Chciałbym, żebyście, wybitne chujki,
przestali się przypierdalać i doprowadzili umowę do końca.
Mamy ją podpisać. Jakby wasze życie od tego zależało.
Jesteście pierwotnym człowiekiem na sawannie. Jest gorąco.
Ta antylopa jest szybsza, ale umieracie z głodu i czujecie ją.
Antylopa się męczy, a wy macie kamień w dłoni.
Zostało już tylko zatłuczenie tej bestii na śmierć.
Więc nie chcę już słyszeć o akcjach uprzywilejowanych i długach.
Chcę śmierć po południu.
Cory, musimy pogadać.
Wiem, że się do niej odezwałeś. Nie winię cię, jest legendą.
- O czym ty mówisz? - Nie kpij.
To poważny błąd. Codziennie dzwoni do Departamentu Sprawiedliwości.
Inspektor Generalny się wystraszył i jeśli ona nie przestanie,
zaczną nas sprawdzać.
W porządku, porozmawiam z nią.
Zakończ to. Nie potrzebujemy kontroli. Nie teraz.
- Powiedziałem, że się tym zajmę. - Dobrze. Zrób to.
Spotkanie się opóźni.
Odwołaj spotkania i wezwij auto, okej?
- Mam wysłać smoking? - Nie, to krótka podróż.
Bradley chciała pomówić. Czeka w gabinecie.
Bradley Jackson, czemu zawdzięczam tę wizytę?
Hej. Chciałam się dowiedzieć, czy dostałeś wiadomość o Halu.
Nie odezwałeś się do mnie.
Tak czy inaczej, sprawa załatwiona.
Naprawdę zaczął się ogarniać
i skupia się na byciu dobrym tatą.
A ty jesteś teraz ciocią Bradley.
Zgadza się. To niesamowite.
Ale chciałam cię przeprosić,
bo wiem, że gdy on tu jest, atmosfera robi się nerwowa.
Hej, muszę jechać do Connecticut na spotkanie.
Może pojedź ze mną? Porozmawiamy w samochodzie.
Tak, ale muszę tu być z powrotem przed 17.00 na wiadomości.
To nie potrwa długo. Zdążysz na wiadomości i przyjęcie.
Cóż, co jest w Connecticut?
Nie co, tylko kto.
Strategiczka polityczna z powiązaniami z DOJ.
Dzwoni do ludzi, mówi o umowie i musimy ją powstrzymać,
nim nam to rozpieprzy.
Tak, okej. Nie możesz do niej zadzwonić?
Ona wymaga specjalnego podejścia.
A przy tobie będzie się dobrze zachowywać. Szybko to załatwimy.
Okej.
Jest kilka miejsc, z których możemy zamówić śniadanie…
Okej, może to odłóż? Robię ci frittatę.
Mam zrobić tosty?
Już się robią.
Może owoce. Pokroję trochę melona.
Albo, Alex,
możesz usiąść i się zrelaksować, i pozwolić mi zrobić ci śniadanie.
Okej.
- Okej. Kawa gotowa. - Dziękuję.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Ładnie, co?
To niedopowiedzenie.
Wiedziałeś, że mówisz przez sen?
Wcale nie.
Okej.
Okej. Co powiedziałem?
Mówiłeś coś o Danie.
Tak, Dana.
To jakaś była dziewczyna?
Ulubiona striptizerka?
Nie mógłbym mieć ulubionej.
O rety.
Nie. Dana była miłością mojego życia. Była najwspanialsza.
Ta, która odeszła?
Można tak powiedzieć. Była moim psem, gdy byłem dzieckiem.
Pies Dana?
Chciałem powiedzieć, że od bardzo dawna
nie robiłem czegoś takiego.
Rzadko się z kimś umawiam.
Daj spokój. Bzdura.
Serio?
Rozwiedziony, kontrolujący pracoholik.
Jak to brzmi?
To brzmi bardzo, bardzo znajomo.
Moja córka wyjechała do Anglii i mieszka z ojcem.
To wiele mówi o mnie.
No nie wiem. 20 lat małżeństwa.
Wytrzymałaś dłużej niż ja.
Nie, to się skończyło, nim my… nim się rozwiedliśmy.
Bałam się, co ludzie pomyślą.
Nie chciałam słuchać plotek.
Dlatego tę część siebie pogrzebałam dawno temu.
Można się do tego przyzwyczaić. Do bycia samemu.
Myślę, że to dlatego jest to trochę przerażające. Troszkę.
Tak.
Prawda?
Rozumiem.
Nie chcę przestać.
A ty?
PAWŁO
Halo?
Ciężko cię złapać.
- Jestem zajęty. - Streszczę się.
Fotograf, André, wydostałeś go z Mariupolu dwa tygodnie temu?
Kogo?
Bombardowanie szpitala.
Zapłaciliśmy ci, byś go wprowadził i wyprowadził, pamiętasz?
