Ile lat miał chłopiec?
POSTERUNEK POLICJI
Dziewięć.
Jezu.
To twój tata?
Prowadził auto?
Bradley?
Bradley!
Hej, rozumiem, czemu jesteś na mnie zła.
- Odejdź. - Muszę to wyjaśnić.
Paul to zrobił.
Zostaw mnie w spokoju.
To sprawka Paula. Możemy o tym porozmawiać?
Cory, Paul wie. On, kurwa, wie.
Skąd?
Skąd wie? Bradley.
Nie wiem.
Odejdź, proszę. Mówię poważnie.
Zostaw mnie w spokoju.
Tu Bradley Jackson. Zostaw wiadomość.
Bez jaj.
KOLEJNY DRAPIEŻNIK W UBA
O Boże.
Hej.
Zakładam, że widziałaś program.
Widziałam. I ten...
I artykuł o Corym.
Tak. Trzeba było się go pozbyć.
Nie zablokowałby umowy, ale jak mówiłaś,
na pewno by próbował.
Ty podłożyłeś ten artykuł?
Dałem im informacje.
O Boże. O Corym można wiele powiedzieć, ale drapieżnik seksualny?
Czemu ze mną o tym nie porozmawiałeś?
My tak nie robimy.
Nie chciałem, byś brudziła sobie ręce.
To nie szkodzi tylko Cory’emu, ale też Bradley.
Właśnie odeszła z pracy.
Okej.
Nie odeszła z powodu artykułu.
To dlaczego...
Okej.
Rozmawiałam z Gayle.
Widziała, jak wchodziłeś do garderoby Bradley
przed jej wejściem na antenę...
Powiedz mi, co się stało. Co jej powiedziałeś?
Odezwał się do mnie przyjaciel z FBI.
Federalni chcą postawić zarzuty jej i jej bratu.
Co? Jakie zarzuty... O czym ty mówisz?
Jej brat zaatakował policjanta w Kapitolu szóstego stycznia,
a Bradley zataiła dowody, by to zatuszować.
O Boże.
Nie.
O Boże. Czemu nie...
Wiedziałeś o tym i mi nie powiedziałeś...
Jeśli to by się wydało, byłaby tragedia.
Wzrosłaby nieufność do mediów.
Ty mogłabyś za to oberwać.
To ty ją wprowadziłaś.
Kiepsko dla kogoś, kto chce stworzyć coś nowego.
Kazałeś jej zrezygnować?
Powiedziałem, że zrobię co w mojej mocy, by jej pomóc.
Odejście to jej pomysł.
Myślę, że poczuła ulgę.
Jest tam kto? Halo?
Halo?
CodeQueen.
Hej, Mel.
Kopę lat.
Widziałeś tu SpaceCase?
Dwa miesiące temu. Była w kiepskim stanie.
Działy się dziwne rzeczy.
Jakie dziwne rzeczy?
Nie wiem. Pisałaś do niej?
Powiedziałem, by poszła do Nevermore ukatrupić zombie.
Tak. Kumam. Dzięki.
Jasne. Na razie.
HEJ KATE...
NIE WIEM, CZY TO ZOBACZYSZ. ALE MIAŁAŚ RACJĘ.
UCISZYŁ BRADLEY...
POTRZEBUJĘ TWOJEJ POMOCY...
Wciąż nie możemy się podnieść po wczorajszych rewelacjach z UBA.
CORY ELLISON „WYKORZYSTYWAŁ” BRADLEY JACKSON
Popularna prowadząca, Bradley Jackson, zrezygnowała na antenie,
z, tak zwanych, powodów osobistych.
Czyli? Z powodu Cory’ego Ellisona.
To zdjęcie w windzie pokazuje jasno,
że dyrektor UBA za bardzo się zbliżył do swojej atrakcyjnej prowadzącej,
a szefostwo UBA sumiennie poinformowało,
że zatrudniono niezależnych prawników, by zbadali sprawę możliwego nadużycia.
Serio? Oszczędzę wam kasy.
Nowy szef tak samo obleśny jak stary szef.
To co?
Stanę się tak mało ważny jak Mitch Kessler?
Nie gwałciciel, ale pracy już nie znajdę?
Nie damy wiary tabloidowi, odpowiadając na fałszywe zarzuty.
Na pewno?
Mówi się, że zdjęcie opowiada historię,
a to, że Bradley Jackson wisi ledwo żywa w ramionach Cory’ego,
opowiada dość szokującą historię.
Pozwól, że opowiem ci inną.
