBA+.
W trakcie protestów?
Myślę, że Amerykanie wytrzymają więcej niż jedną ideę na raz.
Cory, ludzie umierają.
Strzela się do nich i dusi ich.
Patrzenie, jak Mitch medytuje nad swoimi grzechami we włoskiej willi,
wydaje się nieczułe.
Dobra, to załatw coś innego. Byle tanio.
O co chodzi?
Potrzebuję pięć miliardów dolarów.
Tylko tyle?
Tutaj roi się od ludzi z kasą.
David Koch, Larry Page. Większość z nich chowa się w domach.
Nie widuje się ich, ale czasem wychodzą się zabawić.
Znasz Paula Marksa?
Myślałem, że mieszka w swojej fabryce.
Kilka lat temu kupił tu dom.
Ponoć trudno przyciągnąć jego uwagę.
Wypłata dyrektora jest 278 razy wyższa niż pracownika.
Masz pytanie, czy mam skomentować stan amerykańskiej gospodarki?
Pytam, czy uważasz, że to etyczne.
Około miliard ludzi umrze w trakcie naszego życia,
bo ludzie niszczą środowisko. Myślisz, że to etyczne?
- To inna kwestia. - To jedyna kwestia
i nią się właśnie zajmuję.
Miliard ludzi umrze, a chcesz marudzić o moją wypłatę?
Najbogatszy 1% ludzi emituje dwa razy więcej CO2 niż najbiedniejsze 50%.
Nie widzisz lasu, bo drzewa ci go zasłaniają,
choć nie docenisz ironii tego powiedzenia.
Ale gratuluję, znasz jakiś fakt.
Myślę, że skończyliśmy.
Spędziłyście choć trochę czasu z rodzinami?
Minęło 41 dni, odkąd byłam w domu z mężem i córką.
Obcujemy ze śmiercią. Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
- Mój Boże, jak strefa wojny. - Tak.
Naszym żołnierzom zapewniamy odzież ochronną,
a wy walczycie z ludźmi o maski.
- I respiratory, i łóżka. - Tak.
Mamy najwyższy wskaźnik zachorowań w stanie.
Naszych pacjentów nie stać na pozostanie w domu.
Jest dobra.
Wszyscy chcą przeżyć, ale jest ciężko.
Jak możemy pomóc? Czego potrzebujecie?
Może dadzą jej Wieczorne wiadomości. Ponoć Eric odchodzi.
Ty mogłabyś je dostać. Porozmawiaj ze Stellą.
- ...poświęcacie się... - Okej. Tak.
Jackie, Roberto, dziękuję, że poświęciłyście nam czas...
Emma dzwoniła.
Ona i Sam mogą z nami zostać?
- Jasne. - Na pewno?
Wolałabym, byśmy wyjechały, a nie one przyjechały, ale tak.
Okej.
To twoje przyjaciółki.
- ...za rozmowę. - Dziękujemy.
Dzięki Bogu. Mów do mnie, gdy kroję truskawki.
Hej. Posłuchaj. Mama choruje na COVID.
Jak długo?
Okej. Mogę znaleźć lot i być tam jutro.
Nie, zostań tam, gdzie jesteś. Nie chcę, byś zachorowała.
Bo będę miał dwie osoby z COVID-em.
Dałem jej leki.
- Nie ma dużej gorączki. - O rety.
Ma na palcu to coś od tlenu. Sprawdzam to.
Możesz dać ją do telefonu? Chcę z nią pogadać.
Śpi. Nie martw się.
Dam sobie radę. Odetchnij.
Czuję, że powinnam tam być.
Nie powinnaś, bo musi odpoczywać,
a przy tobie się nakręci. To nie byłoby dobre dla nikogo.
Okej, Hal. Tylko cały czas noś maskę i rękawiczki, okej?
- Będzie dobrze. - I nie pozwól jej palić. Okej?
Obiecuję.
I jeśli coś się zmieni, to zadzwoń, napisz.
- Słyszysz? - Zaraz wrócę.
Brad, zawsze nas ratujesz.
Nie, mogę tam szybko dotrzeć.
Zaufaj mi. Kocham cię.
- Okej. Kocham cię. - Na razie.
Mama ma COVID.
- O Boże. - Nie wiem, gdzie go złapała,
ale na pewno nie nosiła maski, więc nie pytaj. Nie wiem.
Chcesz do niej jechać?
Tak. Czuję, że powinnam.
Ale Hal uważa, że nie ma sensu.
Mogę się zarazić i...
Okej. Zadzwonię do mojej kardiolożki.