Wyprowadziłeś go stamtąd?
Ryzykował życie, by to nagrać. Rozumiesz?
Nie wiem, gdzie on jest.
To go znajdź!
Amanda, cześć.
Paul powiedział mi o waszej rozmowie w zeszłym tygodniu
i poprosił, bym to dostarczyła osobiście.
Tak. Co do tego, mój zespół musi to przejrzeć.
Niech odezwą się do mnie, ale nie znajdą tu niespodzianek.
Dzięki. Rzucę okiem.
Paul bardzo się cieszy, że znowu może z tobą pracować.
Nie jedziemy to biura?
Nie, jesteśmy na miejscu.
Okej.
Cory?
Dobra, jeszcze chwilę.
Okej, chodźmy.
Okej.
Cześć, mamo.
To jest Bradley.
Cześć.
A ty dokąd?
Myślałem, że mówiłaś, że mam spadać.
To był beznadziejny pomysł.
- Też tak myślę. - To znaczy… Okej.
- Zobaczymy się wieczorem. - Tak.
Skoro mowa o tobie, mnie i tym…
Jak to wygląda? Prasie się to nie spodoba.
Zarządowi też nie. Na przyjęciu będziemy tylko znajomymi.
Przyjaciółmi.
- Byle nie zbyt przyjacielskimi. - Nie, tak w sam raz.
Tak, w sam raz.
Tak.
- Za bardzo? - Chyba…
- Tylko troszeczkę. - Za bardzo. Pójdę już.
Hej. Wciąż jest nieźle.
Przeglądałam waszą dokumentację w komisji papierów wartościowych.
Przepadasz za lekką lekturą, prawda? I co o nich myślisz?
Jestem zaskoczona, że biblioteka treści jest nisko wyceniana.
- Macie mocne franczyzy. - Tak to rozgrywają bankierzy.
Nisko wyceniają treści, a udziałowcy się cieszą,
że Paul Marks zapłaci więcej.
Twoja branża to zasłona dymna.
Media to polityka pod inną nazwą.
Mama jest geniuszką. Chcesz zdobyć głosy, zgłoś się do niej.
Miło, że znalazłaś dla nas czas.
Wiem, że zajmujesz się kilkoma sprawami w stolicy.
Błagam. Wiesz, że nie robię wiele.
Trochę konsultuję.
Robisz dużo więcej.
Hej, może pokaż Bradley swój gabinet?
Tak. Mama była rzeczniczką prasową Ferraro.
Naprawdę?
Uwielbiałam ją. Pod koniec trochę jej odbiło,
ale tak się dzieje z kobietami w polityce.
Niszczy każdego.
W moim wieku przekonasz się, jak daleko zaszłaś
i jaka długa droga przed tobą.
Prąd jest tak silny, że się zastanawiasz, czy w ogóle płyniesz.
Proszę. Honorowa członkini kampanii.
Jesteś pewna? Ona jest symbolem.
Ty jesteś symbolem, Bradley.
Prawdziwą feministką. Dobrze, że Cory cię zatrudnił.
Walczymy w słusznej sprawie.
To była ważna chwila dla kobiet,
gdy powiedziałaś światu, że poddałaś się aborcji.
Dziękuję, że to powiedziałaś.
Wiele z nas nie miało wyboru.
To nie tak, że nie kocham mojego syna…
ale miło byłoby mieć wybór.
W porządku, mamo. Wiem, że można popierać obie te postawy.
Skoro mówimy o twojej karierze, chciałem o czymś
- z tobą pomówić… - O nie. Nie słucham.
Porozmawiamy po posiłku.
Kupiłam homara.
Dziękuję.
Nie jestem pewna, czy mamy czas na posiłek.
Dlatego że muszę zdążyć na wiadomości.
Rozumiem.
Krótka wizyta.
To musimy dobrze wykorzystać ten czas.
Przepraszam na chwilę.
Czemu to zrobiłaś?
A pieniądze? To mało jak na dyrektorkę firmy Fortune 500.
Mogę negocjować więcej udziałów, ale nie przedstawiłaś propozycji,
a podstawa plus dodatki dają 14 milionów rocznie.
Czuję się jak w Strefie mroku.
To się nie dzieje, prawda? To nie jest normalne.
- To jedyna taka okazja w życiu. - I powinnam ją przyjąć?
Myślę, że na to pracowałaś.
I zawsze wyprzedzałaś innych.
Omówmy harmonogram. Co się będzie działo, jeśli się zgodzę?
Przedstawimy kontrofertę.
Żadnych szaleństw, ale wprowadzimy kilka poprawek.
I potrzebujesz dodatkowej ochrony.
A wtedy zaczną po cichu przygotowywać odprawę dla Cory’ego,
a ty byś decydowała, kto zostaje w UBA, a kogo zastąpić.
Ale nie ogłosimy tego, póki nie będzie w 100% pewne.