Bradley była wtedy pijana i zaprowadziłem ją do pokoju.
Zjedliśmy tosty,
zasnęła, a ja oglądałem telewizję w innym pokoju.
Nie pamiętam napaści seksualnej,
ale, kurwa, pamiętam tosty, bo były smaczne.
Więc wydajmy oświadczenie i wrócę do pracy.
To zbyt problematyczne.
To i informacja o związku Bradley to za dużo dla opinii publicznej.
Współpracuj przy śledztwie,
a w międzyczasie weź urlop.
Przynajmniej do podpisania umowy.
Wiesz co? Róbcie śledztwo. Ale ja się nigdzie nie wybieram.
Brendo, jeśli mogę, chciałbym zamienić słówko z Leonardem.
Oczywiście.
Leonardzie.
To czego chcesz, Cory?
Nie pozwól mu nas sprzedać.
Możesz ocalić media z tradycjami.
Możesz być rycerzem wolnej prasy.
Przekonaj udziałowców, by zagłosowali na nie.
Przynajmniej póki nie będzie innej oferty.
Jakiej innej oferty?
Kto kupi tę firmę po tym, co zrobiłeś?
Nie. Niech Paul Marks ją sprzeda i będziemy mieć to z głowy.
- Halo? - Cybil.
- Cory? - Cześć.
Chyba oboje potrzebujemy przyjaciela.
Daj to prawnikom.
Nie wiemy, więc nie komentujemy.
Czekaj, aż się odezwę.
Hej. Ktoś rozmawiał z Bradley?
Bradley, tak. Nie odpowiada na maile i telefony.
Może powinnam do niej pójść...
Nie. RJ u niej był. Nie wpuściła go.
Pieprzony artykuł.
Niewiarygodne. Myślisz, że to prawda?
Nie wiem, co myśleć.
Co z wieczornymi wiadomościami? Jaki jest plan?
Joshua ją zastąpi.
Ale nie na stałe.
Jeśli chcesz wziąć kogoś z TMS, Chris albo Yanka,
daj mi znać wcześniej, bo i tak jest szaleństwo.
Usiądziesz na chwilę?
Po piątku możliwe, że nie będziemy potrzebować kogoś na stałe.
Jak to sprzeda na części? Jaja sobie robicie.
Pieprzyć to. Nie wyemitujmy programu.
Właśnie. Koniec TMS. Zorganizujmy strajk.
Nie wiem. To ważna historia, Yanko.
To co? Przekażemy ją YDA i będziemy strajkować.
- To nie takie proste. - To nasza historia.
Powinniśmy ją opowiedzieć.
Nie mamy dość informacji.
Bradley badała sprawę Hyperiona, nim zrezygnowała.
Nasza informatorka zniknęła.
Nikt nie chce mówić oficjalnie.
Stella ma rację. Obgadywanie Paula Marksa to za mało...
Kogo obchodzi Paul Marks?
20 000 pracowników UBA zasługuje na to, by wiedzieć, jaka jest stawka głosowania.
Jeśli zamykają firmę, musimy pogadać o tym, co to dla nich oznacza.
I dla nas.
Potrzebujemy czegoś, co przyciągnie uwagę.
Odpowiedniego gościa.
Kogoś, kto nie ma nic do stracenia.
ROZUMIEM, ŻE NIE CHCESZ ROZMAWIAĆ, ALE JESTEM.
DAJ ZNAĆ, CZY NIC CI NIE JEST.
Okej.
Dlatego nas nienawidzą.
To cholerstwo wymaga 340 milionów litrów wody rocznie.
Pozwolili ci dołączyć?
Nie przeszedłbym sprawdzania przeszłości.
Aresztowano mnie podczas protestów w latach 80.
Brak ubrań.
Ale dowiedliśmy swego. Widzicie warstwę ozonową?
Czyli to wtargnięcie.
I jak mnie znalazłeś?
Masz swoje przyzwyczajenia, Reed.
A ty jesteś toksyczny, Cory. Wręcz radioaktywny.
Paul Marks chce, żebyś tak myślał,
bo oszalałby, gdyby wiedział, po co tu przyszedłem.
Dacie mi chwilę?
- Pewnie. - Jasne.
Tak.
Paul nie ma dość głosów.
Krążą plotki o problemach w Hyperionie
i nasi udziałowcy się stresują.
Czyli szukasz innego kupca?
Szukam pożyczki.
Jak ta na osiem miliardów, którą mi chciałeś niedawno dać.
Tej kwoty wymagają nasi inwestorzy,
by stanąć po naszej stronie.