Zna ludzi w szpitalu Johns Hopkins.
Jeśli Hal zawiezie ją do Baltimore, dostanie lepszą opiekę.
Chciałabym, żeby zadzwoniła do swojego lekarza.
Nie rozumiesz. Moja rodzina tak nie funkcjonuje.
Będzie dzwonił. Pojadę, jeśli coś się stanie.
- Oczywiście. - Od razu.
Rozumiem.
JAKIEŚ WIEŚCI?
BEZ ZMIAN.
IDĘ SPAĆ. ODEZWĘ SIĘ JUTRO.
Okej. Cześć. Nie. Piosenkarka. Tak. Madonna.
Film. Okej. Aktorka. Co robisz?
Co to jest?
West Side Story? Nie wiem.
Czekaj. Pulp Fiction!
Czekaj. Koniec czasu.
- Liza Minnelli! - Kabaret. Niesamowite.
Wiedziałam.
Przeniosłam się do Republiki Weimarskiej.
- Przepraszam. - Twoja kolej.
- Nie szkodzi. - Okej.
- Sam, twoja kolej.
Daj mi fory, okej?
Muszę odebrać.
- Hej. - Wożąc panią Daisy.
Tak. Nie słyszę cię.
Hal, nie słyszę cię. Mów wolniej. Co?
- Twoje zdrowie. - Co?
O Boże.
Nie będę odkupował punktów.
Zaoferuj 20 centów za dolara i oddzwoń.
ZOSTAWIŁAM U CIEBIE BRANSOLETKĘ?
POSZUKAM.
Kyle, co dalej?
Zmarła mama Bradley Jackson.
Chcesz do niej zadzwonić?
Przepraszam.
Wyślij jej kwiaty, ale od całej rodziny UBA.
- Dziękuję. - Okej.
Na Zachodzie odnotowano 102 aktywne pożary.
- Sędzia federalny... - Ponad...
...gubernator Tom Wolf...
wydał rozporządzenie, by kontrolować rozprzestrzenianie wirusa,
które okazało się niezgodne z konstytucją i godziło w prawa obywateli.
JESIEŃ
Dzień dobry. Mamy piątek, 18 września.
Zmarła Ruth Bader Ginsburg. Miała 87 lat.
Mianowana przez Billa Clintona w 1993 r., była obrończynią praw człowieka
i symbolem sądu.
Oto krótkie podsumowanie jej niezwykłego życia.
Zrobić ci coś innego?
Chcę iść do restauracji.
Chcę jeść prawdziwe jedzenie, zamówić drinka i zobaczyć ludzi.
Możemy usiąść na zewnątrz.
Bradley, nie mogę. Przykro mi.
Powinnaś z kimś porozmawiać.
Z kim mam porozmawiać, Lauro? Z twoją terapeutką?
A może jakąś terapeutką?
A co mi, kurwa, powie terapeutka?
Że to nie moja wina, że moja matka zmarła?
To nie jest twoja wina.
I tak jej nienawidziłaś.
Nigdy jej nie poznałam.
Nie musiałaś.
Gardziłaś tym, co sobą reprezentowała.
Przestałam z nią rozmawiać, bo za każdym razem to czułam.
To nie fair.
Ale to prawda.
O Boże.
Bradley, próbuję cię wspierać.
Staram się być przy tobie, okej?
Nie mogę ci pomóc, jeśli nie chcesz tego przepracować.
Okej, przepracujmy to, Lauro.
Wiesz, co myślę?
Myślę, że chciałabyś mnie ubrać
i pokazywać mnie swoim pieprzonym, nowojorskim przyjaciołom.
- Jak swoją białą hołotę. - Co?
Myślę, że tak naprawdę mnie nie lubisz.
Tylko czujesz się ze sobą lepiej,
bo jesteś snobką z elit, która ukrywa się na końcu świata,
- by nie zadawać się... - Pieprz się.
...z prawdziwymi ludźmi. Ty się pieprz.
Jesteś tak przepełniona złością, że zżera cię od środka.
Cieszysz się, gdy ludzie, tacy jak moja mama, umierają,
bo zachorowali, bo są niewykształceni
albo są prostakami, albo nie są tacy mądrzy jak ty.
Wiesz, co myślę?
Myślę, że mała część ciebie odczuła ulgę.
Cieszysz się, że umarła.
Tylko nie masz odwagi tego przyznać.
I musisz, kurwa, dorosnąć.
I przestać mnie winić za swoje problemy.
Nie możesz zrzucać wszystkiego na mnie!
Zrób coś wreszcie i przestań przepisywać tę samą historię.