Jasne. A co jeśli podpiszę, a umowa nie dojdzie do skutku?
Nikt się nie dowie, że dostałaś taką ofertę.
Okej, a jeśli ktoś się dowie? Jeśli Cory się dowie?
Atmosfera w UBA będzie nie do zniesienia.
Ale znaleźlibyśmy ci bezpieczne miejsce.
Więc albo odejdzie Cory, albo ja.
Hej, mamo, może do nas dołączysz?
Nie sądzę. Powiedz Bradley, że źle się czuję.
Ona nie chce tu być. I ty też nie.
Nieprawda.
Doceniam, że możemy cię odwiedzić. Bradley też.
Pamiętasz swoje ostatnie odwiedziny?
Wiem, że były dawno temu.
Pandemia trwała już kilka miesięcy. Zmarł mój przyjaciel, Thomas,
przyjechałeś, graliśmy w domino i słuchaliśmy deszczu.
To był miły wieczór. Pomógł mi w trudnym czasie.
Przepraszam, mamo. Byłem naprawdę zajęty.
Wiem, że to żadna wymówka, ale to prawda.
I oczywiście, że zostaniemy. Zjemy wczesną kolację.
- Dobrze. - Zacznę szykować w kuchni.
To dziwne. Wyglądasz jak twój ojciec.
Jesteś w tym samym wieku co on, gdy nas zostawił.
Zostaniemy na kolację.
Co? Nie. Miało być szybko. Nie mam na to czasu.
- To ważne, okej? - Nie potrzebujesz mnie tu.
- To zwykłe problemy z mamą. - Pojedziemy po kolacji.
Muszę wracać. Napiszę do Gayle, że się spóźnię.
Nie martw się wiadomościami.
Co? Moja mama brała kiedyś metamfetaminę
i kradła mi pieniądze z portfela.
Twojej mamie na tobie zależy.
Napisałem do Gayle. Josh cię zastąpi.
Nie możesz tego robić. To moja praca.
Hej, jestem twoim szefem.
Masz z tym problem, pogadaj z kadrami.
W lodówce jest wino.
Otwórz je, okej?
MOGĘ PRZYWIEŹĆ BAJGLE TOBIE I CHRIS…
JESTEŚ MOJĄ TAJEMNICĄ
- Alex… - Tak. Przepraszam.
Od dawna nie byłam na takim przyjęciu.
To będzie fajne.
Zbierz milion dolarów dla Instytutu Mody.
To szansa na dobre zdjęcia, prawda?
Paul Marks i prezenterzy UBA
pokazują światu, jak cieszy ich ta umowa.
- Ktoś się aż tak nie cieszy. - Sama nie wiem.
Są badania, według których władza zmienia mózg.
Wymazuje zdolność do empatii.
Zastanawiam się, co tak naprawdę obchodzi Paula Marksa?
Po prostu z nim dziś porozmawiaj.
Zobacz, co o nim myślisz. Ja uważam, że jest interesujący.
Trochę się denerwuję.
- Czemu? Z powodu dywanu? - Tak.
Wywiadów? Tych ludzi? Sępów?
Pieprzyć ich.
Martho, mogę w czymś pomóc?
- Okej. - Nie. Siedź.
To stara rodzinna tradycja. Cory zawsze czyni honory.
Krzyczą. To mnie niepokoi.
Mamo, to tylko para wodna ucieka, wiesz o tym.
Trzeba je gotować żywe?
Tak, to jedyny sposób.
Wyobraź sobie, że to robaki.
Czasami się szamoczą, ale Cory’emu to nie przeszkadza.
Mamo, rozmawialiśmy już o tym.
To barbarzyństwo. Biedactwa. Nie mogą się bronić.
Bradley, nie chcę się wtrącać,
nie wiem nawet, czy mogę zapytać,
ale co się stało z Laurą Peterson?
Jasne, że możesz.
W trakcie pandemii
przechodziłyśmy trudne chwile, moja mama umarła.
- Tak mi przykro. - Dziękuję.
Ale postanowiłyśmy spróbować jeszcze raz.
To wspaniale. Rozumiem.
Gdy przyjechałaś dziś z Corym,
myślałam… mała część mnie miała nadzieję, że on…
Mamo, Bradley i ja pracujemy razem.
Pomyślałem, że się dogadacie.
Oczywiście. Przepraszam.
Chciałabym móc go przekonać, by przywiózł kogoś do domu.
Nie poznałam żadnej kobiety, z którą się spotykał.
- Nie? - Przez tyle lat.
Widocznie nie spotkał tej jedynej.
- Tutaj! - Dziękuję.
Idealnie. Dziękuję.
W lewo.
Muszę spytać o atak hakerski.
Tak, atak. Oczywiście.
Tak. Mógłbym wyjaśnić moją skłonność do kobiet, które…
które są głównie słowiańskiego pochodzenia. Mógłbym.