Przykro mi, ale nie ma takiej opcji.
Tak myślałem.
Dlatego chętnie coś dorzucę.
Damy Sloan część udziałów UBA.
Nie będziesz wiedział, na co to wydać.
Sam nie wiem.
Jak ktoś ma ospę, to nie śpisz z nim w łóżku.
Twój kumpel, Fred, uważa, że umowa jest warta zachodu.
Doradza Hyperionowi w sprawie wyceny aktywów UBA
i jest za to sowicie wynagradzany.
Chyba zapomniał, kto jest jego przyjacielem.
Zbieraj głosy, Cory.
A może wypiszę ci ten czek.
Bradley, nie odejdę, póki nie otworzysz i nie upewnię się,
że nic ci nie jest.
Bradley.
Dzięki Bogu. Mogę wejść?
Zostaw torebkę na korytarzu.
- Co? - Z torebką nie wejdziesz.
Okej.
I to.
Okej.
- Okej. Chodź. - Okej.
Okłamałaś FBI?
Kurwa, Bradley.
Nie miałam wyboru. To mój brat.
Oczywiście, że miałaś wybór. Zawsze masz!
Nie, kurwa, nie miałam!
Jest moją rodziną. Jak mogłabym mu to zrobić?
Zrobiłabyś to Lizzy?
Mogłam ci pomóc. Mogłam. My...
- Mogliśmy ci pomóc. - Kto? Ty i Paul?
Ostrzegałam cię przed nim.
Mówiłam, ale nie słuchałaś.
Co niby Paul ma z tym wspólnego?
Skąd wiedział? Jak się dowiedział?
Jesteś dziennikarką. Skąd się o tym dowiedział?
Są setki godzin nagrań z tego dnia.
Naprawdę myślałaś, że nikt się nie dowie?
Ktoś się dowiedział. Laura się dowiedziała.
- Okej. - Gdy Paul do mnie przyszedł,
wiedział, że o tym ze mną rozmawiała.
Dokładnie wiedział, co powiedziała.
A byłyśmy w przestrzeni prywatnej. W jej domu.
Nikogo więcej tam nie było.
Skąd wiedział?
Jak to możliwe?
Skąd, kurwa, wiedział, co powiedziała?
Myślisz, że cię obserwuje?
Myślę, że mnie obserwował.
Odkąd się dowiedział, że go sprawdzam.
Nie wiem, czy włamał się na mój telefon, czy do komputera,
ale obserwuje mnie. To jest jasne.
To spore domniemanie.
Musisz powstrzymać sprzedaż.
Musisz, Alex.
Nawet jeśli masz dowód, co mam zrobić?
Jak mam ją powstrzymać?
Nie wiem. Jesteś mądra. Wymyśl.
Pogadaj ze Stellą. Ona to zaczęła.
Ona zaczęła węszyć, a coś tu śmierdzi.
Coś tu śmierdzi.
Ja wyjeżdżam. Jadę do Wirginii.
Wynoszę się z miasta.
- Zwolnij. - Muszę się ukryć.
Nie możesz wyjechać, okej? Zwolnij.
- Wiesz, co mi powiedział? - Boże, nie.
Że zniszczy jej życie.
Że zniszczy Laurze karierę.
Nie mogę na to pozwolić.
Nie pozwolę na to.
WRACASZ NIEDŁUGO DO DOMU?
MOGĘ ODWOŁAĆ, JEŚLI DZIŚ NIE PASUJE...
Pani Levy, wracamy do domu, czy jeździć dalej?
Możesz jeszcze pojeździć?
MASZ RACJĘ.
UCIEKAJ OD TEGO.
WRÓĆ DO WIRGINII
WRÓĆ DO HANOVER.
Okej.
- Hej. Wróciłaś. - Cześć.
- Martwiłem się. - Przepraszam.
Jak ci minął dzień?
Świetnie.
Ze stadem prawników w markowych garniturach.
A tobie jak minął? Trzymasz się?
Widziałam się z Bradley.
Jak się ma?
Kiepsko.
Nie brzmiała jak ona. Jest roztrzęsiona.
To słabo.
Tak.
Co mówiła?
Nic.
Bardziej chodzi o to, jak brzmiała.
Myślę, że wie, że po tym, co zrobiła, nie ma już powrotu.
Tak.
Chcę, żeby to się już skończyło.
Ta umowa wywołuje ogromne napięcie,
a wszyscy chcą zapobiec jej podpisaniu.
Przetrwamy to.