Twoja matka była chujowa.
A ty pierwsza wszystkim to mówiłaś.
Okej.
To beznadziejna sytuacja i nie winię cię za to.
Jesteśmy drudzy. To jest moja wina.
Powinnam była zdjąć Bradley miesiąc temu.
Prosi, żeby gdzieś ją wysłać.
To jasne, że nie chce być w TMS.
A co z Laurą?
Są transakcją wiązaną.
Jeśli Laura pojawi się bez Bradley, wszyscy będą o tym mówić.
O tak.
Alex może wrócić na pół etatu. Będziemy zmieniać prowadzącego.
Może Yanko. Od zawsze o tym marzy.
Powinniśmy zacząć kogoś szukać.
Oficjalnie mówię, że powinna to być kobieta
o kolorze skóry innym niż biały, poniżej 40. roku życia.
Jak Chris Hunter.
Daje czadu w gościnnych występach.
Wtedy pewnie stracimy Alison.
Tak.
Hej... jeszcze jedno.
Nie śpiesz się.
Pytałaś, co zrobiłem źle.
Spierdoliłem sprawę.
Nie powinienem był tego w ogóle robić.
Widziałaś to?
- Nie chciałem być taką osobą. - Wywiad z Kesslerem. Szał.
Nie chciałem nikogo skrzywdzić.
Nie chciałem, by ludzie myśleli, że mógłbym kogoś skrzywdzić.
- A jedna z tych kobiet nie żyje. - Wyłącz to.
- Co za dupek. - Hannah Shoenfeld.
- To się nie powinno wydarzyć... - Wyłącz to.
Tylko...
Przepraszam.
Czy on...
Nie.
Byliśmy razem. Kochałam go.
Myślałam, że on mnie też.
Powiedz coś.
Czemu wciąż tam jesteś?
To moja praca.
Jego tam już nie ma.
A ja jestem tutaj i tam. Mam tam ludzi.
Może trudno w to uwierzyć, ale niektórzy chcą
być w jakimś miejscu, ulepszać je.
Kochanie, musisz mi powiedzieć
Czy mam zostać, czy mam odejść?
Jeśli odejdę, będą kłopoty
Jadłaś kiedyś sos Worcestershire? Zrobię tosty z serem.
- Chcesz? - Jesteś pijany?
Bardzo.
Byłeś w barze?
Nie. W trzech.
Dupek.
Mia!
Jeśli stąd wyjdziesz...
Jeśli kogoś narazisz na to gówno,
przysięgam, że ci nigdy, przenigdy, kurwa, nie wybaczę.
Samolubny dupek.
Stella potrzebuje kogoś na miejscu aż do zatwierdzenia,
więc będę w Waszyngtonie do stycznia.
Dasz mi znać, że jesteś bezpieczna?
Nie wrócisz, prawda?
Może to nie jest nasza chwila.
Hej.
Hej, dzwonili z AP w sprawie zlecenia.
Okej. Gdzie?
Afganistan. Może dwa tygodnie, może dwa miesiące. Nie wiem.
Weźmiesz je?
Zostawię twoje klucze u dozorcy.
ZIMA
CZEŚĆ STELLABELLA. PAMIĘTASZ MNIE???
Rety. Pandemia jest dziwaczna.
Tańczymy? Zatańczmy.
Nie. To niewarte choroby.
Pieprzyć dystans społeczny. Chodźmy do klubu.
Zaryzykujmy.
Nie jesteśmy za stare na podziemie?
Co? Ja nie jestem stara.
- Jak się ma twój tata? - On jest stary.
Wiesz, że wysyła mi kartki na Święta?
Tak, zawsze cię lubił, bo znosiłaś jego opowieści.
Lubił mnie, bo znosiłam męczącą ciebie przez cztery lata.
Stanford był męczący, nie ja.
- Teraz jestem mniej męcząca. Serio. - No nie wiem.
Jem prawdziwe jedzenie. Śpię. Sen to moja forma dbania o siebie.
- Naprawdę? - Tak.
Koniec z energetykami i prochami na śniadanie?
O nie.
Teraz jesteś ważną osobistością.
Tak, powiedzmy.
- Co w Hyperionie? - Dobrze.
Myślę, że mogłabym po prostu odejść
i nikt by nic nie powiedział.
A co byś robiła?
Nie wiem. Otworzyła kawiarnię. Zbombardowała rafinerię.
Przestaniesz programować rakiety? Daj spokój.
Nie, ale potrzebuję zmiany.
Jakiejkolwiek zmiany.