Czy powinienem musieć? Nie.
Moje życie osobiste jest moje. Prawda?
Nie. Chodziło mi ogólnie.
Ogólnie. Tak. Oczywiście.
- Chris Hunter. Wyglądasz olśniewająco. - Dziękuję.
Powiesz nam, o co tu chodzi?
Tak. Łączymy siły z Valentino, by wspierać
program stypendialny Fashion Institute of Technology.
Chcemy dać głos ludziom, którzy nie zawsze go mieli.
Ostatnio często to robisz.
Jakiś komentarz na temat rozmowy z Cybil Reynolds?
UBA wyrównała płace?
Pracują nad tym.
Czyli nie.
Nie byłoby mnie tu,
gdybym nie wierzyła, że UBA postąpi słusznie.
Wszystkim nam na tym zależy.
Tutaj! Alex! Tutaj!
Było miło.
Miłego wieczoru.
W porządku?
Tak, wciąż się przyzwyczajam
do bycia bojowniczką społeczną.
- Alex! - Patrick. Cześć. Jak się masz?
- Dobrze. Wyglądasz świetnie. - Dziękuję.
Widzieliśmy zapowiedzi wywiadu z Paulem Marksem w Alex Unfiltered.
Na co czekamy?
Nie odpuszczam mu, jeśli o to pytasz.
- Alex! Tutaj. - Dziękuję.
Staniecie razem?
- Cześć. - Dobry, panie Marks.
Skąd się tu wziął Cary Grant?
Nie sądziłam, że zobaczę cię w krawacie, chyba że w trumnie.
Chcę się poddać kompostowaniu.
- Wyglądasz zajebiście. - Dziękuję.
- Pani Levy, mogę? - Tak.
Wiecie co?
Chris, chodź.
Nie mogę przetrzymywać gwiazdy wieczoru.
- Ładna sukienka. - Dziękuję.
- Bliżej. - Nie wiem, gdzie dać ręce.
Wibrujesz.
Tak. Przepraszam.
- Panie Marks. - Jasne.
- Dzięki. Było świetnie. - Dziękuję.
Opowie pan o starcie Hyperiona?
Start Hyperiona Two w sierpniu jest aktualny?
Tak. Wysyłamy kilku astronautów
do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Gdzie masz garnitur?
Przebiorę się.
Gayle mówi, że Josuha jest gotowy do programu.
Świetnie.
Pierpaolo odzywał się w sprawie jutra?
- Mam kilku studentów… - Nie.
Ale dam ci znać.
Okej.
- Co jest, Stel? - Nic takiego.
To tylko typowy kryzys egzystencjonalny.
Porozmawiaj ze mną.
Myślisz, że coś tutaj może się zmienić?
- Jak zmienić? - Lepsze programy.
Więcej środków na treści, które mają znaczenie.
Młodsze głosy. Mniej jawnego rasizmu.
Tego chce Paul Marks?
Nie do końca, ale chce, by coś się zmieniło na górze.
Na samej górze.
Chodzi ci o Cory’ego?
To szaleństwo.
I nie prowadzimy tej rozmowy.
- Przejęłabyś to stanowisko? - Chcesz prowadzić dział wiadomości?
Stella.
Cory był dla mnie dobry.
- Cóż… - Zazwyczaj.
Ale muszę to zrobić, prawda?
Zapytaj, jak się czułam, gdy zwolnili Chipa.
Dla Cory’ego porażka oznacza pokaźny czek i kolejną rundkę
w korporacyjnej grze w gorące krzesła.
Nie ma wielu wysokich stanowisk. Biali mężczyźni niechętnie je oddają.
To prawda.
Ale czy ja chcę być taka jak oni?
Błagam. Już przeszłaś po trupach, by tu dotrzeć.
Jedyna różnica między nimi a nami…
jest taka, że my pozwalamy duchom nas dręczyć.
A oni nie.
- Pierpaolo. - Hej. Ciao, Alex. Wyglądasz pięknie.
To dzięki twojej sukience.
- Chcę pomówić… - Tak.
- …o stypendium. - Okej.
Uważam, że możemy zrobić więcej dla studentów.
To sprawa bliska mojemu sercu.
Tak. Zróbmy to. Pogadajmy o tym.
Yanko powiedział, że jego partnerka odwołała w ostatniej chwili.
To ta sama dziewczyna?
O Boże. Biedaczysko.
Może pobyć z nami, prawda? Dotrzymamy mu towarzystwa.
Prawda? Nic mu nie będzie.
Tylko nie rozmawiajcie o polityce.
- To się źle skończy… - Co przegapiłem? Proszę.
- Nic. - Alex. Cześć.
- Dziękuję. - Hej.
- Na zdrowie. - Zdrowie.
Dobrze bym wyglądał w takim garniturze?
- O tak. Ten róż. - O rety.
Cały w różu.
Dałbyś radę.