A gdy będziemy mieć to z głowy,
będzie dużo lepiej.
Chciałabym, by było coś, co mogę dla niej zrobić, wiesz?
Będzie musiała zacząć robić coś dla siebie.
Wiem.
Ale jest coś takiego jak druga szansa.
Czasami.
Myślę, że powinna zniknąć.
Wrócić do Hanoveru
i ukryć się, póki to nie ucichnie.
Idziemy na kolację, czy to opcja odpada?
Jestem zmęczona.
Ten dzień mnie wykończył.
Możemy coś zamówić?
Jasne. Cokolwiek zechcesz.
Okej. Wybierz, co chcesz.
- Pójdę się przebrać. Zaraz przyjdę. - Okej.
Rozumiem. Muszę to zobaczyć.
Wiem, że tylko ja tego nie widziałem...
To Tom Cruise w myśliwcu.
Chcę kolejny sequel
i jeszcze jeden.
Nieważne, jaki będzie stary. Wejdzie tam z balkonikiem.
I będzie przy tym świetnie wyglądał?
- No pewnie. - Tak.
A teraz przed państwem wyjątkowy gość,
z którym pomówimy o sprzedaży UBA prezesowi Hyperiona, Paulowi Marksowi.
- Okej. O cholera. - Charles „Chip” Black.
Zwycięzca nagrody Emmy... Oto on.
Chip, były producent wykonawczy w UBA.
- Chip, witamy w TMS. - Cześć.
A raczej: witamy z powrotem.
Tak. Cześć. Dzięki za zaproszenie.
Tak. Jasne, oczywiście.
Chip, na przestrzeni lat widziałeś, jak ta stacja się zmienia.
Dlaczego czujesz potrzebę porozmawiać o tej zmianie?
Bo trzy lata temu popełniłem błąd.
Czekałem zbyt długo, by powiedzieć o Mitchu Kesslerze.
Wiedziałem, co robi.
To znaczy, nie wiedziałem wszystkiego...
Ale czułem, co się dzieje.
Może gdybym zareagował wcześniej, ucierpiałoby mniej osób.
Naprawdę dałem wtedy ciała.
Jedynka.
Niedawno cię zwolniono.
Tak.
To dlaczego mamy cię słuchać?
Bo to nie ma ze mną nic wspólnego.
Chodzi o UBA i ludzie muszą wiedzieć, co się stanie z tą stacją.
- Chodzi ci o sprzedaż Paulowi Marksowi? - Nie. O koniec UBA.
Zaczyna się.
Paul Marks zamierza rozmontować tę stację. Dosłownie.
Jeśli udziałowcy zagłosują jutro za sprzedażą,
cała stacja przestanie istnieć.
Wszystko przepadnie.
Tych dwoje, ten program, wszyscy ludzie,
wszystko wciągnie kurewska czarna dziura...
- Okej. - Przepraszam.
Chip, serio?
Uważaj na słownictwo. Przekaż to, co chcesz bez...
Masz rację.
Mia, przepraszam za to. Zapłacę dziesięć tysi grzywny.
- Skąd o tym wiesz? - Dwójka.
Wokół takich umów krążą plotki.
Potwierdziłem to u kilku źródeł.
Tym się tu zajmujemy. Sprawdzamy fakty.
Gdy Yanko i Chris mówią wam, co się dzieje na świecie,
to znaczy, że wielu ludzi, których nie widzicie... im to umożliwiło.
To cały proces.
Ktoś siedzi w redakcji wiadomości z kraju.
Je za dużo śmieciowego żarcia, dostaje cynk,
na przykład o strzelaninie.
Dzwoni do szeryfa, by to potwierdzić.
Dopiero gdy to potwierdzi, wrzuca informację na Slacka.
Dzieje się to o 3.00 nad ranem.
Producenci zaczynają pisać teksty.
Chris przychodzi niedorzecznie wcześnie,
bo musi sprawdzić i przepisać swój tekst,
bo chce wszystko dobrze sprawdzić. Czego Twitter nie robi.
Nie mam problemu z Twitterem.
Ma swoje miejsce. Wąskie grono odbiorców.
Ale potrzebujemy wiadomości dla szerokiego grona odbiorców.
Potrzebujemy kompetentnych ludzi,
którzy powiedzą nam, co się dzieje na świecie.
To jest to. To jest ostatnia nadzieja tego kraju.
A jeśli to zniknie, wszyscy będziemy
- w dupie. - O rety.
Przepraszam...
Kamera na Chipa.