Daj znać, jeśli coś usłyszysz.
W UBA nic nie ma. Nie zatrudniamy.
- Nie prosiłam o pracę. - Przepraszam.
Będę nasłuchiwać. Na pewno coś znajdziesz.
Dziękuję
Nie winię cię za to, co zrobiłaś.
Że odeszłaś od Marksa i poszłaś do korporacji.
Naprawdę.
Czasem zastanawiam się, jakby wyglądało moje życie,
gdybym zrobiła to samo.
Żałowałabym tego?
Tak.
Ale miałabym lepsze ciuchy.
Firma sprawdziła pięć godzin w trzy dni.
W 20... Stella? Jesteś tu ze mną? Stella?
- Stella, cześć. To ważne. Dobrze. - Przepraszam.
To jak źle jest?
Budżety wzrosły o 30%.
To kwestia egzystencji.
- Ja pierdolę. - Wiesz coś?
Może nie będzie chciał odejść z Białego Domu
i chłopcy z Secret Service będą musieli go wyciągnąć.
- Ludzie by to oglądali. - Czekaj.
Chyba nie uważasz, że oni...
Że...
uzbrojona grupa patroluje ulice stolicy, gotowa, by unieważnić wybory?
Masz internet?
Muszę zadzwonić do Bradley.
Tak. Jak ona się ma?
Mówi, że dobrze, ale nie wiem.
Zaczynam się martwić, że niepotrzebnie ją tam wysłałam.
Nie mamy wolnych wyborów.
I wiecie co jeszcze? Wolnej prasy też nie mamy.
Nasze media nie są wolne. Ani rzetelne.
Ograniczają myślenie, mowę
i stały się wrogiem ludzi.
Stały się wrogiem ludzi.
To największy problem w tym kraju.
MY, LUDZIE, ODBIERAMY NASZ KRAJ
Tak, jestem w środku.
Nie wiem. Oddzieliłam się od ekipy.
Muszę kończyć. Będę filmować sama.
Będziemy musieli walczyć zacieklej,
bo przysięgaliśmy bronić konstytucji.
Teraz Kongres musi skonfrontować się z rażącym zamachem na naszą demokrację.
- A po tym... - Dość kradzieży! Dosyć!
- Odbieramy go! - Pójdziemy...
- USA! USA! - Pójdziemy tam.
Myślę, że pójdziemy do Kapitolu.
POLICJA
I będziemy dopingować dzielnych senatorów...
Kurwa. Niech to szlag.
...a innych nie będziemy dopingować.
Bo nigdy nie odbierzecie nam kraju słabością.
Musicie okazać siłę, być silni.
Tu nie wolno wchodzić!
Zapłacisz za to, zdrajco! Co zrobisz?
Dokąd idziesz?
Chodźmy!
Odczep się!
- Hej. - Nie.
Co?
Powiedz coś, nim mnie trafi szlag. Co, Hal?
- Nie wiedziałem, że tak będzie. - Nie?
Co ty tu, kurwa, robisz? Po co tu przyjechałeś?
Moi kumple tu jechali...
- To są twoi kumple? - Wiedziałem, że tu będziesz.
Chciałem się z tobą zobaczyć.
Nie widzieliśmy się od roku.
Wiesz, jak to jest przechodzić odwyk na Zoomie
albo siedzieć w domu i sprzątać rzeczy mamy?
Bo ciebie tam nie było.
Można przez to oszaleć.
Przez to? To jest szaleństwo.
Próbowałem się stamtąd wydostać,
ale mnie złapali.
Zaatakowałeś policjanta. To przestępstwo, Hal.
A ja to, kurwa, nagrałam.
Cheryl jest w ciąży. Będę tatą.
Co? Co powiedziałeś?
Cheryl jest w ciąży. Będę tatą. Urodzi dziecko.
- Będę miał dziecko. - O Boże.
Co mam zrobić? Musisz mi pomóc.
- Co ja mam zrobić? - O Boże.
Okej.
Okej, daj mi pomyśleć.
Czekaj, kto wie, że tu jesteś?
Dokąd powiedziałeś, że jedziesz?
Myśli, że na biwak.
Okej. Musisz się stąd wynosić.
Wsiądziesz do autobusu
- i nigdy cię tu nie było. - Brad.
- Nie widziałam cię. - Brad.
Daj mi swój telefon. Trzeba się go pozbyć.
Musisz jechać! Już.
- Dziękuję. - Cholera, Hal, wynoś się stąd.
I Hal, nie dzwoń do mnie. I nie pisz.
Rozumiesz?