- Przepraszam. - O tak.
Chcę wiedzieć, bo chcę to załatwić.
Tak.
- Cześć. - Okej, tak.
- Hej. - Cześć.
Coś jest nie tak.
Tak. Przepraszam.
Powiedz, co się dzieje.
Nie musisz, ale pogadaj ze mną.
The Vault ma nasze zdjęcie.
Co?
I to dość oczywiste, że jesteśmy razem.
- O Boże. - Tak, nie. Zajmę się tym.
Naprawię to. Pozbędę się go.
Moi ludzie się tym zajmują, ale…
Widziałeś je?
- Tak. - Widziałeś?
- Tak. - Mogę je zobaczyć?
O mój Boże. Jak oni to zrobili?
Nie mam pojęcia.
Pieprzone Vault. Oni napisali o Bradley.
- Mają wszystko gdzieś. - Tak.
- O Boże. - Tak.
Mamy dwie opcje, by to załatwić.
- Okej. - Pierwsza…
Wydajemy oświadczenie, w którym powiemy, że jesteśmy…
szczęśliwi i…
jesteśmy dorośli i…
Nie możemy tego zrobić.
Zarząd by się z tego nie ucieszył.
Opcja numer dwa.
Pieniądze. Ci ludzie chcą pieniędzy.
Zapłacimy za nie, kupimy je, ubijemy to. I to się nie stało.
Tak. To się nigdy nie stało.
Okej. To się nigdy nie stało.
Cześć, Paul.
Mia.
- Alex. - Tak.
Alex. Pierpaolo chce z tobą pomówić. Pogadasz z nim?
- Dokończymy później. - Tak. Oczywiście.
Oczywiście, że myślę poważnie o ofercie Paula.
Ponegocjujmy z nimi kilka punktów umowy, ale masz rację,
to jedyna taka okazja w życiu. Po prostu potrzebuję więcej czasu.
- Spodziewa się pani? - Nie.
- Muszę kończyć. - Jestem jej znajomą.
- Nie wiem, gdzie jest. - Tam.
Niespodzianka.
Pani Bak. Ta pani mówi, że panią zna.
Tak. W porządku. Przepraszam.
Żaden problem.
Hej. Wybacz. Źle się ubrałam.
Hej, Kate. Jak się masz?
Właśnie mnie zwolniono. Więc świetnie.
Możemy pogadać?
Wiem, że jesteś zajęta. To nie potrwa długo.
Oczywiście. Pogadajmy.
Co się stało w Hyperionie?
Cóż…
Paul i ja odbyliśmy…
filozoficzny spór.
Byłam tam 12 lat. Myślałam, że moja opinia coś znaczy.
A potem chciałam wejść, a moja karta przestała działać.
Dzwoniłam do ciebie.
Wiem. Zamierzałam oddzwonić, tylko…
Sporo się dzieje.
Tak jest z wiadomościami. Codziennie więcej.
Widziałam zapowiedź wywiadu.
Powinnaś obejrzeć. Alex się nie certoliła.
To się naprawdę dzieje, co?
Kupuje UBA? To popieprzone.
Tak. DOJ musi to zatwierdzić.
Udziałowcy muszą zagłosować. Więc to jeszcze trochę potrwa.
Stello, co ci zaoferował?
Co?
To musi być coś dobrego, skoro go kryjesz.
Przepraszam, „kryję go”?
Powinnaś go sprawdzać.
Powinnaś sprawdzać to, co robi.
Ale tego nie zrobisz, prawda?
Nasi prawnicy sprawdzili każdy dokument, wszystkie aktywa.
Gdyby było się czym martwić…
Jezu, Stella. Posłuchaj się.
Gość tu wszedł i sprawia, że robisz to, czego chce.
Taka przy nim jesteś. Taka zawsze będziesz.
Należysz do niego. Tylko tego nie widzisz.
Jest tu teraz. Chodźmy z nim porozmawiać.
Przykro mi, że straciłaś pracę.
Ale przestań winić innych za swoje problemy.
Nic nie mogę dla ciebie zrobić.
Jasne.
Chyba jesteście sobie pisani.
Może powinniście razem rządzić światem.
Nieważne, że reszta z nas przy tym oberwie.
Kate.
Tego wieczoru…
gdy miałaś płukanie żołądka.
Siedziałam w poczekalni.
I cały czas myślałam:
„Proszę, niech moja przyjaciółka nie umrze. Niech przeżyje.
Bo chcę wrócić do tego…
jak siedziałyśmy w akademiku i grałyśmy w gry,
i się wygłupiałyśmy”.
A potem przestałaś ze mną rozmawiać.
Zbyłaś mnie w Teksasie.
Więc nie mam, kurwa, pojęcia, czemu staram się ci pomóc.
Zawsze wybierzesz jego.
Żegnaj, Stello.
Cory był nieśmiały.
Inne dzieciaki dawały mu popalić.