Nie. Wiecie co, pieprzyć to.
Nie jest mi przykro.
Hej, Paul, chcesz zniszczyć tę stację? Proszę.
Ty zapłać grzywny za przekleństwa.
Zabijasz 80-letnią firmę,
która na początku była stacją radiową, ostrzegającą ludzi przed faszyzmem.
A ty masz to w dupie. Więc pieprz się, sukinsynu!
Pieprzyć ciebie i rakietę, którą przyleciałeś.
Która wygląda jak wielki metalowy kutas!
Były producent Morning Show, Charles Black, rozwalił internet,
nie mówiąc o wiadomościach, gdy ogłosił na żywo,
że miliarder, Paul Marks, planuje zamknąć UBA
po piątkowym głosowaniu udziałowców.
A w czasach, gdy codziennie pojawia się nowy miliarder,
tyrada Blacka w wersji dla dorosłych wstrząsnęła sceną polityczną.
Alexandria Ocasio-Cortez napisała, że Black, cytuję: „dał czadu”.
A senator Ted Cruz wezwał Kongres do sprawdzenia oferty Marksa
na zakup stacji.
Nasz Howard Beale przeszedł długą drogę.
Kto by pomyślał, że uratują nas przekleństwa Chipa Blacka?
Dzwoniło dwóch udziałowców większościowych.
Powiedzieli, że pieniądze nie są tego warte.
Zagłosują na nie.
Nienawidziłem słowa „nie”. Teraz je uwielbiam!
Tak. Mercedes wciąż się waha.
Martwią ją finansowe konsekwencje odrzucania oferty Paula.
Powiedz jej, że mój kumpel golfista da nam osiem miliardów.
Reed dotrzymał słowa?
Co mu obiecałeś?
Powiedzmy, że będziesz musiała sprzedać obraz Picassa.
- Cory... - Cybil, dobrze się bawimy.
Załatwimy miliardera.
Tak, rozłączam się.
Zarząd się od nas odwraca.
Paul, to się dzieje.
Tracimy głosy.
Pieprzony Cory Ellison.
Przygotuj papiery do pożyczki.
Nie dotykaj komputera UBA.
Żadnych e-maili, PDF-ów. Ma być analogowo.
Przywieź mi je do hotelu.
Spotkam się dziś z Reedem.
Rozumiem.
Potem nie rozmawiamy. Dopiero po głosowaniu.
Żadnych telefonów. Nic.
I udajemy martwych.
Chcę, by Paul Marks spadł z krzesła,
gdy tam wejdę w piątek.
- Dziękuję. - Proszę.
Czy ty rozmawiałaś z nią?
Nie, nie od tego spektaklu na żywo.
Pieprzy głupoty.
Jeśli prosiła cię, żebyś ze mną porozmawiała...
Nie prosiła.
Ale powiedziała mi o Halu i szóstym stycznia. Wszystko.
Teraz się przyznaje?
Czuje się okropnie.
Bradley jest dla mnie nieznajomą.
Teraz to widzę.
Nigdy jej tak naprawdę nie znałam.
A chciałam.
To jest popieprzone.
Co za bałagan.
Nie chodzi tylko o Bradley, co?
Cóż...
Widziałam wywód Chipa.
Chodzi o Paula? Czy sprzedaż UBA?
Chodzi o...
Gdyby kupował NBN,
jestem pewna, że zrobiłby z nami to samo.
Jesteście na środku oceanu i nabieracie wody,
i zjawia się gość w łodzi ratunkowej.
Co zrobisz? Odrzucisz pomoc?
Wiem.
Właśnie o tym przyszłam pomówić.
Okej.
Ale będę potrzebować czegoś mocniejszego.
Skuszę się na drinka.
- Dziękuję. - Już podaję.
Miło pana znowu widzieć. Tęskniliśmy w trakcie pandemii.
Tędy.
Ostatnie cywilizowane miejsce na Manhattanie.
Dziękuję za szybką organizację.
Zapewnimy panu spokój.
Podać menu? Serwujemy jedzenie do 23.00.
Nie trzeba.
To spotkanie długo nie potrwa.
Przynieść coś do picia?
Talisker, bez lodu.
Tak. Dla mnie to samo.
Earl ci powiedział?
Długi hazardowe.
Każdy ma coś na sumieniu.
A Reed?
Pewnie powiedziałeś mu coś o prawach do asteroid...
Reed zrozumiał, że szansa na zysk w kosmosie przewyższa to,
co Sloan może zarobić w mediach.
Ad astra per aspera. Do nieskończoności i poza nią.