USUŃ 1 NAGRANIE
NA PEWNO USUNĄĆ?
USUŃ
Dość kradzieży!
To jest niesamowite.
Chcę Wieczorne wiadomości.
RAPORT SPECJALNY Z BRADLEY JACKSON
O 12.53 przekroczyli blokadę.
Po szczepieniu może pan odczuwać
zawroty głowy, gorączkę.
Tłum wszedł do Kapitolu
i stanął przed Izbą Senatu.
Układ odpornościowy rozpozna obce mRNA
i będzie próbował z nim walczyć.
Od razu dochodzi do aktów przemocy,
a pracownicy barykadują się w gabinetach.
Przez kilka dni może się pan czuć zmęczony.
Wyobraźcie sobie kompletny chaos w środku symbolu demokracji.
ATAK NA KAPITOL 6 STYCZNIA
Dość kradzieży! Dość kradzieży!
USA!
Dość kradzieży!
Proszę się umówić na drugą dawkę.
Gratuluję.
Nikt nie wie, co robić ani dokąd pójść.
Nie martwią cię rekiny?
Nie zaczepiam ich, to one nie zaczepiają mnie.
Czterysta milionów lat. Tak długo tu są.
Sam nie wiem.
W oceanie były rekiny, nim Saturna otoczyły pierścienie.
Ludzie są tu tylko chwilę.
Wczoraj się pojawiliśmy, jutro pewnie znikniemy.
Mamy tylko dzisiaj. Ja stawiam na nie.
- Mieszkasz tu? - Właśnie kupiłem dom.
Obstawiam, że mam 50 lat, nim pochłonie go ocean.
Trzeba było kupić łódź.
Chciałem zbudować arkę, ale, wiesz, łańcuch dostaw.
Paul Marks. A ty?
Cory Ellison.
Racja. UBA, prawda? Tak.
Tak. Myślałeś kiedyś, by zainwestować w media?
Nie cierpię telewizji.
Świetnie byś pasował.
Miło było cię poznać, Cory. Do zobaczenia.
- Mogę wejść? - Tak.
- Chcesz wody albo... - Nie. Nie trzeba.
Tak spędziłeś pandemię?
Mniej więcej.
- Dom jest piękny. - Dzięki.
Maska doprowadza mnie do szału.
Zakładam, że dostałeś dziś wezwanie do sądu?
Ubawiłem się.
Nie lubisz dostawać poczty od FBI?
To miłe. Cywilizowane.
Dużo lepsze niż wyważanie drzwi o 4.00 rano
i wyciąganie w piżamie.
Tak, Cory, musimy chronić dziennikarską niezależność.
Okej, tak.
Normalnie bym się z tobą zgodził,
- ale... Nie w tej sprawie. - Cory.
Rozmawiałem z agentem dowodzącym.
Zaatakowano policjanta
na korytarzu w Kapitolu.
Nie ma świadków, nagrań.
A na podstawie twojego reportażu
wnioskują, że byłaś w pobliżu
i w twoich nagraniach może być coś użytecznego.
Hej, mogłabyś być bohaterką. Może ja też,
bo wsparłbym naszą wspaniałą demokrację i tak dalej, i tak dalej.
Wiem, że masz swoje zasady, ale to jest wyjątkowa sytuacja.
Skasowałam nagranie.
I będą wiedzieć, bo kończy się,
dokładnie gdy policjant przechodzi przez drzwi.
Ponieważ?
Jest na nim Hal.
Hal był w Kapitolu?
Zobaczą nagranie, Cory.
Będą wiedzieć, co zrobiłam.
Będą chcieli ze mną rozmawiać.
Bradley, daliśmy ci Wieczorne wiadomości.
Rozumiesz?
To naraża całą stację.
Wiem.
Przepraszam.
Naprawdę przepraszam.
Został mi tylko Hal.
Mówi, że nie chciał nikogo skrzywdzić
i nie wiedziałam, co robić.
Nasi prawnicy skontaktują się z FBI
i Federalni dostaną...
tylko to nagranie, które puściliśmy.
Dziennikarska niezależność, jak to ujęłaś.
Dziękuję.
Ja...
Idź już.
I nigdy więcej nie chcę o tym słyszeć.
Gotowa?
Tak.
Udanego programu.
Dziękuję.
Test dźwięku.
Świetnie.
Pięć, cztery, trzy, dwa...
WIECZORNE WIADOMOŚCI Z BRADLEY JACKSON
Dobry wieczór.
Nazywam się Bradley Jackson, a to są Wieczorne wiadomości UBA.
Napisy: Agnieszka Otawska