Musiałam mu przypominać: „Jesteś od nich bystrzejszy.
Jesteś dla nich za mądry.
Otaczają cię dzieci, które będą sprzedawać ubezpieczenia,
zostaną księgowymi czy menadżerami, a ty taki nie będziesz.
Masz moją siłę. Zmienisz świat”.
Znasz powiedzenie: „Świat moją ostrygą”?
Szekspir.
Ludzie zapominają, że druga część brzmi: „Którą mieczem otworzę”.
Musisz otworzyć ostrygę świata pieprzonym mieczem.
Powinnaś była widzieć Cory’ego.
Wziął jeden z tych świecących mieczy i zaczął nim okładać
krzaki w ogródku,
następnego dnia wszedł do klasy i uderzył pierwszego osiłka, którego zobaczył,
za co go zawieszono.
Po tym musieliśmy porozmawiać o strategii.
Ma w sobie ogień. Zawsze miał.
To jasne, komu zawdzięcza swoje supermoce.
Na pewno jesteś dumna z tego, co osiągnął w UBA.
Jestem.
Cory, czy jest coś, o czym chciałeś porozmawiać z matką?
O co chodzi?
Racja, tak.
Słyszałem, że dzwoniłaś w naszej sprawie do DOJ.
Tak.
Wciąż mam parę sztuczek w zanadrzu.
Jestem umówiona na lunch z Edem Mundym.
To on stoi za ważnymi decyzjami.
Chciałam poczekać, aż będę mieć dobre wieści.
Dziękuję.
Widziałam nagłówki. Ta umowa to skomplikowana sprawa.
Doceniam to, ale nie musisz wykorzystywać dla mnie swoich kontaktów.
A po co się użeram z tymi ludźmi?
No tak, jasne.
To wielka firma technologiczna, która połyka firmę medialną z tradycjami.
A Paul Marks z tymi kontraktami rządowymi?
Jasne, że DOJ będzie to analizować.
Nie chcemy, by pojawiły się pytania o nieprawidłowości czy
zbyt duży wpływ.
Nasi prawnicy się tym zajmują.
Dostaniemy zgodę.
W takim razie odwołam mój lunch z Edem.
Nie będę musiała jechać.
Tak. Okej, dziękuję. I przepraszam.
Nie, oczywiście. To ja przepraszam.
Mam nadzieję, że nic nie popsułam. Nie potrzebujesz mojej pomocy.
Nie, mamo. Naprawdę to doceniam.
Spójrz na ten stół. Co za bałagan.
- Mogę jakoś pomóc? - Nie. Dam sobie radę.
Mam posprzątać…
Ja to zrobię, mamo.
Nie, to moje zadanie. Jestem gospodynią.
Cory, proszę.
Chciałam cię zobaczyć.
Jestem tu, mamo.
To ciekawe, co się dzieje, gdy kobiety się starzeją.
Mamy w sobie mądrość, ale nikogo to nie obchodzi.
I przetrwałyśmy morderczy kult kapitalizmu,
ale chcecie tylko, byśmy wam nie przeszkadzały.
Mamy siedzieć cicho jak myszy pod miotłą.
Pamiętasz dzień, kiedy cię uwolniłem?
Mówiłem, że zawsze Możesz na mnie liczyć, skarbie
I tamtego dnia przysiągłem
Że będę przy tobie Gdy mnie potrzebujesz
Bo, kochanie Żadna góra nie jest tak wysoka
A żadna dolina tak głęboka
Żadna rzeka nie jest tak szeroka
Bym nie dał rady do ciebie dotrzeć
Żaden wiatr, czy deszcz
Ani zimy mróz
- Mnie nie powstrzyma - Nie, nie
- Bo jesteś mą miłością - Jeśli masz kłopoty
Przybiegnę jeszcze szybciej
- Po prostu - Mnie zawołaj
- Skarbie - Bo, skarbie
Żadna góra nie jest tak wysoka
A żadna dolina tak głęboka
Żadna rzeka nie jest tak szeroka
Bym nie dał rady do ciebie dotrzeć
Hej, dobrze się czujesz?
- Zrobiłem coś? - Nie, wszystko dobrze.
Myślałam o mojej mamie. Nie było mnie, gdy ona…
Tak. Przykro mi…
Miałem do ciebie zadzwonić. Przepraszam, że mnie przy tobie nie było.
Nie szkodzi. Nie musisz tego mówić.
Musi. Kieruje tobą. Tym się zajmuje.
- Mamo. - Robi to, odkąd przyjechałaś.
To wszystko, homar, nasza piosenka, to dla niego gra. To nie jest prawdziwe.
Jest w tym taki dobry, że czasem trudno się połapać.
Trzymaj się od niego z daleka. Jest sam, bo powinien być sam.
Wiem, bo wielokrotnie próbowałam coś z tym zrobić.
Powinniście już iść.
Rodziny.