Czy cokolwiek, co pozwala ci spać w nocy.
- Dzięki. - To nic osobistego.
Nie mogę się z tobą zgodzić, bo wszystko jest osobiste.
A każda tak zwana decyzja biznesowa ma wpływ na ludzi.
A w tym przypadku na 22 000 osób...
Okej, już się tak nie wywyższaj.
Może uchroniłeś Bradley przed FBI,
ale byłeś gotów wykorzystać jej życie osobiste, gdy ci to pasowało.
Więc może nie jesteś takim orędownikiem feminizmu, za jakiego się masz.
Nie wypuściłeś tego artykułu, by chronić Hannah Shoenfeld.
Zrobiłeś to, bo nie mogłeś znieść myśli o Bradley z Laurą Peterson.
Więc do chuja pana, bądź sam z sobą szczery.
Nigdy nikogo nie napastowałeś.
Więc jutro po zakończeniu głosowania
z przyjemnością sprawię...
że śledztwo w sprawie zarzutów Vault odejdzie w niepamięć.
Razem z gadaniem o wezwaniach od FBI.
Domyślam się, że to będzie wymagało zrezygnowania z mojej hojnej odprawy?
Chcesz odejść z godnością?
Jak brzmi dziesięć milionów? Prezent pożegnalny.
Podpiszesz tylko NDA.
Pewnie taką, że złotej rybce nie będę mógł zdradzić twojego nazwiska.
I do końca świata udajemy,
że nie jesteś niewyobrażalnym dupkiem.
Jasna cholera, Alex naprawdę ma fatalny gust co do mężczyzn.
Cory, oferuję ci koło ratunkowe.
Weź pieniądze.
Wolałbym siedzieć z bandziorami niż wziąć od ciebie cokolwiek.
Straciłem apetyt.
DO: HAL WRACAM DO DOMU.
WIADOMOŚĆ WYSŁANA
Jutro jest spotkanie zarządu.
Pozostali udziałowcy zagłosują na „tak”.
Do południa Paul przejmie kontrolę nad UBA
i po kawałku rozmontuje stację na części.
Osiemdziesiąt lat historii.
Pojawi się więcej informacji na mój temat.
Sprawią, że wyjdę na potwora.
Niektóre będą prawdziwe.
Inne nie. To bez znaczenia.
Będzie chciał mnie zniszczyć.
Może powinienem był cię posłuchać.
Może na to zasłużyłem.
Może w tym wyścigu zgubiłem siebie.
Chciałem, byś usłyszała to ode mnie.
„Ani drgnij”. Tego mnie zawsze uczyłaś, prawda?
Trzeba stanąć z problemami twarzą w twarz.
Dobranoc, mamo.
ZGODZIŁA SIĘ.
Co się dzieje?
- Świat się kończy? - Jeszcze nie.
Wszystko w porządku.
Możesz zasnąć?
Nie bardzo. Jutro jest ważny dzień.
Cieszę się, że tam będziesz.
Wreszcie nadszedł ten wielki dzień.
Jest 11.40.
Czekamy jeszcze na kilka głosów,
ale są tylko formalnością.
Gratuluję, Paul. W południe ogłosimy to oficjalnie.
- Dziękuję, doceniam wsparcie. - Gdzie jest Alex?
Pewnie już idzie.
Hej. Już jesteś.
Cześć, jestem.
- W porządku? - Tak.
Przeżywam to wszystko, co ma się stać, jak się tu znaleźliśmy.
Oby to było tego wszystkiego warte.
Będzie. Za 15 minut będziemy mieć to za sobą.
Okej, panowie. Jesteśmy.
Alex.
Cześć. Miło cię widzieć.
Leonardzie.
Jesteśmy blisko linii mety i nie dotarlibyśmy tu bez ciebie.
Przepraszam.
Paul, nim zapomnę...
Skoro mamy kilka minut, chciałabym wam przedstawić pomysł.
Może zostawimy burzę mózgów na inny dzień?
Najpierw załatwmy to.
Mam alternatywę dla oferty Hyperiona.
- Co się dzieje? - Słucham?
Rozmawiałam z NBN,
ich dyrektorką, Eleną Daniels, i Laurą Peterson z YDA.
Spisałyśmy najważniejsze punkty umowy fuzji między NBN i UBA.
Mam prospekt, żebyście mogli zobaczyć dane liczbowe.
Możecie przekazać to dalej? Bardzo dziękuję.
Wiem, że to na ostatnią chwilę.
Alex, nie rozumiem.