Mamo,
wiesz, że mi na tobie zależy
i wiesz, że zawsze będzie zależało.
Przyjechałeś tylko dlatego, że czegoś ode mnie chciałeś,
i nie wrócisz, póki nie będziesz czegoś potrzebował.
Naprawdę jesteś taki jak twój ojciec.
Jest z tobą coś nie tak.
Powinniśmy już iść.
Nie martw się, nie zadzwonię do Departamentu.
Wszystko okej?
Mówiła tak do ciebie, gdy byłeś dzieckiem?
Wiele przeszła.
To trudne.
Od dawna jest sama.
Nikt nie docenia tego, co zrobiła.
Wiesz, że nie jesteś złym człowiekiem?
Nie musimy o tym rozmawiać. Nic mi nie jest, dzięki.
Jesteśmy przyjaciółmi. Przyjaciele rozmawiają o takich sprawach.
Jesteśmy dwojgiem ludzi, którzy wykorzystują siebie nawzajem.
Nie uważam tak. I nie sądzę, że ty tak uważasz.
O Boże. Wyciekły informacje z Sądu Najwyższego.
O Boże. Wycofują wyrok w sprawie Roe.
Gayle pyta, czy możemy wejść w najlepszy czas antenowy,
by o tym powiedzieć.
- Możemy? - Tak.
- Nie uwierzysz. - Wycofują wyrok w sprawie Roe.
Nie rozumiem tego.
Co? Orzeczenie miało być dopiero w czerwcu.
To przeciek z Sądu Najwyższego. Politico to opublikowało.
Myślisz, że to prawda?
Alito pisze dla większości.
Amy Coney Barrett mówi coś o spełnianiu „potrzeb krajowych adopcji”,
co wcale nie brzmi strasznie.
Cytują prawo ze średniowiecza, by to uzasadnić.
Wyczyszczę tematy na jutro. Zrobimy nową ramówkę.
Idę do domu, będę pracować.
Okej. Dasz wiarę?
- Co mam powiedzieć? - Że to załatwiłaś.
Zaoferowałam kupno. Straszyłam pozwem. Nie uginają się.
To kup całą firmę i ją zamknij.
Chcesz, by świat się dowiedział?
Że kupiłeś szmatławca, by ukryć zdjęcie?
Dałeś dupy.
Dziewczyna się uśmiechnęła i opuściłeś gardę.
Jasne. To wszystko? Płacę ci, byś załatwiała takie rzeczy.
Płacisz mi, bym mówiła ci prawdę.
Przestań jęczeć i ogarnij się w końcu.
Kupiłam bikini w złym kolorze.
- Najgorzej. - Niebieski to mój kolor.
Widziałyście jej sukienkę?
Wyglądała cudownie.
Musimy lecieć ekonomiczną. Może tak być?
- Improwizujmy. - Okej.
Co ja tu w ogóle robię?
Co, do kurwy?
Wycofują wyrok w sprawie Roe.
Kogo?
Roe. Prawo do aborcji.
Moje ciało, mój wybór.
Jesteśmy w Nowym Jorku. Damy sobie radę.
To twoja opinia? Serio?
Kobiety będą umierać z powodu ciąż pozamacicznych,
ale lekarze otrzymywać pozwy za próbę ratowania życia.
Ofiary gwałtów będą musiały urodzić dziecko napastnika,
a śmiertelność okołoporodowa matek wzrośnie.
Głównie kobiet kolorowych, bo tak to się odbywa w tym kraju!
Jezu. Zabierz mnie stąd.
- Wiem. - Co jej odbiło?
Drażliwy temat?
Czemu się tak wścieka?
USUNĄĆ SĄD
Nie wiemy, kto to ujawnił.
Roberts nie wydał oświadczenia. Ma się pojawić jutro rano.
Rozumiem.
- Czekają na ciebie. - Zróbmy to.
W „Opinii Sądu”, która wyciekła,
sędzia Samuel Alito pisze, cytuję:
„Uważamy, że należy wycofać wyrok w sprawie Roe i Casey”.
Cześć. Masz chwilę?
Dla ciebie? Zawsze. Wejdź.
…wybranych reprezentantów.
Szaleństwo z tym przeciekiem z Sądu. Wygląda na to, że to prawda.
Tak to brzmi. Kobiety będą oglądać wiadomości.
Mizoginia jest zawsze dobra dla interesów.
Dlaczego tak jest?
Chris coś opublikowała. Sprawy się skomplikują.
Widziałem. Pogadam z nią.
Kto stwierdził, że guzik nie wystarczy?
Guzik załatwia sprawę. Ale nie, trzeba w to mieszać biżuterię.
…konstytucyjną ochronę prawa do aborcji.
Jeszcze jedno.
A to może zaczekać?
Nie, dam sobie radę.
Gdy prezydent Trump
mianował Neila Gorsucha, Bretta Kavanaugh
i Amy Coney Barrett.