Chyba nikt nie rozumie.
Macie zobowiązanie wobec inwestorów
wziąć pod uwagę ofertę, która dorównuje lub przewyższą ofertę Hypoeriona.
W porządku.
Fuzja równych sobie.
To proponujemy.
Dwie połączone firmy, warte więcej niż suma ich części.
NBN i UBA połączą zasoby, by zredukować koszty,
sprzedaż reklam, wsparcie techniczne,
księgowość, nawet programy.
To szansa na nowy początek.
By wreszcie zrobić coś dobrego.
Prawdziwe partnerstwo.
Alex, możemy pomówić?
Dam wam chwilę na przejrzenie tego.
O co tu, kurwa, chodzi? To szaleństwo. Co ty...
Nie tutaj.
Co to ma być? Jakaś popisówa?
To nie jest popisówa.
- Co ty wyprawiasz? - Nie tu.
Mam potrzebne głosy.
Nie rozumiesz, że nic nie możesz zrobić?
Cześć, Paul.
Okej. Nie bawię się w to.
Wiemy, że kazałeś Kate przerwać transmisję startu rakiety,
by ukryć fakt, że nawigacja nie działała.
Ukryłeś wyniki.
Wykorzystałeś atak na UBA, by zatrzeć ślady.
Idealne wyczucie czasu.
Uważasz, że ja was zhakowałem? Okej, Stello.
Od miesięcy składasz fałszywe raporty NASA.
A gdy powiedziałam, że dłuższy lot będzie śmiertelny w skutkach, zwolniłeś mnie.
Przez ciebie traciliśmy czas i pieniądze.
Zwolniono cię, bo źle wykonywałaś swoją pracę.
Nie, zwolniłeś mnie, bo nie chciałeś usłyszeć prawdy.
A gdy próbowałam donieść,
powstrzymałeś mnie i groziłeś mnie oraz innym, którzy chcieli mówić.
Powstrzymałem cię, bo podpisałaś NDA,
- której zapisy naruszyłaś. - Mam dowody.
Mam e-maile, pliki, nagrania. Mam wszystko.
Alex, czego chcesz? Co?
Czego chcesz?
Możesz mi powiedzieć, o co tu, kurwa, chodzi?
Boże. Naprawdę mam ci to przeliterować?
Tak! Poproszę.
Obserwowałeś Bradley i szantażowałeś ją, aż zrezygnowała.
Uciszyłeś dziennikarkę.
- Jestem dziennikarką. - Chcesz zatrzymać głosowanie?
Mogę wrócić na górę
i to zatrzymać, póki czegoś nie wymyślimy.
„My”? My mamy coś wymyślić?
Ty to zrobiłeś. To wszystko. Nie zdołam ci tego wybaczyć.
Zrobiłem to, by chronić ciebie.
By chronić nas i to, na co pracowaliśmy.
Po prostu odejdź z UBA.
Zadośćuczyń tym, których skrzywdziłeś.
Przyznaj się NASA, co zrobiłeś...
albo o tym powiemy i zniszczymy Hyperiona.
Powiedz Leonardowi, że się wycofuję.
Odezwą się moi prawnicy.
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ
- Dasz radę. - Okej.
Nieźle.
Dasz radę...
Daj spokój.
Nieźle, jak na ludzi siedzących za biurkiem.
Muszę poćwiczyć,
ale następnym razem damy tu czadu.
Zaraz wrócimy. Byłaś świetna.
- Pasują do siebie. - Bardzo. Wiem.
Robię, co mogę, by przekonać Chris, by nie odchodziła.
Nie dziwię jej się. Nieszczęście wisi w powietrzu.
Gdy dojdzie do fuzji, nie będzie dwóch dyrektorów,
dwóch prowadzących, dwóch Morning Show.
Będą zwolnienia i wykupy akcji...
Okej.
Chyba się nigdzie nie wybierasz?
Chętnie poleciałabym na Bali.
Ale nie, póki mój zespół będzie bezpieczny,
a zmiany, o których rozmawialiśmy, prawdziwe.
Są prawdziwe.
Sprawię, że takie będą. To się dzieje, widzę to.
Koniec korporacyjnych bzdur.
Ktoś ze świeżym spojrzeniem zasiądzie w dużym biurze.
Jak ty?
Proszę opowiedzieć o pobycie w Archer Gray.
Pan Ellison panią tam umieścił. Zgadza się?
Tak. Nie wiem, czy on, czy ludzie z programu.
Nie jestem pewna.
Czuła się pani niekomfortowo? Będąc tak blisko pana Ellisona?
- Nie. - Czuła się pani zagrożona?
Nie.
Ale był w pobliżu, prawda?
Pracownicy mówili, że spędzał z panią sporo czasu.
Późne telefony, wizyty w pani pokoju.
Wyczuwała pani, że coś do pani czuje?
Coś więcej niż do koleżanki?
Był taki jeden wieczór...
Jeden wieczór, gdy...
Powiedział mi, że mnie kocha.
Jak pani odpowiedziała?
Wyjechałam. Pojechałam do Montany i zostałam tam na długo.
Bo się pani bała?
Tak, bałam się.
Zemsty, jeśli nie odwzajemni pani jego uczuć?
Nie. Bałam się, bo...
widział mnie taką, jaką jestem naprawdę.
Widział mnie całą.
Bałam się, że z nikim już taka nie będę.
Hej.
Boże, kto zaplanował te przesłuchania w tym samym czasie i obok siebie?
Nie wiem. Już z nimi rozmawiałam.
Czekam, czy chcą czegoś jeszcze.
Rozumiem.
Przykro mi, że znowu cię tu ściągnęli.
Hej, jak to było być w domu?
Dobrze. Dobrze było zobaczyć Hala.
Zrobiłem kilka naprawdę paskudnych rzeczy.
I niektóre z nich zrobiłem tobie.
To nie było w porządku.
Nie, nie było.
Chyba wiem, czemu je zrobiłeś.
Ale to nie jest w porządku.
Wiem.
Nie martw się, wyjdziesz z tego cało.
Wciąż jestem twórcą największej nieudanej umowy
XXI wieku, więc...
Największej jak do tej pory.
Hej, i to jest dobrze nastawienie.
Zostaniesz w UBA czy UBNBA, czy jak to teraz nazywają?
Nie wiem. Zobaczymy, jak to będzie.
To do zobaczenia?
Tak.
Cory.
Tak?
Bradley, jesteśmy gotowi.
Zaraz przyjdę.
Będę tęsknić.
Ja też.
Chłodno dzisiaj, co?
Dzięki, że mnie spakowałaś.
Oczywiście.
To chyba wszystko, ale rozejrzyj się jeszcze...
To na pewno wszystko.
Wracasz do Teksasu?
Tak. Nie wiem, co się stanie.
Nie będziemy już pracować z NASA.
I...
będę musiał sprzedać większościowy udział w mojej firmie,
o ile będzie co sprzedać.
Ciągle odtwarzam to w głowie.
Wszystko, co się stało.
Popełniłem kilka błędów.
Więcej niż błędów.
Tak, wiem.
Boże, tak bardzo chciałam mieć partnera.
Miałaś go.
Takiego, któremu mogę ufać.
Alex, ja...
Boże, żałuję, że nie polecieliśmy wtedy gdzieś indziej.
Wiem.
Ale nie polecieliśmy, więc...
A niech to.
Zmieniamy to miejsce, ale bez ciebie czuję się z tym źle.
Hej. Rób to. To zawsze chciałaś zrobić.
Będziesz miała wpływ na nową firmę.
Uważaj, o co walczysz.
Jak...
Gdy wciągnęłaś mnie do UBA?
Boże, co ja bym zrobiła, gdybyś nie przyszła
i nie zdjęła drzwi z zawiasów?
Wciąż użerałabym się z tym sukinsynem, Fredem.
Z Cybil. Rety. Z Maggie.
A ja wciąż bawiłabym się w dziennikarkę,
Bóg wie gdzie, zastanawiając się, czy osiągnęłam już wszystko.
Hej, chciałam... Chciałam powiedzieć, co do Paula...
Proszę. Kochanie, nic mi nie jest. Naprawdę.
Pomógł mi uporać się z wieloma rzeczami.
- Czyli niczego nie żałujesz. - Niczego nie żałuję.
Okej.
Okej, skarbie. Oddychaj, okej?
Tak, próbuję. Nie wiem, jak to się potoczy.
FEDERALNE BIURO ŚLEDCZE
Postępujesz słusznie. Tak trzeba.
Hej, zaraz przyjdę.
Idę, zanim zmienię zdanie.
Jestem przy tobie, jeśli czegoś potrzebujesz.
- Nic ci nie będzie. - Nie wiem.
Tak. Nic ci nie będzie.
Okej.
- Dasz sobie radę. - Tak, okej.
- Oddychaj. - Okej.
Okej. Idź.
Pa.
Napisy: Agnieszka Otawska