Nie ruszaj się.
…unieważnili istotny wyrok.
Ostatnim takim był wyrok w sprawie Brown i Kuratorium Oświaty w 1954 roku.
Masz czasem dość tego miejsca? Ciągłego gaszenia pożarów?
Nie, ja to, kurwa, kocham. Gdy śpię, śnię o tym biurze.
Stella, co jest?
Gdy umowa zostanie podpisana, Paul się ciebie pozbędzie.
Zaoferował mi twoje stanowisko.
Niespodziankom nie ma dziś końca.
Co mu powiedziałaś?
Jeszcze nic,
ale na moim biurku leży umowa o pracę,
a Amanda czeka, aż ją podpiszę.
Powinnaś ją podpisać.
Co?
Jeśli przyszedł do ciebie z ofertą za moimi plecami,
to myśli, że można tobą manipulować.
Pozwól mu tak myśleć.
To nie pierwszy raz, gdy zostałaś tu zlekceważona.
Co się stanie, gdy podpiszę?
Nie wiem. Przyglądaj mu się.
Zbuduj zaufanie.
A potem zobaczymy, co się stanie.
Muszę wracać do pracy.
To będzie szalony tydzień.
Szukałem cię. Ponoć cały dzień cię nie było.
Leonardzie.
- Załatwiłeś nasz mały problem? - Słucham?
Członkowie zarządu wciąż do mnie dzwonią w związku z fiaskiem z DOJ.
Powinni rozmawiać bezpośrednio z tobą.
Nie wszyscy są zadowoleni z tej umowy.
Musisz ich zapewnić, że masz wszystko pod kontrolą.
Nie mówmy o tym, co muszę.
Oto co ty musisz. Odczepić się ode mnie.
Trochę dzisiaj przeginasz.
Droga Martha dała ci popalić, co?
Hej, ja zrobiłem, co do mnie należy. Udobruchanie zarządu to twoje zadanie.
Dlatego cię wybrałem.
Słucham?
O Boże. Muszę się powtarzać.
Postaw zarząd do pionu.
Chyba musimy sobie wyjaśnić, na czym polega twoja praca.
Wygrałem wojnę z Cybil.
Podzieliłem się łupem z tobą,
ale bez problemu się ciebie pozbędę, jeśli będę musiał.
Co cię ugryzło?
Mówię tylko, że historia lubi się powtarzać.
Fred i Cybil nie rozumieli, a ich głowy skończyły na włóczniach
w zbrojowni w moim biurze, gdzie trzymam koszule.
Jadę na dół na przyjęcie zjeść sobie przekąskę albo dwie.
Może idź schodami.
Okej.
O Boże.
- Kurwa. - Hej.
- Hej.
Przegapisz afterparty.
Już się skończyło.
Wracamy do wieszaków i ciemnych uliczek. Dasz, kurwa, wiarę?
- Co się stało? - Nie wiem.
Siądę z redaktorami,
zmontujemy film o decyzjach w sprawie aborcji.
Opublikujemy go jutro rano, tak?
Możesz znaleźć nagranie z przesłuchania zatwierdzającego RBG?
- To ważne, by kobiety… - Podejmowały decyzje.
Już je znalazłem. I mu je wysłałem.
No jasne.
Od 20 lat czytam ci w myślach. To moja supermoc.
O rety.
- Wiesz, o czym zapomniałem? - O czym?
Wyrok w 1973 roku… To też wyciekło, pamiętasz?
Sąd Najwyższy nie potrafi dochować tajemnicy?
- Wiem. - Wszystko tam jest.
- Dzięki. - Dzwoń, jeśli czegoś potrzebujesz.
Czerwonej szaty i czepka.
Może zmienimy ci nazwisko na „pani Chipowa”.
- Za wcześnie? - Trochę.
Hej…
- Właśnie usłyszałem. - Wariactwo.
Tak. A Kavanaugh mówił, że to utrwalone orzecznictwo.
Wiedzieliśmy, że tak będzie, ale dasz wiarę?
To świat, w którym dorasta Lizzy i jej pokolenie.
- To takie… - Wiem, że jesteś zajęta,
ale musimy pomówić o zdjęciu.
Pomówimy w domu, okej?
Muszę zrobić kilka rzeczy,
ale spotkamy się w domu…
- Nie mogę. - Jasne…
Mam samolot za kilka godzin.
- Test silnika… - Nie.
No tak.
O rety, to się dzieje naprawdę szybko.
Tak. To naprawdę kiepski moment.
Może gdy wrócisz, zrobimy sobie kolejny wolny weekend.
Chcę więcej niż weekend.
Hej, Mia. Co potrzeba?
Spytasz Alex, czy chce prowadzić program ze stolicy?
Załatwię jej samolot.
Tak. Daj mi chwilę. Zaraz oddzwonię.
Napisy: Agnieszka Otawska